Κριταί 18

Κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην δὲν ὑπῆρχε βασιλεὺς μεταξὺ τῶν Ἰσραηλιτῶν. Τὰς ἡμέρας δὲ ἐκείνας ἡ φυλὴ τοῦ Δάν ἀναζητοῦσε διὰ τὸν ἑαυτόν της περιοχὴν διὰ νὰ ἐγκατασταθῇ, ἐπειδὴ ἕως τότε δὲν εἶχεν ὑπὸ τὴν δικαιοδοσίαν της τὴν περιοχήν ποὺ εἶχε κληροδοτηθῆ εἰς αὐτὴν μεταξὺ τῶν ἄλλων φυλῶν τοῦ Ἰσραήλ.

Κατὰ τὶς ἡμέρες ἐκεῖνες δὲν ὑπῆρχε βασιλιᾶς εἰς τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαόν. Καὶ κατὰ τὶς ἡμέρες ἐκεῖνες ἡ φυλὴ τοῦ Δὰν ἐζητοῦσε νὰ εὕρῃ διὰ τὸν ἑαυτόν της περιοχὴν διὰ νὰ ἐγκατασταθῇ, διότι μέχρι τῆς ἡμέρας ἐκείνης δὲν εἶχεν εἰς τὴν κατοχήν της ὁλόκληρον τὸν τόπον, ποὺ τῆς εἶχε δοθῇ ὡς κληρονομία μεταξὺ τῶν φυλῶν τοῦ Ἰσραήλ.

Οἱ τῆς φυλῆς Δὰν ἐξέλεξαν ἀπὸ τὰς οἰκογενείας τῆς φυλῆς πέντε γενναίους ἄνδρας καὶ τοὺς ἔστειλαν ἀπὸ τὰς πόλεις Σαραὰ καὶ Ἐσθαὸλ νὰ κατασκοπεύσουν τὴν χώραν, νὰ ἐξερευνήσουν αὐτὴν καὶ τοὺς εἶπαν· «πηγαίνετε καὶ ἐξερευνήσατε τὴν χώραν τῆς Παλαιστίνης». Οἱ πέντε αὐτοὶ κατάσκοποι ἦλθον εἰς τὴν ὀρεινὴν περιοχὴν Ἐφραίμ, ἔφθασαν ἕως τὸν οἶκον τοῦ Μιχαία καὶ κατέλυσαν ἐκεῖ,

Ἔτσι οἱ ἀπόγονοι τῆς φυλῆς Δὰν ἐδιάλεξαν ἀπὸ ὅλες τὶς οἰκογένειες τῆς φυλῆς τῶν πέντε ἄνδρες γενναίους καὶ ἱκανοὺς καὶ τοὺς ἀπέστειλαν ἀπὸ τὶς πόλεις Σαραὰ καὶ Ἐσθαόλ, διὰ νὰ κατασκοπεύσουν τὴν χώραν, νὰ τὴν ἐξετάσουν μὲ προσοχὴν καὶ νὰ τὴν ἐξερευνήσουν (τοὺς ἀπέστειλαν) καὶ τοὺς εἶπαν: «Πηγαίνετε, ἐξερευνῆστε, ἐξετάστε μὲ ἀκρίβειαν τὴν χώραν». Οἱ πέντε κατάσκοποι ἔφθασαν μέχρι τῆς ὀρεινῆς περιοχῆς τοῦ Ἐφραίμ, μέχρι τὸ σπίτι τοῦ Μιχαία καὶ ἐπέρασαν τὴν νύκτα των ἐκεῖ,

εἰς τὸν οἶκον τοῦ Μιχαία. Αὐτοὶ ἀνεγνώρισαν ἀπὸ τὴν λαλιάν του τὸν νεαρὸν ἐκεῖνον Λευίτην, ἐλοξοδρόμησαν ἐκεῖ καὶ τὸν ἠρώτησαν· «ποιὸς σὲ ἔφερεν ἐδῶ καὶ τί κάνεις εἰς τὸν τόπον τοῦτον; Ποία ἡ ἀπασχόλησίς σου ἐδῶ;»

εἰς τὸ σπίτι τοῦ Μιχαία. Οἱ πέντε κατάσκοποι ἀνεγνώρισαν (ἀπὸ τὴν τφοφοράν) τὴν φωνὴν τοῦ νεαροῦ Λευίτῃ· ἔτσι ἐλοξοδρόμησαν, ἐπῆγαν κοντά του καὶ τὸν ἐρώτησαν: «Ποῖος σὲ ἔφερεν ἐδῶ; Καὶ τὶ κάμνεις ἐδῶ εἰς αὐτὸν τὸν τόπον; Καὶ τὶ ἐργασίαν ἔχεις ἐδῶ;»

Ἐκεῖνος τοὺς ἀπήντησε· «αὐτὰ καὶ αὐτὰ μοῦ ἐπρότεινεν ὁ Μιχαίας, ἐγὼ ἐδέχθην, ἔγινα εἰς αὐτὸν ἱερεὺς καὶ ἐργάζομαι ἐδῶ ὡς μισθωτός του».

Ὁ Λευίτης τοὺς ἀπάντησε: «Αὐτὸ καὶ αὐτὸ μοῦ εἶπε καὶ μοῦ ἐπρότεινε ὁ Μιχαίας καὶ μὲ ἐμίσθωσε καὶ ἔγινα ἱερεὺς εἰς αὐτόν».

Ἐκεῖνοι εἶπαν πρὸς αὐτόν· «ἐρώτησε, σὲ παρακαλοῦμεν, τὸν Θεὸν διὰ νὰ μάθωμεν ἐὰν θὰ κατευοδωθῇ τὸ ταξίδιόν μας, ὁ σκοπὸς διὰ τὸν ὁποῖον πορευόμεθα».

Οἱ πέντε κατάσκοποι τοῦ εἶπαν: «Τότε λοιπὸν ἐρώτησε, σὲ παρακαλοῦμεν, τὸν Θεόν, διὰ νὰ μάθωμεν ἐὰν θὰ εὐοδωθῇ ἡ ἀποστολή μας καὶ ἐὰν θὰ ἐπιτύχῃ αὐτό, τὸ ὁποῖον πρόκειται νὰ πραγματοποιήσωμεν».

Εἶπε δὲ πρὸς αὐτοὺς ὁ Λευίτης ἐκεῖνος ἱερεύς· «πηγαίνετε εἰρηνικοί, ὁ δρόμος καὶ ὁ σκοπός σας εἶναι μὲ τὴν εὐλογίαν τοῦ Κυρίου».

Ὁ ἱερεὺς τοὺς ἀπάντησε: «Πηγαίνετε εἰς τὸ καλὸν εἰρηνικοὶ καὶ ἐλεύθεροι ἀπὸ κάθε ἀνησυχίαν. Ἡ ἀποστολὴ ποὺ ἐπιχειρεῖτε καὶ αὐτό, τὸ ὁποῖον πραγματοποιεῖτε, μὲ τὴν ἔγκρισιν, τὴν εὐλογίαν καὶ κάτω ἀπὸ τὴν προστασίαν τοῦ Κυρίου».

Οἱ πέντε ἐκεῖνοι ἄνδρες συνέχισαν τὴν πορείαν των καὶ ἦλθον εἰς Λαισά. Εἶδον τὸν λαὸν τὸν κατοικοῦντα εἰς τὴν πόλιν αὐτὴν νὰ κάθεται ἀμέριμνος καὶ ὕσυχος ὅπως ἥσυχοι κατοικοῦσαν οἱ ἄνθρωποι τῆς μεγάλης πόλεως Σιδών. Εἰς τὴν πόλιν αὐτὴν Λαισὰ δὲν ὑπῆρχε κανεὶς ποὺ νὰ φιλονικῇ μὲ τὸν ἄλλον, νὰ ἐντροπιάζῃ καὶ νὰ ἐξευτελίζῃ μὲ τὰ λόγια του ὁ ἕνας τὸν ἄλλον, οὔτε καὶ κληρονόμος ἐπιζητῶν διὰ τῆς βίας νὰ κληρονομήσῃ θησαυρούς. Ἐπὶ πλέον ἦσαν μακρὰν ἀπὸ τοὺς κατοίκους τῆς Σιδῶνος καὶ δὲν εἶχαν καμμίαν διαφορὰν πρὸς κανένα ἄνθρωπον ἀπὸ τοὺς γύρω λαούς.

Κατόπιν οἱ πέντε ἄνδρες ἀνεχώρησαν καὶ ἦλθαν εἰς τὴν πόλιν Λαισά. Καὶ εἶδαν ὅτι ὁ λαός, ποὺ ἑκατοικοῦσε εἰς αὐτήν, εἶναι ἥσυχος, ἀμέριμνος καὶ ἀσφαλής, ὅπως ἐζοῦσαν οἱ κάτοικοι τῆς (μεγάλης πόλεως τῶν Φοινίκων) Σιδῶνος ἥσυχοι καὶ ἀσφαλεῖς. Δὲν ὑπῆρχεν εἰς τὴν πόλιν αὐτὴν (τὴν Λαισά) ἄνθρωπος, ποὺ να ἀντιλέγῃ εἰς τὸν ἄλλον ἢ νὰ ἐντροπιάζῃ μὲ τὰ λόγια του τὸν ἄλλον· δὲν ὑπῆρχε ἄνθρωπος, ποὺ νὰ πιέζῃ τὸν ἄλλον, διὰ νὰ κληρονομήσω τὴν περιουσίαν του. (Δι’ αὐτό) ἦσαν τελείως εἰρηνικοὶ καὶ ἥσυχοι. Ἀκόμη οἱ κάτοικοι τῆς Λαισὰ εὑρίσκοντο μακριὰ ἀπὸ τοὺς κατοίκους τῆς Σιδῶνος καὶ δὲν εἶχαν ἐμπορικὲς συναλλαγὲς ἢ σύνδεσμον μὲ κανένα ἄλλον ἄνθρωπον (ἀπὸ τοὺς λαοὺς ποὺ γειτονεύουν μὲ αὐτούς).

Οἱ πέντε κατάσκοποι ἐπανῆλθαν εἰς τοὺς ἀδελφούς των εἰς Σαραὰ καὶ Ἐσθαὸλ καὶ εἶπαν πρὸς αὐτούς· «τί κάθεσθε ἐδῶ καὶ χάνετε τὸν καιρόν σας;»

Καὶ οἱ πέντε ἄνδρες ἐπέστρεψαν πίσω εἰς τοὺς ἀδελφούς των εἰς τὶς πόλεις Σαραὰ καὶ Ἐσθαὸλ καὶ τοὺς εἶπαν: «Διατί μένετε ἀκίνητοι καὶ ἀδρανεῖς;»

Καὶ ἐν συνεχείᾳ τοὺς εἶπαν· «σηκωθῆτε καὶ ἑτοιμασθῆτε νὰ βαδίσωμεν ἐναντίον τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων, διότι κατεσκοπεύσαμεν τὴν χώραν των καὶ τὴν εἴδομεν πολὺ εὔφορον καὶ πλουσίαν. Καὶ σεῖς ἀκόμη ἡσυχάζετε ἐδῶ; Μὴ ἀμελήσετε νὰ βαδίσετε καὶ νὰ εἰσέλθετε εἰς τὴν χώραν ἐκείνην καὶ νὰ τὴν κατακτήσετε ὡς ἰδικήν σας πλέον.

Καὶ ἀκόμη (οἱ πέντε ἄνδρες τούς) εἶπαν: «Ἐμπρός, σηκωθῆτε διὰ νὰ ἐπιτεθῶμεν ἐναντίον τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων, διότι εἴδαμε τὴν χώραν, καὶ νά· αὐτὴ εἶναι πάρα πολὺ εὔφορη καὶ πλουσία· καὶ σεῖς κάθεσθε ἀργοί, ἀκίνητοι καὶ ἄπρακτοι; Μὴ βαρεθῆτε καὶ μὴ βραδύνετε νὰ προχωρήσετε καὶ νὰ εἰσέλθετε καὶ νὰ κατακτήσετε τὴν χώραν.

Ὅταν δὲ εἰσέλθετε διὰ τὴν κατάκτησιν αὐτῆς τῆς χώρας θὰ βρῆτε ἕνα λαὸν ἥσυχον καὶ εἰρηνικὸν καὶ μίαν χώραν εὐρεῖαν καὶ πλουσίαν. Ὁ δὲ Θεός, ὅπως μᾶς ἐπληροφόρησεν ὁ Λευίτης ἱερεύς, ἔχει παραδώσει εἰς τὰ χέρια σας τὴν χώραν αὐτήν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν τίποτε δὲν λείπει».

Καὶ ὅταν φθάσετε ἐκεῖ, θὰ συναντήσετε ἕνα λαόν, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀνύποπτος, εἰρηνικὸς καὶ δὲν ἔχει πεῖραν πολέμου· θὰ διαπιστώσετε ὅτι ἡ χώρα εἶναι ἐκτεταμένη, μεγάλη. Ἀκόμη (πρέπει νὰ γνωρίζετε, ὅπως μᾶς ἐβεβαίωσεν ὁ Λευίτης - ἱερεύς) ὅτι ὁ Θεὸς τὴν παρέδωκεν εἰς τὰ χέρια σας. Ἐπίσης ἡ χώρα αὐτὴ εἶναι πλούσια, δὲν ἔχει καμμίαν ἔλλειψιν ἀπὸ κανένα πρᾶγμα, ἀπὸ ὅσα ὑπάρχουν εἰς τὴν γῆν.

Ἀμέσως ἑξακόσιοι ἄνδρες ἀπὸ τοὺς δήμους τῆς φυλῆς Δὰν ἐξεκίνησαν ζωσμένοι μὲ τὰ πολεμικά των ὅπλα, ἀπὸ τὰς πόλεις Σαραὰ καὶ Ἐσθαόλ.

Ἔτσι ἐξεκίνησαν ἀπὸ ἐκεῖ, ἀπὸ τὶς διάφορες οἰκογένειες τῆς φυλῆς Δάν, ἀπὸ τὶς πόλεις Σαραὰ καὶ Ἐσθαόλ, ἑξακόσιοι ἄνδρες ὠπλισμένοι μὲ ὅπλα πολεμικά.

Ἀνέβησαν καὶ ἐστρατοπέδευσαν εἰς τὴν πόλιν Καριαθιαρὶμ τῆς φυλῆς Ἰούδα. Δι’ αὐτὸ καὶ ὁ τόπος ἐκεῖνος ὠνομάσθη «Στρατόπεδον Δάν» μέχρι τῆς ἡμέρας αὐτῆς. Ἡ τοποθεσία αὐτὴ εὑρίσκεται εἰς τὰ δυτικὰ τῆς Καριαθιαρίμ.

Αὐτοὶ ἐπροχώρησαν, ἀνέβηκαν καὶ ἐστρατοπέδευσαν εἰς τὴν πόλιν Καριαθιαρίμ, εἰς τὴν περιοχὴν τῆς φυλῆς τοῦ Ἰούδα. Διὰ τοῦτο ὠνομάσθη ὁ τόπος ἐκεῖνος «Στρατόπεδον τοῦ Δάν» μέχρι τῆς ἡμέρας, ποὺ γράφονταί οἱ γραμμὲς αὐτές. Καὶ ἡ τοποθεσία αὐτή, νά· εὑρίσκονται εἰς τὰ δυτικὰ τῆς πόλεως Καριαθιαρίμ.

Ἀπὸ ἐκεῖ ἀνέβησαν εἰς τὴν ὀρεινὴν περιοχὴν τῆς φυλῆς Ἐφραὶμ καὶ ἦλθον ἕως εἰς τὸν οἶκον τοῦ Μιχαία.

Ἀπὸ ἐκεῖ ἐπροχώρησαν πρὸς τὴν ὀρεινὴν περιοχὴν τῆς φυλῆς τοῦ Ἐφραὶμ καὶ ἔφθασαν μέχρι τὸ σπίτι τοῦ Μιχαία,

Οἱ πέντε ἄνδρες οἱ ὁποῖοι εἶχαν προηγουμένως πορευθῇ διὰ νὰ κατασκοπεύσουν τὴν χώραν Λαισά, εἶπαν τότε πρὸς τοὺς ὁμοφύλους των· «γνωρίζετε ὅτι εἰς τὸν οἶκον τοῦτον τοῦ Μιχαία ὑπάρχει ἱερατικὸν ἄμφιον ἐφώδ, θεραφίν, χωνευτὸν καὶ γλυπτὸν ἄγαλμα; Μάθετέ το τώρα καὶ κάμετε ὅ,τι νομίζετε».

Κατόπιν οἱ πέντε ἄνδρες, οἱ ὁποῖοι ἐπῆγαν διὰ νὰ ἐξετάσουν μὲ προσοχήν, νὰ ἐξερευνήσουν τὴν χώραν, δηλαδὴ τὴν Λαισά, ἀπεκρίθησαν καὶ εἶπαν εἰς τοὺς ἀδελφούς των (τοὺς ἄλλους ἄνδρες τῆς φυλῆς των): «Γνωρίζετε ὅτι εἰς τὸ σπίτι αὐτὸ ὑπάρχει (ἱερατικὸν ἔνδυμα) ἐφὼδ καὶ (ἐφέστιοι θέοι, ἀγαλματίδια) θεραφὶν καὶ ξύλινον (σκαλιστόν) ἄγαλμα σκεπασμένον μέ (χυτόν) μέταλλον; Τώρα λοιπόν, ποὺ τὸ ἐμάθατε, σκεφθῆτε καὶ ἀποφασίσετε τὶ πρέπει νὰ κάμετε».

Οἱ πέντε αὐτοὶ ἄνδρες ἐλοξοδρόμησαν πρὸς τὰ ἐκεῖ, εἰσῆλθον εἰς τὸν οἶκον τοῦ νεαροῦ Λευίτου ἱερέως, εἰς τὸν οἶκον τοῦ Μιχαία καὶ ἐχαιρέτησαν αὐτὸν χαιρετισμὸν εἰρήνης.

Καὶ οἱ πέντε ἄνδρες ἐλοξοδρόμησαν πρὸς τὰ ἐκεῖ καὶ ἐμπῆκαν εἰς τὸ διαμέρισμα τοῦ νεαροῦ, τοῦ Λευίτῃ, εἰς τὸ σπίτι τοῦ Μιχαία καὶ τοῦ εὐχήθηκαν εἰρήνην καὶ εὐτυχίαν.

Οἱ δὲ ἄλλοι ἑξακόσιοι ἄνδρες, οἱ τῆς φυλῆς Δάν, οἱ ὡπλισμένοι μὲ τὰ πολεμικά των σκεύη, ἔμειναν ὄρθιοι εἰς τὴν ἐξωτερικὴν πύλην τῆς ἀγροτικῆς αὐτῆς κατοικίας.

Ἐν τῷ μεταξὺ οἱ ἑξακόσιοι ἄνδρες, οἱ ὡπλισμένοι μὲ τὰ πολεμικά των ὅπλα, οἱ ὁποῖοι προήρχοντο ἀπὸ τὴν φυλὴν τοῦ Δάν, ἐστέκοντο εἰς τὴν ἐξώθυραν τοῦ σπιτιοῦ τοῦ Μιχαία.

Ἐν τῷ μεταξὺ οἱ πέντε ἄνδρες, οἱ ὁποῖοι εἶχαν προηγουμένως κατασκοπεύσει τὴν χώραν, εἰσῆλθον εἰς τὸν οἶκον τοῦ Μιχαία. Ὁ Λευίτης ἱερεὺς ἦτο ὄρθιος.

Τότε οἱ πέντε ἄνδρες, οἱ ὁποῖοι ἐπῆγαν (προηγουμένως) διὰ νὰ ἐξετάσουν μὲ προσοχήν, νὰ ἐξερευνήσουν τὴν χώραν, ἐπροχώρησαν καὶ ἐμπῆκαν εἰς τὸ σπίτι τοῦ Μιχαία· ὁ δὲ (Λευίτης) ἱερεὺς ἦταν ἐκεῖ ὅρθιος (εἰς τὸ διαμέρισμά του)·

Ἐκεῖνοι ἥρπασαν τὸ γλυπτὸν ἄγαλμα, τὸ ἱερατικὸν ἔνδυμα ἐφὼδ καὶ τὸ χυτὸν ἄγαλμα. Ὁ Λευίτης - ἱερεὺς εἶπε πρὸς αὐτούς· «τί εἶναι αὐτὸ ποῦ κάνετε;»

καὶ (αὐτοί) ἐπῆραν τὸ (ἱερατικὸν ἔνδυμα) ἐφώδ καὶ τὰ (ἀγαλματίδια) θεραφιν καὶ τὸ ξύλινον (σκαλιστὸν) ἄγαλμα. Ὁ δὲ (Λευίτης) ἱερεύς, ὅταν τοὺς εἶδε νὰ παίρνουν ὅλα αὐτά, τοὺς εἶπε: «Τί κάμνετε σεῖς;»

Ἐκεῖνοι τοῦ εἶπαν· «πάψε· βούλωσε τὸ στόμα σου μὲ τὸ χέρι σου, ἔλα μαζῆ μας καὶ γίνε εἰς ἡμᾶς πνευματικὸς πατὴρ καὶ ἱερεύς. Εἶναι, τάχα, καλύτερον διὰ σὲ νὰ εἶσαι ἱερεὺς εἰς τὸν οἶκον ἑνὸς μόνον ἀνδρὸς ἢ νὰ γίνῃς ἱερεὺς μιᾶς ὁλοκλήρου φυλῆς, μιᾶς μεγάλης οἰκογενείας τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ;»

Αὐτοὶ τοῦ ἀπάντησαν: «Σιώπα, κλεῖσε τὸ στόμα σου, μὴ εἰπῇς λέξιν καὶ ἀκολούθησέ μας καὶ γίνε ἰδικός μας (πνευματικός) πατέρας (ἰδιαίτερός μας σύμβουλος) καὶ ἱερεύς. Εἶναι μήπως καλύτερα διὰ σὲ νὰ εἶσαι ἱερεὺς τῆς οἰκογενείας ἑνὸς μόνον ἀνθρώπου, ἢ νὰ εἶσαι ἱερεὺς μιᾶς ὁλοκλήρου φυλῆς καὶ μιᾶς μεγάλης (πατριαρχικῆς) οἰκογενείας τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ;»

Ἡ καρδία τοῦ ἱερέως ηὐχαριστήθη ἀπὸ τὴν πρότασιν αὐτήν. Ἐπῆρεν ὁ ἴδιος τὸ ἐφώδ, τὸ θεραφίν, τὸ γλυπτὸν καὶ τὸ χωνευτὸν ἄγαλμα καὶ ἦλθε μαζῆ των ἐν μέσῳ τῶν ἑξακοσίων ἐκείνων στρατιωτῶν.

Μὲ αὐτὰ ποὺ ἄκουσε, εὐχαριστήθη πάρα πολύ, ἐκολακεύθη ὁ ἱερεύς· δι’ αὐτὸ ἐπῆρε τὸ (ἱερατικὸν ἔνδυμα) ἐφὼδ καὶ τὰ (ἀγαλματίδια) θεραφὶν καὶ τὸ ξύλινον (σκαλιστὸν) ἄγαλμα τὸ σκεπασμένον μέ (χυτόν) μέταλλον καὶ ἐπροχώρησε καὶ ἦλθε μεταξὺ τοῦ λαοῦ (τῶν ἑξακοσίων ὡπλισμένων ἀνόμων).

Ἐπέστρεψαν κατόπιν ὅλοι καὶ ἔφυγαν ἀπὸ ἐκεῖ. Ἔβαλαν ἐμπρὸς ἀπὸ τὴν παράταξίν των τὰ παιδιά των, τὰ ζῶα των καὶ ὅλα τὰ ἄλλα πράγματά των.

Αὐτοὶ δὲ ἐγύρισαν πίσω καὶ ἔφυγαν μὲ κατεύθυνσιν τὴν Λαισά. Καὶ διὰ νὰ τὰ προφυλάξουν ἔβαλαν τὰ παιδιά των καὶ τὰ ζῶα των καὶ ὅλες τὶς ἀποσκευές των μπροστὰ ἀπὸ τὴν παράταξίν των.

Εἶχον πλέον ἀπομακρυνθῆ ἀπὸ τὴν ἔπαυλιν τοῦ Μιχαία καὶ ἰδοὺ ὁ Μιχαίας καὶ οἱ ἄνδρες οἱ ὁποῖοι κατοικοῦσαν εἰς οἰκίας κοντὰ εἰς τὸν οἶκον τοῦ Μιχαία, ἐνεφανίσθησαν, ἐφώναξαν καὶ ἐπλησίασαν τοὺς ἄνδρας τῆς φυλῆς Δάν.

Ὅταν ἀπεμακρύνθησαν ἀρκετὰ ἀπὸ τὸ σπίτι τοῦ Μιχαία, ὁ Μιχαίας καὶ οἱ ἄνδρες, τῶν ὁποίων τὰ σπίτια ἐγειτόνευαν μὲ τὸ ἰδικόν του,(ἀφοῦ συνεκεντρώθησαν, πιθανῶς διὰ νὰ δώσουν μάχην), ἔτρεξαν, ἐπρόφθασαν τοὺς ἀπογόνους τῆς φυλῆς τοῦ Δὰν καὶ τοὺς ἐφώναξαν.

Οἱ ἄνδρες τῆς φυλῆς Δὰν ἐστράφησαν ὀπίσω πρὸς αὐτοὺς καὶ εἶπαν εἰς τὸν Μιχαίαν· «τί ἔχεις καὶ κραυγάζεις;» Ὁ Μιχαίας ἀπήντησε·

Οἱ ἄνθρωποι τῆς φυλῆς Δὰν ἐγύρισαν πίσω τὸ πρόσωπόν των καὶ ἐρώτησαν τὸν Μιχαίαν: «Τί σοῦ συμβαίνει, τὶ σὲ στενοχωρεῖ καὶ φωνάζεις ἔτσι (μαζὶ μὲ αὐτὸν τὸν ὄχλον);»

«φωνάζω διότι μοῦ ἐπήρατε τὸ γλυπτὸν τὸ ὁποῖον κατεσκεύασα καὶ τὸν ἱερέα μου καὶ ἐφύγατε. Τί ἄλλο ἠθέλατε νὰ μοῦ κάμετε καὶ μοῦ λέγετε τώρα τί κραυγάζεις;»

Ὁ Μιχαίας τοὺς εἶπε: «(Φωνάζω) διότι ἐπήρατε τὸ ξύλινον (σκαλιστόν) ἄγαλμά μου, τὸ ὁποῖον κατεσκεύασα διὰ τὸν ἑαυτόν μου, καθὼς ἐπίσης καὶ τὸν ἱερέα καὶ ἐφύγατε. Ὕστερα ἀπὸ αὐτὰ τὶ μοῦ ἔχει μείνει πιά; Καὶ διατί λοιπὸν μὲ ἐρωτᾶτε· «τί φωνάζεις καὶ μᾶς ἐνοχλεῖς;»).

Οἱ ἄνδρες τῆς φυλῆς Δὰν τοῦ εἶπαν· «μὴ ἀκουσθῇ πλέον φωνὴ ἀπὸ τὸ στόμα σου πρὸς ἡμᾶς, διότι ὑπάρχουν μεταξύ μας ἄνδρες ὀξύθυμοι καὶ σκληροὶ μήπως καὶ ὀρμήσουν ἐναντίον σου καὶ ἀφαιρέσουν τὴν ζωὴν τὴν ἰδικήν σου καὶ τὴν ζωὴν ὅλων τῶν ἀνθρώπων τοῦ οἴκου σου».

Οἱ ἀπόγονοι τῆς φυλῆς Δὰν τοῦ ἀπάντησαν: «Εἶναι καλύτερον διὰ σὲ νὰ σιωπήσῃς καὶ νὰ μὴ ἀκουσθῇ πιὰ ἡ φωνή σου μεταξύ μας, μήπως στενοχωρηθοῦν καὶ ὀργισθοῦν ἀπὸ ἡμᾶς ἄνδρες εὐέξαπτοι καὶ τρομεροὶ καὶ ὁρμήσουν ἐναντίον σου, ὁπότε θὰ ἀφαιρέσουν τὴν ζωήν σου καὶ τὴν ζωὴν τῶν μελῶν τῆς οἰκογενείας σου· ἔτσι θὰ ἀφανισθῇς καὶ σὺ καὶ ἡ οἰκογένειά σου».

Ἔπειτα ἀπὸ τοὺς λόγους αὐτοὺς οἱ ἄνδρες τῆς φυλῆς Δὰν συνέχισαν τὸν δρόμον των. Ὁ Μιχαίας εἶδεν ὅτι ἐκεῖνοι εἶναι ἰσχυρότεροι ἀπὸ αὐτὸν καὶ ἐπέστρεψεν εἰς τὸν οἶκον του.

Καὶ οἱ ἀπόγονοι τῆς φυλῆς Δὰν ἐπροχώρησαν καὶ συνέχισαν τὸν δρόμον των. Ὅταν δὲ ὁ Μιχαίας εἶδεν ὅτι αὐτοὶ εἶναι περισσότερον δυνατοὶ ἀπὸ αὐτόν, ἐγύρισε πίσω καὶ ἐπέστρεψεν εἰς τὸ σπίτι του.

Οἱ ἄνδρες τῆς φυλῆς Δὰν ἔχοντες μαζῆ των ὅσα ἱερὰ ἀντικείμενα εἶχε κατασκευάσει ὁ Μιχαίας καὶ τὸν ἱερέα του, ἦλθον εἰς τὴν πόλιν Λαισά, τὴν ὁποίαν κατοικοῦσαν ἄνθρωποι ἥσυχοι μὲ ἀκλόνητον τὴν ἐλπίδα διὰ τὴν ἡσυχίαν των. Οἱ ἄνδρες τῆς φυλῆς Δὰν ἐπετέθησαν ἐναντίον των καὶ τοὺς κατέστρεψαν, τὴν δὲ πόλιν των παρέδωκαν εἰς τὸ πῦρ.

Οἱ ἀπόγονοι τῆς φυλῆς Δὰν ἐπῆραν τὰ ἱερὰ ἀντικείμενα (εἴδωλα), ποὺ κατεσκεύασεν ὁ Μιχαίας, καὶ τὸν ἱερέα, ποὺ ἦταν κοντά του, καὶ ἦλθαν εἰς τὴν Λαισά, τῆς ὁποίας ὁ λαὸς ἦταν φιλήσυχος, εἰρηνικός, ἀσφαλής, ἀμέριμνος καὶ ἀνυποψίαστος διὰ πόλεμον. Ἐπετέθησαν ἐναντίον τῶν κατοίκων τῆς πόλεως καὶ τοὺς ἐπέρασαν ὅλους ἀπὸ τὸ στόμα τῆς μαχαίρας καὶ εἰς τὴν πόλιν (Λαισὰ) ἔβαλαν φωτιὰν καὶ τὴν ἔκαυσαν ἐντελῶς.

Κανεὶς δὲν ἔσπευσε νὰ τοὺς γλυτώσῃ διότι ἡ πόλις των ἦτο πολὺ μακρὰν ἀπὸ τὴν Σιδῶνα καὶ διότι ἀκόμη δὲν εἶχον καμμίαν αὐτοὶ ἐπικοινωνίαν μὲ ἄλλον τινὰ γειτονικὸν λαόν. Ἐξ ἄλλου ἡ πόλις των εὑρίσκετο μεμονωμένη καὶ ἀνοχύρωτος εἰς τὴν κοιλάδα τοῦ οἴκου Ραάβ. Οἱ ἄνδρες τῆς φυλῆς Δὰν ἀνοικοδόμησαν τὴν πόλιν καὶ ἐγκατεστάθησαν εἰς αὐτήν.

Κανένας δὲν ἔτρεξε νὰ τοὺς γλυτώσῃ, διότι ἡ πόλις εὑρίσκεται μακριὰ ἀπὸ τὴν πόλιν Σιδῶνα καὶ δὲν ἔχει ἐμπορικὲς συναλλαγὲς ἢ σύνδεσμον μὲ κανένα ἄλλον ἄνθρωπον (ἀπὸ τοὺς γειτονικοὺς λαούς). Ἡ πόλις αὐτή (ἡ Λαισά) εὑρίσκεται εἰς τὴν κοιλάδα τῆς οἰκογενείας Ραάβ (ὥστε ἦταν ἀπομονωμένη, ἀνοχύρωτη καὶ ἑπομένως εὐάλωτη). Καὶ οἱ ἄνδρες τῆς φυλῆς Δὰν ἔκτισαν πάλιν τὴν πόλιν καὶ ἐγκατεστάθησαν εἰς αὐτήν.

Ἔδωσαν δὲ νέον ὄνομα εἰς αὐτήν, τὸ ὄνομα τοῦ προπάτορός των, τοῦ Δάν, ὁ ὁποῖος ἦτο υἱὸς τοῦ Ἰσραήλ. Τὸ προηγούμενον ὄνομα τῆς πόλεως ἦτο Οὐλαμαΐς.

Ἄλλαξαν δὲ τὸ ὄνομα τῆς πόλεως καὶ τὴν ὠνόμασαν Δάν, σύμφωνα μὲ τὸ ὄνομα τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς φυλῆς των, τοῦ Δάν, ὁ ὁποῖος ἦταν υἱὸς τοῦ Ἰσραήλ (= Ἰακώβ). Τὰ ὄνομα τῆς πόλεως προηγουμένως ἦταν Οὐλαμαΐς.

Ἐκεῖ οἱ ἄνδρες τῆς φυλῆς Δὰν ἔστησαν τὸ γλυπτὸν ἄγαλμα. Ὁ δὲ Ἰωνάθαν, υἱὸς τοῦ Γηρσών, υἱοῦ τοῦ Μανασσῆ, αὐτὸς καὶ οἱ υἱοί του ἔγιναν ἱερεῖς εἰς τὴν φυλὴν Δὰν μέχρι τῆς ἐποχῆς κατὰ τὴν ὁποίαν αὐτοὶ ἐζοῦσαν μακρὰν ἀπὸ τὴν πατρίδα των.

Καὶ οἱ ἀπόγονοι τῆς φυλῆς Δὰν ἔστησαν ἐκεῖ πρὸς λατρείαν τὸ ξύλινον (σκαλιστόν) ἄγαλμα. Καὶ ὁ Ἰωνάθαν, υἱὸς τοῦ Γηρσών, υἱοῦ τοῦ Μανασσῆ, αὐτός (ὁ Ἰωνάθαν) καὶ τὰ παιδιά του ὑπῆρξαν ἱερεῖς εἰς τὴν φυλὴν τοῦ Δὰν μέχρι τὴν ἡμέραν ποὺ συνεχίζετο ἡ κατοχὴ τῶν Ἰουδαίων ἀπὸ τοὺς Φιλισταίους.

Ἐκεῖ ἐχρησιμοποίησαν διὰ τὸν ἑαυτόν των τὸ γλυπτὸν ἄγαλμα ποὺ εἶχε κατασκευάσει ὁ Μιχαίας, ὅταν ἀκόμη ἡ Σκηνὴ τοῦ Μαρτυρίου εὑρίσκετο εἰς Σηλώμ.

Ἔτσι οἱ ἀπόγονοι τῆς φυλῆς τοῦ Δὰν ἐγκατέστησαν καὶ ἐλάτρευσαν τὸ ξύλινον (σκαλιστόν) ἄγαλμα, τὸ ὁποῖον κατεσκεύασεν ὁ Μιχαίας, καθ’ ὅλην τὴν περίοδον, κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Σκηνὴ τοῦ Μαρτυρίου (ὅπου ἐλατρεύετο ὁ Θεὸς) εὑρίσκετο εἰς τὴν Σηλώμ.