Μιχαίας

Λόγος Κυρίου ἐλέχθη πρὸς τὸν Μιχαίαν, τὸν υἱὸν τοῦ Μωρασθεὶ κατὰ τὰς ἡμέρας τοῦ Ἰωάθαμ, τοῦ Ἄχαζ, καὶ τοῦ Ἐζεκίου, βασιλέων τοῦ Ἰούδα, ἐν συνδυασμῷ μὲ προφητικὰ ὁράματα, τὰ ὁποῖα αὐτὸς εἶδε σχετικῶς μὲ τὴν Σαμάρειαν καὶ τὴν Ἱερουσαλήμ.

Τὸ βιβλίον αὐτὸ περιέχει τοὺς λόγους τοῦ Κυρίου, τοὺς ὁποίους εἶπεν εἰς τὸν Μιχαίαν, τὸν υἱὸν τοῦ Μωρασθεῖ (ἢ κατ’ ἄλλους: Τὸν καταγόμενον ἀπὸ τὴν Μωρασθεί), κατὰ τὶς ἡμέρες, ποὺ ἐβασίλευσαν ὡς βασιλεῖς τοῦ Ἰούδα ὁ Ἰωάθαμ καὶ ὁ Ἄχαζ καὶ ὁ Ἐζεκίας· περιέχει τοὺς ὑπερφυσικοὺς λόγους, ποὺ τοῦ ἀπηύθυνεν ὁ Θεὸς ἐν συνδυασμῷ μὲ τὰ προφητικὰ ὁράματα, ποὺ εἶδεν ὁ Μιχαίας, τὰ ὁποῖα ἀφωροῦσαν τὴν Σαμάρειαν 9τὸ βόρειον βασίλειον) καὶ τὴν Ἱερουσαλήμ (τὸ νότιον βασίλειον).

Σεῖς, οἱ λαοί, ἀκούσατε τὰ προφητικὰ αὐτὰ λόγια. Ἂς προσέξῃ ἡ γῆ καὶ ὅλοι ὅσοι κατοικοῦν εἰς αὐτήν. Ὁ Κύριος θὰ ἐξέλθῃ ἀπὸ τὸ ἅγιον αὐτοῦ ἐν οὐρανοῖς κατοικητήριον καὶ θὰ σᾶς καταδικάσῃ.

Ἀκοῦστε μὲ προσοχήν, σεῖς οἱ λαοί, τὰ προφητικὰ αὐτὰ λόγια· καὶ ἂς προσέξῃ ἡ γῆ καὶ ὅλοι, ὅσοι κατοικοῦν εἰς αὐτήν. Ὁ δικαιοκρίτης Κύριος θὰ κατεβῆ ἀπὸ τὸ ἅγιον καὶ ὑπερουράνιον κατοικητήριόν του καὶ θὰ γίνῃ μάρτυς κατηγορίας ἐναντίον σας.

Ἰδού, ἐξέρχεται ἀπὸ τὸν ἅγιον αὐτοῦ τόπον, κατεβαίνει εἰς τὴν γῆν, περιπατεῖ ἐπάνω εἰς τὰς ὑψηλὰς κορυφὰς τῶν ὀρέων.

Διότι, νά! Ὁ Κύριος ἐξέρχεται ἀπὸ τὸ ἅγιον κατοικητήριον του· κατεβαίνει εἰς τὴν γῆν καὶ περιπατεῖ εἰς τὶς ὑψηλὲς κορυφὲς τῶν βουνῶν τῆς γῆς.

Κάτω ἀπὸ αὐτὸν θὰ συγκλονισθοῦν ὄρη, αἱ δὲ κοιλάδες ἀπὸ τὴν ἀναταραχὴν αὐτὴν θὰ λυώσουν, ὅπως λυώνει τὸ κερὶ ἐμπρὸς εἰς τὴν φωτιὰν καὶ ὅπως τὸ νερό, τὸ ὁποῖον τρέχει εἰς τὴν κατωφέρειαν.

Καὶ τὰ ὄρη θὰ σαλευθοῦν κάτω ἀπὸ Αὐτόν, ἀπὸ δὲ τὸν συγκλονισμὸν τοῦτον οἱ κοιλάδες θὰ λειώσουν καὶ θὰ διαλυθοῦν, ὅπως λειώνει καὶ διαλύεται τὸ κερὶ κοντὰ καὶ ἀπέναντι ἀπὸ τὴν φωτιὰ καὶ ὅπως κυλᾷ καὶ φεύγει τὸ νερό, τὸ ὁποῖον τρέχει εἰς τὸ ἐπικλινὲς ἔδαφος.

Ὅλα αὐτὰ θὰ γίνουν ἐξ αἰτίας τῆς ἀσεβείας τῶν ἀπογόνων τοῦ Ἰακώβ, διὰ τὰς ἁμαρτίας τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ. Ποία εἶναι ἡ ἀσέβεια τῶν ἀπογόνων τοῦ Ἰακώβ; Δὲν εἶναι ἡ εἰδωλολατρικὴ Σαμάρεια; Ποία εἶναι ἡ ἁμαρτία τοῦ Ἰουδαϊκοῦ λαοῦ; Δὲν εἶναι ἡ Ἱερουσαλήμ;

Ὅλα αὐτὰ θὰ συμβοῦν ἕνεκα τῶν ἀσεβειῶν καὶ τῶν ἀχρειοτήτων τῶν ἀπογόνων τοῦ Ἰακώβ (τῶν Ἰσραηλιτῶν). Ποία εἶναι ἡ ἀσέβεια, ἡ ἀποστασία τοῦ Ἰακώβ (τῶν δέκα φυλῶν τοῦ Ἰσραήλ); Δὲν εἶναι ἡ Σαμάρεια, ἡ πρωτεύουσα τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰσραήλ, τὸ κέντρον τῆς λατρείας τοῦ Βάαλ; Καὶ ποία εἶναι ἡ ἁμαρτία τῶν ἀπογόνων τοῦ Ἰούδα, τοῦ Ἰουδαϊκοῦ λαοῦ; Δὲν εἶναι ἡ Ἱερουσαλήμ;

Θὰ καταστήσω τὴν Σαμάρειαν ἔρημον καὶ ἐρειπωμένην σὰν ἄχρηστον πρόχειρον καλὺβην ἀγροῦ, ποὺ ἐφυλάσσοντο αἱ ὀπῶραι. Θὰ μεταβάλω αὐτὴν εἰς ἀμπελῶνας, θὰ ἀνασπάσω καὶ θὰ ρίψω εἰς τὸ χάος τοὺς λίθους τῶν οἰκιῶν της, θὰ ἀνασκάψω τὴν πόλιν ἀπὸ τὰ θεμέλιά της.

Διὰ τοῦτο θὰ κάμω τὴν Σαμάρειαν ὁμοίαν πρὸς πρόχειρον ἀγροτικὴν καλύβην ὀπωρικῶν καὶ φρούτων, ὅπως ἐκεῖνες ποὺ ἐγκαταλείπονται μετὰ τὸ θέρος καὶ ἐρημώνονται. Τὸν ὠραῖον λόφον, εἰς τὸν ὁποῖον εἶναι τώρα κτισμένη, θὰ τὸν μετατρέψω εἰς ἀμπελῶνα. θὰ ρίξω κάτω τοὺς λίθους τῶν κατοικιῶν της καὶ θὰ τοὺς κατακρημνίσω εἰς τὴν βαθεῖαν χαράδραν, θὰ ἀνασκάψω δὲ τὴν πόλιν ἀπὸ τὰ θεμέλιά της.

Οἱ ἐχθροί της θὰ καταστρέψουν, ὄχι μόνον αὐτήν, ἀλλὰ θὰ κατακόψουν καὶ θὰ ἐξαφανίσουν καὶ ὅλα τὰ γλυπτὰ εἴδωλά της. Θὰ παραδώσουν εἰς καταστρεπτικὸν πῦρ ὅλα τὰ ἀφιερώματα τῶν εἰδώλων. Καὶ γενικῶς ὅλα τὰ εἴδωλά των ἐγὼ θὰ τὰ ἐξαφανίσω ἀπὸ τὴν χώραν των. Διότι αὐτὰ ἔχουν ἀποκτηθῆ καὶ συγκεντρωθῆ ἀπὸ τὸν μισθὸν τῆς πορνείας, τὰ συνεκέντρωσεν ἡ Σαμάρεια διὰ χρημάτων τῆς πνευματικῆς της πορνείας, τῆς ἐκτροπῆς της ἀπὸ τὸν Θεὸν εἰς τὴν εἰδωλολατρείαν.

Οἱ ἐχθροὶ θὰ καταστρέψουν καὶ θὰ θρυμματίσουν ὅλα τὰ γλυπτὰ εἴδωλά της καὶ θὰ παραδώσουν εἰς τὴν φωτιὰ τὸ πλῆθος τῶν ἀφιερωμάτων εἰς τοὺς ναοὺς καὶ τὰ τεμένη, τὰ ὁποῖα προσέφεραν ὡς μισθὸν εἰς τὰ εἴδωλα, τοὺς δῆθεν εὐεργέτας των, καὶ θὰ ἐξαφανίσω ὅλα τὰ εἴδωλά της. Διότι ὁ Ἰσραηλιτικὸς λαὸς συνεκέντρωσε τὰ ἀφιερώματα αὐτὰ ἀπὸ τὴν πνευματικήν του πορνείαν, δηλαδὴ τὴν εἰδωλολατρίαν. Τὰ εἴδωλα καὶ τὰ ἀφιερώματα αὐτὰ τὰ ἀπέκτησε καὶ τὰ συνεκέντρωσεν ὁ Ἰσραηλιτικὸς λαὸς ἀπὸ εἰσφορὲς καὶ ἀφιερώματα, ποὺ προήρχοντο ἀπὸ τὴν ἀποστασίαν του, τὴν πνευματικήν του πορνείαν, δηλαδὴ τὴν εἰδωλολατρίαν (ἢ κατ’ ἄλλους: Ἀπὸ τὴν πορνείαν τῶν ἱεροδούλων).

Διὰ τὴν ἀσέβειάν της αὐτὴν θὰ τιμωρηθῇ, θὰ ἀναλυθῇ εἰς κοπετοὺς καὶ θρήνους, θὰ πορευθῇ ἀνυπόδητος καὶ γυμνὴ πρὸς τὴν αἰχμαλωσίαν. Ὁ κοπετὸς καὶ ὁ θρῆνος της θὰ εἶναι ὡσὰν τὰ οὐρλιάσματα τῶν θηρίων, καὶ τὸ πένθος της ὅπως εἶναι ὁ θρῆνος τῶν σειρήνων (κουκουβάγιας).

Ἕνεκα τῆς ἀσεβείας της αὐτῆς ἡ Σαμάρεια θὰ κτυπᾷ τὸ στῆθος της καὶ θὰ θρηνῇ· θὰ πορευθῇ εἰς τὴν αἰχμαλωσίαν ἀνυπόδητη καὶ γυμνή, ὁ δὲ μεγάλος κοπετὸς καὶ θρῆνος διὰ τὴν συμφορὰν θὰ εἶναι τόσον βαρύς, ὡσὰν τοὺς μυκηθμοὺς καὶ τὰ οὐρλιαχτὰ τῶν ἀγρίων θηρίων κατὰ τὴν νύκτα· καὶ τὸ πένθος της θὰ εἶναι ὡσὰν τοὺς θρήνους τῶν μυθικῶν σειρήνων (ἢ τῆς κουκουβάγιας, ἡ ὁποία ἀρέσκεται να λαλῇ εἰς ἔρημα μέρη).

Διότι ἡ πληγὴ τῆς διαφθορᾶς καὶ κακίας της ἔχει πλέον κυριαρχήσει, ἔχει ἐπεκταθῇ καὶ ἦλθε μέχρι τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰούδα. Ἤγγισε τὴν πύλην τοῦ ἰουδαϊκοῦ μου λαοῦ, ἕως εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ.

Ὅλα δὲ αὐτὰ θὰ συμβοῦν, διότι ἡ πληγὴ τῆς κακίας τῆς Σαμαρείας ὑπῆρξε τόσον μεγάλη, βαθεῖα καὶ ἀθεράπευτος, ὥστε ἐπεξετάθη μέχρι τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰούδα· ἡ τιμωρία ἔφθασε καὶ ἤγγισε τὴν πύλην τοῦ Ἰουδαϊκοῦ λαοῦ μου, αὐτὴν ταύτην τὴν Ἱερουσαλήμ.

Οἱ Φιλισταῖοι, ποὺ κατοικεῖτε τὴν Γέθ, μὴ κομπάζετε καὶ μὴ μεγαλοφέρνετε. Μὴ ἀνοικοδομῆτε μὲ χαρὰν καὶ γέλια τὰ σπίτια σας, ἀλλὰ ἀντὶ τοῦ γέλιου ρίψατε χῶμα εἰς ἔνδειξιν πένθους ἐπάνω εἰς τὰς κεφαλάς σας.

Ὅσοι κατοικεῖτε εἰς τὴν φιλισταϊκὴν πόλιν Γέθ, μὴ φρονεῖτε μεγάλα καὶ ὑψηλά, βλέποντες τὴν καταστροφὴν τοῦ Ἰσραὴλ καὶ ἀκούοντες τὴν ἀπειλὴν κατὰ τοῦ Ἰούδα. Καὶ ὅσοι κατοικεῖτε εἰς τὴν Ἀκείμ (ἢ κατ’ ἄλλην γραφήν: Καὶ οἱ κάτοικοι τῆς Γέθ, οἱ Ἐνακείμ, οἱ ἀπόγονοι τοῦ γίγαντος Ἐνάκ), μὴ κτίζετε τὰ σπίτια σας μὲ χαρὲς καὶ γέλια, ἐπιχαίροντες διὰ τὴν συμφορὰν τῶν ἄλλων, ὡσὰν νὰ πρόκειται σεῖς νὰ μείνετε ἄθικτοι. Ἀντὶ λοιπὸν νὰ γελᾶτε καὶ νὰ διασκεδάζετε, πασπαλίσατε μὲ σκόνην τῆς γῆς τὰ κεφάλια σας εἰς ἔνδειξιν πένθους.

Αἱ πόλεις ὅμως τῆς Ἰουδαίας, τῶν ὁποίων οἱ κάτοικοι ἦσαν καλοί, δὲν ὑπέφεραν ὅπως αἱ ἄλλαι. Οἱ κάτοικοι τῆς Σενναάν, ἀναίσθητοι εἰς τὸν ξένον πόνον, δὲν ἐξῆλθον νὰ θρηνήσουν τὴν καταστροφὴν μιᾶς γειτονικῆς των πόλεως. Θὰ δεχθοῦν ὅμως ὀδυνηρὰ πλήγματα ἐκ μέρους τῶν ἐχθρῶν των.

Ἐπειδὴ δὲ οἱ κάτοικοι τῆς Σενναὰν ἐνόμιζαν ὅτι εἶναι ἀσφαλισμένοι καὶ δὲν ἐδοκιμάζοντο, ὅπως ἐκεῖνοι τῶν ἄλλων πόλεων, δὲν ἐβγῆκαν νὰ συμμετάσχουν εἰς τὸ πένθος, τὸν θρῆνον καὶ τὴν συμφορὰν γειτονικῆς των πόλεως, ποὺ κατεστράφη· διὰ τοῦτο δὲν θὰ μείνουν ἀτιμώρητοι· διὰ τὴν ἀνάλγητον αὐτὴν συμπεριφοράν των θὰ συμμετάσχουν καὶ αὐτοί, χωρὶς νὰ τὸ θέλουν, εἰς τὴν συμφοράν σας· θὰ ἐρημωθῇ καὶ ἡ Σενναὰν μαζὶ μὲ ὅλες τὶς ἄλλες πόλεις.

Ποῖος ἤρχισε τὰς συμφορὰς καὶ τὰς θλίψεις ἐναντίον τῆς Ἱερουσαλήμ, ἡ ὁποία ἀνεπαύετο εἰς τὰ ἀγαθά της; Ὁ Θεός. Διότι αὐτὸς κατεβίβασε καὶ ἔρριψεν ἐναντίον τῶν πυλῶν τῆς Ἱερουσαλὴμ τὰς συμφοράς.

Ποῖος ἄρχισε νὰ προκαλῇ τὶς ὀδυνηρὲς τιμωρίες εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, ἡ ὁποία προηγουμένως ἤκμαζεν, εἶχεν ἀφθονίαν ἀγαθῶν καὶ ἀπελάμβανεν εἰρήνην; Ἀσφαλῶς ὁ Θεὸς ἐπέτρεψε τὶς συμφορές. Διότι κατὰ παραχώρησιν τοῦ Κυρίου οἱ συμφορὲς ἔπεσαν καὶ ἐκτύπησαν τὶς πύλες τῆς Ἱερουσαλήμ.

Ἠκούσθη τότε ἐκεῖ ὁ κρότος τῶν πολεμικῶν ἁρμάτων καὶ τοῦ ἐχθρικοῦ ἱππικοῦ. Ἐτιμωρήθησαν οἱ κάτοικοι τῆς Λαχίς, ποὺ αὐτὴ ἡ πόλις προεπορεύετο καὶ τὸ ἡ πηγὴ τῆς ἁμαρτίας διὰ τὴν θυγατέρα Σιών. Διότι εἰς αὐτὴν εὑρέθησαν πολυάριθμοι καὶ ἀνεπτυγμέναι αἱ ἀσέβειαι τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ.

Οἱ συμφορὲς δὲ αὐτές εἶναι ὁ κρότος τῶν ἐχθρικῶν πολεμικῶν ἁρμάτων καὶ ὁ θόρυβος τοῦ ἐχθρικοῦ ἱππικοῦ· διότι οἱ ἀσεβεῖς κάτοικοι τῆς Λαχὶς ὑπῆρξαν οἱ διδάσκαλοι καὶ οἱ ἀρχηγοὶ τῆς ἀσεβείας τῶν εἰδώλων διὰ τὴν θυγατέρα τῆς Σιών, τὴν Ἱερουσαλήμ· σύ, πόλις Λαχίς, θὰ δεχθῇς τὴν τιμωρίαν πρὶν ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλήμ, διότι σὺ ἐζήλωσες καὶ εἰς σὲ εὑρέθησαν πρῶτα οἱ ἀσέβειες τοῦ βορείου βασιλείου τοῦ Ἰσραὴλ καὶ διότι σὺ παρέσυρες εἰς τὴν παρανομίαν καὶ εἰδωλολατρίαν τὴν Ἱερουσαλήμ.

Διὰ τοῦτο, σὺ Κύριε, θὰ ἐξαποστείλῃς ἐχθροὺς νὰ καταλάβουν τὴν Γὲθ καὶ τοὺς πολλοὺς εἰδωλολατρικοὺς ναούς της. Καθόλου αὐτοὶ δὲν ἐβοήθησαν τοὺς βασιλεῖς τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ.

Διὰ τοῦτο σύ, Κύριε, θὰ ἐξαποστείλῃς ἐχθροὺς διὰ νὰ πολιορκήσουν καὶ καταλάβουν τὴν Γέθ, ἡ ὁποία εἶναι γεμάτη ἀπὸ εἰδωλολατρικοὺς ναοὺς μὲ πάμπολλα μάταια, ψευδῆ εἴδωλα. (ἢ κατ’ ἄλλην ἑρμηνείαν: Ἐπειδὴ σύ, ἡ πόλις Λαχίς, ἀσέβησες, θὰ δώσῃς καὶ σὺ πλῆθος αἰχμαλώτων καὶ ἀποίκων ἀπὸ ὅλα τὰ ὅριά σου μέχρι τῆς Γέθ, ἡ ὁποία θὰ ἐρημωθῇ, διότι ἀκολούθησες τὴν ἀσέβειαν τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ καὶ ἐγέμισες μὲ μάταια εἴδωλα). Οἱ εἰδωλολατρικοὶ αὐτοὶ ναοὶ καὶ τὰ μάταια, ψευδῆ εἴδωλα ἀπεδείχθησαν ἐντελῶς ἀνίσχυροι εἰς τὸ νὰ βοηθήσουν τοὺς βασιλεῖς τοῦ Ἰσραήλ (τοῦ βορείου βασιλείου).

Ὡδήγησαν τοὺς ἐχθροὺς νὰ κατακτήσουν καὶ κληρονομήσουν τὴν χώραν μέχρι καὶ τῆς Λαχίς, καὶ ἔτσι ἡ ἔνδοξος κληρονομία τῆς θυγατρὸς τοῦ Ἰσραηλ θὰ φθάσῃ πανικόβλητος ἕως τὴν Ὀδολλάμ.

Καὶ ὄχι μόνον δὲν ἐβοήθησαν τὸν Ἰσραήλ, ἀλλ’ ἀπεναντίας ὡδήγησαν τοὺς ἐχθροὺς νὰ κατακτήσουν καὶ νὰ κληρονομήσουν τὴν χώραν· οἱ Ἀσσύριοι κατακτηταὶ ἔφθασαν μέχρι τὴν Λαχίς, τῆς ὁποίας ἔγιναν οἱ μόνιμοι κληρονόμοι τῆς γῆς. Μὲ τὸν τρόπον αὐτὸν ἡ ἄδοξος δόξα τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, ὁ ὁποῖος θὰ φεύγῃ κατατρομαγμένος, θὰ φθάσῃ μέχρι τῆς πόλεως Ὀδολλάμ, ἡ ὁποία εὑρίσκεται εἰς τὸ ἀπώτατον ὅριον τῆς Ἰουδαίας. Ἑπομένως ἡ αἰχμαλωσία καὶ ἡ ἐρήμωσις θὰ ἀπλωθοῦν ἀπὸ τὸ ἕνα ἄκρον τῆς Ἰουδαίας μέχρι τὸ ἀλλο. (ἢ κατ’ ἄλλην ἑρμηνείαν: Ἡ ἐρημία δὲν θὰ κτυπήσῃ μόνον τὴν Λαχίς, ἀλλὰ θὰ ἐπεκταθῇ μέχρι τὴν Ὀδολλάμ, θὰ κυριεύσῃ δὲ καὶ τὴν ἔνδοξον Ἱερουσαλήμ· διότι αὐτὴν προσηγόρευσε θυγατέρα Σιὼν πρὸς αὐτὴν δὲ στρέφεται εἰς τὴν συνέχειαν καὶ ἀπευθύνει τὸν λόγον).

Εἰς ἔνδειξιν πένθους καὶ κοπετοῦ διὰ τὰς συμφοράς σου ξύρισε καὶ κούρεψε τὰς κεφαλὰς τῶν τρυφερῶν σου τέκνων. Ἄπλωσε τὴν χηρείαν σου, ὅπως ἀπλώνει ὁ ἀετὸς τὰς ἀσθενικὰς πλέον πτέρυγάς του, διότι τὰ τέκνα σου θὰ ὁδηγηθοῦν αἰχμάλωτα μακρὰν ἀπὸ σέ.

Διὰ τοῦτο σύ, ἡ Σιὼν (ἢ ὅλη ἡ Ἰουδαία), εἰς ἔνδειξιν πένθους ξύρισε καὶ κούρευσε τὶς κεφαλὲς τῶν τρυφερῶν σου τέκνων, τὰ ὁποῖα προηγουμένως ἐζοῦσαν κατὰ τρόπον ἡδονικὸν καὶ ἀλαζονικόν, τώρα ὅμως θὰ ὁδηγηθοῦν εἰς αἰχμαλωσίαν καὶ δυστυχίαν. Ἄπλωσε καὶ μεγάλωσε τὴν χηρείαν σου, ὅπως ὁ ἀετὸς ἀποβάλλει τὰ πτερά του καὶ ἀπογυμνοῦται, μέχρι σημείου νὰ μὴ ἠμπορῇ καθόλου νὰ θηρεύῃ τὴν τροφήν του· μεγάλωσε τὴν χηρείαν σου, διότι θὰ εἶσαι ἔρημος καὶ εὐάλωτος ἀπὸ τοὺς ἐχθρούς, ἀφοῦ θὰ ἔχῃς ἀπογυμνωθῆ ἀπὸ τὴν ἰδικήν μου προστασίαν· καὶ ἔτσι τὰ τέκνα σου, τὰ ὁποῖα ἀνέτρεφες μὲ κάθε τρυφήν, θὰ ὁδηγηθοῦν εἰς τὴν αἰχμαλωσίαν μακριὰ ἀπὸ σέ. Διὰ τὴν στέρησιν αὐτὴν θὰ πονέσῃς πολύ, ὅπως ὁ ἀετὸς ἀλγεῖ πάρα πολύ, ὅταν στερηθῇ τοὺς νεοσσούς του.

Οἱ κάτοικοί σου ἐσυλλογίζοντο καὶ κατέστρωναν πονηρὰ σχέδια. Ἐξαπλωμένοι εἰς τὰς κλίνας των κατὰ τὴν ἑσπέραν ἐσχεδίαζαν κακὰ ἐναντίον τῶν ἄλλων. Καὶ ὅταν ἤρχετο ἡ ἡμέρα τὰ ἐπραγματοποιοῦσαν, διότι δὲν ἐσήκωναν ἰκετευτικὰς τὰς χεῖρας των πρὸς τὸν Θεόν.

Ὅλα, ὅσα ἀνεφέρθησαν (εἰς τὸ προηγούμενον κεφάλαιον), θὰ τὰ πάθουν, διότι οἱ ἰσχυροὶ καὶ οἱ ἄρχοντες ἐσχεδίαζαν παράνομα καὶ πῶς θὰ προκαλέσουν κάποιαν κόπωσιν καὶ κάκωσιν· ἀκόμη καὶ τὴν νύκτα ξαπλωμένοι εἰς τὰ κρεββάτια των ἐπρομελετοῦσαν τὴν πονηρίαν, μόλις δὲ ἀνέτελλεν ἡ ἡμέρα, ἐκτελοῦσαν χωρὶς καμμίαν ἀναβολὴν τὰ κακοῦργα σχέδιά των, διότι δὲν ἐσήκωναν τὰ χέρια των μὲ ἅγιον πόθον εἰς ἱκεσίαν τοῦ Θεοῦ, ὅπως κάμνουν οἱ εὐσεβεῖς.

Ἐπιθυμοῦσαν ἀγροὺς καὶ τοὺς ἤρπαζαν ἀπὸ τὰ ὀρφανά. Κατεδυνάστευαν οἰκογενείας, ἐλήστευαν ἀνθρώπους, ἥρπαζαν καὶ οἰκειοποιοῦντο τὰ σπίτια των, ἔπαιρναν ὡς αἰχμάλωτον τὸν ἄνδρα καὶ ὡς ἰδιακτησίαν των τὴν κληρονομίαν του.

Αὐτοὶ ἐζήλευαν τὰ χωράφια τῶν ἀδυνάτων καὶ εἶχαν σφοδρὰν ἐπιθυμίαν νὰ τὰ ἀρπάξουν· ἅρπαζαν τὶς περιουσίες τῶν ὀρφανῶν καὶ κατεπίεζαν τὶς οἰκογένειες· μὲ συκοφαντίες ἅρπαζαν ἀνθρώπους καὶ τοὺς καθιστοῦσαν δούλους των, τὰ σπίτια των δὲ καὶ τὴν περιουσίαν των τὰ ἐλεηλατοῦσαν καὶ τὰ ἔκαναν ἰδικά τους.

Διὰ τοῦτο αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος· «ἰδοὺ ἐγὼ ἔχω σκεφθῆ καὶ ἀποφασίσει νὰ ἀποστείλω τιμωρίας ἐναντίον τῆς φυλῆς αὐτῆς, βαρὺν ζυγόν, ὥστε νὰ μὴ ἠμπορέσετε ἐξ αἰτίας του νὰ σηκώσετε τὸν τράχηλόν σας. Δὲν θὰ βαδίσετε πλέον ἐλεύθεροι καὶ ὄρθιοι, διότι ἦλθεν ὁ καιρὸς τῆς τιμωρίας σας.

Δι’ ὅλες αὐτὲς τὶς παρανομίες των αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος: «Ἐπειδὴ αὐτοὶ ἐσκέπτοντο πῶς νὰ κακοποιήσουν τὸν πλησίον, διὰ τοῦτο, νά! Καὶ ἐγὼ σκέπτομαι νὰ καταφέρω εἰς τὴν φυλὴν αὐτὴν τιμωρίες, οἱ ὅποιες θὰ εἶναι τόσον βαρειὲς καὶ ἐπαχθεῖς, ὥστε, ὅπως ὁ ζυγὸς τῶν βοδιῶν, θὰ κάμψουν ὅλως διόλου τοὺς σκληροὺς καὶ ἀλαζονικοὺς τραχήλους σας, εἰς τρόπον ὥστε νὰ μὴ ἠμπορῆτε νὰ τοὺς σηκώσετε καὶ νὰ βαδίσετε ὄρθιοι μὲ τὸ κεφάλι ψηλά, διότι ἔφθασεν ὁ δύσκολος καιρὸς τῶν δεινῶν καὶ τῶν πόνων.

Κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην τῶν τιμωριῶν σας, θὰ καταντήσετε μολόγημα καὶ παροιμία διὰ τοὺς λαούς· θὰ συντεθῇ ἀσματικὸς θρῆνος διὰ τὰ δεινά σας, τὸν ὁποῖον καὶ σεῖς οἱ ἴδιοι θὰ ψάλλετε καὶ θὰ λέγετε· Πολλὰς καὶ μεγάλας ταλαιπωρίας ὑπέστημεν. Περιοχὴ τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ μου κατεμετρήθη καὶ ἐδόθη ὡς ἰδιοκτησία εἰς ἄλλους. Δὲν ὑπῆρχε κανεὶς νὰ ἐμποδίσῃ τὸν κατακτητὴν καὶ νὰ τὸν ἀποτρέψῃ ἀπὸ τὸ ἔργον τῆς κατακτήσεως. Καὶ αὐτὰ ἀκόμα τὰ χωράφια σας θὰ μοιρασθοῦν εἰς τοὺς ἐχθρούς σας.

Κατὰ τὴν ὀδυνηρὰν ἐκείνην ἡμέραν εἰς τὰ στόματα τῶν ἀνθρώπων μεταξὺ τῶν ἐχθρικῶν λαῶν θὰ περιφέρεται διὰ σᾶς παροιμία εἰρωνική, ἀπὸ δὲ τὰ στόματα τῶν οἰκείων σας ἕνα θρηνητικὸν ᾆσμα θὰ ψάλλεται, τὸ ὁποῖον θὰ λέγῃ: «Κατεστράφημεν ἐντελῶς! Τὸ μέρος τῆς χώρας, τὸ ὁποῖον ἐδόθη ὡς κληρονομία εἰς τὸν Ἰσραήλ, ἀφοῦ ἐμετρήθη, διῃρέθη ἀπὸ τοὺς εἰδωλολάτρας ἐχθροὺς καὶ ἐδόθη εἰς ξένους· αὐτὰ δὲ ἔγιναν χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ κανείς, ποὺ νὰ ἐμποδίζῃ τὴν καταλυτικὴν αὐτὴν διαίρεσιν, εἰς τρόπον ὥστε οἱ εἰδωλολάτραι νὰ ἀποστοῦν ἀπὸ αὐτό». Πράγματι (λέγει ὁ Προφήτης) τὰ χωράφια σας διενεμήθησαν μεταξὺ τῶν ἐχθρῶν καὶ σεῖς ἐγίνατε ἀπόκληροι.

Διὰ τοῦτο δὲν θὰ ὑπάρχῃ πλέον μεταξύ σας ἄρχων, ὁ ὁποῖος, ἀφοῦ μετρήσῃ τὴν χώραν, νὰ τὴν διανείμῃ διὰ κληρώσεως ἐνώπιον τῆς συνελεύσεως τοῦ λαοῦ τοῦ Κυρίου.

Διὰ τοῦτο δὲν θὰ ὑπάρχῃ πλέον μεταξύ σας ἄρχων, ὁ ὁποῖος θὰ μετρᾷ καὶ θὰ διαμοιράζῃ τὴν χώραν μὲ κλῆρον ἐνώπιον τῆς συνελεύσεως τοῦ λαοῦ τοῦ Κυρίου, ἐπειδὴ ὅλα θὰ σᾶς ἔχουν ἀφαιρεθῇ καὶ θὰ ἀνήκουν εἰς ἄλλους, οἱ ὁποῖοι καὶ θὰ τὰ νέμωνται.

Μὴ χύνετε ἀνωφελῆ καὶ μάταια δάκρυα. Ἂς μὴ δακρυρροοῦν τὰ μάτια σας διὰ τὰς συμφοράς σας αὐτάς. Διότι ὁ Κύριος δὲν πρόκειται νὰ ἀποσείσῃ ἀπὸ ἐπάνω σας αὐτὸν τὸν ἐξευτελισμόν σας.

Μὴ κλαίετε μὲ δάκρυα ἀνωφελῆ, μὲ δάκρυα ὄχι μετανοίας καὶ μεταμελείας· καὶ ἂς μὴ δακρύζουν τὰ μάτια σας διὰ τὰ κακά, τὰ ὁποῖα θὰ σᾶς εὕρουν. Διότι οὐδεμίαν ὠφέλειαν θὰ ἀποκομίσετε, ἐπειδὴ ὁ Κύριος δὲν πρόκειται νὰ ἀποδιώξῃ καὶ ἀπομακρύνῃ τὰ ἐξευτελιστικὰ βάσανα, ποὺ θὰ σᾶς εὔρουν.

Καθένας, ποὺ λέγει μὲ ἀλαζονείαν· «εἴμεθα ἀπόγονοι τοῦ Ἰακώβ», ἐξώργισε τὸ πνεῦμα τοῦ Κυρίου ἐναντίον σας. Ἐξοργιστικὰ δὲν εἶναι τὰ ἔργα αὐτοῦ τοῦ ἀλαζόνος; Οἱ λόγοι του εἶναι καλοί, κατὰ τὴν ἀντίληψίν του, καὶ νομίζει ὅτι αὐτὸς καὶ ἄλλοι βαδίζουν τὸν ὀρθὸν δρόμον!

Ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος λέγει γεμᾶτος κομπασμὸν καὶ αὐτοπεποίθησιν «εἴμεθα ἀπόγονοι τοῦ πατριάρχου Ἰακώβ» αὐτὸς ἐξώργισε τὸ πνεῦμα τοῦ Κυρίου. Δὲν εἶναι μήπως αὐτὰ τὰ ἀλαζονικὰ ἔργα του, μὲ τὰ ὁποῖα ἐξοργίζει τὸν Κύριον ἐναντίον σας; Μήπως δὲν φαίνονται εἰς τὸν ἴδιον τὰ λόγια αὐτὰ καλὰ καὶ ὀρθὰ καὶ ἔτσι αὐταπατᾶται, νομίζων ὅτι πορεύεται τὸν ὀρθὸν δρόμον;

Ὅπως καὶ σήμερον, ἔτσι καὶ εἰς παλαιότερα χρόνια, ὁ λαός μου ἀντετάχθη μὲ ἐχθρότητα ἐναντίον μου. Ἀντὶ τῆς εἰρήνης, τὴν ὁποίαν ἐγὼ τοῦ ἔδιδα, οἱ ἐχθροί του τὸν κατεδυνάστευσαν, τὸν ἔγδαραν, ὥστε νὰ τοῦ φύγῃ κάθε ἐλπὶς ἀνορθώσεώς του ἀπὸ τὴν συντριβήν του ἐκ τοῦ πολέμου.

Ὄχι μόνον τώρα, ἀλλὰ καὶ ἀνέκαθεν ὁ λαός μου ἔδειξε μὲ τὰ ἔργα του ἐχθρικὴν στάσιν ἀπέναντί μου. Εἰς ἀντίθεσιν πρὸς τὴν εἰρηνικὴν διαβίωσιν, τὴν ὁποίαν τοῦ ἐξησφάλιζα, οἱ ἰσχυροὶ καὶ οἱ πλούσιοι ἔγδερναν κυριολεκτικὰ τοὺς πτωχοὺς καὶ ἀδυνάτους, ὥστε νὰ τοὺς ἀφαιρέσουν μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον κάθε ἐλπίδα σωτηρίας ἀπὸ τὴν συντριβὴν τοῦ πολέμου, ἀφοῦ θὰ τοὺς ἐστεροῦσαν πλέον τῆς ἰδικῆς μου προνοίας καὶ προστασίας.

Διὰ τοῦτο οἱ ἄρχοντες τοῦ λαοῦ μου θὰ ἐκδιωχθοῦν καὶ θὰ ἀπορριφθοῦν ἀπὸ τὰς ἀναπαυτικὰς κατοικίας των. Θὰ ἐκδιωχθοῦν ἐξ αἰτίας τῶν πονηρῶν ἔργων των. Οἱ ἐχθροὶ θὰ λέγουν πρὸς αὐτούς· Φύγετε εἰς τὰ αἰώνια ὄρη τῆς ἐξορίας σας.

Διὰ τοῦτο οἱ ἄρχοντες τοῦ λαοῦ μου (οἱ βασιλεῖς καὶ οἱ ἱερεῖς) θὰ ἐμπέσουν εἰς πειρασμοὺς καὶ θλίψεις· θὰ ἀπορριφθοῦν ἀπὸ τὶς ἀναπαυτικὲς κατοικίες των, εἰς τὶς ὁποῖες ἐζοῦσαν βίον τρυφηλόν· διὰ τὴν ἀδικίαν, τὴν ἐκμετάλλευσιν τῶν πτωχῶν καὶ τὶς ἀσέβειές των, θὰ ἐκδιωχθοῦν ἀπὸ τὰ σπίτια των καὶ θὰ ὁδηγηθοῦν εἰς αἰχμαλωσίαν. Ἐπειδὴ σεῖς, οἱ ἄρχοντες τοῦ λαοῦ μου, δὲν ἠθελήσατε να ζήσετε κατὰ τοὺς νόμους μου, θὰ πορευθῆτε αἰχμάλωτοι εἰς τὴν χώραν τῶν Βαβυλωνίων. Οἱ ἐχθροὶ θὰ σᾶς λέγουν: «Φύγετε καὶ πηγαίνετε ἐξόριστοι εἰς τὰ ὄρη τὰ ἰδικά μας, τὰ ὁποῖα ὁ δημιουργὸς Θεὸς ἐφύτευσεν ἀπὸ αἰώνων εἰς τὴν γῆν μας».

Σήκω, λοιπόν, λαέ, καὶ πήγαινε εἰς τὸν τόπον τῆς ἐξορίας, διότι ἕνεκεν τῆς ἁμαρτωλότητός σου καὶ τῆς εἰδωλολατρικῆς ἀκαθαρσίας σου δὲν δικαιοῦσαι νὰ ἀναπαυθῇς εἰς τὴν χώραν σου. Ἔχετε περιπέσει εἰς μεγάλην καὶ ἀπερίγραπτον διαφθοράν.

Σήκω, λοιπόν, λαέ μου, καὶ πήγαινε ἐξόριστος εἰς τὰ ὄρη ἐκεῖνα, διότι δὲν ἔχεις πλέον τὸ δικαίωμα νὰ ἀναπαύεσαι εἰς τὴν χώραν καὶ τὸν ἅγιον νόμον, ποὺ σοῦ ἔδωκα, λόγῳ τῆς εἰδωλολατρίας σου, ἡ ὁποία σὲ κατέστησεν ἀκάθαρτον· διότι ἔχετε διαφθαρῇ βαθύτατα, θρησκευτικῶς καὶ ἠθικῶς, ἀπὸ τὴν ἄτοπον, αἰσχρὰν καὶ βδελυρὰν εἰδωλολατρίαν.

Διεφθαρμένοι δέ, καθὼς εἶσθε, θὰ περιπέσετε εἰς τοιαύτην δειλίαν, ὥστε θὰ τρέπεσθε εἰς φυγήν, χωρὶς κανεὶς νὰ σᾶς καταδιώκῃ. Πνεῦμα ψεύδους ἔχει στήσει τὴν κυριάρχιάν του εἰς σᾶς. Αὐτὸ σᾶς ἐπότισε μὲ οἶνον καὶ σᾶς ἐμέθυσε πρὸς τὸ κακόν. Καὶ τὸ πνεῦμα αὐτὸ τῆς πλάνης καὶ τῆς καταστροφῆς θὰ προέρχεται αὐτὸ αὐτὸν τοῦτον τὸν λαόν.

Ἐπειδὴ εἶσθε ἀσεβεῖς, ἔνοχοι καὶ βαθύτατα διεφθαρμένοι, τὴν ὥραν ποὺ θὰ σᾶς ἐπιτεθοῦν οἱ ἐχθροί, θὰ κυριευθῆτε ἀπὸ δειλίαν καὶ τρόμον· διὰ τοῦτο θὰ τραπῆτε εἰς φυγὴν χωρὶς νὰ σᾶς καταδιώκῃ κανείς. Αἴτιον ὅλων αὐτῶν ἦταν τὸ ὅτι ἐδώσατε πίστιν εἰς τὴν ἀπάτην τῶν ψευδοπροφητῶν. Ἡ ἀπάτη αὐτὴ ἔτρεξε μέσα εἰς τὴν ψυχήν σας, σὰν τὸ κρασί ποὺ ρέει εἰς τὸ σῶμα, τὸ διαποτίζει καὶ θολώνει τὸν νοῦν, καὶ σᾶς ἐμέθυσε καὶ σᾶς ἀπεπλάνησεν ἀπὸ τὸν δρόμον τοῦ Θεοῦ. Ἡ ἀπάτη, ἡ ὁποία προέρχεται ἀπὸ τὸ πνεῦμα τοῦτο τῆς πλάνης, ποὺ ἔσταξεν εἰς τὴν ψυχήν σας, θὰ προετοιμάσῃ καὶ σᾶς, τὶς δέκα φυλές, ὥστε νὰ ὁδηγηθῆτε εἰς αἰχμαλωσίαν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν θὰ εἶναι ἀδύνατον νὰ διαφύγετε.

Ἀλλὰ κάποτε θὰ ἐπανέλθῃ ἀπὸ τὴν ἐξορίαν καὶ θὰ συγκεντρωθῇ εἰς τὴν γῆν τῆς Ἐπαγγελίας ὅλος ὁ ἰσραηλιτικὸς λαός. Ἐγὼ ὁ ἴδιος θὰ ὑποδεχθῶ τοὺς ὑπολειφθέντας αὐτοὺς Ἰσραηλίτας. Θὰ τοὺς συγκεντρώσω καὶ θὰ τοὺς ἐγκαταστήσω ὅλους εἰς τὸ αὐτὸ μέρος. Μὲ σκιρτήματα χαρᾶς θὰ φύγουν ἀπὸ τὸν τόπον τῆς ἐξορίας των, ὅπως τὰ πρόβατα τῆς ποίμνης φεύγουν ἀπὸ τὴν μάνδραν, ὅπου ἦσαν κλεισμένα.

Ἀπὸ τὴν αἰχμαλωσίαν, εἰς τὴν ὁποίαν θὰ ἔχετε ὁδηγηθῆ ἕνεκα τῆς ἀπάτης τῶν ψευδοπροφητῶν, θὰ ἔλθῃ καιρός, ποὺ ὁπωσδήποτε ὅλος ὁ Ἰσραηλιτικὸς λαὸς θὰ συγκεντρωθῇ καὶ θὰ ἐπιστρέψῃ πάλιν εἰς τὴν χώραν του. Ἐγὼ δὲ ὁ φιλάνθρωπος Θεὸς θὰ ὑποδεχθῶ ὁπωσδήποτε μὲ πολλὴν ἀγάπην ὅσους θὰ ἔχουν ἀπομείνει ἀπὸ τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαόν· θὰ συγκεντρώσω ὅσους θὰ ἐπιστρέψουν καὶ θὰ τοὺς τοποθετήσω εἰς τὴν ἰδίαν μάνδραν, ἐκεῖ ἀπὸ ὅπου ἀνεχώρησαν, δηλαδὴ εἰς τὴν γῆν Χαναάν. Θὰ ἀναχωρήσουν ἀπὸ τὸν τόπον τῆς ἐξορίας των ἐλεύθεροι πλέον μὲ σκιρτήματα χαρᾶς, ὅπως τὸ κοπάδι, ποὺ εἶναι κλεισμένον εἰς στενόχωρον μάνδραν, βγαίνει ἀπὸ αὐτὴν καὶ χύνεται εἰς τοὺς ἀγρούς, διὰ νὰ βοσκήσῃ ἐλεύθερον.

Διέρρηξαν ἐνώπιόν των καὶ διέκοψαν τὰ τείχη τῆς ἐξορίας των. Ἐπέρασαν χαρούμενοι τὰς πύλας τῆς πόλεως, ὅπου ἦσαν ἐξόριστοι. Ἐξῆλθον ἀπὸ αὐτάς, διὰ νὰ ἐπιστρέψουν χαίροντες εἰς τὴν πατρίδα των. Ἔμπροσθεν των προπορεύεται ὁ βασιλεύς των· ὁ ἴδιος ὁ Κύριος θὰ προηγῆται καὶ θὰ καθοδηγῇ αὐτούς».

Κάτω ἀπὸ τὶς νέες συνθῆκες, ποὺ ἐδημιούργησεν ὁ Θεός, οἱ αἰχμάλωτοι Ἰσραηλῖται ἐπέρασαν τὰ τείχη τῆς αἰχμαλωσίας των καὶ παρεμέρισαν χωρὶς κόπον κάθε ἐμπόδιον, ποὺ τοὺς ἔφραζε τὸν δρόμον· ἐπέρασαν τὶς πύλες τῶν πόλεων, ὅπου ἐκρατοῦντο αἰχμάλωτοι, καὶ ἐξῆλθαν διὰ νὰ ἐπιστρέψουν ἐλεύθεροι εἰς τὴν πατρίδα των. Ἐξῆλθε δὲ καὶ ὁ βασιλιᾶς των, ὥστε νὰ προπορεύεται ἐμπρὸς ἀπὸ τὸν λαόν, ὁ ὁποῖος θὰ ἐπιστρέφῃ. Ὁ ἴδιος ὁ τῶν ὅλων Κύριος θὰ εἶναι ἐπὶ κεφαλῆς των, θὰ ἡγῆται καὶ θὰ τοὺς κατευθύνῃ.

Λέγει ὁ Κύριος· «ἀκούσατε αὐτά, ποὺ θὰ σᾶς πῶ, σεῖς, οἱ μεγάλοι ἄρχοντες τοῦ οἴκου Ἰακὼβ καὶ οἱ ὑπόλοιποι τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ: Καθῆκον σας δὲν εἶναι νὰ γνωρίζετε, νὰ ἀποδίδετε καὶ νὰ ἐφαρμόζετε τὸ δίκαιον;

Ὁ Κύριος λέγει: «Ἀκοῦστε λοιπὸν αὐτά, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ σᾶς πῶ, σεῖς οἱ ἡγούμενοι καὶ ἀρχηγοὶ τῆς φυλῆς Ἰακὼβ καὶ οἱ ὑπόλοιποι κατώτεροι ἄρχοντες τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ. Δὲν εἶναι ἰδικόν σας καθῆκον νὰ γνωρίζετε τὸ δίκαιον καὶ νὰ ἐφαρμόζετε δικαιοσύνην;

Καὶ ὅμως σεῖς μισεῖτε τὰ καλὰ ἔργα, ἐπιζητεῖτε τὰς πονηρὰς πράξεις, ἀφαιρεῖτε τὸ δέρμα ἀπὸ τοὺς πτωχοὺς καὶ τὰς σάρκας ἀπὸ τὰ κόκκαλά των, τοὺς ἐκμεταλλεύεσθε ἀγρίως!

Σεῖς ὅμως, ποὺ ἔχετε ταχθῇ νὰ ἐφαρμόζετε δικαιοσύνην, μισεῖτε τὰ καλὰ ἔργα καὶ ἐπιζητεῖτε μὲ θερμότητα τὰ πονηρὰ ἔργα· φθάνετε δὲ μέχρι τέτοιου σημείου κακότητος, ὥστε γδέρνετε κυριολεκτικὰ ζωντανοὺς τοὺς πτωχοὺς καὶ ἀδυνάτους καὶ ἁρπάζετε τὰ δέρματά των, καὶ ὡσὰν ἄγρια θηρία ἀποσπᾶτε τὶς σάρκες των ἀπὸ τὰ κόκκαλά των, δηλαδὴ τοὺς ἀποδυναμώνετε ἐντελῶς καὶ τοὺς ἐκμεταλλεύεσθε σκληρὰ καὶ ἀπάνθρωπα.

Ὅπως, λοιπόν, οἱ πονηροὶ αὐτοὶ δυνάσται καὶ ἐκμεταλλευταὶ κατέφαγον τὰς σάρκας τοῦ λαοῦ μου, ἀφῄρεσαν ἀπὸ αὐτοὺς τὰ δέρματά των, ἔσπασαν τὰ κόκκαλά των, γενικῶς τοὺς διεμέλισαν, ὅπως ὁ μάγειρος κατατεμαχίζει τὰ κρέατα, ποὺ θὰ ριφθοῦν εἰς τὴν χύτραν, διὰ νὰ βράσουν, τὴν ἴδιαν μεταχείρισιν θὰ εὔρουν καὶ αὐτοὶ ἀπὸ τοὺς ἐχθρούς των. Θὰ καταφαγωθοῦν ἀπὸ ἐκείνους.

Ὅπως λοιπὸν οἱ πονηροὶ ἄρχοντες καὶ ἐκμεταλλευταὶ κατέφαγαν τὶς σάρκες τοῦ λαοῦ μου, τοὺς ἔγδαραν, ἀφήρεσαν καὶ ἅρπαξαν τὰ δέρματά των, κατόπιν δὲ ἔσπασαν τὰ κόκκαλά των, διὰ νὰ ρουφήξουν τὸν μυελόν, καὶ τοὺς ἐκομμάτιασαν, ὅπως κατακομματιάζουν τὰ κρέατα διὰ τὸν λέβητα (τὸ μεγάλο χάλκινον ἀγγεῖον διὰ μαγείρευμα) ἢ ὅπως κατατεμαχίζει ὁ μάγειρος τὰ κρέατα, διὰ νὰ τὰ ρίψῃ εἰς τὴν χύτραν (πήλινο τσουκάλι) καὶ νὰ τὰ μαγειρεύσῃ·

Τότε θὰ κράζουν πρὸς τὸν Κύριον, ἀλλὰ ὁ Κύριος δὲν θὰ τοὺς ἀκούσῃ. Θὰ ἀποστρέψῃ ἀπὸ αὐτοὺς τὸ πρόσωπόν του κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς τρομερᾶς δοκιμασίας, διότι ἀπεδείχθησαν μὲ τὰ ἔργα των πονηροὶ καὶ κακοὶ ἐναντίον τῶν πτωχῶν καὶ ἀδυνάτων.

ἔτσι καὶ αὐτοί, ὅταν θὰ καταφαγωθοῦν ἀπὸ τοὺς ἐχθρούς των, θὰ φωνάξουν μὲ κραυγὴν ἰσχυρὰν καὶ θὰ ζητήσουν τὴν βοήθειαν τοῦ Κυρίου, ἀλλ’ ὁ Κύριος δὲν θὰ τοὺς εἰσακούσῃ. Ἀκόμη περισσότερον κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην τῆς φοβερᾶς δοκιμασίας θὰ ἀποστρέψῃ μὲ βδελυγμίαν τὸ πρόσωπόν Του ἀπὸ αὐτούς, ἀρνούμενος νὰ τοὺς προσφέρῃ οἰανδήποτε βοήθειαν. Καὶ τοῦτο, ἐπειδὴ μὲ τὰ ἄνομα καὶ ἀνόσια ἔργα των ἐφέρθησαν μὲ πονηρίαν καὶ σκληρότητα πρὸς τοὺς πτωχοὺς καὶ ἀδυνάτους τοῦ λαοῦ».

Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος· «ἐναντίον τῶν ψευδοπροφητῶν, οἱ ὁποῖοι παραπλανοῦν τὸν λαόν μου, οἱ ὁποῖοι δαγκώνουν σὰν τὰ δηλητηριασμένα φίδια μὲ τὰ δόντια τους τοὺς διαβάτας καὶ διαβεβαιώνουν ἐν τούτοις ὅτι εἰρηνικοὶ καιροὶ θὰ ἔλθουν εἰς τὸν λαὸν καὶ τὰ πάντα θὰ πᾶνε καλά, ἐὰν δὲ καὶ δὲν εὑρεθῇ εἰς τὸ στόμα των νὰ φάγουν, ἀπειλοῦν πολέμους ἐναντίον των·

Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος «ἐναντίον τῶν προφητῶν, οἱ ὁποῖοι παραπλανοῦν τὸν λαόν μου καὶ κυριολεκτικὰ τὸν δαγκώνουν καὶ τὸν δηλητηριάζουν μὲ τὶς ψευδοπροφητεῖες των καὶ τὸν διαβεβαιώνουν μὲ τὸ κήρυγμά των, ὅτι θὰ ζήσῃ εἰρηνικὰ καὶ δὲν θὰ τοῦ συμβῇ τίποτε τὸ κακόν. Ὅταν ὅμως δὲν ἐξαγορασθοῦν μὲ χρήματα καὶ ἐπομένως δὲν τοὺς δοθῇ νὰ φάγουν, ἀπειλοῦν ἐναντίον ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι δὲν τοὺς πληρώνουν, πόλεμον!

διὰ τοῦτο, ψευδοπροφῆται, νύκτα θὰ ἐπιπέσῃ ἐπάνω σας ἕνεκα τῶν προφητειῶν σας καὶ σκοτάδι θὰ σᾶς καλύψῃ διὰ τὰς μαντείας σας. Ὁ ἥλιος θὰ δύσῃ διὰ σᾶς τοὺς προφήτας καὶ ἔτσι ἡ ἡμέρα θὰ μεταβληθῇ εἰς σκοτάδι.

Ἐπειδὴ λοιπὸν λαλεῖτε ψεοδοπροφητεῖες, διὰ τοῦτο θὰ πέσῃ ἔξαφνα ἐπάνω σας, ψευδοπροφῆται, νύκτα, ὥστε νὰ μὴ βλέπετε καμμίαν ὅρασιν, καὶ σκοτάδι, ὥστε νὰ μὴ ἠμπορῆτε νὰ μαντεύετε (ἤ: Ὥστε νὰ μαντεύετε κατὰ τρόπον σκοτεινὸν καὶ ἀκατάληπτον)· ὁ ἥλιος θὰ δύσῃ διὰ σᾶς τοὺς ψευδοπροφήτας, ἡ δὲ ἡμέρα θὰ σκοτεινιάσῃ διὰ σᾶς ἀπὸ παντοῦ, ἀπὸ ὅλα τὰ μέρη.

Ἔτσι δὲ θὰ κατεντροπιασθοῦν οἱ ψευδοπροφῆται, ποὺ λέγουν ὅτι βλέπουν ἐνύπνια, διότι θὰ διαψευσθοῦν, οἱ δὲ μάντεις θὰ γίνουν καταγέλαστοι μὲ τὴν διάψευσιν τῶν μαντειῶν των. Ὅλοι δὲ θὰ τοὺς κατηγοροῦν καὶ θὰ καταφέρωνται ἐναντίον των καὶ δὲν θὰ ὑπάρχῃ κανεὶς πλέον, ποὺ νὰ τοὺς δίδῃ προσοχήν».

Καὶ τότε θὰ κατεντροπιασθοῦν οἱ ψευδοπροφῆται, ποὺ ἰσχυρίζονται ὅτι βλέπουν ἀποκαλυπτικὰ ὄνειρα, διότι αὐτὰ θὰ ἀποδεικνύωνται ψευδῆ· ἐπίσης οἱ μάντεις θὰ γίνουν περίγελως καὶ κατάγελως, διότι οἱ μαντεῖες των θὰ διαψεύδωνται. Ὅλοι δὲ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι τοὺς ἐπρόσεχαν ὡς ἀληθινοὺς προφήτας, θὰ τοὺς κατηγοροῦν καὶ θὰ καταφέρωνται ἐναντίον των, διότι δὲν θὰ ὑπάρχῃ πλέον κανείς, ὁ ὁποῖος νὰ τοὺς προσέχῃ».

Πλὴν ὅμως ἐγὼ εἶμαι διὰ τοῦ Πνεύματος τοῦ Κυρίου πλήρης δυνάμεως καὶ δικαιοσύνης καὶ ἐξουσίας, διὰ νὰ ἀναγγείλω εἰς τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἰακὼβ τὰς ἀσεβείας των, καὶ εἰς τὸν ἰσραηλιτικὸν λαὸν τὰς ἁμαρτίας των.

Καὶ τὰ μὲν σχετικὰ μὲ τοὺς ψευδοπροφήτας ἔτσι θὰ ἐξελιχθοῦν. Ὅσον ἀφορᾷ δὲ εἰς ἐμέ, τὸν Μιχαίαν, δὲν θὰ συμβῇ κάτι τέτοιο. Ἐγὼ δὲν θὰ κολακεύσω οὔτε θὰ ἀποπλανήσω τὸν λαόν· ἀπ’ ἐναντίας θὰ γεμίσω ἀπὸ δύναμιν, θάρρος, δικαιοσύνην καὶ ἐξουσίαν διὰ τῆς χάριτος τοῦ Πνεύματος τοῦ Κυρίου, ὥστε νὰ ἐξαγγέλλω καὶ ἐλέγχω μὲ παρρησίαν ἐμπρὸς εἰς τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἰακὼβ τὶς ἀσέβειές των καὶ εἰς τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαὸν τὶς ἁμαρτίες καὶ παρανομίες του.

Ἀκούσατε, λοιπόν, αὐτὰ σεῖς, οἱ ἄρχοντες τῆς φυλὴς Ἰακώβ καὶ οἱ ὑπόλοιποι τοῦ λαοῦ τοῦ ἰσραηλιτικοῦ, σεῖς οἱ ὁποῖοι μισεῖτε καὶ ἀποστρέφεσθε τὴν δικαιοσύνην καὶ διαστρέφετε ὅλα τὰ ὀρθὰ καὶ ἀληθῆ.

Ἀκοῦστε λοιπὸν αὐτά, τὰ ὁποῖα πρόκειται νὰ σᾶς πῶ, σεῖς, οἱ ἡγούμενοι καὶ ἀρχηγοὶ τῆς φυλῆς Ἰακὼβ καὶ οἱ ὑπόλοιποι κατώτεροι ἄρχοντες τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ· σεῖς, οἱ ὁποῖοι σιχαίνεσθε καὶ μισεῖτε τὴν δικαιοσύνην καὶ οἱ ὁποῖοι διαστρεβλώνετε ὅλα τὰ ὀρθά, τὰ ἀληθινὰ καὶ τὰ δίκαια, γεγονὸς ποὺ σημαίνει πολὺ μεγάλην κακίαν.

Σεῖς, οἱ ὁποῖοι οἰκοδομεῖτε τὰ σπίτια σας εἰς τὴν Σιών μὲ τὸ αἷμα τῶν πτωχῶν καὶ τῶν ἀδυνάτων, τὰς κατοικίας σας εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ μὲ τὰς ἀδικίας ἐναντίον τῶν ἀδελφῶν σας.

Σεῖς, οἱ ὁποῖοι, ἐνῷ ἔχετε ὁρισθῇ ἀπὸ τὸν Θεὸν ὡς οἰκοδόμοι τῆς Σιὼν καὶ τῆς Ἱερουσαλήμ, τώρα οἰκοδομεῖτε (ἢ κατ’ ἄλλην ἑρμηνείαν: Ἐγεμίσατε) τὴν Σιὼν καὶ τὴν Ἱερουσαλὴμ μὲ αἵματα καὶ ἀδικίες κατὰ τοῦ λαοῦ καὶ παρουσιάζετε ἐγκληματικὴν διαγωγήν.

Οἱ ἄρχοντες καὶ οἱ κριταὶ τῆς Ἱερουσαλὴμ ἐδίκαζαν ἀνάλογα μὲ τὰ δῶρα, τὰ ὁποῖα ἐλάμβαναν. Οἱ ἱερεῖς τῆς πόλεως ἔδιδαν ἀπαντήσεις εἰς τοὺς πολίτας, ἀφοῦ ἐζήτουν καὶ ἔπαιρναν ἀμοιβήν, καὶ οἱ ψευδοπροφῆται ἔδιδαν τὰς μαντείας των, ἀφοῦ προηγουμένως ἐπληρώνοντο μὲ χρήματα. Καὶ παρ’ ὅλας τὰς καταφώρους αὐτὰς παρανομίας ἐπανεπαύοντο εἰς τὸν Κύριον λέγοντες· «ὁ Κύριος δὲν εἶναι ἐν τῷ μέσῳ ἡμῶν; Βεβαίως. Ἄρα δὲν θὰ μᾶς εὕρουν κακά!»

Οἱ ἡγέται, οἱ ἄρχοντες καὶ οἱ κριταὶ τῆς Ἱερουσαλὴμ ἐδίκαζαν δεχόμενοι χρήματα καὶ δῶρα· οἱ ἱερεῖς της, ὡς διδάσκαλοι τοῦ νόμου, ἔδιδαν ἀπαντήσεις εἰς ὅσους τοὺς ἐρωτοῦσαν διὰ θέματα σχετικὰ μὲ τὴν θρησκείαν, ἀφοῦ ἐζητοῦσαν καὶ ἔπαιρναν χρήματα. Οἱ δὲ προφῆται της παρεῖχαν τὶς μαντεῖες των, ἀφοῦ ἐλάμβαναν προηγουμένως χρήματα. Καὶ ἐνῷ ἐζοῦσαν μέσα εἰς αὐτὴν τὴν φοβερὰν παρανομίαν καὶ παρέβαιναν τόσον φανερὰ τὴν ἠθικὴν τάξιν, δὲν ᾐσθάνοντο κανένα ἔλεγχον ἀπ’ ἐναντίας ἐφησύχαζαν καὶ ἐπανεπαύοντο εἰς τὸν Κύριον, σὰν νὰ ἐκάθοντο εἰς στήριγμα ἀσφαλὲς καὶ ἀναπαυτικόν, λέγοντες: «Δὲν εἶναι ὁ Κύριος μεταξύ μας; Ἀσφαλῶς εἶναι! Ἑπομένως δὲν πρόκειται νὰ μᾶς κτυπήσουν συμφορές»!

Διὰ τὰς ἁμαρτίας καὶ τὴν ἀμετανοησίαν σας αὐτήν, ἡ Σιὼν θὰ ὀργωθῇ ὡσὰν ἀγρός, καὶ ἡ Ἱερουσαλὴμ θὰ μείνῃ ἔρημος, ὡσὰν ἀγρός, καὶ ἡ Ἱερουσαλὴμ θὰ μείνῃ ἔρημος, ὡσὰν τὶς καλύβες τῶν ἀγρῶν ποὺ χρησιμοποιοῦνται κατὰ τὸ θέρος ὡς ὀπωροφυλάκια. Ὁ δὲ λόφος, ὅπου ὁ ναὸς τοῦ Κυρίου, ἔρημος πλέον προσκυνητῶν θὰ μεταβληθῇ εἰς ἄγριον δάσος.

Διὰ τὴν βέβηλον αὐτὴν διαγωγήν σας καὶ τὴν θεληματικὴν ἐμμονήν σας εἰς τὴν ἀποστασίαν καὶ τὴν ποικίλην ἁμαρτίαν ἡ Σιὼν θὰ καταστραφῇ τελείως, τόσον, ὥστε θὰ ὀργωθῇ, ὅπως ὀργώνεται μὲ ἀλέτρι τὸ χωράφι. Ἐπίσης ἡ Ἱερουσαλὴμ μὲ τὰ μεγαλοπρεπῆ κτίρια θὰ ἐρημωθῇ· θὰ γίνῃ ὡσὰν πρόχειρος ἀγροτικὴ καλύβη ὀπωρικῶν καὶ φρούτων, ὅπως ἐκεῖνες ποὺ ἐγκαταλείπονται μετὰ τὸ θέρος καὶ ἐρημώνονται. Ὁ δὲ λόφος, ἐπάνω εἰς τὸν ὁποῖον εἶναι κτισμένος ὁ οἶκος τοῦ Θεοῦ, ὁ πολυθρύλητος Ναός, θὰ χορτομανήσῃ, θὰ γεμίσῃ δὲ μὲ τόσα δένδρα καὶ φυτά, ὥστε νὰ ὁμοιάζῃ πρὸς πυκνὸν καὶ ἀπάτητον δάσος.

Εἰς τοὺς τελευταίους ὅμως καιροὺς μὲ τὴν ἀνατολὴν τῆς νέας περιόδου, περιόδου τῆς χάριτος, θὰ γίνῃ φανερὸν τὸ ὄρος τοῦ ναοῦ τοῦ Κυρίου ὡραῖον καὶ περίβλεπτον ἀπὸ τὰς κορυφὰς τῶν ὀρέων, καὶ θὰ ὑψωθῇ ὑπεράνω ἀπὸ τὰ βουνά. Πρὸς αὐτὸ δὲ θὰ σπεύσουν ὅλοι οἱ λαοὶ τῆς γῆς.

Θὰ συμβῇ δὲ τὸ ἑξῆς: Κατά τις τελευταῖες ἡμέρες τῆς Μωσαϊκῆς οἰκονομίας, ὅταν τὴν οἰκονομίαν αὐτὴν πρόκειται νὰ ἀντικαταστήσει ἡ νέα περίοδος τοῦ Μεσσία, θὰ γίνῃ περίοπτον, πασίδηλον καὶ ἔνδοξον τὸ ὄρος τοῦ Κυρίου, ὁλοφάνερὸν καὶ ὡραῖον εἰς τὶς κορυφὲς τῶν βουνῶν, καὶ θὰ ὑψωθῆ ἐπάνω ἀπὸ ὅλα τὰ ὑψώματα· καὶ τότε θὰ βιασθοῦν νὰ τρέξουν πρὸς αὐτὸ ὅλοι οἱ λαοὶ τῆς γῆς·

Πολλὰ ἔθνη θὰ μεταβοῦν ἐκεῖ καὶ θὰ λέγουν ἀναμεταξύ των· Ἐλᾶτε, ἂς ἀναβῶμεν εἰς τὸ ὄρος Κυρίου, εἰς τὸν οἶκον, ὅπου εὑρίσκεται ὁ ναὸς τοῦ Θεοῦ Ἰακώβ. Αὐτοὶ θὰ δείξουν καὶ εἰς ἡμᾶς τὸν δρόμον αὐτοῦ καὶ θὰ πορευθῶμεν μαζῆ των τὰς ὁδούς. Διότι ἀπὸ τὴν Σιὼν θὰ ἐξέλθῃ καὶ θὰ διαγγελθῇ ὁ νέος Νόμος καὶ ὁ λόγος τοῦ Κυρίου ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλήμ.

τότε πολλὰ ἔθνη θὰ πορευθοῦν ἐκεῖ καὶ προτρέποντα τὸ ἕνα τὸ ἄλλο θὰ λέγουν: «Ἐμπρός, ἂς ἀνεβοῦμε εἰς τὸ ὄρος τοῦ Κυρίου καὶ εἰς τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ Ἰακώβ. Ἐκεῖ θὰ μᾶς ὑποδείξουν καὶ θὰ μᾶς διδάξουν τὶς ἐντολές Του καὶ ἠμεῖς θὰ συμμορφωθῶμεν καὶ θὰ βαδίσωμεν εἰς τοὺς ὁμαλοὺς καὶ εὐθεῖς δρόμους τῶν ἐντολῶν Του. Διότι ἀπὸ τὴν (νέαν) Σιὼν θὰ ἐξέλθῃ (νέος) νόμος, καὶ λόγος Κυρίου θὰ κηρυχθῇ ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλήμ».

Ὁ λόγος αὐτός, ὁ νέος Νόμος τοῦ Θεοῦ, θὰ κρίνῃ μεταξὺ πολλῶν λαῶν καὶ θὰ ἐλέγξῃ τὴν ζωὴν μεγάλων καὶ ἰσχυρῶν ἐθνῶν, ἕως τὰ πλέον ἀπομεμακρυσμένα ἄκρα τῆς οἰκουμένης. Τότε οἱ λαοὶ αὐτοὶ ἐπηρεασμένοι ἀπὸ τὸν Νόμον τῆς Χάριτος, θὰ κατακόψουν εἰς τεμάχια τὰς ρομφαίας των καὶ θὰ τὰς μεταβάλουν εἰς ἄροτρα καὶ τὰ πολεμικὰ αὐτῶν δόρατα θὰ τὰ μεταβάλουν εἰς θεριστικὰ δρεπάνια. Καὶ δὲν θὰ σηκώσῃ πλέον τὸ ἕνα ἔθνος ἐναντίον τοῦ ἄλλου φονικὴν ρομφαίαν καὶ δὲν θὰ μάθουν πλέον οἱ λαοὶ νὰ πολεμοῦν ὁ ἔνας τὸν ἄλλον.

Καὶ (ὁ νέος αὐτὸς λόγος καὶ νόμος) θὰ κρίνῃ μεταξὺ λαῶν πολλῶν, ἀναγνωριζόμενος ἀπὸ αὐτὰ ὡς ἀνώτατος νομοθέτης καὶ κριτῆς, καὶ θὰ ἐλέγξῃ ὡς κυρίαρχος ἔθνη ἰσχυρὰ ἕως εἰς τὰ πλέον μακρινὰ σημεῖα τῆς γῆς. Τότε οἱ λαοὶ αὐτοὶ θὰ κατακόψουν τὰ πλατιὰ καὶ μεγάλα ἀμφίστομα σπαθιά των καὶ θὰ τὰ σφυρηλατήσουν εἰς ἀγροτικὰ ἀλέτρια· καὶ τὰ πολεμικά των δόρατα θὰ τὰ μετατρέψουν εἰς θεριστικὰ δρεπάνια. Καὶ πλέον δὲν θὰ σηκώσουν τὸ ἕνα ἔθνος ἐναντίον τοῦ ἄλλου τὰ πλατιὰ καὶ μεγάλα ἀμφίστομα πολεμικὰ σπαθιά των καὶ δὲν θὰ μαθαίνουν πλέον τὰ ἔθνη πῶς να πολεμοῦν τὸ ἕνα κατὰ τοῦ ἄλλου.

Καιροὶ εἰρήνης θὰ ἐπικρατήσουν καὶ ὁ καθένας θὰ ἀναπαύεται κάτω ἀπὸ τὴν κληματαριάν του καὶ κάτω ἀπὸ τὴν συκῆν του. Κανεὶς δὲν θὰ τοὺς ἐκφοβίζῃ πλέον. Αὐτὰ θὰ πραγματοποιηθοῦν, διότι τὸ στόμα τοῦ Κυρίου παντοκράτορας τὸ προανήγγειλε.

Ἀλλὰ κάθε ἄνθρωπος θὰ ἀναπαύεται ἀμέριμνος καὶ ἥσυχος κάτω ἀπὸ τὴν κληματαριά του καὶ κάτω ἀπὸ τὴν συκιά του· καὶ δὲν θὰ ὑπάρχῃ κανείς, ποὺ νὰ τοὺς ἐκφοβίζῃ καὶ νὰ τοὺς ἀπειλή. Ὅλα δὲ αὐτὰ θὰ πραγματοποιηθοῦν ὁπωσδήποτε, διότι τὸ ἀξιόπιστον στόμα τοῦ παντοκράτορος Κυρίου τὰ εἶπεν αὐτά.

Προηγουμένως ὅμως ὅλα τὰ ἔθνη θὰ βαδίζουν τὸ καθένα τὸν δρόμον τοῦ ἰδικοῦ των θεοῦ, ἐνῷ ἡμεῖς οἱ Ἰσραηλῖται θὰ κατευθύνωμεν τὴν ζωήν μας ἐν ὀνόματι Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, εἰς τὸν αἰῶνα καὶ πέραν τοῦ αἰῶνος.

Πρὶν ὅμως ἀπὸ τὶς εἰρηνικὲς καὶ εὐτυχεῖς αὐτὲς ἡμέρες, ὅλοι οἱ ἄλλοι λαοὶ θὰ βαδίζουν εἰς τὴν πλάνην, ὁ καθένας σύμφωνα μὲ τὸν νόμον τοῦ ἰδικοῦ των θεοῦ, ἐνῷ ἡμεῖς, ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ (ὁ νέος Ἰσραὴλ τῆς χάριτος), θὰ βαδίζωμεν καὶ θὰ προχωρῶμεν ἐνισχυόμενοι διὰ τοῦ ἀκαταγωνίστου ὀνόματος Κυρίου τοῦ Θεοῦ μας εἰς τὸν αἰῶνα καὶ πέραν τοῦ αἰῶνος, δηλαδὴ εἰς τοὺς ἀπεράντους αἰῶνας.

Κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, λέγει ὁ Κύριος, θὰ συγκεντρώσω τὴν συντετριμμένην ἀπὸ τὴν αἰχμαλωσίαν φυλὴν τοῦ Ἰσραήλ, καὶ τὴν ἐξωρισμένην ἀπὸ τὴν πατρίδα της θὰ δεχθῶ καὶ πάλιν, θὰ δεχθῶ ὅλους ἐκείνους, τοὺς ὁποίους προηγουμένως ἀπεμάκρυνα.

Κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην (τὴν ἐποχὴν τῆς ἐλεύσεως τοῦ Μεσσίου), λέγει ὁ Κύριος, θὰ συνάξω καὶ θὰ συγκεντρώσω αὐτούς, ποὺ ἔχουν συντριβῆ ἀπὸ τὴν αἰχμαλωσίαν, καὶ θὰ δεχθῶ εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ αὐτούς, ποὺ ἔδιωξα λόγῳ τῆς εἰδωλολατρίας, καὶ αὐτούς, τοὺς ὁποίους ἀπέρρριψα καὶ ἀπεμάκρυνα.

Ἀπὸ τὴν φυλὴν αὐτήν, ποὺ ἔχει συντριβῇ ἀπὸ τὰς δεινὰς δοκιμασίας, θὰ λάβω τοὺς ἀπομείναντας καὶ ἀπὸ ἐκείνους τοὺς ὁποίους ἐγὼ ἀπεμάκρυνα, θὰ συνθέσω ἔθνος ἰσχυρόν. Βασιλεὺς αὐτῶν θὰ εἶναι ὁ Κύριος εἰς τὸ ὄρος Σιὼν ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος.

Καὶ ἀπὸ αὐτούς, ποὺ ἔχουν συντριβῆ καὶ καταταλαιπωρηθῇ, θὰ λάβω ὅσους ἔχουν ἀπομείνει· καὶ τόσον ἀπὸ αὐτούς, ὅσον καὶ ἀπὸ ἐκείνους, ποὺ ἀπέρριψα καὶ ἀπεμάκρυνα, θὰ συνθέσω καὶ θὰ ἀναδείξω ἔθνος ἰσχυρόν. Καὶ βασιλιᾶς των θὰ εἶναι ὁ Κύριος, μὲ ἔδραν τὸ ὄρος Σιών, εἰς τὸ ἑξῆς καὶ ἕως εἰς τοὺς ἀπεράντους αἰῶνας.

Προηγουμένως ὅμως σύ, κόρη μου Σιών, ἄγρυπνος φρουρὸς τοῦ ποιμνίου μου, θὰ γίνῃς κατάξηρη καὶ ἔρημος. Θὰ βαδίσῃ ἐναντίον σου ἐχθρός, θὰ εἰσελθῃ εἰς τὴν περιοχήν σου ἡ πρώτη καὶ μεγάλη συμφορά, βασιλεία ἀπὸ τὴν Βαβυλῶνα, ἐναντίον τῆς θυγατρὸς Ἱερουσαλήμ.

Ὅμως μέχρι τῆς ἡμέρας ἐκείνης σύ, θυγατέρα μου Σιὼν (Ἱερουσαλήμ), ποὺ ἤσουν κάποτε πύργος καὶ καταφύγιον ἀσφαλὲς τοῦ ποιμνίου μου (τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ), θὰ γίνῃς κατάξερη, δυστυχὴς καὶ ἀθλία, διότι θὰ σὲ κτυπήσῃ μεγάλη συμφορά· ἐναντίον τῆς θυγατέρας μου Ἱερουσαλὴμ θὰ βαδίσῃ καὶ θὰ εἰσβάλῃ εἰς τὴν περιοχήν της ὁ πρῶτος βασιλιᾶς τῆς Βαβυλῶνος, ὁ Ναβουχοδονόσορ (ὁ ὁποῖος θὰ ἐξορμήσῃ ἀπὸ τὴν Βαβυλῶνα).

Καὶ τώρα σὲ ἐρωτῶ· Διατί ἐγεύθης καὶ γεύεσαι αὐτὰς τὰς συμφοράς; Μήπως δὲν ὑπῆρχεν εἰς σὲ βασιλεύς· Μήπως ἐχάθησαν οἱ ὀρθοφρονοῦντες σύμβουλοί σου καὶ σὲ ἐκυρίευσαν θλίψεις μεγάλαι, ὡσὰν ὠδῖνες τοκετοῦ;

Καὶ τώρα σὲ ἐρωτῶ: Διατί ἐδοκίμασες καὶ δοκιμάζεις τόσες θλίψεις καὶ συμφορές; Μήπως δὲν εἶχες βασιλιᾶ, ὁ ὁποῖος νὰ ἡγῆται εἰς τοὺς πολέμους κατὰ τῶν ἐχθρῶν σου; Ἢ μήπως ἔχασες τοὺς πνευματικοὺς καὶ σοφοὺς συμβούλους σου καὶ διὰ τοῦτο σὲ ἐκυρίευσαν πόνοι δυνατοὶ καὶ θλίψεις, οἱ ὁποῖοι εἶναι τόσον ὀδυνηροί, ὅσον οἱ ὠδῖνες τοῦ τοκετοῦ;

Πλησίασε, ὑπόμεινε ἀκόμη τὰς ὠδῖνας σου, δεῖξε ἀνδρείαν, κόρη Σιών, ὅπως ἡ ἐπίτοκος γυναῖκα, διότι θὰ φύγῃς βεβαίως ἀπὸ τὰς πόλεις τῆς πατρίδος σου, θὰ κατασκήνωσῃς εἰς τὸ ὕπαιθρον καὶ θὰ φθάσῃς ἐξόριστος μέχρι καὶ τῆς Βαβυλῶνος. Ἀλλὰ ἀπὸ ἐκεῖ θὰ σὲ γλυτώσῃ ὁ Κύριος, θὰ σὲ ἐλευθερώσῃ Κύριος ὁ Θεός σου ἀπὸ τὰ χέρια τῶν ἐχθρῶν σου.

Ἐπειδὴ λοιπὸν ἔχεις βοηθηθῆ ἀπὸ τὸν βασιλιᾶ καὶ τοὺς συμβούλους σου, ἑτοιμάσου νὰ ὑπομείνῃς τοὺς δυνατοὺς αὐτοὺς πόνους· ἀγωνίσου μὲ θάρρος καὶ γενναιότητα ὡς ἄνδρας, θυγατέρα μου Σιών, ὥστε νὰ ὑπομένῃς τὶς ὠδῖνες αὐτές, ὅπως τὶς ὑπομένει ἡ γυναῖκα, τῆς ὁποίας πλησιάζει ἡ ὥρα τοῦ τοκετοῦ. Διότι μὴ περιμένεις ἀπαλλαγὴν ἀπὸ τοὺς πόνους καὶ τὶς θλίψεις αὐτές. Ἐπειδὴ μετ’ ὀλίγον χρόνον ἡ Ἱερουσαλὴμ θὰ ἀλωθῇ καὶ σὺ (ὁ Ἰσραηλιτικὸς λαὸς) θὰ ἐξέλθῃς ἀπὸ αὐτήν, θὰ κατασκηνώσῃς εἰς τὸ ὕπαιθρον καὶ θὰ φθάσῃς αἰχμάλωτος μέχρι τὴν Βαβυλῶνα. Ὅμως ἀπὸ ἐκεῖ θὰ σὲ ἀπαλλάξῃ καὶ ἀπὸ ἐκεῖ θὰ σὲ λυτρώσῃ ἀπὸ τὰ χέρια τῶν ἐχθρῶν σου ὁ Κύριος, ὁ Θεός σου.

Τώρα ὅμως ἔχουν συγκεντρωθῆ ἐναντίον σου ἔθνη πολλά, τὰ ὁποῖα καὶ λέγουν· Ἄς χαρῶμεν μὲ τὴν καταστροφήν της. Τὰ μάτια μας θὰ ἴδουν καὶ θὰ ἀπολαύσουν τὸν ὄλεθρόν της.

Τώρα ὅμὼς ἔχουν συγκεντρωθῇ ἐναντίον σου πολλὰ εἰδωλολατρικὰ ἔθνη, τὰ ὁποῖα λέγουν; «Ἂς χαροῦμε διὰ τὴν συμφορὰν καὶ τὴν καταστροφήν· τὰ μάτια μας ἂς χαροῦν καὶ ἂς ἀπολαύσουν τὸ θέαμα ποὺ ἤθελαν, δηλαδὴ τὴν καταστροφὴν τῆς Σιών»!

Τὰ ἔθνη ὅμως αὐτὰ δὲν ἀντελήφθησαν τὴν σκέψιν καὶ τὸ σχέδιον τοῦ Κυρίου· δὲν ἐνόησαν, ποιὰ ἦτο ἡ θέλησίς του, ὅτι δηλαδὴ αὐτὸς τοὺς ἐμάζευσε, ὅπως μαζεύει ὁ γεωργὸς τὰ δεμάτια εἰς τὸ ἁλῶνι.

Καὶ οἱ μὲν ἐχθροὶ ἔτσι θὰ ἐπιπέσουν ἐνάντιον σου. Δὲν ἐνόησαν ὅμως ὅτι ὅλα αὐτὰ ἦσαν παραχώρησις Θεοῦ. Δὲν ἐνόησαν τὴν σκέψιν, τὴν ἀπόφασιν καὶ τὸ σχέδιον τῆς προνοίας τοῦ Κυρίου, οὔτε ἐκατάλαβαν τὸ ἅγιον θέλημά του· ὅτι δηλαδὴ μὲ ὅλα αὐτὰ ὁ πάνσοφος Θεὸς τοὺς συνεκέντρωσεν ἐναντίον σου, ὅπως μαζεύει ὁ γεωργὸς τὰ δεμάτια του εἰς τὸ ἁλῶνι, διὰ νὰ τὰ ἁλωνίσῃ.

Μὴ φοβεῖσαι, κόρη μου Σιών· σήκω καὶ ἁλώνισέ τους. Σιδερένια θὰ κάμω τὰ κέρατά σου ἐναντίον των καὶ χαλκίνας τὰς ὁπλὰς τῶν ποδιῶν σου. Μὲ αὐτὰς θὰ λυώσῃς τὰ ἔθνη, θὰ κονιορτοποιήσῃς πολλοὺς λαούς. Ἔπειτα δὲ θὰ ἀφιερώσῃς εἰς τὸν Κύριον ὅλον τὸ πλῆθος καὶ τὴν δύναμίν των, εἰς τὸν Θεὸν καὶ Κύριον ὅλης τῆς γῆς.

Σήκω ἐπάνω, θυγατέρα μου Σιών, σὺ ποὺ νομίζεις ὅτι εἶσαι νεκρά· σήκω ἐπάνω καὶ ἁλώνισε τους, καταπατώντας καὶ συντρίβοντάς τους. Διότι τὰ κέρατά σου θὰ τὰ καταστήσω ἰσχυρά, ὅπως τὸν σίδηρον, καὶ τὶς ὁπλὲς τῶν ποδιῶν σου θὰ τὶς καταστήσω ἰσχυρὲς καὶ σκληρές, ὅπως τὸν χαλκόν. Δηλαδὴ θὰ σοῦ δῶσω δύναμιν ἀκαταμάχητον, ὥστε μὲ αὐτὴν νὰ λειώσῃς ὁλωσδιόλου τὰ ἔθνη καὶ νὰ συντρίψῃς σὰν λεπτὸν χνούδι λαοὺς πολλούς, δηλαδὴ νὰ τοὺς ἀφανίσῃς ἐντελῶς. Ὅλον δὲ αὐτὸ τὸ πλῆθος τῶν ἐχθρῶν θὰ τὸ ἀφιερώσῃς εἰς τὸν Κύριον καὶ ὅλην τὴν δύναμίν των εἰς τὸν Κύριον ὅλης τῆς γῆς.

Τώρα ὅμως θὰ περικυκλωθῇ ὡς διὰ ἰσχυροῦ φραγμοῦ ὁ ἰσραηλιτικὸς λαός. Συνοχήν, κλοιὸν γύρω ἀπὸ ἡμᾶς θὰ στήσουν οἱ ἐχθροί. Μὲ ράβδους θὰ κτυποῦν τὰς σιαγόνας τῶν Ἰσραηλιτῶν.

Τώρα ὅμως θὰ συμβῇ τοῦτο: Θὰ περικυκλωθῇ καὶ θὰ πολιορκηθῇ στενὰ ὡσὰν μὲ φραγμὸν ἡ θυγατέρα τοῦ Ἐφραίμ (ὁ Ἰσραηλιτικὸς λαός). Οἱ ἐχθροὶ θὰ μᾶς πολιορκοῦν πολὺ στενὰ καὶ θὰ μᾶς πιέζουν πρὸς μεγίστην δὲ ἀτιμίαν καὶ προβολὴν θὰ κτυποῦν μὲ ραβδὶ τὶς σιαγόνες τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ.

Καὶ σὺ Βηθλεέμ, ἡ ἄλλως λεγομένη καὶ οἶκος ἐφραθά, μικρὰ εἶσαι μεταξὺ τῶν πόλεων τοῦ Ἰούδα. Δὲν ἔχεις οὔτε χιλίους κατοίκους. Ἀλλὰ ἀπὸ σὲ θὰ προέλθῃ εἰς δόξαν ἰδικήν μου ἔνας ἀνὴρ ὁ ὁποῖος θὰ γίνῃ ἄρχων τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ. Ἡ ἀρχὴ καὶ ἡ ἐνέργεια αὐτοῦ ξεπερνᾷ τὴν ἀρχὴν τῶν ἡμερῶν τῆς δημιουργίας. Εἶναι ὁ Μεσσίας.

(Ἡ μὲν Σαμάρεια θὰ πολιορκηθῇ καὶ θὰ ἀλωθῇ· σὺ δέ, Βηθλεέμ, θὰ ἀπολαύσῃς μεγάλην δόξαν). Καὶ σύ, Βηθλεέμ, ποὺ ὀνομάζεσαι καὶ οἶκος τοῦ Ἐφραθά, εἶσαι ὀλιγάριθμος εἰς πληθυσμὸν μεταξὺ τῶν πόλεων τῆς φυλῆς τοῦ Ἰούδα· δὲν ἔχεις οὔτε χιλίους κατοίκους (ἢ κατ’ ἄλλους: Οὔτε χίλιες οἰκογένειες). Μολονότι ὅμως εἶσαι μικρὸ καὶ ἄσημο χωριό, θὰ καταστῇς διάσημη, ἔνδοξη καὶ περιφήμη· διότι ἀπὸ σὲ θὰ βγῇ, διὰ τῆς δυνάμεώς μου καὶ τοῦ Πνεύματός μου, ἄρχων τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ. Ἡ ἀρχὴ δὲ τοῦ ἐνδόξου αὐτοῦ ἄρχοντος, ἡ ἀπὸ τοῦ Θεοῦ Πατρὸς γέννησίς του, εἶναι ἀπ’ ἀρχῆς, πρὸ πάντων τῶν αἰώνων εἶναι προαιώνιος καὶ ὑπερβαίνει τὸν χρόνον· ὁ ἄρχων αὐτὸς ὑπάρχει ἀϊδίως, ἀπὸ τὴν ἄναρχον καὶ ἄχρονον αἰωνιότητα. Πρόκειται διὰ τὸν Μεσσίαν.

Εἰς σωφρονισμόν των διὰ τὰς ἡμέρας ἐκείνας ὁ Κύριος θὰ παραδώσῃ τοὺς Ἰσραηλίτας εἰς τοὺς ἐχθρούς των, μέχρις ὡρισμένου χρονικοῦ διαστήματος. Θὰ πονέσουν, ὅπως ἡ γυναίκα ἡ ὁποία πρόκειται νὰ γεννήσῃ καὶ τῆς ὁποίας σταματοῦν αἱ ὠδῖνες μετὰ τὴν γέννησιν. Τότε οἱ ἀπομείναντες Ἰσραηλῖται εἰς τὰς χώρας τῆς ἐξορίας των θὰ ἐπιστρέψουν πρὸς τοὺς ἀδελφούς των Ἰσραηλίτας εἰς τὴν γῆν τῆς Ἐπαγγελίας.

Διὰ τοῦτο ὁ Κύριος θὰ παραδώσῃ τοὺς Ἰσραηλῖτες εἰς τοὺς ἐχθρούς των πρὸς σωφρονισμὸν ὄχι ὅμως μονίμως, ἀλλὰ μέχρις ὡρισμένου χρόνου. Οἱ Ἰσραηλῖται θὰ ὑπομείνουν ὠδῖνες καὶ πόνους, ὁμοίους μὲ ἐκείνους ποὺ ὑπομένει γυναῖκα, ἡ ὁποία πρόκειται νὰ γεννήσῃ καὶ τῆς ὁποίας οἱ πόνοι σταματοῦν μετὰ τὴν γέννησιν. Τότε οἱ Ἰσραηλῖται, οἱ ὁποῖοι θὰ ἀπομείνουν μετὰ τὴν δεινὴν δοκιμασίαν, θὰ ἐπιστρέφουν ἐλεύθεροι ἀπὸ τὴν ἐξορίαν εἰς τὴν γῆν τῆς Ἐπαγγελίας, κοντὰ εἰς τοὺς ἀδελφούς των, τοὺς ἄλλους Ἰσραηλῖτες.

Τότε ὁ Κύριος ὄρθιος θὰ ἐπιβλέπῃ μὲ στοργὴν καὶ θὰ ποιμαίνῃ μὲ τὴν δύναμίν του τὰ πρόβατα τῆς νέας αὐτῆς ποίμνης, τοὺς πιστούς· οἱ δὲ πιστοὶ θὰ ἔχουν περιβληθῇ τὴν δόξαν τοῦ ὀνόματος Κυρίου καὶ Θεοῦ, καὶ θὰ εἶναι περιφανεῖς καὶ ἔνδοξοι ἕως τὰ ἄκρα τῆς οἰκουμένης.

Τότε ὁ ἴδιος ὁ Κύριος θὰ ἐπιστατῇ, θὰ ἐποπτεύῃ μὲ ἰδιαιτέραν στοργὴν καὶ θὰ ποιμαίνῃ πατρικῶς τὸ λογικόν του ποίμνιον μὲ δύναμιν καὶ ἐξουσίαν. Καὶ τὰ λογικά του πρόβατα (ὁ νέος Ἰσραήλ, οἱ Χριστιανοί) θὰ εἶναι περιβεβλημένα μὲ τὴν δόξαν καὶ τὸ μεγαλεῖον τοῦ ὀνόματος τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ των, διότι θὰ καταστοῦν ὀνομαστοί, ἔνδοξοι, λαμπροὶ καὶ περιφανεῖς μέχρι τῶν περάτων τῆς γῆς, δηλαδὴ εἰς ὁλόκληρον τὸν κόσμον.

Αὐτὴ δὲ εἶναι ἡ εἰρήνη, τὴν ὁποίαν θὰ ἀποκαταστήσῃ ὁ ποιμὴν Κύριος. Τότε, ὅταν φανατικοὶ ἐχθροί, σὰν τοὺς Ἀσσυρίους, ἐπιδράμουν καὶ ἐπιτεθοῦν εἰς τὴν χώραν σας, θὰ ἐξεγερθοῦν ἐναντίον αὐτῶν πολυάριθμοι ἀρχηγοὶ μὲ ὁρμὴν καταστρεπτικὴν ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν.

Καὶ ὁ Κύριος θὰ εἶναι ἡ ἰσχύς, ἡ δύναμις, ὁ μεσίτης, ὁ συμφιλιωτής· Αὐτὸς θὰ εἶναι αὐτὴ ἡ ἰδία ἡ εἰρήνη. Θὰ εἶναι βαθεῖα εἰρήνη· ἀπόδειξις δὲ τούτου τὰ παρόντα: Ὅταν ὁ Ἀσσύριος (καὶ κάθε ἀτίθασος καὶ φανατικὸς ἐχθρός) ἐξορμήσῃ καὶ ἐπιδράμῃ ἐναντίον τῆς χώρας σας, θὰ ἐξεγερθοῦν ἐναντίον του ἑπτὰ (= πολλοὶ) βασιλεῖς καὶ μὲ ὀκτὼ πολεμικὲς προσβολές (= μὲ περισσοτέραν ὁρμὴν καὶ ἀντίστασιν), ὡσὰν ἄλλα δήγματα, θὰ καταδαγκώσουν τὸν ἐχθρικὸν στρατόν, θὰ τὸν καταδαπανήσουν, δηλαδὴ θὰ τὸν ἐξολοθρεύσουν.

Θὰ νικήσουν καὶ θὰ ὑποτάξουν τοὺς Ἀσσυρίους μὲ τὴν δύναμιν τῆς ρομφαίας των, θὰ κατακτήσουν τὴν χώραν τῶν Νεβρώδ, ἡ ὁποία περιβάλλεται ὁλόγυρα μὲ τάφρους. Ἔτσι ὁ Κύριος θὰ ἀπαλλάξῃ τοὺς πιστοὺς ἀπὸ τὰς νέας αὐτὰς ἐπιδρομὰς τῶν Ἀσσυρίων, ὅταν ἐκεῖνοι εἰσέλθουν εἰς τὴν χώραν σας καὶ θελήσουν καὶ εἰσέλθουν εἰς τὰ ὅρια τοῦ ἰδικοῦ σας βασιλείου.

Θὰ κατανικήσουν, θὰ κυριαρχήσουν καὶ θὰ διώξουν τοὺς ἐχθρούς των, ποὺ ὁμοιάζουν μὲ τὸν Ἀσσύριον, μὲ τὸ πλατὺ καὶ μεγάλο ἀμφίστομον σπαθί· καταδιώκοντες δὲ τοὺς ἐχθρούς των θὰ φθάσουν μέχρι τὴν χώραν τοῦ Νεβρώδ, τῆς ὁποίας τὰ τείχη περιβάλλονται ἀπὸ τάφρον. Μὲ αὐτὸν τὸν θαυμαστὸν καὶ δυναμικὸν τρόπον θὰ ἀπαλλάξῃ ὁ Κύριος τὸν λαόν του ἀπὸ τοὺς Ἀσσυρίους (τοὺς ἐχθρούς των), ὅταν αὐτοὶ θὰ εἰσβάλουν καὶ θὰ ἐπιπέσουν ἐναντίον τῆς χώρας σας καὶ θὰ ἐπιχειρήσουν νὰ εἰσορμήσουν εἰς τὰ ὅριά της.

Κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην οἱ ὑπόλοιποι τοῦ οἴκου Ἰακώβ, πιστοὶ εἰς τὸν Μεσίαν, θὰ εἶναι μεταξὺ τῶν λαῶν ὡσὰν ἡ δροσιά, ἡ ὁποία στέλλεται ἀπὸ τὸν Κύριον εἰς τὴν ξηρανθεῖσαν γῆν, ὡσὰν τὰ ἀρνιὰ τὰ ὁποῖα βόσκουν καὶ πηδοῦν εἰς τὰ λειβάδια· τότε κανεὶς δὲν θὰ συγκεντρώσῃ στρατὸν ἐναντίον σας καὶ κανεὶς μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων δὲν θὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἀντιστῇ εἰς τὴν ἰδικήν σας ἀγαθὴν ἐπίδρασιν.

Καὶ τότε θὰ συμβῇ τοῦτο: Κατὰ τὴν εὐτυχῆ ἐκείνην ἐποχήν, ποὺ θὰ ἐπικρατήσῃ ἡ εἰρήνη τοῦ Μεσσία, ὅσοι ἀπέμειναν ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τοῦ οἴκου Ἰακὼβ πιστοὶ εἰς τὸν Μεσσίαν Χριστόν, θὰ εἶναι σκορπισμένοι μεταξὺ τῶν πολλῶν εἰδωλολατρικῶν λαῶν, ὅπως ἡ δροσιά, ἡ ὁποία στέλλεται ἀπὸ τὸν Κύριον εἰς τὴν στεγνὴν γῆν, καὶ ὅπως τὰ ἀρνάκια, τὰ ὁποῖα βόσκουν χαρούμενα καὶ πηδοῦν χαριτωμένα εἰς τὰ ἄφθονα χορτάρια. Τότε κανεὶς δὲν θὰ δυνηθῇ νὰ συγκεντρώσῃ στρατὸν ἐναντίον σας καὶ κανεὶς μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων δὲν θὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἀντισταθῇ ἢ νὰ ἀποφύγῃ τὴν ἀγαθοποιὸν ἐπίδρασίν σας.

Οἱ ὑπόλοιποι ἐκ τοῦ παλαιοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ πιστοὶ εἰς τὸν Μεσσίαν, θὰ εἶναι μεταξὺ τῶν ἄλλων πολλῶν ἐθνῶν ἰσχυροί, ὅπως εἶναι ὁ λέων μεταξὺ τῶν χορτοφάγων ζώων τοῦ δάσους καὶ ὅπως ὁ νεαρὸς λέων ἀνάμεσα εἰς τὰ ποίμνια τῶν προβάτων, ὁ ὁποῖος καθὼς διέρχεται διὰ μέσου αὐτῶν ξεχωρίζει καὶ ἁρπάζει ἕνα καὶ κανεὶς δὲν ἠμπορεῖ νὰ τὸ ἀποσπλάσῃ ἀπὸ τὸ στόμα του.

Ὅσοι δὲ ἀπέμειναν ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τοῦ παλαιοῦ Ἰσραήλ, δηλαδὴ αὐτοὶ ποὺ κατάγονται ἀπὸ τὸν Ἰακὼβ καὶ ἔχουν σωθῇ διὰ τῆς πίστεως εἰς τὸν Χριστόν, θὰ εἶναι μεταξὺ τῶν πολλῶν εἰδωλολατρικῶν λαῶν ὄχι μόνον ἁπαλοί, δροσεροὶ καὶ εὐχάριστοι, ὅπως ἡ δροσιά, καὶ τρυφεροί, ὅπως τὰ ἀρνάκια· θὰ εἶναι καὶ φοβεροὶ καὶ ἰσχυροί, ὅπως τὸ λιοντάρι μεταξὺ τῶν χορτοφάγων ζώων, τὰ ὁποῖα ζοῦν εἰς τὸ δάσος, καὶ ὅπως τὸ νεαρὸ λιονταράκι μεταξὺ τῶν κοπαδιῶν τῶν προβάτων· τὸ λιονταράκι, πού, καθὼς διέρχεται μέσα ἀπὸ τὸ κοπάδι, ξεχωρίζει ἕνα πρόβατον καὶ τὸ ἁρπάζει, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ κανεὶς ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος νὰ ἠμπορῇ νὰ τὸ ἀποσπάσῃ ἀπὸ τὸ στόμα του.

Τὸ χέρι σου, ἰσραηλιτικὲ λαέ, θὰ ὑψωθῇ ἰσχυρὸν ἐπάνω εἰς τοὺς ἐχθρούς σου, οἱ ὁποῖοι σὲ ἔθλιβαν καὶ σὲ θλίβουν. Ὅλοι οἱ ἐχθροί σου θὰ ἐξολοθρευθοῦν μὲ τὴν δύναμιν τοῦ Κυρίου.

Νέε Ἰσραὴλ τῆς χάριτος, ἀπόγονε τοῦ παλαιοῦ Ἰσραήλ, θὰ ἀποκτήσῃς τέτοιαν καὶ τόσην δύναμιν, ὥστε τὸ χέρι σου θὰ ὑψωθῆ νικηφόρον ἐπάνω εἰς τοὺς ἐχθρούς σου, οἱ ὁποῖοι σὲ ἔθλιβαν καὶ συνεχίζουν νὰ σὲ θλίβουν ὅλοι οἱ ἐχθροί σου θὰ ἐξολοθρευθοῦν.

Κατὰ τὴν περίοδον ἐκείνην, λέγει ὁ Κύριος, θὰ ἐξολοθρεύσω τὸ πολεμικὸν ἱππικὸν ἀπὸ σᾶς καὶ θὰ καταστρέψω τὰ πολεμικά σας ἅρματα.

Θὰ συμβῇ δὲ τοῦτο: Κατὰ τὴν ἔνδοξον καὶ εὐλογημένην ἐκείνην ἡμέραν, τὴν περίοδον τοῦ Μεσσία, λέγει ὁ Κύριος, θὰ ἐξολοθρεύσω τὸ πολεμικὸν ἱππικὸν ἀπὸ σᾶς καὶ θὰ καταστρέψω τὰ πολεμικά σας ἅρματα·

Θὰ ἐξολοθρεύσω τὰς πόλεις τῆς χώρας σου, θὰ κρημνίσω καὶ θὰ ἐξαφανίσω ὅλα τὰ ἰσχυρὰ φρούρια σας.

Θὰ καταστρέψω τὶς πόλεις τῆς χώρας σας καὶ θὰ κατακρημνίσω ὅλα τὰ ὠχυρωμένα φρούριά σας·

Θὰ ἐξαφανίσω τὰ μαγικὰ φίλτρα ἀπὸ τὰ χέρια σας καὶ δὲν θὰ ὑπάρχουν πλέον μεταξύ σας μάντεις.

θὰ ἀφαιρέσω ἀπὸ τὰ χέρια σας ὅλες τὶς γοητεῖες καὶ τὶς μαντεῖες, διὰ τῶν ὁποίων ἐπικαλεῖσθε τὴν δύναμιν τῶν δαιμόνων, καὶ δὲν θὰ ὑπάρχουν πλέον μεταξύ σας μάγοι, χρησμωδοὶ καὶ ψευδοπροφῆται.

Θὰ ἐξολοθρεύσω τὰ ἀγάλματά σας καὶ τὰς στήλας τῶν ἀγαλμάτων σας ἀπὸ ἀνάμεσά σας καὶ δὲν θὰ προσκυνήσετε ποτὲ πλέον εἴδωλα, ἔργα τῶν χειρῶν σας.

Ἀκόμη θὰ ἐξολοθρεύσω ἀπὸ ἀνάμεσά σας ὅλα τὰ εἰδωλολατρικὰ ἀγάλματά σας, τὰ καμωμένα ἀπὸ μέταλλον ἢ ξύλον, καὶ ὅλες τὶς εἰδωλολατρικὲς στῆλες σας, καὶ ἔτσι οὐδέποτε πλέον θὰ προσκυνήσετε τὰ ἔργα τῶν χειρῶν σας, δηλαδὴ τὰ εἴδωλα.

Θὰ κατακόψω καὶ θὰ ἐξαφανίσω τὰ εἰδωλολατρικὰ ἄλση ἀπὸ ἀνάμεσά σας καὶ θὰ ἐξολοθρεύσω τὰς ἁμαρτωλὰς εἰδωλολατρικὰς πόλεις σας.

Ἐπίσης θὰ ζερριζώσω καὶ θὰ κατακόψω ἀπὸ ἀνάμεσά σας τὰ ἱερὰ (εἰδωλολατρικά) πυκνὰ δάση σας μὲ τὸν παχὺν ἴσκιον καὶ θὰ ἀφανίσω τὶς εἰδωλολατρικὲς πόλεις σας.

Θὰ ἀποστείλω, μὲ δικαίαν ὀργὴν καὶ θυμόν, τιμωρίαν ἐναντίον τῶν ἐθνῶν ἐκείνων, τὰ ὁποῖα δὲν ἠθέλησαν νὰ ὑποταχθοῦν εἰς ἐμέ.

Θὰ τιμωρήσω ἐπίσης μὲ ὀργὴν καὶ θυμὸν τὰ εἰδωλολατρικὰ ἔθνη, τὰ ὁποῖα δὲν ἠθέλησαν νὰ ὑπακούσουν εἰς τὸ διὰ τῶν προφητῶν μου κήρυγμα καὶ νὰ ὑποταχθοῦν εἰς Ἐμέ, τὸν Κύριον.

Ἀκούσατε, λοιπόν, ὅλοι τὸν λόγον τοῦ Κυρίου. Ὁ Κύριος μοῦ εἶπε· «σήκω, στῆσε δικαστήριον ἐμπρὸς εἰς τὰ ὄρη καὶ ἂς ἀκούσουν τὰ βουνὰ τὴν φωνήν σου, ἡ ὁποία θὰ εἶναι ἰδική μου φωνή».

Ὁ προφήτης Μιχαίας ὁμιλεῖ ἐκ μέρους τοῦ Θεοῦ καὶ λέγει: Σεῖς οἱ Ἰσραηλῖται, ἀκοῦστε, παρακαλῶ, τὸν λόγον τοῦ Κυρίου. Ὁ Κύριος μοῦ εἶπε: «Σήκω, στῆσε δικαστήριον μὲ μάρτυρες τὰ ὄρη, καὶ τὰ βουνὰ ἂς ἀκούσουν αὐτά, τὰ ὁποῖα ἔχεις νὰ πῇς.

Σεῖς, τὰ ὄρη, ἀκούσατε τὴν δικαίαν κρίσιν καὶ ἀπόφασιν τοῦ Κυρίου· καὶ σεῖς αἱ φάραγγες ἕως εἰς τὰ θεμέλια τῆς γῆς, διότι ὁ Κύριος θὰ στήσῃ δικαστήριον πρὸς τὸν λαόν του. Θὰ ἔλθῃ εἰς ἀντιδικίαν καὶ διαδικασίαν μὲ αὐτόν.

Σεῖς, ὄρη, λέγει ὁ Προφήτης, ἀκοῦστε τὴν ὑπόθεσιν τῆς δίκης, ὅπως τὴν ὁρίζει ὁ Κύριος, καὶ σεῖς, οἱ ἀπόκρημνες καὶ βαθειὲς χαράδρες, ποὺ φθάνετε μέχρι τὰ θεμέλια τῆς γῆς· διότι ὁ Κύριος θὰ καλέσῃ εἰς δίκην τὸν λαόν του, θὰ ἔλθῃ εἰς ἀντιδικίαν μὲ τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαὸν καὶ θὰ δικασθῇ μαζί του.

Θὰ εἴπῃ πρὸς τὸν λαόν του· «λαός μου τί κακὸν σοῦ ἔκαμα ἢ εἰς τί σὲ ἐλύπησα ἢ εἰς τί σὲ παρηνώχλησα; Ἀπάντησέ μου.

Ὁ κατήγορος Κύριος λέγει μὲ παράπονον εἰς τὸν κατηγορούμενον λαόν του: «Λαέ μου, τὶ κακὸν σοῦ ἔκαμα ἢ εἰς τί σὲ ἐλύπησα ἢ εἰς τί σὲ ἐνώχλησα, ὥστε νὰ φέρεσαι τόσον ἐχθρικὰ πρὸς ἐμέ; Ἀπάντησέ μου!

Ἐγώ, δὲν σὲ ἔβγαλα ἐλεύθερον ἀπὸ τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου; Δὲν σὲ ἐγλύτωσα ἀπὸ τὴν χώραν τῆς δουλείας καὶ δὲν ἔστειλα ὡς ὁδηγοὺς ἐνώπιόν σου τὸν Μωϋσέα, τὸν Ἀαρὼν καὶ τὴν Μαριάμ;

Μήπως, διότι Ἐγὼ εἶμαι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος σὲ ἐσήκωσα καὶ σὲ ἀνέβασα ἀπὸ τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου καὶ σὲ ἐλευθέρωσα ἀπὸ τὸν τόπον ἐκεῖνον τῆς δουλείας καὶ ἔστειλα καὶ ὥρισα ὡς ὁδηγούς σου εἰς τὰ πρῶτα ἐλεύθερα βήματά σου τὸν Μωϋσῆν, τὸν ἀδελφόν του Ἀαρὼν καὶ τὴν ἀδελφήν του Μαριάμ;

Λαέ μου, ἐνθυμήσου, λοιπόν, τί ἐσκέφθη ἐναντίον σου ὁ Βαλάκ, ὁ βασιλεὺς τῶν Μωαβιτῶν, καὶ τί ἀπήντησεν εἰς αὐτὸν ὁ Βαλαάμ, ὁ υἱὸς τοῦ Βεώρ. Ἐνθυμήσου τὰ γεγονότα ἐκεῖνα, ποὺ ἔλαβαν χώραν ἀπὸ τὴν θάλασσαν τῶν σχοίνων ἕως τὴν περιοχὴν τῶν Γαλγάλων καὶ τὰ ὁποῖα ἐπραγματοποιήθησαν, διὰ νὰ γίνῃ γνωστὴ εἰς σᾶς ἡ ἀγαθότης καὶ ἡ δικαιοσύνη τοῦ Κυρίου».

Λαέ μου, θυμήσου, σὲ παρακαλῶ, τὴν εὐεργεσίαν μου αὐτήν: Τί κακὰ ἐσκέφθη ἐναντίον σου ὁ Βαλάκ, ὁ βασιλιᾶς τῆς Μωάβ, καὶ ποίαν ἀπόκρισιν ἔδωκεν εἰς αὐτὸν ὁ μάντις Βαλαάμ, ὁ υἱὸς τοῦ Βεώρ. Ἐνθυμήσου ὅσα γεγονότα ἔλαβαν χώραν τότε, ἀπὸ τὸν τόπον μὲ τοὺς Σχοίνους μέχρι τὰ Γάλγαλα, δυτικῶς τοῦ Ἰορδάνη, ὅπου ἐστρατοπέδευσες ἐλεύθερος διὰ πρώτην φορὰν εἰς τὴν γῆν τῆς Ἐπαγγελίας· θυμήσου ὅλα αὐτά, διὰ νὰ γίνῃ γνωστὴ καὶ φανερὰ εἰς σᾶς ἡ ἀγαθὴ εὔνοια, ἡ δικαιοσύνη καὶ ἡ πιστότης τοῦ Κυρίου πρὸς τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαόν».

Καὶ ἐκεῖνοι ἀπαντοῦν· «πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ πλησιάσωμεν τὸν Κύριον, τί εἶναι δυνατὸν εἰς ἀνταπόδοσιν τῶν εὐεργεσιῶν του νὰ προσφέρωμεν εἰς τὸν Θεόν μας τὸν Ὕψιστον; Μήπως θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ προσέλθωμεν πρὸς αὐτὸν μὲ θυσίας ὁλοκαυτωμάτων, μὲ προσφορὰν μόσχων ἑνὸς ἔτους;

Ὁ λαὸς (ἀναγνωρίζων τὴν ἐνοχήν του, ζητεῖ νὰ μάθῃ ἀπὸ τὸν Προφήτην πῶς νὰ ἐξευμενίσῃ τὸν Κύριον καί) ἐρωτᾷ: «Μὲ ποῖον τρόπον ἠμπορῶ νὰ πλησιάσω τὸν Κύριον, ποὺ ἀπεμακρύνθη ἀπὸ ἐμέ; Ποῖα δῶρα εὐγνωμοσύνης καὶ λατρείας νὰ ἀντιπροσφέρω εἰς τὸν Κύριον, τὸν Ὕψιστον Θεόν μου; Μήπως ἠμπορῶ νὰ παρουσιασθῶ ἐνώπιόν Του καὶ νὰ ἐκφράσω τὴν εὐγνωμοσύνην μου μὲ θυσίες ὁλοκαυτωμάτων, ποὺ νὰ ἀποτελοῦνται ἀπὸ μοσχάρια ἑνὸς ἔτους;

Θὰ μᾶς δεχθῇ ὁ Κύριος καὶ θὰ ἐξιλεωθῇ ἀπέναντί μας μὲ τὴν προσφορὰν χιλιάδων κριῶν καὶ μυριάδων τράγων παχέων; Μήπως, ἐὰν προσφέρω πρὸς θυσίαν τὰ πρωτότοκα τῶν ζώων μου, διὰ νὰ συγχωρηθῇ ἡ ἀσέβειά μου, ἢ ἀκόμη καὶ τὸν καρπὸν τῆς κοιλίας μου, τὰ τέκνα μου, πρὸς ἄφεσιν τῶν ἁμαρτιῶν τῆς ψυχῆς μου;»

Ἄραγε ὁ Κύριος εὐαρεστεῖται καὶ ἐξιλεώνεται μὲ τὴν προσφορὰν χιλιάδων κριαριῶν ἢ μυριάδων παχέων τράγων; Μήπως, ἐὰν Τοῦ προσφέρω καὶ ἀφιερώσω εἰς Αὐτὸν τὰ πρωτότοκα τῶν παιδιῶν μου, τοὺς καρποὺς τῆς κοιλίας μου, θὰ συγχωρηθῇ ἡ ἀσέβειά μου, ἢ ἐὰν τὰ θυσιάσω ἀκόμη, θὰ μοῦ συγχωρήσῃ τὸ πλῆθος τῶν ἁμαρτιῶν μου;»

Τί ἐρωτᾷς, ὦ ἄνθρωπε; Ἀπαντᾷ ὁ προφήτης· Δὲν ἀνηγγέλθη καὶ δὲν κατέστη εἰς σὲ γνωστόν, ποῖον εἶναι τὸ καλὸν καὶ εὐάρεστον ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ; Ἢ τί ζητεῖ ἀπὸ σὲ ὁ Θεός, εἰμὴ μόνον νὰ εἶσαι δίκαιος, εὔσπλαγχνος καὶ πρόθυμος νὰ πορεύεσαι σύμφωνα μὲ τὰς ἐντολὰς Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου;

(Ὁ προφήτης ἀπαντᾷ εἰς τὸν ἀποροῦντα Ἰσραηλίτην πῶς πρέπει νὰ ἐξευμενίσῃ τὸν Κύριον): «Ἄνθρωπε, διατί ἐρωτᾷς; Δὲν σοῦ ἔχει ἀναγγελθῇ ἤδη τί εἶναι καλὸν καὶ εὐάρεστον ἐνώπιον τοῦ Κυρίου; Πές μου· τί ἄλλο ζητεῖ ἀπὸ σὲ ὁ Κύριος, παρὰ νὰ ἐφαρμόζῃς δικαιοσύνην, νὰ ἀγαπᾷς, καὶ μὲ προθυμίαν νὰ εἶσαι εὐσπλαγχνικὸς καὶ ἐλεήμων πρὸς τὸν πλησίον καὶ νὰ μὴ εἶσαι πρόθυμος νὰ λατρεύῃς τὰ εἴδωλα, ἀλλὰ νὰ ἀκολουθῇς μὲ ταπείνωσιν καὶ πιστότητα τὸν Κύριον καὶ Θεόν σου καὶ νὰ ἐφαρμόζῃς τὶς ἐντολές του;»

Ἀπειλητικὴ καὶ ὠργισμένη θὰ ἀκουσθῇ ἡ φωνὴ τοῦ Κυρίου ἐναντίον τῆς πόλεως Ἱερουσαλήμ. Καὶ ὅμως ὁ Κύριος θὰ σώσῃ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι σέβονται καὶ φοβοῦνται τὸ Ὄνομά του. Ἄκουσε, ἰσραηλιτικὴ φυλή: Ποιὸς εἶναι ἐκεῖνος, ποὺ ἀποτελεῖ στόλισμα καὶ κόσμημα διὰ τὴν πόλιν;

Ἡ μεγαλειώδης καὶ ἀπειλητικὴ φωνὴ τοῦ Κυρίου θὰ ἀντηχήσῃ ἐναντίον τῆς πόλεως Ἱερουσαλήμ, ὁ Κύριος ὅμως θὰ σώσῃ ὅσους σέβονται, φοβοῦνται καὶ ἐπικαλοῦνται εἰς σωτηρίαν τὸ ἅγιον ὄνομά του. «Ἄκουσε κάθε Ἰσραηλιτικὴ φυλή: Ποῖος εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ κόσμημα καὶ στόλισμα διὰ τὴν πόλιν;

Μήπως, τάχα, ἡ καίουσα πάντοτε ἑστία, ἡ λαμπρὰ κατοικία τοῦ παρανόμου ἀνθρώπου, ὁ ὁποῖος ἀποταμιεύει παρανόμους θησαυροὺς καὶ διαπράττει τὴν ἀδικίαν μὲ ὑπερηφάνειαν καὶ σκληροκαρδίαν;

Μήπως ἡ συνεχῶς ἀναμμένη ἑστία τῆς φωτιᾶς καὶ ἡ πολυτελὴς κατοικία τοῦ παρανόμου, ὁ ὁποῖος πλουτίζει ἀθεμίτως καὶ θησαυρίζει μὲ ἄνομον τρόπον, ἐργάζεται δὲ τὴν ἀδικίαν μὲ ὑπερφροσύνην καὶ ὑπερηφάνειαν; Ἀσφαλῶς ὄχι!

Εἶναι ποτὲ δυνατὸν νὰ δικαιωθῇ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ὁ ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος χρησιμοποιεῖ δολίαν ζυγαριὰν καὶ εἰς τὸν δερμάτινον σάκκον του ἔχει δόλια ζύγια;

Μήπως εἶναι δυνατὸν ὁ ἄνομος καὶ ἄδικος ζυγιστὴς νὰ μὴ κατακριθῇ καὶ νὰ μὴ καταδικασθῇ; Ὁ ζυγιστής, ὁ ὁποῖος, προκειμένου νὰ πλουτήσῃ, ἔχει εἰς τὸ δερμάτινον σακκοῦλι, ὅπου κρατεῖ τὰ σταθμά του, βάρη καὶ σταθμὰ λιποβαρῆ;

Ἀπὸ τὰ παράνομα αὐτὰ μέσα, τὴν δολίαν ζυγαριὰν καὶ τὰ ἐλλιποβαρῆ ζύγια, ἐγέμισαν τὰ σπίτια των μὲ τὰ πλούτη τῆς ἀσεβείας. Οἱ κάτοικοι τῆς Ἱερουσαλὴμ ἐψεύδοντο μεταξύ των καὶ πρὸς τοὺς ξένους. Ἡ γλῶσσα των ἐσυνήθισε καὶ ἔγινε δυνατὴ εἰς τὰς ψευδολογίας καὶ δολιότητας.

Ἀπὸ τὰ λιποβαρῆ καὶ ψεύτικα αὐτὰ μέτρα καὶ σταθμὰ καὶ γενικῶς ἀπὸ τὰ ἄνομα μέσα ἐγέμισαν τὰ σπίτια των μὲ πλούτη, ποὺ προέρχονται ἀπὸ ἀσέβειες· οἱ δὲ κάτοικοι τῆς Ἱερουσαλὴμ ἐπιτηδεύονται εἰς κάθε εἶδος συκοφαντίας καὶ ψεύδους· ἐπίσης ἡ γλῶσσα των ἔλαβε μεγάλην ἐξουσίαν, ὥστε νὰ λέγουν ὅ,τι καὶ ὅσα θέλουν καὶ νὰ μεγαλοποιοῦν τὸ μικρὸν καὶ νὰ ὁρκίζωνται διὰ τὰ ψεύδη των.

Διὰ τοῦτο ἐγὼ θὰ ἀρχίσω ἐν τῇ δικαιοσύνῃ μου νὰ σὲ κτυπῶ. Θὰ σὲ ἐξαφανίσω ἐξ αἰτίας τῶν ἁμαρτιῶν σου.

Διὰ τοῦτο καὶ ἐγὼ θὰ ἀρχίσω νὰ σὲ τιμωρῷ καὶ μάλιστα τόσον σκληρά, ὥστε νὰ σὲ ἐξαφανίσω ἕνεκα τῶν ἁμαρτιῶν σου.

Καὶ εἰδικώτερον θὰ τρώγῃς ἀπὸ τὰ ἀγαθά σου καὶ δὲν θὰ χορταίνῃς. Σκοτισμὸς θὰ ἐπέλθῃ ἐναντίον σου. Θὰ προσπαθήσῃς νὰ διαφύγ·ης καὶ δὲν θὰ ἠμπορέσῃς. Ὅσοι δὲ ἀπὸ σᾶς διαφύγουν ἀπὸ τὴν τιμωρίαν αὐτήν, θὰ παραδοθοῦν εἰς τὴν ἐχθρικὴν ρομφαίαν.

Θὰ ἐπιτρέψω νὰ σὲ κτυπήσουν ἀλλεπάλληλα κακά: Θὰ τρώγης, οὐδέποτε ὅμως θὰ χορταίνῃς. Θὰ σὲ καταλάβῃ ἡ νύκτα καὶ τὸ σκοτάδι τῶν συμφορῶν, σὺ δὲ θὰ προσπαθῇς νὰ ξεφύγῃς, ἀλλὰ δὲν θὰ ἠμπορέσῃς νὰ διασωθῇς. Καὶ ὅσοι ἀπὸ σᾶς διασωθον, θὰ παραδοθοῦν διὰ νὰ σφαγοῦν ἀπὸ τὸ πλατὺ καὶ μεγάλο ἀμφίστομον σπαθὶ τῶν ἐχθρῶν.

Σὺ θὰ σπείρῃς καὶ δὲν θὰ θερίσῃς. Θὰ στίψῃς τοὺς καρποὺς τῆς ἐλαίας σου εἰς τὸ ἐλαιοτριβεῖον καὶ δὲν θὰ ἔχῃς λάδι οὔτε νὰ ἀλείψῃς τὸ ψωμί σου. Θὰ καλλιεργῇς τὴν ἄμπελόν σου καὶ κρασὶ δὲν θὰ πίῃς. Ὅσα δὲ ἐγὼ διὰ τοῦ Νόμου μου ὥρισα νὰ τελοῦνται ὑπὸ τοῦ λαοῦ μου εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, θὰ παύσουν πλέον νὰ γίνωνται· θὰ ἀφανισθοῦν αἱ ὑπὸ τοῦ Νόμου ὁρισθεῖσαι τελεταὶ καὶ προσφοραί.

Σὺ θὰ σπείρῃς, ἀλλὰ δὲν θὰ θερίσης· θὰ πιέσῃς εἰς τὸ λιοτρίβι τὸν καρπὸν τῆς ἀλιᾶς, δὲν θὰ ἔχῃς ὅμως λάδι οὔτε κἀν διὰ νὰ ἀλείφεσαι (ἢ διὰ νὰ ἀλείψῃς τὸ ψωμί σου)· θὰ καλλιεργήσῃς τὰ ἀμπέλιά σου, ἀλλὰ κρασί οὔτε θὰ πιῇς οὔτε θὰ ἀπολαύσῃς. Καὶ ὅσα εἶναι σύμφωνα μὲ τὸν νόμον τοῦ λαοῦ μου καὶ ὄχι μὲ τὸν νόμον τὸν ἰδικόν μου, θὰ παῦσουν νὰ παράγωνται, διότι, λόγῳ τῆς μεγάλης ἀφορίας, δὲν θὰ ὑπάρχουν οὔτε ζῶα πρὸς θυσίαν οὔτε καρποὶ διὰ προσφοράν.

Τοῦτο δέ, διότι σὺ ἐσεβάσθης καὶ ἐτήρησες τὴν εἰδωλολατρείαν τοῦ Ζαμβρί, ἐμιμήθης ὅλα τὰ ἁμαρτωλὰ καὶ εἰδωλολατρικὰ ἔργα τῆς παρανόμου οἰκογενείας Ἀχαάβ. Ἔζησες σύμφωνα μὲ τὰ θελήματα ἐκείνων, ὥστε ἐγὼ ἐν τῇ δικαίᾳ μου κρίσει νὰ σὲ παραδώσω εἰς ἐξαφανισμόν, καὶ τοὺς κατοίκους τῆς Ἱερουσαλὴμ εἰς ἐμπαιγμὸν καὶ ἐξευτελισμόν. Θὰ ὑποστῆτε ὀνειδισμοὺς ἐκ μέρους ἐθνικῶν λαῶν.

Ὅλες αὐτὲς οἱ συμφορὲς καὶ οἱ δυστυχίες θὰ σὲ εὔρουν, διότι ἐμιμήθης μὲ πολὺν ζῆλον καὶ ἐσεβάσθης τὴν εἰδωλολατρίαν τοῦ Ζαμβρί, πατέρα τοῦ Ἀχαάβ· διότι ἐμιμήθης ὅλα τὰ ἄνομα καὶ εἰδωλολατρικὰ ἔργα τῆς οἰκογενείας τοῦ Ἀχαάβ (σφαγές, ἀδικίες, πλεονεξίες, ἁρπαγές, λεηλασίες) καὶ διότι ἀκολούθησες τὰ βδελυρὰ θελήματά των. Μὲ ὅλα αὐτὰ ἐπροκάλεσες τὴν ἀποστροφήν μου, ὥστε νὰ σὲ παραδώσω εἰς καταστροφὴν καὶ ἐξαφάνισιν, τοὺς δὲ κατοίκους τῆς Ἱερουσαλὴμ εἰς σφυρίγματα ἐξευτελισμοῦ καὶ ἀποδοκιμασίας. Καὶ θὰ ὑποστῆτε τὶς ὕβρεις, τὶς λοιδορίες, τὶς κατηγορίες καὶ τὸ αἶσχος πάρα πολλῶν ἐθνικῶν λαῶν».

Ἀλλοίμονον! Ἐγὼ καὶ ὁ ἰσραηλιτικὸς λαὸς ὁμοιάζομεν μὲ ἄνθρωπον, ποὺ προσπαθεῖ νὰ μαζέψῃ στάχυα μετὰ τὸν θερισμὸν καὶ τσαμπίδια εἰς τὰ ἀμπέλια ἔπειτα ἀπὸ τὸν τρυγητόν, ὁπότε δὲν ὑπάρχει κανένα καλὸ σταφύλι, διὰ νὰ φάγῃ κανείς. Ἀλλοίμονον, ψυχή μου! Εἰς ποίαν πτωχείαν ἔχομεν καταντήσει!

Ἀλλοίμονον! (λέγει ὁ Προφήτης). Ὁμοιάζω μὲ ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος συλλέγει τὰ στάχυα, ποὺ ἀπέμειναν ἀπὸ τὸ δρεπάνι τῶν θεριστῶν, καὶ τὰ τσαμπιὰ μὲ τὶς ἀσθενικὲς καὶ ὀλίγες ρῶγες, ποὺ ἀπέμειναν μετὰ τὸν τρύγον, ὁπότε δὲν ὑπάρχει κανένα πρώϊμον καλὸν σταφύλι διὰ νὰ φάγῃ κανείς. Ἀλλοίμονον, ψυχή μου!

Ἐχάθηκε εὐσεβὴς ἄνθρωπος ἀπὸ τὴν χώραν μας. Ἄνθρωπος ἀρετῆς καὶ καλῶν ἔργων δὲν ὑπάρχει μεταξύ μας. Ὅλοι εἶναι ὑπεύθυνοι αἱματηρῶν ἐγκλημάτων. Ὁ καθένας ἀπὸ αὐτοὺς καταδυναστεύει τὸν πλησίον του μὲ σκληρότητα.

Διότι εἶναι τόση ἡ κοινωνικὴ ἀποσύνθεσις καὶ διαφθορά, ὥστε ἐχάθη ὁ εὐσεβὴς καὶ εὐλαβὴς ἄνθρωπος ἀπὸ τὴν γῆν τῶν Ἰουδαίων δὲν ὑπάρχει πλέον ἄνθρωπος δίκαιος, ἄνθρωπος ἀρετῆς καὶ θεοφιλῶν ἔργων. Ὅλοι εἶναι δοσίλογοι διὰ φόνους καὶ αἱματηρὰ ἐγκλήματα· καθένας καταπιέζει τὸν πλησίον του μὲ ἀσπλαγχνίαν καὶ σκληρότητα.

Ὅλοι ἔχουν ἕτοιμα τὰ χέρια των διὰ τὸ κακόν. Κάθε ἄρχων ἀπαιτεῖ δῶρα. Ὁ κάθε κριτής, ὁ κάθε δικαστής, παίρνει δῶρα καὶ ὁμιλεῖ κολακευτικὰ καὶ ἀποφασίζει σύμφωνα μὲ τὴν ἐπιθυμίαν τῆς ψυχῆς τοῦ ἐνόχου. Ἐγὼ ὅμως θὰ ἀφαιρέσω ἀπὸ αὐτοὺς τὰ παράνομα ἀγαθά των,

Καὶ ὄχι μόνον δὲν ἐργάζονται τὸ ἀγαθόν, ἀλλ’ ὁ καθένας δραστηριοποιεῖται μὲ σπουδήν, ὥστε τὰ χέρια του νὰ εἶναι ἕτοιμα μόνον διὰ νὰ κακοποιήσουν καὶ καταπιέσουν ἀνθρώπους. Διεφθαρμένοι εἶναι καὶ οἱ ἄρχοντες· διότι ἕκαστος ἄρχων δὲν περιμένει νὰ τοῦ προσφέρουν δῶρα, ἀλλ’ ἀπαιτεῖ δῶρα· ὁ δὲ κριτής, ἀφοῦ ἐδωροδοκήθη ἀπὸ ἐκείνους ποὺ ἀδικοῦν, λαλεῖ λόγια εἰρηνικά, ἐπιθυμητά, εὐάρεστα εἰς τοὺς ἐνόχους καὶ τοὺς ὑπόσχεται τὴν νίκην, ἐκπληρώνων τὶς ἐπιθυμίες των. Ἐγὼ ὅμως θὰ ἀφανίσω καὶ θὰ ἀφαιρέσω ἀπὸ αὐτοὺς τὰ ἀγαθά των, ποὺ ἐμάζευσαν μὲ δόλους, παρανομίες καὶ καταπιέσεις,

ὅπως τὸ σκουλήκι κατατρώγει καὶ κονιορτοποιεῖ τὸ ξύλον, καθὼς προχωρεῖ μέσα εἰς αὐτό. Θὰ ἀποστείλω τὴν πρέπουσαν τιμωρίαν κατὰ τὴν ἡμέραν, ποὺ θὰ τοὺς ἐπισκεφθῶ. Καὶ τότε ἀλλοίμονον καὶ τρισαλλοίμονον! Ἰδού, ὅτι ἔφθασαν αἱ τιμωρίαι ἐναντίον σου. Τώρα θὰ ἀκουσθοῦν οἱ θρῆνοι καὶ οἱ κλαυθμοί των.

ὅπως ἀκριβῶς τὸ σκουλήκι κατατρώγει, ἀφανίζει καὶ δαπανᾷ ὅλως διόλου τὸ ξύλον, καθὼς βαδίζει κατὰ μῆκος τοῦ ἐσωτερικοῦ του. Ὁ ἀφανισμὸς αὐτὸς θὰ γίνῃ κατὰ τὴν ἡμέραν, ποὺ θὰ τοὺς ἐπισκεφθῶ. Ἀλλοίμονον! Ἀλλοίμονον! Ἔφθασεν ἤδη ὁ καιρὸς τῆς δίκης· ὁ πόλεμος ἄρχισε· ὁ πόνος εἶναι ἤδη εἰς τὴν πόρταν σου· τώρα θὰ ἀκουσθοῦν οἱ θρῆνοι καὶ οἱ κλαυθμοὶ ἐκείνων, ποὺ θὰ ἀποθνήσκουν ἀπὸ τὴν πεῖναν, ἀπὸ τὸ ἀδελφικὸν ἢ τὸ ἐχθρικὸν ξίφος, καὶ γενικῶς (θὰ ἀκουσθοῦν οἱ θρῆνοι) ἀπὸ ἐκείνους, ποὺ θὰ ὑποφέρουν καὶ θὰ πάσχουν.

Μὴ ἔχετε πλέον καμμίαν ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν ὑποστήριξιν τῶν φίλων σας. Μὴ ἐλπίζετε εἰς τὴν δύναμιν τῶν ἀρχόντων σας καὶ ἀπ’ αὐτὰς ἀκόμα τὰς συζύγους σας φυλαχθῆτε, ὥστε νὰ μὴ ἐμπιστευθῆτε τίποτε εἰς αὐτάς,

Μὴ ἔχετε ἐμπιστοσύνην εἰς τοὺς φίλους σας καὶ μὴ στηρίζετε καμμίαν ἐλπίδα εἰς τοὺς ἄρχοντας καὶ τοὺς βασιλεῖς σας. Πρόσεχε καὶ φυλάξου ἀκόμη καὶ ἀπὸ τὴν σύζυγόν σου, ὥστε νὰ μὴ ἐμπιστευθῇς τίποτε εἰς αὐτήν·

διότι εἰς τὴν ἁμαρτωλότητα, ποὺ ζῆτε, ὁ υἱὸς κατεξευτελίζει τὸν πατέρα, ἡ θυγατέρα ἐπαναστατεῖ ἐναντίον τῆς μητρός της, ἡ νύμφη κατὰ τῆς πενθερᾶς της καὶ γενικῶς ὅλα τὰ μέλη τῆς αὐτῆς οἰκογενείας εἶναι ἐχθροὶ ἐναντίον τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς οἰκογενείας καὶ ἀναμεταξύ των.

διότι καὶ αὐτοὶ οἱ ἐξ αἵματος συγγενεῖς θὰ ἐνδιαφέρωνται μόνον διὰ τὸ συμφέρον των, ἔστω καὶ ἂν βλάψουν τοὺς οἰκείους των. Ἔτσι ὁ υἱὸς περιφρονεῖ καὶ ὑβρίζει τὸν πατέρα του· ἡ θυγατέρα ἐπαναστατεῖ κατὰ τῆς μητέρας της· ἡ νύμφη κατὰ τῆς πενθερᾶς της· γενικῶς δὲ ὅλα τὰ μέλη τῆς ἰδίας οἰκογενείας εἶναι ἐχθροὶ τοῦ ἀρχηγοῦ τῆς οἰκογενείας καὶ μεταξύ των.

Ἐγὼ ὅμως θὰ ὑψώσω ἰκετευτικὰ τὰ βλέμματά μου πρὸς τὸν Κύριον. Θὰ δείξω ὑπομονὴν καὶ θὰ ἔχω ἐστηριγμένας τὰς ἐλπίδας μου πρὸς τὸν σωτῆρα Θεόν μου. Καὶ εἶμαι βέβαιος, ὅτι ὁ Θεός μου θὰ ἀκούσῃ καὶ θὰ κάμῃ δεκτὴν τὴν προσευχήν μου.

Ὅμως ἐγώ, ὁ προφήτης, δὲν θὰ ἐμπιστευθῶ κανένα ἄνθρωπον θὰ στρέψω τὸ βλέμμα μου μὲ ἐμπιστοσύνην καὶ ἱκεσίαν εἰς τὸν Κύριον, θὰ ἀναμείνω τὴν σωτηρίαν μου μὲ ὑπομονὴν καὶ ἐλπίδα εἰς τὸν Θεόν, τὸν σωτῆρα μου, καὶ εἶμαι ἀπολύτως βέβαιος ὅτι ὁ Θεός μου θὰ ἀκούσῃ καὶ θὰ κάμῃ δέκτην τὴν ἱκεσίαν μου.

Διὰ τοῦτο ἂς μὴ χαιρεκακῇ ἐναντίον μου ἡ παράταξις τῶν ἐχθρῶν μου διὰ τὴν σημερινήν μου πτῶσιν. Θὰ σηκωθῶ ὅμως, διότι, ἔστω καὶ ἂν τώρα εὑρίσκωμαι μέσα εἰς τὰ σκοτάδια, θὰ ἀποστείλῃ πρὸς ἐμὲ ὁ Κύριος τὸ φῶς τῆς σωτηρίας μου.

Διὰ τοῦτο (λέγει ἡ Ἱερουσαλήμ) μὴ χαιρεκακεῖτε σεῖς, οἱ ἐχθροί μου, ἐπειδὴ ἔχω πέσει εἰς τόσες συμφορές· θὰ ἐγερθῶ, θὰ ἀναστηθῶ καὶ πάλιν· διότι, ἔστω καὶ ἂν τώρα ζῶ μέσα εἰς τὸ σκοτάδι τῶν συμφορῶν καὶ τῶν κακώσεων, ὁ Κύριος θὰ ἀνατείλῃ εἰς ἐμὲ τὸ φῶς τῆς σωτηρίας καὶ εὐτυχίας μου.

Θὰ ὑπομείνω τὴν ὀργὴν καὶ τὴν τιμωρίαν τοῦ Κυρίου, διότι ἔχω ἁμαρτήσει ἐνώπιόν του, μέχρις ὅτου ὁ Κύριος, μετὰ τὴν τιμωρίαν μου, μὲ δικαιώσῃ. Ἀφοῦ πρῶτον μὲ δικάσῃ καὶ μὲ τιμωρήσῃ, θὰ μὲ βγάλῃ κατόπιν εἰς τὸ φῶς τῆς λυτρώσεως. Θὰ ἴδω τὴν καλωσύνην καὶ τὴν ἀγαθότητά του.

Ἐπειδὴ γνωρίζω τὸ δίκαιον τῆς θείας τιμωρίας, θὰ ὑπομείνω τὴν ὀργὴν τοῦ Κυρίου διὰ τὶς ἁμαρτίες μου πρὸς Αὐτόν, μέχρις ὅτου μὲ δικαιώσῃ ὁ Κύριος, μετὰ τὴν τιμωρίαν ποὺ μοῦ ἐπέβαλε διὰ τὸ πλῆθος καὶ μέγεθος τῶν ἁμαρτιῶν μου. Εἶμαι βεβαία (συνεχίζει ἡ Ἱερουσαλήμ) ὅτι ὁ Κύριος, ἀφοῦ μὲ δικάσῃ καὶ μὲ τιμωρήσῃ, θὰ μὲ ὁδηγήσῃ ἀπὸ τὸ σκότος τῆς δουλείας εἰς τὸ φῶς τῆς ἐλευθερίας. Θὰ ἴδω ὁπωσδήποτε τὴν καλωσύνην καὶ ἀγαθότητά του, διότι ἐτιμώρησεν ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι μὲ ἀδίκησαν.

Αὐτὴν τὴν εὐμένειαν τοῦ Θεοῦ πρὸς ἐμέ, θὰ τὸν ἴδουν οἱ ἐχθροί μου καὶ θὰ καταισχυνθοῦν αὐτοί, οἱ ὁποῖοι μέχρι πρὸ ὀλίγου μοῦ ἔλεγαν· Ποῦ εἶναι Κύριος ὁ Θεός σου; Τότε οἱ ὀφθαλμοί μου θὰ ἴδουν τὸ κατάντημα τῶν ἐχθρῶν μου. Ἡ παράταξις τῶν ἐχθρῶν μου συντετριμμένη καὶ ἐξουδενωμένη θὰ πατηθῇ εἰς τοὺς δρόμους, ὅπως πατεῖται καὶ ζυμώνεται ὁ πηλὸς

Καὶ οἱ ἐχθροί μου θὰ ἰδοῦν τὴν εὐμένειαν καὶ χρηστότητα αὐτὴν τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν ἰδικήν μου εὐημερίαν καὶ θὰ κατεντροπιασθοῦν· θὰ κατεντροπιασθοῦν αὐτοί, ποὺ μοῦ ἔλεγαν: «Ποὺ εἶναι Κύριος ὁ Θεός σου;» Τὰ μάτια μου θὰ ἰδοῦν τότε τὴν ἀξιοθρήνητον δυστυχίαν τῶν ἐχθρῶν μου. Καθὼς θὰ εἶναι ἐξουθενωμένοι, θὰ καταπατηθοῦν ἀπὸ ὅλους, ὅπως καταπατεῖται ὁ πηλὸς εἰς τοὺς δρόμους (διὰ νὰ ζυμωθῇ καλύτερα καὶ γίνῃ μαλακώτερος καὶ χρησιμώτερος)

κατὰ τὴν ἡμέραν, ποὺ χρησιμοποιεῖται εἰς ἐπίχρισιν οἰκοδομῆς πλινθοκτίστου. Ἡ ἡμέρα ἐκείνη θὰ εἶναι ὁ ἐξαφανισμός σου. Οἱ ἄδικοι νόμοι καὶ οἱ θεσμοί σου κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην, θὰ κονιορτοποιηθοῦν καὶ θὰ καταργηθοῦν.

κατὰ τὴν ἡμέραν ποὺ θὰ χρισθοῦν οἱ τοῖχοι οἰκοδομῆς κατασκευασμένης ἀπὸ πλίθες. Κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην θὰ συμβῇ καὶ ἡ ἐξαφάνισίς σου, καὶ κατ’ αὐτὴν οἱ παράνομοι νόμοι σου θὰ καταλυθοῦν καὶ θὰ ἐξαλειφθοῦν.

Αἱ πόλεις σου θὰ κρημνισθοῦν, θὰ γίνουν χωράφια πρὸς διαναμὴν μεταξὺ τῶν Ἀσσυρίων. Αἱ ὠχυρωμέναι πόλεις σου ἀπὸ τὴν Τύρον ἕως τὸν ποταμὸν τῆς Αἰγύπτου καὶ ἀπὸ τὴν Νεκρὰν Θάλασσαν ἕως τὴν Μεσόγειον Θάλασσαν, ἀπὸ τὸ ἕνα ὄρος εἰς τὸ ἄλλο, θὰ διανεμηθοῦν μεταξὺ τῶν Ἀσσυρίων.

Οἱ πόλεις σου θὰ κατεδαφισθοῦν καὶ θὰ ἰσοπεδωθοῦν, ἡ δὲ γῆ των θὰ διανεμηθῇ μεταξὺ τῶν Ἀσσυρίων θὰ διανεμηθοῦν ἐπίσης μεταξὺ τῶν Ἀσσυρίων καὶ οἱ ὠχυρωμένες πόλεις σου, ποὺ εὑρίσκονται εἰς τὴν περιοχήν, ἡ ὁποία ἐκτείνεται ἀπὸ τὴν Τύρον μέχρι τὸν ποταμὸν τῆς Αἰγύπτου (ἢ κατ’ ἄλλην γραφήν: «Ἕως ποταμοῦ Συρίας», δηλαδὴ μέχρι τὸν ποταμὸν Εὐφράτην) καὶ ἀπὸ τὴν εἰς τὰ ἀνατολικὰ Νεκρὰν θάλασσαν μέχρι τὴν πρὸς τὰ δυτικὰ Μεσόγειον θάλασσαν καὶ ἀπὸ τοῦ ἑνὸς ὄρους μέχρι τοῦ ἄλλου (δηλαδὴ ἀπὸ τὸ ὄρος Κάρμηλον μέχρι τὸ ὄρος Λίβανος).

Ὅλη αὐτὴ ἡ χώρα θὰ παραδοθῇ εἰς ὄλεθρον μαζῆ με τοὺς κατοίκους της· καὶ ἡ καταστροφὴ αὐτὴ θὰ εἶναι καρπὸς τῆς πονηρᾶς ζωῆς των.

Ὅλη δὲ αὐτὴ ἡ χώρα θὰ παραδοθῇ εἰς καταστροφὴν καὶ ἐξολόθρευσιν μαζὶ μὲ ὅσους κατοικοῦν εἰς αὐτὴν ὁ ἀφανισμὸς αὐτὸς εἶναι οἱ πικροὶ καρποὶ τῶν πονηρῶν ἔργων των.

Ὦ Κύριε, ποίμανε καὶ ὁδήγησε τὸν λαόν σου μὲ τὴν πουμαντικήν σου ράβδον, τὰ πρόβατα αὐτὰ τῆς κληρονομίας σου· αὐτούς, ποὺ φοβισμένοι τώρα ἔχουν καταφύγει καὶ κατασκηνώσει εἰς δρυμοὺς ἀνάμεσα εἰς τὸ Κάρμηλον ὄρος. Ὁδήγησε τὰ πρόβατά σου νὰ βοσκήσουν εἰς τὴν χώραν Βασὰν καὶ Γαλαάδ, ὅπως ἔπραττες καὶ κατὰ τοὺς προπαρελθόντας χρόνους.

Κύριε, ποίμαινε, κυβέρνα τὸν λαόν σου μὲ τὴν ποιμαντικήν σου ράβδον, τὰ πρόβατα αὐτὰ τῆς κληρονομίας σου (τὸν περιούσιον λαόν σου), τὰ ὁποῖα ζοῦν ἀπομονωμένα καὶ χωρισμένα ἀπὸ τοὺς ἄλλους λαοὺς εἰς τὰ δάση, ποὺ εὑρίσκονται ἀνάμεσα εἰς τὸ ὄρος Κάρμηλον. Ἂς βοσκήσουν καὶ ἂς καρπωθοῦν τὴν χώραν Βασάν καὶ Γαλαάδ, ὅπως ἔκαμναν καὶ εἰς τὰ παλαιοτέρα χρόνια.

Καὶ ὁ Κύριος λέγει· «θὰ ἰδῆτε ἡμέρας θαυμαστάς, ὅπως κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, ποὺ εἴχατε ἐξέλθει ἐλεύθεροι ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον.

(Ὁ Κύριος συγκατατίθεται εἰς τὸ αἴτημα τοῦ λαοῦ του καὶ λέγει:) Ὅπως κατὰ τὴν περίοδον τῆς ἐξόδου σας ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον, ἔτσι καὶ τώρα, ποὺ θὰ ἐπιστρέφετε ἀπὸ τὴν Βαβυλῶνα, θὰ ἰδῆτε πολλὰ θαύματα.

Ὅλα τὰ ἔθνη θὰ ἴδουν τὴν δόξαν σας καὶ θὰ κατεντροπιασθοῦν παρ’ ὅλην τὴν δύναμίν των. Θὰ θέσουν τὰ χέρια των εἰς τὸ στόμα των, διὰ νὰ μὴ ὁμιλήσουν πλέον, θὰ κουφαθοῦν τὰ αὐτιά των ἀπὸ τοὺς ἀλαλαγμοὺς τῆς χαρᾶς σας.

Οἱ ἐθνικοὶ λαοὶ θὰ ἰδοῦν τὰ θαυμαστὰ αὐτὰ ἔργα καὶ θὰ κατεντροπιασθοῦν, παρ’ ὅλην τὴν μεγάλην δύναμιν, τὴν ὁποίαν ἔχουν. Θὰ μείνουν κατάπληκτοι ἀπὸ ὅσα θὰ βλέπουν, ὥστε θὰ βάλουν τὰ χέρια των εἰς τὸ στόμα των, θὰ ἀποστομωθοῦν, χωρὶς νὰ τολμοῦν νὰ εἰποῦν λόγια ἀνάρμοστα ἐναντίον σας. Ἐπίσης τὰ αὐτιά των θὰ κουφαθοῦν ἐξ ὁλοκλήρου ἀπὸ τὰ ξεσπάσματα τῆς μεγάλης χαρᾶς, ποὺ θὰ προκαλοῦν τὰ ἀλλεπάλληλα γεγονότα, τὰ ὁποῖα ἐργάζεται ἡ παντοδυναμία τοῦ Θεοῦ.

Θὰ γλύψουν τὸ χῶμα ὡσὰν τὰ φίδια, ποὺ σύρονται εἰς τὴν γῆν. Θὰ περιπέσουν εἰς σύγχυσιν, φοβισμένοι θὰ κλεισθοῦν εἰς τὰς πόλεις των. Κατάπληκτοι θὰ μείνουν ἐμπρὸς εἰς τὰ μεγάλα ἔργα τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ μας. Φόβος καὶ τρόμος θὰ τοὺς καταλάβῃ ἐνώπιόν σου».

Θὰ κυριευθοῦν ἀπὸ τόσον μεγάλον φόβον καὶ τρόμον, ὥστε νὰ μὴ τολμοῦν να εἴπουν κάτι· ὑπὸ τὸ κράτος τέτοιου φόβου θὰ ταπεινωθοῦν τόσον πολύ, ὥστε θὰ σύρωνται κατὰ γῆς, διὰ νὰ γλείψουν μὲ τὴν γλῶσσαν των τὸ χῶμα ὅπως τὰ φίδια, ποὺ σύρονται εἰς τὴν γῆν. Θὰ καταντήσουν εἰς σύγχυσιν μεγάλην καὶ φοβισμένοι θὰ κλεισθοῦν εἰς τὶς πόλεις των. Θὰ ἐκπλαγοῦν τόσον, ὥστε θὰ ἀλλάξουν ὄψιν, διὰ τὰ θαυμαστὰ ἔργα, ποὺ εἰργάσθη ὁ Θεὸς κατὰ τὴν ἄφατόν του φιλανθρωπίαν καὶ διὰ τὸ πῶς ἠλέησε αὐτούς, οἱ ὁποῖοι τὸν παρώργισαν τόσον πολὺ μὲ τὶς ἁμαρτίες των. Φόβος καὶ τρόμος θὰ τοὺς κυριεύσῃ ἐνώπιόν σου.

Καὶ εὐγνώμων ὁ λαὸς θὰ ἀναφωνήσῃ· Ποιὸς ἄλλος Θεὸς εἶναι ὅπως σύ, Κύριε; Σὺ συγχωρεῖς τὰς ἀνομίας, ἀντιπαρέρχεσαι μὲ μακροθυμίαν τὰς ἀσεβείας τῶν Ἰουδαίων, ποὺ ἔχουν ἀπομείνει· τοῦ λαοῦ αὐτοῦ, ποὺ εἶναι ἰδιαιτέρα ἰδική σου κληρονομία. Ὁ Θεὸς δὲν θὰ ἐξαπολύσῃ πλέον τὴν δικαίαν ὀργήν του ἐναντίον μας, διότι εἶναι ἐλεήμων.

(Ὁ λαὸς γεμᾶτος εὐγνωμοσύνην αἰνεῖ τὸν Θεὸν καὶ λέγει:) Ποῖος ἄλλος θεὸς εἶναι ἀγαθὸς καὶ ἀμνησίκακος, ὅπως εἶσαι Σύ, Κύριε; Σὺ συγχωρεῖς, ἐξαλείφεις, ἀφανίζεις ἀνομίες καὶ μὲ μακροθυμίαν παραβλέπεις τὶς ἀσέβειες τῶν Ἰουδαίων ἐκείνων, ποὺ ἐναπέμειναν ἀπὸ τὸν περιούσιον λαόν σου, τὸν ὁποῖον εὐδόκησες νὰ ἐπαναφέρῃς ἀπὸ τὴν Βαβυλώνιον αἰχμαλωσίαν. Δὲν ἐκράτησεν ὁ Κύριος καὶ δὲν ἐφύλαξε τὴν δικαίαν ὀργὴν του ὡς ἔλεγχον καὶ μαρτύρων (μέχρι τέλους) τῆς παρανομίας τοῦ λαοῦ του, διότι εἶναι μᾶλλον ἐλεήμων, παρὰ ἐλεγκτὴς καὶ τιμωρός.

Αὐτὸς θὰ ἐπιστρέψῃ καὶ θὰ μὰς ἐλεήσῃ, θὰ καταποντίσῃ τὰς ἀδικίας μας. Ὅλαι αἱ ἁμαρτίαι μας θὰ ἀπορριφθοῦν εἰς τὰ βάθη τῆς θαλάσσης.

Ὁ Κύριος θὰ ἐπιστρέψῃ, θὰ μᾶς ἐοσπλαγχνισθῇ καὶ θὰ μᾶς ἐλεήσῃ καὶ θὰ καταβυθίσῃ τὶς ἀδικίες μας εἰς τὸν ἀπύθμενον βυθὸν τῆς λήθης· ὅλες δὲ οἱ ἁμαρτίες μας θὰ ἀπορριφθοῦν εἰς τὰ βάθη τῆς θαλάσσης καὶ ἔτσι θὰ ἐξαφανισθοῦν ἐντελῶς καὶ θὰ λησμονηθοῦν παντελῶς.

Θὰ δώσῃ τὴν ἀλήθειάν του εἰς τὸν Ἰακώβ, τὸ ἔλεός του εἰς τὸν Ἁβραάμ, ὅπως εἶχεν ὁρκισθῇ εἰς τοὺς προγόνους μας κατὰ τοὺς προηγουμένους καιρούς.

Ὁ Κύριος θὰ ἐνεργήσῃ ὅλα αὐτά, ὥστε νὰ ἐπαληθευθοῦν, ὅσα εἶχεν ὑποσχεθῆ εἰς τὸν Ἰακώβ, διὰ νὰ δείξῃ ὅτι ἐλεεῖ τὸν Ἀβραὰμ καὶ τοὺς ἀπογόνούς του, ὅπως εἶχεν ὁρκισθῇ εἰς τοὺς πατέρας μας αὐτούς, τοὺς Πατριάρχας, κατὰ τὰ παλαιὰ χρόνια, ποὺ προηγήθησαν τῶν ἰδικῶν μας.