Νεεμίας 12

Οἱ ἱερεῖς δὲ καὶ οἱ Λευῖται, οἱ ὁποῖοι ἐπανῆλθον ἀπὸ τὴν αἰχμαλωσίαν τῆς Βαβυλῶνος μαζῆ μὲ τὸν Ζοροβάβελ, τὸν υἱὸν τοῦ Σαλαθιήλ, καὶ τὸν Ἰησοῦν, ἦσαν ὁ Σαραΐα, ὁ Ἱερεμίας, ὁ Ἔσδρας,

Αὐτοὶ ἦσαν οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ Λευῖται, οἱ ὁποῖοι μετὰ τὴν βαβυλώνιον αἰχμαλωσίαν ἀνέβηκαν ἐλεύθεροι εἰς τὸν λόφον τῆς Σιὼν μαζὶ μὲ τὸν Ζοροβάβελ, υἱὸν τοῦ Σαλαθιήλ, καὶ τὸν Ἰησοῦν: Ὁ Σαραΐα, ὁ Ἱερεμία, ὁ Ἔσδρα,

ὁ Ἀμαρίας, ὁ Μολούχ,

ὁ Ἀμαρία, ὁ Μαλοὺχ

ὁ Σεχενία.

καὶ ὁ Σεχενία.

Αὐτοὶ δὲ ἦσαν οἱ ἀρχηγοὶ τῶν ἱερέων καὶ τῶν συγγενῶν των κατὰ τὰς ἡμέρας τοῦ Ἰησοῦ.

Αὐτοὶ ἦσαν οἱ ἐπὶ κεφαλῆς τῶν ἱερέων καὶ ἀδελφοί των κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς δράσεως τοῦ Ἰησοῦ,

Οἱ Λευῖται ἦσαν, ὁ Ἰησοῦς, ὁ Βανουΐ, ὁ Καδμιήλ, ὁ Σαραδία, ὁ Ἰωδαὲ καὶ ὁ Ματθανίας, οἱ ὁποῖοι ἦσαν ἀρχηγοὶ αὐτοὶ καὶ οἱ ἀδελφοί των εἰς τὰς καθημερινὰς ὑπηρεσίας.

Λευῖται δὲ ἦσαν ὁ Ἰησοῦ, ὁ Βανουΐ, ὁ Καδμιήλ, Σαραβία, ὁ Ἰωδαὲ καὶ ὁ Ματθανία, ὁ ὁποῖος μαζὶ μὲ τοὺς ἀδελφούς των ἐρρίθμιζε τὰς ἐφημερίας καὶ τὰ διακονήματα τῶν Λευϊτῶν.

Ὁ Ἰησοῦς ἐγέννησε τὸν Ἰωακίμ, ὁ Ἰωακὶμ ἐγέννησε τὸν Ἐλιασίβ, ὁ Ἐλιασὶβ ἐγέννησε τὸν Ἰωδαέ,

Ὁ δὲ Ἰησοῦς ἐγέννησε τὸν Ἰωακίμ. Ὁ Ἰωακὶμ ἐγέννησε τὸν Ἐλιασὶβ καὶ ὁ Ἐλιασὶβ τὸν Ἰωδαέ.

ὁ Ἰωδαὲ ἐγέννησε τὸν Ἰωνάθαν, ὁ Ἰωνάθαν ἐγέννησε τὸν Ἰαδού.

Ὁ δὲ Ἰωδαὲ ἐγέννησε τὸν Ἰωνάθαν καὶ ὁ Ἰωνάθαν ἐγέννησε τὸν Ἰαδού.

Κατὰ τὴν ἐποχὴν τοῦ Ἰωακὶμ οἱ ἱερεῖς ἀδελφοὶ αὐτοῦ ἦσαν ἀρχηγοὶ διὰ τὰς κάτωθι οἰκογενείας· διὰ τὸν Σαραΐα ὁ Ἀμαρίας, διὰ τὸν Ἱερεμίαν ὁ Ἀνανίας,

Κατὰ δὲ τοὺς χρόνους τῆς δράσεως τοῦ Ἰωακὶμ οἱ ἑξῆς ἱερεῖς ἀδελφοί του ἦσαν ἐπὶ κεφαλῆς τῶν πατριαρχικῶν οἰκογενειῶν: Τῆς οἰκογενείας τοῦ Σαραΐα ὁ Ἀμαρία, τῆς οἰκογενείας τοῦ Ἱερεμία ὁ Ἀνανία,

διὰ τὸν Ἔσδραν ὁ Μεσουλάμ, διὰ τὸν Ἀμαρίαν ὁ Ἰωανάν,

τῆς οἰκογενείας τοῦ Ἔσδρα ὁ Μεσουλάμ, τῆς οἰκογενείας τοῦ Ἀμαρία ὁ Ἰωανάν,

διὰ τὸν Ἀμαλοὺχ ὁ Ἰωνάθαν, διὰ τὸν Σεχενίαν ὁ Ἰωσήφ,

τῆς οἰκογενείας τοῦ Ἀμαλοὺχ ὁ Ἰωνάθαν, τῆς οἰκογενείας τοῦ Σεχενία ὁ Ἰωσήφ,

διὰ τὸν Ἀρὲ ὁ Μαννάς, διὰ τὸν Μαριὼθ ὁ Ἐλκαΐ,

τῆς οἰκογενείας τοῦ Ἀρὲ ὁ Μάννας, τῆς οἰκογενείας τοῦ Μαριὼθ ὁ Ἐλκαΐ.

διὰ τὸν Ἀδαδαῒ ὁ Ζαχαρίας, διὰ τὸν Γαναθὼθ ὁ Μοσολάμ,

τῆς οἰκογενείας τοῦ Ἀδαδαῒ ὁ Ζαχαρία, τῆς οἰκογενείας τοῦ Γαναθὼθ ὁ Μοσολάμ,

διὰ τὸν Ἀβιὰ ὁ Ζεχρί, διὰ τὸν Μιαμὶν ὁ Μααδαί, διὰ τὸν Φελετὶ

τῆς οἰκογενείας τοῦ Ἀβιὰ ὁ Ζεχρί, τῆς οἰκογενείας τοῦ Μιαμὶν ὁ Μααδαί, τῆς οἰκογενείας Φελετί...,

καὶ διὰ τὸν Βαλγὰς ὁ Σαμουέ, διὰ τὸν Σεμίαν ὁ Ἰωνάθαν,

τῆς οἰκογενείας τοῦ Βαλγὰς ὁ Σαμουέ, τῆς οἰκογενείας τοῦ Σεμία ὁ Ἰωνάθαν,

διὰ τὸν Ἰωαρὶβ ὁ Ματθαναΐ, διὰ τὸν Ἐδίον ὁ Ὀζί,

τῆς οἰκογενείας τοῦ Ἰωαρὶβ ὁ Ματθαναΐ, τῆς οἰκογενείας τοῦ Ἐδίου ὁ Ὀζί,

διὰ τὸν Σαλαῒ ὁ Καλλαΐ, διὰ τὸν Ἀμὲκ ὁ Ἀβέδ,

τῆς οἰκογενείας τοῦ Σαλαῒ ὁ Καλλαΐ, τῆς οἰκογενείας τοῦ Ἀμὲκ ὁ Ἀβέδ,

διὰ τὸν Ἐλκίαν ὁ Ἀσαβίας, διὰ τὸν Ἰεδεϊοὺ ὁ Ναθαναήλ.

τῆς οἰκογενείας τοῦ Ἐλκία ὁ Ἀσαβίας καὶ τῆς οἰκογενείας τοῦ Ἰεδεϊοὺ ὁ Ναθαναήλ.

Ὡς πρὸς δὲ τοὺς Λευίτας, κατὰ τὰς ἡμέρας τοῦ Ἐλιασίβ, ἦσαν καταγεγραμμένοι ὡς ἀρχηγοὶ πατριῶν ὁ Ἰωαδά, ὁ Ἰωά, ὁ Ἰωανὰν καὶ ὁ Ἰδούα. Ἐπίσης δὲ καὶ οἱ ἱερεῖς ἦσαν καταγεγραμμένοι κατὰ τὴν βασιλείαν τοῦ Δαρείου τοῦ Πέρσου.

Κατὰ τοὺς χρόνους τῆς δράσεως τοῦ Ἐλιασὶβ οἱ Λευῖται Ἰωαδά, Ἰωά, Ἰωανὰν καὶ Ἰδουὰ ἦσαν καταγεγραμμένοι εἰς τὰ ἔγγραφα τοῦ κράτους ὡς ἀρχηγοὶ πατριαρχικῶν οἰκογενειῶν. Κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον ἦσαν καταγεγραμμένοι ἐπίσης καὶ οἱ ἱερεῖς ἐπὶ βασιλείας τοῦ βασιλέως τῶν Περσῶν Δαρείου.

Οἱ Λευῖται, οἱ ἀρχηγοὶ τῶν οἰκογενειῶν ἦσαν γραμμένοι εἰς τὸ βιβλίον τῶν χρονικῶν μέχρι τοῦ Ἰωανὰν υἱοῦ τοῦ Ἐλισουέ.

Οἱ δὲ Λευῖται, οἱ ἐπὶ κεφαλῆς τῶν πατριαρχικῶν οἰκογενειῶν, ἦσαν καταγεγραμμένοι εἰς τὰ βιβλία τῶν «Χρονικῶν τοῦ κράτους» ἕως τὴν ἐποχὴν τοῦ Ἰωανάν, τοῦ υἱοῦ τοῦ Ἐλισουέ.

Οἱ ἀρχηγοὶ τῶν Λευιτῶν ἦσαν· Ὁ Ἀσαβίας, ὁ Σαραβίας, ὁ Ἰησοῦς, οἱ υἱοὶ τοῦ Καδμιὴλ καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτῶν ἐνώπιόν των, οἱ ὁποῖοι εἶχον ὡς ἔργον να δοξολογοῦν τὸν Κύριον, σύμφωνα μὲ τὴν ἐντολήν τοῦ Δαυΐδ, τοῦ ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ, καὶ κατὰ τὴν διαδοχὴν τῶν ἐφημεριῶν των ἕκαστοι.

Οἱ δὲ ἀρχηγοὶ τῶν Λευϊτῶν Ἀσαβία, Σαραβία, Ἰησοῦ καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ Καδμιήλ, μαζὶ μὲ τοὺς ἀδελφούς των, ποὺ ἔστεκαν ἀπέναντί των καὶ ἔψαλλαν ἀντιφωνικῶς, ἦσαν ἀφιερωμένοι εἰς τὴν δοξολογίαν τοῦ Θεοῦ, συμφώνως πρὸς τὴν ἐντολὴν τοῦ Δαβίδ, τοῦ ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ. Τὸ ἔργον τῆς δοξολογίας ἐγίνετο κατὰ σειράν, μὲ τὴν διαδοχὴν τῆς ἐφημερίας τοῦ καθενὸς ἀπὸ αὐτούς.

Καὶ οἱ θυρωροὶ ἐφύλασσαν τὰς θύρας τοῦ ναοῦ.

Ὑπῆρχαν καὶ οἱ θυρωροὶ τοῦ Ναοῦ, τῶν ὁποίων συνέταξα τὸν κατάλογον,

Κατὰ δὲ τὴν ἐποχὴν τοῦ Ἰωακίμ, υἱοῦ τοῦ Ἰησοῦ, υἱοῦ τοῦ Ἰωσεδέκ, ὅπως καὶ κατὰ τὴν ἐποχήν τοῦ Νεεμίου, ὁ Ἔσδρας ἦτο ὁ ἱερεὺς καὶ ὁ γραμματεύς.

καὶ οἱ ὁποῖοι ἔδρασαν ἐπὶ τῶν ἡμέρῶν τοῦ Ἰωακίμ, τοῦ υἱοῦ τοῦ Ἰησοῦ, ποὺ ἦτο υἱὸς τοῦ Ἰωσεδέκ, καὶ κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ Νεεμία καὶ τοῦ ἱερέως καὶ γραμματέως Ἔσδρα.

Κατὰ τὰ ἐγκαίνια τοῦ τείχους τῆς Ἱερουσαλὴμ προσεκλήθησαν οἱ Λευῖται ἀπὸ τὰς πόλεις των, ὅπου κατοικοῦσαν, νὰ προσέλθουν εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ νὰ κάμουν τὰ ἐγκαίνια τοῦ τείχους μὲ χαράν, μὲ ᾄσματα καὶ αἴνους, μὲ τὴν συνοδείαν μουσικῶν ὀργάνων, μὲ τὰ κύμβαλα, μὲ τὰς κιθάρας καὶ μὲ τὰς κινύρας.

Κατὰ τὰ Ἐγκαίνια τοῦ τείχους τῆς Ἱερουσαλὴμ ἀνεζήτησαν τοὺς Λευίτας εἰς τοὺς τόπους, ὅπου διέμιναν, διὰ νὰ τοὺς φέρουν εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, ὥστε νὰ γίνουν τὰ Ἐγκαίνια καὶ νὰ χαροῦν ὅλοι μὲ χορούς ψαλτῶν καὶ μὲ ἄσματα, ποὺ θὰ τὰ συνώδευαν μὲ τὰ κύμβαλα, τὰ ψαλτήρια καὶ τὰς κινύρας.

Συνεκεντρώθησαν πράγματι οἱ Λευῖται αὐτοὶ ψάλται ἀπὸ τὰς γύρω τῆς Ἱερουσαλὴμ περιοχάς,

Καὶ ἐμαζεύθηκαν κατὰ τὴν ὡρισμένην ἡμέραν τὴν Ἱερουσαλὴμ οἱ ἱεροψάλται ἀπὸ τὴν γύρω περιοχὴν καὶ ἀπὸ τὰς ἀγροτικὰς κατοικίας

ἀπὸ τὰ χωριὰ καὶ ἀπὸ τοὺς ἀγρούς των, διότι εἶχαν ὀργανώσει κατασκηνώσεις αὐτοί, ποὺ ἔψαλλαν εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ.

καὶ ἀπὸ τὰ χωράφια των. Ἦλθαν ἀπὸ ἐκεῖ αὐτοί, ποὺ ἔψαλλαν εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, διότι ἐκεῖ, εἰς τὴν ὕπαιθρον, εἶχαν κτίσει τὰς ἀγροτικὰς οἰκίας των καὶ διέμεναν ἐκεῖ.

Οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ Λευῖται ἐκαθαρίσθησαν πρῶτοι καὶ ἔπειτα ἐκαθάρισαν, σύμφωνα μὲ τὸν Νόμον, τὸν λαόν, τοὺς θυρωροὺς καὶ τὸ τεῖχος.

Καὶ ὅταν ἐμαζεύθηκαν ὅλοι, ἐκαθαρίσθηκαν καὶ ἑξαγνίσθηκαν οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ Λευῖται καὶ ἐκαθάρισαν καὶ ἐξήγνισαν κατόπιν καὶ τὸν λαόν, τοὺς θυρωροὺς καὶ τὸ τεῖχος, μὲ θυσίας καὶ ραντισμούς, ὅπως ὥριζεν ὁ Νόμος τοῦ Κυρίου.

Ὡδήγησα τότε ἐπάνω εἰς τὸ τεῖχος τοὺς ἄρχοντας τῆς φυλῆς Ἰούδα καὶ ἐσχημάτισα δύο μεγάλας ὁμάδας δοξολογίας πρὸς τὸν Θεόν. Ἡ πρώτη, ὁμὰς ἐβάδισε πρὸς τὸ δεξιὸν μέρος ἐπάνω εἰς τὸ τεῖχος, εἰς τὴν λεγομένην πύλην τῆς κοπρίας.

Ἔφερα κατόπιν τοὺς ἄρχοντας τῶν Ἰουδαίων ἐπάνω εἰς τὸ τεῖχος καὶ ἐσχημάτισα δύο μεγάλους χορούς, διὰ νὰ δοξολογήσουν τὸν Κύριον. Καὶ ἄρχισαν νὰ βαδίζουν οἱ πρῶτοι ἐπάνω εἰς τὸ τεῖχος πρὸς τὰ δεξιά, ἀπὸ τὸ σημεῖον ὅπου εὑρίσκετο ἡ Πύλη τῆς Κοπρίας.

Ὀπίσω δὲ ἀπὸ αὐτοὺς ἐβάδιζαν ὁ Ὠσαΐα καὶ τὸ ἥμισυ τῶν ἀρχηγῶν τῆς φυλῆς Ἰούδα.

Πίσω ἀπὸ αὐτοὺς ἐβάδιζαν ὁ Ὠσαΐα καὶ οἱ μισοὶ ἄρχοντες τῶν Ἰουδαίων

Καὶ ὁ Ἀζαρίας, ὁ Ἔσδρας, ὁ Μεσολλάμ,

καὶ ὁ Ἀζαρίας, ὁ Ἔσδρας, ὁ Μεσολλάμ,

ὁ Ἰούδας, ὁ Βενιαμίν, ὁ Σαμαΐας καὶ ὁ Ἱερεμίας.

ὁ Ἰούδα, ὁ Βενιαμίν, ὁ Σαμαΐας καὶ ὁ Ἱερεμία.

Ἀπὸ δὲ τοὺς ἱερεῖς μὲ τὰς σάλπιγγας ἐπορεύοντο ὁ Ζαχαρίας, ὁ υἱὸς τοῦ Ἰωνάθαν, ὁ υἱὸς τοῦ Σαμαΐα, ὁ υἱὸς τοῦ Ματθανία, ὁ υἱὸς τοῦ Μιχαία, ὁ υἱὸς τοῦ Ζακχούρ, ὁ υἱὸς τοῦ Ἀσάφ,

Ἀπὸ δὲ τοὺς ἱερεῖς ἐβάδιζαν μαζὶ μὲ αὐτοὺς μὲ σάλπιγγας εἰς τὰ χέρια των ὁ Ζαχαρίας, υἱὸς τοῦ Ἰωνάθαν, ὁ υἱὸς τοῦ Σαμαΐα, ὁ υἱὸς τοῦ Ματθανία ὁ υἱὸς τοῦ Μιχαία, ὁ υἱὸς τοῦ Ζακχούρ, ὁ υἱὸς τοῦ Ἀσάφ,

καὶ οἱ συγγενεῖς του, ὁ Σαμαΐα, ὁ Ὀζιήλ, ὁ Γελώλ, ὁ Ἰαμά, ὁ Ἀΐα, ὁ Ναθαναήλ, ὁ Ἰούδα, ὁ Ἀνανί, μὲ τὰ μουσικὰ ὄργανα ὑμνοῦσαν τὸν Κύριον μὲ ψαλμοὺς τοῦ Δαυῒδ τοῦ ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ. Ἔμπροσθεν δὲ ἀπὸ αὐτοὺς ἐπορεύετο ὁ γραμματεὺς Ἔσδρας.

καὶ οἱ ἑξῆς ἀδελφοὶ τοῦ Ἀσάφ: Σαμαΐα, Ὀζιήλ, Γελώλ, Ἰαμά, Ἀΐα, Ναθαναήλ, Ἰούδα καὶ ὁ Ἀνανὶ διὰ νὰ δοξολογοῦν τὸν Κύριον μὲ ψαλμοὺς τοῦ Δαβίδ, τοῦ ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ. Ἐμπρὸς δὲ ἀπὸ αὐτοὺς ἐβάδιζεν ὁ γραμματεὺς Ἔσδρας.

Παρὰ δὲ τὴν πύλην τῆς πηγῆς ἀνέβησαν κατ’ εὐθεῖαν τὴν κλίμακα τῆς πόλεως τοῦ Δαυΐδ, διῆλθον τὴν ἀνωφέρειαν τοῦ τείχους, τοῦ ἄνω οἴκου τοῦ Δαυΐδ, καὶ ἔφθασαν μέχρι τῆς πύλης τοῦ ὕδατος πρὸς ἀνατολάς.

Ὅταν ἔφθασαν εἰς τὴν Πύλην τῆς Πηγῆς, ἀνέβηκαν τὰ σκαλοπάτια τῆς πόλεως τοῦ Δαβίδ, ποὺ ἦσαν ἀπέναντί των, εἰς τὸ τεῖχος τὸ κτισμένον εἰς τὸν ἀνήφορον, ἐπάνω ἀπὸ τὸ ἀνάκτορον τοῦ Δαβὶδ καὶ ἕως τὴν Πύλην τοῦ Ὕδατος πρὸς ἀνατολάς.

Ἡ ἄλλη ὁμάς, ὁ δεύτερος χορὸς τῆς δοξολογίας, ἐπροχωροῦσε ἀριστερά, κατ’ ἀντίθετον διεύθυνσιν, διὰ να συναντήσῃ αὐτούς. Τὸ δεύτερον αὐτὸ τμῆμα τῆς λιτανείας ἐπροχωροῦσε ἐπὶ τοῦ τείχους, ἄνω ἀπὸ τὸν πύργον τῶν κλιβάνων, καὶ ἔφθασε μέχρι τοῦ πλατέος τείχους.

Δευτέρα ὅμας ἀνδρῶν, ποὺ ἐδοξολογοῦσαν τὸν Κύριον, ἐβάδιζεν ἀπὸ τὴν ἀντίθετον πλευρὰν μὲ κυκλικὴν κατεύθυνσιν πρὸς αὐτοὺς διὰ νὰ τοὺς συναντήσουν. Τὸ ὑπόλοιπον δηλαδὴ τμῆμα τοῦ λαοῦ ἐπροχωροῦσε ἐπάνω εἰς τὸ τεῖχος, εἰς τὸ διάστημα ποὺ εὑρίσκετο ἐπάνω ἀπὸ τὸν πύργον τῶν Κλιβάνων καὶ ἕως τὸ Πλατὺ τεῖχος.

Κατόπιν ἔφθασαν ἐπάνω ἀπὸ τὴν πύλην τοῦ Ἐφραίμ. Ἀπὸ ἐκεῖ ἐπροχώρησαν πρὸς τὴν πύλην, ποὺ λέγεται ἰχθυρά, καὶ εἰς τὸν πύργον τοῦ Ἀναμεήλ. Ἀπὸ ἐκεῖ δὲ ἦλθον εἰς τὴν πύλην τὴν προβατικὴν καὶ τέλος ἐσταμάτησαν εἰς τὴν πύλην τῆς φυλακῆς.

Ἐπέρασαν δὲ ἐπάνω ἀπὸ τὴν Πύλην τοῦ Ἐφραὶμ καὶ ἐβάδισαν πρὸς τὴν Πύλην τῶν Ἰχθύων, καὶ ἐν συνεχείᾳ, πρὸς τὸν πύργον τοῦ Ἀναμεὴλ καὶ ἕως τὴν Προβατικὴν Πύλην, καὶ ἐσταμάτησαν εἰς τὴν Πύλην τῆς Φρουρᾶς.

Οἱ δύο αὐτοὶ χοροὶ τῆς λιτανείας ἐσταμάτησαν ἀπέναντι ἀπὸ τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ, μαζῆ δὲ μὲ αὐτοὺς καὶ ἐγὼ καὶ οἱ μισοὶ ἄρχοντες ποὺ εὑρίσκοντο μαζῆ μου,

Οἱ δύο αὐτοὶ χοροὶ τῶν ἀνδρῶν, ποὺ ἐδοξολογοῦσαν τὸν Κύριον, συναντήθηκαν καὶ ἐστάθηκαν τελικῶς ἐμπρὸς εἰς τὸν Ναὸν τοῦ Θεοῦ. Μαζὶ μὲ αὐτοὺς ἤμουν ἐκεῖ καὶ ἐγώ, ὁ Νεεμίας, καὶ εἶχα κοντά μου καὶ τοὺς μισοὺς ἀρχηγοὺς τοῦ λαοῦ.

ὅπως ἐπίσης καὶ οἱ ἱερεῖς, ὁ Ἐλιακίμ, ὁ Μαασίας, ὁ Βενιαμίν, ὁ Μιχαίας, ὁ Ἐλιωηναί, ὁ Ζαχαρίας, ὁ Ἀνανίας, μὲ τὰς ἱερὰς σάλπιγγάς των, ὁ Μαασίας, ὁ Σεμεΐας, ὁ Ἐλεάζαρ, ὁ Ὀζί, ὁ Ἰωανάθ, ὁ Μελχίας, ὁ Αἰλὰμ καὶ ὁ Ἐζούρ.

Παρόντες μαζί μου ἦσαν ἐπίσης καὶ οἱ ἱερεῖς Ἐλιακίμ, Μαασίας, Βενιαμίν, Μιχαίας, Ἐλιωηναί, Ζαχαρίας, Ἀνανίας, ποὺ εἶχαν εἰς τὰ χέρια των καὶ σάλπιγγας. Ἦσαν ἀκόμη ἐκεῖ καὶ ὁ Μαασίας, ὁ Σεμεΐας, ὁ Ἐλεαζαρ, ὁ Ὀζί, ὁ Ἰωανάθ, ὁ Μελχίας, ὁ Αἰλὰμ καὶ ὁ Ἐζούρ.

Οἱ ψάλται ἠκούσθησαν τότε να ψάλλουν μὲ ἐπικεφαλῆς τὸν ἀρχηγόν των.

Τότε ἀκούσθηκαν οἱ ὕμνοι τῶν ἱεροψαλτῶν, ποὺ ἔψαλλαν ὑπὸ τὸν ἔλεγχον τοῦ ἐπὶ κεφαλῆς των.

Κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην προσέφεραν μεγάλας θυσίας πρὸς τὸν Θεὸν καὶ ηὐφράνθησαν ὅλοι, διότι ὁ Θεὸς ἔδωσεν εἰς αὐτοὺς μεγάλην ἀγαλλίασιν καὶ χαράν. Αἱ γυναῖκες αὐτῶν καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν ἐπίσης ηὐφράνθησαν, αἱ δὲ κραυγαὶ τῆς χαρᾶς των εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, ἡκούοντο ἀπὸ πολὺ μακράν.

Ἐπρόσφεραν δὲ κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην μεγάλας θυσίας καὶ ἐγέμισαν μὲ χαρὰν καὶ εὐφροσύνην, διότι ὁ Θεὸς τοὺς ἔδωσεν ἀφορμὰς μεγάλης χαρᾶς. Μαζί των ἐχάρησαν πολὺ καὶ οἱ γυναῖκες των καὶ τὰ παιδιά των. Τόση δὲ ἦτο ἡ χαρὰ καὶ ἡ εὐφροσύνη των, ὥστε ὁ ἀντίλαλός της ἔφθασε πολὺ μακρυὰ ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλήμ.

Κατὰ τὴν ἐπίσημον ἐκείνην ἡμέραν διώρισαν καὶ ἐγκατέστησαν ἄνδρας εἰς τὰς ἀποθήκας τοῦ ναοῦ, αἱ ὁποῖαι ἐχρησιμοποιοῦντο, διὰ να ἀποθηκεύουν τὰς προσφοράς των, τὰς ἀπαρχὰς καὶ τὰ δέκατα τῶν εἰσοδημάτων των. Νὰ τὰ συναθροίζουν εἰς αὐτὰς διὰ τοὺς ἄρχοντας τῆς πόλεως, διὰ τοὺς ἱερεῖς καὶ διὰ τοὺς Λευίτας. Διότι οἱ Ἰουδαῖοι ηὐχαριστοῦντο πολὺ νὰ βλέπουν τοὺς ἱερεῖς καὶ τοὺς Λευίτας ὀρθίους εἰς τὰς θέσεις των·

Ὥρισαν δὲ καὶ ἐγκατέστησαν κατὰ τὴν εὐφρόσυνον ἐκείνην ἡμέραν ἄνδρας ὑπευθύνους διὰ τὰ ταμεῖα καὶ τὰ θησαυροφυλάκια τοῦ Ναοῦ, ὅπου ἐφυλάσσοντο οἱ θησαυροί, αἱ ἀπαρχαὶ καὶ αἱ δέκαται καὶ ὅσα ἐμαζεύοντο εἰς αὐτὰ ἀπὸ τοὺς ἄρχοντας τῶν πόλεων καὶ προωρίζοντο νὰ δοθοῦν ὡς μερίδια εἰς τοὺς ἱερεῖς καὶ τοὺς Λευίτας. Ἦσαν δὲ αὐτὰ πολλά, διότι οἱ Ἰουδαῖοι ἐχαίροντο καὶ ἦσαν εὐχαριστημένοι μὲ τοὺς ἱερεῖς καὶ τοὺς Λευίτας των, ποὺ ἔστεκαν εἰς τὸν Ναὸν διὰ τὴν λατρείαν τοῦ Κυρίου, καὶ ἐπρόσφεραν δι’ αὐτὸ πολλὰς δωρεάς.

αὐτούς, οἱ ὁποῖοι ἐφύλασσαν τὰς ὑπὸ τοῦ Κυρίου καθορισθείσας φρουρὰς καὶ προσέφεραν τοὺς ὑπὸ τοῦ νόμου τοῦ Θεοῦ ὡρισμένους καθαρισμούς. Ἐπίσης ἔβλεπαν μὲ εὐχαρίστησιν τοὺς ψάλτας καὶ τοὺς θυρωροὺς εἰς τὰς θέσεις των, σύμφωνα μὲ τὰς ἐντολὰς τοῦ Δαυῒδ καὶ τοῦ υἱοῦ τοῦ Σολομῶντος.

Οἱ ἄνθρωποι αὐτοί, οἱ ἀφιερωμένοι εἰς τὴν λατρείαν τοῦ Θεοῦ των, ἦσαν ἄγρυπνοι εἰς τὰς θέσεις των. Ἐτήρησαν μὲ προσοχὴν ὅλα, ὅσα εἶχε καθορίσει ὁ Θεὸς ὅτι ἔπρεπε νὰ προσέχουν, καθὼς καὶ τοὺς κανόνας διὰ τὸν καθαρισμὸν τῶν ἔναντι τοῦ Νόμου τοῦ Κυρίου. Παρομοίως ἐφέρθησαν ἐπίσης οἱ Ἰουδαῖοι καὶ πρὸς τοὺς ἱεροψάλτας καὶ τοὺς θυρωροὺς τοῦ Ναοῦ, οἱ ὁποῖοι ἐτηροῦσαν μὲ ἀκρίβειαν ὅλα τὰ σχετικὰ μὲ αὐτοὺς διατάγματα τοῦ Δαβὶδ καὶ τοῦ υἱοῦ του Σολομῶντος.

Ἐπειδὴ δὲ ἀπ’ ἀρχῆς κατὰ τὰς ἡμέρας τοῦ Δαυῒδ ὁ Ἀσὰφ ἦτο ἀρχηγὸς τῶν ψαλτῶν καὶ ἀνεπέμποντο αἶνοι καὶ δοξολογίαι εἰς τὸν Θεόν,

Διότι ἀπὸ τὴν ἐποχὴν τοῦ Δαβὶδ εἶχαν καθορισθῆ τὰ καθήκοντα καὶ δικαιώματα ἐκείνων, ποὺ θὰ ἔψαλλαν ὕμνους καὶ δοξολογίας εἰς τὸν Θεόν, πρῶτος δὲ μεταξὺ αὐτῶν εἰς τὴν ἀρχὴν ἦτο ὁ Ἀσάφ.

ἔτσι καὶ κατὰ τὰς ἡμέρας τοῦ Ζοροβάβελ καὶ εἰς τὰς ἡμέρας τοῦ Νεεμίου, οἱ Ἰουδαῖοι ἔδιδον κάθε ἡμέραν τὰς ὡρισμένας μερίδας τροφῶν εἰς τοὺς ψάλτας καὶ εἰς τοὺς θυρωρούς. Ἔδιδαν εἰς τοὺς Λευίτας τὰς ἁγίας αὐτὰς μερίδας, ἀλλὰ καὶ οἱ Λευῖται ἔδιδον ἕνα μέρος ἀπὸ αὐτὰ εἰς τοὺς ἱερεῖς, τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἀαρών.

Ὅλοι δὲ οἱ Ἰσραηλῖται κατὰ τὴν ἐποχὴν τοῦ Ζοροβάβελ καὶ κατὰ τὴν ἐποχὴν τοῦ Νεεμίου ἐπρόσφεραν τὰ ὡρισμένα δικαιώματα καὶ τὰς μερίδας τῶν ἱεροψαλτῶν καὶ τῶν θυρωρῶν τοῦ Ναοῦ καθημερινῶς καὶ ὅπως εἶχεν ὁρισθῇ διὰ κάθε ἡμέραν. Ἐξεχώριζαν ἐπίσης καὶ ἐπρόσφεραν τὰς ὡρισμένας μερίδας καὶ τοὺς Λευίτας· οἱ δὲ Λευῖται ἐξεχώριζαν ἕνα μέρος ἀπὸ αὐτὰ καὶ τὰ ἐπρόσφεραν εἰς τοὺς ἱερεῖς, τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἀαρών.