Ἰερεμίας 19

Τότε μοῦ εἶπεν ὁ Κύριος: Πήγαινε καὶ ἀγόρασε λαγήνι φτιασμένο ἀπὸ πηλόν, πάρε μαζῆ σου μερικοὺς ἀπὸ τοὺς πρεσβυτέρους τοῦ λαοῦ καὶ ἀπὸ τοὺς ἱερεῖς

Τότε ὁ Κύριος εἶπε πρὸς ἐμέ, τὸν προφήτην Ἱερεμίαν: «Πήγαινε καὶ ἀγόρασε μιᾷ πήλινῃ στάμνα (βίκα). Ἀφοῦ δὲ παραλάβῃς μαζί σου μερικοὺς ἀπὸ τοὺς πρεσβυτέρους τοῦ λαοῦ καὶ ἀπὸ τοὺς ἱερεῖς,

καὶ νὰ ἐξέλθῃς εἰς τὸ Πολυάνδριον, εἰς τὸ νεκροταφεῖον ὅπου ἔθαπτον τὰ θυσιαζόμενα εἰς τὸν Βάαλ τέκνα των, αὐτὸ ποὺ εὑρίσκεται εἰς τὰ πρόθυρα τῆς πύλης Χαρσείθ. Ἐκεῖ κάμε γνωστοὺς εἰς ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους ἐγὼ θὰ ἀποκαλύψω εἰς σέ.

νὰ ἐξέλθῃς εἰς τὸ «Πολύανδριον», εἰς τὸ νεκροταφεῖον, ὅπου οἱ Ἰουδαῖοι θάπτουν τὰ τέκνα των, ποὺ θυσιάζουν εἰς τὸν Βάαλ· εἰς τὸ νεκροταφεῖον ποὺ εὑρίσκεται (νοτίως τῆς Ἱερουσαλήμ) εἰς τὸ προαύλιον τῆς πύλης Χαρσείθ. Ἐκεῖ φανέρωσε καὶ κήρυξε εἰς ὅλους αὐτούς, ποὺ σὲ ἀκολούθησαν, τοὺς λόγους τούτους, τοῖς ὁποίους θὰ σοῦ ἀποκαλύψω.

Καὶ θὰ πῇς εἰς αὐτούς· ἀκούσατε τὸν λόγον τοῦ Κυρίου βασιλεῖς τοῦ βασιλείου Ἰούδα, ἄνδρες Ἰουδαῖοι, οἱ κάτοικοι τῆς Ἱερουσαλήμ, ὅλοι ὅσοι εἰσέρχεσθε ἀπὸ τὰς πύλας αὐτάς· αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ· ἰδού, ἐγὼ θὰ ἐπιφέρω ἐναντίον τοῦ τόπου αὐτοῦ θλίψεις καὶ συμφοράς, τόσον πολλὰς καὶ μεγάλας, ὥστε καθένας ποὺ θὰ τὰς ἀκούσῃ, θὰ αἰσθανθῇ νὰ βουΐζουν τὰ αὐτιά του.

Εἰς αὐτοὺς λοιπὸν θὰ εἰπῇς: «Ἀκοῦστε τὸν λόγον Κυρίου, βασιλεῖς τοῦ Ἰούδα καὶ ἄνδρες Ἰουδαῖοι καὶ ὅσοι κατοικεῖτε εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ ὅσοι εἰσέρχεσθε ἀπὸ τὶς πύλες αὐτές. Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ: Ἰδού· Ἐγὼ πρόκειται νὰ ἐπιφέρω ἐναντίον τοῦ τόπου τούτου τέτοιον ὄλεθρον καὶ τέτοιαν συμφοράν, ὥστε καθένας ποὺ θὰ ἀκούῃ δι’ αὐτήν, θὰ αἰσθανθῇ βουητὸν καὶ μεγάλον πόνον εἰς τὰ αὐτιά του· θὰ μείνῃ κατάπληκτος!

Αὐτὰ θὰ γίνουν, διότι αὐτοὶ μὲ ἐγκατέλειψαν, ἐμόλυναν καὶ ἀφιέρωσαν τὸν τόπον τοῦτον εἰς ξένους θεούς, ἐθυσίασαν εἰς αὐτὸν θυσίας πρὸς θεοὺς ξένους, τοὺς ὁποίους δὲν ἐγνώριζαν οὔτε αὐτοὶ οὔτε οἱ πρόγονοί των. Οἱ δὲ βασιλεῖς τοῦ Ἰούδα ἐγέμισαν τὸν τόπον αὐτὸν ἀπὸ αἵματα ἀθώων ἀνθρώπων, τοὺς ὁποίους ἔσφαξαν.

Ὅλα αὐτὰ θὰ συμβοῦν, διότι οἱ Ἰουδαῖοι μὲ ἐγκατέλειψαν καὶ ἐμόλυναν τὸν τόπον τοῦτον καὶ ἔτσι τὸν κατέστησαν ἀγνώριστον καὶ προσέφεραν εἰς αὐτὸν θυσίες θυμιαμάτων πρὸς θεοὺς ξένους, εἰδωλολατρικούς, τοὺς ὁποίους δὲν ἐγνώριζαν προηγουμένως οὔτε αὐτοὶ οὔτε οἱ προπάτορές των. Ἐξ ἄλλου καὶ οἱ βασιλεῖς τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰούδα ἐγέμισαν τὸν τόπον αὐτὸν μὲ αἵματα ἀθώων ἀνθρώπων, τοὺς ὁποίους ἐφόνευσαν.

Ἔκτισαν εἰς ὑψηλοὺς τόπους θυσιαστήρια τοῦ εἰδώλου Βάαλ, διὰ νὰ κατακαίουν τὰ παιδιά των εἰς τὸ πῦρ, ἔκαμαν πράγματα, τὰ ὁποῖα οὐδέποτε ἐγὼ διέταξα, οὔτε κἂν ἦλθαν ποτὲ εἰς τὴν διάνοιάν μου.

Καὶ αὐτοὶ ἔκτισαν εἰς ὑψηλὲς τοποθεσίες βωμοὺς καὶ θυσιαστήρια, ἀφιερωμένα εἰς τὸν εἰδωλολατρικὸν θέον Βάαλ, διὰ νὰ θυσιάζουν κατακαίοντες τοὺς υἱούς των, πράγματα τὰ ὁποῖα Ἐγὼ δὲν τοὺς διέταξα νὰ κάμουν, ἀλλ’ οὔτε κἂν διανοήθηκα κάτι τέτοιο.

Διὰ τοῦτο ἰδού, ἔρχονται ἡμέραι, λέγει ὁ Κύριος, κατὰ τὰς ὁποίας δὲν θὰ ὀνομασθῇ πλέον ὁ τόπος αὐτὸς ἁπλῶς Διάπτωσις καὶ Πολυάνδριον τοῦ υἱοῦ τοῦ Ἐννόμ, ἀλλὰ Πολυάνδριον τῆς σφαγῆς.

Διὰ τοῦτο, ἰδού· ἔρχονται ἡμέρες, λέγει ὁ Κύριος, κατὰ τὶς ὁποῖες ὁ τόπος αὐτὸς δὲν θὰ ὀνομασθῇ πλέον ἁπλῶς «Διάπτωσις» καὶ «Πολυάνδριον τοῦ υἱοῦ τοῦ Ἐννόμ», ἀλλὰ «Πολυάνδριον τῆς σφαγῆς».

Διότι εἰς τὸν τόπον αὐτὸν θὰ σφάξω καὶ θὰ ματαιώσω τὴν πονηρὰν σκέψιν καὶ ἀπόφασιν τοῦ βασιλείου Ἰούδα καὶ τῆς Ἱερουσαλήμ, θὰ παραδώσω καὶ θὰ καταβάλω αὐτοὺς εἰς σφαγὴν μαχαίρας ἐνώπιον των ἐχθρῶν των, εἰς τὰ χέρια ἀνθρώπων οἱ ὁποῖοι ζητοῦν νὰ τοὺς ἀφαιρέσουν τὴν ζωήν. Θὰ παραδώσω τοὺς νεκρούς των τροφὴν εἰς τὰ ὄρνια τοῦ οὐρανοῦ καὶ εἰς τὰ θηρία τῆς γῆς.

Διότι εἰς τὸν τόπον αὐτὸν θὰ σφάξω, δηλαδὴ θὰ ματαιώσω καὶ θὰ καταστήσω ἄχρηστον, τὴν ἀσεβῆ εἰδωλολατρικὴν ἀπόφασιν καὶ σκέψιν τοῦ Ἰουδαϊκοῦ λαοῦ καὶ εἰδικώτερα τῆς Ἱερουσαλήμ. Θὰ τοὺς καταβάλω, θὰ τοὺς θανατώσω διὰ τῆς ἐχθρικῆς μαχαίρας καὶ θὰ τοὺς παραδώσω πρὸς θάνατον εἰς τὰ χέρια ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ζητοῦν νὰ τοὺς φονεύσουν θὰ δώσω τὰ πτώματα τῶν νεκρῶν των ὡς τροφὴν εἰς τὰ σαρκοβόρα πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ (τὰ ὄρνια) καὶ εἰς τὰ σαρκοφάγα θηρία τῆς γῆς.

Θὰ προορίσω καὶ θὰ παραδώσω αὐτὴν τὴν πόλιν εἰς ὄλεθρον καὶ ἀφανισμόν, ἐλεεινὸν θέαμα διὰ συριγμὸν θλίψεως καὶ εἰρωνείας. Κάθε ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος θὰ διέρχεται κοντά της, θὰ σκυθρωπάζῃ βλέπων τὴν μεγάλην καταστροφήν της καὶ θὰ ἐκβάλλῃ συριγμὸν δέους καὶ εἰρωνείας διὰ τὴν μεγάλην αὐτῆς πληγήν.

Θὰ καταστρέψω δὲ ἐντελῶς τὴν πόλιν αὐτὴν καὶ θὰ τὴν καταστήσω ἀντικείμενον εἰρωνικοῦ σφυρίγματος ἐκ μέρους ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι διέρχονται ἀπὸ αὐτήν. Μὲ ἄλλα λόγια, καθένας ποὺ θὰ διέρχεται πλησίον της, θὰ γίνεται σκυθρωπός, καθὼς θὰ βλέπῃ μὲ ἔκπληξιν τὸ ἐλεεινὸν κατάντημά της, καὶ θὰ σφυρίζῃ χλευαστικὰ διὰ τὴν μεγάλην καταστροφὴν ποὺ ὑπέστη.

Οἱ κάτοικοί της λόγῳ τοῦ λιμοῦ, ποὺ θὰ ἐπικρατήσῃ, θὰ φάγουν τὰς σάρκας τῶν υἱῶν των καὶ τὰς σάρκας τῶν θυγατέρων των, ἀλλὰ καὶ κάθε ἄνθρωπος θὰ φάγῃ τὰς σάρκας τοῦ πλησίον αὐτοῦ, ἐξ αἰτίας τῆς στενῆς καὶ καταπιεστικῆς πολιορκίας, μὲ τὴν ὁποίαν θὰ τοὺς πολιορκήσουν οἱ ἐχθροί των.

Καὶ οἱ κάτοικοι τῆς Ἱερουσαλήμ, ἕνεκα τῆς φοβερῆς πείνας ποὺ θὰ ὑπάρχῃ, θὰ φάγουν τὶς σάρκες τῶν υἱῶν των καὶ τὶς σάρκες τῶν θυγατέρων των· ἀλλὰ καὶ καθένας των θὰ φάγῃ τὶς σάρκες τοῦ πλησίον του ἐξ αἰτίας τῆς ἀσφυκτικῆς καὶ μακρᾶς πολιορκίας, μὲ τὴν ὁποίαν θὰ περισφίξουν καὶ θὰ πολιορκήσουν τὴν πόλιν οἱ ἐχθροί των».

Θὰ συντρίψῃς τὸ λαγήνι ἐμπρὸς εἰς τὰ μάτια τῶν ἀνδρῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ ἔλθουν μαζῆ σου,

(Σὺ δέ, Ἱερεμία), ἀφοῦ ἀνακοινώσῃς ὅλα αὐτά, κατόπιν θὰ συντρίψῃς τὴν πήλινη στάμνα (βίκα) ἐμπρὸς εἰς τὰ μάτια τῶν ἀνδρῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ σὲ ἀκολουθήσουν,

καὶ θὰ πῇς: Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος ἔτσι ἐγὼ θὰ συντρίψω τὸν λαὸν αὐτὸν καὶ τὴν πόλιν αὐτήν, ὅπως συντρίβεται τὸ πήλινον τοῦτο δοχεῖον, τὸ ὁποῖον δὲν εἶναι δυνατὸν πλέον νὰ συγκολληθῇ καὶ ἀποκατασταθῇ.

καὶ θὰ τοὺς εἰπῇς: «Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος: Ἔτσι θὰ συντρίψω τὸν λαὸν αὐτὸν καὶ τὴν πόλιν αὐτήν, ὅπως συντρίβεται τὸ πήλινον δοχεῖον, τὸ ὁποῖον εἶναι ἀδύνατον πλέον νὰ συγκολληθῇ καὶ ἀποκατασταθῇ.

Ἔτσι θὰ κάμω εἰς τὸν τόπον τοῦτον, λέγει ὁ Κύριος, καὶ εἰς τοὺς κατοίκους τοῦ τόπου αὐτοῦ, ὥστε νὰ γίνῃ ἡ πόλις αὐτὴ ὡς ἄλλο μεγάλο νεκροταφεῖον, ὅπως ἡ «Διαπίπτουσα».

Ἔτσι θὰ κάμω, λέγει ὁ Κύριος, εἰς τὸν τόπον αὐτὸν καὶ εἰς ὅσους κατοικοῦν εἰς αὐτόν, ὥστε νὰ μεταβληθῇ ἡ πόλις αὐτὴ καὶ νὰ γίνῃ ὅπως ἡ «Διαπίπτουσα», ἡ χαράδρα Ταφέθ, τὸ νεκροταφεῖον, ἡ γέεννα.

Καὶ τὰ σπίτια τῆς Ἱερουσαλὴμ καὶ οἱ οἶκοι τῶν βασιλέων Ἰούδα, θὰ γίνουν ὅπως ὁ τόπος ὁ Διαπίπτων, ὁ Ταφέθ, τὸ νεκροταφεῖον, ἐξ αἰτίας τῶν βδελυγμάτων, τὰ ὁποῖα ἐτελοῦντο εἰς ὅλας τὰς οἰκίας. Ἀπὸ τὰ δώματα τῶν οἰκιῶν αὐτῶν, ἐπάνω εἰς τὰ ἠλιακωτά, προσέφεραν θυσίαν θυμιάματος εἰς τὴν στρατιὰν τῶν ἀστέρων τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἔχυσαν σπονδὰς εἰς θεοὺς ξένους!

Τὰ δὲ σπίτια τῶν κατοίκων τῆς Ἱερουσαλὴμ καὶ τὰ ἀνάκτορα τῶν βασιλέων τοῦ Ἰούδα θὰ γίνουν ἀκάθαρτα, μεμιααμένα, ὅπως ὁ τόπος ὁ «Διαπίπτων» (κατὰ τὸ Ἑβραϊκόν: Ταφέθ), ἕνεκα τῶν εἰδωλολατρικῶν βδελυγμάτων, ποὺ ἐτελοῦντο εἰς ὅλα τὰ σπίτια· ἀπὸ τὰ δώματα τῶν σπιτιῶν αὐτῶν, ἐπάνω εἰς τὶς ταράτσες, προσέφεραν θυσίες θυμιαμάτων εἰς τὴν στρατιὰν τῶν οὐρανίων Ἀστέρων καὶ ἔχυσαν σπονδὲς εἰς ξένους εἰδωλολατρικούς θεούς».

Ἐπέστρεψεν ὁ Ἱερεμίας ἀπὸ τὸν τόπον αὐτὸν τῆς Διαπτώσεως, ὅπου τὸν εἶχεν ἀποστείλει ὁ Κύριος, διὰ νὰ προφητεύσῃ, καὶ ἐστάθη ὄρθιος εἰς τὴν αὐλὴν τοῦ Κυρίου καὶ εἶπε πρὸς ὅλον τὸν λαόν.

Κατόπιν ὁ Ἱερεμίας ἐπέστρεψεν ἀπὸ τὸν τόπον τῆς «Διαπτώσεως», ὅπου τὸν ἀπέστειλεν ὁ Κύριος διὰ νὰ προφητεύσῃ. καὶ ἐστάθη εἰς τὴν ἐξωτερικὴν αὐλὴν τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου, δηλαδὴ τοῦ Ναοῦ τῶν Ἱεροσολύμων, ἀπευθυνόμενος δὲ πρὸς ὅλον τὸν λαὸν εἶπεν:

Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος: Ἰδού, ἐγὼ ἐπιφέρω εἰς τὴν πόλιν αὐτὴν καὶ εἰς ὅλας τὰς πόλεις τῆς χώρας αὐτῆς καὶ εἰς τὰς κώμας αὐτῆς ὅλα τὰ κακά, τὰ ὁποῖα ἐλάλησα ἐναντίον αὐτῆς, διότι οἱ Ἰσραηλῖται ἐσκλήρυναν τὸν τράχηλον των, ὥστε νὰ ἀρνηθοῦν νὰ ὑπακούσουν εἰς τὰς ἐντολάς μου.

«Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος: Ἰδού, Ἐγὼ θὰ ἐπιφέρω εἰς τὴν πόλιν αὐτήν, τὴν Ἱερουσαλήμ, καὶ εἰς ὅλες τὶς πόλεις τῆς χώρας αὐτῆς, τῆς Ἰουδαίας, καὶ εἰς ὅλα τὰ χωριά της ὅλες τὶς θλίψεις καὶ τὶς συμφορές, ποὺ ἔχω ἑξαγγείλει ἐναντίον της, διότι οἱ Ἰουδαῖοι συνέχισαν νὰ ἀντιλέγουν καὶ νὰ μένουν σκληροτράχηλοι καὶ πεισματικὰ ἀνυπάκουοι, ὥστε νὰ μὴ ὑπακούουν καὶ νὰ μὴ συμμορφώνωνται πρὸς τὶς ἐντολές μου».