Ἰωήλ

Λόγος Κυρίου ὁ ὁποῖος ἀπηυθύνθη πρὸς τὸν Ἰωήλ, τὸν υἱὸν τοῦ Βαθουήλ·

Αὐτὰ ποὺ θὰ ἐπακολουθήσουν, εἶναι ὁ λόγος τοῦ Κυρίου, ὁ ὁποῖος ἔγινεν εἰς τὸν Ἰωήλ, τὸν υἱὸν τοῦ Βαθουήλ.

Ἀκούσατε αὐτά, ποὺ θὰ σᾶς εἴπω, σεῖς οἱ ἄρχοντες τοῦ λαοῦ, καὶ ἀκροασθῆτε μὲ προσοχὴν ὅλοι οἱ κάτοικοι τῆς χώρας αὐτῆς. Μήπως καὶ ὅμοια πρὸς αὐτά, ποῦ θὰ σᾶς εἴπω, ἔγιναν ἄλλοτε εἰς τὰς ἡμέρας σας ἢ εἰς τὰς ἡμέρας τῶν προγόνων σας;

Ἀκούσατε αὐτά, ποὺ θὰ εἴπω, σεῖς οἱ γεροντότεροι, καὶ βάλετέ τα στὰ αὐτιά σας ὅλοι σεῖς, ποὺ κατοικεῖτε εἰς τὴν ἰουδαϊκὴν γῆν. Εἴπατέ μου· ἔχουν γίνει τέτοιες καταστροφὲς εἰς τὰς ἡμέρας σας ἢ εἰς τὰς ἡμέρας τῶν πατέρων σας;

Διηγηθῆτε αὐτὰ εἰς τὰ παιδιά σας καὶ τὰ παιδιά σας νὰ τὰ διηγηθοῦν εἰς τὰ παιδιά των καὶ τὰ παιδιά ἐκείνων νὰ τὰ διηγηθοῦν εἰς τὴν ἐρχομένην γενεὰν καὶ νὰ μεταδοθοῦν ἔτσι ἀπὸ γενεᾶς εἰς γενεάν.

Δι’ αὐτὰς διηγηθῆτε εἰς τὰ παιδιά σας, καὶ τὰ παιδιά σας ἂς διηγηθοῦν εἰς τὰ τέκνα των καὶ τὰ τέκνα των εἰς τὴν ἄλλην γενεάν, ὥστε νὰ μένῃ εἰς τὴν μνήμην ὅλων ἐντυπωμένον, πῶς ἡ θεία δικαιοσύνη ἐκδικεῖται τὴν ἁμαρτίαν.

Ὅ,τι ἀφῆκεν ἡ καταστρεπτικὴ κάμπη τὸ ἔφαγεν ἡ ἀκρίδα. Καὶ ἐκεῖνα που ἀφῆκεν ἡ ἀκρίδα, τὰ ἔφαγεν ὁ βροῦχος καὶ ὅσα ἀφῆκεν ὁ βροῦχος τὰ ἔφαγεν ἡ ἐρυσίβη.

Τὰ ὑπόλοιπα ποὺ ἀφῆκεν ἡ κάμπη, κατέφαγεν ἡ ἀκρίδα, καὶ τὰ ὑπόλοιπα ποὺ ἔμειναν καὶ δὲν ἔφαγεν ἡ ἀκρίδα, τὰ κατέφαγεν ὁ βροῦχος, καὶ τὰ ὑπόλοιπα ποὺ ἔμειναν ἀπὸ τὴν καταστροφὴν τοῦ βρούχου, τὰ κατέφαγεν ἡ ἐλθοῦσα ἔπειτα μικρότερη ἀκρίδα.

Συνέλθετε ἀπὸ τὴν μέθην τοῦ οἴνου σας σεῖς, ποὺ πίνετε οἶνον καὶ μεθᾶτε, διότι ὁ οἶνος τὸ σύμβολον καὶ ἡ πηγὴ τῆς χαρᾶς καὶ τῆς εὐφροσύνης, ἔχει λείψει πλέον ἀπὸ τὸ στόμα σας.

Συνέλθετε εἰς τὸν ἑαυτόν σας καὶ ξεμεθύσατε, ὅσοι μεθᾶτε ἀπὸ τὸν οἶνον, ποὺ ἕως τώρα τὸν εἴχατε ἄφθονον, καὶ κλαύσατε· θρηνήσατε ὅλοι, ὅσοι ἕως τώρα πίνετε χωρὶς μέτρον οἶνον διὰ νὰ μεθᾶτε, διότι ἀφῃρέθη καὶ ἐχάθη ἀπὸ τὸ στόμα σας αὐτὸ ποὺ σᾶς ἔφερνε εὐφροσύνην καὶ χαράν.

Δὲν θὰ ξαναπιῆτε οἶνον, διότι πλῆθος μέγα, ἰσχυρὸν καὶ ἀναρίθμητον εἰσώρμησεν εἰς τὴν χώραν σας. Οἱ ὀδόντες αὐτῶν εἶναι ὡσὰν τὰ δόντια τοῦ λέοντος καὶ οἱ τραπεζῖται των συντρίβουν ὡσὰν τοὺς μυλόδοντας νεαροῦ ληονταριοῦ.

Διότι αἱ ἀκρίδες συντεταγμέναι σὰν στράτευμα ἀνέβησαν εἰς τὴν γῆν τῆς Παλαιστίνης, τὴν ἰδικήν μου, ὡς ἄλλο ἔθνος ἰσχυρὸν καὶ ἀναρίθμητον τὰ δόντια τοῦ ἔθνους αὐτοῦ εἶναι δόντια λέοντος καὶ τὰ σαγόνια του εἶναι σαγόνια νεαροῦ λεονταριοῦ.

Κατέστρεψε καὶ ἐξηφάνισε τοὺς ἀμπελῶνας τοῦ λαοῦ μου, κατακομμάτιασε τὶς συκιές μου, συστηματικὰ καὶ μὲ ἐπιμονὴν ἐξηρεύνησε τὴν χώραν. Τὴν ἔρριψε κάτω κατεστραμμένην, ἔγδαρε τὰ κλήματά της καὶ τὰ ἀφῆκε λευκὰ καὶ ξηρά.

Ἐπροξένησεν εἰς τὴν ἄμπελόν μου πλήρη ἐξαφάνισιν καὶ εἰς τὶς συκιές μου σπάσιμον καὶ κατατσάκισμα τῶν τρυφερῶν κλώνων τους. Ἔψαξε μὲ καταστρεπτικὴν μανίαν αὐτὴν καὶ τὴν ἔρριψε κάτω, ἔκαμε λευκὰ τὰ κλήματά της, διότι δὲν ἀφῆκε τίποτε τρυφερόν.

Θρήνησε, λοιπόν, μπροστά μου, περισσότερον ἀπὸ τὴν νύμφην, ἡ ὁποία ἔχει φορέσει πένθιμον σάκκινον ἔνδυμα, διότι ἔχασε τὸν πρῶτον νεαρὸν καὶ ἠγαπημένον ἄνδρα της.

Θρήνησον, χώρα τῆς Παλαιστίνης, χύνουσα τὰ δάκρυά σου ἐνώπιόν μου παραπάνω ἀπὸ νεαρὰν γυναῖκα, ποὺ εἶναι ζωσμένη με σάκκον πένθους διὰ τὸν ἄνδρα τῆς νεότητός της.

Ἔλλειψε πλέον κάθε θυσία καὶ σπονδὴ εἰς τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου. Πενθήσατε λοιπόν, σεῖς οἱ ἱερεῖς, σεῖς ποὺ ὑπηρετεῖτε εἰς τὸ θυσιαστήριον τοῦ Κυρίου,

Ἐξηφανίσθη, δι’ ἔλλειψιν ἀλεύρου καὶ ἐλαίου καὶ οἴνου, θυσία ἀναίμακτος καὶ σπονδὴ ἀπὸ τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου. Πενθεῖτε σεῖς οἱ ἱερεῖς, οἱ ὁποῖοι λειτουργεῖτε εἰς τὸ θυσιαστήριον τοῦ Κυρίου.

διότι αἱ πεδιάδες ἔχουν καταστραφῇ. Ἂς πενθήσῃ ἡ χώρα, διότι τὰ σιτηρὰ ἔχουν ἀφανισθῇ. Ἐξηράνθησαν αἱ ἄμπελοι καὶ ἔλλειψεν ὁ οἶνος. Τὸ λάδι ὠλιγόστευσεν.

Πενθεῖτε, διότι ἐκακοπάθησαν αἱ πεδιάδες· ἂς πενθῇ ἡ χώρα, ἀξιοθρήνητον παρουσιάζουσα εἰκόνα, διότι κατεστράφησαν τὰ στάχυα καὶ τὸ σιτάρι, ἐξηράνθησαν τὰ ἀμπέλια καὶ ἔλειψεν ὁ μοῦστος, ἐλιγόστευσε τὸ λάδι, διότι καὶ οἱ ἐλιὲς ἐκακοπάθησαν.

Οἱ γεωργοὶ ὁμοιάζουν κατάξηροι, διότι ἔχασαν ἀγροὺς καὶ συγκομιδήν. Θρηνήσατε ὅλοι διὰ τὰ κατεστραμμένα κτήματα, διὰ τὴν ἔλλειψιν τοῦ σιταριοῦ καὶ τῆς κριθῆς, διότι κατεστράφη ἡ συγκομιδὴ τῶν ἀγρῶν.

Στέκονται μαραμένοι καὶ ἐντροπιασμένοι οἱ γεωργοί. Θρηνεῖτε καὶ σεῖς, χωράφια καλλιεργημένα, διὰ τὸν σῖτον καὶ τὴν κριθήν, διότι ἐχάθη ὁ θερισμὸς τῆς συγκομιδῆς ἀπὸ κάθε χωράφι.

Τὰ ἀμπέλια ἔχουν ξηρανθῆ, συκιὲς ὀλίγες ἀπέμειναν, οἱ ροδιὲς καὶ οἱ φοίνικες, οἱ μηλιὲς καὶ ὅλα τὰ δένδρα τῆς ὑπαίθρου εἶναι ξηρά. Λύπη καὶ κατήφεια διεδέχθη τὴν χαρὰν τῶν ἀνθρώπων.

Ἡ ἄμπελος ἐξεράθη καὶ αἱ συκαῖ ὠλιγόστευσαν· ἡ ροδιὰ καὶ ἡ χουρμαδιὰ καὶ ἡ μηλιὰ καὶ ὅλα τὰ δένδρα τοῦ ἀγροῦ ἐξεράθησαν, δι’ αὐτὸ δὲ καὶ ἔφυγεν ἡ χαρὰ ἀπὸ τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων.

Φορέσατε καὶ ζωσθῆτε σάκκινα πένθιμα ἐνδύματα σεῖς οἱ ἱερεῖς, οἱ ὑπηρετοῦντες εἰς τὸ θυσιαστήριον, θρηνήσατε. Εἰσέλθετε εἰς τὸ δωμάτιόν σας καὶ κοιμηθῆτε μέσα εἰς πενθίμους σάκκους, σεῖς οἱ ὁποῖοι ὑπηρετεῖτε τὸν Θεόν. Διότι ἔχουν πλέον ἀπομακρυνθῆ καὶ ἔχουν λείψει ὁλοτελῶς ἀπὸ τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ σας θυσίαι καὶ σπονδαί.

Ζωσθῆτε τριγύρω σας σάκκους καὶ τύψατε τὰ στήθη σας, σεῖς οἱ ἱερεῖς· θρηνεῖτε σεῖς, ποὺ λειτουργεῖτε εἰς τὸ θυσιαστήριον εἰσέλθετε εἰς τὸν ναὸν καὶ διανυκτερεύσατε μὲ σάκκους, σεῖς ποὺ λειτουργεῖτε εἰς τὸν Θεόν, διότι ἐξέλιπεν ἀπὸ τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ σας θυσία καὶ σπονδή.

Κηρύξατε ἡμέραν νηστείας καὶ ἐξιλεώσεως, κραυγάσατε πρὸς τὸν Θεὸν ζητοῦντες θεραπείαν ἀπὸ τὰ δεινά σας, συγκαλέσατε καὶ συναθροίσατε ὅλους τοὺς γεροντοτέρους κατοίκους τῆς χώρας σας εἰς τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ σας. Κράξατε πρὸς τὸν Κύριον μὲ δέησιν παρατεταμένην καὶ ἐπίμονον.

Κηρύξατε ἱερὰν νηστείαν, καλέσατε σύναξιν λατρείας, συναθροίσατε τοὺς γέροντας, ἀλλὰ καὶ ὅλους τοὺς κατοίκους τῆς ἰουδαϊκῆς γῆς εἰς τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ σας καὶ φωνάξατε δυνατὰ πρὸς τὸν Κύριον διὰ προσευχῆς μακρᾶς καὶ παρατεταμένης.

Ἀλλοίμονον καὶ τρισαλλοίμονον! Ποίας ἡμέρας τραγικῆς συμφορᾶς ζῶμεν! Διότι ἔφθασε πλέον ἡ φοβερὰ ἡμέρα τοῦ Κυρίου. Ἡ μία συμφορὰ ἔρχεται κατόπιν τῆς ἄλλης.

Ἀλλοίμονον καὶ τρισαλλοίμονον διὰ τὴν ἡμέραν αὐτήν, διότι πλησίον εἶναι καὶ ἡ προαναγγελλομένη ὑπ’ αὐτῆς ἐσχάτη ἡμέρα τοῦ Κυρίου, καὶ θὰ ἔλθῃ αὕτη ὡς ταλαιπωρία καὶ τιμωρία ἐπιβαλλομένη ἀπὸ τὴν ἐκπέμπουσαν ταλαιπωρίας χεῖρα τοῦ Κυρίου.

Ἐμπρὸς ἀπὸ τὰ μάτια σας καταστρέφονται αἱ τροφαί, καὶ ἀπὸ τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ σας ἔχει λείψει πλέον εὐφροσύνη καὶ χαρά.

Μπροστὰ στὰ μάτια σας ἐξηφανίσθη ἡ πρὸς διατροφήν σας παραγωγή, καθὼς καὶ ἀπὸ τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ σας ἡ εὐφροσύνη καὶ ἡ χαρά, τὴν ὁποίαν σᾶς μετέδιδεν ἡ τακτικὴ τέλεσις τῶν θυσιῶν.

Ἀνήσυχα τὰ δαμάλια σκιρτοῦν εἰς τὰς φάτνας των διὰ τὴν ἔλλειψιν τῆς τροφῆς. Αἱ ἀποθῆκαι ἔχουν καταστραφῆ, οἱ ληνοὶ ἔχουν κρημνισθῆ καὶ κατασκαφῆ, τὰ σιτηρὰ ἔχουν ξηρανθῇ.

Πηδοῦν ἀνυπότακτοι αἱ δαμάλεις ἐπάνω εἰς τὰς ἀδειανὰς φάτνας των ἀναζητοῦσαι ματαίως τροφήν, ἐρημώθησαν αἱ σιταποθῆκαι, ὅπου ἀπεθησαυρίζετο ἡ συγκομιδή, κατεσκάφησαν ἀπὸ τὴν ἀχρησίαν καὶ τὴν βλάστησιν ἀγρίων χόρτων οἱ ληνοί, διότι ἐξηράνθη ὁ σῖτος.

Τί λοιπὸν ἔχει ἀπομείνει νὰ ἀποθηκεύσωμεν διὰ τὴν συντήρησίν μας; Φωνάζουν πένθιμα οἱ ἀγέλες τῶν βοϊδιῶν, διότι δὲν ὑπάρχουν δι’ αὐτὰ πλέον βοσκαί. Τὰ κοπάδια τῶν προβάτων ἔχουν καὶ αὐτὰ ἀφανισθῆ.

Τί θὰ ἀποθηκεύσωμεν δι’ ἑαυτούς; Θρηνώδεις μυκηθμοὺς ἐξέβαλον αἱ ἀγέλαι τῶν βοδιῶν, διότι δὲν ὑπῆρχε δι’ αὐτὰς βοσκή· καὶ τὰ ποίμνια τῶν προβάτων ἀπὸ τὴν πεῖναν ἐξηφανίσθησαν.

Πρὸς σέ, Κύριε, ἐκ βάθους καρδίας θὰ βοήσω, διότι ἡ φωτιὰ ἔχει καταστρέψει ὅλα τὰ ὡραῖα τῶν ἀκατοίκητων περιοχῶν, φλόγες ἔχουν ἀνάψει εἰς ὅλα τὰ δένδρα τῆς ὑπαίθρου.

Πρὸς σέ, Κύριε, ἀπὸ ὅλην τὴν καρδιά μου θὰ φωνάξω, διότι ἡ φωτιὰ τοῦ καυστικοῦ ἀνέμου κατέφαγε τὰς ὀάσεις τῆς ἐρήμου καὶ φλόγα κατέκαυσεν ὅλα τὰ δένδρα τοῦ ἀγροῦ.

Καὶ αὐτὰ ἀκόμα τὰ ζῶα τῶν πεδιάδων ἔχουν ἀνυψώσει ἰκετευτικὰ τὰ βλέμματα των πρὸς Σέ, διότι ἐστείρεψαν καὶ αἱ πηγαὶ τῶν ὑδάτων, τὰ καύματα ὡσὰν φωτιὰ ἔχουν καταφάγει τὰ ὡραῖα μέρη τῶν ἀκατοικήτων περιοχῶν.

Καὶ τὰ ζῶα τοῦ ἀγροῦ ἐσήκωσαν πρὸς τὸν οὐρανὸν τὰ βλέμματά των, διότι ἐξεράθησαν τὰ ρυάκια τῶν ὑδάτων καὶ ἡ φλόγα τοῦ λίβα κατέκαυσε τὰς ὀάσεις τῆς ἐρήμου.

Σαλπίσατε μὲ βροντερὰν σάλπιγγα εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ διὰ τὴν ἐπερχομένην φοβερὰν τιμωρίαν· βροντοφωνήσατε εἰς τὸ ἅγιόν μου Ὄρος· σύγχυσις ἂς καταλάβῃ τοὺς κατοίκους τῆς πόλεως, διότι ἔφθασεν, εἶναι πλησίον ἡ ἡμέρα δικαίας ἀνταποδόσεως ἐκ μέρους τοῦ Κυρίου.

Σαλπίσατε μὲ σάλπιγγα εἰς τὴν Σιών, κηρύξατε συναγερμὸν εἰς τὸ ἅγιόν μου ὄρος, καὶ ἂς καταληφθοῦν ἀπὸ σύγχυσιν φόβου καὶ τρόμου ὅλοι οἱ κατοικοῦντες τὴν γῆν, διότι ἦλθε καὶ εἶναι παροῦσα ἡ ἡμέρα τοῦ Κυρίου, διότι εἶναι αὐτὴ πλησίον.

Ἡ ἡμέρα αὐτῆς εἶναι σκοτάδι καὶ ζόφος, ἡμέρα πυκνοσκεπασμένη ἀπὸ σκοτεινὰ νέφη καὶ ὁμίχλην. Ὅπως τὸ γλυκοχάραγμα ξεχύνεται μὲ ταχύτητα εἰς τὰ ὄρη, μὲ τὴν ἰδίαν ταχύτητα ἐπέρχονται τὰ ἀτελείωτα σμήνη τῶν ἀκρίδων. Θὰ ξεχυθῇ πολὺς καὶ ἰσχυρὸς πολεμικὸς λαός. Ἀπὸ τὰ παλαιότερα χρόνια μέχρι σήμερα δὲν ὑπῆρξε παρόμοιος μὲ αὐτὸν καὶ οὔτε θὰ παρουσιασθῇ εἰς τὰς γενεὰς τῶν γενεῶν τοῦ μέλλοντος.

Θὰ εἶναι ἡ ἡμέρα αὐτὴ ἡμέρα σκοτεινὴ καὶ ζοφώδης, ἡμέρα κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ ἥλιος θὰ συσκοτίζεται σὰν ἀπὸ πυκνὸν σύννεφον καὶ καταχνιάν. Σὰν τὸ πρωϊνὸν φῶς, ποὺ ἀκατάσχετον καὶ ἀσυγκράτητον διασκορπίζεται παντοῦ διαλῦον τὰ σκότη, ἔτσι θὰ χυθῇ καὶ θὰ διασκορπισθῇ ἐπάνω εἰς τὰ βουνὰ σὰν στράτευμα λαοῦ πλῆθος ἀκρίδων πολὺ καὶ ἰσχυρὸν ὅμοιον πρὸς αὐτὸ δὲν ἔχει γίνει ἀπ’ αἰώνων, καὶ ὕστερα ἀπὸ αὐτὸ δὲν θὰ ξαναγίνῃ μέχρι τῶν χρόνων ὅλων τῶν γενεῶν.

Ἐμπρὸς ἀπὸ τὸν πολεμικὸν στρατὸν προπορεύεται καταστρεπτικὴ φωτιά, ὀπίσω ἀπὸ αὐτὸν ἀκολουθοῦν φλόγες πυρός. Ἡ χώρα, ποὺ ἐκτείνεται ἐμπρὸς ἀπὸ αὐτόν, πρὶν τὴν καταλάβῃ, εἶναι ὡραία ὡσὰν παράδεισος τρυφῆς· ὀπίσω ὅμως αὐτοῦ μετὰ τὴν διάβασίν του εἶναι ἀφανισμέναι, ἔρημοι πεδιάδες. Κανεὶς δὲν πρόκειται νὰ σωθῇ ἀπὸ τὴν ἐπιδρομὴν αὐτοῦ.

Τὰ πρὸ αὐτοῦ κατατρώγει πῦρ καταστρεπτικόν, καὶ τὰ μετ’ αὐτὸ κατακαίει φλόγα ἀναμμένη. Σὰν παράδεισος τρυφῆς καὶ ἀπολαύσεως ἦταν ἡ χώρα ἐνώπιόν του, πρὶν εἰσορμήσῃ εἰς αὐτήν, καὶ ὅταν τὴν ἐπέρασεν, ἔμεινεν ὀπίσω του ἀφανισμένη γῆ, καὶ τίποτε δὲν περιεσώθη ἀπὸ αὐτό.

Ὡσὰν ἱππικὸν πολέμου ὁμοιάζουν οἱ ἐπιδρομεῖς αὐτοί, θὰ καταδιώκουν μὲ ταχύτητα ὡσὰν ἱππεῖς εἰς πόλεμον.

Σὰν θέαμα ἵππων ἐφορμώντων εἰς μάχην εἶναι ἡ μορφή των καὶ σὰν ἱππεῖς ἔνοπλοι, ἔτσι θὰ καταδιώξουν ἐπιφέροντες καταστροφὴν εἰς τοὺς ὑπ’ αὐτῶν καταφθανομένους.

Πηδοῦν ἀπὸ τὰς κορυφὰς τῶν ὀρέων καὶ δημιουργοῦν θόρυβον ὡσὰν τὰ τρέχοντα πολεμικὰ ἅρματα. Ὁ πολεμικὸς των θόρυβος ὁμοιάζει μὲ τὴν βοὴν πυρκαϊάς, ἡ ὁποία κατατρώγει τὴν καλαμιάν. Φαίνεται σὰν στρατὸς πολὺς καὶ ἰσχυρὸς συντεταγμένος καὶ τρέχων εἰς πόλεμον.

Σὰν θόρυβος ἁρμάτων εἶναι ἡ βοή, ποὺ προκαλοῦν ἱπτάμεναι εἰς τὰς κορυφὰς τῶν ὀρέων, καὶ σὰν τριγμός, ποὺ προκαλεῖ ἡ φλόγα τῆς φωτιᾶς, ἡ ὁποία κατατρώγει καλάμην, καὶ σὰν λαὸς πολὺς καὶ ἰσχυρός, ποὺ παρατάσσεται εἰς πόλεμον.

Πρὸ τῆς ὁρμῆς των συντρίβονται λαοί, φλογίζονται καὶ μαυρίζουν, σὰν χύτρα ἐπάνω εἰς τὴν πυράν, τὰ πρόσωπα ὅλων.

Ἐνώπιόν του θὰ καταληφθοῦν ὑπὸ τρόμου οἱ λαοί, οἱ πληττόμενοι ὑπὸ τῆς συμφορᾶς· κάθε πρόσωπον θὰ χάσῃ τὸ χρῶμα του ἀπὸ τὴν ἀγωνίαν καὶ θὰ γίνῃ ὅπως καὶ ἡ χύτρα ἀπὸ τὴν φλόγα τῆς φωτιᾶς.

Τρέχουν ἀκάθεκτοι σὰν μαχηταί, ὡσὰν ἔμπειροι πολεμισταί ἀναβαίνουν ἐπάνω εἰς τὰ τείχη. Καθένας ἀπὸ τοὺς πολεμιστὰς αὐτοὺς προχωρεῖ ἀποφασιστικῶς εἰς τὸν δρόμον του· δὲν παρεκκλίνουν ἀπὸ τὴν πορείαν των.

Σὰν μαχηταὶ θὰ τρέξουν καὶ σὰν ἄνδρες πολεμισταὶ θὰ ἀναβοῦν εἰς τὰ τείχη, ποὺ τυχὸν θὰ συναντήσουν καὶ κάθε μία θὰ πορευθῇ μέσα εἰς τὸν δρόμον καὶ τὴν κατεύθυνσίν της, καὶ δὲν θὰ παρεκκλίνουν ἀπὸ τὰς γραμμάς, ἐπὶ τῶν ὁποίων βαδίζουν·

Κανεὶς δὲν ἀπομακρύνεται ἀπὸ τὸν συνάδελφόν του, ἀποτελοῦν συμπαγὲς σῶμα πορεύονται φορτωμένοι τὰ ὅπλα των. Προχωροῦν σταθερά, ἔστω καὶ ἂν μερικοὶ πέσουν κτυπημένοι ἀπὸ τὰ ὅπλα τῶν ἀνθρώπων. Αὐτὸ δὲν θὰ ἐλαττώσῃ αἰσθητῶς τὸν ἀριθμόν των· εἶναι πολυάριθμοι.

καὶ κάθε μία δὲν θὰ ἐμποδισθῇ ἀπὸ τὴν πλησίον ὁμοίαν τῆς καὶ ἀδελφήν της· θὰ πηγαίνουν φέρουσαι τὸ βάρος τῶν ὅπλων των καὶ θὰ πέσουν μὲ τὰ βέλη των εἰς τὴν γῆν, κατὰ τῆς ὁποίας ἐφορμοῦν, καὶ δὲν θὰ πάθουν τίποτε.

Κυριεύουν τὴν πόλιν, τρέχουν ἐπάνω εἰς τὰ τείχη, ἀνεβαίνουν εἰς τὰς οἰκίας καὶ εἰσέρχονται εἰς αὐτὰς ἀπὸ τὰ παράθυρα ὡσὰν κλέπται.

Θὰ ἐπιτεθοῦν κατὰ τῆς πόλεως καὶ θὰ τρέξουν ἐπὶ τῶν τειχῶν αὐτῆς καὶ θὰ ἀναβοῦν εἰς τὰ σπίτια καὶ διὰ τῶν παραθύρων θὰ ἔμβουν σὰν κλέπται ἐντὸς αὐτῶν.

Κατὰ τὴν ἐπιδρομήν των σύγχυσις ἀπλώνεται εἰς τὴν γῆν, συγκλονίζονται οἱ οὐρανοί, σκοτίζονται ὁ ἥλιος καὶ ἡ σελήνη, σβήνει τὸ φέγγος τῶν ἀστέρων.

Ἐνώπιον αὐτῶν θὰ καταληφθῇ ὑπὸ συγχύσεως καὶ τρόμου ἡ γῆ καὶ οἱ ὑπὸ τῆς συμφορᾶς πληττόμενοι κάτοικοί της, καὶ θὰ φαίνεται εἰς αὐτοὺς σειόμενος ὁ οὐρανὸς καὶ ὁ ἥλιος καὶ ἡ σελήνη ὅτι θὰ συσκοτισθοῦν ἀπὸ τὰ συννεφα τῶν ἀκρίδων καὶ τὰ ἄστρα ὅτι θὰ χάσουν τὸ φῶς των.

Ὁ Κύριος ἰσχυρὰν θὰ ἀφήσῃ τὴν φωνὴν ἐμπρὸς εἰς τὸν πολεμικὸν αὐτὸν στρατόν, διότι τὸ στρατόπεδον αὐτῶν εἶναι πολὺ μεγάλο καὶ ἰσχυρόν, ἀλλὰ καὶ τὰ ἔργα, ποὺ διατάσσει ὁ Θεός, εἶναι πάντοτε ἰσχυρά. Μεγάλη εἶναι ὄντως ἡ ἡμέρα τοῦ Κυρίου, ὁλοφάνερη καὶ τρομερά. Ποῖος εἶναι ἱκανὸς νὰ ἀντισταθῇ εἰς αὐτήν;

Καὶ ὁ Κύριος διὰ βροντῶν καὶ κεραυνῶν θὰ δώσῃ φωνὴν ἰσχυράν, ποὺ θὰ βγαίνῃ ἀπὸ τὴν ἀκατανίκητον δύναμίν του, διότι πάρα πολὺ εἶναι τὸ στράτευμά του· διότι ἰσχυρὰ εἶναι τὰ ἔργα, ποὺ μὲ μόνον τὸν λόγον του καὶ τὴν προσταγήν του γίνονται· διότι μεγάλη εἶναι ἡ ἡμέρα τοῦ Κυρίου, λαμπρὰ καὶ φοβερὰ πάρα πολύ, καὶ ποῖος θὰ εἶναι ἱκανὸς καὶ δυνατὸς νὰ ἀντικρύσῃ καὶ νὰ ὑποφέρῃ αὐτήν;

Καὶ τώρα, λέγει πρὸς σᾶς Κύριος ὁ Θεός σας· ἐπιστρέψατε ἐν μετανοίᾳ πρὸς ἐμὲ μὲ ὅλην σας τὴν καρδίαν, μὲ νηστείαν, μὲ θρήνους καὶ κοπετούς.

Καὶ τώρα λέγει Κύριος ὁ Θεός σας: Γυρίσατε ὀπίσω πρὸς Ἐμὲ μὲ ὅλην τὴν καρδίαν σας καὶ μὲ νηστείαν καὶ μὲ κλαυθμὸν καὶ μὲ κοπετόν·

Σχίσατε τὰς καρδίας ἀπὸ τὸν πόνον τῆς μετανοίας καὶ τὴν συναίσθησιν τῆς ἐνοχῆς σας, καὶ ὄχι τὰ ἐνδύματά σας. Ἐπιστρέψατε πρὸς Κύριον τὸν Θεόν σας, διότι αὐτὸς εἶναι ἐλεήμων καὶ οἰκτίρμων, μακρόθυμος καὶ πολυέλεος, λυπούμενος διὰ τὰς παρανομίας τῶν ἀνθρώπων καὶ μεταβάλλων γνώμην ὡς πρὸς τὰς τιμωρίας τῶν ἁμαρτωλῶν.

καὶ διαρρήξατε διὰ βαθείας συντριβῆς τὰς καρδίας σας καὶ ὄχι τὰ ροῦχα σας· καὶ ἐπιστρέψατε πρὸς Κύριον τὸν Θεόν σας, διότι εἶναι ἐλεήμων καὶ οἰκτίρμων, μακρόθυμος καὶ πολυέλεος καὶ μετανοεῖ διὰ τὰς κακίας τῶν ἀνθρώπων, μὴ ἐξοντώνων αὐτούς, ὅταν ἀρχίζῃ νὰ τοὺς τιμωρῇ, ἀλλ’ ἀναστέλλων τὴν ὀργήν του.

Καὶ ποιὸς γνωρίζει, μήπως καὶ εἰς τὴν περίστασιν αὐτὴν ἀλλάξῃ γνώμην ὁ Κύριος, ἐπιστρέψῃ μὲ στοργὴν πρὸς σᾶς καὶ ἀποστείλῃ τὴν εὐλογίαν του εἰς τὴν χώραν μας, ὥστε νὰ προσφέρετε πρὸς Κύριον τὸν Θεόν σας εὐπρόσδεκτον θυσίαν καὶ σπονδήν;

Ποιὸς γνωρίζει μήπως γυρίσῃ πίσω καὶ παύσῃ νὰ μᾶς τιμωρῇ καὶ μετανοήσῃ, οὕτω δὲ ἀφήσῃ ὀπίσω του εὐλογίαν εἰς τοὺς καρποὺς τῆς γῆς, ὥστε νὰ καταστῇ δυνατὴ ἡ ἐπανάληψις καὶ ἐξακολούθησις τῆς θυσίας καὶ τῆς σπονδῆς πρὸς Κύριον τὸν Θεόν μας, τὰ ὁποῖα λόγῳ τῆς θεομηνίας ἐσταμάτησαν;

Σαλπίσατε μὲ τὴν ἱερὰν σάλπιγγα εἰς τὴν Σιών, ἀφιερώσατε ἡμέραν νηστείας, ἀναγγείλατε μὲ τὸν κήρυκα εὐλαβῆ λιτανείαν.

Σαλπίσατε μὲ σάλπιγγα εἰς τὴν Σιὼν κηρύξατε ἱερὰν νηστείαν κηρύξατε ἁγίαν σύναξιν,

Συναθροίσατε τὸν λαὸν εἰς ἱερὰν συγκέντρωσιν, ἐκλέξατε πρεσβυτέρους ὡς ἄρχοντάς σας, συγκεντρώσατε καὶ αὐτὰ ἀκόμη τὰ νήπια, ποὺ θηλάζουν τοὺς μητρικοὺς μαστούς· ἂς ἐξέλθῃ ὁ νεόνυμφος ἀπὸ τὸν νυμφικὸν θάλαμον καὶ ἡ νεόνυμφος ἀπὸ τὸν νυμφικὸν κοιτῶνα.

συναθροίσατε τὸν λαόν, προετοιμάσατε ἁγίαν καὶ ἱερὰν συνάθροισιν, ὅλους τοὺς πρεσβυτέρους καὶ αὐτοὺς τοὺς ἐκλεκτοὺς καὶ διακρινομένους μαζεύσατέ τους, συναθροίσατε ἀκόμη καὶ αὐτὰ τὰ νήπια, ποὺ θηλάζουν τὰ μητρικὰ στήθη· ἂς βγῇ δὲ καὶ ὁ νυμφίος ἀπὸ τὸν κοιτῶνα του καὶ ἡ νύμφη ἀπὸ τὸν θάλαμόν της.

Γύρω ἀπὸ τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων θὰ κλαύσουν οἱ ἱερεῖς, οἱ λειτουργεὶ τοῦ Κυρίου, καὶ θὰ εἴπουν: «Σπλαγχνίσου καὶ λυπήσου, Κύριε, τὸν λαόν σου καὶ μὴ παραδώσῃς τὴν ἰδικήν σου κληρονομίαν εἰς τὸν ἐξευτελισμὸν αὐτόν, νὰ κυριαρχήσουν δηλαδὴ ἐπάνω εἰς αὐτὴν εἰδωλολατρικοὶ λαοί, διὰ νὰ μὴ εἴπουν τὰ ἔθνη: Ποῦ εἶναι, λοιπόν, ὁ Θεός των;»

Καὶ μεταξὺ τοῦ προνάου καὶ τοῦ θυσιαστηρίου ἂς κλαύσουν οἱ ἱερεῖς, ποὺ λειτουργοῦν εἰς τὸν Κύριον, καὶ ἂς εἶπουν: Λυπήσου, Κύριε, τὸν λαόν σου καὶ μὴ παραδώσῃς εἰς καταφρόνησιν καὶ ἐξευτελισμὸν τὴν κληρονομίαν σου, ὥστε νὰ κυριαρχήσουν ἐπ’ αὐτῶν οἱ ἐθνικοὶ διὰ νὰ μὴ εἴπουν μεταξὺ τῶν ἐθνικῶν· ποὺ εἶναι ὁ Θεός των;

Ὁ Κύριος μὲ ἁγίαν καὶ θερμὴν ἀγάπην ἠγάπησε τὴν χώραν του καὶ ἐλυπήθη τὸν λαόν του.

Καὶ ἔδειξε ζῆλον ὁ Κύριος διὰ τὴν χώραν του καὶ ἐλυπήθη τὸν λαόν του.

Ὁ Κύριος ἀπήντησεν εἰς τὰς δεήσεις τοῦ λαοῦ του καὶ εἶπεν· «ἰδοὺ ἐγὼ θὰ στείλω πρὸς σᾶς πλουσίαν εὐφορίαν, σῖτον καὶ οἶνον καὶ ἔλαιον. Θὰ χορτάσετε ἀπὸ αὐτὰ καὶ δὲν θὰ ἐπιτρέψω καταισχύνην καὶ ἐξευτελισμὸν ἐκ μέρους τῶν εἰδωλολατρῶν.

Καὶ ἀπεκρίθη ὁ Κύριος καὶ εἶπεν εἰς τὸν λαόν του: Ἰδοὺ ἐγὼ σᾶς στέλλω αὐτὰ ποὺ σᾶς ἔλειψαν λόγῳ τῆς θεομηνίας, δηλαδὴ τὸ σιτάρι καὶ τὸ κρασί καὶ τὸ λάδι, καὶ θὰ χορτασθῆτε ἀπὸ αὐτὰ καὶ δὲν θὰ σᾶς ἐκθέσω πλέον, ὥστε νὰ σᾶς ὀνειδίζουν καὶ να γελοῦν εἰς βάρος σας οἱ ἐθνικοὶ γείτονές σας.

Ἐγὼ θὰ ἐκδιώξω ἐκ τῆς χώρας σας τὸν ἀπὸ βορρᾶ ἐπιδραμόντα ἐναντίον σας ἐχθρόν, θὰ τὸν ἀπωθήσω εἰς περιοχὴν ἄνυδρον καὶ ἄγονον, θὰ ἐξαφανίσῳ τὰ προπορευόμενα τμήματά του μέσα εἰς τὴν Νεκρὰν Θάλασσαν, τὰ δὲ ἀκολουθοῦντα τμήματα θὰ τὰ καταποντίσω εἰς τὴν Μεσόγειον. Ἡ δυσωδία ἀπὸ τὴν ἀποσύνθεσιν τῶν πτωμάτων του θὰ πλημμυρίσῃ τὸν ἀέρα. Καὶ ταῦτα, διότι ὑπερηφανεύθη διὰ τὰ κατορθώματά του».

Καὶ τὸν ἀπὸ τὰ βόρεια μέρη ἐπελθόντα ἐχθρὸν τῶν ἀκρίδων θὰ τὸν διώξω τελείως ἀπὸ σᾶς καὶ θὰ τὸν ἐξώσω εἰς γῆν, ποὺ δὲν ἔχει νερὸ καὶ συνεπῶς εἶναι ἔρημος καὶ ἐστερημένη βλαστήσεως. Καὶ θὰ ἐξαφανίσω τὸ τμῆμα, ποὺ προπορεύεται εἰς τὴν θάλασσαν τὴν Νεκράν, ποὺ θὰ τὴν συναντήσῃ πρώτην εἰς τὴν πορείαν του, καὶ τὸ ἀπ’ ὀπίσω τμῆμα του θὰ ἐξαφανίσω εἰς τὴν ἐσχάτην θάλασσαν, δηλαδὴ εἰς τὴν Μεσόγειον. Καὶ θὰ ἀνεβαίνῃ ἐπάνω ἡ σαπίλα του καὶ θὰ ἀνέρχεται ἡ βρῶμα του, διότι ὑπῆρξαν μεγάλα τὰ ἔργα τῆς καταστροφῆς καὶ τῆς ἀδικίας ποὺ ἔκαμεν.

Ἔχε, λοιπόν, θάρρος χώρα τοῦ Ἰσραήλ, χαῖρε καὶ εὐφραίνου, διότι ὁ Κύριος μεγάλα καὶ θαυμαστὰ ἔργα ἔκαμε διὰ σέ.

Ἔχε θάρρος, χώρα τῆς Παλαιστίνης, χαῖρε καὶ εὐφραίνου, διότι μεγάλα καὶ θαυμαστὰ ἐποίησεν ὁ Κύριος.

Καὶ σεῖς ἀκόμη τὰ ζῶα τῆς ὑπαίθρου παρέτε θάρρος, διότι αἱ ἔρημοι καὶ ξηραὶ πεδιάδες ἐβλάστησαν πλούσιον χόρτον, τὰ δένδρα ἐκαρποφόρησαν, ἡ συκῆ καὶ ἡ ἄμπελος ἔδωσαν τὰ προϊόντα των.

Ἔχετε θάρρος, κτήνη τοῦ ἀγροῦ, διότι ἔχουν βλαστήσει αἱ πεδιάδες τῆς ἐρήμου, διότι κάθε δένδρον ἔφερε καὶ ἀπέδωκε τὸν καρπόν του· ἡ συκῆ καὶ ἡ ἄμπελος ἐκαρποφόρησαν μὲ ὅλην τὴν δύναμίν των.

Τέκνα τῆς Ἱερουσαλήμ, χαρῆτε καὶ εὐφρανθῆτε διὰ τὸν Θεόν σας, διότι σᾶς ἔδωκε τροφάς, ὅπως αὐτὸς ἔκρινεν. Αὐτὸς θὰ στείλῃ, ὅπως καὶ προηγουμένως, βροχὴν πρώϊμον καὶ ὄψιμον, βροχὴν εἰς τὸν κατάλληλον καιρόν.

Καὶ σεῖς, τὰ παιδιὰ τῆς Σιών, χαίρετε καὶ εὐφραίνεσθε διὰ τὸν Κύριον καὶ Θεόν σας, διότι σᾶς ἔδωκε τὰ φαγητά, διὰ νὰ ἀσκῆτε δικαιοσύνην καὶ ἀρετὴν καὶ μὴ ἁμαρτάνετε πλέον, καὶ διότι θὰ σᾶς βρέχῃ βροχὴν σιγανὴν καὶ ποτιστικήν, φθινοπωρινὴν καὶ καλοκαιρινήν, ὅπως καὶ προτήτερα.

Θὰ γεμίσουν τὰ ἁλώνια σας ἀπὸ ἄφθονον σῖτον, θὰ ὑπερεκχειλίζουν τὰ κελλάρια σας ἀπὸ οἶνον καὶ ἔλαιον.

Καὶ θὰ γεμίσουν τὰ ἁλώνια μὲ σιτάρι, καὶ θὰ ξεχειλίσουν, μέχρι τοῦ νὰ χύνεται ἔξω, οἱ ληνοὶ ἀπὸ οἶνον καὶ ἀπὸ λάδι.

Θὰ ἀνταποδώσω εἰς σᾶς πλούσια τὰ προϊόντα ἀντὶ ἐκείνων τὰ ὁποῖα εἶχε κατὰ τὰ προηγούμενα ἔτη καταφάγει ἡ ἀκρὶς καὶ ὁ βροῦχος, τὸ μεγάλο αὐτὸ στράτευμά μου, τὸ ὁποῖον ἐγὼ ἔστειλα ἐναντίον σας πρὸς παιδαγωγικὴν τιμωρίαν σας.

Καὶ θὰ σᾶς ἀνταποδώσω πολλὰ ἀντὶ ἐκείνων, τὰ ὁποῖα κατέφαγεν ἡ ἀκρίδα καὶ ὁ βροῦχος καὶ ἡ ἐρυσίβη καὶ ἡ κάμπη, τὸ στράτευμά μου αὐτὸ τὸ μεγάλο, τὸ ὁποῖον ἐξαπέστειλα εἰς σᾶς.

Θὰ φάγετέ μὲ τὸ παραπάνω, θὰ χορτάσετε καὶ θὰ δοξάσετε τὸ ὄνομα Κυρίου τοῦ Θεοῦ σας, ὁ ὁποῖος ἐπραγματοποίησε πρὸς σᾶς τὰ θαυμαστὰ αὐτὰ ἔργα. Ποτὲ δὲ εἰς τὸ μέλλον δὲν θὰ καταισχυνθῇ ὁ λαός μου.

Καὶ θὰ φάγετε ἀφθόνως καὶ θὰ ἐξακολουθῆτε τρώγοντες καὶ θὰ χορτασθῆτε καὶ θὰ ὑμνήσετε τὸ ὄνομα Κυρίου τοῦ Θεοῦ σας, δι’ ὅσα ἐποίησε μαζί σας προκαλοῦντα τὸν θαυμασμόν, καὶ δὲν θὰ ἐντροπιασθῇ πλέον ὁ λαός μου ποτὲ αἰωνίως.

Θὰ γνωρίσετε ἔτσι καλὰ καὶ θὰ μάθετε ὅτι ἐγὼ εἶμαι ἐν μέσῳ τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ· ἐγὼ ὁ Κύριος καὶ Θεός σας, καὶ δὲν ὑπάρχει ἄλλος Θεὸς πλὴν ἐμοῦ. Δὲν θὰ καταισχυνθῇ ποτὲ πλέον εἰς τὸν αἰῶνα ὁ λαός μου.

Καὶ θὰ γνωρίσετε καλὰ ὅτι ἐν μέσῳ τοῦ Ἰσραὴλ προστάτης αὐτοῦ καὶ βοηθὸς εἶμαι Ἐγώ, καὶ Ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεός σας, καὶ δὲν ὑπάρχει ἄλλος κανεὶς ἐκτὸς Ἐμοῦ, καὶ δὲν θὰ καταισχυνθῇ πλέον ὁ λαός μου αἰωνίως.

Μετὰ ταῦτα θὰ ἔλθῃ ἐποχή, λέγει ὁ Κύριος, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ χύσω πλουσίως τὰς δωρεὰς καὶ τὰ χαρίσματα τοῦ Πνεύματός μου εἰς κάθε ἄνθρωπον καὶ θὰ προφητεύσουν οἱ υἱοί σας καὶ αἱ θυγατέρες σας. Οἱ γεροντότεροι ἀπὸ σᾶς θὰ ἴδουν καὶ θὰ λάβουν ἀποκαλύψεις διὰ μέσου ἐνυπνίων, οἱ δὲ νεώτεροι κατὰ τὴν ἡλικίαν θὰ ἴδουν ἐν πλήρει ἐγρηγόρσει ἀποκαλυπτικὰ ὁράματα.

Καὶ θὰ συμβοῦν μετὰ ταῦτα τὰ ἑξῆς: Θὰ ἐκχύσω πλουσίως ἀπὸ τὸ Πνεῦμα μου χαρίσματα εἰς πάντα ἄνθρωπον, καὶ θὰ προφητεύουν οἱ υἱοί σας καὶ αἱ θυγατέρες σας, καὶ οἱ γεροντότεροί σας θὰ ἐνυπνιάζωνται ἐνύπνια ἀποκαλυπτικά, καὶ οἱ νεώτεροί σας θὰ βλέπουν ὁράματα θεία.

Ἐπίσης θὰ χύσω πλουσίας τὰς δωρεὰς τοῦ Πνεύματός μου κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην εἰς τοὺς δούλους καὶ εἰς τὰς δούλας μου.

Καὶ εἰς τοὺς ἀφανεῖς καὶ κατὰ κόσμον περιφρονημένους δούλους μου καὶ εἰς τὰς δούλας μου κατὰ τὰς ἡμέρας ἐκείνας θὰ χύσω ἄφθονα τὰ ἀπὸ τοῦ Πνεύματός μου χαρίσματα.

Θὰ παραχωρήσω δὲ κατόπιν νὰ γίνουν τρομερὰ σημεῖα εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν. Εἰς τὴν γῆν θὰ γίνουν αἱματηροὶ πόλεμοι, πυρκαϊαὶ καὶ καπνοὶ ἀπὸ τὰς καιομένας πόλεις.

Καὶ θὰ δώσω καταπληκτικὰ θαύματα εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἐπὶ τῆς γῆς, αἱματοχυσίας καὶ πυρκαϊὰς καὶ σύννεφον καπνοῦ, ποὺ θὰ ἀνεβαίνῃ ἀπὸ τὰς καιομένας πόλεις καὶ τὰ διαλυόμενα τοῦ σύμπαντος στοιχεῖα.

Ὁ ἥλιος θὰ χάσῃ τὸ φῶς του καὶ θὰ μεταστραφῇ εἰς σκότος καὶ ἡ σελήνη θὰ γίνῃ κόκκινη, ὅπως τὸ αἷμα, πρὶν ἔλθῃ ἡ μεγάλη καὶ ἐπιφανὴς ἡμέρα τοῦ Κυρίου.

Ὁ ἥλιος θὰ μεταστραφῇ εἰς σκότος καὶ ἡ σελήνη θὰ πάρῃ τὸ χρῶμα τοῦ αἵματος, προτοῦ νὰ ἔλθῃ ἡ ἡμέρα τοῦ Κυρίου ἡ μεγάλη καὶ περίβλεπτος, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ Κύριος θὰ ἔλθῃ ἐνδόξως διὰ νὰ κρίνῃ τὸν κόσμον.

Τότε καθένας, ὁ ὁποῖος θὰ ἐπικαλεσθῇ τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου, θὰ σωθῇ. Εἰς τὸ ὄρος Σιών, εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, θὰ ὑπάρχουν οἱ σωσμένοι, ὅπως ἀκριβῶς εἶπεν ὁ Κύριος. Θὰ ὑπάρχουν ἐπίσης εὐαγγελισταὶ καὶ κήρυκες, τοὺς ὁποίους θὰ ἔχῃ καλέσει ὁ Κύριος, διὰ νὰ κηρύξουν τὴν σώζουσαν ἀλήθειαν εἰς τοὺς λαούς.

Καὶ θὰ συμβῇ ὥστε καθένας, ποὺ θὰ ἐπικαλεσθῇ μὲ ζωντανὴν πίστιν τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου, θὰ σωθῇ· διότι εἰς τὸ ὄρος Σιὼν καὶ εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ θὰ εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος σώζει, καθὼς εἶπεν ὁ Κύριος, καὶ ὁ ὁποῖος εὐαγγελίζεται τὴν σωτηρίαν εἰς ἐκείνους, ποὺ ὁ Κύριος ἔχει προσκαλέσει.

Ἰδού, κατὰ τὰς ἡμέρας τῆς μεγάλης κοσμοϊστορικῆς ἐκείνης ἐποχῆς, θὰ ἐπαναφέρω τοὺς αἰχμαλώτους τῆς Ἰουδαίας καὶ τῆς Ἱερουσαλὴμ ἀπὸ τὸν τόπον τῆς ἐξορίας των.

Ὄντως θὰ γίνῃ σωτηρία ἐν Ἱερουσαλήμ. Διότι Ἐγὼ κατὰ τὰς ἡμέρας ἐκείνας καὶ κατὰ τὸν καιρὸν ἐκεῖνον, ὅταν θὰ γυρίσω πάλιν εἰς τὴν πατρίδα τῶν τοὺς αἰχμαλώτους τοῦ Ἰούδα καὶ τῆς Ἱερουσαλήμ,

Θὰ συγκεντρώσω ὅλα τὰ ἔθνη, θὰ τὰ καταβιβάσω εἰς τὴν κοιλάδα τοῦ Ἰωσαφάτ. Ἐκεῖ θὰ κάμω κρίσιν ἐναντίον αὐτῶν ὑπὲρ τοῦ ἰσραηλιτικοῦ μου λαοῦ καὶ τῆς ἰδιαιτέρας αὐτῆς κληρονομίας μου, τῶν Ἰσραηλιτῶν, οἱ ὁποῖοι ἔχουν διασπαρῆ μεταξὺ τῶν εἰδωλολατρικῶν λαῶν. Θὰ κρίνω καὶ θὰ δικάσω τὰ ἔθνη, διότι διεμοιράσθησαν μεταξύ των τὴν χώραν τοῦ λαοῦ μου.

καὶ θὰ συναθροίσω τότε δλα τὰ ἔθνη καὶ θὰ τὰ κατεβάσω εἰς τὴν κοιλάδα Ἰωσαφατ καὶ θὰ κριθῶ μαζὶ τοὺς ἐκεῖ διὰ τὸν λαόν μου καὶ διὰ τὴν κληρονομίαν μου, διὰ τὸν Ἰσραὴλ δηλαδή, οἱ ὁποῖοι διεσκορπίσθησαν εἰς τὰ ἔθνη· καὶ τὴν χώραν τῆς Παλαιστίνης, ἢ ὁποία κατ’ ἐξοχὴν ὑπὲρ πᾶσαν ἄλλην εἶναι ἴδική μου, τὴν διεμοίρασαν ὁλόκληρον

Διὰ τὴν διανομὴν τῶν αἰχμαλώτων τοῦ λαοῦ μου ἔβαλαν κλήρους μεταξύ των. Παρέδωκαν τὰ παιδάρια εἰς τὰς πόρνας, τὰ δὲ κοράσια ἐπωλοῦσαν ἀντὶ ἐλαχίστου οἴνου, τὸν ὁποῖον καὶ ἔπιναν διὰ νὰ μεθοῦν.

καὶ ἔρριψαν κλήρους διὰ τὸν αἰχμαλωτισθεντα λαόν μου καὶ ἔδωκαν νέα παιδιὰ ὣς δούλους, διὰ νὰ πάρουν ἂντ’ αὐτῶν πόρνας, καὶ τὰ κοράσια ἐπωλούσαν ἀντὶ τοϋ κρασιοΰ καὶ ἐπιναν.

Καὶ τί εἶσθε σεῖς ἐνώπιόν μου, Τύρος, Σιδὼν καὶ ὅλη ἡ Γαλιλαία τῶν ἀλλοεθνῶν καὶ ἀλλοθρήσκων; Μήπως, τυχόν, καὶ θέλετε νὰ ἀνταποδώσετε εἰς ἐμὲ ὅσα κατὰ τὴν δικαιοσύνην μου ἔκαμα πρὸς σᾶς; Ἢ μήπως σεῖς μνησικακῆτε μὲ δριμύτητα ἐναντίον μου; Πολὺ σύντομα θὰ ἀνταποδώσω καὶ θὰ ρίψω ἐπάνω εἰς τὰς κεφαλάς σας τὸ κακόν, τὸ ὁποῖον ἐκάματε εἰς τὸν λαόν μου.

Καὶ τί ἔχετε νὰ κάμετε σεὶς μὲ Ἐμέ, σεῖς οἱ κατοικοῦντες τὴν Τύρον καὶ Σιδῶνα καὶ οἱ ἀλλόφυλοι οἱ κατέχοντες ὅλην τὴν παραλίαν τῆς Παλαιστίνης; Μήπως σεῖς μοῦ ἀνταποδίδετε κάτι, μὲ τὸ ὁποῖον σᾶς ἠδίκησα; Ἢ μήπως σεῖς μοῦ βαστᾶτε κακίαν καὶ θέλετε νὰ μὲ ἐκδικηθῆτε; Καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν αὐτὴν γρήγορα θὰ ἀνταποδώσω εἰς τὰς κεφαλάς σας τὴν τιμωρίαν, ποὺ σᾶς ἀξίζει,

Διότι σεῖς διηρπάσατε τὸ ἀργύριον καὶ τὸ χρυσίον τοῦ λαοῦ μου καὶ τὰ ἄλλα πολύτιμα ἀντικείμενα, τὰ ἐφέρατε καὶ τὰ ἐτοποθετήσατε εἰς τοὺς εἰδωλολατρικοὺς ναοὺς σας.

διὰ τὸ ὅτι ἐπήρατε τὸν ἄργυρόν μου καὶ τὸν χρυσόν μου, καὶ τὰ διαλεγμένα καὶ πολύτιμα ἱερά μου εἰσηγάγετε εἰς τοὺς ναούς σας καὶ τὰ ἐβεβηλώσατε,

Τοὺς ἀνθρώπους τῆς Ἰουδαίας καὶ τῆς Ἱερουσαλὴμ τοὺς ἐπωλήσατε εἰς τοὺς Ἕλληνας καὶ τοὺς ἀπεδιώξατε ἀπὸ τὰ ὅρια τῆς χώρας των.

καὶ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἰούδα καὶ τὰ παιδιὰ τῆς Ἱερουσαλὴμ τοὺς ἐπωλήσατε εἰς τοὺς υἱοὺς τῶν Ἑλλήνων, τοὺς Ἴωνας, διὰ νὰ τοὺς ἐξώσετε ἀπὸ τὴν πατρίδα των καὶ τὰ σύνορά των.

Ἰδοὺ ὅμως ὅτι ἐγὼ θὰ ἐπαναφέρω αὐτοὺς ἀπὸ τὸν τόπον τῆς ἐξορίας των, ὅπου σεῖς τοὺς εἴχατε πωλήσει καὶ θὰ ἀνταποδώσω καὶ θὰ ρίψω ἐπάνω εἰς τὰς κεφαλάς σας τὴν τιμωρίαν, ποὺ σᾶς πρέπει.

Καὶ ἰδοὺ Ἐγὼ ξεσηκώνω αὐτοὺς ἀπὸ τὸν τόπον, ὅπου τοὺς ἐπωλήσατε διὰ νὰ μένουν ἐκεῖ, καὶ θὰ ἀνταποδώσω τὴν ἀνταπόδοσιν, ποὺ σᾶς ἀνήκει, στρέφων αὐτὴν κατὰ τῶν κεφαλῶν σας.

Τοὺς υἱοὺς καὶ τὰς θυγατέρας σας θὰ παραδώσω εἰς τὰ χέρια τῶν Ἰουδαίων, οἱ ὁποῖοι καὶ θὰ τοὺς πωλήσουν ὡς αἰχμαλώτους εἰς ἔθνος ἀπομεμακρυσμένον· διότι ὁ Κύριος ὡμίλησε καὶ ἔτσι θὰ γίνῃ.

Καὶ θὰ παραδώσω τοὺς υἱούς σας καὶ τὰς θυγατέρας σας εἰς τὰ χέρια τῶν ἀπογόνων τοῦ Ἰούδα, καὶ θὰ τοὺς πωλήσουν ὡς αἰχμαλώτους εἰς ἔθνος ποὺ ἀπέχει μακρὰν θὰ γίνῃ δὲ αὐτὸ ὠρισμένως, διότι ὁ Κύριος ἐλάλησε καὶ διέταξεν αὐτό.

Ἀναγγείλατε αὐτὰ εἰς ὅλα τὰ ἔθνη, κηρύξατε καὶ ἀναλάβετε ἱερὸν πόλεμον. Ἐξεγείρατε καὶ ἐνθουσιάσατε τοὺς μαχητὰς αὐτοῦ. Ὁδηγήσατε ὅλους εἰς τὴν μάχην. Ὅλοι οἱ ἐμπειροπόλεμοι ἄνδρες ἂς ἀναβοῦν, διὰ νὰ λάβουν μέρος εἰς τὸν πόλεμον αὐτόν.

Διακηρύξατε σεῖς οἱ ἄγγελοι αὐτὰ εἰς τὰ ἔθνη· κηρύξατε πόλεμον, σηκώσατε ἐπάνω τοὺς μαχητάς, πλησιάσατέ τους καὶ συγκροτήσατέ τους εἰς στράτευμα, καὶ ἀναβαίνετε ἐπιτιθέμενοι κατὰ τῆς Ἱερουσαλὴμ ὅλοι οἱ ἄνδρες, ποὺ ξεύρουν να πολεμοῦν.

Κόψτε τὰ ἄροτρά σας καὶ μεταβάλετέ τα εἰς ρομφαίας καὶ τὰ δρέπανά σας εἰς λόγχας μὲ ἄγκιστρα καὶ ὅποιος τυχὸν εἶναι ἀδύνατος, ἂς ἐνθαρρύνῃ τὸν ἑαυτόν του λέγων· ἔχω καὶ ἐγὼ δύναμιν.

Κατακόψατε ὅλοι μαζὶ τὰ ἀλέτριά σας τὰ σιδηρᾶ καὶ σφυρηλατήσατέ τα εἰς ρομφαίας καὶ τὰ δρέπανά σας μετατρέψατέ τα εἰς λόγχας. Καθένας καὶ ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς ἀδυνάτους ἂς λέγῃ, ὅτι εἶμαι δυνατὸς ἐγὼ καὶ ἔχω δύναμιν νὰ πολεμήσω.

Συγκεντρωθῆτε καὶ εἰσέλθετε εἰς τὸν ἀγῶνα. Ὅλα τὰ ἔθνη εἶναι γύρω σας. Συγκεντρωθῆτε ἐκεῖ καὶ αὐτὸς ἀκόμη ὁ πρᾷος καὶ ἤρεμος ἂς ἀναδειχθῇ πολεμιστής.

Συναθροισθῆτε καὶ κάμετε εἰσβολήν, ὅλα τὰ ἔθνη ἀπὸ κάθε τριγύρω μέρος, καὶ συναθροισθῆτε ἐκεῖ πλησίον τῆς Ἱερουσαλήμ, εἰς τὴν κοιλάδα τοῦ Ἰωσαφάτ. Μαζευθῆτε ὅλοι· καὶ αὐτοὶ οἱ ἀπὸ φύσεως καὶ συνηθείας πρᾶοι ἂς ἐμπνευσθοῦν ἀπὸ πολεμικὸν μένος καὶ ἂς γίνουν μαχηταί.

Ἄς ἐγερθοῦν καὶ ἂς ἀναβοῦν ὅλα τὰ ἔθνη εἰς τὴν κοιλάδα τοῦ Ἰωσαφάτ, διότι ἐκεῖ ἐγὼ θὰ στήσω τὸ δικαστήριόν μου, διὰ νὰ κρίνῳ καὶ δικάσω ὅλα τὰ γύρω ἔθνη.

Ἂς ἐξεγερθοῦν καὶ ἂς ἀναβοῦν πρὸς τὴν Ἱερουσαλὴμ ὅλα τὰ ἔθνη, καταβαίνοντα ἀκολούθως εἰς τὴν κοιλάδα τοῦ Ἰωσαφάτ, διότι ἐκεῖ θὰ καθίσω διὰ νὰ κρίνῳ καὶ ξεχωρίσω ὅλα τὰ ἔθνη ἐπισυναγόμενα ἐξ ὅλων τῶν μερῶν.

Ἀποστείλατε τὰ δρέπανά σας, διότι ἔφθασεν ὁ καιρός, ποὺ θὰ θερισθοῦν οἱ ἐχθροί μου. Εἰσέλθετε εἰς τὸν ληνὸν καὶ πατεῖτε ὡσὰν σταφύλια τοὺς ἐχθρούς σας, διότι εἶναι γεμᾶτος ὁ ληνὸς ἀπὸ αὐτούς. Τὰ κάτω ἀπὸ τὸν ληνὸν ἐγέμισαν οἶνον, ἀπὸ τὸ αἷμα δηλαδὴ τῶν ἐχθρῶν, διότι αἱ κακίαι αὐτῶν ἔχουν πληθυνθῆ.

Στείλατε γρήγορα παντοῦ δρέπανα, διότι ἦλθεν ὁ θερισμὸς καὶ ὁ τρύγος· ἐμβᾶτε μέσα καὶ πατεῖτε, διότι ἐγέμισεν ὁ ληνός, καὶ ὁ μοῦστος, ποὺ ρέει ἀπὸ τὰ συνθλιβόμενα σταφύλια, χύνεται ἔξω ἀπὸ τὶς στέρνες, εἰς τὶς ὁποῖες συλλέγεται. Καὶ εἶναι τόσον πολὺς ὁ μοῦστος, διότι ἔχουν πληθυνθῆ τὰ κακὰ τῶν τιμωρουμένων ἁμαρτωλῶν, ποὺ ἐξεικονίζονται ἀπὸ τὰ πατούμενα σταφύλια.

Ἦχοι ἀντήχησαν καὶ διεβοήθησαν εἰς τὴν κοιλάδα αὐτὴν τῆς δίκης, διότι πλησιάζει πλέον ἡ ἡμέρα, ποὺ θὰ κρίνῃ ὁ Κύριος τὰ ἔθνη εἰς τὴν κοιλάδα αὐτήν.

Ἦχοι τρόμου καὶ φρίκης ἀντήχησαν εἰς τὴν κοιλάδα, ποὺ γίνεται ἡ κρίσις, διότι πλησιάζει ἡ ἡμέρα τοῦ Κυρίου εἰς τὴν κοιλάδα αὐτήν, ποὺ θὰ δικάσῃ ὁ Κύριος.

Ὁ ἥλιος καὶ ἡ σελήνη, τὰ δύο αὐτὰ φωτεινὰ σώματα, θὰ σκοτισθοῦν, τὸ δὲ φεγγοβόλημα τῶν ἀστέρων θὰ σβήσῃ.

Ὁ ἥλιος καὶ ἡ σελήνη θὰ σκοτισθοῦν συγχρόνως, καὶ οἱ ἀστέρες θὰ χάσουν τὴν λάμψιν των.

Ὁ Κύριος ὅμως θὰ κράξῃ ἀπὸ τὴν Σιών, θὰ φωνάξῃ ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ θὰ σεισθῇ ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ. Ἀλλὰ μέσα εἰς τὸν συγκλονισμὸν αὐτὸν θὰ λυπηθῇ τὸν λαόν του καὶ θὰ ἐνισχύσῃ τοὺς Ἰσραηλίτας.

Ὁ δὲ Κύριος ἀπὸ τὴν Σιὼν θὰ ἐκβάλῃ ἰσχυρὰν κραυγὴν καὶ ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλὴμ θὰ δώσῃ τὴν φωνήν του, καὶ θὰ σεισθῇ ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ· ὁ Κύριος δὲ θὰ φεισθῇ καὶ θὰ σώσῃ τὸν λαόν του, καὶ θὰ δώσῃ δύναμιν καὶ ἰσχὺν εἰς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ.

Τότε θὰ μάθετε καλὰ ὅτι ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεός σας, ὁ ὁποῖος ἔχω κατασκηνώσει εἰς τὴν Σιών, εἰς τὸ ἅγιον αὐτὸ ὄρος τῆς Ἱερουσαλήμ. Τότε ἡ Ἱερουσαλὴμ θὰ γίνῃ ἁγία. Οἱ ἀλλοεθνεῖς καὶ οἱ ἀλλόθρησκοι δὲν θὰ πατοῦν πλέον ἐκεῖ.

Καὶ τότε θὰ λάβετε πλήρη καὶ τελείαν γνῶσιν, διότι Ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεός σας, ποὺ ὡς ἐν σκηνῇ κατοικῶ εἰς τὴν Σιών, εἰς τὸ ὄρος τὸ ἅγιόν μου· καὶ θὰ εἶναι ἡ Ἱερουσαλὴμ ἁγία καὶ ἀπλησίαστος εἰς πάντα μολυσμένον, καὶ ἀλλογενεῖς καὶ ξένοι δὲν θὰ περάσουν πλέον δι’ αὐτῆς.

Κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, εἰς τὴν νέαν κατάστασιν τῶν πραγμάτων, τὰ ὄρη θὰ τρέχουν γλυκὸ μέλι καὶ ἀπὸ τοὺς λόφους θὰ τρέχῃ ἄφθονον γάλα, ὅλαι δὲ αἱ πηγαὶ θὰ ἀναβλύζουν ἄφθονα ὕδατα. Πηγὴ θὰ ἀναβλύζῃ ἀπὸ τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου, τὰ νερά της θὰ φθάνουν καὶ θὰ ποτίζουν καὶ αὐτὸν ἀκόμη τὸν μακρυνὸν καὶ ξηρὸν χείμαρρον τῶν Σχοίνων.

Καὶ θὰ γίνῃ κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην, τὰ ὄρη θὰ στάζουν γλυκὸν γλεῦκος, καὶ τὰ βουνὰ θὰ ρέουν γάλα, καὶ ὅλα τὰ ρυάκια τοῦ Ἰούδα θὰ τρέχουν νερά, καὶ ἀπὸ τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου θὰ ἐξέρχεται πηγὴ καὶ θὰ ποτίζῃ τὴν κοιλάδα τῶν σχοίνων.

Ἡ Αἴγυπτος θὰ ἐξαφανισθῇ καὶ ἡ Ἰδουμαία θὰ γίνῃ πεδιὰς ἐρημώσεως ἐξ αἰτίας τῶν ἀδικιῶν της ἐναντίον τῆς φυλῆς Ἰούδα, διότι τὰ δύο αὐτὰ ἔθνη ἔχυσαν ἀθῷον αἷμα εἰς τὴν χώραν τοῦ Ἰούδα.

Ἡ Αἴγυπτος θὰ εἶναι ἀφανισμένη καὶ ἐρημωμένη, καὶ ἡ Ἰδουμαία θὰ γίνῃ ἀφανισμένη ἔρημος ἕνεκα τῶν ἀδικιῶν, ποὺ ἔγιναν εἰς βάρος τῶν ἀπογόνων τοῦ Ἰούδα, διὰ τὸ ὅτι οἱ Αἰγύπτιοι καὶ οἱ Ἰδουμαῖοι ἔχυσαν αἷμα ἀθῶον καὶ δίκαιον εἰς τὴν χώραν των.

Ἡ Ἰουδαία ὅμως θὰ κατοικηθῇ αἰωνίως καὶ ἡ Ἱερουσαλὴμ ἀπὸ γενεὰς εἰς γενεάν.

Τουναντίον δὲ ἡ Ἰουδαία θὰ κατοικηθῇ αἰωνίως καὶ ἡ Ἱερουσαλὴμ θὰ παραμένῃ εἰς γενεᾶς γενεῶν.

Ἐγὼ θὰ τιμωρήσω τὰ ἔθνη διὰ τὸ αἷμα τὸ ἀθῷον, ποὺ ἔχυσαν. Δὲν θὰ τοὺς ἀθωώσω. Εἰς δὲ τὴν Σιὼν θὰ κατοικήσῃ διὰ παντὸς ὁ Κύριος.

Καὶ θὰ ἐκδικηθῶ τὸ ἀδικοχυμένον αἷμα τῶν δούλων μου τούτων καὶ δὲν θὰ ἀμνηστεύσω αὐτό· καὶ ὁ Κύριος θὰ κατοικήσῃ εἰς τὴν Σιών.