Ἰερεμίας 28

Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος: Ἰδοὺ ἐγὼ ἐξαπολύω ἐναντίον τῆς Βαβυλῶνος καὶ ὅλων τῶν κατοίκων τῆς χώρας Χαλδαίων καυστικὸν καταστρεπτικὸν ἄνεμον.

Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος: Ἰδού· Ἐγὼ θὰ σηκώσω κατὰ τῆς Βαβυλῶνος καὶ ἐναντίον ἐκείνων ποὺ κατοικοῦν τὴν Χαλδαίαν, ἄνεμον καυστικόν, καταστρεπτικόν.

Θὰ ἐξαπολύσω δηλαδὴ ἐναντίον τῆς Βαβυλῶνος ἀνθρώπους ἀλαζονικοὺς καὶ ἀναιδεῖς, οἱ ὁποῖοι θὰ τὴν ἐξευτελίσουν καὶ θὰ λεηλατήσουν καὶ θὰ καταστρέψουν τὴν χώραν αὐτῆς. Ἀλλοίμονον εἰς τὴν Βαβυλῶνα κατὰ τὴν ἡμέραν τῶν συμφορῶν της, ὅταν οἱ ἐχθροί της τὴν περικυκλώσουν!

Καὶ θὰ ἑξαποστείλω κατὰ τῆς Βαβυλῶνος ἀνθρώπους θρασεῖς καὶ ἐγωϊστάς, οἱ ὁποῖοι θὰ τὴν κατεξευτελίσουν καὶ θὰ λεηλατήσουν καὶ θὰ καταστρέψουν τὴν χώραν της. Ἀλλοίμονον εἰς τὴν Βαβυλῶνα κατὰ τὴν ἡμέραν τῶν μεγάλων δεινῶν της, ὅταν θὰ τὴν περικυκλώσουν οἱ ἐχθροί της.

Ὁ χειριστὴς τοῦ τόξου ἂς τὸ ἐντείνῃ ἐναντίον αὐτῆς, ἐκεῖνος ποὺ ἔχει ὅπλα ἂς τὰ περιβληθῇ. Μὴ λυπηθῆτε οὔτε τὰ νέα βλαστάρια της, ἐξολοθρεύσατε ὅλην τὴν εἰς ἄνδρας δύναμίν της.

Ὁ ἐπιδέξιος τοξότης ἂς ἐντείνῃ τὸ τόξον του ἐναντίον της, καὶ ἐκεῖνος ποὺ ἔχει ὅπλα ἂς περιβληθῇ τὸν ὁπλισμόν του. (Σεῖς, οἱ Μηδοπέρσαι) μὴ λυπηθῆτε τοὺς νέους τῆς Βαβυλῶνος, καταστρέψατε δὲ ὁλοσχερῶς ὅλην τὴν πολυπληθῆ εἰς ἄνδρας στρατιωτικὴν δύναμίν της.

Θὰ πέσουν νεκροὶ εἰς τὴν χώραν τῶν Χαλδαίων καὶ κατατρυπημένοι ἀπὸ τὰς μαχαίρας ἔξω ἀπὸ τὰ τείχη της,

Καὶ εἰς τὴν χώραν τῶν Χαλδαίων θὰ πέσουν νεκροί, ἔξω δὲ ἀπὸ τὰ τείχη τῆς πόλεως κατασφαγμένοι ἀπὸ τὰ σπαθιὰ τῶν ἐχθρῶν.

Καὶ θὰ ἐπέλθῃ αὐτὴ ἡ δικαία τιμωρία, διότι ὁ ἰσραηλιτικὸς καὶ ὁ ἰουδαϊκὸς λαὸς δὲν ἀπωρφανίσθησαν καὶ δὲν ἐγκατελείφθησαν ἀπὸ τὸν Θεόν των, ἀπὸ τὸν Κύριον καὶ παντοκράτορα. Ἡ δὲ γῆ τῶν Χαλδαίων ἐγέμισεν ἀπὸ ἀδικίας ἐναντίον τῶν ἁγίων προσώπων καὶ τόπων τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ.

Οἱ Χαλδαῖοι θὰ τιμωρηθοῦν, διότι ὁ Ἰσραηλιτικὸς καὶ ὁ Ἰουδαϊκὸς λαὸς δὲν ἀπωρφανίσθησαν καὶ δὲν ἐγκατελείφθησαν ἀπὸ τὸν Θεόν των, τὸν παντοκράτορα Κύριον· καὶ ἀκόμη, διότι ἡ χώρα τῶν Χαλδαίων ἐγέμισε ἀπὸ ἀδικίες κατὰ τῶν ἱερῶν προσώπων καὶ τῶν ἁγίων τόπων τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ. «Ἡ, κατ’ ἄλλην ἑρμηνείαν: Ὁ Ἰσραηλιτικὸς καὶ ὁ Ἰουδαϊκὸς λαὸς δὲν ἀπωρφανίσθησαν καὶ δὲν ἐγκατελείφθησαν ἀπὸ τὸν Θεόν των, τὸν παντοκράτορα Κύριον, διότι Ἐγὼ ὁ Θεὸς τοὺς περιεφρόνησα μὲν διὰ τὴν εἰδωλολατρίαν καὶ παρανομίαν των, ἀλλὰ δὲν τοὺς ἀπεγύμνωσα ἐντελῶς τῆς φροντίδας καὶ προστασίας μου».

Ἰσραηλῖται, φύγετε ἐκ μέσου τῆς Βαβυλῶνος. Ὁ καθένας σας ἂς σώσῃ τὴν ζωήν του, διὰ νὰ μὴ ἀπορριφθῆτε καὶ ἐξαφανισθῆτε καὶ σεῖς μαζῆ μὲ τὰς ἀδικίας καὶ τοὺς ἀδίκους τῆς πόλεως αὐτῆς, διότι ἔφθασε πλέον ὁ καιρὸς τῆς ἐκ μέρους τοῦ Κυρίου τιμωρίας της. Αὐτὸς θὰ ἀνταποδώσῃ εἰς αὐτὴν τὴν δικαίαν ἀνταπόδοσιν, τὴν πρέπουσαν τιμωρίαν.

Ἰσραηλῖται καὶ Ἰουδαῖοι, φύγετε μέσα ἀπὸ τὴν Βαβυλῶνα καὶ ὁ καθένας σας ἂς σώζῃ τὴν ζωήν του, διὰ νὰ μὴ ἀποβληθῆτε καὶ καταστραφῆτε καὶ σεῖς μαζὶ μὲ τὶς ἀδικίες καὶ παρανομίες τῆς Βαβυλῶνος· διὰ νὰ μὴ δεχθῆτε τὶς τιμωρίες καὶ πληγές, ποὺ θὰ δεχθῇ αὐτή, διότι ἔφθασεν ὁ καιρὸς τῆς δικαίας τιμωρίας της ἀπὸ τὸν Κύριον. Αὐτὸς ὁ Κύριος πρόκειται νὰ ἀνταποδώσῃ εἰς αὐτὴν τὴν δικαίαν τιμωρίαν της.

Εἰς τὰ χέρια τοῦ Κυρίου ἦτο ἡ Βαβυλὼν χρυσὸ ποτήρι, ποὺ ἐμέθυεν ὅλην τὴν οἰκουμένην. Ἀπὸ τὸν οἶνον αὐτῆς ἔπιαν ὅλα τὰ ἔθνη. Διὰ τοῦτο ἐμέθυσαν καὶ ἐκλονίσθησαν καὶ ἐτρίκλιζαν.

Ἡ ἔνδοξος καὶ πλουσία Βαβυλὼν ἦταν χρυσὸ ποτήρι γεμᾶτο κρασὶ εἰς τὰ χέρια τοῦ Κυρίου, ποὺ ἐμεθοῦσε ὅλην τὴν γῆν μὲ ὀργήν, λύπην, ἀνηθικότητες, κενοδοξίαν· ἀπὸ τὸ μεθυστικὸν αὐτὸ κρασὶ τῆς ἁμαρτωλῆς Βαβυλῶνος ἤπιαν ὅλα τὰ ἔθνη καὶ διὰ τοῦτο ἐμέθυσαν, διεφθάρησαν καὶ τώρα τρικλίζουν.

Καὶ αἰφνιδίως ἡ Βαβυλὼν ἔπεσε καὶ συνετρίβη. Θρηνήσατε δι’ αὐτήν, πάρετε βάλσαμον ἰαματικὸν διὰ τὰς πληγάς της, μήπως τυχὸν καὶ θεραπευθῇ.

Ἔξαφνα ὅμως, παρὰ πᾶσαν ἐλπίδα, ἔπεσεν ἡ Βαβυλὼν καὶ συνετρίβη. Κλαύσατε καὶ θρηνήσατέ την· λάβετε θεραπευτικῶν ρητίνην ὡς φάρμακον ἰαματικῶν διὰ τὶς πληγές της, μήπως καὶ δι’ αὐτὸν τοῦ τρόπου θεραπευθῇ.

Οἱ ἄνθρωποί της θὰ ποῦν· «ἐχρησιμοποιήσαμεν διὰ τὴν Βαβυλῶνα ἰατρικὰ βότανα καὶ δὲν ἐθεραπεύθη. Λοιπόν, ἂς τὴν ἐγκαταλείψωμεν καὶ ὁ καθένας ἀπὸ ἡμᾶς ἂς ἀπέλθῃ εἰς τὴν χώραν του. Διότι αἱ ἀδικίαι της ἀνέβησαν μέχρις εἰς τὸν οὐρανόν, ἔφθασαν ἕως εἰς τὰ ἄστρα».

(Οἱ ὑπερασπισταί της, ἢ, κατ’ ἄλλους, οἱ Ἰσραηλῖται αἰχμάλωτοι τῆς, ἀπαντοῦν:) «Ἐπροσπαθήσαμε νὰ προσφέρωμεν εἰς τὴν Βαβυλῶνα ἰαματικὰ φάρμακα διὰ νὰ τὴν θεραπεύσωμεν, ἀλλὰ δὲν ἐθεραπεύθη. Λοιπόν, ἂς τὴν ἐγκαταλείψωμεν πλέον καὶ ὁ καθένας μας ἂς ἐπιστρέψῃ εἰς τὴν χώραν του, διότι οἱ ἁμαρτίες της ἐπλήθυναν τόσον πολύ, ὥστε ἔφθασαν μέχρι τὸν οὐρανόν, ἔφθασαν ἕως τὸ ὕψος τῶν ἄστρων».

Ὁ δὲ Κύριος ἐξέδωκε τὴν δικαίαν τοῦ ἀπόφασιν, καταστροφῆς τῆς Βαβυλῶνος, ἀπελευθερώσεως δὲ ἡμῶν τῶν Ἰσραηλιτῶν. Ἐμπρός, λέγουν οἱ Ἰουδαῖοι, νὰ ἀναγγείλωμεν εἰς τὴν Σιὼν τὰ ἔργα τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ ἡμῶν.

Ὁ Κύριος (λέγουν οἱ Ἰουδαῖοι ποὺ ἐλευθερώθηκαν ἀπὸ τὴν Βαβυλῶνα) ἐξέδωκε πλέον τὴν δικαίαν ἀπόφασίν του ὑπὲρ ἡμῶν, ἀφοῦ κατέστρεψε τὴν Βαβυλῶνα καὶ ἀπέδωσεν εἰς αὐτὴν ὅ,τι τῆς ἄξιζε. Ἐμπρὸς λοιπόν, ἂς ἀναγγείλωμεν εἰς τὴν Σιὼν τὰ θαυμαστὰ ἔργα τῆς τιμωρίας καὶ συντριβῆς τῆς Βαβυλῶνος, τὰ ὁποῖα εἰργάσθη ὁ Κύριος καὶ Θεός μας.

Ἑτοιμάσατε τὰ τόξα σας, λέγει ὁ Θεός, πρὸς τοὺς ἐχθροὺς τῆς Βαβυλῶνος, γεμίσατε τὰς θήκας μὲ βέλη. Ὁ Κύριος ἐξήγειρε τὸ πνεῦμα τοῦ βασιλέως τῶν Μήδων, διότι ἡ ὀργή του στρέφεται ἐναντίον τῆς Βαβυλῶνος, διὰ νὰ τὴν ἐξολοθρεύσῃ. Αὐτὴ εἶναι ἡ παρὰ Κυρίου τιμωρία· εἶναι ἐκδίκησις ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν τοῦ λαοῦ του.

(Σεῖς, οἱ ἐχθροὶ τῆς Βαβυλῶνος, λέγει ὁ Κύριος,) προπαρασκευάσατε τὰ πολεμικά σας τόξα· γεμίσατε μὲ βέλη τὶς φαρέτρες σας. Ὁ Κύριος, ποὺ κατευθύνει τὴν Ἱστορίαν τοῦ κόσμου, ἐξήγειρε τὸ πνεῦμα τοῦ «βασιλιᾶ τῶν Μήδων, διότι ἡ δίκαια ὀργή Του στρέφεται κατὰ τῆς ἁμαρτωλῆς καὶ Ὑπερηφάνου Βαβυλῶνος διὰ νὰ τὴν ἐξολοθρεύσῃ· διότι ἡ τιμωρία αὐτὴ προέρχεται ἀπὸ τὸν Κύριον καὶ εἶναι δίκαια ἀνταπόδοσις δι’ ὅσα οἱ Βαβυλώνιοι ἔκαμαν εἰς τὸν λαόν του. «Σεῖς, οἱ Βαβυλώνιοι, λέγει ὁ Κύριος εἰρωνικῶς, ἑτοιμασθῆτε νὰ ἀντιμετωπίσετε τοὺς ἐχθρούς, ποὺ ἔρχονται νὰ σᾶς ἐπιτεθοῦν. Λοιπόν»

Σεῖς οἱ Βαβυλώνιοι, λέγει ὁ Κύριος, ἑτοιμασθῆτε πρὸς πόλεμον, ὑψώσατε σημαίαν ἐπάνω εἰς τὰ τείχη τῆς Βαβυλῶνος, ἑτοιμάσατε τὰς φαρέτρας, ἐγκαταστήσατε φρουράς, ἑτοιμάσατε τὰ ὅπλα, διότι ὁ Κύριος κατήρτισε τὸ σχέδιόν του καὶ ἀπεφάσισε νὰ κάμῃ ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶχεν εἴπει ἐναντίον τῶν κατοίκων τῆς Βαβυλῶνος·

ἐπάνω εἰς τὰ τείχη τῆς Βαβυλῶνος ὑψώσατε σημαίαν, ἑτοιμάσατε τὶς φαρέτρες, ἐγκαταστήσατε σκοπιὲς μὲ φρουρούς, ἑτοιμάσατε τὰ πολεμικὰ ὅπλα, διότι ὁ Κύριος ἐσχεδίασε καὶ ἀπεφάσισε νὰ φέρῃ εἰς πέρας ὅλα, ὅσα ἔχει ἐξαγγείλει ἐναντίον τῶν κατοίκων τῆς Βαβυλῶνος·

ἐναντίον αὐτῶν, ποὺ κατοικοῦν κοντὰ εἰς τὰ πολλὰ ὕδατα τοῦ ποταμοῦ Εὐφράτου, καὶ εἰς τὸ πλῆθος τῶν θησαυρῶν της. Ἔχει φθάσει πλέον τὸ τέλος σου, ὦ Βαβυλών, ἕως εἰς αὐτὰ τὰ σπλάγχνα σου!

τῶν κατοίκων, ποὺ ἔχουν κτισμένα τὰ σπίτια των εἰς τἰς ὄχθες καὶ τὰ νησιὰ τῶν πολλῶν ὑδάτων τοῦ ποταμοῦ Εὐφράτου καὶ τῶν παραποτάμων του· τῶν κατοίκων, οἱ ὁποῖοι κατοικοῦν εἰς τὸ πλῆθος τῶν πολλῶν καὶ πλουσίων θησαυρῶν τῆς Βαβυλῶνος, Ἔφθασε πλέον τὸ τέλος σου, Βαβυλών· ἔχεις κτυπηθῇ καίρια, κατάκαρδα!

Διότι ὡρκίσθη ὁ Κύριος εἰς τὸν παντοδύναμον βραχίονά του καὶ εἶπε· «Θὰ σὲ γεμίσω ἀπὸ ἀνθρώπους ἐχθρούς σου, οἱ ὁποῖοι θὰ εἶναι τόσοι πολλοί, ὅπως τὰ σμήνη τῶν ἀκρίδων. Θὰ κραυγάζουν ἐναντίον σου ὅλοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐπέλθουν κατὰ σοῦ».

Διότι ὁ Κύριος ὡρκίσθη εἰς τὴν παντοκρατορικὴν δύναμιν του καὶ εἶπε: «Θὰ σὲ γεμίσω, θὰ σὲ πλημμυρίσω ἀπὸ ἐχθροὺς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι θὰ εἶναι τόσον πολλοὶ ὡς σμήνη ἀκρίδων· ὅλοι δὲ αὐτοί, οἱ ὁποῖοι θὰ σοῦ ἐπιτεθοῦν, θὰ κραυγάζουν ἐναντίον σου καὶ θὰ σὲ ὀνειδίζουν μὲ κραυγὲς θριάμβου»!

Ὁ Κύριος εἶναι αὐτός, ποὺ ἐδημιούργησε τὴν γῆν ἐν τῇ παντοδυναμίᾳ του. Αὐτὸς ἑτοιμάζει καὶ στερεώνει τὴν οἰκουμένην ἐν τῇ πανσοφίᾳ του. Αὐτὸς ἔχει ἁπλώσει τὸν ἔναστρον οὐρανὸν ἐν τῇ συνέσει του.

Ὁ παντοδύναμος καὶ πάνσοφος Κύριος εἶναι Ἐκεῖνος ποὺ ἐδημιούργησε τὴν γῆν μὲ τὴν δύναμίν του· εἶναι Ἐκεῖνος, ὁ Ὁποῖος ἑτοιμάζει καὶ στερεώνει κατὰ τρόπον ἁρμονικὸν τὴν οἰκουμένην μὲ τὴν ἄπειρον σοφίαν του· καὶ ὁ Ὁποῖος μὲ τὴν ἄπειρον σοφίαν καὶ ὀξυδέρκειάν του ἄπλωσε τὸν οὐρανὸν ἀπὸ τὸ ἕνα ἄκρον τοῦ ὁρίζοντος εἰς τὸ ἄλλο!

Βροντᾷ αὐτὸς μὲ τὴν παντοδύναμον φωνήν του καὶ ἦχος ὑδάτων ἀκούεται εἰς τὸν οὐρανόν· ὑψώνει νέφη ἀπὸ τὰ ἄκρα τῆς γῆς, ἔκαμε τὰς ἀστραπὰς προδρόμους τῆς βροχῆς, ἔβγαλε φῶς ἀπὸ τοὺς ἀπεράντους θησαυρούς του.

Μὲ τὴν παντοδύναμον φωνήν του, τὴν βροντήν, ἡ ὁποία εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς σνγκρούσεως τῶν νεφῶν, πίπτουν μὲ βοήν, καταρρακτωδῶς, τὰ ὕδατα τοῦ οὐρανοῦ· ἀνιψώνει τὰ νέφη ἀπὸ τὶς ἐσχατιὲς τῆς γῆς, τὶς ἀστραπὲς τὶς μετατρέπει εἰς βροχὴν καὶ ἀνέσυρε τὸ φῶς ἀπὸ τὰ θησαυροφυλάκιά του!

Κενὴ καὶ ματαία εἶναι κάθε σοφία καὶ γνῶσις τοῦ ἀνθρώπου ἐνώπιόν του. Κατεντροπιασμένος μένει κάθε χρυσοχόος ἀπὸ τὰ γλυπτὰ αὐτοῦ ἔργα. Διότι ψεύτικα πράγματα ἔκαμαν οἱ χρυσοχόοι, ἀφοῦ δὲν ὑπάρχει εἰς αὐτὰ πνεῦμα.

Κάθε εἰδωλολάτρης, ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὴν γνῶσιν περὶ τὴν θεολογίαν, ἀπεδείχθη κούφιος, μωρὸς καὶ ἀνόητος. Κάθε χρυσοχόος κατεντροπιάσθη διὰ τὰ γλυπτὰ ἔργα του (τὰ ἀγάλματα τῶν εἰδώλων), διότι νεκρὰ καὶ ἀπατηλὰ πράγματα κατεσκεύασεν ἀπὸ χυτὸν μέταλλον, ἀφοῦ δὲν ὑπάρχει εἰς αὐτὰ καμμία πνοὴ ζωῆς.

Μάταια, κενὰ καὶ ἄχρηστα εἶναι τὰ εἴδωλα, ἀξία ἐμπαιγμοῦ καὶ θὰ καταστραφοῦν, ὅταν ὁ Θεὸς τὰ ἐπισκεφθῇ ἐν τῇ δικαίᾳ ὀργῇ του.

Αὐτὰ τὰ χειροποίητα εἴδωλα εἶναι ψευδῆ, ἀπατηλά, κούφια, ἄξια χλεύης καὶ ἐμπαιγμοῦ· κατὰ τὸν καιρὸν ποὺ θὰ ἐπισκεφθῇ ὁ Θεὸς τοὺς εἰδωλολάτρας πρὸς κρίσιν καὶ ἀνταπόδοσιν, τὰ εἴδωλα αὐτὰ θὰ καταστραφοῦν.

Οἱ Ἰσραηλῖται ὅμως δὲν θὰ ἔχουν τὴν ἰδίαν τύχην, διότι ὁ ποιητὴς τῶν πάντων Κύριος εἶναι ἡ κληρονομία των. Κύριος εἶναι τὸ Ὄνομά του.

Καμμίαν σχέσιν μὲ τέτοιους χειροποιήτους, νεκροὺς θεοὺς δὲν ἔχει ὁ Ἰσραηλιτικὸς λαός, διότι ὁ ἀληθινός, ζωντανὸς Θεός, ποὺ ἐδημιούργησε τὰ πάντα, εἶναι πολύτιμος κληρονομία τοῦ λαοῦ αὐτοῦ· Κύριος εἶναι τὸ ὄνομά του.

Ὁ ἐχθρὸς τῆς Βαβυλῶνος λέγει· «σύ, Κύριε, ἔδωκες εἰς ἐμὲ ὅπλα διὰ τὸν πόλεμον, καὶ ἐγὼ διὰ σοῦ καὶ πρὸς χάριν σοῦ θὰ διασκορπίσω τὰ ἐχθρικὰ ἔθνη, θὰ καταστρέψω μὲ την δύναμίν σου βασιλεῖς,

(Ὁ ἐχθρὸς τῆς Βαβυλῶνος λέγει:) «Σύ, Κύριε, ἔδωκες, διένειμες εἰς ἐμὲ ὅπλα πολέμου, καὶ ἐγὼ μὲ τὴν ἰδικήν σου δύναμιν θὰ διασκορπίσω τὰ ἔθνη καὶ διὰ σοῦ θὰ καταστρέψω βασιλεῖς.

θὰ διασκορπίσω πρὸς χάριν σου ἵππον καί, ἀναβάτην, θὰ διασκορπίσω μὲ τὴν δύναμίν σου τὰ πολεμικὰ ἅρματα καὶ ἐκείνους ποὺ ἐπιβαίνουν εἰς αὐτά.

Μὲ τὴν ἰδικήν σου βοήθειαν καὶ ἐνίσχυσιν θὰ διασκορπίσω τὸ ἱππικὸν καὶ τοὺς ἱππεῖς του (διὰ τῶν ὁποίων ὁ Βαβυλώνιος ὑπέταξεν ἔθνη πολλὰ καὶ ἔγινε ἡ μάστιγά των)· μὲ τὴν ἰδικήν σου βοήθειαν καὶ δύναμιν θὰ διασκορπίσω ἐπίσης τὰ πολεμικὰ ἅρματα καὶ τοὺς πολεμιστάς των.

Μὲ τὴν δύναμίν σου θὰ διασκορπίσω νεαροὺς ἄνδρας καὶ παρθένους, ὡρίμους ἄνδρας καὶ γυναῖκας.

Μὲ τὴν ἰδικήν σου βοήθειαν καὶ ἐνίσχυσιν θὰ διασκορπίσω νεαροὺς ἄνδρες καὶ παρθένους, ὅπως ἐπίσης διὰ σοῦ θὰ διασκορπίσω ὡρίμους ἄνδρες καὶ γυναῖκες.

Διὰ σοῦ διασκορπίζω ποιμένας καὶ τὰ ποίμνια αὐτῶν, γεωργοὺς καὶ τὰ γεωργούμενα ἐδάφη. Μὲ τὴν δύναμίν σου διασκορπίζω ἡγεμόνας καὶ τοὺς στρατηγοὺς αὐτῶν».

Ἐπίσης μὲ τὴν ἰδικήν σου βοήθειαν καὶ δύναμιν θὰ διασκορπίσω ποιμένες καὶ τὰ ποίμνιά των διὰ σοῦ θὰ διασκορπίσω γεωργοὺς καὶ τοὺς ἀγρούς, ποὺ καλλιεργοῦνται ἀπὸ αὐτούς. Ἐπίσης μὲ τὴν ἰδικήν σου βοήθειαν θὰ διασκορπίσω ἡγεμόνες καὶ τοῖς στρατηγούς σου (τῶν)».

Θὰ ἀνταποδώσω, λέγει ὁ Κύριος τὴν δικαίαν τιμωρίαν ἐναντίον τῆς Βαβυλῶνος καὶ ἐναντίον ὅλων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι κατοικοῦν τὴν Χαλδαίαν διὰ τὰς κακίας αὐτῶν, τὰς ὁποίας διέπραξαν ἐναντίον τῆς Σιών, ἐνώπιον τῶν ὀφθαλμῶν σας.

Θὰ ἀνταποδώσω, λέγει ὁ Κύριος, εἰς τὴν Βαβυλῶνα καὶ εἰς ὅλους τοὺς κατοίκους τῆς Χαλδαίας τὴν δικαίαν καὶ πρέπουσαν τιμωρίαν δι’ ὅλες τὶς κακίες καὶ τὰ δεινά, ποὺ ἐπροξένησαν εἰς τὴν Σιὼν ἐμπρὸς εἰς τὰ μάτια σας.

Ἰδοὺ ἐγὼ εἶμαι ἐναντίον σου, Βαβυλών, ὄρος διεφθαρμένον, ποὺ διέφθειρες ὅλην τὴν οἰκουμένην. Θὰ ἀπλώσω τιμωρὸν τὴν χεῖρα μου ἐναντίον σου, θὰ σὲ κυλίσω ἐπάνω εἰς τοὺς βράχους, θὰ σὲ μεταβάλω εἰς ὄρος κατεστραμμένον ἀπὸ πυρκαϊάν.

Ἰδού· Ἐγὼ ὁ Κύριος ἔρχομαι ἐναντίον σου, Βαβυλών· ἔρχομαι ἐναντίον σοῦ, τοῦ διεφθαρμένον ὄρους, τὸ ὁποῖον μὲ τὴν ἀσέβειαν καὶ παρανομίαν τοῦ κατέστρεψεν ὅλην τὴν γῆν. Θὰ ἀπλώσω ἐναντίον σου τὸ παντοδύναμον χέρι μου καὶ θὰ σὲ κατακρημνίσω καὶ κατρακυλήσω ἐπάνω εἰς τοὺς βράχους, δηλαδὴ θὰ σὲ ταπεινώσω· καὶ θὰ σὲ μεταβάλω ὡσὰν βουνὸ κατεστραμμένον ἀπὸ φωτιά, δηλαδὴ θὰ σὲ καταστήσω παντελῶς ἄχρηστον, κυριολεκτικῶς σκόνη!

Τόσον μεγάλη θὰ εἶναι ἡ καταστροφή σου, ὥστε οἱ ἄνθρωποι δὲν θὰ μπορέσουν νὰ πάρουν ἀπὸ σὲ οὔτε λίθον, διὰ νὰ τὸν χρησιμοποιήσουν ὡς ἀκρογωνιαῖον εἰς θεμελίωσιν οἰκοδομήματος, διότι θὰ ἔχῃς παραδοθῇ εἰς αἰώνιον ἀφανισμόν, λέγει ὁ Κύριος.

Τόσον ὁλοκληρωτικὴ θὰ εἶναι ἡ καταστροφή σου, ὥστε οἱ ἄνθρωποι δὲν θὰ λάβουν πλέον ἀπὸ σὲ λίθον, ποὺ θὰ τὸν χρησιμοποιήσουν ὡς ἀγκωνάρι καὶ θεμέλιον λίθον δηλαδὴ δὲν θὰ λάβουν πλέον ἀπὸ σὲ οὔτε βασιλέα οὔτε ἄρχοντα· διότι θὰ ἐξαφανισθῇς ὁριστικῶς καὶ εἰς τὸν αἰῶνα, λέγει ὁ Κύριος.

Ὑψώσατε σημαίαν ἐπάνω εἰς τὴν γῆν, σαλπίσατε μὲ σάλπιγγα πρὸς ὅλα τὰ ἔθνη, προπαρασκευάσατε ἐξ ὀνόματός μου ὅλα τὰ ἔθνη, παραγγείλατε ἐξ ὀνόματός μου νὰ ἔλθουν ἐναντίον της αἱ βασιλεῖαι τοῦ Ἀραράτ, καὶ οἱ Ἀσχαναζαῖοι. Στήσατε ἐναντίον αὐτῆς πολεμικὰς μηχανάς, ποὺ ρίπτουν βέλη, ὁδηγήσατε καὶ ἐξαπολύσατε ἐναντίον αὐτῆς ἱππικόν, ὅπως αἱ ἀκρίδες κατὰ τὸ πλῆθος.

(Ὁ Κύριος δίδει διαταγὴν εἰς τὸν στρατόν του:) Ὑψώσατε σημαίαν ἐπάνω εἰς τὴν γῆν, σαλπίσατε μεταξὺ τῶν ἐθνῶν μὲ σάλπιγγα. Ξεχωρίσατε καὶ ἀφιερώσατε τὰ ἔθνη, διὰ νὰ ἐπιτεθοῦν κατὰ τῆς Βαβυλῶνος καὶ τὴν τιμωρήσουν. Προσκαλέσατε ἐναντίον της ἐξ ὀνόματός μου τὶς βασιλεῖες τοῦ ὄρους Ἀραράτ (τοὺς Ἀρμενίους) καὶ τοὺς Ἀσχαναζαίους (τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἀσχανάζ, ἀπογόνου τοῦ Ἰάφεθ). Τοποθετήσατε καὶ στήσατε ἐναντίον της πολεμικὲς μηχανές, οἱ ὁποῖες ρίπτουν βέλη· ὁδηγήσατε ἐναντίον της πολυάριθμὸν ἱππικόν, ὅπως τὰ πολυάριθμα σμήνη τῶν ἀκρίδων.

Ὁδηγήσατε ἐναντίον αὐτῆς ἔθνη, τὸν βασιλέα τῶν Μήδων καὶ ὅλης τῆς οἰκουμένης, τοὺς ἄρχοντας αὐτοῦ καὶ ὅλους τοὺς στρατηγούς του.

Ὁδηγήσατε ἐπίσης ἐναντίον της ἔθνη, τὸν βασιλιᾶ τῶν Μήδων καὶ ὅλης τῆς γῆς, τοὺς ἀρχηγοὺς τοῦ στρατοῦ του καὶ ὅλους τοὺς στρατηγούς του.

Ἐσείσθη καὶ συνεστράφη ἀπὸ πόνον ὅλη ἡ γῆ, διότι ὁ Κύριος ἐξηγέρθη ἐναντίον τῆς Βαβυλῶνος. Ἀπεφάσισε τὴν καταστροφήν της καὶ τὸν ἀφανισμόν της, ὥστε νὰ μὴ κατοικηθῇ πλέον.

Συνεκλονίσθη ἡ γῆ καὶ οἱ κάτοικοί της ἐδοκίμασαν ὀδύνην καὶ πόνον, διότι ὁ Κύριος ἀπεφάσισε καὶ ἔθεσεν εἰς ἐνέργειαν σχέδιον διὰ τὴν καταστροφὴν καὶ ἐξαφάνισιν τῆς Βαβυλῶνος, ὥστε αὐτὴ νὰ μείνῃ πλέον ἀκατοίκητος καὶ ἔρημος.

Ἔλειψαν πλέον μαχηταὶ τῆς Βαβυλῶνος, διὰ νὰ συνεχίσουν τὸν πόλεμον. Κάθονται ἐκεῖ περικυκλωμένοι, συνετρίβη ἡ δύναμίς των, ἔγιναν δειλοὶ ὡσὰν γυναῖκες, ἐπυρπολήθησαν καὶ ἐκάησαν αἱ οἰκίαι αὐτῆς, συνετρίβησαν οἱ μοχλοὶ τῶν πυλῶν τῆς πόλεως.

Ἀπεθαρρύνθησαν, ἐμαράνθησαν, ἔπαυσαν νὰ εἶναι ἀξιόμαχοι οἱ πολεμισταὶ τῆς Βαβυλῶνος. Ἐκάθησαν ἄπρακτοι, περικυκλωμένοι μέσα εἰς τὰ φρούριά των· ἔσπασε τὸ ἠθικόν των, σννετρίβη ἡ δύναμίς των τώρα ἔγιναν δειλοί, ὅπως οἱ γυναῖκες· οἱ οἰκίες τῆς Βαβυλῶνος ἐκάησαν ἀπὸ φωτιά· οἱ μοχλοί των πυλῶν της, ποὺ τὴν ἀσφάλιζαν, συνετρίβησαν.

Ὁ ἔνας ἀγγελιοφόρος τρέχει κατόπιν τοῦ ἄλλου ἔρχεται δρομέως κατόπιν τοῦ ἄλλου, διὰ νὰ ἀναγγείλουν εἰς τὸν βασιλέα τῆς Βαβυλῶνος, ὅτι ἡ πόλις αὐτοῦ ἐκυριεύθη.

Ὁ ἕνας ἀπεσταλμένος διαδέχεται τὸν ἀπερχόμενον ἀπεσταλμένον, ὁ ἕνας ἀγγελιαφόρος διαδέχεται τὸν ἄλλον ἀγγελιαφόρον, διὰ νὰ ἀναγγείλῃ πανικόβλητος εἰς τὸν βασιλιᾶ τῆς Βαβυλῶνος ὅτι ἡ πόλις του ἔχει πλέον κυριευθῇ·

Ὅλαι καὶ αἱ τελευταῖαι δίοδοι εἰς διάσωσιν αὐτοῦ ἔχουν καταληφθῇ ἀπὸ τὸν ἐχθρόν. Τὰ ὀχυρωματικὰ ἔργα παρεδόθησαν εἰς τὸ πῦρ καὶ οἱ πολεμισταὶ αὐτοῦ ἐξέρχονται ἀπὸ τὰ ὀχυρώματα, διὰ νὰ παραδοθοῦν.

νὰ ἀναγγείλῃ ὅτι καὶ οἱ τελευταῖες διέξοδοι σωτηρίας ἀπὸ τὴν πόλιν ἔχουν καταληφθῇ ἀπὸ τὸν ἐχθρόν· καὶ ὅτι τὰ ὀχυρωματικὰ ἔργα τῆς πόλεως παρεδόθησαν εἰς τὴν φωτιά, οἱ δὲ πολεμικοὶ ἄνδρες ἐγκαταλείπουν τὶς θέσεις των πανικόβλητοι καὶ βγαίνουν ἀπὸ τὰ χαρακώματά των.

Αὐτὰ ἔγιναν, διότι αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος: Τὰ ἀνάκτορα τοῦ βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος θὰ ἁλωνισθοῦν εἰς τὸ ἁλώνι ὡσὰν τὸ ὤριμο σιτάρι. Ὀλίγος χρόνος ἀκόμη, καὶ θὰ ἔλθῃ ὁ καιρὸς τοῦ θερισμοῦ καὶ τοῦ ἁλωνισμοῦ της.

Διότι αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος: Τὰ ἀνάκτορα τοῦ βασιλιᾶ τῆς Βαβυλῶνος θὰ ἁλωνισθοῦν, ὅπως ἁλωνίζεται εἰς τὸ ἁλῶνι ὁ ὥριμος καρπὸς τοῦ σιταριοῦ. Ὀλίγος ἀκόμη χρόνος καὶ θὰ ἔλθῃ ὁ καιρὸς τοῦ θερισμοῦ καὶ τοῦ ἁλωνίσματος τῆς Βαβυλῶνος.

«Ὁ Ναβουχοδονόσορ, ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος, λέγει ἡ Ἱερουσαλήμ, μὲ κατέφαγε, μὲ διεμέλισε ὡσὰν σκεῦος λεπτὸν καὶ ἀδύνατον, μὲ κατέπιεν ὡς δράκων, ἐγέμισε τὴν κοιλίαν, μὲ ἔδιωξε καὶ μὲ ἔβγαλε μακρυὰ ἀπὸ τὸν τόπον τῆς τρυφῆς καὶ τῆς ἡσυχίας μου.

(Ἡ Ἱερουσαλήμ, ἀπευθυνομένη εἰς τὸν Θεόν, λέγει μὲ παραπόνον τὰ ἀκόλουθα κατὰ τοῦ Βαβυλωνίου:) Ὁ Ναβουχοδονόσορ, ὁ βασιλιᾶς τῆς Βαβυλῶνος, μὲ κατέφαγεν, ἀφοῦ προηγουμένως μὲ κατεκομμάτιασε, διότι μὲ εὑρῆκε λαὸν ἀδύνατον (κατὰ τὸ Ἑβραϊκόν: Μὲ διεμέλισε καὶ μὲ κατέστησε σκεῦος ἄδειο, ἄχρηστον). Μὲ ἐκατάπιε ὁλόκληρη ὡς δράκων, ἐγέμισε τὴν κοιλιά του· μὲ ἔβγαλε ἔξω, μὲ ἔδιωξε μακριὰ ἀπὸ τὴν χώραν τῆς εὐτυχίας καὶ τῆς χαρᾶς μου.

Οἱ μόχθοι καὶ οἱ κόποι μου ἔχουν μεταφερθῆ εἰς Βαβυλῶνα. Θὰ εἴπουν οἱ κάτοικοι τῆς Σιών: Τὸ αἷμα μου θὰ πέση ἐπάνω εἰς τοὺς κατοίκους τῆς Χαλδαίας καὶ θὰ τοὺς καταστρέψῃ, θὰ πῇ ἡ Ἱερουσαλήμ».

«Οἱ κόποι καὶ οἱ ταλαιπωρίες, τὰ βάσανα καὶ οἱ πληγές, ποὺ ὑπέφερα ἐγώ, ἂς πέσουν εἰς τὴν Βαβυλῶνα», θὰ εἰπουν οἱ κάτοικοι τῆς Σιών. «Καὶ τὸ αἷμα μου, ποὺ ἐχύθη ἀπὸ αὐτούς, ἂς βαρύνῃ καὶ ἂς καταστρέψῃ τοὺς κατοίκους τῆς Χαλδαίας», θὰ εἰπῇ ἡ Ἱερουσαλήμ.

Διὰ τοῦτο αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος: Ἰδού, ἐγὼ θὰ κρίνῳ καὶ θὰ καταδικάσω τὴν ἀντίδικόν σου Βαβυλῶνα, θὰ ἐκδικάσω τὴν δικαίαν σου ὑπόθεσιν καὶ θὰ ἐρημώσω τὴν θάλασσαν τῆς Βαβυλῶνος. Θὰ ξηράνω τὰς πηγὰς αὐτῆς.

Διὰ τοῦτο αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος εἰς ἀπάντησιν τῶν λόγων τῶν κατοίκων τῆς Σιὼν καὶ τῆς Ἱερουσαλήμ: Ἰδού· Ἐγὼ ἀναλαμβάνω νὰ κατακρίνω τὴν ἀντίδικόν σου Βαβυλῶνα καὶ νὰ ἐκδικάσω τὴν δικαίαν ὑπόθεσίν σου· θὰ ξηράνω καὶ θὰ ἐρημώσω τὶς διώρυγες καὶ τὰ ἕλη τοῦ Εὐφράτου ποταμοῦ, ποὺ εἶναι ὡσὰν θάλασσα γύρω ἀπὸ τὴν Βαβυλῶνα, καὶ θὰ ἀποξηράνω τὴν πηγήν της, τὸν ποταμὸν Εὐφράτην. Δηλαδή, θὰ ἐρημώσω τὴν Βαβυλῶνα ἀπὸ τὸ πλῆθος τῶν ὑπηκόων της, ὅπως ἐπίσης τὴν δυναστείαν καὶ βασιλείαν της.

Καὶ ἡ Βαβυλὼν θὰ παραδοθῇ εἰς ὄλεθρον καὶ ἐξαφανισμὸν καὶ δὲν θὰ κατοικηθῇ πλέον.

Ἡ Βαβυλὼν θὰ ἀφανισθῇ, θὰ καταντήσῃ σωρὸς ἐρειπίων καὶ δὲν θὰ κατοικηθῇ πλέον.

Διότι οἱ Βαβυλώνιοι ἐξηγέρθησαν ὡσὰν λέοντες, ὡς νεαροὶ σκύμνοι λεόντων.

Οἱ ἀμυνόμενοι κάτοικοι τῆς Βαβυλῶνος, προκειμένου νὰ ἀντιμετωπίσουν τοὺς Πέρσας, ἐξηγέρθησαν διὰ νὰ ἀντισταθοῦν ὡς λιοντάρια καὶ μάλιστα ὡς νεαροὶ σκύμνοι λιονταριῶν.

Ἐπάνω εἰς τὸν πυρετὸν τῆς πολεμικῆς των δράσεως καὶ ὁρμῆς, ἐγὼ θὰ δώσω εἰς αὐτοὺς ποτὸν μεθυστικόν, θὰ τοὺς μεθύσῳ, διὰ νὰ ναρκωθοῦν, νὰ κοιμηθοῦν τὸν αἰώνιον ὕπνον, τὸν ὕπνον τοῦ θανάτου καὶ νὰ μὴ ἐξυπνήσουν πλέον, λέγει ὁ Κύριος

Ὅμως, ἐνῷ αὐτοὶ θὰ εὑρίσκωνται εἰς τὸ ὕψιστον σημεῖον τῆς πολεμικῆς των ἀντιστάσεως, εἰς τὸν πυρετὸν τοῦ πολέμου, (Ἐγὼ ὁ Θεός) θὰ τοὺς ποτίσω μὲ μεθυστικὸν ποτὸν καὶ θὰ τοὺς μεθύσω τόσον, ὥστε νὰ πέσουν εἰς νάρκην καὶ νὰ βυθισθοῦν εἰς ὕπνον αἰώνιον, ἀπὸ τὸν ὁποῖον δὲν θὰ ξυπνήσουν ποτὲ πλέον, λέγει ὁ Κύριος.

Θὰ τοὺς ὁδηγήσω εἰς τὴν σφαγήν, ὅπως ὁδηγοῦνται εἰς τὸ σφαγεῖον τὰ ἀρνία καὶ τὰ κριάρια μαζῆ μὲ τὰ ἐρίφια.

Θὰ τοὺς σύρω καὶ θὰ τοὺς ὁδηγήσω πρὸς σφαγὴν εἰς τὸ πεδίον τῆς μάχης, ὅπως ὁδηγοῦνται εἰς τὸ σφαγεῖον τὰ ὄρνια καὶ οἱ κριοὶ μαζὶ μὲ τὰ ἐρίφια.

Οἱ ἄνθρωποι θὰ εἴπουν· «πῶςς ἐκυριεύθη καὶ συνελήφθη ὡς θήραμα τὸ καύχημα ὅλης τῆς οἰκουμένης; Πῶς παρεδόθη ἡ ἔνδοξος Βαβυλὼν εἰς ἀφανισμὸν μεταξὺ τῶν ἐθνῶν;

Ὤ! πῶς ἐκυριεύθη καὶ ἐπαγιδεύθη ὡς θήραμα τὸ καύχημα ὅλης τῆς γῆς; Πῶς ἡ ἔνδοξος καὶ ἰσχυρὰ Βαβυλὼν ἐρημώθη καὶ ἐξηφανίσθη μεταξὺ τῶν ἐθνῶν;

Ἡ θάλασσα μὲ τὴν βοὴν τῶν κυμάτων τῆς ἀνέβηκεν ἐπάνω εἰς τὴν Βαβυλῶνα καὶ τὴν κατεκάλυψε.

Ἡ θάλασσα (ὁ πολυάριθμος ἐχθρικὸς στρατός) ὥρμησε κατὰ τῆς Βαβυλῶνος μὲ τὴν βοὴν τῶν κυμάτων της (τὶς πολεμικὲς ἰαχὲς καὶ τὴν ὁρμήν των) καὶ τὴν κατεκάλειψεν!

Αἱ πόλεις της ἔγιναν ὡσὰν τόπος ἄνυδρος καὶ ἄβατος. Οὔτε ἔνας πλέον δὲν θὰ κατοικήσῃ εἰς αὐτήν. Κανεὶς υἱὸς ἀνθρώπου δὲν θὰ στήσῃ, ἔστω καὶ προσωρινόν, τὸ κατάλυμά του εἰς αὐτήν!

Οἱ πόλεις τῆς ἄλλοτε πλουσίας Βαβυλῶνος κατήντησαν τόπος ἄνυδρος καὶ ἄβατος· δὲν θὰ κατοικήσῃ πλέον εἰς αὐτὲς οὔτε ἕνας ἄνθρωπος, ἀλλ’ οὔτε καὶ κανεὶς ἀπόγονος ἀνθρώπου θὰ στήσῃ εἰς αὐτὲς τὸ προσωρινὸν κατάλυμά του.

Θὰ τιμωρήσω τὴν Βαβυλῶνα καὶ θὰ βγάλω ἀπὸ τὸ στόμα της ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶχε καταπίει, καὶ τὰ ἔθνη δὲν θὰ συγκεντρωθοῦν πλέον πρὸς αὐτήν.

Θὰ τιμωρήσω τὴν Βαβυλῶνα καὶ θὰ βγάλω ἀπὸ τὸ στόμα της ὅσα αὐτὴ ἐκατάπιε, καὶ δὲν θὰ σνναχθοῦν πλέον τὰ ἔθνη κοντά της.

Εἰς τὴν Βαβυλῶνα θὰ πέσουν νεκροὶ ἄνθρωποι ἀπὸ ὅλην τὴν οἰκουμένην.

Εἰς δὲ τὴν Βαβυλῶνα θὰ πέσουν νεκροὶ ἄνθρωποι, ποὺ θὰ προέρχωνται ἀπὸ ὅλην τὴν γῆν.

Ὅσοι διασωθῆτε, φύγετε ἀπὸ τὴν χώραν αὐτήν, μὴ στέκεσθε οὔτε στιγμήν. Ὅσοι εὑρίσκεσθε μακρὰν ἐνθυμηθῆτε τὸν Κύριον. Ἡ Ἱερουσαλὴμ ἃς ἀνεβῇ εἰς τὴν διάνοιαν καὶ τὴν καρδίαν σας.

Ὅσοι ἔχετε διασωθῇ ἀπὸ τὴν σφαγὴν τοῦ πολέμου, φύγετε ἀπὸ τὴν χώραν καὶ μὴ παραμένετε εἰς αὐτήν. Ὅσοι κατοικεῖτε μακριά, ἐνθυμηθῆτε τὸν Κύριον, καὶ ἡ πόλις Ἱερουσαλὴμ ἂς ἔλθῃ εἰς τὴν μνήμην σας καὶ εἰς τὴν καρδία σας.

Καὶ οἱ Ἰσραηλῖται ἀπαντοῦν· «ᾐσχύνθημεν, διότι ἠκούσαμεν ἐξευτελισμοὺς καὶ ὕβρεις ἐκ μέρους τῶν ἐχθρῶν μας. Τὸ πρόσωπόν μας τὸ ἐσκέπασεν ἡ καταφρόνησις καὶ ἡ ἐντροπή. Ἀλλοεθνεῖς εἰσῆλθον εἰς τὰ ἅγια ἡμῶν, εἰς τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου».

(Οἱ αἰχμάλωτοι τῆς Βαβυλῶνος Ἰουδαῖοι λέγουν:) «Ἐγεμίσαμε ἀπὸ ἐντροπήν, διότι ἀκούσαμε ἀπὸ τοὺς ἐχθροὺς ὕβριν καὶ προσβολήν· κατεκάλυψεν ἐντροπὴ καὶ καταφρόνησις τὸ πρόσωπόν μας, διότι ξένοι, ἀλλοεθνεῖς καὶ εἰδωλολάτραι εἰσῆλθαν εἰς τοὺς ἁγίους τόπους μας, εἰς τὸν Ναὸν τοῦ Κυρίου».

Διὰ τοῦτο ἰδού, ἔρχονται ἡμέραι, λέγει ὁ Κύριος, καὶ θὰ τιμωρήσω ἐγὼ τὰ γλυπτὰ εἴδωλα τῆς Βαβυλῶνος, καὶ εἰς ὅλην τὴν χώραν της θὰ πέσουν νεκροί.

Διὰ τοῦτο, ἰδού· ἔρχονται ἡμέρες, λέγει ὁ Κύριος (ἀπαντῶν εἰς τὸ παράπονον τῶν Ἰουδαίων αἰχμαλώτων), κατὰ τὶς ὁποῖες θὰ τιμωρήσω τὰ γλυπτὰ εἴδωλα τῆς Βαβυλῶνος, καὶ εἰς ὅλην τὴν χώραν της θὰ πέσουν νεκροί.

Διότι, ἔστω καὶ ἂν ἡ Βαβυλὼν ἀνυψωθῇ ἕως εἰς τὸν οὐρανόν, ἔστω καὶ ἐὰν εἰς μεγάλην δύναμιν καὶ ἀντοχὴν ὀχυρώσῃ τὰ τείχη της θὰ ἔλθουν ἄνθρωποι ἀποστελλόμενοι παρ’ ἐμοῦ ἐναντίον της, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐξολοθρεύσουν αὐτήν, λέγει Κύριος.

Διότι, καὶ ἂν ἀκόμη ἡ Βαβυλὼν ἀνέβη καὶ ὑψωθῇ μέχρι τὸν οὐρανοῦ, καὶ ἂν ἀκόμη ὀχυρώσῃ τὰ τείχη της μὲ μεγάλην δύναμιν, θὰ ἐπέλθουν ἐναντίον της ὡς ἀπεσταλμένοι ἰδικοί μου ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι θὰ τὴν ἐξολοθρεύσουν, λέγει ὁ Κύριος.

Μεγάλη κραυγὴ ἠκούσθη εἰς τὴν Βαβυλῶνα, μεγάλη καταστροφὴ καὶ ἀφανισμὸς ἡπλώθη εἰς τὴν γῆν τῶν Χαλδαίων!

Κραυγὴ μεγάλη καὶ ἰσχυρὰ ἀκούσθηκε εἰς τὴν Βαβυλῶνα καὶ καταστροφὴ μεγάλη ἀπλώθηκε εἰς τὴν χώραν τῶν Χαλδαίων.

Διότι ἐξολόθρευσε Κύριος τὴν Βαβυλῶνα, κατέστρεψε τὸν μεγάλον θόρυβον τῆς πολυκοσμίας της, ποὺ ἀντηχοῦσεν, ὅπως βουΐζουν πολλὰ ὕδατα. Παρέδωκεν εἰς καταστροφὴν τὸν πολυάνθρωπον θόρυβόν της.

Διότι ἐξωλόθρευσεν ὁ Κύριος τὴν Βαβυλῶνα καὶ κατέστρεψε τὴν θορυβώδη ζωὴν τῆς πόλεως, ἀφοῦ ἐπέβαλε σιγὴν εἰς τὴν ὀχλοβοὴν τῆς χαρᾶς τοῦ μεγάλου πληθυσμοῦ της, ποὺ ἀντηχοῦσε ὅπως ἀντηχοῦν τὰ πολλὰ νερά.

Ἐξέσπασεν ἐναντίον τῆς Βαβυλῶνος συμφορά. Οἱ πολεμισταὶ ἄνδρες της συνελήφθησαν αἰχμάλωτοι, οἱ τοξόται της κατελήφθησαν ἀπὸ πανικόν, διότι ὁ Θεὸς ἀνταπέδωσεν εἰς αὐτοὺς κατὰ τὰς πράξεις αὐτῶν.

Διότι ἐπῆλθε κατὰ τῆς Βαβυλῶνος καταστροφὴ καὶ ἐρήμωσις, οἱ πολεμισταί της συνελήφθησαν αἰχμάλωτοι, οἱ τοξόται της ἔχασαν τὸ θάρρος των, ἐκυριεύθησαν ἀπὸ πανικόν. Καὶ αὐτὰ ὅλα, διότι ὁ Θεὸς ἀντήμειψε μὲ τιμωρίες τὶς ἀδικίες τῶν Βαβυλωνίων.

Ὁ Κύριος ἀπέδωκεν εἰς αὐτοὺς τὴν δικαίαν ἀνταπόδοσιν, μὲ μέθην μεγάλην ἐμέθυσε τοὺς ἡγεμόνας της καὶ τοὺς σοφούς της καὶ τοὺς στρατηγούς της, λέγει ὁ βασιλεὺς τοῦ ὁποίου τὸ ὄνομα εἶναι Κύριος παντοκράτωρ.

Μάλιστα! Ὁ Κύριος ἀνταπέδωκεν εἰς αὐτοὺς τὴν δικαίαν καὶ πρέπουσαν ἀνταπόδοσιν. Ἐμέθυσε μὲ μεγάλην μέθην τοὺς ἡγεμόνας τῆς Βαβυλῶνος καὶ τοὺς σοφούς της καὶ τοὺς στρατηγούς της, λέγει ὁ οὐράνιος καὶ αἰώνιος Βασιλιᾶς, τοῦ Ὁποίου τὸ ὄνομα εἶναι Κύριος παντοκράτωρ.

Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος: Τὸ τεῖχος τῆς Βαβυλῶνος ἔγινε μέγα καὶ πλατύ, ἀλλὰ θὰ καταστραφῇ, θὰ κρημνισθῇ ἐκ θεμελίων. Αἱ πύλαι τῆς πόλεως αὐτῆς, ποὺ ἦσαν ὑψηλαί, θὰ παραδοθοῦν εἰς τὸ πῦρ. Οἱ λαοί, ποὺ θὰ ἐπιτεθοῦν ἐναντίον της, δὲν θὰ κοπιάσουν ἐπὶ ματαίῳ. Ὅμως μαζῆ μὲ αὐτὴν καὶ ἄλλα ἔθνη ἰσχυρὰ ἐπίσης θὰ σβήσουν.

Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος: Τὸ τεῖχος τῆς ἰσχυρᾶς Βαβυλῶνος ἔχει κατασκευασθῆ πολὺ μεγάλο, ἔχει πλατυνθῇ. Πάρα ταῦτα θὰ κατακρημνισθῇ καὶ θὰ κατασκαφῇ ἐκ θεμελίων, θὰ καταστροφῇ ἐντελῶς. Οἱ ἑκατὸν πύλες τῆς Βαβυλῶνος, οἱ ὑψηλὲς καὶ κατασκευασμένες ἀπὸ χαλκόν, θὰ παραδοθοῦν εἰς τὴν φωτιά. Ἕνεκα τούτου οἱ ἐπιτιθέμενοι ἐναντίον τῆς Βαβυλῶνος λαοὶ δὲν θὰ κοπιάσουν ματαίως. Μαζὶ μὲ τὴν Βαβυλῶνα θὰ ἑξαφανισθοῦν καὶ θὰ σβήσουν καὶ ἄλλα ἰσχυρὰ ἔθνη.

Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, τὸν ὁποῖον ὁ Κύριος ἔδωσεν ὡς ἐντολὴν εἰς τὸν Ἱερεμίαν τὸν προφήτην, νὰ εἴπῃ εἰς τὸν Σαραίαν, υἱὸν Νηρίου, υἱοῦ Μαασαίου, ὅταν αὐτὸς ἐπορεύετο εἰς τὴν Βαβυλῶνα ἐκ μέρους τοῦ Σεδεκίου βασιλέως τοῦ Ἰούδα, κατὰ τὸ τέταρτον ἔτος τῆς βασιλείας αὐτοῦ, διὰ νὰ μεταφέρῃ καὶ προσφέρῃ δῶρα.

Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος, τὸν ὁποῖον ὁ Κύριος ἔδωκεν ἐντολὴν εἰς τὸν προφήτην Ἱερεμίαν νὰ εἰπῇ εἰς τὸν Σαραίαν, τὸν υἱὸν τοῦ Νηρίου, υἱοῦ τοῦ Μαασαίου, ὅταν ὁ Σαραίας ἐπήγαινε εἰς τὴν Βαβυλῶνα ὡς ἀπεσταλμένος τοῦ Σεδεκία, βασιλιᾶ τοῦ Ἰούδα, κατὰ τὸ τέταρτον ἔτος τῆς βασιλείας του. Ὁ Σαραίας εἶχεν ὡς ἀποστολὴν νὰ μεταφέρῃ καὶ νὰ προσφέρῃ τὰ δῶρα τοῦ Σεδεκία εἰς τὸν Ναβουχοδονόσορα, βασιλιᾶ τῆς Βαβυλῶνος.

Ὁ Ἱερεμίας ἔγραψεν εἰς ἕνα βιβλίον ὅλας τὰς συμφοράς, αἱ ὁποῖαι θὰ ἐπήρχοντο ἐναντίον τῆς Βαβυλῶνος, ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, οἱ ὁποῖοι εἶχαν γραφῆ ἐναντίον τῆς Βαβυλῶνος.

Καὶ ὁ Ἱερεμίας ἔγραψεν εἰς ἕνα βιβλίον ὅλον τὸν ὄλεθρον καὶ τὶς συμφορές, ποὺ ἐπρόκειτο νὰ συμβοῦν εἰς βάρος τῆς Βαβυλῶνος· δηλαδὴ ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους, ποὺ εἶναι γραμμένοι ἐδῶ ἐναντίον τῆς Βαβυλῶνος.

Ὁ Ἱερεμίας εἶπε πρὸς τὸν Σαραίαν· «ὅταν φθάσῃς εἰς τὴν Βαβυλῶνα, θὰ φροντίσῃς νὰ ἀναγνώσῃς ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους

Καὶ ὁ Ἱερεμίας εἶπε πρὸς τὸν Σαραίαν: «Ὅταν φθάσῃς εἰς τὴν Βαβυλῶνα, φρόντισε νὰ ἀναγνώσῃς ὅλους αὐτοὺς τοὺς λόγους μεγαλοφώνως

καὶ θὰ εἴπῃς: Κύριε, Κύριε, σὺ ἐλάλησες ἐναντίον τοῦ τόπου αὐτοῦ, ὅτι δηλαδὴ θὰ τὸν ἐξολοθρεύσῃς, ὥστε νὰ μὴ ἀπομείνουν εἰς αὐτὸν κάτοικοι, ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους. Καὶ ὅτι ὁ ὄλεθρος καὶ ὁ ἐξαφανισμός του θὰ εἶναι παντοτεινός.

εἰς μικρὸν κύκλον συμπατριωτῶν σου καὶ νὰ εἰπῆς: «Κύριε, Κύριε, Σὺ ὠμίλησες (καὶ ὄχι ὁ Ἱερεμίας ἢ ἄλλος ἄνθρωπος) ἐναντίον τοῦ τόπου αὐτοῦ, ὅτι θὰ τὸν ἐξολοθρεύσῃς, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρχουν πλέον εἰς αὐτὸν ζωντανὲς ὑπάρξεις, οἱ ὁποῖες νὰ τὸν κατοικοῦν, ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους, διότι ἡ ἐρήμωσις καὶ ὁ ἀφανισμός των θὰ εἶναι αἰώνιος».

Ὅταν δὲ τελείωσῃς καὶ παύσῃς τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ βιβλίου αὐτοῦ, θὰ δέσῃς ἐπάνω εἰς αὐτὸ λίθον καὶ θὰ τὸ ρίψῃς εἰς τὸ μέσον τοῦ ποταμοῦ Εὐφράτου

Κατόπιν, ὅταν τελειώσῃς τὴν ἀνάγνωσιν τοῦ βιβλίου τούτου, θὰ προσδέσῃς εἰς αὐτὸ μίαν πέτραν καὶ θὰ τὸ ρίψῃς εἰς τὸ μέσον τοῦ ποταμοῦ Εὐφράτου

καὶ θὰ πῇς: Ἔτσι θὰ καταβυθισθῇ καὶ ἡ Βαβυλὼν εἰς συμφορὰς καὶ ὄλεθρον καὶ δὲν θὰ ἀναλάβῃ ποτὲ ἀπὸ ὅλας τὰς συμφοράς της, τὰς ὁποίας ἐγὼ ἐπιφέρω ἐναντίον της.

καὶ θὰ εἰπῇς: «Ἔτσι θὰ καταβυθισθῇ ἡ Βαβυλὼν εἰς αἰώνιον ὄλεθρον καὶ καταστροφὴν καὶ οὐδέποτε θὰ ἀναλάβῃ πλέον ἀπὸ τὰ μεγάλα δεινὰ καὶ τὶς συμφορές, τὶς ὁπο·ῖες Ἐγὼ ὁ Θεὸς θὰ προξενήσω εἰς αὐτήν».