Ἠσαΐας 62

Διὰ τὴν Σιών, λέγει ὁ παῖς Κυρίου ὁ Μεσσίας, δὲν θὰ σιωπήσω καὶ διὰ τὴν ἱερουσαλὴμ δὲν θὰ κρατηθῶ ἐπὶ πλέον, ἕως ὅτου ἀνατείλῃ καὶ λάμψη ὡς φῶς ἡ δικαιοσύνη μου, ἡ δὲ ἀπὸ ἐμὲ προσφερομένη σωτηρία ἀνάψῃ καὶ καὶῃ καὶ φωτίσῃ ὡς λαμπάδα.

Διὰ τὴν Σιών, λέγει ὁ Μεσσίας, δὲν θὰ σιωπήσω καὶ διὰ τὴν Ἱερουσαλὴμ δὲν θὰ μείνω ἥσυχος, ἕως ὅτου λάμψη ὡς φῶς ἡ δικαιοσύνη της, ἡ δὲ σωτηρία, ποὺ θὰ τῆς χορηγήσω, ἀνάψῃ καὶ φωτίσῃ ὡς λάμπας καιομένη.

Οἱ λαοὶ τῆς γῆς θὰ ἴδουν, ὦ Σιών, τὴν δικαιοσύνην σου καὶ οἱ βασιλεῖς τὴν δόξαν σου. Θὰ σὲ καλέσῃ ὁ Κύριος μὲ νέον ὄνομα, τὸ ὄνομα αὐτὸ ὁ ἴδιος ὁ Κύριος θὰ σοῦ τὸ δώσῃ.

Καὶ μετὰ θαυμασμοῦ θὰ ἴδουν οἱ ἐθνικοὶ λαοὶ τὴν δικαιοσύνην καὶ ἠθικὴν ὑπεροχήν σου καὶ οἱ βασιλεῖς των τὴν δόξαν σου· θὰ σὲ καλέσουν με τὸ νέον ὄνομά σου, μὲ τὸ ὁποῖον ὁ Κύριος θὰ σὲ ὀνομάσῃ.

Καὶ θὰ εἶσαι στέφανος ὡραιότητος εἰς τὰ χέρια τοῦ Κυρίου, διάδημα βασιλικὸν εἰς τὰ χέρια τοῦ Θεοῦ σου.

Καὶ θὰ εἶσαι στέφανος ὡραῖος καὶ εὔμορφος εἰς τὴν χεῖρα τοῦ Κυρίου καὶ διάδημα βασιλικὸν εἰς τὴν χεῖρα τοῦ Θεοῦ σου.

Δὲν θὰ εἶσαι καὶ δὲν θὰ ὀνομασθῇς πλέον «Ἐγκαταλελειμμένη». Ἡ χώρα σου δὲν θὰ κληθῇ «Ἔρημος», διότι εἰς σὲ θὰ δοθῇ ὡς ὄνομα ἡ φράσις, «θέλημα ἰδικόν μου». Καὶ εἰς τὴν χώραν σου θὰ δοθῇ ὡς ὄνομα ἡ λέξις «Οἰκουμένη», διότι ὁ Κύριος εὐηρεστήθη καὶ εὐαρεστεῖται εἰς σέ. Καὶ ἡ χώρα σου θὰ κατοικηθῇ πυκνῶς.

Καὶ δὲν θὰ ὀνομασθῇς πλέον Ἐγκαταλελειμμένη· καὶ ἡ χώρα σου δὲν θὰ κληθῇ πλέον Ἔρημος· διότι θὰ σοῦ δοθῇ τὸ ὄνομα Εἶσαι τὸ θέλημά μου, καὶ εἰς τὴν χώραν σου θὰ δοθῇ ἡ ὀνομασία Οἰκουμένη, διότι ὁ Κύριος εὐηρεστήθη εἰς σὲ καὶ ἡ χώρα σου θὰ συγκατοικηθῇ πυκνῶς.

Ὅπως εὐφραίνεται ὁ νέος, ποὺ συνοικεῖ με τὴν νεαρὰν παρθένον, ἡ ὁποία ἔγινε σύζυγός του, ἔτσι θὰ κατοικοῦν εὐφραινόμενοι οἱ υἱοί σου. Καὶ ὅπως εὐφραίνεται ὁ νυμφίος μὲ τὴν νύμφην, ἔτσι θὰ εὐφρανθῇ ὁ Κύριος διὰ σέ, ὦ Ἱερουσαλήμ.

Καὶ ὅπως εὐφραίνεται συνοικῶν νέος μετὰ τῆς νεαρᾶς καὶ ἐκ παρθένου γενομένης συζύγου του, οὔτω θὰ συγκατοικήσουν εὐφραινόμενοι καὶ εἰρηνεύοντες οἱ υἱοί σου. Καὶ θὰ συμβῇ, ὅπως θὰ εὐφραίνεται ὁ νυμφίος μετὰ τῆς νύμφης, οὕτω θὰ εὐφραίνεται καὶ ὁ Κύριος διὰ σέ, ὦ Ἱερουσαλήμ.

Ἐπάνω εἰς τὰ τείχη σου, ὦ Ἱερουσαλήμ, ἔχω ἐγκαταστήσει φρουροὺς ὅλην τὴν ἡμέραν καὶ ὅλην τὴν νύκτα, οἱ ὁποῖοι μέχρι τέλους δὲν θὰ παύσουν νὰ ἐνθυμοῦνται τὸν Κύριον διὰ τὴν σωτηρίαν σου.

Καὶ ἐπὶ τῶν τειχῶν σου, ὦ Ἱερουσαλήμ, ἐγκατέστησα φύλακας νὰ φρουροῦν ὅλην τὴν ἡμέραν καὶ ὅλην τὴν νύκτα, οἱ ὁποῖοι μέχρι τέλους δὲν θὰ σιωπήσουν ἐνθυμούμενοι τὸν Κύριον καὶ ἐπικαλούμενοι Αὐτὸν ὑπὲρ σοῦ.

Δὲν θὰ ὑπάρξῃ ἄλλος ὅμοιος μὲ σᾶς λαός, ὅταν ὁ Κύριος διορθώσῃ, ἀνορθώσῃ καὶ κάμῃ τὴν Ἱερουσαλὴμ δόξαν καὶ ἀγαλλίαμα ἐπάνω εἰς τὴν γῆν.

Ἐπικαλεῖσθε Αὐτὸν ἐπιμόνως, διότι ὁ Θεὸς δὲν εἶναι ὅμοιός σας, ἀλλ’ εἶναι παντοδύναμος καὶ φιλάνθρωπος. Ἐπικαλεῖσθε Αὐτόν, ἕως ὅτου διορθώσῃ τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ καταστήσῃ αὐτὴν καύχημα λαμπρὸν ἐπὶ τῆς γῆς.

Ὡρκίσθη ὁ Κύριος ὕψωσας τὴν δεξιάν του χεῖρα, ὡρκίσθη εἰς τὸν παντοδύναμον βραχίονά του καὶ εἶπεν· «ὅτι δὲν θὰ παραδώσῃ ἄλλην φορὰν τὸν σῖτον σου καὶ τὰ ἄλλα τρόφιμά σου εἰς τοὺς ἐχθρούς σου. Δὲν θὰ πίουν πλέον ξένοι τὸν οἶνον σου, διὰ τὸν ὁποῖον σὺ ἐκοπίασες·

Ὡρκίσθη ὁ Κύριος ὕψωσας τὴν δεξιάν του καὶ εἰς τὴν δύναμιν τοῦ βραχίονός του καὶ εἶπε: Δὲν θὰ δώσω πλέον ποτὲ τὸν σῖτον τῆς παραγωγῆς σου καὶ τὰ τρόφιμά σου εἰς τοὺς ἐχθροὺς σου, καὶ δὲν θὰ πίουν εἰς τὸ ἑξῆς οἱ ξένοι τὸν οἶνον σου, διὰ τὸν ὁποῖον ἐκοπίασες σὺ καλλιεργῶν τὰς ἀμπέλους σου.

ἀλλὰ ὅσοι συνάγουν τὸν σῖτον καὶ ἄλλα τρόφιμα, θὰ τρώγουν αὐτὰ καὶ θὰ δοξολογοῦν ἐμὲ τὸν Κύριον. Αὐτοὶ ποὺ τρυγοῦν καὶ πατοῦν τὰς σταφυλὰς θὰ πίουν οἶνον εἰρηνικῶς εἰς τὰς ἁγίας αὐλάς μου.

Ἀλλ’ αὐτοὶ ποὺ θὰ μαζεύσουν τὴν συγκομιδὴν τῶν ἀγρῶν, θὰ φάγουν αὐτὰ καὶ θὰ δοξολογήσουν τὸν Κύριον καὶ αὐτοὶ ποὺ θὰ τρυγήσουν καὶ θὰ συναγάγουν τὸν οἶνον, θὰ τὸν πίουν εἰρηνικῶς εἰς τὰς ἁγίας μου αὐλάς.

Πηγαίνετε, εἰσέλθετε διὰ τῶν πυλῶν τῆς νέας Ἱερουσαλήμ, τὰς ὁποίας ἐγὼ σᾶς ἤνοιξα. Κατασκευάσατε δρόμον εἰς τὸν λαόν μου, πετάξτε μακρὰν τοὺς λίθους ἀπὸ τὸν δρόμον αὐτόν. Ὑψώσατε προσκλητήριον σήμα δι’ ὅλα τὰ ἔθνη.

Πηγαίνετε διὰ μέσου τῶν πυλῶν τῆς νέας Ἱερουσαλήμ, τὰς ὁποίας σᾶς ἤνοιξα, καὶ κατασκευάσατε δρόμον διὰ τὸν λαόν μου καὶ ἀπορρίψατε τοὺς λίθους ἀπὸ τὸν δρόμον αὐτόν, ὥστε εὔκολα νὰ βαδίζῃ εἰς αὐτὸν ὁ λαός μου. Σηκώσατε δὲ σημαίαν καὶ σημεῖον προσκλήσεως εἰς τὰ ἔθνη.

Διότι, ἰδού, ὁ Κύριος ἔκαμε γνωστὴν τὴν λύτρωσίν σας ἕως εἰς τὰ ἄκρα τῆς γῆς. Εἴπατε εἰς τὴν θυγατέρα μου τὴν Σιών· ἰδοὺ ὁ σωτήρ σου ἔχει φθάσει φέρων μαζῆ του τὸν μισθόν του, ἀμοιβὴν τῆς νίκης του, καὶ τὸ σωτηριῶδες ἔργον του ἐνώπιόν του.

Δώσατε σύνθημα εἰς τὰ ἔθνη. Διότι ἰδού, ὁ Κύριος ἔκαμεν ἀκουστὸν μέχρι τῶν ἐσχατιῶν τῆς γῆς τὸ ἑξῆς χαρμόσυνον μήνυμα. Εἴπατε εἰς τὴν θυγατέρα μου Σιών, τὴν νέαν Ἱερουσαλήμ: Ἰδού, ἔφθασεν ὁ Σωτὴρ διὰ σέ, ἔχων τὸν μισθὸν τῆς νίκης Toυ τὸ δὲ σωτηριῶδες ἔργον Του, τῆς ἀπελευθερώσεως πολυαριθμοτάτου λαοῦ, προπορεύεται αὐτοῦ.

Καὶ θὰ ὀνομάσῃ ἅγιον αὐτὸν τὸν λαόν, ὁ ὁποῖος ἔχει λυτρωθῆ ἀπὸ τὸν Κύριον. Σὺ δὲ θὰ ὀνομασθῇς καὶ θὰ εἶσαι πόλις περιζήτητος καὶ ὅχι ἐγκαταλελειμμένη καὶ ἔρημος».

Καὶ θὰ καλέσῃ αὐτὸν λαὸν ἅγιον, ὁ ὁποῖος ἔχει λυτρωθῇ καὶ ἑξαγορασθη ἀπὸ τὸν Κύριον· σὺ δέ, ὦ νέα Ἱερουσαλήμ, θὰ ὀνομασθῇς πόλις περιζήτητος καὶ οὐχὶ ἐγκαταλελειμμένη καὶ ἔρημος.