Νεεμίας 10

Ἐκεῖνοι δέ, οἱ ὁποῖοι ἔθεσαν τὴν ὑπογραφήν των καὶ τὴν σφραγῖδα των, εἶναι οἱ ἐξῆς· Νεεμίας ὁ διοικητής, υἱὸς τοῦ Ἀχαλία· ὁ Σεδεκίας,

Αὐτοὶ ἦσαν οἱ Ἰουδαῖοι, ποὺ ὑπέγραψαν καὶ ἐπεσφράγισαν τὴν νέαν Διαθήκην τοῦ Ἔθνους των με τὸν Θεόν των: Ὁ πολιτικὸς διοικητὴς Νεεμίας, υἱὸς τοῦ Ἀχαλία, καὶ ὁ Σεδεκίας, ποὺ ἦτο γραμματεύς·

υἱὸς τοῦ Ἀραία, ὁ Ἀζαρία, ὁ Ἱερμία,

ὁ υἱὸς τοῦ Ἀραία, ὁ Ἀζαρία, ὁ Ἱερμία,

ὁ Φασοὺρ ὁ Ἀμαρία, ὁ Μελχία,

ὁ Φασούρ, ὁ Ἁμαρία, ὁ Μελχία,

ὁ Ἀττούς, ὁ Σεβανί, ὁ Μαλούχ,

ὁ Ἀττούς, ὁ Σεβανί, ὁ Μαλούχ,

ὁ Ἰράμ, ὁ Μεραμώθ ὁ Ἀβδία,

ὁ Ἰράμ, ὁ Μεραμώθ, ὁ Ἀβδία,

ὁ Δανιήλ, ὁ Γανναθών, ὁ Βαρούχ,

ὁ Δανιήλ, ὁ Γανναθών, ὁ Βαρούχ,

ὁ Μεσουλάμ, ὁ Ἀβία, ὁ Μιαμίν,

ὁ Μεσουλάμ, ὁ Ἀβία, ὁ Μιαμίν,

ὁ Μααζία, ὁ Βελγαΐ, ὁ Σαμαΐα. Αὐτοὶ ἦσαν ἱερεῖς.

ὁ Μααζία, ὁ Βελγαῒ καὶ ὁ Σαμαΐα. Ὅλοι αὐτοί (οἱ ἀναφερόμενοι εἰς τοὺς στίχους 2 ἕως καὶ 8) ἦσαν ἱερεῖς.

Οἱ δὲ Λευῖται ποὺ ὑπέγραψαν ἦσαν, Ἰησοῦς ὁ υἱὸς τοῦ Ἀζανία, ὁ Βαναίου ἀπὸ τοὺς υἱοὺς τοῦ Ἠναδάδ, ὁ Καδμιὴλ

Ἀπὸ τοὺς Λευίτας ὑπέγραψαν οἱ ἑξῆς: Ὁ Ἰησοῦς, υἱὸς τοῦ Ἀζανία, ὁ Βαναίου, ποὺ ἦτο ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἠναδάδ, ὁ Καδμιὴλ

καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ, ὁ Σαβανία, ὁ Ὠδουΐα, ὁ Καλιτάν, ὁ Φελία, ὁ Ἀνάν,

καὶ οἱ ἀδελφοί του: Σαβανία, Ὠδουΐα, Καλιτὰν Φελία, Ἀνάν,

ὁ Μιχά, ὁ Ροώβ, ὁ Ἀσεβίας,

Μιχά, Ροώβ, Ἀσεβίας,

Ζακχώρ, ὁ Σαραβία, ὁ Σεβανία,

Ζακχώρ, Σαραβία, Σεβανία,

ὁ Ὠδοὺμ οἱ υἱοὶ τοῦ Βανουναΐ.

Ὠδοὺμ καὶ οἱ ἀπόγονοι τοῦ Βανουναΐ.

Ἀπὸ δὲ τοὺς ἄρχοντας τοῦ λαοῦ ὑπέγραψαν, ὁ Φόρος, ὁ Φαάθ, ὁ Μωάβ, ὁ Ἠλάμ, ὁ Ζαθουΐα, οἱ υἱοὶ τοῦ Βανί,

Ἀπὸ τοὺς ἄρχοντας τοῦ λαοῦ ὑπέγραψαν οἱ ἑξῆς: Ὁ Φόρος, ὁ Φαάθ, ὁ Μωάβ, ὁ Ἠλάμ, ὁ Ζαθουία, οἱ υἱοὶ τοῦ Βανί,

ὁ Ἀσγάδ, ὁ Βηβαΐ,

ὁ Ἀσγάδ, ὁ Βηβαΐ,

ὁ Ἀδανία, ὁ Βαγοΐ, ὁ Ἠδίν,

ὁ Ἀδανία, ὁ Βαγοΐ, ὁ Ἠδίν,

ὁ Ἀτήρ, ὁ Ἐζεκία, ὁ Ἀζούρ,

ὁ Ἀτήρ, ὁ Ἐζεκία, ὁ Ἀζούρ,

ὁ Ὠδουΐα, ὁ Ἠσάμ, ὁ Βησί,

ὁ Ὠδουΐα, ὁ Ἠσάμ, ὁ Βησί,

ὁ Ἀρίφ, ὁ Ἀναθώθ, ὁ Νωβαΐ,

ὁ Ἀρίφ, ὁ Ἀναθώθ, ὁ Νωβαΐ,

ὁ Μεγαφής, ὁ Μεσουλλάμ, ὁ Ἠζίρ,

ὁ Μεγαφής, ὁ Μεσουλλάμ, ὁ Ἠζίρ,

ὁ Μεσωζεβήλ, ὁ Σαδούκ, ὁ Ἰεδδούα,

ὁ Μεσωζεβήλ, ὁ Σαδούκ, ὁ Ἰεδδούα,

ὁ Φαλτία, ὁ Ἀνάν, ὁ Ἀναΐα,

ὁ Φαλτία, ὁ Ἀνάν, ὁ Ἀναΐα,

ὁ Ὠσηέ, ὁ Ἀνανία, ὁ Ἀσούβ,

ὁ Ὠσηέ, ὁ Ἀνανία, ὁ Ἀσούβ,

ὁ Ἀλωής, ὁ Φαλαΐ, ὁ Σωβήκ,

ὁ Ἀλωής, ὁ Φαλαΐ, ὁ Σωβήκ,

ὁ Ρεούμ, ὁ Ἐσσαβανα, ὁ Μαασία,

ὁ Ρεούμ, ὁ Ἐσσαβανά, ὁ Μαασία,

ὁ Ἀΐα, ὁ Αἰνάν, ὁ Ἠνάμ,

ὁ Ἀϊα, ὁ Αἰνάν, ὁ Ἠνάμ,

ὁ Μαλούχ, ὁ Ἠράμ καὶ ὁ Βασανά.

ὁ Μαλούχ, ὁ Ἰιρὰμ καὶ ὁ Βαανά.

Οἱ ὑπόλοιποι ἄνδρες ἐκ τοῦ λαοῦ, οἱ ἱερεῖς, οἱ Λευῖται, οἱ θυρωροί, οἱ ψάλται, οἱ κατώτεροι ὑπηρέται τοῦ ναοῦ καὶ ὅλοι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἀπεμακρύνθησαν ἀπὸ τοὺς εἰδωλολατρικοὺς λαοὺς τῆς χώρας, διὰ νὰ ἀκολουθήσουν τὸν νόμον τοῦ Θεοῦ, μαζῆ μὲ τὰς γυναῖκας, τοὺς υἱοὺς καὶ τὰς θυγατέρας των καὶ ὅλοι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἦσαν εἰς θέσιν νὰ γνωρίζουν τὸν νόμον τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ κρίνουν τὰ πράγματα,

Ὅλος δὲ ὁ ὑπόλοιπος λαός, οἱ ἱερεῖς, οἱ Λευῖται, οἱ θυρωροί, οἱ ἱεροψάλται, οἱ ὑπηρέται τοῦ Ναοῦ καὶ ὅλοι γενικῶς, ὅσοι ἀπεχωρίσθησαν ἀπὸ τοὺς εἰδωλολατρικοὺς λαοὺς τῆς χώρας καὶ ἠθέλησαν νὰ ζοῦν συμφώνως πρὸς τὸν Νόμον τοῦ Θεοῦ, μαζὶ μὲ τὰς γυναῖκας των, τοὺς υἱούς των καὶ τὰς θυγατέρας των, ὅλοι, ὅσοι ἦσαν εἰς θέσιν νὰ γνωρίζουν καὶ νὰ κατανοοῦν τὰ προστάγματα τοῦ Νόμου τοῦ Θεοῦ, ἔδωσαν βεβαίωσιν ὅτι ἦσαν ὁμόψυχοι μὲ τοὺς ἄρχοντάς των.

συνεφώνησαν μὲ τοὺς προαναφερθέντας ὁμογενεῖς των καὶ τοὺς ἐνίσχυσαν. Μὲ ὅρκον δὲ καὶ κατάραν ἔδωσαν τὴν ὑπόσχεσιν, ὅτι θὰ πορεύωνται τοῦ λοιποῦ σύμφωνα μὲ τὸν νόμον τοῦ Θεοῦ, ποὺ ἐδόθη διὰ τοῦ Μωϋσέως δούλου τοῦ Θεοῦ. Ὅλοι αὐτοὶ ὑπεσχέθησαν ὅτι θὰ φυλάσσουν καὶ θὰ τηροῦν ὅλας τὰς ἐντολὰς τοῦ Κυρίου, τὰς ἀποφάσεις καὶ τὰς διατάξεις αὐτοῦ.

Συνεφώνησαν μὲ τοὺς ἀδελφούς των, ποὺ ὑπέγραψαν, καὶ ἐτάχθηκαν μαζί των. Ἐδέσμευσαν μάλιστα τοὺς ἑαυτούς των μὲ κατάρας καὶ ὑποσχέθηκαν μὲ ἀναθεματισμοὺς καὶ μὲ ὅρκους ὅτι θὰ ζοῦν πλέον συμφώνως πρὸς τὸν Νόμον τοῦ Θεοῦ, ποὺ τοὺς παρεδόθη διὰ μέσου τοῦ δούλου τοῦ Θεοῦ Μωϋσέως. Ὑποσχέθηκαν νὰ τηροῦν καὶ νὰ ἐφαρμόζουν ὅλας τὰς ἐντολὰς τοῦ Κυρίου, τοὺς νόμους Του καὶ τὰ προστάγματά Του.

«Ἰδιαιτέρως δὲ ὑποσχόμεθα, εἶπαν, ὅτι δὲν θὰ δώσωμεν τὰς θυγατέρας μας ὡς συζύγους εἰς τοὺς ξένους λαοὺς τῆς χώρας αὐτῆς καὶ ὅτι δὲν θὰ πάρωμεν τὰς θυγατέρας ἐκείνων ὡς συζύγους διὰ τοὺς υἱούς μας.

Καὶ εἶπαν: «Δὲν θὰ δώσωμεν τὰς θυγατέρας μας ὡς συζύγους εἰς εἰδωλολατρικοὺς λαοὺς τῆς χώρας καὶ δὲν θὰ πάρωμεν διὰ τοὺς υἱούς μας τὰς θυγατέρας τῶν λαῶν αὐτῶν ὡς συζύγους.

Καὶ ὅτι ἐὰν οἱ εἰδωλολατρικοὶ λαοὶ τῆς χώρας ἐκείνης φέρουν κατὰ τὴν ἡμέραν το Σαβάτου πρὸς πώλησιν οἰονδήποτε εἶδος ἢ ἐμπόρευμα, ἡμεῖς δὲν θὰ ἀγοράσωμεν ἀπὸ αὐτοὺς κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην τοῦ Σαββάτου, ὅπως καὶ κατὰ τὰς ἡμέρας τῆς κάθε ἑορτῆς μας. Κατὰ δὲ τὸ ἕβδομον ἔτος θὰ ἀφήνομεν τὴν γῆν νὰ ἀναπαυθῇ καὶ δὲν θὰ ἀπαιτήσωμεν τὴν ἐξόφλησιν κανενὸς χρέους πρὸς ἡμᾶς.

Ὑποσχόμεθα ἐπίσης ὅτι κατὰ τὴν ἡμέραν τοῦ Σαββάτου ἢ καὶ κατὰ τὴν διάρκειαν ὁποιασδήποτε ἄλλης ἡμέρας ἀφιερωμένης εἰς τὸν Θεὸν δὲν θὰ ἀγοράσωμεν τίποτε ἀπὸ τοὺς εἰδωλολατρικοὺς λαοὺς τῆς χώρας, οἱ ὁποῖοι φέρουν εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα πρὸς πώλησιν κατὰ τὴν ἡμέραν τοῦ Σαββάτου διάφορα εἴδη καὶ προϊόντα. Θὰ ἀφήνωμεν ἐπίσης ἀκαλλιέργητα τὰ χωράφια μας κάθε ἕβδομον ἔτος, διὰ νὰ ἀναπαύωνται, καὶ θὰ σβήνωμεν κατὰ τὸ ἔτος αὐτὸ τὰ χρέη τῶν ἄλλων πρὸς ἐμᾶς.

Ἀναλαμβάνομεν ἐπίσης τὴν ὑποχρέωσιν νὰ πληρώνωμεν κάθε ἔτος τὸ ἕν τρίτον τοῦ διδράχμου διὰ τὰς ὑπηρεσίας τοῦ ναοῦ τοῦ Θεοῦ μας.

Θὰ ἀναλάβωμεν δὲ ὡς καθῆκον μας ἱερὸν καὶ ἀπαράβατον τὴν ὑποχρέωσιν να δίδωμεν κάθε χρόνον διὰ τὰ διάφορα ἔξοδα τῆς λειτουργίας τοῦ Ναοῦ τὸν Θεοῦ μας τὸ ἓν τρίτον τοῦ διδράχμου.

Ὑποσχόμεθα ὅτι θὰ καταβάλλωμεν ὅ,τι χρειάζεται διὰ τοὺς ἄρτους τῆς προθέσεως, διὰ τὴν καθημερινὴν ἀναίμακτον θυσίαν, διὰ τὴν καθημερινὴν αἱματηρὰν θυσίαν τῶν ὁλοκαυτωμάτων, διὰ τὰς θυσίας τῶν Σαββάτων, ὅπως ἐπίσης διὰ τὴν θυσίαν τῆς πρώτης ἑκάστου μηνός, δι’ ὅλα τὰ ἅγια πράγματα τὰ ἀφιερωμένα εἰς τὸν ναόν, διὰ τὰς θυσίας περὶ ἁμαρτίας πρὸς ἐξιλέωσιν τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, ὅπως γενικώτερα καὶ δι’ ὅλα τὰ ἔργα τοῦ ναοῦ τοῦ Θεοῦ μας.

Θὰ καλύπτωμεν ἐπίσης καὶ τὰ ἔξοδα διὰ τοὺς ἄρτους τῆς προθέσεως, διὰ τὴν καθημερινὴν καὶ ἀδιάκοπον ἀναίμακτον θυσίαν, διὰ τὴν καθημερινήν, πρωϊνὴν καὶ ἀπογευματινήν, αἱματηρὰν θυσίαν ὁλοκαυτώσεως, διὰ τὰς θυσίας τῶν Σαββάτων, διὰ τὰς θυσίας τῶν ἑορτῶν κάθε πρωτομηνιᾶς, καθὼς καὶ διὰ τὰς θυσίας τῶν ἄλλων ἑορτῶν μας. Ἀναλαμβάνομεν ἐπὶ πλέον καὶ τὰ ἔξοδα, ποὺ ἀπαιτοῦνται διὰ νὰ συντηροῦνται ὅλα τὰ ἱερὰ καὶ ἅγια πράγματα, καθὼς καὶ διὰ τὰς θυσίας ἐξιλεώσεως τῶν ἁμαρτιῶν ὅλου τὸν Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ καὶ δι’ ὅλα γενικῶς τὰ ἔργα τοῦ Ναοῦ τοῦ Θεοῦ μας.

Ἐπίσης ἐρρίψαμεν κλήρους, οἱ ἱερεῖς, οἱ Λευῖται καὶ ὁ λαός, διὰ τὴν προσφορὰν τῶν ξύλων, νὰ φέρωμεν δηλαδὴ ξύλα εἰς τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ μας, διὰ τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων. Καὶ νὰ ὁρισθῇ ἔτσι κάθε οἰκογένεια ἀπὸ ἡμᾶς, εἰς ὡρισμένους καιροὺς ἀπὸ ἔτους εἰς ἔτος, διὰ νὰ προμηθεύῃ ξύλα καύσιμα εἰς τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων τοῦ Θεοῦ μας, ὅπως γράφει καὶ ὁ Νόμος.

Ἐρρίξαμεν δὲ καὶ κλήρους διὰ τὸ θέμα τῆς προσφορᾶς τῶν ξύλων, ποὺ εἶναι ἀπαραίτητα διὰ τὰς θυσίας. Ἱερεῖς, Λευῖται καὶ ὑπόλοιπος λαὸς ἀνελάβαμεν, ἀναλόγως πρὸς τὴν κλήρωσιν, τὴν ὑποχρέωσιν κατὰ πατριαρχικὰς οἰκογενείας νὰ προσφέρωμεν εἰς τοὺς ὡρισμένους καιροὺς τοῦ ἔτους κάθε χρόνον τὰ ξύλα, διὰ νὰ καίῃ ἡ φωτιὰ τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων τοῦ Ναοῦ τοῦ Θεοῦ μας, συμφώνως πρὸς ὅσα ἔχουν γραφῆ εἰς τὸν Νόμον τοῦ Κυρίου.

Ἀναλαμβάνομεν ἐπίσης τὴν ὑποχρέωσιν νὰ φέρωμεν τὰ πρωτόλεια, τοὺς πρώτους καρπούς, ἀπὸ τοὺς ἀγρούς μας καὶ τοὺς πρώτους καρποὺς ἀπὸ ὅλα τὰ καρποφόρα δένδρα μας κάθε ἔτος εἰς τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου.

Ἀπεφασίσαμεν ἐπίσης νὰ προσφέρωμεν κάθε χρόνον ἀνελλιπῶς εἰς τὸν Ναὸν τοῦ Κυρίου τὰ πρωτογεννήματα, ποὺ θὰ παράγουν τὰ χωράφια μας, καὶ τοὺς πρώτους καρποὺς ἀπὸ ὅλα τὰ ὀπωροφόρα δένδρα μας.

Ἐπίσης νὰ προσφέρωμεν τὰ πρωτότοκα παιδιά μας καὶ τὰ πρωτοτόκα ἀπὸ τὰ κτήνη μας, ὅπως εἶναι γραμμένον εἰς τὸν Νόμον, ὅπως ἐπίσης καὶ τὰ πρωτότοκα ἀπὸ τὰ βόϊδια μας καὶ ἀπὸ τὰ ποίμνιά μας εἰς τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ μας διὰ τοὺς ἱερεῖς, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν εἰς τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ μας.

Ὑποσχόμεθα ἀκόμη ὅτι θὰ προσφέρωμεν εἰς τὸν Ναὸν τοῦ Θεοῦ μας, δηλαδὴ εἰς τοὺς ἱερεῖς ποὺ λειτουργοῦν εἰς τὸν Ναὸν τοῦ Θεοῦ μας, συμφώνως πρὸς ὅσα ἔχουν γραφῆ εἰς τὸν Νόμον τοῦ Κυρίου, τὰ πρωτότοκα ἀπὸ τὰ παιδιά μας καὶ ἀπὸ τὰ ὑποζύγιά μας, καθὼς καὶ τὰ πρωτότοκα ἀπὸ τὰ βόδια μας καὶ ἀπὸ τὰ ποίμνιά μας.

Ἐδώσαμεν ἐπίσης τὴν ὑπόσχεσιν καὶ ἀνελάβαμεν τὴν ὑποχρέωσιν νὰ φέρωμεν τὰς ἀπαρχὰς τῶν σίτων μας, καὶ τοὺς καρποὺς ἀπὸ κάθε δένδρον μας, οἶνον καὶ ἔλαιον διὰ τοὺς ἱερεῖς, εἰς τὰς ἀποθήκας τοῦ ναοῦ τοῦ Θεοῦ. Τὸ δέκατον ἀπὸ τὰ προϊόντα τῶν ἀγρῶν μας θὰ προσφέρωμεν διὰ τοὺς Λευίτας. Αὐτοπροσώπως οἱ Λευῖται θὰ λαμβάνουν ἀπὸ τὰς πόλεις μας τὸ ἐν δέκατον ἐκ τῶν γεωργικῶν μας προϊόντων.

Θὰ προσφέρωμεν τέλος εἰς τοὺς ἱερεῖς διὰ τὸ ταμεῖον τοῦ Ναοῦ τοῦ Θεοῦ τὰ πρῶτα ὥριμα σιτηρά μας, τοὺς πρώτους ὡρίμους καρποὺς κάθε δένδρου, καθὼς καὶ τὸ πρῶτον κρασὶ καὶ λάδι μας. Θὰ δίδωμεν ἐπίσης καὶ τὸ ἓν δέκατον τῶν ἀγαθῶν τῆς γῆς μας διὰ τοὺς Λευίτας. Οἱ ἴδιοι οἱ Λευῖται θὰ ἔρχωνται νὰ παίρνουν τὰ δέκατα αὐτὰ εἰς ὅλας τὰς πόλεις, καὶ τὰς περιοχάς, ὅπου θὰ ἐργαζώμεθα μέσα εἰς τὴν χώραν μας.

Ὁ ἱερεύς, ὁ ἀπόγονος τοῦ Ἀαρών, θὰ εἶναι μαζῆ μὲ τὸν Λευίτην, ὅταν οἱ Λευῖται θὰ λαμβάνουν τὰ δέκατα. Καὶ οἱ Λευῖται θὰ προσφέρουν τὸ δέκατον ἀπὸ αὐτὰ τὰ δέκατα διὰ τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ μας. Θὰ ἀποθέτουν δὲ αὐτὰ εἰς τὰς ἀποθήκας, αἱ ὁποῖαι εὑρίσκονται εἰς τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ.

Θὰ συνοδεύῃ δὲ τὸν Λευίτην κατὰ τὴν καταβολὴν τῆς δεκάτης καὶ ἕνας ἱερεύς, ἀπόγονος τὸν Ἀαρών, ὡς ἐλεγκτής. Οἱ δὲ Λευῖται θὰ προσφέρουν εἰς τὸν Ναὸν τὸ ἓν δέκατον ἀπὸ αὐτὰς τὰς δεκάτας, ποὺ θὰ παίρνουν ἀπὸ τὸν λαόν. Θὰ τὰ συγκεντρώνουν εἰς τὰ εἰδικὰ θησαυροφυλάκια (ἀποθήκας), ποὺ ὑπάρχουν εἰς τὸν Ναὸν τοῦ Θεοῦ.

Γενικῶς οἱ Ἰσραηλῖται καὶ οἱ Λευῖται θὰ μεταφέρουν εἰς εἰδικοὺς πρὸς τοῦτο χώρους τοῦ ναοῦ τὰς ἀπαρχάς τοῦ σίτου, τοῦ οἴνου καὶ τοῦ ἐλαίου. Ἐκεῖ δὲ ὑπάρχουν τὰ ἱερὰ σκεύη καὶ οἱ ἱερεῖς οἱ ὁποῖοι ἐκτελοῦν τὴν ὑπηρεσίαν του ναοῦ, οἱ θυρωροὶ καὶ οἱ ψάλται. Δίδομεν τὴν ὑπόσχεσιν ὅτι δὲν θὰ παραμελήσωμεν καὶ δὲν θὰ ἐγκαταλείψωμεν τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ μας».

Ἐκεῖ εἰς τὰ θησαυροφυλάκια αὐτὰ τοῦ Ναοῦ θὰ φέρουν καὶ θὰ ἀποθηκεύσουν οἱ Ἰσραηλῖται καὶ οἱ Λευῖται τὰ πρῶτα γεννήματα τῶν σιτηρῶν, τὸ πρῶτο κρασὶ καὶ τὸ πρῶτο λάδι. Θὰ τὰ φυλάσσουν δὲ ἐκεῖ, διότι ὁ Ναὸς ἔχει ἀνάγκας. Ὑπάρχουν ἐκεῖ σκεύη ἱερὰ καὶ ἅγια (ποὺ χρειάζονται συντήρησιν). Ὑπάρχουν οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ ὑπηρέται καὶ οἱ θυρωροὶ καὶ οἱ ἱεροψάλται. Ὑποσχόμεθα λοιπὸν ὅτι δὲν θὰ ἐγκαταλείψωμεν τὸν Ναὸν τοῦ Θεοῦ μας. Θὰ προσφέρωμεν ὅλα, ὅσα χρειάζονται διὰ τὴν λειτουργίαν του».