Ἰεζεκιήλ 37

Ὁ Κύριος ἔθεσε τὸ χέρι του ἐπάνω μου καὶ διὰ τοῦ Πνεύματός του μὲ ἔβγαλε καὶ μὲ ἔθεσεν ὡσὰν ἐν μέσῳ μιᾶς πεδιάδος. Αὐτὴ δὲ ἡ πεδιὰς ἦτο γεμάτη ἀπὸ ἀνθρώπινα ὀστᾶ.

Ἦλθε δὲ ἐπάνω μου τὸ χέρι τοῦ Κυρίου, ἡ ἰδιαιτέρα δηλαδὴ ἐνέργειά Του, καὶ μὲ ἔβγαλε πνευματικς ὁ Κύριος, ὦσαν εἰς ὅραμα, καὶ μὲ ἐτοποθέτησεν εἰς τὸ μέσον μιᾶς πεδιάδος, ἡ ὁποία ἦτο γεμάτη ἀπὸ ἀνθρώπινα ὀστᾶ.

Ὁ Κύριος μὲ πεοιέφερεν ὁλόγυρα ἀπὸ τὰ ὀστᾶ αὐτὰ καὶ ἰδού, εἶδα ὅτι αὐτὰ ἦσαν πάρα πολλὰ εἰς ὅλην ἐκείνην τὴν πεδιάδα, ξηρὰ δὲ πολύ.

Μὲ ὡδήγησε δὲ κυκλικῶς γύρω-γύρω ἀπὸ αὐτά, καὶ ἐπρόσεξα ὅτι τὰ ὀστᾶ αὐτὰ ἦσαν πλῆθος πολυάριθμον ἐπάνω εἰς τὴν πεδιάδα καὶ πολὺ ξηρά.

Ὁ Κύριος εἶπε πρὸς ἐμέ· «υἱὲ ἀνθρώπου, εἶναι δυνατὸν νὰ ἀποκτήσουν ζωὴν τὰ ὀστᾶ αὐτά;» Καὶ ἐγὼ εἶπα· «Κύριε Κύριε, σὺ γνωρίζεις τί μπορεῖ νὰ συμβῇ μὲ αὐτά».

Εἶπε δὲ πρὸς ἐμὲ ὁ Κύριος: Ἄνθρωπε, τί λέγεις, ἠμποροῦν νὰ ζήσουν καὶ πάλιν αὐτὰ τὰ ὀστᾶ; Καὶ ἐγὼ ἀπήντησα: Κύριε, Κύριε, Σὺ μόνον τὰ γνωρίζεις αὐτὰ καὶ τί ἠμπορεῖ νὰ γίνῃ εἰς αὐτά.

Ὁ Κύριος μοῦ εἶπε· «προφήτευσε διὰ τὰ ὀστᾶ αὐτὰ καὶ εἰπὲ τὰ ἑξῇς· Τὰ ὀστᾶ τὰ ξηρὰ ἀκούσατε τὸν λόγον τοῦ Κυρίου.

Καὶ τότε μοῦ εἶπε: Κήρυξε πρὸς τὰ ὀστᾶ αὐτὰ καὶ νὰ εἰπῇς εἰς αὐτὰ τὰ ἑξῆς: Ὀστᾶ ξηρά, ἀκούσατε τὸν λόγον τοῦ Κυρίου!

Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος εἰς αὐτὰ τὰ ξηρὰ ὀστᾶ· ἰδού, ἐγὼ φέρω εἰς σᾶς πνεῦμα ζωῆς,

Αὐτὰ τὰ λόγια λέγει ὁ Κύριος πρὸς αὐτὰ τὰ ὀστᾶ: Ἰδοὺ θὰ φέρω Ἐγὼ εἰς σᾶς πνοὴν ζωῆς.

θὰ δώσω εἰς σᾶς νεῦρα, θὰ σᾶς καλύψω μὲ σάρκας, θὰ ἀπλώσω ἐπάνω εἰς σᾶς δέρμα καὶ θὰ δώσω τὸ Πνεῦμα μου εἰς σᾶς. Θὰ ἀποκτήσετε ζωὴν καὶ θὰ ζήσετε. Ἔτσι δὲ θὰ μάθετε, ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος».

Θὰ σᾶς δώσω ἐπίσης νεῦρα, θὰ βάλω ἐπάνω σᾶς καὶ σάρκας, θὰ ἀπλώσω ἐπάνω σας καὶ δέρμα· θὰ σᾶς δώσω δὲ καὶ τὴν ζωογόνον πνοήν μου, καὶ θὰ ζήσετε πάλιν. Τότε θὰ γνωρίσετε ὅτι Ἐγώ, ποὺ σᾶς ἐζωοποίησα, εἶμαι ὁ Κύριος τῶν πάντων.

Ἐγὼ ἐπροφήτευσα σύμφωνα μὲ τὴν ἐντολὴν τοῦ Κυρίου. Ὅταν ἐγὼ ἐπροφήτευσα ἰδού, ἔγινε σεισμός, ὁ ὁποῖος ἔφερε τὰ ὀστᾶ τὸ καθένα εἰς τὴν φυσικήν του θέσιν καὶ τὸ ἐνηρμόνισε πρὸς τὰ ἄλλα ὀστᾶ, ὥστε νὰ ἀποτελεσθοῦν ὁλόκληροι σκελετοί. Καὶ μὲ κατάπληξίν μου

Καὶ ἐπροφήτευσα πράγματι, ὅπως μοῦ ἔδωσεν ἐντολὴν ὁ Κύριος. Ἐνῷ δὲ ἑγὼ ὠμιλοῦσα, ἔγινε ξαφνικὰ σεισμός, καὶ μὲ τὸν σεισμὸν προσήγγισε κάθε ὁστοῦν πρὸς ἐκεῖνο μὲ τὸ ὁποῖον ἔπρεπε νὰ προσαρμοσθῇ· καὶ ἔτσι ἐσχηματίσθησαν ἀνθρώπινοι σκελετοί.

εἶδον καὶ ἰδού, ὅτι ἐφύτρωσαν ἐπάνω εἰς αὐτὰ νεῦρα καὶ σάρκες. Ἐπάνω δὲ εἰς τὰς σάρκας καὶ τὰ νεῦρα, ἡπλώθη δέρμα, ἀλλὰ πνοὴ ζωῆς δὲν ὑπῆρχεν ἀκόμη εἰς αὐτὰ τὰ σώματα.

Καθὼς δὲ τὰ παρετηροῦσα, εἶδα νὰ φυτρώνουν εἰς τὰ ὀστᾶ νεῦρα καὶ σάρκες καὶ νὰ ἀνεβαίνῃ καὶ νὰ τὰ καλύπτῃ δέρμα. Δὲν εἶχαν ὅμως ἐπάνω των πνοὴν ζωῆς. Ἦσαν σώματα ἄψυχα.

Ὁ Κύριος εἶπε τότε πρὸς ἐμέ· «προφήτευσον πρὸς τὸ Πνεῦμα· υἱὲ ἀνθρώπου, προφήτευσε καὶ εἰπὲ εἰς τὸ ζωογόνον Πνεῦμα· αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος· ἀπὸ τοὺς τέσσαρας ἀνέμους, ἀπὸ ὅλα τὰ σημεῖα τοῦ ὁρίζοντος, σὺ Πνεῦμα, πανταχοῦ παρόν, ἔλα ἐδῶ καὶ ἐμφύσησε εἰς τὰ νεκρὰ αὐτὰ σώματα, διὰ νὰ λάβουν ζωὴν καὶ ζήσουν».

Μοῦ εἶπε δὲ ὁ Κύριος: Ὁμίλησε, ἄνθρωπε, πρὸς τὸ πνεῦμα τῆς ζωῆς, προφήτευσε καὶ νὰ εἰπῇς τὰ ἑξῆς πρὸς τὸ πνεῦμα: Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος τοῦ παντός: Ἔλα, πνεῦμα ζωηφόρον, ἀπὸ τοὺς τέσσαρας ἀνέμους τῶν σημείων τοῦ ὁρίζοντος καὶ πνεῦσε, ἐμφύσησε πνοὴν ζωῆς εἰς τοὺς νεκροὺς αὐτοὺς ἀνθρώπους, ὥστε νὰ ἀποκτήσουν ζωήν.

Ἐπροφήτευσα, ὅπως ὁ Κύριος μὲ διέταξε, καὶ εἰσῆλθε πράγματι εἰς αὐτὰ τὸ Πνεῦμα τῆς ζωῆς καὶ ἔζησαν καὶ ἐστάθησαν ὄρθια ἐπάνω εἰς τοὺς πόδας των, λαὸς πάρα πολύς.

Καὶ ἐπροφήτευσα πράγματι, ὅπως μὲ διέταξεν ὁ Κύριος. Καὶ τότε εἰσῆλθεν εἰς τοὺς νεκροὺς αὐτοὺς ἀνθρώπους τὸ πνεῦμα τῆς ζωῆς, καὶ ἔζησαν καὶ ἐσηκώθηκαν καὶ ἐστάθηκαν εἰς τὰ πόδια των. Ἦσαν δὲ πολὺ μεγάλη σύναξις ἀνθρώπων.

Ὁ Κύριος ὡμίλησε πάλιν πρὸς ἐμὲ καὶ εἶπεν· «υἱὲ ἀνθρώπου, αὐτὰ τὰ ὀστᾶ ὑποδηλώνουν τὸν ἰσραηλιτικὸν λαόν, διότι οἱ Ἰσραηλῖται λέγουν, ὁ καθένας διὰ τὸν ἑαυτόν του καὶ δι’ ὁλόκληρον τὸν λαόν, ὅτι τὰ ὀστᾶ μας ἔγιναν κατάξηρα, ἐχάθη πλέον κάθε ἐλπὶς δι’ ἡμᾶς· ἔχομεν ὁριστικῶς χαθῆ.

Ὡμίλησε δὲ ὁ Κύριος πρὸς ἐμὲ καὶ εἶπεν: Ἄνθρωπε, τὰ ὀστᾶ αὐτὰ συμβολίζουν ὅλους τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἰσραήλ. Εἰς τὴν κατάστασιν ποὺ εὑρίσκονται τώρα οἱ ἐξόριστοι καὶ αἰχμάλωτοι Ἰσραηλῖται λέγουν: Εἴμεθα ὡσὰν νεκροί, τὰ ὀστᾶ μας ἔγιναν ξηρά, ἐχάθη κάθε ἐλπίς μας, ἐχάσαμεν καὶ τὴν λαλιάν μας!

Διὰ τοῦτο προφήτευσε καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτούς· αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος: Ἰδοὺ ἐγὼ θὰ ἀνοίξω τοὺς τάφους σας καὶ θὰ σᾶς βγάλω μέσα ἀπὸ τὰ μνήματά σας καὶ θὰ σᾶς ἐπαναφέρω εἰς τὴν χώραν τοῦ Ἰσραήλ.

Διὰ τοῦτο προφήτευσε καὶ νὰ εἰπῇς τὰ ἑξῆς πρὸς αὐτούς: Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος τῶν πάντων: Ἰδοὺ ἀνοίγω πλέον Ἐγὼ τὰ μνήματά σας καὶ θὰ σᾶς βγάλω ἀπὸ τοὺς τάφους, ὅπου εὑρίσκεσθε, καὶ θὰ σᾶς φέρω μέσα εἰς τὴν χώραν τοῦ Ἰσραήλ.

Καὶ τότε θὰ μάθετε, ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος, ὅταν θὰ ἀνοίξω τοὺς τάφους σας καὶ θὰ βγάλω τὸν λαόν μου μέσα ἀπὸ τὰ μνήματά του.

Ὅταν δὲ Ἐγὼ ἀνοίξω τοὺς τάφους σας, ὅταν σᾶς πλησιάσω δηλαδὴ εἰς τὴν ἀθλίαν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκεσθε τώρα, διὰ νὰ ἀνασύρω ἀπὸ τοὺς τάφους σας ποὺ εἶσθε ὁ λαός μου, θὰ γνωρίσετε καλὰ ὅτι Ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος τοῦ παντός.

Θὰ σᾶς δώσω τὸ ζωοποιόν μου Πνεῦμα, θὰ ἀναστηθῆτε καὶ θὰ ἀποκτήσετε ζωήν. Θὰ σᾶς ἐγκαταστήσω εἰς τὴν χώραν σας καὶ θὰ μάθετε, ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος. Ἐγὼ ὡμίλησα καὶ θὰ πραγματοποιήσω αὐτὰ ποὺ εἶπα, λέγει ὁ Κύριος».

Θὰ σᾶς δώσω δὲ καὶ τὸ Πνεῦμά μου, ὥστε νὰ ζήσετε, καὶ θὰ σᾶς βάλω νὰ κατοικήσετε εἰς τὴν χώραν σας. Τότε θὰ μάθετε καλὰ ὅτι Ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος τοῦ παντός. Τὰ εἶπα αὐτὰ Ἐγὼ καὶ θὰ τὰ πραγματοποιήσω, λέγει ὁ Κύριος τῶν πάντων.

Ὁ Κύριος ὡμίλησε πρὸς ἐμὲ καὶ εἶπε·

Ὡμίλησε δὲ ὁ Κύριος καὶ μοῦ εἶπεν:

«υἱὲ ἀνθρώπου, πάρε μίαν ράβδον καὶ γράψε ἐπάνω εἰς αὐτήν, «τὸν Ἰούδαν καὶ τοὺς Ἰσραηλίτας, οἱ ὁποῖοι εἶναι μαζῆ του». Πάρε δευτέραν ράβδον καὶ γράψε ἐπάνω εἰς αὐτήν· «διὰ τὸν Ἰωσήφ». Αὐτὴ ἡ ράβδος θὰ εἶναι διὰ τὴν φυλὴν Ἐφραίμ καὶ δι’ ὅλους τοὺς Ἰσραηλίτας, οἱ ὁποῖοι εἶναι μαζῆ μὲ αὐτήν.

Ἄνθρωπε, πάρε εἰς τὰ χέρια σου ἕνα ραβδὶ καὶ γράψε ἐπάνω του τὸ ὄνομα τῆς φυλῆς Ἰούδα καὶ τῶν ἄλλων φυλῶν τοῦ Ἰσραὴλ ποὺ πρόσκεινται εἰς αὐτήν. Πάρε ἐπίσης εἰς τὰ χέρια σου ἕνα ἀκόμη ραβδὶ καὶ γράψε ἐπάνω του: «Διὰ τὸν Ἰωσήφ»· τὸ ραβδὶ αὐτὸ θὰ ἀντιπροσωπεύῃ τὴν φυλὴν Ἐφραὶμ καὶ ὅλους τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἰσραὴλ ποὺ πρόσκεινται εἰς τὸν Ἐφραίμ.

Θὰ συνάψῃς αὐτὰς τὰς ράβδους μεταξύ των, θὰ τὰς δέσῃς, ὥστε νὰ ἀποτελέσουν μίαν ράβδον καὶ θὰ τὰς κρατῇς εἰς τὸ χέρι σου.

Νὰ συνδέσῃς δὲ μεταξύ των τὰ ραβδιὰ αὐτά, ὥστε νὰ γίνουν ἕνα· θὰ τὰ δέσῃς καὶ θὰ τὰ κρατῇς εἰς τὸ χέρι σου.

Ὅταν δὲ οἱ συμπατριῶται σου σοῦ λέγουν, δὲν θὰ ἐρμηνεύσῃς εἰς ἡμᾶς τί σημαίνουν αὐτά;

Ὅταν λοιπὸν θὰ σὲ ἐρωτοῦν οἱ ἄνθρωποι τοῦ λαοῦ σου «δὲν θὰ μᾶς ἀνακοινώσῃς τί σημαίνουν αὐτὰ ποὺ κάμνεις;»,

Σὺ θὰ ἀπαντήσῃς πρὸς αὐτούς· αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος: Ἰδοὺ ἐγὼ θὰ πάρω τὴν φυλὴν τοῦ Ἰωσήφ, ἡ ὁποία εὑρίσκεται ὑπὸ τὴν διοίκησιν καὶ χειραγωγίαν τῆς φυλῆς Ἐφραίμ, καὶ τὰς ἄλλας φυλὰς τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, αἱ ὁποῖαι εἶναι μαζῆ μὲ αὐτήν, καὶ θὰ παραδώσω ὅλους αὐτοὺς εἰς τὴν φυλὴν τοῦ Ἰούδα. Καὶ ἔτσι θὰ ἀποτελέσουν μίαν ἑνότητα, ἕνα λαὸν μεταξύ των, ὑπὸ τὴν ἀρχηγίαν τῆς φυλῆς τοῦ Ἰούδα.

Νὰ τοὺς λέγῃς τὰ ἑξῆς: Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος: Ἰδοὺ Ἐγὼ θὰ πάρω τὴν φυλὴν τοῦ Ἰωσήφ, ποὺ τὴν κρατοῦν οἱ ἀπόγονοι τοῦ Ἐφραίμ, καθὼς καὶ τὰς ἄλλας φυλὰς ποὺ πρόσκεινται εἰς αὐτὸν καὶ θὰ δώσω τὰς φυλὰς αὐτὰς εἰς τὴν φυλὴν τοῦ Ἰούδα, καὶ ἔτσι θὰ γίνουν ἕνα ραβδὶ εἰς τὸ χέρι τοῦ Ἰούδα. Θὰ εἶναι δηλαδὴ ἕνας λαὸς ὑπὸ τὴν ἀρχηγίαν τῆς φυλῆς Ἰούδα.

Αἱ ράβδοι δὲ αὐταί, ἐπὶ τῶν ὁποίων σὺ θὰ ἔχῃς γράψει τὰ ὀνόματα ἐκείνων, θὰ ὑπάρχουν εἰς τὸ χέρι σου ἐμπρὸς εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς τῶν συμπατριωτῶν σου.

Τὰ δὲ ραβδιά, ἐπάνω εἰς τὰ ὁποῖα ἔγραψες τὰ ὀνόματα ποὺ σοῦ εἶπα, θὰ τὰ κρατῇς εἰς τὸ χέρι σου ἐμπρὸς εἰς αὐτούς, ὥστε νὰ τὰ βλέπουν.

Καὶ θὰ πῇς εἰς αὐτοὺς· αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος Κύριος: Ἰδού, ἐγὼ παίρνω ὅλους τοὺς Ἰσραηλίτας ἀνάμεσα ἀπὸ τὰ ἔθνη, ὅπου ἔχουν διασκορπισθῆ αἰχμάλωτοι, καὶ θὰ τοὺς συγκεντρώσω ἀπὸ ὅλους τοὺς ὁλόγυρα λαούς, θὰ τοὺς ὁδηγήσω καὶ θὰ τοὺς ἐπαναφέρω εἰς τὴν χώραν τοῦ Ἰσραήλ.

Θὰ τοὺς εἰπῇς δὲ τὰ ἑξῆς: Αὐτὰ λέγει ὁ μόνος Κύριος καὶ ἐξουσιαστὴς τοῦ παντός: Ἰδοὺ Ἐγὼ παίρνω πλέον ὅλους τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἰσραὴλ μέσα ἀπὸ τὰ ἔθνη εἰς τὰ ὁποῖα εἶχαν συρθῆ αἰχμάλωτοι· θὰ τοὺς μαζεύσω ἀπὸ ὅλα τὰ γύρω μέρη καὶ θὰ τοὺς φέρω μέσα εἰς τὴν χώραν τοῦ Ἰσραήλ.

Θὰ καταστήσω καὶ θὰ ἀναδείξω αὐτοὺς ἓν ἔθνος, εἰς ὅλην τὴν περιοχήν μου καὶ εἰς τὰ ὄρη τοῦ Ἰσραήλ, καὶ ἕνας ἄρχων θὰ εἶναι ἐπάνω εἰς αὐτούς. Δὲν θὰ ὑπάρχουν πλέον δύο ἔθνη καὶ ποτὲ πλέον δὲν θὰ διαιρεθοῦν εἰς δύο βασίλεια.

Θὰ τοὺς δώσω δὲ νεῦσιν καὶ χάριν ὥστε νὰ γίνουν ἕνα ἔθνος εἰς τὴν χώραν μου καὶ εἰς τὰ ὄρη τοῦ Ἰσραήλ. Ἕνας δὲ θὰ εἶναι ὁ ἄρχων εἰς αὐτούς, καὶ δὲν θὰ εἶναι πλέον δύο ἔθνη, οὔτε θὰ διαιρεθοῦν ἄλλοτε εἰς δύο βασίλεια.

Δὲν θὰ μολυνθοῦν πλέον μὲ τὰ εἴδωλά των. Ἐγὼ δὲ θὰ τοὺς ἀπαλλάξω ἀπὸ ὅλας τὰς ἀνομίας των, τὰς ὁποίας διέπραξαν, καὶ θὰ τοὺς καθαρίσω καὶ θὰ εἶναι πλέον λαός μου, ἐγὼ δὲ θὰ εἶμαι εἰς αὐτοὺς ὁ Θεός των.

Θὰ προσέχουν δὲ νὰ μὴ μολύνωνται εἰς τὸ ἑξῆς μὲ τὰ εἴδωλα ποὺ ἐλάτρευσαν προηγουμένως. Θὰ τοὺς συγχωρήσω ὅλας τὰς παρανομίας ποὺ διέπραξαν καὶ ἡμάρτησαν ἐνώπιόν μου καὶ θὰ τοὺς ἑξαγνίσω. Ἔτσι θὰ εἶναι αὐτοὶ δι’ Ἐμὲ ὁ λαός μου καὶ Ἐγώ, ὁ Κύριος τοῦ παντός, θὰ εἶμαι δι’ αὐτοὺς ὁ Θεός των.

Ὁ δοῦλος μου ὁ Δαυῒδ θὰ εἶναι ὁ ἄρχων ἀνάμεσα αὐτῶν. Ἕνας δὲ ποιμὴν θὰ ὑπάρχῃ δι’ ὅλους. Θὰ πορεύωνται σύμφωνα μὲ τὰς ἐντολάς μου καὶ θὰ τηροῦν τὰ προστάγματά μου καὶ θὰ τὰ ἐφαρμόζουν.

Ὁ δὲ δοῦλος μου, ὁ νέος Δαβίδ, θὰ εἶναι ἄρχων ἐν μέσῳ αὐτῶν καὶ θὰ εἶναι ἕνας ποιμὴν ὅλων. Θὰ ἔχουν αὐτὴν τὴν εὐλογίαν τῆς ἑνότητος, διότι θὰ συμπεριφέρωνται πλέον συμφώνως πρὸς τὰ προοτάγματά μου καὶ θὰ τηροῦν τὰς ἐντολάς μου καὶ θὰ τὰς ἐφαρμόζουν.

Ἀσφαλεῖς δὲ καὶ εἰρηνικοὶ θὰ κατοικήσουν εἰς τὴν χώραν των, τὴν ὁποίαν ἐγὼ ἔχω δώσει εἰς τὸν δοῦλον μου τὸν Ἰακώβ, ὅπου κατῴκησαν οἱ προπάτορές των. Αὐτοὶ θὰ κατοικήσουν εἰς τὴν γῆν τῆς Ἐπαγγελίας καὶ ὁ Δαυΐδ, ὁ δοῦλος μου, θὰ εἶναι βασιλεὺς αὐτῶν αἰωνίως.

Θὰ κατοικήσουν δὲ εἰς τὴν χώραν των, τὴν ὁποῖον Ἐγὼ ἔχω δώσει εἰς τὸν δοῦλον μου Ἰακώβ, ἐκεῖ ὅπου εἶχαν κατοικήσει οἱ πατέρες των. Θὰ ἐγκατασταθοῦν αὐτοὶ εἰς αὐτὴν καὶ ὁ νέος Δαβίδ, ὁ δοῦλός μου, θὰ εἶναι ἄρχων αὐτῶν εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

Θὰ συνάψω νέον διαθήκην εἰρήνης μὲ αὐτούς. Ἡ διαθήκη μου αὐτὴ θὰ εἶναι αἰωνία καὶ θὰ θέσω τὰ ἅγιά μου ἐν μέσῳ αὐτῶν εἰς τὸν αἰῶνα.

Θὰ συνάψω μαζί των καὶ συμφωνίαν εἰρήνης· αὐτὴ ἡ συμφωνία θὰ εἶναι Διαθήκη αἰώνιος μὲ αὐτούς. Θὰ βάλω δὲ εἰς αὐτοὺς καὶ τὰ ἅγια σκηνώματά μου, διὰ νὰ ὑπάρχουν ἀνάμεσά των αἰωνίως.

Ἡ κατοικία μου θὰ εἶναι ἐν μέσῳ αὐτῶν καὶ θὰ εἶμαι εἰς αὐτοὺς Θεὸς καὶ αὐτοὶ θὰ εἶναι λαός μου.

Θὰ κατασκηνώσω ἐπίσης καὶ θὰ ἐγκατασταθῶ ἀνάμεσά των καὶ θὰ εἶμαι δι’ αὐτοὺς ὁ Θεός των καὶ αὐτοὶ θὰ εἶναι δι’ Ἐμὲ ὁ λαός μου.

Καὶ θὰ μάθουν τὰ εἰδωλολατρικὰ ἔθνη, ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος, ὁ ὁποῖος ἁγιάζω τοὺς Ἰσραηλίτας μὲ τὸ νὰ εἶναι τὰ ἅγιά μου, ὁ ναὸς καὶ τὸ θυσιαστήριον, ἐν μέσῳ αὐτῶν εἰς ὅλους τοὺς αἰῶνας».

Ἔτσι θὰ γνωρίσουν τὰ ἔθνη ὅτι Ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος τῶν πάντων. Ἐγώ, ποὺ ἁγιάζω καὶ ξεχωρίζω τὸν λαόν μου μὲ τὸ νὰ ὑπάρχουν αἰωνίως ἀνάμεσά των τὰ ἅγια σκεύη καὶ σκηνώματά μου.