Ἰουδίθ 7

Κατὰ τὴν ἑπομένην ὁ Ὀλοφέρνης διέταξε ὅλον τὸν στρατόν του καὶ ὅλον τὸν λαόν, ὁ ὁποῖος εἶχε προσέλθει καὶ προστεθῆ εἰς τὴν συμμαχίαν του, νὰ ἀναλάβουν ἐπίθεσιν ἐναντίον τῆς Βαιτυλούα καὶ ἀφοῦ καταλάβουν τὰς ὀρεινὰς διαβάσεις, νὰ ἀρχίσουν πόλεμον ἐναντίον τῶν Ἰσραηλιτῶν.

Ὁ δὲ Ὀλοφέρνης διέταξε τὴν ἑπομένην ἡμέραν ὅλην τὴν στρατιάν του καὶ ὅλον τὸν λαόν του, ὁ ὁποῖος εἶχε προστεθῇ εἰς τὴν δύναμίν του ὡς σύμμαχός του, νὰ ξεκινήσουν καὶ νὰ ἐπιτεθοῦν ἐναντίον τῆς Βαιτυλούας. Ἡ διαταγὴ ὥριζε νὰ καταλάβουν κατ’ ἀρχὰς τὰς ὀρεινὰς προσβάσεις τῆς περιοχῆς καὶ ἐν συνεχείᾳ νὰ συμπλακοῦν μὲ τοὺς Ἰσραηλίτας.

Κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην ἐξεκίνησαν διὰ τὸν πόλεμον ὅλοι οἱ ἰσχυροὶ ἄνδρες. Ἡ δύναμις τῶν πολεμιστῶν ἀνδρῶν ἦτο ἑκατὸν ἑβδομήκοντα χιλιάδες πεζοὶ καὶ δώδεκα χιλιάδες ἱππεῖς, ἐκτὸς ἀπὸ τὰ μεταγωγικὰ καὶ ἀπὸ τοὺς ἄλλους πεζοπόρους, ποὺ τοὺς ἀκολουθοῦσαν καὶ οἱ ὁποῖοι ἦσαν πάρα πολλοί.

Καὶ πράγματι κατὰ τὴν ἰδίαν ἐκείνην ἡμέραν ἐξεκίνησαν ἐναντίον τῆς Βαιτυλούας ὅλοι οἱ ἰσχυροὶ ἄνδρες τῆς στρατιᾶς τῶν Ἀσσυρίων. Ἡ δύναμις τῶν πολεμιστῶν αὐτῶν ἀνδρῶν τοῦ ἐχθροῦ ἀνήρχετο εἰς ἑκατὸν ἑβδομῆντα χιλιάδες πεζοὺς καὶ δώδεκα χιλιάδες ἱππεῖς, χωρὶς νὰ ὑπολογίζωνται εἰς τοὺς ἀριθμοὺς αὐτοὺς ὅσοι μετέφεραν τὰς ἀποσκευὰς καὶ οἱ ἄλλοι πεζοπόροι ἄνδρες, τὰ μεταγωγικὰ τμήματα, ποὺ τοὺς συνώδευαν καὶ οἱ ὁποῖοι ἦσαν πολυάριθμοι.

Ὅλοι αὐτοὶ ἐστρατοπέδευσαν εἰς τὴν κοιλάδα πλησίον τῆς Βαιτυούλα ἡ ὁποία εὑρίσκετο κοντὰ εἰς μίαν πηγήν. Ἐξετείνοντο δὲ κατὰ πλάτος μέχρι τῆς Δωθαΐμ καὶ Βελβαίμ, κατὰ μῆκος δὲ ἀπὸ τὴν Βαιτυλούα μέχρι τῆς Κυαμῶνος, ἡ ὁποία εὑρίσκεται ἀπέναντι τῆς Ἐσδρηλών.

Ἐστρατοπέδευσαν δὲ ὅλοι αὐτοὶ εἰς τὴν κοιλάδα, ποὺ εὑρίσκετο κοντὰ εἰς τὴν Βαιτυλούαν, παραπλεύρως τῆς πηγῆς. Καὶ ἀνέπτυξαν τὰς δυνάμεις των εἰς πλάτος πρὸς τὴν Δωθαΐμ καὶ ἕως τὴν Βελβαὶμ καὶ εἰς μῆκος ἀπὸ τὴν Βαιτυλούαν ἕως τὴν Κυαμώνα, ποὺ εὑρίσκετο ἀπέναντι ἀπὸ τὴν Ἐσδρηλών.

Οἱ Ἰσραηλῖται, ὅταν εἶδαν τὸ μεγάλο πλῆθος τῶν ἐχθρῶν, ἐταράχθησαν πάρα πολὺ καὶ εἶπεν ὁ ἕνας πρὸς τὸν ἄλλον· «αὐτοὶ μὲ τὸ πλῆθος τοῦ στρατοῦ των θὰ γλύψουν καὶ τὴν ἐπιφάνειαν τῆς χώρας. Οὔτε τὰ ὑψηλὰ ὄρη, οὔτε οἱ φάραγγες, οὔτε τὰ βουνὰ θὰ ἠμπορέσουν νὰ ἄνθεξουν εἰς τὸ βάρος των».

Μόλις εἶδαν οἱ Ἰσραηλῖται τὸ πλῆθος αὐτὸ τῶν Ἀσσυρίων, ἐτρόμαξαν πολὺ καὶ εἶπε καθένας πρὸς τὸν πλησίον του: «Ὅπως φαίνεται, αὐτοὶ εἶναι ἕτοιμοι νὰ γλείψουν καὶ νὰ καταφάγουν τώρα τὴν ἐπιφάνειαν ὅλης τῆς γῆς μας. Οὔτε δὲ τὰ ὑψηλὰ βουνά μας, οὔτε τὰ φαράγγια, οὔτε οἱ λόφοι μας δὲν θὰ ἠμπορέσουν νὰ ἀντέξουν τὸ βάρος τῆς δυνάμεως των. Θὰ μᾶς ἐξοντώσουν ὅλους!»

Ἐν τούτοις ἐπῆρεν ὁ καθένας ἀπὸ αὐτοὺς τὰ πολεμικά του ὅπλα, ἤναψαν πυρὰς ἐπάνω εἰς τοὺς πύργους τῶν τειχῶν καὶ παρέμειναν ὅλην ἐκείνην τὴν νύκτα φρουροῦντες καὶ ἕτοιμοι εἰς πόλεμον.

Καὶ ἀφοῦ ἐπῆραν καθένας τὰς πολεμικάς του ἀποσκευάς, ἄναψαν φωτιὲς εἰς τοὺς πύργους των καὶ ἔμειναν ἐκεῖ καὶ ἐφύλασσαν τὴν πόλιν των καθ’ ὅλην ἐκείνην τὴν νύκτα.

Κατὰ τὴν δευτέραν ἡμέραν ὁ Ὀλοφέρνης ἔβγαλε καὶ ὡδήγησεν ὅλον τὸ ἱππικόν του ἐναντίον τῶν Ἰσραηλιτῶν, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκοντο εἰς τὴν Βαιτυλούα.

Κατὰ δὲ τὴν ἑπομένην ἡμέραν ὁ Ὀλοφέρνης ἔβγαλαν ὅλον τὸ ἱππικόν του καὶ τὸ παρέταξεν ἐναντίον τῶν Ἰσραηλιτῶν, οἱ ὁποῖοι διέμεναν εἰς τὴν Βαιτυλούαν.

Ἠρεύνησε καὶ ἔμαθε, ποῖαι εἶναι αἱ διαβάσεις πρὸς τὴν πόλιν, ὅπως ἐπίσης ἀνεζήτησε καὶ εὗρε τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων αὐτῆς καὶ τὰς κατέλαβεν. Ἐτοποθέτησε κατόπιν φρουρὰς ἀνδρῶν πολεμιστῶν καὶ αὐτὸς ἐπέστρεψεν εἰς τὸ στρατόπεδόν του.

Ἦλθε δὲ ὁ ἴδιος ἐπὶ τόπου καὶ εἶδε τὰ σημεῖα ἀναβάσεως πρὸς τὴν πόλιν τῶν Ἰσραηλιτῶν. Εὐρῆκεν ἐπίσης καὶ τὰς πηγάς, ἀπὸ ὅπου ὑδρεύετο ἡ πόλις, καὶ τὰς κατέλαβε. Καὶ ἀφοῦ ἐτοποθέτησεν εἰς αὐτὰς στρατιωτικὰ ἀποσπάσματα ἀνδρῶν του, ἐπέστρεψεν εἰς τὸ στρατόπεδον, ὅπου εὑρίσκετο τὸ κύριον σῶμα τῆς στρατιᾶς του.

Προσῆλθον τότε εἰς αὐτὸν οἱ ἀρχηγοὶ τῶν υἱῶν Ἡσαῦ, τῶν Ἰδουμαίων, καὶ ὅλοι οἱ ἀρχηγοὶ τοῦ λαοῦ τῶν Μωαβιτῶν καὶ οἱ στρατηγοὶ τῶν παραλίων χωρῶν καὶ τοῦ εἶπαν·

Μόλις δὲ ἔφθασεν εἰς τὴν σκηνήν του, τὸν ἐπλησίασαν οἱ ἄρχοντες τῶν ἀπογόνων τοῦ Ἡσαῦ, δηλαδὴ τῶν Ἰδουμαίων, καὶ ὅλοι οἱ ἀρχηγοὶ τοῦ στρατοῦ τῶν Μωαβιτῶν, καθὼς καὶ οἱ στρατηγοὶ τῶν παραλιακῶν περιοχῶν, Φοίνικες δηλαδὴ καὶ Φιλισταίοι, καὶ τοῦ εἶπαν:

«ἂς ἀκούσῃ ὁ δεσπότης μας ἕνα λόγον ἀπὸ ἡμᾶς, διὰ νὰ μὴ συμβῇ θραῦσις εἰς τὴν στρατιωτικήν του δύναμιν.

«Ἄκουσε, κύριέ μας, αὐτά, ποὺ ἔχομεν σκεφθῆ, διὰ νὰ μὴ γίνῃ καμμία θραῦσις καὶ φθορὰ εἰς τὴν στρατιάν σου.

Ὁ λαὸς αὐτῶν τῶν Ἰσραηλιτῶν δὲν ἔχει πεποίθησιν εἰς τὰ δόρατά του, εἰς τὴν στρατιωτικήν του δύναμιν, ἀλλὰ εἰς τὸ ὕψος τῶν ὀρέων, ὅπου αὐτοὶ κατοικοῦν, διότι δὲν εἶναι εὔκολον νὰ ἀναβῇ κανεὶς εἰς τὰς κορυφὰς τῶν ὀρέων αὐτῶν.

Τὰ λέγομεν αὐτά, διότι ὁ λαὸς αὐτὸς τῶν Ἰσραηλιτῶν δὲν ἐμπιστεύεται εἰς τὰ δόρατα τῶν πολεμιστῶν του, ἀλλ’ εἰς τὰς ὑψηλὰς κορυφὰς τῶν βουνῶν των, εἰς τὰ ὁποῖα κατοικοῦν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί. Καὶ εἶδες ἀσφαλῶς ὅτι δὲν εἶναι εὔκολον νὰ ἀνεβῇ κανεὶς εἰς τὰς κορυφὰς αὐτὰς τῶν βουνῶν των.

Λοιπόν, δέσποτα, νὰ μὴ πολεμήσῃς ἐναντίον αὐτῶν, ὅπως συνήθως γίνεται ὁ πόλεμος κατὰ παράταξιν, διὰ νὰ μὴ φονευθῇ κανένας στρατιώτης ἀπὸ τὴν δύναμίν σου.

Δι’ αὐτὸ λοιπόν, κύριέ μας, μὴ ἀνοίγῃς πόλεμον μὲ αὐτούς, μὲ τὸν ἴδιον τρόπον ποὺ πολεμοῦν δύο ἐχθροί, ποὺ παρατάσσονται ἀντιμέτωποι ὁ ἕνας πρὸς τὸν ἄλλον. Ἐὰν προσέξῃς αὐτὸ ποὺ σοῦ λέγομεν, δὲν θὰ πέσῃ νεκρὸς κανεὶς ἄνδρας ἀπὸ τὸν στρατόν σου,

Μεῖνε εἰς τὸ στρατόπεδόν σου, προφύλαξε ἀπὸ κάθε φθορὰν τοὺς ἄνδρας τῆς στρατιωτικῆς σου δυνάμεως καὶ ἂς βαδίσουν μερικοὶ ἀπὸ τοὺς ἄνδρας σου, διὰ νὰ καταλάβουν τὴν πηγὴν τοῦ ὕδατος, ἡ ὁποία ἀναβλύζει ἀπὸ τοὺς πρόποδας τοῦ ὄρους.

Μεῖνε εἰς τὸ στρατόπεδόν σου καὶ πρόσεχε ὅλους τοὺς ἄνδρας τῆς στρατιᾶς σου. Εἰς τὸ διάστημα αὐτὸ οἱ δοῦλοι σου ἂς καταλάβουν καὶ ἂς δεσμεύσουν τὴν πηγὴν τοῦ ὕδατος, ποὺ πηγάζει ἀπὸ τοὺς πρόποδας τοῦ βουνοῦ.

Διότι ἀπὸ ἐκεῖ ὑδρεύονται ὅλοι οἱ κάτοικοι τῆς Βαιτυλούα. Ἐὰν τοὺς κόψωμεν τὸ ὕδωρ, ἡ δίψα θὰ καταστρέψῃ τοὺς Ἰσραηλίτας τῆς Βαιτυλούα, καὶ αὐτοὶ θὰ παραδώσουν τὴν πόλιν των. Ἡμεῖς δὲ καὶ ὁ στρατός μας θὰ ἀνέλθωμεν εἰς τὰς πλησίον κορυφὰς τῶν ὀρέων, θὰ κατασκηνώσωμεν ἐπάνω εἰς αὐτὰς ὡς προφυλακή, διὰ νὰ μὴ ἐξέλθῃ ἀπὸ τὴν πόλιν οὔτε ἕνας ἀνήρ.

Ἐπειδὴ δὲ παίρνουν καὶ πίνουν νερὸ ἀπὸ τὴν πηγὴν αὐτὴν ὅλοι οἱ κάτοικοι τῆς Βαιτυλούας, θὰ ταλαιπωρηθοῦν πολὺ ἀπὸ τὴν δίψαν καὶ θὰ ἀναγκασθοῦν νὰ παραδώσουν τὴν πόλιν των. Συγχρόνως δὲ ἐμεῖς καὶ ὁ στρατός μας θὰ ἀνεβῶμεν εἰς τὰς γειτονικὰς κορυφὰς τῶν βουνῶν καὶ θὰ στρατοπεδεύσωμεν εἰς αὐτὰς ὡς προφυλακή, εἰς τρόπον ὥστε νὰ μὴ ἠμπορῇ νὰ βγῇ ἀπὸ τὴν πόλιν κανεὶς Ἰσραηλίτης.

Οἱ κάτοικοι τῆς πόλεως καὶ αἱ γυναῖκες αὐτῶν καὶ τὰ παιδιὰ αὐτῶν θὰ λυώνουν ἀπὸ τὸν λιμὸν καὶ τὴν δίψαν, καὶ πρὶν ἐπέλθῃ ἐναντίον των ἡ ρομφαία, θὰ ἔχουν στρωθῆ νεκροὶ εἰς τοὺς δρόμους τῆς πόλεως των.

Ἔτσι θὰ λειώσουν ἀπὸ τὴν πεῖναν καὶ δίψαν οἱ ἴδιοι καὶ οἱ γυναῖκες των καὶ τὰ παιδιά των. Καὶ πρὶν ἐπιτεθοῦν ἐναντίον των οἱ στρατιῶται μας μὲ τὰς ρομφαίας των, αὐτοὶ θὰ πέσουν κατὰ γῆς νεκροὶ εἰς τὰς πλατείας τῆς πόλεως των.

Ἔτσι δὲ θὰ τοὺς ἐκδικηθῇς κατὰ τὸν πλέον σκληρὸν τρόπον, διότι ἐστασίασαν ἐναντίον σου καὶ δὲν ἐξῆλθον εἰρηνικῶς νὰ σὲ ὑποδεχθοῦν».

Μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν θὰ τοὺς ἐκδικηθῇς καὶ θὰ πληρώσουν σκληρὰ τὴν ἀνταρσίαν των ἐναντίον σου καὶ τὴν ἀπόφασίν των νὰ μὴ σὲ ὑποδεχθοῦν εἰρηνικῶς».

Οἱ λόγοι αὐτοὶ ἤρεσαν εἰς τὸν Ὀλοφέρνην καὶ εἰς ὅλους τοὺς αὐλικούς του καὶ ἀπεφάσισαν νὰ πράξουν, ὅπως ἐκεῖνοι τοὺς εἶχον εἴπει.

Τὰ λόγια των αὐτὰ ἔγιναν δεκτὰ μὲ ἰδιαιτέραν εὐχαρίστησιν ἀπὸ τὸν Ὀλοφέρνην καὶ ὅλους τοὺς ἐπιτελεῖς του καὶ ἀπεφάσισαν νὰ ἐνεργήσουν, ὅπως τοὺς συνεβούλευσαν ἐκεῖνοι.

Ἀνεχώρησε, λοιπόν, στρατὸς τῶν Ἀμμωνιτῶν, μαζῆ μὲ αὐτοὺς καὶ πέντε χιλιάδες ἐκ τῶν Ἀσσυρίων, ἐστρατοπέδευσαν εἰς τὴν κοιλάδα καὶ κατέλαβον τὰ ὕδατα καὶ τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων τῶν Ἰσραηλιτῶν.

Ἐσηκώθη λοιπὸν ἀμέσως ἕνα ἀπόσπασμα τοῦ στρατοῦ τῶν Ἀμμωνιτῶν καὶ μαζί των πέντε χιλιάδες Ἀσσύριοι καὶ ἐστρατοπέδευσαν εἰς τὴν κοιλάδα. Καὶ ἐντὸς ὀλίγου κατέλαβαν τοὺς χώρους, ἀπὸ ὅπου ὑδρεύοντο οἱ Ἰσραηλῖται, καθὼς καὶ τὰς ἄλλας πηγὰς τῶν ὑδάτων.

Ἐπίσης μαζῆ μὲ αὐτοὺς συνεξεστράτευσαν οἱ Ἰδουμαῖοι καὶ οἱ Ἀμμωνῖται καὶ ἐστρατοπέδευσαν εἰς τὴν ὀρεινὴν θέσιν ἀπέναντι τῆς Δωθαΐμ. Ἕνα ἄλλο τμῆμα ἀπὸ αὐτοὺς τὸ ἀπέστειλαν πρὸς νότον καὶ πρὸς ἀνατολάς, ἀπέναντι τῆς Ἐγρεβήλ, ἡ ὁποία εὑρίσκεται πλησίον τῆς Χούς, ἡ ὁποία πάλιν εἶναι κοντὰ εἰς τὸν χείμαρρον τὸν Μοχμούρ. Ἡ ὑπόλοιπος στρατιὰ τῶν Ἀσσυρίων ἐστρατοπέδευσαν εἰς τὴν πεδιάδα καὶ ἐσκέπασαν ὅλην τὴν ἐπιφάνειαν τῆς χώρας. Αἱ σκηναὶ καὶ αἱ ἀποσκευαὶ αὐτῶν εἶχαν ἐγκατασταθῆ πολυάριθμοι, καὶ τὸ πολὺ μεγάλο τὸ πλῆθος.

Ἐν συνεχείᾳ οἱ Ἰδουμαῖοι καὶ οἱ Ἀμμωνῖται ἀνέβηκαν εἰς τὰ ὑψώματα καὶ ἐστρατοπέδευσαν εἰς τὴν ὀρεινὴν περιοχήν, ἀπέναντι ἀπὸ τὴν Δωθαΐμ. Ἔστειλαν δὲ ἕνα τμῆμα των νὰ καταλάβῃ θέσεις πρὸς νότον καὶ πρὸς ἀνατολάς, ἀπέναντι ἀπὸ τὴν Ἐγρεβήλ, ποὺ εὑρίσκετο κοντὰ εἰς τὴν Χοῦς, ἡ ὁποία ἔκειτο παραπλεύρως τοῦ χειμάρρου Μοχμούρ. Ὁ δὲ ὑπόλοιπος στρατὸς τῶν Ἀσσυρίων ἐστρατοπέδευσεν εἰς τὴν πεδιάδα καὶ ἐκάλυψαν ὅλην τὴν ἐπιφάνειαν τῆς περιοχῆς ἐκείνης. Μαζί των ἐστρατοπέδευσαν καὶ ὄχλοι πολλοί, ποὺ ἐφρόντιζαν διὰ τὰς σκηνὰς καὶ τὰς ἀποσκευάς των. Ὅλοι αὐτοὶ ἀποτελοῦσαν ἕνα πολυάριθμον πλῆθος.

Οἱ Ἰσραηλῖται, ὅταν εἶδαν ὅτι εἶναι περικυκλωμένοι ὁλόγυρα ἀπὸ ὅλους τοὺς ἐχθρούς των, καὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ διαφύγουν ἀπὸ τὰ χέρια αὐτῶν, ἔκραξαν πρὸς τὸν Κύριόν των, διότι ὠλιγόψυχησαν.

Ὅταν εἶδαν οἱ Ἰσραηλῖται τὰς κυκλωτικὰς αὐτὰς κινήσεις ὅλων τῶν ἐχθρῶν των καὶ ἀντελήφθησαν ὅτι δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ ξεφύγουν μέσα ἀπὸ τὰ χέρια των, ἔχασαν τὸ θάρρος των καὶ ἄρχισαν νὰ κραυγάζουν πρὸς τὸν Κύριον καὶ Θεόν των.

Ὅλη ἡ στρατιωτικὴ δύναμις τῶν ἐχθρῶν των, τῶν Ἀσσυρίων, ἡ ὁποία τοὺς εἶχε περικυκλώσει, οἱ πεζοί, τὰ πολεμικὰ ἅρματα καὶ οἱ ἱππεῖς των, ἔμειναν γύρω ἀπὸ αὐτοὺς τριάκοντα τέσσαρας ἡμέρας. Ὁπότε ἔλειψαν ὅλαι αἱ προμήθειαι τοῦ ὕδατος, ὅσαι ὑπῆρχον εἰς τὰ διάφορα δοχεῖα, ἀπὸ ὅλους τοὺς κατοίκους τῆς Βαιτυλούα.

Ἡ πολιορκία τῆς πόλεως των ἀπὸ ὅλην τὴν στρατιὰν τῶν Ἀσσυρίων, τοὺς πεζούς, τὰ ἅρματα καὶ τοὺς ἱππεῖς των, διαρκοῦσε ἤδη ἐπὶ τριάντα τέσσερις ἡμέρας. Ἔτσι εἶχαν ἀδειάσει πλέον ὅλα τὰ δοχεῖα, εἰς τὰ ὁποῖα εἶχαν μαζεύσει νερὸ ὅλοι οἱ κάτοικοι τῆς Βαιτυλούας.

Αἱ δεξαμεναὶ ἄδειασαν ἀπὸ τὸ ὕδωρ καὶ δὲν εἶχαν πλέον νὰ πίνουν νερό, μέχρι νὰ χορτάσουν οὔτε διὰ μίαν ἡμέραν, διότι μὲ τὸ μέτρον ἔδιδον εἰς αὐτοὺς νὰ πίνουν.

Ἄδειασαν ἐπίσης καὶ αἱ δεξαμεναὶ τῆς πόλεως καὶ δὲν εἶχαν νερὸ διὰ νὰ ἰκανοποιήσουν τὴν δίψαν των οὔτε διὰ μίαν ἀκόμη ἡμέραν. Καὶ αὐτὸ ποὺ ἔπιναν, ἦτο ὀλιγοστόν, διότι τοὺς ἐδίδετο μὲ μέτρον.

Τὰ νήπιά των παρέλυσαν ἀπὸ τὴν δίψαν, ὅπως ἐπίσης αἱ γυναῖκες, οἱ δὲ νέοι ἐκ τῶν Ἰσραηλιτῶν κατεξηντλημένοι ἀπὸ τὴν δίψαν ἔπιπτον εἰς τὰς πλατείας τῆς πόλεως καὶ εἰς τὰς διόδους τῶν πυλῶν. Δὲν εἶχεν ἀπολειφθῇ πλέον εἰς αὐτοὺς καμμία δύναμις.

Λόγῳ αὐτῆς τῆς λειψυδρίας ἐταλαιπωρήθηκαν πολὺ τὰ νήπιά των, οἱ δὲ γυναῖκες των καὶ οἱ νέοι των ἑξαντλήθηκαν ἀπὸ τὴν δίψαν καὶ ἔπεφταν κατὰ γῆς εἰς τὰς πλατείας τῆς πόλεως καὶ εἰς τὰς διόδους τῶν πυλῶν. Δὲν εἶχαν πλέον μέσα των καμμίαν δύναμιν.

Τότε συνεκεντρώθησαν ἐμπρὸς εἰς τὸν Ὀζίαν καὶ εἰς τοὺς ἄρχοντας τῆς πόλεως ὅλοι οἱ Ἰσραηλῖται, οἱ νέοι καὶ αἱ γυναῖκες καὶ τὰ παιδιά, καὶ μὲ φωνὴν μεγάλην ἀνέκραξαν καὶ εἶπαν ἐνώπιον ὅλων τῶν πρεσβυτέρων·

Ἐξ αἰτίας δὲ αὐτῆς τῆς μεγάλης δοκιμασίας ἐμαζεύθηκαν ὅλοι οἱ Ἰσραηλῖται καὶ ἐπῆγαν εἰς τὸν Ὀζίαν καὶ τοὺς ἄλλους ἄρχοντας τῆς πόλεως καὶ ὅλοι μαζί, νέοι, γυναῖκες καὶ παιδιά, ἐφώναξαν μὲ μεγάλην φωνὴν καὶ εἶπαν πρὸς ὅλους τοὺς προεστούς:

«ἂς κρίνῃ καὶ ἂς δικάσῃ ὁ Θεὸς μεταξὺ ἡμῶν καὶ ὑμῶν, διότι σεῖς διεπράξατε ἐναντίον μας αὐτὸ τὸ μεγάλο ἀδίκημα καὶ δὲν ἠθελήσατε νὰ στείλετε εἰρηνικὰς προτάσεις εἰς τοὺς Ἀσσυρίους.

«Εἴθε νὰ κρίνῃ ὁ Θεὸς μεταξὺ ἡμῶν καὶ ὑμῶν! Διεπράξατε μεγάλην ἀδικίαν εἰς βάρος μας, μὲ τὸ ὅτι ἐπήρατε τὴν ἀπόφασιν νὰ μὴ ὑποδεχθῆτε εἰρηνικῶς τοὺς Ἀσσυρίους!

Καὶ τώρα δὲν ὑπάρχει κανένας, ποὺ νὰ ἠμπορῇ νὰ μᾶς βοηθήσῃ. Ἀλλὰ καὶ ὁ Θεός φαίνεται ὅτι μᾶς ἔχει πωλήσει εἰς τὰ χέρια αὐτῶν, διὰ νὰ στρωθῶμεν νεκροὶ ἐνώπιόν των ἀπὸ τὴν δίψαν. Καὶ ἔτσι ἡ καταστροφή μας θὰ ἔλθῃ τρομακτική.

Καὶ τώρα πλέον δὲν ὑπάρχει κανεὶς νὰ μᾶς βοηθήσῃ! Ἀκόμη καὶ ὁ Θεὸς μᾶς ἐπώλησε καὶ μᾶς ἄφησεν εἰς τὰ χέρια των, διὰ νὰ πέσωμεν κατὰ γῆς ἐμπρός των ἑξαντλημένοι ἀπὸ τὴν δίψαν καὶ νὰ πάθωμεν μεγάλην καταστροφήν!

Τώρα, λοιπόν, προσκαλέσατε αὐτοὺς καὶ παραδώσατε τὴν πόλιν πρὸς λεηλασίαν εἰς τὸν λαὸν τοῦ Ὀλοφέρνου καὶ εἰς ὅλην τὴν στρατιωτικήν του δύναμιν.

Τώρα λοιπὸν καλέσατέ τους καὶ παραδώσατε ὅλην τὴν πόλιν ὡς λάφυρον εἰς τὸν στρατὸν τοῦ Ὀλοφέρνους καὶ εἰς ὅλην τὴν πολεμικὴν δύναμίν του.

Διότι εἶναι προτιμότερον νὰ παραδοθῶμεν εἰς τὴν λεηλασίαν ἐκείνων καὶ νὰ γίνωμεν δοῦλοι των καὶ νὰ ζήσωμεν, παρὰ νὰ ἴδωμεν νὰ πεθαίνουν ἐμπρὸς εἰς τὰ μάτια μας τὰ νήπιά μας καὶ νὰ σβήνουν αἱ γυναῖκες καὶ τὰ τέκνα μας.

Διότι μᾶς εἶναι προτιμότερον νὰ μᾶς ἀρπάξουν αὐτοὶ σὰν λάφυρα. Ἔτσι θὰ γίνωμεν βεβαίως δοῦλοι των, ἀλλ’ ὅμως θὰ ζήσωμεν, ἔστω σὰν σκλάβοι, καὶ δὲν θὰ βλέπωμεν νὰ πεθαίνουν ἐμπρὸς εἰς τὰ μάτια μας ἑξαντλημένα τὰ νήπιά μας, οἱ γυναῖκες καὶ τὰ παιδιά μας.

Σᾶς ἐξορκίζομεν ἐνώπιον τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς, ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ἡμῶν καὶ Κυρίου τῶν πατέρων μας, ὁ ὁποῖος μᾶς τιμωρεῖ ἐξ αἰτίας τῶν ἁμαρτιῶν μας καὶ ἐξ αἰτίας τῶν ἁμαρτιῶν τῶν πατέρων μας, νὰ ἐνεργήσετε, ὅπως σᾶς εἴπομεν, διὰ νὰ μὴ ἐπιτρέψῃ ὁ Θεὸς καὶ ἐπιπέσουν ἐπάνω μας αὐταὶ αἱ συμφοραὶ κατὰ τὴν σημερινὴν ἡμέραν».

Σᾶς ἐξορκίζομεν ἐνώπιον τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς καὶ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ μας καὶ Κυρίου τῶν πατέρων μας, ὁ Ὁποῖος μᾶς τιμωρεῖ ἀσφαλῶς διὰ τὰς ἁμαρτίας μας καὶ διὰ τὰς παρανομίας τῶν πατέρων μας. Ζητοῦμεν νὰ κάμετε αὐτό, ποὺ σᾶς λέγομεν, διὰ νὰ μὴ μᾶς ἀφήσῃ ὁ Θεὸς τελικῶς εἰς τὴν κατάστασιν ποὺ εὑρισκόμεθα καὶ χαθῶμεν κατὰ τὴν σημερινὴν ἡμέραν».

Ἔγινε δὲ μεγάλος θρῆνος καὶ κλαυθμὸς ὅλων, ὡς ἐὰν ὅλοι εἶχαν μίαν ψυχήν, καὶ ἀνεβόησαν μὲ φωνὴν μεγάλην πρὸς τὸν Κύριον τὸν Θεόν.

Καὶ ἔγινε μέγας θρῆνος καὶ κοπετὸς ἀπὸ ὅλους μαζὶ τοὺς Ἰσραηλίτας, ποὺ εἶχαν συναχθῆ ἐκεῖ· καὶ ἐκραύγασαν μὲ μεγάλην φωνὴν καὶ μίαν ψυχὴν πρὸς τὸν Κύριον καὶ Θεόν των.

Ὁ Ὀζίας εἶπε τότε πρὸς αὐτούς· «Ἀδελφοί, πάρετε θάρρος, ἂς καρτερήσωμεν πέντε ἀκόμη ἡμέρας, κατὰ τὰς ὁποίας θὰ ἐπιστρέψῃ πρὸς ἡμᾶς ὁ Κύριος καὶ Θεός μας μὲ τὸ μέγα του ἔλεος. Ὁ Θεὸς δὲν θὰ μᾶς ἐγκαταλείψῃ τελικῶς.

Εἶπε δὲ πρὸς αὐτοὺς ὁ ἄρχων Ὀζίας: «Θάρρος, ἀδελφοί! Ἂς ὑπομείνωμεν ἀκόμη πέντε ἡμέρας καὶ ὁπωσδήποτε ὁ Κύριος καὶ Θεός μας θὰ στρέψῃ τὸ ἔλεος Του ἐπάνω μας, διότι εἶναι ἀδύνατον νὰ μᾶς ἀφήσῃ τελικῶς ἀβοηθήτους.

Ἐὰν δὲ παρέλθουν αἱ πέντε αὐταὶ ἡμέραι καὶ δὲν ἔλθῃ καμμία βοήθεια πρὸς ἡμᾶς, ἐγὼ θὰ πράξω σύμφωνα μὲ τὴν ἐπιθυμίαν σας. Ἔτσι διέλυσε τὸν λαόν, ὁ ὁποῖος ἐπανῆλθεν εἰς τὸ στρατόπεδόν του, δηλαδὴ εἰς τὰ τείχη καὶ εἰς τοὺς πύργους τῆς πόλεως, τὰς δὲ γυναῖκας καὶ τὰ τέκνα των τὰ ἔστειλαν εἰς τὰ σπίτια των. Ἠπλώθη δὲ εἰς ὅλην τὴν πόλιν μεγάλη θλῖψις καὶ ἐξουθένωσις.

Ἐὰν ὅμως περάσῃ τὸ διάστημα τῶν πέντε ἡμερῶν, ποὺ σᾶς εἶπα, καὶ δὲν ἔλθῃ καμμία βοήθεια πρὸς ἐμᾶς, θὰ κάμω αὐτὸ ποὺ εἴπατε». Μὲ τὰ λόγια αὐτὰ ἔπεισε τὸν λαὸν καὶ τοὺς διεσκόρπισε, καθένα εἰς τὴν θέσιν του καὶ τὴν σκοπιάν του. Καὶ ἐπέστρεψαν ἔτσι εἰς τὰ τείχη καὶ τοὺς πύργους τῆς πόλεως. Ἔστειλεν ἐπίσης ὁ Ὀζίας εἰς τὰ σπίτια των καὶ τὰς γυναῖκας μὲ τὰ παιδιά των. Ὅλη δὲ ἡ πόλις εἶχε βυθισθῇ εἰς θλῖψιν μεγάλην καὶ συντριβήν.