Παραλειπομένων Α' 14

Ὁ βασιλεὺς τῆς Τύρου, ὁ Χιράμ, ἔστειλε πρὸς τὸν Δαυῒδ ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἔφεραν πρὸς αὐτὸν ξύλα κέδρινα, κτίστας καὶ ξυλουργούς, διὰ νὰ οἰκοδομήσουν τὸν βασιλικόν του οἶκον.

Μετὰ τὴν κατάληψιν τῆς Ἱερουσαλὴμ ἀπὸ τὸν Δαβίδ, ὁ Χιράμ, ὁ βασιλιᾶς τῆς Τύρου, ἔστειλεν ἀπεσταλμένους πρὸς τὸν Δαβὶδ καὶ ξύλα ἀπὸ κέδρον καὶ οἰκοδόμους καὶ ξυλουργούς, διὰ νὰ κτίσουν διὰ τὸν Δαβὶδ παλάτι.

Ὁ Δαυῒδ εἶχε πλέον κατανοήσει καὶ πεισθῇ, ὅτι ὁ Κύριος ἐτακτοποίησε καὶ ἐστερέωσε τὴν βασιλείαν του ἐπὶ τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, διότι ἡ βασιλεία του αὐτὴ ὑψώθη καὶ ἐμεγάλωσε πρὸς χάριν τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ.

Ὁ Δαβὶδ ἐκατάλαβε πλέον καὶ ἐβεβαιώθη, ὅτι ὁ Κύριος τὸν προετοίμασε καὶ τὸν κατέστησε βασιλιᾶ τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, διότι ἡ βασιλεία του ὑψώθη καὶ ἡ κυριαρχία του ἐπεξετάθη χάριν τοῦ λαοῦ του, τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ.

Ὁ Δαυῒδ ἐπῆρεν ἀκόμη καὶ ἄλλας γυναῖκας εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ ὡς συζύγους του καὶ δι’ αὐτῶν ἀπέκτησε καὶ ἄλλους υἱοὺς καὶ θυγατέρας.

Ὁ Δαβὶδ ἐνυμφεύθη καὶ ἄλλες ἀκόμη γυναῖκες εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, ἀπὸ αὐτὲς δὲ ἀπέκτησε καὶ ἄλλους υἱοὺς καὶ θυγατέρες.

Τὰ δὲ ὀνόματα τῶν υἱῶν αὐτῶν, ποὺ ἀπέκτησε καὶ ἔμεναν κοντά του εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, ἦσαν τὰ ἑξῆς: Ὁ Σαμαά, ὁ Σωβάβ, ὁ Νάθαν, ὁ Σολομών,

Αὐτὰ δὲ εἶναι τὰ ὀνόματα τῶν υἱῶν, ποὺ ἐγεννήθησαν εἰς τὸν Δαβὶδ καὶ οἱ ὁποῖοι ἔμεναν κοντά του εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ: Σαμαά, Σωβάβ, Νάθαν, Σαλωμών,

ὁ Ἰβαάρ, ὁ Ἐλισαέ, ὁ Ἐλιφαλέτ,

Ἰβαάρ, Ἐλισαέ, Ἐλιφαλέτ,

ὁ Ναγέθ, ὁ Ναφάγ, ὁ Ιαφιέ,

Ναγέθ, Ναφάγ, Ἰαφιέ,

ὁ Ἐλισαμαέ, ὁ Ελιαδὲ καὶ ὁ Ἐλιφαλέτ.

Ἐλισαμαέ, Ἐλιαδὲ καὶ Ἐλιφαλέτ.

Οἱ Φιλισταῖοι ἤκουσαν ὅτι ὁ Δαυῒδ ἐχρίσθη βασιλεὺς ἐπὶ ὅλου τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ καὶ ἐξεστράτευσαν ὅλοι οἱ ἀλλόφυλοι, διὰ νὰ ἀναζητήσουν καὶ θανατώσουν τὸν Δαυΐδ. Επληροφορήθη ὁ Δαυῒδ τὸ γεγονὸς καὶ ἐξῆλθε, διὰ νὰ τοὺς ἀντιμετωπίσῃ.

Ὅταν οἱ Φιλισταῖοι ἐπληροφορήθησαν ὅτι ὁ Δαβὶδ ἐχρίσθη βασιλιᾶς ὅλου τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, εἰσέβαλαν ὅλοι, διὰ νὰ τὸν εὔρουν καὶ τὸν φονεύσουν. Ὁ Δαβὶδ ἐπληροφορήθη περὶ τῆς εἰσβολῆς καὶ ἐβγῆκε διὰ νὰ τοὺς ἀντιμετωπίσῃ.

Οἱ Φιλισταῖοι ἦλθον καὶ ἐστρατοπέδευσαν εἰς τὴν Κοιλάδα τῶν Γιγάντων.

Οἱ Φιλισταῖοι ἦλθαν καὶ ἀνέπτυξαν τὸν στρατόν των εἰς τὴν κοιλάδα τῶν Γιγάντων (νοτιοδυτικῶς τῆς Ἱερουσαλὴμ).

Ὁ Δαυῒδ ἠρώτησε τὸν Θεὸν λέγων· «ἐὰν ἐκστρατεύσω ἐναντίον τῶν Φιλισταίων, θὰ τοὺς παραδώσῃς εἰς τὰ χέρια μου;» Ὁ δὲ Κύριος ἀπήντησεν εἰς αὐτόν· «κάμε τὴν ἐκστρατείαν καὶ ἐγὼ θὰ παραδώσω αὐτοὺς εἰς τὰ χέρια σου».

Ὁ Δαβὶδ ἐρώτησε τότε τὸν Θεόν (διὰ τοῦ ἀρχιερέως) καὶ εἶπεν: «Ἐὰν ἐπιτεθῶ ἐναντίον τῶν Φιλισταίων, θὰ τοὺς παραδώσῃς εἰς τὰ χέρια μου;» Ὁ Θεὸς τοῦ ἀπεκρίθη: «Ναί· νὰ ἐπιτεθῇς καὶ ἐγὼ θὰ τοὺς παραδώσω εἰς τὰ χέρια σου».

Ἀνέβη ὁ Δαυῒδ μετὰ τοῦ στρατοῦ εἰς τὴν τοποθεσίαν Βαὰλ Φαρασὶν καὶ ἐκεῖ αὐτὸς ἐκτύπησε καὶ κατέβαλε τοὺς ἐχθρούς του. Ὁ Δαυῒδ εἶπε τότε· «ὁ Θεὸς ἀνεχαίτισεν αὐτούς, ὅπως τὸ πρόχωμα ἀναχαιτίζῃ τὴν ροήν τοῦ ὕδατος» διὰ τοῦτο δὲ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα τοῦ τόπου ἐκείνου «Διακοπὴ Φαρασίν».

Καὶ ὁ Δαβὶδ ἀνέβη εἰς Βαὰλ Φαρασίν, τοὺς ἐπετέθη καὶ ἐκεῖ τοὺς συνέτριψε. Τότε εἶπεν ὁ Δαβίδ: «Ὁ Θεὸς ἔκαμε ρῆγμα μεταξὺ τῶν ἐχθρῶν μου μὲ τὸ χέρι μου, ποὺ ἐχρησιμοποίησεν ὡς ὄργανον· ἔκαμε ρῆγμα, ὅπως τὸ νερὸν ἀνοίγει μὲ τὴν δύναμίν του ρῆγμα καὶ πέρασμα». Διὰ τοῦτο ὁ Δαβὶδ ὠνόμασε τὸν τόπον ἐκεῖνον «Διακοπὴ Φαρασίν».

Οἱ Φιλισταῖοι φεύγοντες ἀφῆκαν εἰς τὸ πεδίον τῆς μάχης τὰ ἀγάλματα τῶν θεῶν των. Ὁ Δαυῒδ διέταξε νὰ παραδώσουν αὐτὰ εἰς τὸ πῦρ καὶ νὰ τὰ κατακαύσουν.

Οἱ νικημένοι Φιλισταῖοι ἐγκατέλειψαν ἐκεῖ εἰς τὸ πεδίον τῆς μάχης τὰ εἴδωλα τῶν θεῶν των, καὶ ὁ Δαβὶδ διέταξε νὰ τὰ ρίξουν εἰς τὴν φωτιὰ καὶ νὰ τὰ καύσουν

Καὶ πάλιν ὅμως οἱ Φιλισταῖοι ὥρμησαν καὶ κατέλαβαν τὴν Κοιλάδα τῶν Γιγάντων.

Ἀλλὰ οἱ Φιλισταῖοι ἐπέδραμαν πάλιν καὶ ἀνέπτυξαν πάλιν τὸν στρατόν των εἰς τὴν κοιλάδα τῶν Γιγάντων.

Ὁ Δαυῒδ ἠρώτησε πάλιν τὸν Θεόν, ἂν πρέπει νὰ πολεμήσῃ ἐναντίον ἐκείνων καὶ ὁ Θεὸς τοῦ εἶπε· «δὲν θὰ ἐξέλθῃς εἰς πόλεμον ἐναντίον των, ἀλλὰ νὰ ἀπομακρυνθῇς ἀπὸ αὐτούς. Θὰ βαδίζῃς ὅμως πλησίον των ἀνάμεσα εἰς τὰς ἀπιδέας, ὥστε νὰ τοὺς παρακολουθῇς.

Ὁ Δαβὶδ ἐρώτησε πάλιν τὸν Θεόν (διὰ τοῦ ἀρχιερέως) τὶ ἔπρεπε νὰ κάμῃ, καὶ ὁ Θεὸς τοῦ ἀπάντησε: «Νὰ μὴ ἐπιτεθῇς κατὰ μέτωπον ἐναντίον των ἀπὸ ἐδῶ· νὰ ἀπομακρυνθῇς ἀπὸ αὐτούς, πήγαινε ἀπὸ πίσω τους καὶ πλησίασέ τους κοντὰ εἰς τὶς ἀπιδιές.

Ὅταν δὲ ἀκούσῃς θόρυβον ἀναταραχῆς εἰς τὰς κορυφὰς τῶν ἀπιδεῶν, τότε θὰ εἰσέλθῃς εἰς τὸν πόλεμον, διότι αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἔμπροσθέν σου προπορεύεται, ὁ Θεός, διὰ νὰ κτυπήσῃ τὸ στρατόπεδον τῶν ἀλλοφύλων.

Ὅταν δὲ ἀκούσῃς τὸν Θόρυβον τῶν κορυφῶν τῶν ἀπιδιῶν, τότε νὰ ἐπιχειρήσῃς τὴν ἐπίθεσιν ἐναντίον των· διότι ὁ θόρυβος αὐτὸς εἶναι σημεῖον, ὅτι ὁ Θεὸς ἐβγῆκε καὶ προχωρεῖ ἐμπρός σου διὰ να ἐπιτεθῇ καὶ συντρίψῃ τοὺς Φιλισταίους».

Ὁ Δαυῒδ ἔκαμεν ὅπως τὸν διέταξεν ὁ Θεός, ἐκτύπησε καὶ κατεδίωξε τὸν στρατὸν τῶν Φιλισταίων ἀπὸ τὴν Γαβαὼν μέχρι τῆς πόλεως Γαζηρά.

Ὁ Δαβὶδ ἔκαμεν, ὅπως ἀκριβῶς τοῦ ἔδωκεν ἐντολὴν ὁ Θεός· ἐπετέθη καὶ συνέτριψε τὸ στρατόπεδον τῶν Φιλισταίων καὶ ἔδιωξε τοὺς Φιλισταίους ἀπὸ τὴν Γαβαὼν μέχρι τὴν περιοχὴν τῆς πόλεως Γαζηρά.

Ἔτσι δὲ τὸ ὄνομα τοῦ Δαυῒδ ἔγινε γνωστὸν καὶ ἔνδοξον εἰς ὅλην τὴν χώραν. Ὁ δὲ Κύριος κατέστησεν αὐτὸν φοβερὸν εἰς ὅλα τὰ ἔθνη.

Ἔτσι ἡ ἔνδοξος φήμη τοῦ Δαβὶδ ἀπλώθη εἰς ὅλην τὴν χώραν καὶ ὁ Κύριος τὸν κατέστησε φοβερὸν εἰς ὅλα τὰ ἔθνη.