Παραλειπομένων Α' 15

Ὁ Δαυῒδ κατεσκεύασε διὰ τὸν ἑαυτόν του οἰκίας εἰς τὴν πόλιν Δαυΐδ, τὴν Σιών, προπαρασκεύασε δὲ τὸν τόπον διὰ τὴν Κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ καὶ κατεσκεύασε δι’ αὐτὴν Σκηνήν.

Ὁ Δαβὶδ ἔκτισε διὰ τὸν ἑαυτόν του οἰκίες εἰς τὴν πόλιν τοῦ Δαβὶδ καὶ προετοίμασε τόπον διὰ τὴν Κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ καὶ ἔστησε δι’ αὐτὴν σκηνήν.

Εἶπε τότε ὁ Δαυΐδ· «δὲν ἐπιτρέπεται παρὰ τοῦ Θεοῦ νὰ μεταφέρουν τὴν Κιβωτὸν τοῦ Κυρίου ἄλλοι, εἰμὴ μόνον οἱ Λευῖται, διότι αὐτοὺς ἔχει ἐκλέξει ὁ Κύριος νὰ μεταφέρουν τὴν Κιβωτὸν τοῦ Κυρίου καὶ νὰ ὑπηρετοῦν αὐτὸν πάντοτε».

Τότε εἶπεν ὁ Δαβίδ: «Κανεὶς ἄλλος δὲν ἐπιτρέπεται να μεταφέρῃ τὴν Κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ, παρὰ μόνον οἱ Λευῖται, διότι αὐτοὺς ἐξέλεξε καὶ ὥρισεν ὁ Κύριος νὰ μεταφέρουν τὴν Κιβωτὸν τοῦ Κυρίου καὶ νὰ τὸν ὑπηρετοῦν διὰ παντός».

Ὁ Δαυῒδ συνεκέντρωσεν ὅλον τὸν ἰσραηλιτικὸν λαὸν εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, διὰ νὰ μεταφέρουν τὴν Κιβωτὸν τοῦ Κυρίου εἰς τὸν τόπον, τὸν ὁποῖον εἶχε προετοιμάσει δι’ αὐτήν.

Κατόπιν ὁ Δαβὶδ συνεκέντρωσεν ὅλον τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαὸν εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, διὰ νὰ μεταφέρουν τὴν Κιβωτὸν τοῦ Κυρίου εἰς τὸν τόπον, τὸν ὁποῖον εἶχεν ἑτοιμάσει δι’ αὐτήν.

Συνεκέντρωσε τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἀαρών, ἱερεῖς καὶ Λευίτας.

Ὁ Δαβὶδ συνεκέντρωσεν ἐπίσης καὶ ὅλους τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἀαρών (τοὺς ἱερεῖς) καὶ τοὺς Λευῖτες.

Ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Καὰθ ἐκάλεσε τὸν Οὐριήλ, ἄρχοντα εἰς τὴν πατριαρχικήν του οἰκογένειαν καὶ τοὺς συγγενεῖς αὐτοῦ ἐν ὅλῳ ἑκατὸν εἴκοσι.

Ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Καὰθ ἐκάλεσε τὸν ἄρχοντα Οὐριὴλ καὶ τοὺς συγγενεῖς του, συνολικῶς ἑκατὸν εἴκοσι (120).

Ἀπὸ τοὺς υἱοὺς Μεραρὶ ἐκάλεσε τὸν Ἀσαΐα, ὁ ὁποῖος ἦτο ἀρχηγός, καὶ τοὺς συγγενεῖς αὐτοῦ διακοσίους εἴκοσιν ἐν ὅλῳ.

Ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τὸν Μεραρὶ ἐκάλεσε τὸν ἄρχοντα Ἀσαΐα καὶ τοὺς συγγενεῖς του, συνολικῶς διακοσίους εἴκοσι (220).

Ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Γηρσὰμ ἐκάλεσε τὸν Ἰωήλ, ὁ ὁποῖος ἦτο ἐπίσης ἀρχηγός, καὶ τοὺς συγγενεῖς αὐτοῦ ἐν ὅλῳ ἑκατὸν τριάκοντα.

Ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Γηρσὰμ ἐκάλεσε τὸν ἄρχοντα Ἰωὴλ καὶ τοὺς συγγενεῖς του, συνολικῶς ἑκατὸν τριάντα (130).

Ἀπὸ τοὺς υἱοὺς Ἐλισαφὰν ἐκάλεσε τὸν Σεμεΐ, τὸν ἀρχηγόν, καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ διακοσίους ἐν ὅλῳ.

Ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἐλισαφὰν ἐκάλεσε τὸν ἄρχοντα Σεμεῒ καὶ τοὺς ἀδελφούς του, συνολικῶς διακοσίους (200).

Ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Χεβρὼν ἐκάλεσε τὸν Ἐλιήλ, τὸν ἀρχηγόν, καὶ τοὺς συγγενεῖς αὐτοῦ ἐν ὅλῳ ὀγδοήκοντα.

Ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Χεβρὼν ἐκάλεσε τὸν ἄρχοντα Ἐλιὴλ καὶ τοὺς συγγενεῖς του, συνολικῶς ὀγδόντα (80).

Ἀπὸ τοὺς υἱοὺς Ὀζιὴλ ἐκάλεσε τὸν Ἀμιναδάδ, τὸν ἀρχηγόν, καὶ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ ἑκατὸν δώδεκα ἐν ὅλῳ.

Ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ὀζιὴλ ἐκάλεσε τὸν ἄρχοντα Ἀμιναδὰβ καὶ τοὺς συγγενεῖς του, συνολικῶς ἑκατὸν δώδεκα (112).

Ὁ Δαυῒδ προσεκάλεσεν ἐπίσης καὶ τοὺς ἀρχιερεῖς Σαδὼκ καὶ Ἀβιάθαρ, ὅπως ἐπίσης καὶ τοὺς Λευίτας Οὐριήλ, Ἀσαΐαν, Ἰωήλ, Σαμαίαν, Ἐλιήλ, Ἀμιναδάβ,

Κατόπιν ὁ Δαβὶδ ἐκάλεσε τοὺς ἀρχιερεῖς Σαδὼκ καὶ Ἀβιάθαρ καὶ τοὺς ἕξι Λευῖτες: Οὐριήλ, Ἀσαΐαν, Ἰωήλ, Σαμαίαν, Ἐλιὴλ καὶ Ἀμιναδάβ·

καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· «σεῖς εἶσθε οἱ ἀρχηγοὶ τῶν πατριαρχικῶν οἰκογενειῶν τῶν Λευϊτῶν. Ἀγνισθῆτε σεῖς καὶ οἱ συγγενεῖς σας, διότι θὰ μεταφέρετε τὴν Κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ τοῦ Ἰσραὴλ εἰς τὸν τόπον, τὸν ὁποῖον ἐγὼ ἔχω ἑτοιμάσει δι’ αὐτήν.

καὶ τοὺς εἶπε: «Σεῖς εἶσθε οἱ ἀρχηγοὶ τῶν πατριαρχικῶν οἰκογενειῶν τῶν Λευιτῶν καθαρισθῆτε σύμφωνα μὲ τὸν Νόμον σεῖς καὶ οἱ συγγενεῖς σας, διὰ νὰ μεταφέρετε τὴν Κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ τοῦ Ἰσραὴλ εἰς τὸν τόπον, τὸν ὁποῖον προετοίμασα δι’ αὐτήν.

Γνωρίζετε δὲ ὅτι, ἐπειδὴ σεῖς δὲν μετεφέρατε κατὰ τὴν προηγουμένην φορὰν τὴν Κιβωτόν, ἔστειλε τιμωρίαν ὁ Θεὸς ἐναντίον μας, διότι δὲν ἐφροντίσαμεν διὰ τὴν μεταφορὰν τῆς Κιβωτοῦ σύμφωνα μὲ τὸν νόμον του».

Γνωρίζετε πολὺ καλὰ τοῦτο: Ἐπειδή δὲν ἤσαστε ἐκεῖ τὴν πρώτην φορὰν διὰ νὰ μεταφέρετε τὴν Κιβωτὸν σεῖς, δι’ αὐτὸ μᾶς ἐτιμώρησεν ὁ Θεὸς μὲ τὸ νὰ θανατώσῃ ἕνα ἀπὸ ἡμᾶς, ἐπειδὴ δὲν ἐπραγματοποιήσαμεν τὴν μεταφορὰν ὅπως ἔπρεπε, σύμφωνα μὲ τὸν Νόμον τοῦ Θεοῦ».

Οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ Λευῖται ἐκαθαρίσθησαν, διὰ νὰ μεταφέρουν τὴν Κιβωτὸν τῆς Διαθήκης τοῦ Θεοῦ τοῦ Ἰσραήλ.

Ἔτσι ἐκαθαρίσθησαν οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ Λευῖται, διὰ νὰ μεταφέρουν τὴν Κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ.

Αὐτοὶ οἱ Λευῖται ἐπῆραν πράγματι τὴν Κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ, σύμφωνα μὲ ὅσα εἶχε διατάξει ὁ Μωϋσῆς, ὅπως περιέχονται εἰς τὸν γραπτὸν λόγον τοῦ Κυρίου, μὲ ἀναφορεῖς ἐπάνω εἰς τοὺς ὤμους των.

Καὶ οἱ Λευῖται παρέλαβαν τὴν Κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν ἐκράτησαν μὲ ἀναφορες ἐπάνω εἰς τοὺς ὤμους των, ὅπως εἶχε διατάξει ὁ Μωϋσῆς σύμφωνα μὲ τὸν γραπτὸν λόγον τοῦ Θεοῦ.

Ὁ Δαυῒδ εἶπεν εἰς τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν Λευιτῶν· «τακτοποιήσατε τοὺς ἀδελφούς σας ψαλτῳδούς, οἱ ὁποῖοι θὰ ψάλλουν δυνατὰ ὕμνους χαρμοσύνους, τῇ συνοδείᾳ μουσικῶν ὀργάνων, μὲ νάβλας, μὲ κινύρας καὶ μὲ κύμβαλα».

Ἐπίσης ὁ Δαβὶδ εἶπεν εἰς τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν Λευϊτῶν: «Ὁρίσατε καὶ ἐγκαταστήσατε τοὺς συγγενεῖς σας, οἱ ὁποῖοι θὰ ψάλλουν μὲ τὴν συνοδείαν μουσικῶν ὀργάνων, μὲ νάβλες (λύρες ἢ ἄρπες), κινύρες (κιθάρες ἢ ἄρπες) καὶ κύμβαλα, διὰ νὰ παιανίζουν εἰς ὑψηλοὺς τόνους καὶ νὰ ψάλλουν ὕμνους εὐφροσύνους».

Οἱ Λευῖται ὥρισαν τὸν Αἰμάν, τὸν υἱὸν τοῦ Ἰωήλ, ἐκ δὲ τῶν ἀδελφῶν του τὸν Ἀσάφ, τὸν υἱὸν τοῦ Βαραχία. Ἀπὸ δὲ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Μεραρὶ ἐξεχώρισαν ἀπὸ τοὺς ἀδελφούς του τὸν Αἰθάν, τὸν υἱὸν τοῦ Κισαίου.

Καὶ οἱ Λευίται καθώρισαν καὶ ἐγκατέστησαν τὸν Αἰμάν, υἱὸν τοῦ Ἰωήλ· καὶ ἀπὸ τοὺς συγγενεῖς του τὸν Ἀσάφ, υἱὸν τοῦ Βαραχία· ἀπὸ δὲ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Μεραρὶ ἐξεχώρισαν τὸν Αἰθάν, υἱὸν τοῦ Κισαίου.

Μαζῆ δὲ μὲ αὐτοὺς ἦσαν οἱ ἀδελφοί των τῆς δευτέρας σειρᾶς βοηθοί, δηλαδὴ ὁ Ζαχαρίας, ὁ Ὀζιήλ, ὁ Σεμιραμώθ, ὁ Ἰεϊήλ, ὁ Ἐλιωήλ, ὁ Ἐλιάβ, ὁ Βαναία, ὁ Μαασαΐα, ὁ Ματταθία, ὁ Ἐλιφαλία, ὁ Μακενία, ὁ Ἀβδεδόμ, ὁ Ἰεϊὴλ καὶ ὁ Ὀζίας, οἱ θυρωροί.

Μαζὶ μὲ αὐτοὺς ἦσαν ὡς βοηθοί των οἱ δευτέρας σειρᾶς συγγενεῖς των: Ζαχαρίας, Ὀζιήλ, Σεμιραμώθ, Ἰεϊήλ, Ἐλιωήλ, Ἐλιάβ, Βαναία, Μαασαΐα, Ματταθία, Ἐλιφαλιά, Μακενία, Ἀβδεδόμ, Ἰεϊὴλ καὶ Ὀζίας, οἱ θυρωροί.

Οἱ ψαλτῳδοί, ὁ Αἰμάν, ὁ Ἀσὰφ καὶ ὁ Αἰθάν, εἶχαν κύμβαλα χάλκινα, τὰ ὁποῖα τὰ ἐκτυποῦσαν, ὥστε νὰ ἀκούωνται πολύ.

Οἱ ψάλται Αἰμάν, Ἀσὰφ καὶ Αἰθὰν εἶχαν χάλκινα κύμβαλα, τὰ ὁποῖα ἐκτυποῦσαν, ὥστε νὰ ἀκούωνται δυνατὰ καὶ νὰ συντονίζουν τὸ βῆμα.

Ὁ δὲ Ζαχαρίας, ὁ Ὀζιήλ, ὁ Σεμιραμώθ, ὁ Ἰεϊήλ, ὁ Ὠνί, ὁ Ἐλιάβ, ὁ Μασαίας καὶ ὁ Βαναίας, εἶχαν κιθάρας ἐνηρμονισμένας εἰς ὑψηλοὺς τόνους.

Ὁ Ζαχαρίας, ὁ Ὀζιήλ, ὁ Σεμιραμώθ, ὁ Ἰεϊήλ, ὁ Ὠνί, ὁ Ἐλιάβ, ὁ Μασαίας καὶ ὁ Βαναίας εἶχαν λύρες (ἄρπες) ὑψίφωνες.

Ὁ Ματταθίας, ὁ Ἐλιφαλίας, ὁ Μακενίας, ὁ Ἀβδεδόμ, ὁ Ἰεϊὴλ καὶ ὁ Ὀζίας εἶχαν ἅρπας ἐνηρμονισμένας εἰς χαμηλοὺς τόνους, διὰ νὰ συνοδεύουν τὰ μουσικὰ μέλη.

Ὁ Ματταθίας, ὁ Ἐλιφαλίας, ὁ Μακενίας, ὁ Ἀβδεδόμ, ὁ Ἰεϊὴλ καὶ ὁ Ὀζίας εἶχαν κινύρες (κιθάρες ἢ ἄρπες) βαθύφωνες, διὰ νὰ συνοδεύουν τήν μουσικὴν συμφωνίαν.

Ὁ Χωνενία, ὁ ἀρχηγὸς τῶν Λευϊτῶν, ἦτο καὶ ἀρχηγὸς αὐτῶν τῶν ψαλτῶν, ἐπειδὴ ἦτο ἄνθρωπος ἔμπειρος καὶ ἱκανός.

Καὶ ὁ Χωνενία, ὁ ἀρχηγὸς τῶν Λευιτῶν, ἦταν ταυτοχρόνως καὶ ὁ ἀρχηγὸς τῶν Λευιτῶν - μουσικῶν, διότι ἦταν ἐπιδέξιος εἰς τὴν μουσικήν.

Ὁ Βαραχία καὶ ὁ Ἑλκανὰ ἦσαν οἱ φύλακες τῆς Κιβωτοῦ.

Ὁ Βαραχία καὶ ὁ Ἐλκανὰ ἦσαν οἱ φύλακες τῆς Κιβωτοῦ. Αὐτοὶ ἦσαν ἐμπρὸς ἀπὸ τὴν Κιβωτόν.

Ὁ Σοβνία, ὁ Ἰωσαφάτ, ὁ Ναθαναήλ, ὁ Ἀμασαΐ, ὁ Ζαχαρίας, ὁ Βαναῒ καὶ ὁ Ἐλιέζερ, οἱ ἱερεῖς, αὐτοὶ ἐσάλπιζαν μὲ τὰς σάλπιγγας ἐμπρὸς ἀπὸ τὴν Κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ. Ὁ Ἀβδεδὸμ καὶ ὁ Ἰεΐα ἦσαν οἱ φύλακες τῆς Κιβωτοῦ τοῦ Θεοῦ.

Οἱ ἱερεῖς Σοβνία, Ἰωσαφάτ, Ναθαναήλ, Ἀμασαΐ, Ζαχαρία, Βαναῒ καὶ Ἐλιέζερ ἐσάλπιζαν μὲ τὶς σάλπιγγες καὶ ἐπροπορεύοντο τῆς Κιβωτοῦ τοῦ Θεοῦ. Οἱ δὲ Ἀβδεδὸμ καὶ Ἰεϊὰ ἦσαν φύλακες τῆς Κιβωτοῦ καὶ ἀκολουθοῦσαν εὐθὺς μετὰ τὴν Κιβωτόν.

Εἰς τὴν χαρμόσυνον αὐτὴν πομπὴν μετεῖχον ἐπίσης ὁ Δαυΐδ, οἱ πρεσβύτεροι τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ καὶ οἱ χιλίαρχοι τοῦ στρατοῦ. Ὅλοι αὐτοὶ ἐπορεύοντο, διὰ νὰ μεταφέρουν μὲ μεγάλην χαρὰν τὴν Κιβωτὸν τῆς Διαθήκης ἀπὸ τὸν οἶκον τοῦ Ἀβδεδόμ.

Εἰς τὴν πανηγυρικὴν λιτανευτικὴν πομπὴν τῆς μεταφορᾶς ἔλαβαν ἐπίσης μέρος ὁ Δαβὶδ καὶ οἱ πρεσβύτεροι τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ καὶ οἱ χιλίαρχοι τοῦ στρατοῦ. Ὅλοι αὐτοὶ ἦσαν ἐκεῖνοι, ποὺ ἐπῆγαν διὰ να μεταφέρουν τὴν Κιβωτὸν τῆς Διαθήκης ἀπὸ τὸ σπίτι τοῦ Ἀβδεδὸμ μὲ μεγαλοπρέπειαν καὶ χαρούμενη πομπήν.

Ὅταν δὲ ὁ Θεὸς ἐνίσχυσε καὶ ἠξίωσε τοὺς Λευίτας νὰ πάρουν εἰς τοὺς ὤμους των τὴν Κιβωτὸν τῆς Διαθήκης τοῦ Κυρίου, πρὶν ξεκινήσουν, προσέφεραν θυσίαν ἑπτὰ μόσχους καὶ ἑπτὰ κριούς.

Ὅταν ὁ Θεὸς ἐνίσχυσε καὶ ἀξίωσε τοὺς Λευῖτες νὰ σηκώσουν εἰς τοὺς ὤμους των τὴν Κιβωτὸν τῆς Διαθήκης τοῦ Κυρίου, προσέφεραν θυσίαν εἰς τὸν Θεὸν ἑπτὰ μοσχάρια καὶ ἑπτὰ κριάρια.

Ὁ Δαυῒδ κατὰ τὴν πομπὴν αὐτὴν ἐφοροῦσε στολὴν λινήν. Ὁμοίαν πρὸ τὴν στολὴν αὐτὴν τοῦ Δαυῒδ εἶχαν καὶ ὅλοι οἱ Λευῖται οἱ μεταφέροντες τὴν Κιβωτὸν τῆς Διαθήκης, ὅπως ἐπίσης καὶ οἱ ψάλται καὶ ὁ Χωνενίας, ὁ ὁποῖος ἦτο ἀρχηγὸς τῶν ψαλλόντων τοὺς ὕμνους.

Καὶ ὁ Δαβὶδ ἐφοροῦσε λεπτὸν λινὸν χιτῶνα. Παρόμοιαν λεπτὴν λινὴν στολὴν μὲ ἐκείνην τοῦ Δαβὶδ ἐφοροῦσαν καὶ ὅλοι οἱ Λευῖται, οἱ ὁποῖοι ἐκρατοῦσαν εἰς τοὺς ὤμους των τὴν Κιβωτὸν τῆς Διαθήκης τοῦ Κυρίου, ὅπως ἐπίσης καὶ οἱ ψάλται καὶ ὁ Χωνενίας, ὁ ἀρχηγὸς τῶν ψαλτῶν, ποὺ ἔψαλλαν. Καὶ ὁ Δαβὶδ ἐφοροῦσε μακράν, λεπτόν, λινὸν χιτῶνα.

Ὅλος δὲ ὁ ἰσραηλιτικὸς λαός μὲ ἀλαλαγμοὺς χαρᾶς συμμετεῖχεν εἰς τὴν πομπὴν τῆς μεταφορᾶς τῆς Κιβωτοῦ τῆς Διαθήκης τοῦ Κυρίου, ὑπὸ τοὺς ἤχους τῶν σαλπίγγων καὶ τῶν κυμβάλων, παίζοντες δυνατὰ ἅρπας καὶ κιθάρας.

Ἔτσι ὅλος ὁ Ἰσραηλιτικὸς λαὸς μετέφεραν τὴν Κιβωτὸν τῆς Διαθήκης τοῦ Κυρίου μὲ σαλπίσματα, μὲ ἰαχὲς καὶ ζητωκραυγὲς χαρᾶς, μὲ τοὺς ἤχους σαλπίγγων καὶ κυμβάλων καὶ μὲ τὶς δυνατὲς ἀντηχήσεις τῶν μουσικῶν ὀργάνων λυρῶν (ἄρπων) καὶ κινυρῶν (κιθαρῶν).

Ὅταν δὲ ἡ Κιβωτὸς τῆς Διαθήκης ἔφθασεν εἰς τὴν πόλιν τοῦ Δαυΐδ, ἡ σύζυγος τοῦ Δαυῒδ ἡ Μελχόλ, θυγάτηρ τοῦ Σαοὺλ ἔσκυψεν ἀπὸ τὸ παράθυρόν της καὶ εἶδε τὸν βασιλέα νὰ χορεύῃ καὶ νὰ πηδᾷ μὲ χαράν, ἀπεδοκίμασε αὐτήν του τὴν πρᾶξιν ἐσωτερικῶς καὶ τὸν κατεφρόνησε.

Συνέβη δὲ τοῦτο: Ὅταν ἡ Κιβωτὸς τῆς Διαθήκης τοῦ Κυρίου ἔφθασεν εἰς τὴν πόλιν τοῦ Δαβίδ, ἡ σύζυγος τοῦ Δαβὶδ Μελχόλ, ἡ ὁποία ἦταν κόρη τοῦ Σαούλ, ἔσκυψεν ἀπὸ τὸ παράθυρόν της καὶ εἶδε τὸν βασιλιᾶ Δαβὶδ νὰ χορεύῃ καὶ νὰ πηδᾷ ἀπὸ χαράν. Τὸ θέαμα αὐτὸ τοῦ Δαβὶδ τὴν ἔκαμε νὰ τὸν κατακρίνῃ ἐσωτερικῶς καὶ νὰ τὸν περιφρονήσῃ.