Ἰεζεκιήλ 35

Ὁ Κύριος ὡμίλησε πρὸς ἐμὲ καὶ μοῦ εἶπεν·

Ὠμίλησε δὲ ὁ Κύριος πρὸς ἐμὲ καὶ εἶπεν:

«υἱὲ ἀνθρώπου, στρέψε ἀπειλητικὸν τὸ πρόσωπόν σου ἐναντίον τοῦ ὄρους Σηείρ (δηλαδὴ τῆς χώρας τῶν Ἰδουμαίων) καὶ προφήτευσε δι’ αὐτὸ

Ἄνθρωπε, στρέψε τὸ πρόσωπόν σου πρὸς τὸ ὄρος Σηείρ, τὴν χώραν τῶν Ἰδουμαίων, καὶ προφήτευσε δι’ αὐτό.

καὶ εἰπέ· αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος Κύριος: Ἰδοὺ ἐγὼ ἐπέρχομαι δίκαιος τιμωρὸς ἐναντίον σου, ὄρος Σηείρ. Θὰ ἀπλώσω τὴν τιμωρὸν χεῖρα μου ἐναντίον σου καὶ θὰ σὲ παραδώσω εἰς ἐρήμωσιν καὶ θὰ γίνῃς ἔρημον καὶ ἀκατοίκητον ἀπὸ ἀνθρώπους.

Νὰ εἰπῇς δὲ τὰ ἑξῆς: Αὐτὰ λέγει ὁ μόνος Κύριος καὶ ἐξουσιαστὴς τοῦ παντός: Ἰδοὺ στρέφομαι ἐναντίον σου, ὄρος Σηείρ, καὶ θὰ ἀπλώσω πρὸς σὲ τὸ χέρι μου πρὸς τιμωρίαν σου· θὰ σὲ κάμω ἔρημον, θὰ ἐρημωθῇς ἐντελῶς.

Θὰ ἐπιφέρω καταστροφὴν καὶ ἐρήμωσιν εἰς τὰς πόλεις σου, καὶ ἔτσι θὰ μείνῃς ἔρημον καὶ ἀκατοίκητον ἀπὸ ἀνθρώπους, καὶ θὰ μάθῃς ὅτι ἐγὼ εἰμαι ὁ Κύριος.

Θὰ ἐρημώσω τὰς πόλεις σου, καὶ θὰ εἶσαι πλέον μία ἔρημος χωρὶς κατοίκους. Καὶ ἔτσι θὰ μάθῃς ὅτι Ἐγώ, ὁ Θεὸς τῶν Ἰσραηλιτῶν, εἶμαι ὁ Κύριος τῶν πάντων.

Ἐπειδὴ ὑπῆρξες αἰώνιος ἐχθρὸς τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ καὶ διὰ δόλου εἰσεχώρησες εἰς τὴν γῆν τοῦ Ἰσραήλ, τὸν τελευταῖον δὲ τοῦτον καιρὸν μὲ τὸ ὡπλισμένον διὰ φονικῆς μαχαίρας χέρι τῶν ἐχθρῶν συνειργάσθης διὰ τὴν ὑποδούλωσιν τῶν Ἰσραηλιτῶν ἐξ αἰτίας καὶ τῶν ἁμαρτιῶν των,

Θὰ τιμωρηθῇς, διότι ἤσουν αἰωνίως ἐχθρικὴ χώρα πρὸς τοὺς Ἰσραηλίτας· κατὰ τὸν τελευταῖον δὲ καιρόν, ὁπότε εἶχε κορυφωθῆ ἡ ἀσέβεια καὶ ἀδικία των, ἐστράφης μὲ δόλον ἐναντίον τῶν ἀπογόνων τοῦ Ἰσραὴλ μαζὶ μὲ τὴν φονικὴν μάχαιραν τῶν Βαβυλωνίων.

διὰ τοῦτο ὁρκίζομαι λέγει ὁ Κύριος καὶ διακηρύσσω ὅτι διέπραξες φοβερὰν ἁμαρτίαν μὲ τὸ νὰ χύσῃς τὸ αἷμα τῶν Ἰσραηλιτῶν. Καὶ αὐτὸ τὸ αἷμα θὰ σὲ καταδιώξῃ.

Διὰ τοῦτο βεβαιώνω ἐνόρκως, λέγει ὁ μόνος Κύριος καὶ ἐξουσιαστὴς τοῦ παντός, ὅτι, ἐπειδὴ ἔχυσες αἷμα, θὰ σὲ καταδιώξῃ ὁπωσδήποτε καὶ θὰ καταστρέψῃ καὶ σὲ αἷμα.

Θὰ καταστήσω τὸ ὄρος Σηεὶρ ἔρημον ἀπὸ ἀνθρώπους, τελείως ἐρημωμένον, καὶ θὰ ἐξολοθρεύσω ἀπὸ αὐτὸ ἀνθρώπους καὶ ζῶα.

Θὰ κάμω ἔρημον τὸ ὄρος Σηεὶρ καὶ ὅλην τὴν χώραν ἔρημον. Θὰ ἐξαφανίσω ἀπὸ τὴν χώραν αὐτὴν ἀνθρώπους καὶ κτήνη.

Θὰ γεμίσω ἀπὸ φονευμένους τὰ βουνά σου καὶ τὰς φάραγγάς σου. Εἰς ὅλας τὰς πεδιάδας σου θὰ ὑπάρχουν νεκροί, οἱ ὁποῖο θὰ ἔχουν πέσει ἐν στόματι μαχαίρας.

Θὰ γεμίσω δὲ τὰ βουνά σου καὶ τὰ φαράγγιά σου ἀπὸ πληγωμένους θανασίμως ἀνθρώπους· καὶ εἰς ὅλας τὰς πεδιάδας σου θὰ κοίτωνται χτυπημένοι θανασίμως ἀπὸ ἐχθρικὸν μαχαίρι οἱ κάτοικοί σου.

Εἰς αἰωνίαν ἔρημον θὰ σὲ μεταβάλω. Αἱ πόλεις σου δὲν θὰ ἀποκτήσουν πλέον κατοίκους. Καὶ θὰ μάθῃς ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.

Θὰ σὲ κάμω αἰωνίως ἔρημον· αἱ δὲ πόλεις σου εἰς τὸ ἑξῆς θὰ εἶναι ἀκατοίκητοι· καὶ τότε θὰ γνωρίσῃς ὅτι Ἐγώ, ὁ Θεὸς τῶν Ἰσραηλιτῶν, εἶμαι ὁ Κύριος τῶν πάντων.

Ἐπειδὴ σὺ εἶπες, τὰ δύο αὐτὰ ἔθνη, Ἰούδα καὶ Ἰσραήλ, αἱ δύο αὐταὶ χῶραι των θὰ εἶναι ἰδικαί μου· ἐγὼ θὰ κληρονομήσω αὐτάς, ἂν καὶ ὁ Κύριος ὑπάρχῃ ἐκεῖ μαζῆ μὲ αὐτούς.

Ἐπειδή, λαὲ τῶν Ἰδουμαίων, εἶπες· «οἱ δύο αὐτοὶ λαοί, οἱ Ἰσραηλῖται καὶ οἱ Ἰουδαῖοι καὶ αἱ χῶραι των θὰ γίνουν ἰδικά μου κτήματα καὶ θὰ τὰς κληρονομήσω ἐγώ, καὶ ἂς εἶναι ἐκεῖ ὁ Κύριος καὶ Θεός των»,

Διὰ τοῦτο ὁρκίζομαι, λέγει ὁ Κύριος, ὅτι θὰ πράξω εἰς βάρος σου σύμφωνα μὲ τὴν ἐχθρότητά σου. Καὶ τότε, ὅταν σὲ δικάσω καὶ σὲ τιμωρήσω, θὰ γίνω γνωστὸς εἰς σὲ ποῖος εἶμαι.

διὰ τοῦτο βεβαιώνω ἐνόρκως, λέγει ὁ Κύριος τῶν πάντων, ὅτι θὰ σοῦ φερθῶ ἀναλόγως πρὸς τὴν ἔχθραν σου. Θὰ μὲ γνωρίσῃς δὲ καλὰ τότε ποὺ θὰ σὲ κρίνω καὶ θὰ σὲ τιμωρήσω δικαίως.

Θὰ μάθῃς ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος. Ἤκουσα τὰς φοβερὰς βλασφημίας τοῦ στόματός σου, διότι εἶπες: Ἔρημα εἶναι τὰ ὄρη τοῦ Ἰσραήλ. Λοιπόν, ἔχουν δοθῇ εἰς ἡμᾶς, διὰ νὰ τὰ καρπούμεθα.

Θὰ γνωρίσῃς δηλαδὴ ὅτι Ἐγώ, ὁ Θεὸς τῶν Ἰσραηλιτῶν, εἶμαι ὁ Κύριος τῶν πάντων. Ἄκουσα τὰ ὅσα λέγεις μὲ τὰς βλασφημίας σου· ἔχεις εἰπεῖ συγκεκριμένως: «Τὰ βοννὰ τοῦ Ἰσραὴλ εἶναι πλέον ἔρημα, ἔχουν δοθῇ εἰς ἡμᾶς, διὰ νὰ χορτάσωμεν μὲ τὰ ἀγαθά των».

Ἐκόμπασες δὲ καὶ μὲ τὸ στόμα σου ἐναντίον μου. Ἐγὼ ἢκουσα.

Ἔβγαλες δὲ ἀπὸ τὸ στόμα σου λόγους ἀλαζονικοὺς ἐναντίον μου. Τὰ ἄκουσα Ἐγὼ ὁ ἴδιος αὐτὰ ποὺ εἶπες.

Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος· ὅταν ὁλόκληρος ἡ γῆ θὰ διέρχεται ἡμέρας εὐφροσύνης, σὺ θὰ εἶσαι ἔρημος.

Αὐτὰ λοιπὸν λέγει ὁ Κύριος τοῦ παντός: Ὅταν ὅλη ἡ γῆ θὰ εὐφραίνεται, σύ, ἡ Ἰδουμαία, θὰ εἶσαι μὲ τὴν ἰδικήν μου ἐπέμβασιν ἔρημος, ἀκατοίκητος.

Ἔρημον θὰ εἶσαι ὄρος Σηεὶρ καὶ ὅλη ἡ Ἰδουμαία θὰ ἐξολοθρευθῇ καὶ θὰ μάθῃς ὅτι ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεὸς τῶν Ἰσραηλιτῶν».

Θὰ ἐρημωθῇς σύ, ὄρος Σηείρ, καὶ ὅλη ἡ Ἰδουμαία θὰ ἐξαφανισθῇ ὁλοσχερῶς· καὶ θὰ γνωρίσῃς καλὰ τότε, λαὲ τῶν Ἰδουμαίων, ὅτι Ἐγώ, ὁ Θεὸς τῶν Ἰσραηλιτῶν, εἶμαι ὁ Κύριος τῶν πάντων.