Γένεσις 41

Μετὰ πάροδον ὅμως δύο ἐτῶν εἶδεν ὁ Φαραὼ ἕνα ὄνειρον. Τοῦ ἐφάνη ὅτι ἐστέκετο ὄρθιος κοντὰ εἰς τὸν Νεῖλον ποταμόν.

Δύο ὁλόκληρα χρόνια μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσιν τοῦ ἀρχιοινοχόοο ὁ Φαραὼ εἶδεν ἕνα ὄνειρον. Εἶδεν εἰς τὸν ὕπνον του, ὅτι ἐστέκετο δίπλα ἀπὸ τὸν Νεῖλον ποταμόν.

Καὶ αἴφνης τοῦ ἐφάνη, ὅτι ἀπὸ τὸν ποταμὸν ἀνέβαιναν ἑπτὰ ἀγελάδες ὡραῖαι κατὰ τὴν ἐμφάνισιν καὶ παχεῖαι, αἱ ὁποῖαι ἔβοσκον εἰς τὸ λεπτὸν καὶ τρυφερὸν χορτάρι τοῦ λειβαδιοῦ παρὰ τὸν ποταμόν.

Καὶ νά· ὡσὰν νὰ ἀνέβαιναν ἀπὸ τὸν ποταμὸν ἑπτὰ ἀγελάδες ὡραῖες εἰς τὴν ἐμφάνισιν, ἀπαλές, καλοθρεμμένες καὶ παχειὲς καὶ ἔβοσκαν εἰς τὸ γρασίδι τοῦ λιβαδιοῦ, ποὺ ἦταν γύρω ἀπὸ τὸν ποταμόν.

Ἔπειτα ἀπὸ αὐτάς, ἀνέβησαν ἀπὸ τὸν ποταμὸν ἄλλαι ἑπτὰ ἀγελάδες ἄσχημοι κατὰ τὴν ἐμφάνισιν καὶ ἀποσκελετωμέναι καὶ ἔβοσκαν εἰς τὴν ὄχθην τοῦ ποταμοῦ, κοντὰ εἰς τὰς προηγουμένας.

Ὕστερα ἀπὸ αὐτὲς ἐφάνησαν νὰ ἀνεβαίνουν ἀπὸ τὸν ποταμὸν ἄλλες ἑπτὰ ἀγελάδες ἄσχημες εἰς τὴν ἐμφάνισιν, λιπόσαρκες καὶ σκελετωμένες· αὐτὲς ἔβοσκαν κοντὰ εἰς τὶς ἄλλες ἀγελάδες δίπλα ἀπὸ τὴν ὄχθην τοῦ ποταμοῦ.

Αἱ ἑπτὰ αὐταὶ ἄσχημοι καὶ ἀδύνατοι ἀγελάδες κατέφαγον τὰς ἑπτὰ ὡραίας κατὰ τὴν ἐμφάνισιν καὶ καλοθρεμμένας ἀγελάδας. Ὁ Φαραώ, ἔκπληκτος διὰ τὸ ὄνειρον αὐτὸ ἐξύπνησεν.

Καὶ οἱ ἑπτὰ ἀγελάδες οἱ ἄσχημες, λιπόσαρκες καὶ σκελετωμένες κατέφαγαν τὶς ἑπτὰ ὡραῖες, ἀπαλές, καλοθρεμμένες καὶ παχειὲς ἀγελάδες, ποὺ εἶχαν βγεῖ ἀπὸ τὸν ποταμὸν πρὶν ἀπὸ αὐτές. Ὁ Φαραὼ ἔκπληκτος ἀπὸ τὸ ὄνειρον ἐξύπνηοε.

Ἐκοιμήθη ὅμως πάλιν καὶ εἶδε δεύτερον ὄνειρον. Εἶδε νὰ φυτρώνουν ἀπὸ τὸ αὐτὸ στέλεχος ἑπτὰ γεροί, ὡραῖοι καὶ μεστωμένοι στάχυες.

Κατόπιν ἐκοιμήθη πάλιν καὶ εἶδεν ἄλλο ὄνειρον. Εἶδεν εἰς τὸν ὕπνον του, ὅτι ἑπτὰ στάχυα ὥριμα, μεστωμένα καὶ ὡραία ἐξεφύτρωναν ἀπὸ τὴν ἰδίαν ρίζαν·

Ἔπειτα δὲ ἀπὸ αὐτοὺς ἐφύτρωσαν ἄλλοι ἑπτὰ στάχυες μαραμμένοι ἀπὸ τὸν καυστικὸν ἄνεμον, ἀτροφικοὶ καὶ χωρὶς κόκκους.

καὶ νά· ἐβλάστησαν ὕστερα ἀπὸ αὐτὰ ἑπτὰ στάχυα ἀδύνατα, ἀτροφικά, κούφια καὶ καψαλιασμένα ἀπὸ τὸν ἄνεμον τῆς ἐρήμου.

Αἴφνης οἱ ἑπτὰ ἀτροφικοὶ καὶ ἀνεμόδαρτοι στάχυες κατέπιον τοὺς καλοὺς καὶ μεστωμένους. Ἐξύπνησε ταραγμένος ὁ Φαραώ, ἀλλὰ εἶδεν ὅτι αὐτὸ ἦτο ὄνειρον. Δὲν ἐξανακοιμήθη ὅμως.

Καὶ τὰ ἑπτὰ στάχυα τὰ ἀνεμοδαρμένα, τὰ ἀδύνατα, ἀτροφικὰ καὶ κούφια κατάπιαν τὰ ἑπτὰ ὥριμα, μεστωμένα καὶ ὡραῖα στάχυα. Ὁ Φαραὼ ἐξύπνησε πάλιν ἔκπληκτος καὶ ἐκατάλαβε, ὅτι ὅσα εἶδεν ἦσαν ὄνειρον. Ἀλλὰ δὲν ἐκοιμήθη πάλιν.

Ἐνέτειλεν ἡ πρωΐαν καὶ τὸ πνεῦμα τοῦ Φαραὼ ἦτο τεταραγμένον. Ἀπέστειλεν ἀνθρώπους καὶ ἐκάλεσεν εἰς τὰ ἀνάκτορά του ὅλους τοὺς ἐξηγητὰς τῆς Αἰγύπτου καὶ ὅλους τοὺς σοφούς, εἰς τοὺς ὁποίους καὶ διηγήθη τὸ ὄνειρόν του. Κανεὶς ὅμως δὲν εὑρέθη ἱκανὸς νὰ ἑρμηνεύσῃ αὐτὸ εἰς τὸν Φαραώ.

Ὅταν ἐξημέρωσεν, ὁ Φαραὼ ἦταν ἀνήσυχος καὶ ταραγμένος ἀπὸ τὰ ὄνειρα ποὺ εἶδε. Καὶ ἐπειδὴ κάτι τοῦ ἔλεγε μέσα του νὰ προσέξῃ τὰ ὄνειρα αὐτά, ἔστειλε καὶ ἐκάλεσεν ὅλους τοὺς μάγους ἑρμηνευτὲς τῆς Αἰγύπτον καὶ ὅλους τοὺς σοφοὺς τῆς χώρας, εἰς τοὺς ὁποίους διηγήθη τὸ ὄνειρον ποὺ εἶδεν· ἀλλὰ κανένας ἀπὸ αὐτοὺς δὲν ἠμπόρεσε νὰ τοῦ τὸ ἐξηγήσῃ.

Τότε ὡμίλησεν ὁ ἀρχιοινοχόος πρὸς τὸν Φαραὼ καὶ τοῦ εἶπε· «σήμερον ἔρχεται εἰς τὸν νοῦν μου ἡ ἁμαρτία, τὴν ὁποίαν εἶχα διαπράξει.

Ὅταν ὅλοι οἱ σοφοὶ ἐμαζεύθησαν καὶ δὲν ἠμπόρεσαν νὰ δώσουν καμμίαν ἐξήγησιν εἰς τὰ ὄνειρα τοῦ Φαραώ, τότε ὁ ἀρχιοινοχόος ἐμίλησε πρὸς τὸν Φαραὼ καὶ εἶπε: Σήμερα ἐνθυμοῦμαι τὴν ἁμαρτίαν μου καὶ τὴν ὁμολογῶ.

Ὁ Φαραὼ εἶχεν ὀργισθῆ ἐναντίον τῶν δούλων του καὶ μᾶς ἔβαλε εἰς τὴν φυλακήν, εἰς τὸν οἶκον τοῦ ἀρχιμαγείρου, ἐμὲ καὶ τὸν ἀρχισιτοποιόν.

Ὁ Φαραὼ ἐξωργίσθη ἐναντίον τῶν δούλων του καὶ ἔρριψεν εἰς τὴν φυλακήν, ποὺ εὑρίσκεται εἰς τὸ σπίτι τοῦ ἀρχιμαγείρου, ἐμὲ καὶ τὸν ἀρχισιτοποιόν·

Οἱ δυό μας, ἐγὼ καὶ ὁ ἀρχισιτοποιός, κατὰ τὴν ἰδίαν νύκτα, εἴδομεν ἕνα ὄνειρον, ὁ καθένας τὸ ἰδικόν του.

ἐκεῖ μέσα εἰς τὴν φυλακὴν εἴδαμεν ὁ καθένας ὄνειρον, τὴν ἰδίαν νύκτα, ἐγὼ καὶ ἐκεῖνος· ὁ καθένας μας εἶδε ξεχωριστόν, ἰδιαίτερον ὄνειρον, τὸ ὁποῖον εἶχε τὴν ἰδικήν του ἑρμηνείαν.

Ἐκεῖ, μαζῆ μας ἦτο φυλακισμένος ἕνας νεαρὸς Ἑβραῖος, δοῦλος τοῦ ἀρχιμαγείρου, εἰς τὸν ὁποῖον καὶ διηγήθημεν τὰ ὄνειρά μας. Ἐκεῖνος δὲ μὰς τὰ ἐξήγησε.

Εὑρίσκετο δὲ ἐκεῖ εἰς τὴν φυλακὴν μαζί μας φυλακισμένος κάποιος νεαρὸς Ἑβραῖος, δοῦλος τοῦ ἀρχιμαγείρου Πετεφρῆ, καὶ τοῦ διηγηθήκαμε τὸ ὄνειρόν μας καὶ μᾶς τὸ ἐξήγησε.

Ὅπως μᾶς τὰ ἐξήγησεν, ἔτσι ἀκριβῶς καὶ ἔγιναν τὰ γεγονότα· ἐγὼ μὲν ἀποκατεστάθην εἰς τὸ ἀξίωμά μου, ὁ δὲ ἀρχισιτοποιὸς ἐκρεμάσθη».

Καὶ πράγματι· τὰ γεγονότα συνέβησαν ἀκριβῶς ὅπως μᾶς τὰ ἐξήγησεν· ἐγὼ μὲν ἀποφυλακίσθηκα καὶ ἀποκαταστάθηκα εἰς τὸ ἀξίωμά μου, ὁ δὲ ἀρχισιτοποιὸς ἐκρεμάσθη καὶ ἐθανατώθη».

Ἀμέσως ὁ Φαραὼ ἀπέστειλεν ἄνθρωπον εἰς τὴν φυλακὴν καὶ προσεκάλεσε τὸν Ἰωσήφ. Τὸν ἔβγαλαν ἀπὸ αὐτήν, τὸν ἐξύρισαν, τοῦ ἔδωσαν ἄλλην στολὴν νὰ φορέσῃ καὶ ἔτσι εὐπαρουσίαστος ἦλθεν ἐνώπιον τοῦ Φαραώ.

Ὅταν ὁ Φαραὼ ἄκουσε τὰ ὅσα τοῦ διηγήθη ὁ ἀρχιοινοχόος, ἔστειλε καὶ ἐκάλεσε τὸν Ἰωσήφ· διέταξε καὶ τὸν ἔβγαλαν ἀμέσως ἀπὸ τὴν ὠχυρωμένην φυλακὴν καὶ ἀφοῦ τὸν ἐξύρισαν καὶ τοῦ ἐφόρεσαν ἄλλην στολὴν ἀπὸ ἐκείνην, ποὺ ἐφοροῦσε εἰς τὴν φυλακήν, παρουσιάσθη καθαρὸς καὶ εὐτρεπισμένος εἰς τὸν Φαραώ.

Εἶπεν ὁ Φαραὼ πρὸς τὸν Ἰωσήφ· «εἶδα ἕνα ὄνειρον καὶ δὲν ὑπάρχει κανείς, ποὺ νὰ μοῦ τὸ ἐξηγήσῃ. Ἐπληροφορήθην διὰ σὲ ἀπὸ μερικούς, οἱ ὁποῖοι λέγουν ὅτι, ὅταν ἀκούσῃς τὰ ὄνειρα, ἠμπορεῖς καὶ τὰ ἑρμηνεύεις».

Καὶ ὁ Φαραὼ εἶπεν εἰς τὸν Ἰωσήφ: «Εἶδα ἕνα ὄνειρον καὶ δὲν ὑπάρχει κανείς, ποὺ νὰ ἠμπορῇ νὰ τὸ ἐξηγήσῃ. Ἐγὼ ὅμως ἐπληροφορήθηκα διὰ σὲ ἀπὸ μερικούς, οἱ ὁποῖοι λέγουν, ὅτι ὅταν ἀκούσῃς ὄνειρα, ἠμπορεῖς νὰ τὰ ἐξηγῇς».

Ἀπεκρίθη ὁ Ἰωσὴφ εἰς τὸν Φαραὼ καὶ τοῦ εἶπε· «χωρὶς τὸν φωτισμὸν τοῦ Θεοῦ τίποτε τὸ ὠφέλιμον δὲν ἠμπορῶ νὰ ἀπαντήσω εἰς τὸν Φαραώ».

Ὁ Ἰωσὴφ ἀπάντησε τότε μὲ σύνεσιν καὶ εὐλάβειαν εἰς τὸν Φαραώ: «Ἐγὼ δὲν λέγω τίποτε μὲ τὴν ἰδικήν μου δύναμιν· δεν ἐξηγῶ τὰ ὄνειρα μὲ ὁδηγὸν τὴν ἀνθρωπίνην σοφίαν· χωρὶς τὴν βοήθειαν καὶ τὸν φωτισμὸν τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ, εἰς τὸν ὁποῖον πιστεύω, δὲν ἠμπορῶ νὰ δώσω ἀπόκρισιν σωστήν, ποὺ νὰ φέρῃ ὠφέλειαν καὶ σωτηρίαν εἰς τὸν Φαραώ».

Εἶπεν ὁ Φαραὼ τότε εἰς τὸν Ἰωσήφ· «κατὰ τὸν ὕπνον μοῦ ἐφάνη, ὅτι ἐστεκόμουν ὄρθιος κοντὰ εἰς τὴν ὄχθην τοῦ ποταμοῦ,

Τότε ὁ Φαραὼ ἐμίλησε εἰς τὸν Ἰωσὴφ καὶ τοῦ εἶπεν:«Εἶδα εἰς τὸν ὕπνον μου, ὅτι ἐστεκόμουν δίπλα ἀπὸ τὸν Νεῖλον ποταμὸν

καὶ ὅτι σὰν νὰ ἀνέβαιναν ἀπὸ τὸ ποτάμι ἑπτὰ ἀγελάδες ὡραῖαι κατὰ τὴν ἐμφάνισιν καὶ καλοθρεμμέναι, αἱ ὁποῖαι ἔβοσκαν εἰς τὰ χορτάρια τοῦ λειβαδιοῦ.

καὶ εἶδα ὡσὰν νὰ ἀνέβαιναν ἀπὸ τὸν ποταμὸν ἑπτὰ ἀγελάδες ὡραῖες εἰς τὴν ἐμφάνισιν, ἀπαλές, καλοθρεμμένες καὶ παχειὲς καὶ ἔβοσκαν εἰς τὸ γρασίδι τοῦ λιβαδιοῦ, ποὺ ἦταν γύρω ἀπὸ τὸν ποταμόν.

Καὶ ἰδού, ὀπίσω ἀπὸ αὐτὰς ἀνέβαιναν ἀπὸ τὸν Νεῖλον ἄλλαι ἑπτὰ ἀγελάδες ἐλεειναί, ἄσχημοι κατὰ τὴν ἐμφάνισιν καὶ ἀποσκελετωμέναι, χειροτέρας ἀπὸ τὰς ὁποίας δὲν εἶδα ποτὲ εἰς ὅλην τὴν Αἴγυπτον.

Καὶ ἔξαφνα ὕστερα ἀπὸ αὐτὲς ἀνέβαιναν ἀπὸ τὸν ποταμὸν ἄλλες ἑπτὰ ἀγελάδες, ἀσθενικὲς καὶ ἄσχημες εἰς τὴν ἐμφάνισιν καὶ λιποσαρκὲς τόσον πολύ, ὥστε δὲν εἶδα ἕως τώρα ἀσχημότερες εἰς ὅλην τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου.

Αἱ ἑπτὰ δὲ αὐταὶ ἄσχημοι καὶ λιπόσαρκοι ἀγελάδες κατέφαγον τὰς πρώτας τὰς ὡραίας καὶ ἐκλεκτάς.

Καὶ οἱ ἑπτὰ ἄσχημες εἰς τὴν ἐμφάνισιν καὶ λιποσαρκὲς ἀγελάδες κατέφαγαν τὶς ἑπτὰ πρῶτες, ποὺ ἦσαν ὡραῖες εἰς τὴν ἐμφάνισιν, ἀπαλές, καλοθρεμμένες καὶ παχειές.

Αἱ παχεῖαι ἀγελάδες εἰσῆλθον εἰς τὰς κοιλίας τῶν ἰσχνῶν. Ἀλλὰ δὲν ἐφάνη καθόλου ὅτι εἰσῆλθον εἰς τὰς κοιλίας αὐτῶν, διότι ἡ ἐμφάνισις τῶν ἰσχνῶν ἀγελάδων ἔμεινεν ἡ ἴδια· ἦσαν αὐταὶ καὶ πάλιν ἀδύνατοι ὅπως καὶ προηγουμένως. Ἐξύπνησα ἀλλὰ καὶ πάλιν ἐκοιμήθην.

Ἀλλὰ ἐνῳ οἱ ἑπτὰ ἄσχημες εἰς τὴν ἐμφάνισιν κατέφαγαν τὶς ἑπτὰ ·ωραῖες ἀγελάδες, δὲν διεκρίνετο τίποτε, ποὺ νὰ φανερώνῃ ὅτι οἱ ἑπτὰ ὡραῖες καὶ παχειὲς ἀγελάδες εὑρίσκοντο εἰς τὴν κοιλίαν των, διότι ἡ ἐμφάνισίς των συνέχιζε νὰ εἶναι ἄσχημη καὶ σκελετωμένη, ὅπως καὶ προηγουμένως. Τότε ἐξύπνησα, ἀλλὰ ἐκοιμήθηκα καὶ πάλιν.

Εἶδον πάλιν εἰς τὸν ὕπνον μου ἄλλο ὄνειρον· ὅτι δηλαδὴ ἑπτὰ στάχυα ὡραῖα εἰς τὴν ἐμφάνισιν καὶ μεστωμένα ὑψώνοντο ἐπάνω εἰς μίαν μόνην καλαμιάν.

Καὶ πάλιν εἴδα εἰς τὸν ὕπνον μου, ὅτι ἑπτὰ στάχυα ὥριμα, μεστωμένα καὶ ὡραῖα ὡσὰν νὰ ξεφύτρωναν ἀπὸ τὴν ἰδίαν ρίζαν·

Ἄλλα δὲ ἑπτὰ ἀτροφικά, κτυπημένα ἀπὸ τὸν καυστικὸν ἄνεμον, ἐφύτρωναν κατόπιν ἀπὸ αὐτά.

ἔξαφνα ἄλλα ἑπτὰ στάχυα ἀδύνατα, ἀτροφικά, κούφια καὶ καψαλιασμένα ἀπὸ τὸν καυστικὸν ἄνεμον τῆ ἐρήμου ἐβλάστησαν ὕστερα ἀπὸ τὰ πρῶτα.

Τὰ ἑπτὰ αὐτὰ στάχυα τὰ ἀτροφικὰ καὶ τὰ ἀνεμοδαρμένα κατέπιαν τὰ ἑπτὰ ὡραῖα καὶ μεστωμένα στάχυα. Εἶπα, λοιπόν, εἰς τοὺς ἑρμηνευτὰς τῶν ὀνείρων αὐτὰ καὶ δὲν ἠμπόρεσε κανεὶς νὰ μοῦ τὰ ἑρμηνεύσῃ».

Καὶ τὰ ἑπτὰ ἀδύνατα, ἀτροφικά, κούφια καὶ κομμένα ἀπὸ τὸν ἄνεμον τῆς ἐρήμου κατάπιαν τὰ ἑπτὰ ὥριμα, μεστωμένα καὶ ὡραῖα στάχυα. Διηγήθηκα λοιπὸν εἰς τοὺς μάγους ἑρμηνευτὲς τὸ ὄνειρον αὐτὸ καὶ δὲν εὑρέθη κανένας μεταξύ των, ποὺ νὰ ἠμπορέσῃ νὰ μοῦ τὸ ἐξηγήσῃ».

Εἶπε τότε ὁ Ἰωσὴφ εἰς τὸν Φαραώ· «τὰ δύο ὄνειρα τοῦ Φαραὼ εἶναι ἕνα καὶ τὸ αὐτό. Μὲ αὐτὰ ἔδειξεν ὁ Θεὸς εἰς τὸν Φαραὼ ὅσα μέλλει νὰ πράξῃ.

Τότε ὁ Ἰωσὴφ εἶπεν εἰς τὸν Φαραώ: «Τὰ δύο ὄνειρα ποὺ εἶδες, τὸ ἕνα κατόπιν τοῦ ἄλλου, εἶναι ἕνα καὶ σημαίνουν καὶ τὰ δύο τὸ ἴδιον πρᾶγμα· ὁ ἀληθινὸς Θεὸς ἐφανέρωσεν εἰς τὸν Φαραὼ ὅλα, ὅσα πρόκειται νὰ κάμῃ εἰς τὸ μέλλον.

Αἱ ἑπτὰ καλαὶ ἀγελάδες σημαίνουν ἑπτὰ ἔτη, καὶ οἱ ἑπτὰ καλοὶ στάχυες σημαίνουν πάλιν ἑπτὰ ἔτη. Τὸ διπλοῦν ὄνειρον τοῦ Φαραὼ εἶναι ἕνα.

Οἱ ἑπτὰ ὡραῖες καὶ παχειὲς ἀγελάδες εἶναι ἑπτὰ χρόνια καὶ τὰ ἑπτὰ ὡραῖα καὶ μεστωμένα στάχυα εἶναι ἑπτὰ χρόνια· τὸ ὄνειρον, ποὺ εἶδεν ὁ Φαραώ, εἶναι ἕνα καὶ σημαίνει τὸ ἴδιον πρᾶγμα.

Αἱ ἑπτὰ ἰσχναὶ ἀγελάδες, αἱ ὁποῖαι ἀνέβαινον κατόπιν ἀπὸ τὰς παχείας δηλώνουν ἑπτὰ ἔτη καὶ οἱ ἑπτὰ στάχυες οἱ ἀτροφικοὶ καὶ οἱ ἀνεμόπληκτοι δηλώνουν ἑπτὰ ἔτη πείνας.

Καὶ οἱ ἑπτὰ ἀσθενικὲς ἀγελάδες, ποὺ ἐβγῆκαν ἀπὸ τὸν ποταμὸν μετὰ τὶς ἑπτὰ ὡραῖες ἀγελάδες, εἶναι ἑπτὰ χρόνια· καὶ τὰ ἑπτὰ ἀδύνατα, ἀτροφικὰ καὶ δαρμένα ἀπὸ τὸν καυστικὸν ἄνεμον στάχυα θὰ εἶναι ἑπτὰ χρόνια πείνας.

Ἡ ἐξήγησις, τὴν ὁποίαν εἶπα εἰς τὸν Φαραώ, μαρτυρεῖ ὅτι ὁ Θεὸς ἐφανέρωσεν εἰς τὸν Φαραὼ ὅσα πρόκειται νὰ κάμῃ.

Τὰ γεγονότα εἶναι ὅπως τὰ ἐξήγησα καὶ τὰ εἶπα τὸν Φαραώ· ὁ ἀληθινὸς Θεὸς ἐφανέρωσεν εἰς τὸν Φαραὼ ὅλα, ὅσα πρόκειται νὰ κάμῃ εἰς τὸ μέλλον.

Ἰδοὺ ἔρχονται ἑπτὰ ἔτη, κατὰ τὰ ὁποῖα μεγάλη εὐφορία θὰ ἀπλωθῇ εἰς ὅλην τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου.

Καὶ νά· θὰ ἔλθουν ἑπτὰ χρόνια μεγάλης εὐφορίας καὶ ἀφθονίας σιταριοῦ εἰς ὅλην τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου.

Κατόπιν ὅμως ἀπὸ αὐτὰ θὰ ἔλθουν ἑπτὰ ἔτη πείνας. Αὐτὴ θὰ εἶναι τόσον μεγάλη, ὥστε θὰ λησμονήσουν οἱ ἄνθρωποι τὴν εὐφορίαν, ποὺ ἔγινε προηγουμένως εἰς ὅλην τὴν Αἴγυπτον. Καὶ ἡ πεῖνα θὰ ἐρημώσῃ τὴν χώραν.

Μετὰ ἀπὸ αὐτὰ θὰ ἔλθουν ἑπτὰ χρόνια πείνας καὶ τότε ὁ λαὸς θὰ λησμονήσῃ ὅλα τὰ χρόνια τῆς εὐφορίας καὶ ἀφθονίας, ποὺ εἶχαν προηγηθῇ εἰς ὅλην τὴν Αἴγυπτον, καὶ ἡ πεῖνα θὰ καταστρέψῃ καὶ θὰ ἐρημώσῃ ὅλην τὴν χώραν.

Ἕνεκα δὲ αὐτῆς τῆς πείνας, ποὺ θὰ ἐπακολουθήσῃ, θὰ σβήσῃ ἀπὸ τὴν μνήμην τῶν ἀνθρώπων ἡ προηγουμένη εὐφορία τῆς χώρας· διότι ἡ πεῖνα θὰ εἶναι πολὺ μεγάλη.

Θὰ εἶναι δὲ τόση ἡ καταστροφή, ποὺ θὰ συμβῇ εἰς τὴν χώραν, ὥστε ἡ ἀφθονία θὰ καταστῇ ἄγνωστος ἀπὸ τὴν πεῖναν, ποὺ θὰ ἔλθῃ· διότι ἡ πεῖνα θὰ εἶναι πολὺ φοβερή.

Ἡ δευτέρα δὲ ἐπανάληψις του ὀνείρου σημαίνει ὅτι εἶναι ἀληθινὸν καὶ βέβαιον τὸ ἀποκαλυφθὲν ἀπὸ τὸν Θεὸν διὰ τοῦ ὀνείρου καὶ ὅτι συντόμως θὰ πράξῃ ὁ Θεὸς αὐτό, ποὺ προανήγγειλε.

Ἡ δὲ διπλῆ ἐπανάληψις τοῦ ὀνείρου τοῦ Φαραὼ ἔγινε, διὰ νὰ πιστεύσῃ ὁ βασιλιᾶς, ὅτι δὲν πρόκειται περὶ ματαίας φαντασίας, ἀλλ’ ὅτι ἡ ἐνέργεια αὐτὴ τοῦ Θεοῦ θὰ γίνῃ ὁπωσδήποτε καὶ μάλιστα ὅτι ὁ Θεὸς θὰ πράξῃ τοῦτο πολὺ σύντομα».

Τώρα, λοιπόν, ποὺ εἶναι καιρός, σκέψου καὶ ἔκλεξε ἄνθρωπον ἔξυπνον καὶ συνετὸν καὶ διόρισε αὐτὸν εἰς ὅλην τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου.

Μετὰ τὴν ἐξήγησιν τῶν ὀνείρων ὁ Ἰωσήφ, φωτιζόμενος ἀπὸ τὸν Θεόν, ἔδωκεν εἰς τὸν Φαραὼ καὶ ἀρίστην συμβουλήν· τοῦ εἶπε: «Τώρα λοιπόν, ὅσον ἔχεις ἀκόμη καιρόν, διάλεξε κάποιον ἄνθρωπον φρόνιμον καὶ συνετὸν καὶ διόρισέ τον ἄρχοντα μὲ ἐξουσίαν εἰς ὅλην τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου.

Συγχρόνως δὲ ὁ Φαραὼ ἂς ἐκλέξῃ καὶ ἂς καταστήσῃ ἐπόπτας εἰς τὰς περιοχὰς τῆς χώρας, διὰ νὰ κρατοῦν τὸ πέμπτον ἀπὸ ὅλα τὰ προϊόντα τῆς γῆς Αἰγύπτου κατὰ τὰ ἑπτὰ ἔτη τῆς εὐφορίας.

Καὶ ὁ Φαραὼ ἂς ὁρίσῃ καὶ ἂς καταστήσῃ ἐπόπτες (διοικητὲς ἐπαρχιῶν) εἰς τὴν χώραν, καὶ αὐτοὶ ἂς κρατοῦν διὰ λογαριασμὸν τοῦ κράτους τὸ ἕνα πέμπτον ἀπὸ ὅλα τὰ γεννήματα τῆς χώρας τῆς Αἰγύπτου, ποὺ θὰ ἀποδώσῃ ἡ γῆ κατὰ τὰ ἑπτὰ χρόνια τῆς εὐφορίας καὶ ἀφθονίας.

Ὅλα δὲ αὐτὰ τὰ τρόφιμα τῶν ἑπτὰ ἐρχομένων ἐτῶν τῆς εὐφορίας ἂς συγκεντρωθοῦν εἰς ἀποθήκας. Ἂς συγκεντρωθῇ ὁ σῖτος καὶ ἂς τεθῇ εἰς τὴν ἐξουσίαν καὶ τὴν διάθεσιν τοῦ Φαραώ. Τὰ τρόφιμα ἂς ἀποθηκευθοῦν ἀσφαλῶς εἰς τὰς πόλεις.

Καὶ ἐπίσης ἂς συγκεντρώσουν ὅλα τὰ τρόφιμα τῶν ἐρχομένων ἑπτὰ ἐτῶν τῆς εὐφορίας καὶ ἂς ἀποθηκευθῇ ὑπὸ τὴν ἐξουσίαν σου ὅλο τὸ σιτάρι καὶ ὅλα τὰ τρόφιμα ἂς φυλαχθοῦν καὶ ἂς τεθοῦν κάτω ἀπὸ φρούρησιν εἰς τὶς πόλεις.

Καὶ θὰ εἶναι αὐτὰ φυλαγμένα εἰς ὅλην τὴν χώραν διὰ τὰ ἑπτὰ ἔτη τῆς πείνας, ἡ ὁποία θὰ ἀπλωθῇ εἰς τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου. Ἔτσι δὲ ἡ χώρα αὐτὴ δὲν θὰ ἐξολοθρευθῇ ἀπὸ τὴν πεῖναν.

Τὰ τρόφιμα ἐκεῖνα θὰ εἶναι ἀποθηκευμένα καὶ φυλαγμένα εἰς τὴν χώραν διὰ τὴν πεῖναν τῶν ἑπτὰ ἐτῶν· ἔτσι ὁ λαὸς θὰ εὕρῃ ἀνακούφισιν κατὰ τὸν καιρὸν τῆς πεῖνας καὶ δὲν θὰ ὑποστῇ ἡ χώρα ὁλοκληρωτικὴν καταστροφήν».

Ὁ λόγος αὐτὸς ἤρεσεν εἰς τὸν Φαραὼ καὶ εἰς ὅλους τοὺς αὐλικούς του.

Ἡ συμβουλὴ αὐτὴ καὶ τὸ σχέδιον τοῦ Ἰωσὴφ ἄρεσαν εἰς τὸν Φαραὼ καὶ εἰς ὅλους τοὺς διαφόρους αὐλικούς του, ποὺ ἦσαν παρόντες.

Εἶπε δὲ πρὸς αὐτούς· «μήπως τάχα θὰ εὕρωμεν τέτοιον ἄνθρωπον σὰν τὸν Ἰωσήφ, ὁ ὁποῖος ἔχει Πνεῦμα Θεοῦ ἐντός του;»

Καὶ εἶπεν ὁ Φαραὼ εἰς ὅλους τοὺς αὐλικούς του· «μήπως ἠμποροῦμεν νὰ εὕρωμεν ἄλλον ἄνθρωπον, τέτοιον ὅπως ὁ Ἰωσήφ, εἰς τὸν ὁποῖον νὰ ὑπάρχῃ καὶ νὰ κατοικῇ τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ;»

Διὰ τοῦτο εἶπεν ὁ Φαραὼ εἰς τὸν Ἰωσήφ· «ἐπειδὴ ὁ Θεὸς ἐφανέρωσεν εἰς σὲ ὅλα αὐτά, ἄλλος δὲ ἄνθρωπος ἐξυπνότερος καὶ σοφώτερος ἀπὸ σὲ δὲν ὑπάρχει,

Διὰ τοῦτο ὁ Φαραὼ εἶπεν εἰς τὸν Ἰωσήφ: Ἀφοῦ ὁ Θεὸς σὲ ἐχαρίτωσε καὶ σοῦ ἀπεκάλυψεν ὅλα αὐτά, εἶναι φανερόν, ὅτι δεν ὑπάρχει ἄλλος ἄνθρωπος περισσότερον ἔξυπνος, γνωστικός, συνετός, διορατικὸς καὶ σοφὸς ἀπὸ σέ.

σὺ θὰ γίνῃς ἄρχων εἰς ὅλον τὸν οἶκον μου καὶ εἰς τὰς διαταγάς σου θὰ ὑπακούῃ ὅλος ὁ λαός μου. Μόνον δὲ κατὰ τὸν βασιλικὸν θρόνον θὰ εἶμαι ἐγὼ ἀνώτερός σου».

Σὺ λοιπὸν θὰ ἐπιστατῇς εἰς τὸ ἀνάκτορόν μου καὶ σὺ θὰ κυβερνᾷς τὴν χώραν μου καὶ ὅλος ὁ λαός μου θὰ ὑπακούῃ εἰς τὶς διαταγές σου. Μόνον ὡς πρὸς τὸν βασιλικὸν θρόνον θὰ εἶμαι ἀνώτερός σου ἐγώ. Ὅλα τὰ ἄλλα τὰ ἐμπιστεύομαι εἰς τὴν φρόνησιν καὶ τὴν φροντίδα σου».

Τοῦ εἶπε δὲ ἀκόμη ὁ Φαραώ· «ἰδοὺ σὲ διορίζω σήμερον καὶ σὲ ἐγκαθιστῶ ἀντιβασιλέα εἰς ὅλην τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου».

Ὁ Φαραὼ εἶπεν ἀκόμη εἸς τὸν Ἰωσήφ: Νά· σὲ διορίζω ἀπὸ σήμερα ἄρχοντα καὶ βασιλέα ὅλης τῆς χώρας τῆς Αἰγύπτου».

Ἔβγαλε δὲ ὁ Φαραὼ ἀπὸ τὸ χέρι του τὸ δακτυλίδι, τὸ ἔθεσεν εἰς τὸ χέρι τοῦ Ἰωσήφ, ἐνέδυσεν αὐτὸν πολύτιμον λινὴν στολὴν ἀπὸ βύσσον καὶ περιέβαλε εἰς τὸν τράχηλον αὐτοῦ ἄλυσιν χρυσῆν.

Καὶ ὁ βασιλιᾶς, ἀφοῦ ἔβγαλε ἀπὸ τὸ χέρι του τὸ δακτυλίδι μὲ τὴν προσωπικήν του σφραγῖδα, τὸ ἔβαλεν εἰς τὸ χέρι τοῦ Ἰωσὴφ καὶ τοῦ ἐφόρεσε στολὴν ἀπὸ πολυτιμότατον εἰδικὸν Αἰγυπτιακὸν λινὸν ὕφασμα, δηλαδὴ ἔνδυμα βασιλικόν, καὶ ἐκρέμασεν εἰς τὸν λαιμόν του χρυσὴν ἁλυσίδα.

Ἀνεβίβασε δὲ αὐτὸν εἰς τὸ δεύτερον ἀπὸ τὰ βασιλικά του ἅρματα καὶ ἕνας κῆρυξ ἐπροπορεύετο ἔμπροσθεν ἀπὸ αὐτὸν καὶ τὸν ἀνήγγειλεν εἰς τὸν λαόν. Ἔτσι δὲ ἀνέδειξεν αὐτὸν ὁ Φαραὼ ἀντιβασιλέα εἰς ὅλην τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου.

Καὶ ἀνέβασε τὸν Ἰωσὴφ ἐπάνω εἰς τὸ δεύτερον ἅρμα, δηλαδὴ τὴν πλέον ἐπίσημον ἅμαξαν μετὰ τὴν βασιλικήν, καὶ ἐπροχωροΰσε ἐμπρὸς ἀπὸ τὸ ἅρμα βασιλικὸς κήρυκας, ὁ ὁποῖος ἐφώναζε καὶ τὸν συνιστοῦσε εἰς ὅλον τὸν λαὸν λέγων, ὅτι αὐτὸς ποὺ εἶναι εἰς τὴν ἅμαξαν ἀνεκηρύχθη ἀπὸ τὸν Φαραὼ ἀντιβασιλιὰς καὶ κυβερνήτης ὅλης τῆς Αἰγύπτου. Μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν ὁ Φαραὼ διώρισε τὸν Ἰωσὴφ ἀντιβασιλιᾶ εἰς ὅλην τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου.

Εἶπε δὲ εἰς τὸν Ἰωσήφ· «ἐγὼ ὁ Φαραὼ διατάσσω· Κανεὶς δὲν θὰ κινήσῃ τὸ χέρι του νὰ κάμῃ κάτι εἰς ὅλην τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου χωρὶς τὴν ἔγκρισίν σου».

Ἀκόμη ὁ Φαραὼ ἐπρόσθεσεν εἰς τὸν Ἰωσήφ: «Ἐγὼ ὁ Φαραὼ ὁρίζω καὶ διατάσσω· χωρὶς τὴν ἄδειαν καὶ συγκατάθεσίν σου κανεὶς δὲν θὰ κινήσῃ τὸ χέρι του διὰ νὰ κάμῃ κάτι εἰς ὅλην τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου».

Ὠνόμασε δὲ ὁ Φαραὼ τὸν Ἰωσὴφ Ψονθομφανήχ, δηλαδὴ τροφοδότην τῆς γῆς. Ἔδωσε δὲ εἰς αὐτὸν ὡς σύζυγον τὴν Ἀσεννέθ, θυγατέρα τοῦ Πετεφρῆ, ὄχι τοῦ ἀρχιμαγείρου, ἄλλα τοῦ ἱερέως τῆς Ἡλιουπόλεως.

Καὶ ὁ Φαραὼ ὠνόμασε τὸν Ἰωσήφ μὲ τὸ Αἰγυπτιακὸν ὄνομα Ψονθομφανήχ (ποὺ σημαίνει τροφοδότης τοῦ κόσμου ἢ σωτῆρας τοῦ κόσμου ἢ θεμελιωτὴς τῆς ζωῆς ἢ αὐτὸς ποὺ γνωρίζει καὶ φανερώνει τὰ μυστικά)· καὶ διὰ νὰ τὸν τιμήσῃ ἀκόμη περισσότερον, τοῦ ἔδωκεν ὡς σύζυγον τὴν Ἄσενίθ, κόρην τοῦ Πετεφρῆ, ἱερέως τῆς Ἡλιουπόλεως, καὶ ἄρα ἐπισήμου προσώπου.

Ἦτο δὲ τότε ὁ Ἰωσὴφ τριάκοντα ἐτῶν, ὅταν ἐνεφανίσθη ἐνώπιον τοῦ Φαραὼ βασιλέως τῆς Αἰγύπτου. Ἐξῆλθε δὲ ὁ Ἰωσὴφ ἀπὸ τὰ ἀνάκτορα τοῦ Φαραὼ καί, ὡς ἀντιβασιλεὺς πλέον, περιώδευσεν ὅλην τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου.

Ὁ Ἰωσὴφ ἦταν τριάντα ἐτῶν, ὅταν παρουσιάσθη ἐμπρὸς εἰς τὸν Φαραώ, τὸν βασιλιᾶ τῆς Αἰγύπτου, καὶ ἀνεκηρύχθη ἀντιβασιλιᾶς. Καὶ ὁ Ἰωσήφ, εὐθὺς μετὰ τὴν ἀνάληψιν τῶν καθηκόντων του, ἐβγῆκε ἀπὸ τὸ παλάτι τοῦ Φαραὼ καὶ περιώδευσεν εἰς ὅλην τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου, διὰ νὰ τὴν γνωρίσῃ καὶ λάβῃ τὰ κατάλληλα μέτρα διὰ τὴν περίστασιν.

Ἡ δὲ χώρα τῆς Αἰγύπτου ἀπέδωσε κατὰ τὰ ἑπτὰ ἔτη τῆς εὐφορίας πλούσια τὰ προϊόντα.

Καὶ ἡ γῆ τῆς Αἰγύπτου κατὰ τὰ ἑπτὰ χρόνια τῆς εὐφορίας καὶ ἀφθονίας ἐκαρποφόρησε πλούσια ἀγαθά.

Καὶ συνεκέντρωσεν ὁ Ἰωσὴφ ὅλα τὰ εἴδη τῶν τροφίμων κατὰ τὰ ἑπτὰ αὐτὰ ἔτη, κατὰ τὰ ὁποῖα ἐπεκράτει εὐφορία εἰς τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου καὶ τὰ ἀποθήκευσεν εἰς τὰς πόλεις. Τὰ δὲ προϊόντα τῶν πεδιάδων, ποὺ ἦσαν γύρω ἀπὸ κάθε πόλιν, τὰ ἀποθήκευσεν εἰς αὐτὴν τὴν ἰδίαν πόλιν.

Ὁ δὲ Ἰωσὴφ συνεκέντρωσεν ὅλα τὰ τρόφιμα τῶν ἑπτὰ ἐτῶν, κατὰ τὰ ὁποῖα ἦταν εὐφορία καὶ ἀφθονία εἰς τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου, καὶ ἀποθήκευσε τὰ τρόφιμα εἰς τὶς πόλεις· εἰς κάθε πόλιν ἀποθήκευσε τὰ τρόφιμα ἀπὸ τὶς πεδιάδες, ποὺ ἦσαν κοντὰ καὶ γύρω ἀπὸ αὐτήν.

Καὶ συνεκέντρωσεν ὁ Ἰωσὴφ σῖτον πάρα πολὺν ὡσὰν τὴν ἄμμον τῆς θαλάσσης, τόσον ὥστε δὲν ἦτο δυνατὸν πλέον νὰ μετρηθῇ, διότι ἦτο ἀνυπολόγιστος.

Καὶ ὁ Ἰωσὴφ συνεκέντρωσε πάρα πολὺ σιτάρι τόσον πολύ, ὅση εἶναι ἡ ἄμμος τῆς θαλάσσης. Ἦταν τόσον μεγάλη ἡ ποσότητα τοῦ σιταριοῦ, ὥστε ἐστάματησε πλέον νὰ τὴν μετρὰ καὶ νὰ κρατῇ λογαριασμόν, διότι ἦταν ἀδύνατον να μετρηθῇ καὶ νὰ ὑπολογισθῇ.

Πρὶν δὲ ἔλθουν τὰ ἔτη τῆς πείνας ἀπέκτησεν ὁ Ἰωσὴφ ἀπὸ τὴν Ἀσεννὲθ τὴν θυγατέρα τοῦ Πετεφρῆ, ἱερέως τῆς Ἡλιουπόλεως, δύο παιδιά.

Ὁ Ἰωσήφ, πρὶν ακόμη ἔλθουν τὰ ἑπτὰ χρόνια τῆς πείνας, ἀπέκτησε δύο υἱούς, τοὺς ὁποίους ἐγέννησεν εἰς αὐτὸν ἡ Ἀσενίθ, ἡ κόρη τοῦ Πετεφρῆ, ἱερέως τῆς Ἡλιουπόλεως.

Ὠνόμασε δὲ τὸν πρωτότοκον Μαναασῆν λέγων· «ὁ Θεὸς μὲ ἔκαμεν, ὥστε νὰ λησμονήσω ὅλας τὰς ταλαιπωρίας μου καὶ τὴν στέρησιν τοῦ πατρός μου».

Ὠνόμασε δὲ ὁ Ἰωσὴφ τὸν πρωτότοκον υἱόν του Μανασσῆν, ποὺ σημαίνει «λησμοσύνη», διότι εἶπεν· ὁ Θεός μὲ ἔκαμε νὰ λησμονήσω ὅλους τοὺς κόπους καὶ τὴν δυστυχίαν τῆς δουλείας μου καὶ τὴν θλῖψιν μου ἀπὸ τὴν στέρησιν καὶ τὸν ἀποχωρισμὸν τοῦ πατέρα μου.

Τὸ δὲ δεύτερον τέκνον του ὠνόμασεν Ἐφραῒμ λέγων ὅτι· «ὁ Θεός μὲ ἐμεγάλυνεν εἰς τὴν χώραν αὐτὴν τῆς ταπεινώσεώς μου».

Τὸν δεύτερον υἱόν του ὠνόμασεν Ἐφραίμ, ποὺ σημαίνει «καρποφορία», διότι εἶπεν ὁ Θεὸς μὲ εὐλόγησε καὶ μὲ ἐδόξασεν εἰς τὴν Αἴγυπτον, τὴν χώραν τῆς δουλείας καὶ τῆς ἄδικης φυλακίσεώς μου.

Ἐπέρασαν τὰ ἑπτὰ ἔτη τῆς εὐφορίας, ποὺ ἔγινεν εἰς τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου.

Ἐπέρασαν δὲ καὶ συνεπληρώθησαν τὰ ἑπτὰ χρόνια τῆς ἀφθονίας καὶ εὐφορίας, ποὺ ἀπήλαυσεν ἡ χώρα τῆς Αἰγύπτου,

Ἤρχισαν δὲ νὰ ἔρχωνται τὰ ἑπτὰ ἔτη τῆς πείνας, ὅπως εἶχεν εἴπει ὁ Ἰωσὴφ καὶ ἡπλώθη πεῖνα εἰς ὅλην τὴν γῆν. Εἰς τὴν χώραν ὅμως τῆς Αἰγύπτου ὑπῆρχον ἄρτοι.

καὶ ἄρχισαν νὰ ἔρχωνται τὰ ἑπτὰ χρόνια τῆς πείνας, ὅπως ἀκριβῶς εἶχε προείπει ὁ Ἰωσήφ. Καὶ ἔγινε πεῖνα εἰς ὅλες τὶς χῶρες (ποὺ ἐγειτόνευαν μὲ τὴν Αἴγυπτον). Εἰς ὅλην ὅμως τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου ὑπῆρχε ψωμί.

Ἀλλὰ καὶ ὅλη ἡ χώρα τῆς Αἰγύπτου ἐπείνασεν, ὁ δὲ λαὸς ἔκραξε πρὸς τὸν Φαραὼ ζητῶν ἄρτους. Ὁ δὲ Φαραὼ εἶπε πρὸς ὅλους τοὺς Αἰγυπτίους· «πηγαίνετε πρὸς τὸν Ἰωσὴφ καὶ ὅ,τι σᾶς πῆ, ἐκεῖνο πράξατε».

Ὅταν ἡ ἔλλειψις τῶν τροφίμων ἔγινε μεγαλυτέρα καὶ ἡ πεῖνα ἐξηπλώθη εἰς ὅλην τὴν Αἴγυπτον, ὁ λαός, ἐπειδὴ ἐπιέζετο ἀπὸ τὴν πεῖναν, ἐφώναξε πρὸς τὸν Φαραὼ καὶ ἐζητοῦσε ψωμί. Ὁ Φαραὼ ὅμως, ὡς φρόνιμος βασιλιᾶς καὶ ἐπειδὴ ἤθελε νὰ ἀποδώσῃ τὴν πρέπουσαν τιμὴν καὶ εὐγνωμοσύνην πρὸς τὸν Ἰωσήφ, εἶπε πρὸς ὅλους τοὺς Αἰγυπτίους: «Πηγαίνετε εἰς τὸν Ἰωσὴφ καὶ ὅ,τι σᾶς εἰπῇ, αὐτὸ να κάμετε».

Ἡ πεῖνα ἦτο ἀπλωμένη εἰς ὅλην τὴν γῆν. Ἤνοιξε τότε ὁ Ἰωσὴφ ὅλας τὰς ἀποθήκας καὶ ἤρχισε νὰ πωλῇ σῖτον εἰς ὅλους τοὺς Αἰγυπτίους.

Ἡ πεῖνα ἐμεγάλωνε εἰς ὅλες τὶς χῶρες (ποὺ ἐγειτόνευαν μὲ τὴν Αἴγυπτον)· τότε ὁ Ἰωσὴφ ἄνοιξε ὄλες τὶς ἀποθῆκες τοῦ σιταριοῦ καὶ ἐπωλοῦσε σιτάρι εἰς ὅλους τοὺς Αἰγυπτίους.

Ἀλλὰ καὶ αἱ ἄλλαι χῶραι ἦλθον εἰς τὴν Αἴγυπτον πρὸς τὸν Ἰωσήφ, διὰ νὰ ἀγοράσουν σῖτον, διότι ἡ πεῖνα ἐπικρατοῦσεν εἰς ὅλην τὴν γῆν.

Καὶ ὅλες οἱ χῶρες ἦλθαν εἰς τὴν Αἴγυπτον, διὰ νὰ ἀγοράσουν σιτάρι ἀπὸ τὸν Ἰωσήφ. Διότι ἡ πεῖνα ἐκυριαρχοῦσε παντοῦ εἰς ὅλες τὶς χῶρες (ποὺ ἐγειτόνευαν μὲ τὴν Αἴγυπτον).