Ἰερεμίας 42

Ὁ λόγος, ὁ ὁποῖος ἔγινεν ἐκ μέρους τοῦ Κυρίου πρὸς τὸν Ἱερεμίαν κατὰ τὰς ἡμέρας τοῦ Ἰωακείμ, βασιλέως τῶν Ἰουδαίων, καὶ ὁ ὁποῖος λέγει:

Ὁ λόγος, ὁ ὁποῖος ἀπηυθύνθη πρὸς τὸν Ἱερεμίαν ἐκ μέρους τοῦ Κυρίου κατὰ τὴν περίοδον τῆς βασιλείας τοῦ Ἰωακείμ, βασιλιᾶ τοῦ Ἰούδα· ὁ ἀποκαλυπτικὸς λόγος τοῦ Θεοῦ ἔλεγε πρὸς τὸν Ἱερεμίαν:

Πήγαινε εἰς τὴν οἰκογένειαν τοῦ Ἀρχαβεὶν καὶ θὰ ὁδηγήσῃς αὐτοὺς εἰς τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου, εἰς μίαν ἀπὸ τὰς αὐλάς, καὶ θὰ δώσῃς εἰς αὐτούς, νὰ πίουν οἶνον.

«Πήγαινε εἰς τὰ μέλη τῆς οἰκογενείας τοῦ Ἀρχαβείν, καὶ ἀφοῦ τοὺς ὁμιλήσῃς, θὰ τοὺς φέρῃς εἰς μίαν ἀπὸ τὶς αὐλὲς τοῦ Ναοῦ τοῦ Κυρίου, καὶ ἐκεῖ θὰ τοὺς προσφέρῃς κρασὶ νὰ πιοῦν.

Κατόπιν τῆς ἐντολῆς αὐτῆς τοῦ Κυρίου, ἐπῆρα καὶ ὡδήγησα διὰ μέσου τῆς πόλεως τὸν Ἰεζονίαν, υἱὸν τοῦ Ἱερεμίου, υἱοῦ τοῦ Χαβασίν, καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ καὶ τοὺς υἱούς του καὶ ὅλην τὴν γενεὰν Ἀρχαβείν,

Σύμφωνα λοιπὸν μὲ τὴν ἐντολὴν τοῦ Θεοῦ ἐπῆρα (λέγει ὁ Ἱερεμίας) καὶ ὡδήγησα τὸν Ἰεζονίαν, τὸν υἱὸν τοῦ Ἱερεμία, υἱοῦ τοῦ Χαβασίν, καὶ τοὺς ἀδελφούς του καὶ τοὺς υἱούς του καὶ ὅλην τὴν γενεὰν τοῦ Ἀρχαβεὶν

καὶ τοὺς ὡδήγησα εἰς τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου, εἰς διαμέρισμα τῶν υἱῶν τοῦ Ἀνανίου, υἱοῦ τοῦ Γοδολίου, τοῦ ἀνθρώπου αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ. Αὐτὸ τὸ διαμέρισμα ἦτο πλησίον εἰς τὸν οἶκον τῶν ἀρχόντων, ὁ ὁποῖος εὑρίσκετο ἐπάνω ἀπὸ τὸν οἶκον τοῦ Μαασαίου, υἱοῦ τοῦ Σελώμ, ὁ ὁποῖος ἦτο ὁ φύλαξ τῆς αὐλῆς.

καὶ τοὺς ἔφερα εἰς τὸν Ναὸν τοῦ Κυρίου, εἰς τὸ διαμέρισμα τῶν υἱῶν τοῦ Ἀνανία, υἱοῦ τοῦ Γοδολία, τοῦ θεοσεβοῦς τούτου ἀνθρώπου. Τὸ διαμέρισμα τοῦτο (Παστοφόριον· κατ’ ἄλλους: Γαζοφυλάκιον) ἦταν κοντὰ εἰς τὸ διαμέρισμα τῶν ἀρχόντων, τὸ ὁποῖον εὑρίσκετο ἐπάνω ἀπὸ τὸ διαμέρισμα τοῦ Μαασαῖου, υἱοῦ τοῦ Σελώμ, ὁ ὁποῖος ἦταν ὁ φύλακας τῆς αὐλῆς.

Ἐκεῖ ἔδωκα ἐνώπιον ὅλων αὐτῶν ἕνα πήλινον δοχεῖον, ποὺ περιεῖχεν οἶνον, καὶ ἕνα ποτήριον καὶ εἶπα· «πίετε οἶνον».

Ἐκεῖ (εἰς τὸ διαμέρισμα τῶν υἱῶν τοῦ Ἀνανία) ἔβαλα ἐμπρὸς εἰς τὰ μέλη τῆς οἰκογενείας τοῦ Ἀρχαβεὶν ἕνα πήλινον δοχεῖον γεμᾶτο κρασὶ καὶ ποτήρια, καὶ τοὺς εἶπα: «Πιῆτε κρασί.

Ἐκεῖνοι ὅμως ἀπήντησαν· «δὲν θὰ πίωμεν οἶνον, διότι ὁ Ἰωναδάβ, υἱὸς τοῦ Ρηχάβ, ἕνας ἀπὸ τοὺς προγόνους μας, μᾶς ἔδωσεν ἐντολὴν λέγων· ποτὲ εἰς τὸν αἰῶνα τὸν ἅπαντα δὲν θὰ πίετε οἶνον οὔτε σεῖς οὔτε οἱ υἱοί σας.

Αὐτοὶ ὅμως ἀπάντησαν σταθερὰ καὶ ἀποφασιστικά: «Δὲν θὰ πιοῦμε κρασί, διότι ὁ Ἰωναδάβ, υἱὸς τοῦ Ρηχάβ, ὁ πρόγονός μας, ἔδωκεν εἰς ἡμᾶς ἐντολὴν καὶ μᾶς εἶπε: «Δὲν θὰ πιῆτε κρασὶ οὔτε σεῖς οὔτε οἱ υἱοί σας, ποτέ, εἰς τὸν αἰῶνα.

Οὔτε καὶ οἰκίας θὰ ἀνοικοδομήσετε, οὔτε σπόρους θὰ σπείρετε εἰς τοὺς ἀγρούς. Δὲν θὰ ἀποκτήσετε ἀμπέλους, ἀλλὰ θὰ κατοικήσετε εἰς τὰς σκηνὰς ὅλας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς σας, διὰ νὰ ζήσετε ἔτσι ἐπὶ πολλοὺς χρόνους ἐπάνω εἰς τὴν χώραν αὐτήν, ἐπὶ τῆς ὁποίας σεῖς τώρα εὑρίσκεσθε.

Ἐπίσης δὲν θὰ κτίσετε οἰκίες, οὔτε θὰ σπείρετε σπόρους, οὔτε θὰ ἀποκτήσετε ἀμπελῶνες, ἀλλὰ θὰ πρέπει νὰ κατοικῆτε μέσα σὲ σκηνὲς καθ’ ὅλην τὴν διαρκειαν τῆς ζωῆς σας, διὰ νὰ ζήσετε ἔτη πολλὰ εἰς τὴν χώραν, εἰς τὴν ὁποίαν τώρα παροικεῖτε».

Ἡμεῖς ὑπηκούσαμεν εἰς τὴν ἐντολὴν αὐτὴν τοῦ Ἰωναδάβ, τοῦ προγόνου μας, νὰ μὴ πίωμεν οἶνον ὅλας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς μας, ἡμεῖς καὶ αἱ γυναῖκες μας καὶ οἱ υἱοί μας καὶ αἱ θυγατέρες μας·

Καὶ ἐμεῖς ὑπακούσαμε μὲ πᾶσαν ἀκρίβειαν εἰς τὴν ἐντολὴν αὐτὴν τοῦ προγόνου μας Ἰωναδάβ· δηλαδὴ νὰ μὴ πιοῦμε κρασὶ καθ’ ὅλην τὴν διάρκειαν τῆς ζωῆς μας, ἐμεῖς καὶ οἱ γυναῖκες μας καὶ οἱ υἱοί μας καὶ οἱ θυγατέρες μας·

νὰ μὴ οἰκοδομοῦμεν οἰκίας, διὰ νὰ κατοικοῦμεν ἐντὸς αὐτῶν. Ποτὲ δὲ δὲ εἴχαμεν οὔτε ἀμπέλους, οὔτε ἀγρούς, οὔτε σποράν.

οὔτε νὰ κτίσωμεν οἰκίες, διὰ νὰ κατοικοῦμε εἰς αὐτές· ἐπίσης οὐδέποτε ἀπεκτήσαμεν ἀμπελῶνες οὔτε ἀγρούς, οὔτε ἐσπείραμεν ποτὲ σπόρους.

Κατοικήσαμεν εἰς σκηνὰς καὶ ἔτσι ὑπηκούσαμεν καὶ ἐπράξαμεν ὅλα ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα μᾶς διέταξεν ὁ πρόγονός μας ὁ Ἰωναδάβ.

Κατοικήσαμε δὲ εἰς σκηνὲς καὶ ἔτσι ὑπακούσομε ἀκριβῶς καὶ συνεμορφώθημεν πρὸς ὅλα, ὅσα μᾶς διέταξεν ὁ πρόγονός μας Ἰωναδάβ.

Ὅταν δὲ ὁ Ναδουχοδονόσωρ ἐπῆλθεν ἐναντίον αὐτῆς τῆς χώρας, εἴπαμεν ἡμεῖς ἀναμεταξύ μας: Ἐλᾶτε νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, διὰ νὰ σωθῶμεν ἀπὸ τὴν στρατιωτικὴν δύναμιν τῶν Χαλδαίων καὶ ἀπὸ τὴν στρατιωτικὴν δύναμιν τῶν Ἀσσυρίων. Καὶ τώρα κατοικοῦμεν πλέον εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ».

Ὅταν ὅμως ὁ Ναβουχοδονόσορ εἰσέβαλεν εἰς τὴν χώραν αὐτήν, ἀπεφασίσαμεν καὶ εἴπαμεν: «Πρέπει νὰ φύγωμεν ἀπὸ ἐδῶ. Ἐλᾶτε νὰ εἰσέλθωμεν εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, διὰ νὰ γλυτώσωμεν ἀπὸ τὸν στρατὸν τῶν Χαλδαίων καὶ ἀπὸ τὸν στρατὸν τῶν Ἀσσυρίων». Αὐτὸς λοιπὸν εἶναι ὁ λόγος, διὰ τὸν ὁποῖον κατοικοῦμεν τώρα εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ».

Ἦλθε τότε παρὰ Κυρίου λόγος πρὸς ἐμὲ λέγων·

Τότε κατέφθασε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμὲ τὸν Ἱερεμίαν, ποὺ ἔλεγεν:

ἔτσι λέγει ὁ Κύριος· πήγαινε καὶ εἰπὲ εἰς ὅλους τοὺς Ἰουδαίους καὶ εἰς ὅλους ὅσοι κατοικοῦν εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ: Λοιπόν, δὲν θὰ παιδαγωγηθῆτε καὶ δὲν θὰ μάθετε νὰ ὑπακούετε εἰς τοὺς λόγους μου;

«Ἔτσι λέγει ὁ Κύριος: «Πήγαινε καὶ εἰπὲ εἰς τὸν λαὸν τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰούδα καὶ εἰς τοὺς κατοίκους τῆς Ἱερουσαλήμ: Δὲν θὰ παιδαγωγηθῆτε λοιπὸν καὶ δὲν θὰ μάθετε νὰ ὑπακούετε εἰς τοὺς λόγους μου;

Ἰδού, οἱ ἀπόγονοι τοῦ Ἰωναδάβ, υἱοῦ τοῦ Ρηχάδ, συνεμορφώθησαν πρὸς τὴν ἐντολήν, τὴν ὁποίαν αὐτὸς εἶχε δώσει εἰς τὰ τέκνα του, νὰ μὴ πίουν ποτὲ οἶνον καὶ δὲν ἔπιαν. Ἐγὼ ὡμίλησα καὶ ἔδωσα εἰς σᾶς ἐντολὰς ἀπὸ τὴν πρωΐαν κάθε ἡμέρας, ἄλλα σεῖς δὲν ὑπηκούσατε.

Οἱ ἀπόγονοι τοῦ Ἰωναδάβ, υἱοῦ του Ρηχάβ, ἐπρόσεξαν μὲ πᾶσαν ἀκρίβειαν καὶ ἐτήρησαν τὴν παραγγελίαν, τὴν ὁποίαν αὐτὸς ἔδωκεν εἰς τὰ παιδιά του, νὰ μὴ πιοῦν κρασί, καὶ αὐτὰ δὲν ἤπιαν. Ἐνῷ Ἐγὼ ὡμίλησα καὶ ἔδωκα εἰς σᾶς ἐντολὲς καθημερινῶς καὶ μὲ κάθε ἐπιμέλειαν, καὶ ὅμως δὲν ὑπακούσατε.

Ἔστειλα πρὸς σᾶς τοὺς δούλους μου, τοὺς προφήτας, καὶ σᾶς ἔλεγα· ἀπομακρυνθῆτε ὁ καθένας ἀπὸ τὴν πονηρὰν αὐτοῦ ὁδόν, κάμετε καλύτερα τὰ ἔργα σας καὶ μὴ πορεύεσθε ὀπίσω ἀπὸ ἄλλους θεούς, ὥστε νὰ ὑπακούετε καὶ νὰ λατρεύετε αὐτούς. Ἐὰν αὐτὰ τηρήσετε, θὰ κατοικήσετε εἰς τὴν χώραν, τὴν ὁποῖον ἐγὼ ἔδωσα εἰς σᾶς καὶ εἰς τοὺς προγόνους σας. Σεῖς ὅμως δὲν ἐδώσατε προσοχὴν εἰς τὰ λόγια μου, δὲν ἀνοίξατε τὰ αὐτιά σας καὶ δὲν ὑπηκούσατε.

Ἀπέστειλα πρὸς σᾶς ἀδιακόπως τοὺς δούλους μου, τοὺς Προφῆτες, καὶ σᾶς διεμήνυσα: Ἐπιστρέψατε καθένας σας ἀπὸ τὸν δρόμον τῆς ἁμαρτίας καὶ ἀποστασίας ποὺ βαδίζει, καὶ σωφρονισθῆτε· διορθώσατε καὶ καλυτερεύσατε τὴν ὅλην συμπεριφοράν σας καὶ μὴ ἀκολουθεῖτε ἄλλους θεοὺς διὰ νὰ ὑπακούετε εἰς αὐτοὺς καὶ τοὺς λατρεύετε. Ἐὰν συμορφωθῆτε πρὸς τὶς ἐντολές μου αὐτές, θὰ κατοικήσετε καὶ θὰ ζήσετε εἰς τὴν χώραν αὐτήν, τὴν ὁποίαν ἔδωκα εἰς σᾶς καὶ εἰς τοὺς προπάτορές σας. Σεῖς ὅμως δὲν ἐδώκατε προσοχὴν εἰς τὰ λόγια μου καὶ δὲν ὑπακούσατε.

Οἱ ἀπόγονοι τοῦ Ἰωναδάβ, υἱοῦ τοῦ Ρηχάβ, ἐτήρησαν τὴν ἐντολὴν τοῦ προγόνου των. Ὁ λαός μου ὅμως αὐτὸς δὲν ὑπήκουσεν εἰς ἐμέ.

Ἔτσι οἱ ἀπόγονοι τοῦ Ἰωναδάβ, υἱοῦ τοῦ Ρηχάβ, ἐτήρησαν τὴν ἐντολὴν ποὺ ἔλαβαν ἀπὸ τὸν προπάτορά των, ἐνῷ ὁ λαός μου αὐτός, ὁ Ἰσραηλιτικός, δὲν ὑπήκονσεν εἰς Ἐμέ».

Διὰ τοῦτο ἔτσι εἶπεν ὁ Κύριος: Ἰδοὺ ἐγὼ θὰ ἐπιφέρω ἐναντίον τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰούδα καὶ ἐναντίον τῶν κατοίκων τῆς Ἱερουσαλὴμ ὅλας τὰς συμφορὰς καὶ τὰς θλίψεις, τὰς ὁποίας ἔχω πλέον ἀποφασίσει δι’ αὐτούς.

Διὰ τοῦτο ἔτσι εἶπεν ὁ Κύριος: «Ἰδού, Ἐγὼ θὰ ἐπιφέρω κατὰ τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰούδα καὶ ἐναντίον τῶν κατοίκων τῆς Ἱερουσαλὴμ ὅλες τὶς συμφορὲς καὶ τὸν ὄλεθρον, τὰ ὁποῖα ἔχω ἐξαγγείλει ἐναντίον των».

Διὰ τοῦτο ἔτσι εἶπεν ὁ Κύριος: Ἐπειδὴ οἱ ἀπόγονοι τοῦ Ἰωναδάβ, τοῦ υἱοῦ τοῦ Ρηχάβ, ὑπήκουσαν καὶ συνεμορφώθησαν πρὸς τὴν ἐντολὴν τοῦ προγόνου των καὶ ἔπραξαν ὅ,τι ὁ πρόγονός των τοὺς εἶχε διατάξει,

Διὰ τοῦτο ἔτσι εἶπεν ὁ Κύριος: «Ἐπειδὴ οἱ ἀπόγονοι τοῦ Ἰωναδάβ, υἱοῦ τοῦ Ρηχάβ, ὑπήκουσαν εἰς τὴν ἐντολὴν ποὺ ἔλαβαν ἀπὸ τὸν προπάτορά των καὶ συνεμορφώθησαν πρὸς ὅ,τι τοὺς διέταξεν ὁ προπάτοράς των,

διὰ τοῦτο δὲν θὰ λείψῃ ποτὲ ἄνθρωπος ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἰωναδάβ, υἱοῦ τοῦ Ρηχάβ, ὁ ὁποῖος θὰ παρίσταται ἐνώπιόν μου καθ’ ὅλας τὰς ἡμέρας τῆς γῆς.

διὰ τοῦτο ποτὲ δὲν θὰ παύσῃ νὰ ὑπάρχῃ ἄνδρας ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἰωναδάβ, υἱοῦ τοῦ Ρηχάβ, ὁ ὁποῖος θὰ παρίσταται ἐνώπιόν μου (διὰ νὰ μὲ διακονῇ εἰς τὸν Ναὸν) διὰ παντός».