Μακκαβαίων Α' 6

Ἐν τῷ μεταξὺ ὁ βασιλεὺς Ἀντίοχος βαδίζων εἰς τὴν Περσίαν, ἐπέρασε τὰς ὀρεινὰς ἐπαρχίας καὶ ἐπληροφορήθη, ὅτι ὑπάρχει εἰς τὴν Περσίαν μία πόλις ὀνόματι Ἐλυμαΐς, ἡ ὁποία εἶναι ὀνομαστὴ διὰ τὸν πολὺν αὐτῆς πλοῦτον εἰς χρυσὸν καὶ εἰς ἄργυρον·

Ἐνῷ ὁ βασιλιᾶς Ἀντίοχος Δ' διέβη τὸν Εὐφράτην ποταμὸν καὶ ἐπροχωροῦσε διὰ τῶν ἄνω χωρῶν (μέσῳ τοῦ ὀροπεδίου τοῦ Ἰράν), ἐπληροφορήθη ὅτι εἰς τὴν Περσίαν ὑπάρχει πόλις μὲ τὸ ὄνομα Ἐλυμαΐς, ἡ ὁποία εἶναι περίφημος διὰ τὰ πολλὰ πλοῦτη της εἰς ἀσῆμι καὶ χρυσάφι·

ὅτι ὁ ναὸς τῆς πόλεως αὐτῆς ἦτο πολὺ πλούσιος καὶ ὅτι ὑπῆρχον ἐκεῖ ὅπλα χρυσᾶ καὶ θώρακες καὶ ἄλλα πολύτιμα ὅπλα, τὰ ὁποῖα εἶχεν ἀφήσει ἐκεῖ ὁ βασιλεὺς Ἀλέξανδρος ὁ Μακεδών, ὁ υἱὸς τοῦ Φιλίππου, ὁ ὁποῖος πρῶτος εἶχε βασιλεύσει ἐπὶ ὅλων τῶν Ἑλλήνων.

καὶ ὅτι ὁ εἰδωλολατρικὸς ναός, ποὺ ὑπῆρχεν εἰς αὐτήν, ἦταν πάρα πολὺ πλούσιος· ὑπῆρχαν εἰς αὐτὸν ὅπλα ἀμυντικὰ χρυσᾶ καὶ θώρακες καὶ ἄλλα ὅπλα, τὰ ὁποῖα ἀφῆκεν ἐκεῖ ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος, ὁ υἱὸς τοῦ Φιλίππου, ὁ βασιλιᾶς τῆς Μακεδονίας, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξεν ὁ πρῶτος βασιλιᾶς ὅλων τῶν Ἑλλήνων.

Μετέβη λοιπὸν ἐκεῖ καὶ ἐπιχειροῦσε νὰ καταλάβῃ τὴν πόλιν, διὰ νὰ τὴν λεηλατήσῃ, ἀλλὰ δὲν ἠμπόρεσε, διότι ἔγινε γνωστὸν τὸ σχέδιόν του εἰς τοὺς κατοίκους.

Δι’ αὐτὸ ὁ Ἀντίοχος Δ' ἦλθε καὶ ἐπροσπάθησε νὰ καταλάβῃ τὴν πόλιν καὶ νὰ τὴν συλήσῃ, ἀλλ’ ἀπέτυχε. Δὲν ἠμπόρεσε, διότι τὰ σχέδιά του ἔγιναν γνωστὰ εἰς τοὺς κατοίκους τῆς πόλεως.

Ἐκεῖνοι ἐξῆλθαν εἰς πόλεμον ἐναντίον του, ἀντεστάθησαν μὲ γενναιότητα, ὁ δὲ Ἀντίοχος ἐτράπη εἰς φυγὴν καὶ μετὰ μεγάλης του λύπης ἀπεχώρησεν ἀπὸ ἐκεῖ, διὰ νὰ στραφῇ πρὸς τὴν Βαβυλῶνα.

Ἔτσι οἱ κατοικοί της ἐπρόβαλαν ἀντίστασιν καὶ τὸν ἐπολέμησαν, αὐτὸς δὲ ἐτράπη εἰς φυγὴν καὶ ἀπὸ ἐκεῖ ὑπεχώρησε καὶ κατηυθύνθη, γεμᾶτος λύπην καὶ μεγάλην ἀπογοήτευσιν, πρὸς τὴν Βαβυλῶνα.

Ὅταν εὑρίσκετο εἰς τὴν Περσίαν, ἦλθε πρὸς αὐτὸν ἕνας ἀγγελιαφόρος καὶ τοῦ ἀνήγγειλεν, ὅτι τὰ στρατεύματά του, τὰ ὁποῖα εἶχαν βαδίσει ἐναντίον τῆς Ἰουδαίας κατετροπώθησαν.

Ἐνῶ ὅμως εὑρίσκετο ἀκόμη εἰς τὴν Περσίαν, κατέφθασεν ἕνας ἀγγελιαφόρος καὶ τοῦ ἀνήγγειλεν ὅτι οἱ στρατιωτικὲς δυνάμεις του, ποὺ εἰσέβαλαν εἰς τὴν Ἰουδαίαν, ἔχουν ἡττηθῇ.

Τοῦ ἀνήγγειλεν, ὅτι ὁ Λυσίας, ὁ ὁποῖος πρῶτος εἶχε βαδίσει μὲ ἰσχυρὸν στρατὸν ἐναντίον τῶν Ἰουδαίων, κατετροπώθη ἀπὸ αὐτούς, οἱ δὲ Ἰουδαῖοι ἐνίσχυσαν τὴν δύναμίν των μὲ ὅπλα καὶ στρατιώτας καὶ μὲ πολλὰ λάφυρα, τὰ ὁποῖα ἐπῆραν ἀπὸ τοὺς Σύρους στρατιώτας, ποὺ εἶχαν κατακόψει.

Ἀκόμη ὁ ἀγγελιαφόρος του εἶπεν ὅτι ὁ Λυσίας εἶχε προχωρήσει ἐπὶ κεφαλῆς πολυπληθοῦς καὶ ἰσχυροῦ στρατοῦ, ἀλλ’ ὅταν εὑρέθη ἀντιμέτωπος μὲ τοὺς Ἰουδαίους, ὑπεχρεώθη νὰ τραπῇ εἰς φυγὴν οἱ δὲ Ἰουδαῖοι ἔγιναν ἰσχυρότεροι χάρις εἰς τὴν ἁρπαγὴν τῶν ὅπλων, τῶν προμηθειῶν καὶ τῶν πολλῶν λαφύρων, τὰ ὁποῖα ἐπῆραν ἀπὸ τὸν στρατὸν ποὺ ἐνίκησαν καὶ κυριολεκτικὰ τὸν ἐκατακομμάτιασαν.

Τοῦ ἀνήγγειλαν ἐπίσης ὅτι οἱ Ἰουδαῖοι ἐκρήμνισαν τὸν βδελυρὸν εἰδωλολατρικὸν βωμόν, τὸν ὁποῖον ὁ Ἀντίοχος εἶχε κτίσει ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων εἰς Ἱερουσαλήμ. Καὶ ὅτι ἐπίσης περιετείχισαν μὲ ὑψηλὰ ὀχυρὰ τείχη τὸν ναόν των καὶ τὸν κατέστησαν ὀχυρόν, ὅπως ἦτο τὸν παλαιότερον καιρόν. Τὸ αὐτὸ ἔκαμαν καὶ διὰ μίαν ἰδικήν του πόλιν, τὴν Βαιθσούραν.

Ὁ ἀγγελιαφόρος ἐπρόσθεσεν ἀκόμη ὅτι οἱ Ἰουδαῖοι ἐκρήμνισαν τὸν σιχαμερὸν εἰς αὐτοὺς βωμὸν μὲ τὸ εἴδωλον, τὸ ὁποῖον ἔστησεν ὁ Ἀντίοχος ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων, ποὺ εὑρίσκετο εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα (ἐμπρὸς εἰς τὸν Ναόν)· ὁ ἀγγελιαφόρος εἶπεν ἀκόμη εἰς τὸν Ἀντίοχον ὅτι οἱ Ἰουδαῖοι ὠχύρωσαν γύρω-γύρω μὲ ὑψηλὰ τείχη τὸν Ναόν, ὅπως ἦταν καὶ εἰς τὸ παρελθόν. Ὠχύρωσαν ἀκόμη καὶ αὐτὴν τὴν ἰδικήν του πόλιν, τὴν Βαιθσούραν.

Ὅταν ὁ βασιλεὺς ἤκουσε τὰς πληροφορίας αὐτάς, ἐκυριεύθη ἀπὸ ὀδυνηρὰν κατάπληξιν καὶ περιέπεσεν εἰς μεγάλην ταραχήν. Ἐρρίφθη εἰς τὴν κλίνην του καὶ ἠσθένησε βαρέως ἀπὸ τὴν πολλήν του λύπην, ἐπειδὴ τὰ πράγματα δὲν ἔγιναν, ὅπως αὐτὸς ἐπιθυμοῦσε.

Τότε συνέβη τοῦτο: Ὅταν ὁ βασιλιᾶς ἄκουσε τὶς εἰδήσεις αὐτές, κατελήφθη ἀπὸ μεγάλην ἔκπληξιν καὶ συνεκλονίσθη πάρα πολύ, ὥστε ἔπεσεν εἰς τὸ κρεββάτι του βυθισμένος εἰς μελαγχολίαν καὶ ἀρρώστησε κυριευμένος ἀπὸ βαθυτάτην λύπην, διότι τὰ σχέδιά του ἀνετράπησαν καὶ δὲν ἐξειλίχθησαν ὅπως τὰ εἶχε σχεδιάσει.

Ἔμεινε κλινήρης ἐκεῖ ἐπὶ πολλὰς ἡμέρας βυθιζόμενος ὁλονὲν καὶ περισσότερον εἰς μεγαλυτέραν μελαγχολίαν. Ὅταν ἀντελήφθη ὅτι ἐπρόκειτο μετ’ ὀλίγον νὰ ἀποθάνῃ,

Ἔμεινε δὲ ἐκεῖ εἰς τὴν κατάστασιν αὐτὴν ἐπὶ ἡμέρες πολλές, ὑποφέρων ἀπὸ ἰσχυροὺς καὶ ἐπαναλαμβανομένους παροξυσμοὺς μελαγχολίας, μέχρις ὅτου τελικῶς ἀντελήφθη ὅτι θὰ ἀποθάνῃ.

προσεκάλεσεν ὅλους τοὺς φίλους του καὶ τοὺς εἶπε· «Ὁ ὕπνος ἔχει πλέον φύγει ἀπὸ τὰ μάτια μου, ἡ καρδιά μου ἔχει διαβρωθῆ ἀπὸ τὴν μεγάλην λύπην.

Τότε προσεκάλεσεν ὅλους τοὺς φίλους του καὶ τοὺς εἶπεν: «Ὁ ὕπνος φεύγει ἀπὸ τὰ μάτια μου καὶ ἡ καρδία μου ἔχει λυγίσει ἀπὸ τὴν ἀθυμίαν, τὴν ἀγωνίαν καὶ τὸ βάρος τῆς μερίμνης,

Ἐσκέφθην μόνος μου καὶ εἶπα· Εἰς πόσον μεγάλον βαθμὸν θλίψεως ἔχω περιέλθει; Εἰς ποίαν φοβερὰν τρικυμίαν ταραχῆς περιδινοῦμαι; Ἐγὼ ὁ ὁποῖος, ὅταν ἐβασίλευα, ἤμην τόσον καλὸς καὶ ἀγαπώμενος.

καὶ εἶπα εἰς τὸν ἑαυτόν μου: «Εἰς ποῖον βάθος θλίψεως ἔφθασα! Εἰς πόσον μεγάλον κατακλυσμόν, τρικυμίαν καὶ ταραχὴν ἔχω κυριολεκτικὰ βυθισθῆ! Ἐγώ, ὁ ὁποῖος ἤμουν τόσον καλός, γενναιόψυχος καὶ ἀγαπητὸς κατὰ τὰ χρόνια τῆς δυνάμεως καὶ βασιλείας μου!»

Συλλογίζομαι τὴν αἰτίαν, ἐνθυμοῦμαι τώρα τὰ κακά, τὰ ὁποῖα ἔκαμα ἐναντίον τῆς Ἱερουσαλήμ, ὅταν ἐπῆρα ὅλα τὰ ἱερὰ χρυσᾶ καὶ ἀργυρᾶ σκεύη της, ποὺ ὑπῆρχαν εἰς αὐτήν, καὶ ὅταν ἔστειλα στρατὸν νὰ ἐξολοθρεύσῃ τοὺς κατοίκους τῆς Ἰουδαίας, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ κανεὶς λόγος.

Τώρα ὅμως ἐνθυμοῦμαι καὶ συλλογίζομαι τὰ κακά, τὰ ὁποῖα ἔκαμα εἰς βάρος τῆς Ἱερουσαλήμ· ὅταν ἅρπαξα ὅλα τὰ χρυσᾶ καὶ ἀργυρᾶ σκεύη, ποὺ ὑπῆρχαν εἰς αὐτήν, καὶ ὅταν ἔστειλα στρατὸν μὲ τὴν διαταγὴν νὰ ἐξολοθρεύσῃ χωρὶς κανένα λόγον ὅλους τοὺς κατοίκους τῆς Ἰουδαίας.

Ἀναγνωρίζω, λοιπόν, ὅτι ἕνεκα τῆς διαγωγῆς μου αὐτῆς ἐπέπεσαν εἰς ἐμὲ ὅλα αὐτὰ τὰ κακά. Καὶ ἰδοὺ ἐγὼ ἀποθνήσκω κυριευμένος ἀπὸ μεγάλην λύπην εἰς ξένην χώραν».

Εἶμαι λοιπὸν πεπεισμένος ὅτι ὅλα αὐτὰ τὰ κακὰ μὲ εὑρῆκαν ἕνεκα τῆς ἐγκληματικῆς αὐτῆς διαγωγῆς μου. Καὶ νά· τώρα ἀποθνήσκω κυριευμένος ἀπὸ μεγάλην λύπην καὶ μελαγχολίαν εἰς ξένην χώραν».

Ἐν συνεχείᾳ ὁ βασιλεὺς ἐκάλεσεν ἕνα ἀπὸ τοὺς στενούς του φίλους, τὸν Φίλιππον, καὶ ἐγκατέστησεν αὐτὸν ἄρχοντα, ἀντιβασιλέα εἰς ὁλόκληρον τὸ βασίλειόν του.

Κατόπιν ὁ Ἀντίοχος Δ' ἐκάλεσε τὸν Φίλιππον, ἕνα ἀπὸ τοὺς φίλους του, καὶ τὸν διώρισεν ἀντιβασιλέα ἐπὶ ὁλοκλήρου τοῦ βασιλείου του.

Τοῦ ἔδωκε τὸ βασιλικόν του διάδημα καὶ τὴν βασιλικήν του στολὴν καὶ τὸ βασιλικόν του δακτυλίδι μὲ τὴν ὑποχρέωσιν νὰ παιδαγωγήσῃ καὶ μορφώσῃ τὸν υἱόν του, τὸν Ἀντίοχον, ὥστε νὰ καταστῇ ἐκεῖνος ἄξιος νὰ ἀναλάβῃ δραδύτερον τὴν βασιλείαν.

Καὶ ἔδωκεν εἰς αὐτὸν τὸ βασιλικόν του διάδημα καὶ τὴν βασιλικήν του στολὴν καὶ τὸ βασιλικόν του δακτυλίδι - τὴν ἰδιωτικήν του σφραγῖδα - καὶ τοῦ ἀνέθεσε νὰ μορφώσῃ καὶ νὰ καθοδηγήσῃ τὸν υἱόν του Ἀντίοχον καὶ νὰ τὸν ἀναθρέψῃ καὶ ἐκπαίδευσῃ ἔτσι, ὥστε νὰ ἀναλάβη ἀργότερα τὸν θρόνον τοῦ πατέρα του.

Ὁ Ἀντίοχος, ὁ βασιλεύς, ἀπέθανεν ἐκεῖ κατὰ τὸ ἑκατοστὸν τεσσαρακοστόν ἔννατον ἔτος τῆς χρονολογίας τῶν Σελευκιδῶν.

Καὶ ὁ βασιλιᾶς Ἀντίοχος Δ' ἀπέθανεν ἐκεῖ κατὰ τὸ ἑκατοστὸν τεσσαρακοστὸν ἔνατον (149ον) ἔτος τῆς βασιλείας τῶν Ἑλλήνων Σελευκιδῶν, δηλαδὴ τὸν Σεπτέμβριον ἢ Ὀκτώβριον τοῦ 164 π.Χ. (κατ’ ἄλλους Μάϊον τοῦ 163 π.Χ.)

Ὁ Λυσίας ἔμαθεν, ὅτι ἀπέθανεν ὁ βασιλεὺς καὶ ὅτι ὥρισε διάδοχόν του εἰς τὴν βασιλείαν τὸν υἱόν του τὸν Ἀντίοχον, τὸν ὁποῖον ἀπὸ νεαρᾶς ἀκόμη ἡλικίας εἶχεν ἀναθρέψει καὶ διαπαιδαγωγήσει καὶ τοῦ εἶχε δώσει τὸ ὄνομα Εὐπάτωρ.

Ὅταν ὁ Λυσίας ἔμαθεν ὅτι ἀπέθανεν ὁ βασιλιᾶς, ἐγκατέστησεν εἰς τὸν βασιλικὸν θρόνον ὡς βασιλιᾶ τὸν Ἀντίοχον, τὸν υἱὸν τοῦ Ἀντιόχου, τὸν ὁποῖον εἶχεν ἀναθρέψει ἀπὸ παιδικῆς ἡλικίας, καὶ τοῦ ἔδωκε τὸ ὄνομα «Εὐπάτωρ».

Οἱ Σύροι στρατιῶται, ποὺ εὑρίσκοντο εἰς τὴν ἀκρόπολιν τῆς Ἱερουσαλήμ, συνέκλειαν ἐνοχλητικῶς γύρω ἀπὸ τὸν ναὸν τοὺς Ἰσραηλίτας, ἐπιζητοῦσαν δὲ νὰ παραβλάπτουν τὸν ἱερὸν ναὸν καὶ γενικῶς ἡ ἀκρόπολις αὐτὴ ἦτο στήριγμα ἐξορμήσεως τῶν εἰδωλολατρικῶν ἐθνῶν ἐναντίον τοῦ ναοῦ.

Ἐν τῷ μεταξὺ ἡ Συριακὴ φρουρὰ τῆς ἀκροπόλεως τῆς Ἱερουσαλὴμ περιώριζαν καὶ ἀπέκλειαν τοὺς Ἰσραηλῖτες γύρω ἀπὸ τὸν ἱερὸν Ναὸν καὶ ἐξεμεταλλεύοντο κάθε εὐκαιρίαν διὰ νὰ τοὺς βλάψουν καὶ νὰ προσφέρουν ἀπὸ τὴν ἀκρόπολιν βοήθειαν καὶ ἐνίσχυσιν εἰς τὰ εἰδωλολατρικὰ ἔθνη.

Ὁ Ἰούδας ἀπεφάσισε νὰ ἐξολοθρεύσῃ τοὺς ἄνδρας τῆς φρουρᾶς αὐτῆς. Πρὸς τοῦτο συνεκέντρωσε ὅλον τὸν λαόν, διὰ νὰ περικυκλώσῃ τὴν ἀκρόπολιν.

Διὰ τοῦτο ὁ Ἰούδας ἀπεφάσισε νὰ καταστρέψῃ τὴν Συριακὴν αὐτὴν φρουρὰν καὶ νὰ θέσῃ ὁριστικὸν τέρμα εἰς τὴν δραστηριότητά των. Ἔτσι συνεκέντρωσεν ὅλον τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαὸν καὶ τὸν ἐκινητοποίησε, διὰ νὰ πολιορκήσῃ τὴν ἀκρόπολιν καὶ νὰ ἐκπορθήσῃ τὴν φρουράν.

Πράγματι συνεκεντρώθησαν ὅλοι οἱ Ἰσραηλῖται καὶ περιεκύκλωσαν τοὺς ἄνδρας τῆς ἀκροπόλεως κατὰ τὸ ἐκατοστὸν πεντηκοστὸν ἔτος τῆς χρονολογίας τῶν Σελευκιδῶν. Ἐχρησιμοποίησαν ἐναντίον αὐτῶν μηχανὰς ἐκτοξεύσεως τῶν βελῶν, ὅπως καὶ ἄλλας πολιορκητικὰς μηχανάς.

Συνεκεντρώθησαν λοιπὸν ὅλοι οἱ Ἰσραηλῖται καὶ περιεκύκλωσαν τοὺς Σύρους τῆς ἀκροπόλεως κατὰ τὸ ἑκατοστὸν πεντηκοστόν (150όν) ἔτος τῆς βασιλείας τῶν Ἑλλήνων Σελευκιδῶν, δηλαδὴ τὸ 162 π.Χ. Οἱ πολιορκηταὶ κατεσκεύασαν βαλλιστρίδες (μηχανὲς μὲ τὶς ὁποῖες ἐξετόξευαν βέλη) καὶ πολιορκητικὲς μηχανές.

Κατὰ τὸ διάστημα ὅμως τῆς πολιορκίας διέσπασαν τὸν κλοιὸν μερικοὶ ἐξωμόται Ἰσραηλῖται, οἱ ὁποῖοι εἶχαν προσκολληθῆ εἰς τοὺς Σύρους στρατιώτας.

Μερικοὶ ἀπὸ τὴν πολιορκουμένην φρουρὰν ἔσπασαν τὸν κλοιὸν καὶ διέφυγαν τὴν πολιορκίαν, προσεκολλήθησαν δὲ εἰς αὐτοὺς καὶ μερικοὶ ἀπὸ τοὺς ἐξωμότες Ἰσραηλίτες.

Αὐτοὶ μετέβησαν πρὸς τὸν βασιλέα τῶν Σύρων καὶ τοῦ εἶπαν· «ἕως πότε σὺ θὰ ἀναβάλλῃς νὰ κάμῃς δικαίαν κρίσιν καὶ νὰ τιμωρήσῃς τοὺς ὁμοεθνεῖς μας ἀδελφοὺς Ἰσραηλίτας;

Ὅλοι αὐτοὶ ἐπῆγαν εἰς τὸν βασιλιᾶ, τὸν Ἀντίοχον Ε' τὸν Εὐπάτορα, καὶ τοῦ εἶπαν: «Μέχρι πότε θὰ καθυστερῇς καὶ δὲν θὰ ἀποδώσῃς δικαιοσύνην καὶ δὲν θὰ ζητήσῃς ἐκδίκησιν καὶ τιμωρίαν διὰ τοὺς ἀδελφούς μας;

Ἡμεῖς ἔχομεν ὁλοψύχως συγκατατεθῇ νὰ δουλεύωμεν εἰς τὸν πατέρα σου, νὰ βαδίζωμεν σύμφωνα ὅσα αὐτὸς διατάσσει καὶ νὰ ἀκολουθῶμεν πιστῶς τὰς ἐντολάς του.

Ἡμεῖς ἤμεθα πρόθυμοι νὰ ὑπηρετήσωμεν τὸν πατέρα σου καὶ νὰ συμμορφωθῶμεν πρὸς τὶς ὁδηγίες του καὶ νὰ ὑπακούσωμεν εἰς τὰ διατάγματά του.

Ἀκριβῶς ἕνεκα τούτου οἱ Ἰσραηλῖται μᾶς θεωροῦν ξένους πλέον καὶ ἐχθρούς των καὶ ἔχουν πολιορκήσει τὴν ἀκρόπολιν. Ὅσοι δὲ ἀπὸ ἡμᾶς περιέρχονται εἰς τὰ χέρια των, φονεύονται, αἱ δὲ περιουσίαι μας λεηλατοῦνται ἀπὸ αὐτούς.

Ἀποτέλεσμα ὅμως τῆς προθυμίας μας αὐτῆς εἶναι τὸ ὅτι οἱ συμπατριῶται μας πολιορκοῦν τὴν ἀκρόπολιν, ἐχωρίσθησαν ἀπὸ ἡμᾶς καὶ ἔχουν γίνει ἐχθροί μας. Ἐπὶ πλέον ὅσους συνελάμβαναν ἀπὸ ἡμᾶς, τοὺς ἐφόνευαν καὶ ἅρπαζαν τὴν οἰκογενειακήν μας περιουσίαν.

Καὶ δὲν ἄπλωσαν μόνον ἐναντίον ἡμῶν τὰ χέρια των, ἀλλὰ καὶ εἰς ὅλους τοὺς λαούς, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται πλησίον τῆς Ἰουδαίας.

Οἱ ἐπιθέσεις των δὲν στρέφονται μόνον ἐναντίον μας, στρέφονται καὶ ἐναντίον ὅλων τῶν χωρῶν, ποὺ συνορεύουν μὲ τὴν χώραν των.

Καὶ ἰδοὺ ὅτι σήμερον ἔχουν στρατοπεδεύσει καὶ πολιορκοῦν τὴν ἀκρόπολιν τῆς Ἱερουσαλήμ, διὰ νὰ τὴν καταλάβουν. Τὸν δὲ ἱερὸν ναὸν των καὶ τὴν πόλιν Βαιθσούραν ἔχουν ὀχυρώσει.

Καὶ νά· αὐτὴν ἀκριβῶς τὴν στιγμὴν ἔχουν στρατοπεδεύσει ἔξω ἀπὸ τὴν ἀκρόπολιν τῆς Ἱερουσαλὴμ καὶ τὴν πολιορκοῦν μὲ σκοπὸν νὰ τὴν καταλάβουν ἐπίσης ὠχύρωσαν τὸν ἱερὸν Ναὸν καὶ τὴν Βαιθσούραν.

Ἐὰν δὲν σπεύσῃς ὅσον τὸ δυνατὸν ταχύτερον νὰ τοὺς προλάβῃς, αὐτοὶ θὰ κάμουν περισσότερα κακὰ καὶ σὺ δὲν θὰ ἠμπορέσῃς πλέον νὰ τοὺς καταβάλῃς».

Ἐὰν ἡ μεγαλειότης σου δὲν ἐνεργήσῃ γρήγορα καὶ ἀμέσως διὰ νὰ τοὺς ἀποτρέψῃ καὶ καταπνίξῃ τὴν ἐξέγερσίν των, αὐτοὶ θὰ προχωρήσουν ἀκόμη περισσότερον καὶ θὰ προξενήσουν περισσότερα κακά. Καὶ νά· τώρα ἠμπορεῖς νὰ τοὺς ἐμποδίσῃς· ἐὰν ὅμως καθυστερήσῃς, θὰ εἶναι πλέον ἀργά».

Ὅταν ὁ βασιλεὺς ἤκουσεν αὐτά, ὠργίσθη καὶ ἐκάλεσεν ὅλους τοὺς φίλους του καὶ τοὺς στρατηγοὺς τοῦ στρατοῦ του καὶ τοὺς ἀρχηγοὺς τοῦ ἱππικοῦ του.

Ὅταν ὁ βασιλιᾶς Ἀντίοχος Ε' ἄκουσε τὰ λόγια αὐτά, ἐκυριεύθη ἀπὸ θυμὸν καὶ ὀργὴν καὶ συνεκάλεσεν ὅλους τοὺς φίλους του καὶ τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν στρατιωτικῶν του δυνάμεων καὶ τοὺς ἀρχηγούς (ἀξιωματικούς) τοῦ ἱππικοῦ.

Ἀκόμη δέ, ὑπήκουσαν εἰς τὴν πρόσκλησίν του καὶ ἦλθον πρὸς αὐτὸν καὶ στρατεύματα μισθοφορικὰ ἀπὸ ἄλλα βασίλεια καὶ ἀπὸ τὰς νήσους τῆς Μεσογείου Θαλάσσης.

Ἐστρατολογήθησαν δὲ καὶ συνηνώθησαν μὲ τὸν στρατόν του μισθοφορικὰ στρατεύματα καὶ ἀπὸ ἄλλα βασίλεια καὶ ἀπὸ τὰ νησιὰ τῆς Μεσογείου θαλάσσης.

Ὁ ἀριθμὸς δὲ ὅλων αὐτῶν τῶν στρατιωτικῶν δυνάμεων ἦτο ἑκατὸν χιλιάδες πεζοί, εἴκοσι χιλιάδες ἱππεῖς καὶ τριάκοντα δύο ἐλέφαντες γυμνασμένοι πρὸς πόλεμον.

Ἔτσι ὁ στρατός του ἔφθασεν εἰς ἑκατὸν χιλιάδες (100.000) πεζούς, εἴκοσι χιλιάδες (20.000) ἱππεῖς καὶ τριάντα δύο (32) πολεμικοὺς ἐλέφαντες.

Ὅλος αὐτὸς ὁ στρατὸς διὰ μέσου τῆς Ἰδουμαίας ἦλθε καὶ ἐστρατοπέδευσεν ἀπέναντι ἀπὸ τὴν Βαιθσούραν. Ἐπολέμησαν ἐπὶ πολλὰς ἡμέρας, ἐχρησιμοποίησαν δὲ καὶ πολεμικὰς μηχανάς, ἀλλὰ οἱ Ἰουδαῖοι γενναίως ἐπολέμησαν, ἐξῆλθαν ἀπὸ τὸ στρατόπεδόν των καὶ παρέδωσαν εἰς τὸ πῦρ τὰς πολεμικὰς μηχανὰς ἐκείνων.

Ὅλη ἡ στρατιωτικὴ αὐτὴ δύναμις ἐπροχώρησε μέσῳ τῆς Ἰδουμαίας, ἔφθασαν ἀπέναντι τῆς Βαιθσούρας καὶ τὴν ἐπερικύκλωσαν. Ἐπολέμησαν δὲ ἐναντίον της ἐπὶ ἡμέρες πολλὲς καὶ κατεσκεύασαν πολιορκητικὲς μηχανές. Ἀλλ’ οἱ πολιορκούμενοι ἐξώρμησαν ἀπὸ τὴν πόλιν καὶ ἔβαλαν φωτιὰ εἰς τὶς πολιορκητικὲς μηχανὲς τῶν ἐχθρῶν των καὶ ἐπολέμησαν ἀνδρικῶς, μὲ γενναιότητα.

Τότε ὁ Ἰούδας ἔλυσε τὴν πολιορκίαν τῆς ἀκροπόλεως τῆς Ἱερουσαλήμ, ἀνεχώρησεν ἀπὸ ἐκεῖ, ἦλθε καὶ ἐστρατοπέδευσεν εἰς Βαιθζαχαρίαν ἀπέναντι ἀπὸ τὸν στρατὸν τοῦ βασιλέως.

Τότε ὁ Ἰούδας ἐγκατέλειψε τὴν πολιορκίαν τῆς ἀκροπόλεως εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, ἀνεχώρησεν ἀπὸ ἐκεῖ καὶ ἔφθασεν εἰς τὴν Βαιθζαχαρίαν καὶ ἐστρατοπέδευσεν ἀπέναντι ἀπὸ τὸ στρατόπεδον τοῦ βασιλιᾶ Ἀντιόχου τοῦ Ε'.

Ὁ βασιλεὺς ἐσηκώθη λίαν πρωῒ καὶ ὡδήγησεν ἐσπευσμένως τὸν στρατόν του εἰς τὴν ὁδὸν πρὸς Βαιθζαχαρίαν, ὅπου καὶ παρέταξε τὰς στρατιωτικάς του δυνάμεις διὰ τὴν μάχην. Ἀντήχησαν πρὸς τοῦτο αἱ πολεμικαὶ, σάλπιγγες.

Ὁ βασιλιᾶς, ὁ ὁποῖος ἐπληροφορήθη τὴν κίνησιν τοῦ Ἰούδα, ἐσηκώθη τὴν ἑπομένην πολὺ πρωῒ καὶ ὡδήγησε τὸν στρατόν του μὲ μεγάλην ταχύτητα καὶ ὁρμὴν εἰς τὸν δρόμον πρὸς τὴν Βαιθζαχαρίαν ἐκεῖ οἱ δυνάμεις του ὠργανώθηκαν, ἔλαβαν θέσεις μάχης καὶ οἱ πολεμικὲς σάλπιγγες ἐσάλπισαν πόλεμον.

Διὰ νὰ ἐξερεθίσουν δὲ τοὺς ἐλέφαντας πρὸς μάχην παρουσίασαν πρὸ τῶν ὀφθαλμῶν των κόκκινο κρασὶ ἀπὸ σταφύλια καὶ βατόμουρα.

Καὶ ἔδειξαν εἰς τοὺς ἐλέφαντας κόκκινον ὡσὰν αἷμα χυμὸν σταφυλιῶν καὶ μούρων, διὰ νὰ τοὺς προπαρασκευάσουν καὶ νὰ τοὺς ἐρεθίσουν, ὥστε νὰ ὁρμήσουν εἰς τὸν πόλεμον.

Διεμοίρασαν δὲ καὶ ἐτοποθέτησαν τὰ θηρία αὐτὰ εἰς διαφόρους θέσεις τῶν στρατιωτιῶν παρατάξεων. Κάθε ἐλέφαντα τὸν ἀκολουθοῦσαν χίλιοι ἄνδρες, οἱ ὁποῖοι ἐφοροῦσαν θώρακας λεπιδωτοὺς καὶ εἰς τὰς κεφαλάς των ἔφερον κράνη χαλκᾶ. Πλησίον δὲ εἰς κάθε θηρίον εἶχον παραταχθῇ καὶ πεντακόσιοι ἐκλεκτοὶ ἱππεῖς.

Διεμοίρασαν δὲ τὰ μεγάλα αὐτὰ θηρία καὶ τὰ ἐτοποθέτησαν μεταξὺ τῶν στρατιωτικῶν φαλάγγων καὶ πλησίον (κατ’ ἄλλους: Πλησίον καὶ γύρω) κάθε ἐλέφαντος ἔστησαν χιλίους (1.000) πεζοὺς στρατιώτας, ποὺ ἐφοροῦσαν ἁλυσιδωτούς (λεπιδωτοὺς) θώρακες καὶ χάλκινες περικεφαλαῖες εἰς τὰ κεφάλια των ἐπίσης κοντὰ εἰς κάθε θηρίον εἶχαν παραταχθῇ καὶ πεντακόσιοι (500) ἐκλεκτοὶ ἱππεῖς.

Αὐτοὶ οἱ ἱππεῖς εἶχον συνηθίσει τοὺς ἵππους τῶν νὰ πηγαίνουν παντοῦ, ὅπου ἐπήγαινε τὸ θηρίον. Ἐκεῖ δηλαδή, ὅπου ἐπήγαινεν ὁ ἐλέφας, ἐπήγαιναν καὶ οἱ ἱππεῖς μαζῆ του, καὶ ποτὲ δὲν ἀπεμακρύνοντο ἀπὸ αὐτόν.

Αὐτοὶ οἱ ἱππεῖς εἶχαν ἀσκηθῆ εἰς τὰ πρὸ τοῦ πολέμου γυμνάσια, ὥστε νὰ ἀκολουθοῦν σταθερὰ τὶς κινήσεις τοῦ ἐλέφαντος. Ἔτσι ὅπου ἐστέκετο τὸ θηρίον, ἐστέκοντο καὶ αὐτοί, καὶ ὅπου ἐπήγαινε τοῦτο, ἐπήγαιναν μαζί του καὶ αὐτοὶ καὶ ποτὲ δὲν ἀπεμακρύνοντο ἀπὸ τὸν ἐλέφαντα.

Ἐπάνω εἰς τὸν κάθε ἐλέφαντα δεμένος μὲ ἰσχυρὰ λουριὰ ὑπῆρχεν ἕνας ἐστεγασμένος ξύλινος ὀχυρὸς πύργος. Εἰς κάθε δὲ πύργον εὑρίσκοντο τριάκοντα δύο ἐμπειροπόλεμοι στρατιῶται, ὅπως ἐπίσης μεταξὺ αὐτῶν καὶ ὁ Ἰνδὸς ὁδηγὸς τοῦ ἐλέφαντος.

Ἐπάνω εἰς τὴν ράχιν κάθε ἐλέφαντος ἐστηρίζετο ὀχυρὸς ξύλινος πύργος καὶ σκεπασμένος. Ὁ πύργος ἐστερεώνετο εἰς τὴν ράχιν τοῦ ἐλέφαντος καὶ ἐδένετο κάτω ἀπὸ τὴν κοιλία του μὲ εἰδικὰ λουριά (ἰσχυρὲς ἁλυσίδες) ζεύξεως. Ἐπάνω εἰς κάθε ξύλινον πύργον εὑρίσκοντο τριάντα δύο γενναῖοι πολεμισταί, οἱ ὁποῖοι ἐμάχοντο ἀπὸ ἐκεῖ, καὶ ὁ Ἰνδὸς ὁδηγὸς τοῦ ἐλέφαντος.

Ἡ ὑπόλοιπος δύναμις τοῦ ἱππικοῦ εἶχε τοποθετηθῆ ἑκατέρωθεν τῆς στρατιωτικῆς παρατάξεως, διὰ νὰ δίδουν σήματα δράσεως εἰς τοὺς ἐπιτιθεμένους καὶ νὰ ἀσφαλίζουν ἐκ τῶν πλευρῶν τὰς φάλαγγας τοῦ στρατεύματος.

Τὸ ὑπόλοιπον ἱππικὸν ἐτοποθέτησαν ἑκατέρωθεν, εἰς τὶς δύο πτέρυγες τοῦ στρατοῦ, διὰ νὰ παρενοχλῇ τὸν ἐχθρόν, ἐνῷ ταυτοχρόνως θὰ ἐπροστάτευε τὶς φάλαγγες τοῦ στρατοῦ.

Καθὼς δὲ ἐλαμποκοποῦσαν καὶ ἀντανεκλῶντο αἱ ἀκτῖνες τοῦ ἡλίου ἐπάνω εἰς τὰς χρυσᾶς καὶ χαλκίνας ἀσπίδας, ὅλα τὰ γύρω βουνὰ ἔλαμπαν καὶ ἐφώτιζαν ὡς ἐὰν ἦσαν λαμπάδες πυρός.

Ὅταν οἱ ἀκτῖνες τοῦ ἡλίου ἔπιπταν ἐπάνω εἰς τὶς χρυσὲς καὶ τὶς χάλκινες ἀσπίδες, ἄστραφταν οἱ γύρω λόφοι ἀπὸ τὴν ἀκτινοβολίαν τῶν καὶ ἐφώτιζαν ὡσὰν ἀναμμένες λαμπάδες.

Ἕνα τμῆμα τῆς στρατιωτικῆς δυνάμεως τοῦ βασιλέως ἀνεπτύχθη εἰς τὰ ὑψηλὰ ἐκεῖ ὄρη. Ἐνῷ ἕνα ἄλλο τμῆμα ἐπροχώρει εἰς τὰς πεδιάδας. Ἐπροχωροῦσαν δὲ μὲ βῆμα ἀσφαλὲς καὶ συντεταγμένοι καλῶς.

Ἄλλο τμῆμα τοῦ βασιλικοῦ στρατοῦ εἶχεν ἀναπτυχθῆ εἰς τὶς ὑψηλὲς πλαγιὲς τοῦ ὄρους καὶ ἄλλο τμῆμα κάτω χαμηλὰ εἰς τὶς πεδιάδες. Ἐπροχωροῦσαν δὲ εἰς παράταξιν σταθερὰν καὶ καλῶς πειθαρχημένην.

Κατελήφθησαν ἀπὸ ταραχὴν ὅλοι ὅσοι ἤκουαν τὴν φωνὴν τοῦ πλήθους αὐτοῦ καὶ τὸν θόρυβον τοῦ πεζοποροῦντος στρατοῦ καὶ τὸν κρότον τῶν συγκρουομένων ὅπλων. Διότι ἦτο πράγματι ὁ στρατὸς αὐτὸς πάρα πολὺς εἰς ἀριθμὸν καὶ εἰς δύναμιν.

Καὶ ὅλοι, ὅσοι ἄκουαν τὸν πολὺ δυνατὸν θόρυβον καὶ κρότον τοῦ πεζοποροῦντος μεγάλου αὐτοῦ στρατιωτικοῦ πλήθους καὶ τὸ κροτάλισμα τῶν συγκρουομένων ὅπλων, ἐτρόμαζαν! Διότι ἦταν πράγματι ἕνας πάρα πολὺ μεγάλος καὶ ἰσχυρὸς στρατός.

Ὁ Ἰούδας ἐπροχώρησε μὲ τὸν στρατόν του συντεταγμένον διὰ τὴν μάχην. Κατὰ τὴν πρώτην σύγκρουσιν ἔπεσαν ἀπὸ τὸν στρατὸν τοῦ βασιλέως ἑξακόσιοι ἄνδρες.

Ὁ Ἰούδας δὲ καὶ ὁ στρατός του ἐπλησίασαν καὶ ἔδωκαν μάχην, ὁπότε ἐφονεύθησαν ἀπὸ τὸν στρατὸν τοῦ βασιλιᾶ ἑξακόσιοι (600) ἄνδρες.

Ἕνας γενναῖος ἀνὴρ ἀπὸ τὸν στρατὸν τοῦ Ἰούδα, ὁ Ἐλεάζαρ ὁ ἐπονομαζόμενος Αὐαράν, εἶδεν ἕνα ἀπὸ τοὺς ἐλέφαντας σκεπασμένον μὲ βασιλικὴν ἱπποσκευὴν καὶ ὁ ὁποῖος κατὰ τὸ ὕψος ὑπερεῖχεν ἀπὸ ὅλους τοὺς ἄλλους ἐλέφαντας. Ἐνόμισεν ὅτι ἐκεῖ ἀσφαλῶς θὰ εὑρίσκετο ὁ βασιλεύς.

Καὶ ἕνας ἀπὸ τοὺς νεωτέρους ἀδελφοὺς τοῦ Ἰούδα, ὁ Ἐλεάζαρ, ποὺ ἐπωνομάζετο Αὐαράν, ἐπεσήμανεν ἕνα ἀπὸ τοὺς πολεμικοὺς ἐλέφαντες, ποὺ ἦταν καλυμμένος μὲ βασιλικὴν ἱπποσκευήν (πανοπλίαν μὲ ἁλυσιδωτοὺς θώρακες, ὅπως οἱ στρατιῶται) καὶ ὁ ὁποῖος ὑπερεῖχεν εἰς ὕψος ἀπὸ ὅλους τοὺς ἄλλους ἐλέφαντας. Τοῦτο ἔκαμε τὸν Ἐλεάζαρ νὰ ὑποθέσῃ ὅτι ὁ βασιλιᾶς εὑρίσκετο ἐπάνω εἰς τὸν ἐλέφαντα αὐτόν.

Ἀπεφάσισε, λοιπόν, νὰ θυσιασθῇ αὐτός, διὰ νὰ σώσῃ τὸν λαόν του καὶ νὰ ἀποκτήσῃ ὄνομα ἀθάνατον.

Ἔτσι ἀπεφάσισε νὰ θυσιάσῃ ἑκουσίως τὸν ἑαυτόν του, διὰ νὰ σώσῃ τὸν λαόν του καὶ νὰ ἀποκτήσῃ ὄνομα αἰώνιον καὶ ἀθάνατον.

Ἔτρεξε μὲ θάρρος πολὺ εἰς τὸν ἐλέφαντα αὐτὸν διὰ μέσου τῆς ἐχθρικῆς φάλαγγος, ἐθανάτωνε δεξιὰ καὶ ἀριστερὰ ὅσους συνήντα, οἱ δὲ ἄλλοι κατατρομαγμένοι παρεμέριζαν ἀπ’ ἐδῶ καὶ ἀπ’ ἐκεῖ, διὰ νὰ περάσῃ ἐκεῖνος.

Ὥρμησε λοιπὸν μὲ πολὺ θάρρος πρὸς τὸν ἐλέφαντα αὐτὸν εἰς τὸ μέσον τῆς ἐχθρικῆς φάλαγγος, σκορπίζων τὸν θάνατον δεξιὰ καὶ ἀριστερά, ἐνῷ οἱ ἐχθροὶ παρεμέριζαν τρομοκρατημένοι ἀπὸ ἐδῶ καὶ ἀπὸ ἐκεῖ καὶ ἄνοιγαν δρόμον.

Αὐτὸς τότε εἰσεχώρησε κάτω ἀπὸ τὴν κοιλίαν τοῦ ἐλέφαντος, ἔχωσε τὸ μαχαίρι του εἰς τὴν κοιλίαν τοῦ ζώου καὶ τὸν ἐφόνευσεν. Ὁ ἐλέφας ἔπεσε κατὰ γῆς ἐπάνω εἰς τὸν Ἐλεάζαρον, ὁ ὁποῖος καὶ καταπλακωθεὶς ἀπὸ τὸ βάρος ἀπέθανεν.

Καὶ ὁ Ἐλεάζαρ εἰσεχώρησε κάτω ἀπὸ τὴν κοιλία τοῦ ἐλέφαντος, τὸν ἐκάρφωσε μὲ τὸ μαχαίρι του εἰς τὴν κοιλία καὶ τὸν ἐσκότωσε. Τότε τὸ κτυπημένον ζῶον ἐσωριάσθη κατὰ γῆς καὶ ἐπλάκωσε τὸν Ἐλεάζαρ, ὁ ὁποῖος καὶ ἀπέθανεν ἐπὶ τόπου.

Οἱ Ἰουδαῖοι ὅμως εἶδον τὰς πολλὰς δυνάμεις τοῦ βασιλέως καὶ τὴν ἀσυγκράτητον ὁρμὴν τῶν στρατευμάτων του καὶ ἠναγκάσθησαν νὰ ὑποχωρήσουν.

Ἀλλ’ ὅταν οἱ Ἰουδαῖοι διεπίστωσαν τὴν πολεμικὴν δύναμιν τοῦ βασιλιᾶ καὶ τὴν ὁρμὴν τοῦ στρατοῦ του, ἐγκατέλειψαν τὸ πεδίον τῆς μάχης καὶ ὑπεχώρησαν κανονικῶς.

Τότε δὲ οἱ στρατιῶται τοῦ βασιλέως ἀνέβησαν εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, διὰ νὰ συναντήσουν ἐκεῖ τοὺς Ἰουδαίους. Ὁ βασιλεὺς μὲ τὰ στρατεύματά του ἔθεσεν εἰς κατάστασιν πολιορκίας τὴν Ἰουδαίαν καὶ τὸ ὄρος Σιών.

Τότε τὸ πλέον ἀξιόλογον τμῆμα τῶν στρατιωτῶν τοῦ βασιλιᾶ ἐπροχώρησαν καὶ ἀνέβησαν εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, διὰ νὰ συναντήσουν τοὺς Ἰουδαίους καὶ νὰ συγκρουσθοῦν μαζί των καὶ ὁ βασιλιᾶς ἔθεσεν εἰς κατάστασιν πολιορκίας τὴν Ἰουδαίαν καὶ τὸν λόφον τῆς Σιών.

Κατ’ αὐτὸν δὲ τὸν καιρὸν συνῆψεν αὐτὸς εἰρήνην μὲ τοὺς Ἰουδαίους, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκοντο εἰς Βαιθσούραν. Αὐτοὶ ἠναγκάσθησαν ἀπὸ τὴν πεῖναν νὰ ἐξέλθουν ἐκ τῆς πόλεώς των, διότι οὔτε εἰς τὸ ὕπαιθρον ὑπῆρχον τρόφιμα, οὔτε αὐτοὶ εἶχαν ἀποθηκεύσει προηγουμένως εἰς τὴν πόλιν, ἐπειδὴ τὸ ἔτος αὐτὸ ἦτο τὸ σαββατικὸν ἔτος τῆς ἀγραναπαύσεως.

Συνῆψε δὲ ὁ βασιλιᾶς εἰρήνην μὲ τοὺς κατοίκους τῆς Βαιθσούρας, οἱ ὁποῖοι ἐβγῆκαν καὶ ἐγκατέλειψαν τὴν πόλιν, διότι δὲν ὑπῆρχαν πλέον τρόφιμα, ὥστε νὰ ἀνθέξουν εἰς πολιορκίαν καὶ ἀποκλεισμὸν μέσα εἰς τὰ τείχη, ἐπειδὴ τὸ ἔτος ἐκεῖνο ἦταν Σαββατικόν, δηλαδὴ ἔτος πλήρους ἀναπαύσεως τῆς γῆς, κατὰ τὸ ὁποῖον ἡ γῆ ἀφήνετο ἐντελῶς ἀκαλλιέργητος.

Ἔτσι δὲ ὁ βασιλεὺς κατέλαβεν ἀμαχητὶ τὴν Βαιθσούραν καὶ ἐγκατέστησεν εἰς αὐτὴν στρατιωτικὴν φρουράν, διὰ νὰ τὴν φυλάττῃ.

Ἔτσι ὁ βασιλιᾶς κατέλαβε τὴν Βαιθσούραν καὶ ἐγκατέστησεν ἐκεῖ φρουράν, διὰ νὰ τὴν ἐπιτηρῇ.

Ὁ βασιλεὺς ἐστρατοπέδευσεν ἐπ’ ἀρκετὸν χρόνον πρὸ τοῦ ἱεροῦ ναοῦ. Ἔστησε βαληστρίδας, πολιορκητικὰς μηχανάς, μηχανὰς διὰ τῶν ὁποίων ἐρρίπτοντο καιόμενα βέλη, λιθοβόλους μηχανάς, σφενδόνας καὶ σκορπίδια, διὰ νὰ βάλουν συγχρόνως ἐν διασπορᾷ πολλὰ βέλη.

Κατόπιν ἐστρατοπέδευσεν ἔξω ἀπὸ τὸν Ναὸν καὶ τὸν ἐπολιόρκησεν ἐπὶ πολλὲς ἡμέρες. Ἔστησεν ἐκεῖ βαλλιστρίδες (μηχανές, μὲ τὶς ὁποῖες ἐξετόξευαν βέλη) καὶ πολιορκητικὲς μηχανὲς καὶ μηχανές, ποὺ ἐξετόξευαν φλεγόμενα βέλη, καὶ μηχανές - καταπέλτες, ποὺ ἐξετόξευαν λίθους, καὶ μικρούς «σκορπιούς», μηχανὲς μικρότερες διὰ νὰ ἐκτοξεύουν ταυτοχρόνως πολλὰ βέλη, καὶ σφενδόνες.

Ἀλλὰ καὶ οἱ πολιορκούμενοι κατεσκεύαζαν ἐπίσης, καὶ αὐτοὶ πολεμικὰς μηχανὰς ἐναντίον τῶν μηχανῶν, ποὺ εἶχαν οἱ πολιορκηταί, καὶ ἐπὶ πολὺ χρονικὸν διάστημα ἔφεραν ἀντίστασιν.

Ἀλλὰ καὶ οἱ πολιορκούμενοι Ἰουδαῖοι κατεσκεύασαν καὶ αὐτοὶ πολεμικὲς μηχανές, διὰ νὰ ἀντεπιτεθοῦν κατὰ τῶν μηχανῶν τῶν Σύρων, καὶ ἀντέταξαν ἀντίστασιν πολλῶν ἡμερῶν.

Τρόφιμα ὅμως δὲν ὑπῆρχον πλέον εἰς τὰς ἀποθήκας των, διότι ἦτο τότε τὸ ἕβδομον ἔτος τῆς ἀγραναπαύσεως. Ἐπὶ πλέον οἱ Ἰσραηλῖται, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἐπανέλθει ἀπὸ τὰς εἰδωλολατρικὰς χώρας, εἶχαν καταναλώσει τὰς ὑπολειφθείσας τροφὰς εἰς τὰς ἀποθήκας.

Ὅμως δὲν ὑπῆρχαν πλέον τρόφιμα εἰς τὶς ἀποθῆκες ἕνεκα τοῦ ἑβδόμου (Σαββατικοῦ) ἔτους· καὶ διότι ἐκεῖνοι, ποὺ κατέφυγαν κατὰ καιροὺς εἰς τὴν Ἰουδαίαν ὡς πρόσφυγες ἀπὸ τὰ εἰδωλολατρικὰ ἔθνη διὰ νὰ σωθοῦν, κατέφαγαν ὅλα τὰ τρόφιμα, ποὺ εἶχαν ἀπομείνει εἰς τὶς ἀποθῆκες.

Δὲν ἀπέμειναν εἰς τοὺς ἱεροὺς χώρους, εἰ μὴ μόνον ὀλίγοι ἄνδρες Ἰουδαῖοι, διότι ἡ πεῖνα ὁλονὲν καὶ περισσότερον ηὔξανε. Δι’ αὐτὸ οἱ ἄλλοι μετέβησαν ὁ καθένας εἰς τὴν πόλιν καὶ τὴν οἰκίαν του.

Μόνον ἐλάχιστοι ἄνδρες εἶχαν ἀπομείνει εἰς τὸν ἅγιον τόπον, διότι ἡ πεῖνα ὑπῆρξε πολὺ ἰσχυρή, ὥστε δὲν ἠμποροῦσαν νὰ τὴν ἀνθέξουν δι’ αὐτὸ οἱ φρουροὶ τοῦ Ναοῦ ἔφυγαν καὶ διεσκορπίσθησαν ὁ καθένας εἰς τὸν τόπον του.

Τότε ὁ Λυσίας ἐπληροφορήθη ὅτι ὁ Φίλιππος, τὸν ὁποῖον ὁ βασιλεὺς Ἀντίοχος, ἐνῷ ἀκόμα ζοῦσε, εἶχεν ὁρίσει, διὰ νὰ ἀναθρέψῃ τὸν υἱόν του τὸν Ἀντίοχον, ὥστε νὰ ἀναδείξῃ αὐτὸν ἄξιον βασιλέα,

Ὁ Λυσίας, ἐνῷ ἐπολιορκοῦσε τὸν Ναόν, ἐπληροφορήθη ὅτι ὁ Φίλιππος, τὸν ὁποῖον ὁ βασιλιᾶς Ἀντίοχος Δ', πρὶν ἀκόμη ἀποθάνῃ, εἶχεν ὁρίσει νὰ ἀναθρέψῃ καὶ ἐκπαιδεύσὴ τὸν υἱόν του Ἀντίοχον, ὥστε νὰ τοῦ ἀναθέσῃ ἀργότερα τὸν βασιλικὸν θρόνον,

ἐπέστρεψεν ἀπὸ τὴν Περσίαν καὶ τὴν Μηδίαν ἔχων μαζῆ του τὰς στρατιωτικὰς δυνάμεις, αἱ ὁποῖαι εἶχαν ἀκολουθήσει τὸν βασιλέα εἰς τὴν ἐκστρατείαν του. Ἔμαθεν ἀκόμα ὁ Λυσίας, ὅτι ὁ Φίλιππος ἐπιζητοῦσε νὰ ἀναλάβῃ αὐτὸς εἰς τὰς χεῖρας του τὰς ὑποθέσεις τοῦ βασιλείου τῆς Συρίας.

ἐπέστρεψεν ἀπὸ τὴν Περσίαν καὶ τὴν Μηδίαν μαζὶ μὲ τὸ ἐκστρατευτικὸν στρατιωτικὸν σῶμα, ποὺ συνώδευσε τὸν βασιλιᾶ Ἀντίοχον Δ'. Ἀκόμη ὁ Λυσίας ἐπληροφορήθη ὅτι ὁ Φίλιππος ἐπροσπαθοῦσε νὰ καταλάβῃ τὴν ἐξουσίαν καὶ νὰ γίνῃ κύριος τῶν ὑποθέσεων τοῦ βασιλείου τῆς Συρίας.

Ἔσπευδε, λοιπόν, ὁ Λυσίας νὰ ἀπομακρυνθῇ ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ νὰ εἴπῃ πρὸς τὸν βασιλέα, τοὺς ἀρχηγοὺς τοῦ στρατοῦ καὶ εἰς αὐτὸν τοῦτον τὸν στρατόν· «ἐδῶ κάθε ἡμέραν χάνομεν ἄνδρας. Ἡ τροφή μας εἶναι ὀλίγη, ἀλλὰ καὶ ὁ τόπος, τὸν ὁποῖον πολιορκοῦμεν, εἶναι πολὺ ἰσχυρός. Τὸ σπουδαιότερον εἶναι ὅτι ἐπείγουν αἱ ὑποθέσεις τοῦ Κράτους.

Ἔτσι ὁ Λυσίας ἐπέσπευδε τὴν ὅσον τὸ δυνατὸν σύντομον ἀναχώρησίν του ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλὴμ λέγων πρὸς τὸν βασιλιᾶ καὶ εἰς τοὺς ἀρχηγοὺς τοῦ στρατεύματος καὶ εἰς τοὺς στρατιῶτες: «Κάθε ἡμέρα ποὺ περνᾷ, γινόμεθα περισσότερον ἀδύνατοι, τὰ τρόφιμά μας ὀλιγοστεύουν καὶ ὁ τόπος, τὸν ὁποῖον πολιορκοῦμεν, εἶναι ὠχυρωμένος καὶ ἰσχυρός· ἐπὶ πλέον οἱ ὑποθέσεις τοῦ κράτους εἶναι πιεστικὲς καὶ ἀπαιτοῦν τὴν προσοχὴν καὶ τὴν ἄμεσον φροντίδα μας.

Λοιπὸν τώρα ἂς συμφιλιωθῶμεν μὲ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, ἂς συνάψωμεν εἰρήνην μαζῆ μὲ αὐτοὺς καὶ μὲ ὅλον τὸ ἔθνος των,

Δι’ αὐτὸ ἂς συμφιλιωθῶμεν τώρα μὲ τοὺς ἀνθρώπους αὐτούς, δίνοντας τὸ δεξί μας χέρι εἰς ἔνδειξιν φιλίας καὶ συμβιβασμοῦ, καὶ ἂς συνάψωμεν μαζί των εἰρήνην καὶ μὲ ὅλον τὸ ἔθνος των.

ἂς σεβασθῶμεν τὸ δικαίωμά των νὰ ζοῦν σύμφωνα μὲ τὰ ἰδικά των νόμιμα, ὅπως ἐγίνετο καὶ προηγουμένως. Διότι χάριν αὐτῶν ἀκριβῶς τῶν νόμων, τοὺς ὁποίους ἡμεῖς θέλομεν νὰ καταπατήσωμεν, ὠργίσθησαν αὐτοὶ καὶ ἔκαμαν ὅλα αὐτὰ ἐναντίον μας».

Ἂς τοὺς ἐγγυηθῶμεν καὶ ἂς τοὺς ἀναγνωρίσωμεν τὸ δικαίωμα νὰ ζοῦν σύμφωνα μὲ τοὺς νόμους των, τὰ ἤθη καὶ τὰ ἔθιμά των, ὅπως ἐζοῦσαν καὶ προηγουμένως. Διότι χάριν τῶν νόμων, τῶν ἠθῶν καὶ τῶν ἐθίμων αὐτῶν, τὰ ὁποῖα ἡμεῖς κατηργήσαμεν, ἐκυριεύθησαν οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἀπὸ ἀγανάκτησιν καὶ ὀργὴν καὶ ἔκαμαν ὅλα αὐτά».

Ὁ λόγος αὐτὸς ἤρεσε εἰς τὸν βασιλέα καὶ εἰς τοὺς ἄρχοντας. Ἀπέστειλε δὲ ὁ βασιλεὺς ἄνδρας πρὸς τοὺς Ἰουδαίους διὰ νὰ κλείσουν εἰρήνην· οἱ δὲ Ἰουδαῖοι ἐδέχθησαν τὰς προτάσεις.

Ἡ πρότασις αὐτὴ τοῦ Λυσία ἄρεσε καὶ ἔγινε ἀποδεκτὴ ἀπὸ τὸν βασιλιᾶ, Ἀντίοχον Ε' τὸν Εὐπάτορα, καὶ ἀπὸ τοὺς ἀρχηγοὺς τοῦ στρατοῦ· καὶ ὁ βασιλιᾶς ἀπέστειλε πρὸς τοὺς Ἰουδαίους ὄρους εἰρήνης, οἱ δὲ Ἰουδαῖοι τοὺς ἀπεδέχθησαν.

Ὁ βασιλεὺς καὶ οἱ ἄρχοντές του ὡρκίσθησαν πρὸς τοὺς Ἰουδαίους διὰ τὴν τήρησιν τῆς συνθήκης. Ἔπειτα ἀπὸ αὐτὰ οἱ Ἰουδαῖοι ἐβγῆκαν ἀπὸ τὰ ὀχυρώματά των.

Ὁ βασιλιᾶς καὶ οἱ ἀρχηγοὶ τοῦ στρατοῦ ἐπεκύρωσαν τὴν συνθήκην εἰρήνης μὲ ὅρκον καὶ τότε οἱ πολιορκούμενοι ἐβγῆκαν ἀπὸ τὶς ὠχυρωμένες θέσεις των.

Ὁ δὲ βασιλεὺς ἀκολουθούμενος ἀπὸ στρατὸν εἰσῆλθεν εἰς τὴν Σιών. Εἶδε τὰ ὀχυρώματα τοῦ τόπου καὶ παρέβη τὸν ὅρκον, τὸν ὁποῖον ἔδωσε. Διέταξε δὲ τοὺς στρατιώτας του νὰ κρημνίσουν τὸ γύρω τεῖχος.

Ἀλλ’ ὅταν ὁ βασιλιᾶς ἐμπῆκε εἰς τὸν χῶρον τοῦ λόφου τῆς Σιὼν καὶ εἶδε πόσον καλὰ ὠχυρωμένος, καὶ ἀπόρθητος ἦταν ὁ τόπος, ἀθέτησε τὸν ὅρκον, τὸν ὁποῖον ἔδωκε, καὶ διέταξε νὰ κατεδαφίσουν γύρω γύρω τὸ τεῖχος, ποὺ περιέβαλλε τὸν Ναόν.

Κατόπιν μὲ μεγάλην βίαν ἀνεχώρησε καὶ ἐπέστρεψεν εἰς τὴν Ἀντιόχειαν. Ἐκεῖ ὅμως εὑρῆκε τὸν Φίλιππον κύριον τῆς πόλεως αὐτῆς. Ἐπολέμησεν ἐναντίον αὐτοῦ καὶ ἐκυρίευσε τὴν πόλιν κατόπιν σκληροῦ ἀγῶνος.

Κατόπιν δὲ ἀνεχώρησε πάρα πολὺ βιαστικὰ καὶ ἐπέστρεψεν εἰς τὴν Ἀντιόχειαν, ὅπου εὑρῆκε τὸν Φίλιππον νὰ εἶναι ἤδη κύριος τῆς πόλεως. Ἀλλ’ ὁ Ἀντίοχος Ε' ὁ Εὐπάτωρ ἐπολέμησεν ἐναντίον τοῦ Φιλίππου καὶ κατέλαβε τὴν πόλιν μὲ ἔφοδον καὶ μὲ τὴν δύναμιν τῶν ὅπλων.