Παραλειπομένων Α' 11

Ἦλθεν ὅλος ὁ ἰσραηλιτικὸς λαὸς εἰς τὸν Δαυΐδ, εἰς τὴν πόλιν Χεβρών, καὶ τοῦ εἶπον· «ἰδού, ἡμεῖς εἴμεθα ὀστᾶ σου καὶ σάρκες σου. Ἀνήκομεν εἰς τὴν αὐτὴν φυλήν.

Καὶ ὅλος ὁ Ἰσραηλιτικὸς λαὸς ἐπῆγε εἰς τὸν Δαβίδ, εἰς τὴν πόλιν Χεβρών, καὶ τὸν εἶπαν: «Νά, ὅλοι ἐμεῖς εἴμαστε ὀστά σου καὶ σάρκες σου, ἔχομεν κοινὴν καταγωγὴν μὲ σέ.

Καὶ προηγουμένως, ὅταν βασιλεὺς ἦτο ὁ Σαούλ, σὺ κυρίως ἦσο ὁ διοικῶν τὸν ἰσραηλιτικὸν λαόν, ὁ δὲ Κύριος τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, ὁ Θεός, εἰς σὲ εἶπεν ὅτι θὰ κυβερνήσῃς ὡς καλὸς ποιμὴν τὸν λαόν μου τὸν ἰσραηλιτικὸν καὶ σὺ θὰ εἶσαι ὁ ἀρχηγὸς τοῦ λαοῦ αὐτοῦ».

Εἰς τὸ παρελθὸν ἕως καὶ τώρα κατὰ τὸ διάστημα, ποὺ ἐβασίλευεν ὁ Σαούλ, σὺ ἤσουν οὐσιαστικῶς ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ὠδηγοῦσες τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαὸν εἰς τὸν πόλεμον καὶ τὸν ἔφερνες πίσω νικητὴν εἰς σὲ δὲ ὑπεσχέθη ὁ Κύριος καὶ σοῦ εἶπε: «Σὺ θὰ ποιμάνῃς καὶ θὰ κυβερνήσῃς τὸν λαόν μου, τὸν Ἰσραήλ, καὶ σὺ θὰ εἶσαι ἐκεῖνος, ποὺ θὰ ἡγῆσαι ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ».

Ἔτσι ἦλθον ὅλοι οἱ πρεσβύτεροι τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ πρὸς τὸν βασιλέα εἰς τὴν Χεβρών. Ὁ δὲ βασιλεὺς Δαυῒδ συνῆψεν ἐπίσημον συμφωνίαν μὲ αὐτοὺς ἐνώπιον τοῦ Κυρίου εἰς τὴν πόλιν ἐκείνην, τὴν Χεβρών. Οἱ ἐπίσημοι τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ ἔχρισαν βασιλέα τὸν Δαυΐδ, σύμφωνα μὲ τὸν λόγον, τὸν ὁποῖον ὁ Κύριος εἶχε προαναγγείλει διὰ τοῦ προφήτου Σαμουήλ.

Δι’ αὐτὸ ἦλθαν ὅλοι οἱ προεστοὶ τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ πρὸς τὸν βασιλιᾶ Δαβὶδ ἐκεῖ εἰς τὴν Χεβρών. Καὶ ὁ βασιλιᾶς Δαβὶδ συνῆψε μαζί των ἐπίσημον συμφωνίαν εἰς τὴν Χεβρὼν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου· καὶ οἱ προεστοὶ ἔχρισαν τὸν Δαβὶδ βασιλιᾶ τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, σύμφωνα μὲ τὴν ὑπόσχεσιν, ποὺ ἔδωκεν ὁ Κύριος, διὰ τοῦ προφήτου Σαμουήλ.

Ὁ βασιλεὺς Δαυῒδ ἐπορεύθη μαζῆ μὲ τοὺς ἄνδρας του εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ (Ἰεβούς, ὅπως ὠνομάζετο παλαιότερα). Οἱ κάτοικοι ὅμως τῆς χώρας αὐτῆς οἱ Ἰεβουσαῖοι τοῦ εἶπαν·

Κατόπιν ὁ βασιλιᾶς Δαβὶδ ἐπῆγε μὲ τοὺς ἄνδρες του εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ (αὐτὴ ἦταν τότε γνωστὴ ὡς Ἰεβούς)· ἐκεῖ δὲ οἱ Ἰεβουσαῖοι, οἱ πρῶτοι κάτοικοι τῆς χώρας, εἶπαν εἰς τὸν Δαβίδ:

«Δὲν θὰ εἰσέλθῃς ἐδῶ». Ὁ Δαυῒδ ὅμως κατέλαβε τὸν ὀχυρὸν τόπον, τὴν Σιών (αὐτὴ ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέρα λέγεται πόλις Δαυΐδ).

«Δὲν πρόκειται ποτὲ νὰ μπῇς εἰς τὴν πόλιν αὐτήν»! Ἐν τούτοις ὁ Δαβὶδ ἐκυρίευσε τὴν ὠχυρωμένην περιοχὴν τῆς Σιών, ποὺ ἦταν ἡ ἀκρόπολις τῆς πόλεως. (Αὐτὴ ἦταν ἡ πόλις, ἡ ὁποία ὠνομάσθη ἀργότερα «πόλις τοῦ Δαβίδ»).

Καὶ εἶπεν ὁ Δαυῒδ πρὸς τοὺς ἄνδρας του· «ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος πρῶτος θὰ φονεύσῃ ἕνα Ἰεβουσαῖον, θὰ γίνῃ ἀρχηγὸς καὶ στρατηγός». Πρῶτος, ὁ ὁποῖος ἀνέβη εἰς τὸν ὠχυρωμένον αὐτὸν τόπον, ἦτο ὁ Ἰωὰβ ὁ υἱὸς τῆς Σαρουΐας καὶ ἐφόνευσεν ἕνα Ἰεβουσαῖον. Ἔτσι δὲ ἀνεκηρύχθη ἀρχηγός.

Τότε ὁ Δαβὶδ εἶπεν εἰς τοὺς ἄνδρες του: «Ὁ πρῶτος ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος θὰ σκοτώσῃ Ἰεβουσαῖον, θὰ γίνῃ ἀρχηγὸς καὶ στρατηγός»! Πρῶτος ἀνέβη καὶ ἐπετέθη ἐναντίον τῆς ὠχυρωμένης πόλεως ὁ Ἰωάβ, ὁ υἱὸς τῆς Σαρουΐα, καὶ πρῶτος ἐφόνευσεν Ἰεβουσαῖον· ἔτσι ὁ Ἰωὰβ ἔγινε ἀρχηγός.

Ὁ Δαυῒδ ἐγκατεστάθη εἰς τὴν ὠχυρωμένην ἐκείνην περιοχήν. Διὰ τοῦτο καὶ ὠνόμασεν αὐτὴν «Πόλιν Δαυΐδ».

Καὶ ὁ Δαβὶδ ἐγκατεστάθη εἰς τὴν ὠχυρωμένην ἐκείνην περιοχὴν τῆς Σιών· διὰ τοῦτο ὠνόμασε τὸν τόπον «Πόλιν Δαβίδ».

Ὁ Δαυῒδ ἀφοῦ ἐπολέμησε καὶ κατέλαβε τὴν πόλιν αὐτήν, τὴν ἀνοικοδόμησε καὶ ὠχύρωσε τὰ γύρω αὐτῆς μέρη.

Ὁ Δαβὶδ ἔκτισε πάλιν (ἀνεκαίνισε) τὴν πόλιν καὶ τὴν ὠχύρωσε γύρω-γύρω, ἀφοῦ εἶχε πολεμήσει καὶ τὴν εἶχε κυριεύσει.

Ὁ Δαυΐδ, ὅσον παρήρχετο ὁ χρόνος, ἐμεγάλωνεν εἰς δύναμιν, διότι Κύριος ὁ παντοκράτωρ ἦτο μαζῆ του.

Καὶ ὁ Δαβὶδ ἐπροχωροῦσε, ἀνέβαινε, προώδευε καὶ ἐγίνετο ὁλονὲν ἰσχυρότερος ἀπὸ ὅ,τι ἦταν. Ὁ δὲ Κύριος ὁ παντοκράτωρ ἦταν μαζί του, βοηθὸς καὶ ἐνισχυτής του.

Αὐτοὶ δὲ εἶναι οἱ ἀρχηγοὶ τῶν γενναίων ἀνδρῶν, ποὺ ἦσαν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Δαυῒδ καὶ οἱ ὁποῖοι τὸν ἐβοηθοῦσαν καὶ τὸν ἐνίσχυαν μαζῆ μὲ ὅλον τὸν ἰσραηλιτικὸν λαὸν εἰς τὴν βασιλείαν του, ὥστε νὰ βασιλεύσῃ εἰς τὸν λαὸν σύμφωνα μὲ τὸν λόγον, τὸν ὁποῖον ὁ Κύριος εἶχε δώσει εἰς τὸν ἰσραηλιτικὸν λαόν.

Αὐτοὶ δὲ εἶναι οἱ ἀρχηγοὶ τῶν γενναίων ἀνδρῶν, οἱ ὁποῖοι ἦσαν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Δαβὶδ καὶ οἱ ὁποῖοι τὸν ἐβοήθησαν κατ’ ἀρχὰς νὰ γίνῃ βασιλιᾶς καὶ εἰς τὴν συνέχειαν μαζὶ μὲ ὅλον τὸν λαὸν νὰ στερεωθῇ καὶ νὰ μεγαλυνθῇ εἰς τὴν βασιλείαν, σύμφωνα μὲ τὴν ὑπόσχεσιν, ποὺ ἔδωκεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαόν.

Αὐτὸς δὲ εἶναι ὁ κατάλογος τῶν ἡρώων, ποὺ ὑπηρετοῦσαν τὸν Δαυΐδ· ὁ Ἰεσεβάαλ, υἱὸς τοῦ Ἀχαμανί, ὁ ἀρχηγὸς τῶν τριάκοντα. Αὐτὸς ἀνέσυρε κάποτε τὴν ρομφαίαν του καὶ εἰς τὴν περίστασιν ἐκείνην ἐφόνευσε τριακοσίους ἄνδρας.

Αὐτὸς λοιπὸν εἶναι ὁ ἀριθμὸς (κατάλογος) τῶν γενναίων ἀνδρῶν τοῦ Δαβίδ: Ὁ Ἰεσεβάαλ, ὁ υἱὸς τοῦ Ἀχαμανί, ὁ ἀρχηγὸς τοῦ σώματος (ἢ τῆς ὁμάδος) τῶν «Τριάκοντα». Αὐτὸς κάποτε ἔσυρε τὴν ρομφαίαν του καὶ ἐπολέμησεν ἐναντίον τριακοσίων καὶ τοὺς ἐσκότωσεν ὅλους εἰς μίαν καὶ μόνην μάχην.

Ἔπειτα ἀπὸ αὐτὸν ἦτο ὁ Ἐλεάζαρ, υἱὸς τοῦ Δωδαΐ, ὁ ὁποῖος κατήγετο ἀπὸ τὴν Ἀχώχ. Αὐτὸς ἦτο ἕνας ἀπὸ τοὺς τρεῖς γενναίους ἄνδρας.

Ἔπειτα ἀπὸ αὐτὸν ἦταν ὁ Ἐλεάζαρ, ὁ υἱὸς τοῦ Δωδαΐ, ὁ Ἀχωχίτης. Αὐτὸς ἦταν ἕνας ἀπὸ τοὺς «Τρεῖς» γενναίους ἄνδρες.

Αὐτὸς εὑρίσκετο μαζῆ μὲ τὸν Δαυῒδ εἰς τὴν Φασοδομίν. Οἱ Φιλισταῖοι εἶχαν συγκεντρωθῆ ἐκεῖ, διὰ νὰ πολεμήσουν. Ἐκεῖ ὑπῆρχεν ἕνα τμῆμα ἀγροῦ σπαρμένο μὲ κριθάρι. Ὁ λαὸς κατὰ τὸν πόλεμον αὐτὸν ἐφοβήθη καὶ ἐτράπη εἰς φυγὴν ἐνώπιον τῶν Φιλισταίων.

Ὁ Ἐλεάζαρ ἦταν μαζὶ μὲ τὸν Δαβὶδ εἰς τὴν Φασοδομίν. Καὶ οἱ Φιλισταῖοι συνεκεντρώθησαν ἐκεῖ ἕτοιμοι διὰ πόλεμον. Ἐκεῖ εὑρίσκετο ἕνα τμῆμα γῆς σπαρμένον μὲ κριθάρι, οἱ δὲ Ἰσραηλῖται, μόλις εἶδαν τὸν στρατὸν τῶν Φιλισταίων, ἐτράπησαν εἰς φυγήν.

Ὁ Ἐλεάζαρ ὅμως ὄρθιος καὶ μόνος ἐν μέσῳ τοῦ ἀγροῦ αὐτοῦ ἔσωσεν αὐτὸν καὶ ἐφόνευσε τοὺς Φιλισταίους. Δι’ αὐτοῦ δὲ ὁ Κύριος ἐχάρισε μεγάλην σωτηρίαν εἰς τὸν ἰσραηλιτικὸν λαόν.

Ὅμως ὁ γενναῖος Ἐλεάζαρ ἐστάθη ὄρθιος εἰς τὴν μέσην τοῦ χωραφιοῦ ἐκείνου, ἔσωσε τὸ χωράφι καὶ ἐπολέμησε καὶ ἐσκότωσε τοὺς Φιλισταίους. Ἔτσι ὁ Κύριος ἐχάρισε μεγάλην νίκην καὶ ἔσωσε τὸν λαόν του.

Τρεῖς ἀπὸ τοὺς γενναίους αὐτοὺς ἄρχοντας κατέβηκαν πρὸς τὸν Δαυΐδ, εἰς τὸν βράχον κοντὰ εἰς τὸ σπήλαιον Ὀδολλάμ. Ἐκεῖ εὑρίσκετο τὸ στρατόπεδον τῶν Φιλισταίων εἰς τὴν κοιλάδα τῶν γιγάντων.

Μίαν ἡμέραν τρεῖς ἀπὸ τοὺς «Τριάκοντα» γενναίους στρατιωτικοὺς ἄρχοντες κατέβησαν καὶ ἦλθαν εἰς τὸν βράχον, ὅπου ἔμενεν ὁ Δαβίδ, κοντὰ εἰς τὸ σπήλαιον Ὀδολλάμ, καθ’ ὃν χρόνον τὸ στρατόπεδον τῶν Φιλισταίων εὑρίσκετο εἰς τὴν «Κοιλάδα τῶν Γιγάντων» (μεταξὺ Ἱερουσαλὴμ καὶ Βηθλεέμ).

Ὁ Δαυῒδ εὑρίσκετο τότε εἰς τὸν ὀχυρὸν αὐτὸν τόπον, ἐνῶ μία φρουρὰ τῶν Φιλισταίων κατὰ τὴν ἰδίαν ἐποχὴν εὑρίσκετο εἰς τὴν Βηθλεέμ.

Τίς ἡμέρες ἐκεῖνες ὁ Δαβὶδ εὑρίσκετο εἰς τὸν ὀχυρὸν ἐκεῖνον λόφον, μία δὲ ὁμάδα Φιλισταίων εἶχε καταλάβει καὶ εὑρίσκετο εἰς τὴν Βηθλεέμ.

Ὁ Δαυῒδ ᾔσθάνθη μίαν ζωηρὰν ἐπιθυμίαν καὶ εἶπε· «ποιὸς τάχα θὰ μοῦ φέρῃ νὰ πιῶ νερὸ ἀπὸ τὸ πηγάδι, ποῦ εὑρίσκεται εἰς τὴν πύλην τῆς Βηθλεέμ;»

Τότε ὁ Δαβίδ, ποὺ εἶχε διψάσει πολύ, ἐξέφρασε τὴν ἐπιθυμίαν του καὶ εἶπε: «Ποιὸς ἄραγε θὰ μοῦ φέρῃ νὰ πιῶ νερὸ ἀπὸ τὸ πηγάδι, ποὺ εὑρίσκεται κοντὰ εἰς τὴν πύλην τῆς Βηθλεέμ;»

Οἱ τρεῖς αὐτοὶ γενναῖοι ἄνδρες διέσχισαν τὸ στρατόπεδον τῶν Φιλισταίων, ἐπῆραν ὕδωρ ἀπὸ τὸ φρέαρ, ποὺ εὑρίσκετο εἰς τὴν πύλην τῆς Βηθλεέμ, καὶ τὸ ἔφεραν πρὸς τὸν Δαυΐδ. Ἀλλὰ ὁ Δαυῒδ δὲν ἠθέλησε κατὰ κανένα τρόπον νὰ τὸ πίῃ, τὸ ἔχυσεν ὡς σπονδὴν εἰς τὸν Κύριον καὶ εἶπεν·

Ἀμέσως οἱ τρεῖς ἐκεῖνοι γενναῖοι στρατιωτικοὶ ἄνδρες τοῦ Δαβὶδ διέσχισαν τὸ στρατόπεδον τῶν Φιλισταίων καὶ ἔβγαλαν νερὸν ἀπὸ τὸν λάκκον (τὸ πηγάδι), ποὺ εὑρίσκετο κοντὰ εἰς τὴν πύλην τῆς Βηθλεέμ, τὸ ἐπῆραν καὶ ἦλθαν εἰς τὸν Δαβίδ. Ἀλλὰ ὁ Δαβὶδ δὲν ἠθέλησε νὰ πιῇ τὸ νερὸν αὐτό, καὶ τὸ ἔχυσεν ὡς θυσίαν σπονδῆς καὶ προσφορᾶς εἰς τὸν Κύριον καὶ εἶπεν:

«Ὁ Θεὸς νὰ μὲ ἐλεήσῃ, ὥστε νὰ μὴ διαπράξω αὐτὸ τὸ πρᾶγμα. Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ πίω νερό, ἐφ’ ὅσον ἠντλήθη ἀπὸ τοὺς ἄνδρας αὐτοὺς ἐκτεθέντας εἰς θανάσιμον κίνδυνον νὰ χύσουν τὸ αἷμα των καὶ νὰ χάσουν τὴν ζωήν των; Αὐτοὶ τὸ ἔφεραν μὲ ἄμεσον τὸν κίνδυνον νὰ χάσουν τὴν ζωήν των». Δὲν ἠθέλησε, λοιπόν, ὁ Δαυῒδ νὰ πίῃ τὸ νερὸ αὐτό. Αὐτὰ δὲ ἔπραξαν οἱ τρεῖς γενναῖοι ἐκεῖνοι ἄνδρες.

«Ἐλέησέ με καὶ γίνε εὐσπλαγχνικὸς εἰς ἐμέ, Κύριε, ὁ Θεός μου, καὶ μὴ ἐπιτρέψῃς να κάμω αὐτὸ τὸ κακὸν καὶ να πιῶ αὐτὸ τὸ νερόν! Εἶναι δυνατὸν να πιῶ αὐτὸ τὸ νερόν, τὸ ὁποῖον οἱ ἄνδρες αὐτοὶ τὸ ἄντλησαν μὲ κίνδυνον τῆς ζωῆς των, κυριολεκτικὰ μὲ τὸ αἷμα των; Διότι αὐτοὶ τὸ ἔφεραν μὲ ἄμεσον κίνδυνον τῆς ζωῆς τῶν!» Ἔτσι ὁ Δαβὶδ ἀρνήθηκε νὰ πιῇ τὸ νερὸν αὐτό. Αὐτὰ ἔκαμαν ἕνεκα τῆς ἀφοσιώσεώς των πρὸς τὸν Δαβὶδ οἱ «Τρεῖς» γενναῖοι ἐκεῖνοι ἄνδρες.

Ὁ Ἀβεσαά, ὁ ἀδελφὸς τοῦ Ἰωάβ, ἦτο ἀρχηγὸς τῶν τριῶν γενναίων ἀνδρῶν. Αὐτὸς εἶχεν ἀνασύρει τὴν ρομφαίαν του καὶ ἐφόνευσε τριακοσίους ἄνδρας κατὰ τὸν αὐτὸν καιρόν. Αὐτὸς ἦτο ὁ πλέον ὀνομαστὸς μεταξὺ τῶν τριῶν αὐτῶν ἡρώων.

Ὁ Ἀβεσαά, ὁ ἀδελφὸς τοῦ Ἰωάβ, ἦταν ἀρχηγὸς τῶν «Τριῶν» γενναίων ἀνδρῶν. Αὐτὸς ἔσυρε κάποτε τὴν ρομφαίαν του καὶ ἐπετέθη ἐναντίον τριακοσίων ἀνδρῶν καὶ τοὺς ἐσκότωσεν ὅλους εἰς μίαν καὶ μόνην μάχην. Αὐτὸς ἦταν περίφημος μεταξὺ τῶν «Τριῶν» ἐκείνων γενναίων ἀνδρῶν.

Ἦτο περισσότερον ἔνδοξος ἀπὸ τοὺς δύο ἄλλους, ἦτο ἀρχηγός των, δὲν ἦτο ὅμως ἴσος πρὸς τοὺς τρεῖς μαζῆ.

Ἦταν ὁ ἐνδοξότερος τῶν δύο ἄλλων καὶ ἔγινε ὁ ἀρχηγός των παρ’ ὅλα αὐτὰ δὲν ἦταν τόσον ἔνδοξος, ὅσον οἱ ἄλλοι πρῶτοι (οἱ προηγούμενοι) «Τρεῖς» (ἢ κατ’ ἄλλην ἑρμηνείαν: Τόσον ἴσος καὶ πρὸς τοὺς τρεῖς μαζί).

Ὁ Βαναίας, ὁ υἱὸς τοῦ Ἰωδαέ, ἦτο καὶ αὐτὸς ἀνὴρ γενναῖος καὶ κατώρθωσε πολλὰ ἀξιόλογα ἔργα εἰς ὑπεράσπισιν τῆς πόλεως Καβασαήλ. Αὐτὸς εἶχε φονεύσει δύο Μωαβίτας ἰσχυρούς. Ἄλλοτε εἶχε κατεβῆ καὶ ἐφόνευσε ἕνα λέοντα, ποὺ εὑρίσκετο εἰς λάκκον, κάποιον ἡμέραν, ποὺ εἶχε πέσει χιόνι.

Ὁ Βαναίας, ὁ υἱὸς τοῦ Ἰωδαέ, υἱὸς γενναίου ἀνδρός, ἔκαμε πολλὰ κατορθώματα πρὸς ὠφέλειαν τῆς πόλεως Καβασαήλ (ἀπὸ τὴν ὁποίαν κατήγετο). Αὐτὸς ἐσκότωσε τοὺς δύο ἰσχυροὺς Μωαβῖτες, ποὺ ἦσαν ὅπως τὰ λιοντάρια. Ὁ ἴδιος πάλιν (ὁ Βαναίας) κατέβη καὶ ἐσκότωσε τὸ λιοντάρι, τὸ ὁποῖον εὑρίσκετο εἰς ἕνα λάκκον, κάποιαν χειμωνιάτικη ἡμέραν ποὺ ἔπεφτε χιόνι.

Αὐτὸς ἐπίσης ἐφόνευσε ἕνα γιγαντόσωμον Αἰγύπτιον, ὕψους πέντε πήχεων. Αὐτὸς ὁ Αἰγύπτιος εἶχεν εἰς τὸ χέρι του ἕνα δόρυ, ὡσὰν τὸ ἀντὶ τῶν ὑφαντῶν. Ὁ Βαναίας ἐπέπεσεν ἐναντίον του μὲ τὴν ράβδον του, ἥρπασεν ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ Αἰγυπτίου τὸ δόρυ καὶ τὸν ἐφόνευσε μὲ τὸ ἴδιο αὐτὸ δόρυ.

Αὐτὸς ἐπίσης ἐσκότωσε τὸν ἄνδρα, ὁ ὁποῖος κατήγετο ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον, ἄνδρα ποὺ ἔμοιαζε μὲ γίγαντα καὶ εἶχεν ὕψος πέντε πήχεις (περίπου 2,40 μέτρα)! Ὁ Αἰγύπτιος ἐκεῖνος ἐκρατοῦσε εἰς τὸ χέρι του ἕνα γιγαντιαῖον δόρυ, ὅπως τὸ ἀντὶ ἐκείνων ποὺ ὑφαίνουν (τὸ ξύλον τοῦ ὑφαντικοῦ ἰστοῦ, εἰς τὸ ὁποῖον τυλίγεται τὸ ὕφασμα ποὺ ὑφαίνεται)! Ὁ Βαναίας ἐπετέθη κατὰ τοῦ Αἰγυπτίου ἐκείνου γίγαντος μὲ ἕνα ραβδὶ καὶ ἅρπαξε ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ Αἰγυπτίου τὸ δόρυ καὶ τὸν ἐσκότωσε μὲ τὸ δικό του δόρυ!

Αὐτὰ τὰ κατορθώματα ἔκαμεν ὁ Βαναίας, ὁ υἱὸς τοῦ Ἰωδαέ. Αὐτὸς ἔβγαλεν ὄνομα μεταξὺ τῶν τριῶν γενναίων.

Αὐτὰ τὰ γενναῖα κατορθώματα ἔκαμεν ὁ Βαναίας, ὁ υἱὸς τοῦ Ἰωδαέ, καὶ ἀπέκτησεν ἔνδοξον ὄνομα μεταξὺ τῶν «Τριῶν» γενναίων ἀνδρῶν.

Ἔγινεν ἐνδοξότερος μεταξὺ τῶν τριάκοντα, ἀλλὰ δὲν ἔφθασε τοὺς τρεῖς. Αὐτὸν ὁ Δαυῒδ τὸν κατέστησεν ἀρχηγὸν τῆς σωματοφυλακῆς του.

Αὐτὸς ἔγινε ὁ ἐνδοξότερος μεταξὺ τῶν «Τριάκοντα», ὄχι ὅμως τόσον περίφημος, ὅσον οἱ «Τρεῖς». Καὶ ὁ Δαβὶδ τὸν ἔβαλεν ἐπὶ κεφαλῆς τῆς φυλῆς του (κατ’ ἄλλην γραφήν: Τῆς μόνιμης προσωπικῆς του φρουρᾶς, δηλαδὴ τῶν σωματοφυλάκων Χελεθὶ καὶ Φελετί).

Οἱ γενναῖοι ἄνδρες τοῦ στρατοῦ τοῦ Δαυῒδ ἦσαν ἐπίσης καὶ οἱ ἑξῆς· ὁ Ἀσαὴλ ἀδελφὸς τοῦ Ἰωάβ, ὁ Ἐλεανὰν υἱὸς τοῦ Δωδωὲ ἀπὸ τὴν Βηθλεέμ.

Οἱ ἄλλοι γενναῖοι καὶ ἡρωικοὶ ἄνδρες τοῦ στρατοῦ τοῦ Δαβὶδ ἦσαν: Ὁ Ἀσαήλ, ὁ ἀδελφὸς τοῦ Ἰωάβ· ὁ Ἐλεανάν, ὁ υἱὸς το Δωδωέ, ἀπὸ τὴν Βηθλεέμ·

Ὁ Σαμμώθ, ὁ ὁποῖος κατήγετο ἀπὸ τὴν Ἀρώρ, ὁ Χελλὴς ὁ ὁποῖος κατήγετο ἀπὸ τὴν Φελών,

ὁ Σαμμώθ, ποὺ κατήγετο ἀπὸ τὴν Ἀρώδ (ἢ Ἀρώρ)· ὁ Χελλής, ποὺ κατήγετο ἀπὸ τὴν Φελών·

Ὁ Ὡρὰ ὁ υἱὸς τοῦ Ἐκκὶς ποὺ κατήγετο ἀπὸ τὴν Θεκωί, ὁ Ἀβιέζερ ποὺ κατήγετο ἀπὸ τὴν Ἀναθώθ,

ὁ Ὠρά, ὁ υἱὸς τοῦ Ἐκκίς, ἀπὸ τὴν Θεκωέ· ὁ Ἀβιέζερ, ποὺ κατήγετο ἀπὸ τὴν Ἀναθώθ’

ὁ Σοβοχαὶ ὁ ὁποῖος κατήγετο ἀπὸ τὴν Ἀσώθ, ὁ Ἠλί ὁ ὁποῖος κατήγετο ἀπὸ τὴν Ἀχών,

ὁ Σοβοχαὶ ἀπὸ τὴν Ἀσώθ· ὁ Ἠλὶ ἀπὸ τὴν Ἀχών (ἢ Ἀχώχ)·

ὁ Μοοραῒ ὁ καταγόμενος ἀπὸ τὴν Νετωφάθ, ὁ Χολὸδ υἱὸς τοῦ Νοοζά, ποὺ κατήγετο ἀπὸ τὴν Νετωφάθ,

ὁ Μοοραῒ ἀπὸ τὴν Νετωφάθ· ὁ Χολόδ, ὁ υἱὸς τοῦ Νοοζά, ἀπὸ τὴν Νετωφάθ·

ὁ Αἰρὶ υἱὸς τοῦ Ρεβιὲ καταγόμενος ἀπὸ τὴν Γαβαά, ἡ ὁποία ἀνῆκεν εἰς τὴν φυλὴν τοῦ Βενιαμίν, ὁ Βαναίας ὁ ὁποῖος κατήγετο ἀπὸ τὴν Φαραθών,

ὁ Αἰρί, ὁ υἱὸς τοῦ Ρεβιέ, ποὺ κατήγετο ἀπὸ τὴν Γαβαὰ τῆς φυλῆς Βενιαμὶν ὁ Βαναίας, ποὺ κατήγετο ἀπὸ τὴν Φαραθών·

ὁ Οὐρὶ ποὺ κατήγετο ἀπὸ τὴν Ναχάλ, ὁ Γάας, ὁ Ἀβιὴλ ὁ καταγόμενος ἀπὸ τὴν Γαραβαίθ,

ὁ Οὐρὶ ἀπὸ τὴν Ναχάλ· ὁ Γάας (κατ’ ἄλλην γραφήν: Ὁ Οὐρὶ ἀπὸ τὶς κοιλάδες κοντὰ εἰς τὴν Γάας)· ὁ Ἀβιὴλ ἀπὸ τὴν Γαραβαίθ·

ὁ Ἀζμὼθ ὁ καταγόμενος ἀπὸ τὴν Βαρώμ, ὁ Ἐλιαβὰ ὁ καταγόμενος ἀπὸ τὴν Σαλαβών,

ὁ Ἀζμὼθ ἀπὸ τὴν Βαρώμ· ὁ Ἐλιαβὰ ἀπὸ τὴν Σαλαβών·

ὁ υἱὸς τοῦ Ἀσὰμ τοῦ Γιζωνίτου, ὁ Ἰωνάθαν ὁ υἱὸς τοῦ Σωλὰ ὁ καταγόμενος ἀπὸ τὴν Ἀράρ,

ὁ υἱὸς τοῦ Ἀσὰμ ἀπὸ τὴν Γιζών· ὁ Ἰωνάθαν, ὁ υἱὸς τοῦ Σωλά, ἀπὸ τὴν Ἀράρ·

ὁ Ἀχὶμ ὁ υἱὸς τοῦ Ἀχὰρ ὁ καταγόμενος ἀπὸ τὴν Ἀράρ, ὁ Ἐλφὰτ ὁ υἱὸς τοῦ Θυροφάρ,

ὁ Ἀχίμ, ὁ υἱὸς τοῦ Ἀχάρ, ἀπὸ τὴν Ἀράρ· ὁ Ἐλφάτ, ὁ υἱὸς τοῦ Θυροφάρ,

ὁ καταγόμενος ἀπὸ τὴν Μεχωράθρ, ὁ Ἀχία ὁ καταγόμενος ἀπὸ τὴν Φελλών,

ποὺ κατήγετο ἀπὸ τὴν Μεχωράθ· ὁ Ἀχιὰ ἀπὸ τὴν Φελλών·

ὁ Ἠσερὲ ὁ καταγόμενος ἀπὸ τὴν Χαρμαδά, ὁ Νααραὶ ὁ υἱὸς τοῦ Ἀζοβαί,

ὁ Ἠσερὲ ἀπὸ τὴν Χαρμαδά· ὁ Νααραί, ὁ υἱς τοῦ Ἀζοβαί·

ὁ Ἰωὴλ ὁ υἱὸς τοῦ Νάθαν, ὁ Μεβαὰλ ὁ υἱὸς τοῦ Ἀγάρ,

ὁ Ἰωήλ, ὁ υἱὸς τοῦ Νάθαν (κατ’ ἄλλην γραφήν: Ὁ ἀδελφὸς τοῦ Νάθαν)· ὁ Μεβαάλ, ὁ υἱὸς τοῦ Ἀγάρ·

ὁ Σελὴ ὁ ὁποῖος κατήγετο ἀπὸ τὴν Ἀμμών, ὁ Ναχὼρ ὁ καταγόμενος ἀπὸ τὴν Βηρώθ, ὁ βαστάζων τὰ ὅπλα τοῦ Ἰωάβ, υἱοῦ τῆς Σαρουΐας,

ὁ Σελὴ ἀπὸ τὴν Ἀμμὼν ὁ Ναχὼρ ἀπὸ τὴν Βηρώθ, ποὺ ἐβάσταζε τὰ πολεμικὰ ὅπλα τοῦ Ἰωάβ, υἱοῦ τῆς Σαρουΐας·

ὁ Ἰρὰ ὁ καταγόμενος ἀπὸ τὴν Ἰεθρί, ὁ Γαρὴβ ὁ καταγόμενος ἐπίσης ἀπὸ τὴν Ἰεθρί,

ὁ Ἰρὰ ἀπὸ τὴν Ἰέθερ (ἢ Ἰεθρί)· ὁ Γαρὴβ ἀπὸ τὴν Ἰέθερ (ἢ Ἰεθρί)·

ὁ Οὐρίας ὁ Χετταῖος, ὁ Ζαβὲτ ὁ υἱὸς τοῦ Ἀχαϊά,

ὁ Οὐρία ὁ Χετταῖος· ὁ Ζαβέτ, ὁ υἱὸς τοῦ Ἀχαϊά·

ὁ Ἀδινὰ ὁ υἱὸς τοῦ Σαιζά, ὁ ὁποῖος ἦτο ἀρχηγὸς τῆς φυλῆς τοῦ Ρουβήν, καὶ τριάκοντα ἄλλοι μαζῆ μὲ αὐτόν.

ὁ Ἀδινά, ὁ υἱὸς τοῦ Σαιζά, ὁ ὁποῖος ἦταν ἕνας ἀπὸ τοὺς ἀρχηγοὺς τῆς φυλῆς τοῦ Ρουβήν, μαζὶ μὲ τὴν ὁμάδα του τῶν τριάντα στρατιωτῶν·

Ὁ Ἀνὰν ὁ υἱὸς τοῦ Μοωχά, ὁ Ἰωσαφὰτ ὁ καταγόμενος ἀπὸ τὴν Ματθάν,

ὁ Ἀνάν, ὁ υἱὸς τοῦ Μοωχά· ὁ Ἰωσαφὰτ ἀπὸ τὴν Ματθάν·

ὁ Ὀζία ὁ καταγόμενος ἀπὸ τὴν Ἀσταρώθ, ὁ Σαμαθὰ καὶ ὁ Ἰειήλ, υἱοὶ τοῦ Χωθάμ, τοῦ καταγομένου ἀπὸ τὴν Ἀράρ,

ὁ Ὀζία ἀπὸ τὴν Ἀσταρώθ· οἱ Σαμαθὰ καὶ Ἰειήλ, οἱ υἱοὶ τοῦ Χωθάμ, ὁ ὁποῖος κατήγετο ἀπὸ τὴν Ἀρὰρ (ἢ Ἀροήρ)·

ὁ Ἰεδιὴλ υἱὸς τοῦ Σαμερὶ καὶ ὁ Ἰωζαὲ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ, καταγόμενος ἀπὸ τὴν Θωσά,

ὁ Ἰεδιήλ, ὁ υἱὸς τοῦ Σαμερί, καὶ ὁ ἀδελφός του ὁ Ἰωζαὲ ἀπὸ τὴν Θωσά·

ὁ Ἐλιὴλ ὁ καταγόμενος ἀπὸ τὴν Μαώ, ὁ Ἰαριβὶ καὶ ὁ Ἰωσία ὁ υἱὸς αὐτοῦ, ὁ Ἐλλαὰμ καὶ ὁ Ἰεθαμὰ ὁ Μωαβίτης,

ὁ Ἐλιὴλ ἀπὸ τὴν Μαώ· ὁ Ἰαριβὶ καὶ ὁ υἱός του Ἰωσία· ὁ Ἐλλαὰμ καὶ ὁ Ἰεθαμὰ ἀπὸ τὴν Μωάβ·

ὁ Δαλιήλ, ὁ Ὠβήδ καὶ ὁ Ἰεσσιὴλ ὁ ὁποῖος κατήγετο ἀπὸ τὴν Μεσωβία.

ὁ Δαλιήλ, ὁ Ὠβὴδ καὶ ὁ Ἰεσσιὴλ ἀπὸ τὴν Μεσωβία.