Παραλειπομένων Α' 21

Ὁ διάβολος ὅμως εἰσεχώρησεν εἰς τὸν ἰσραηλιτικὸν λαὸν καὶ παρεκίνησε τὸν Δαυῒδ νὰ κάμῃ ἀρίθμησιν τοῦ λαοῦ.

Τότε ὁ διάβολος εἰσεχώρησεν εἰς τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαὸν καὶ ἔλαβε στάσιν ἐχθρικὴν ἐναντίον του· εἰσηγήθη εἰς τὸν Δαβὶδ καὶ τὸν παρεκίνησε νὰ ἀριθμήσῃ τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαόν.

Εἶπε τότε ὁ βασιλεὺς Δαυῒδ πρὸς τὸν ἀρχιστράτηγον, τὸν Ἰωάβ, καὶ πρὸς τοὺς ἄλλους ἀρχηγοὺς τοῦ στρατοῦ· «πηγαίνετε καὶ κάμετε ἀρίθμησιν τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, ἀπὸ τῆς Βηρσαβεὲ μέχρι τῆς Δάν. Φέρετέ μου τὸ ἀποτέλεσμα τῆς καταγραφῆς αὐτῆς, διὰ νὰ μάθω τὸν ἀριθμὸν ὅλων τῶν Ἰσραηλιτῶν».

Ἔτσι ὁ βασιλιᾶς Δαβὶδ εἶπε πρὸς τὸν ἀρχιστράτηγον Ἰωὰβ καὶ πρὸς τοὺς ἄλλους στρατιωτικοὺς ἀρχηγούς: «Πηγαίνετε καὶ ἀριθμήσατε τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαὸν ἀπὸ τὴν πόλιν Βηρσαβεέ, ποὺ εὑρίσκεται εἰς τὸ νοτιώτερον ἄκρον τοῦ βασιλείου, μέχρι τὴν πόλιν Δάν, ποὺ εὑρίσκεται εἰς τὸ βορειοτερον ἄκρον, καὶ φέρετε τὸ σύνολον τῆς ἀπογραφῆς εἰς ἐμέ, διὰ νὰ μάθω πόσος εἶναι ὁ ἀριθμός του Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ».

Ὁ Ἰωὰβ εἶπε πρὸς τὸν βασιλέα· «εἴθε Κύριος ὁ Θεὸς νὰ αὐξήσῃ τὸν ἰσραηλιτικὸν λαόν, νὰ τὸν κάμῃ ἑκατονταπλάσιον ἀπὸ ὅ,τι εἶναι σήμερα. Τὰ δὲ μάτια τοῦ βασιλέως μας εἴθε νὰ ἴδουν αὐτὴν τὴν αὔξησιν. Ὅλοι ἡμεῖς εἴμεθα δοῦλοι εἰς τὸν κύριόν μου καὶ θὰ τὸν ὑπακούσωμεν. Ἀλλὰ διατί ὁ κύριός μου ζητεῖ αὐτὴν τὴν ἀρίθμησιν; Ἐγὼ φρονῶ ὅτι δὲν πρέπει νὰ γίνῃ, διὰ νὰ μὴ ἀποβῇ εἰς ἁμαρτίαν καὶ τιμωρίαν τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ».

Ὁ Ἰωὰβ ἀπάντησε: «Εἴθε ὁ Κύριος νὰ αὐξήσῃ τὸν λαόν του κατὰ ἑκατὸν φορὲς περισσότερον ἀπὸ ὅ,τι εἶναι τώρα· καὶ τὰ μάτια τοῦ κυρίου μου, τοῦ βασιλιᾶ, νὰ βλέπουν τὴν αὔξησιν αὐτὴν καὶ νὰ χαίρωνται! Ὅλοι εἴμεθα δοῦλοι καὶ ὑποτελεῖς εἰς τὸν κύριόν μου. Διατί ὅμως ὁ κύριός μου, ὁ βασιλιᾶς, ζητεῖ νὰ κάμῃ τὴν ἀπογραφὴν αὐτήν; Δὲν πρέπει νὰ γίνῃ ἡ ἀπογραφὴ αὐτή, διότι τοῦτο εἶναι ἁμαρτία, ἡ ὁποία θὰ ἔχῃ ὡς συνέπειαν τὴν τιμωρίαν τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ».

Ὁ λόγος ὅμως τοῦ βασιλέως ὑπερίσχυσεν ὑπὲρ τὴν πρότασιν τοῦ Ἰωάβ. Ὁ δὲ Ἰωὰβ ὑπακούων ἐξῆλθεν ἀπὸ τὸ βασιλικὸν ἀνάκτορον, ἐπέρασεν ἀπὸ ὅλον τὸν ἰσραηλιτικὸν λαόν, τὸν ἠρίθμησε καὶ ἐπέστρεψε κατόπιν εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ.

Παρὰ τὶς ἀντιρρήσεις ὅμως αὐτές, ἡ γνώμη τοῦ βασιλιᾶ ἐπεκράτησε τελικῶς τῶν ἀπόψεων τοῦ Ἰωάβ. Ἔτσι ὁ Ἰωὰβ ἐβγῆκε ἀπὸ τὸ ἀνάκτορον τοῦ Δαβὶδ καὶ ἐπέρασεν ἀπὸ ὅλον τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαόν, τὸν ἀρίθμησε καὶ ἐπέστρεψεν εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ.

Ὁ Ἰωὰβ παρέδωκε τὸν ἀριθμὸν τῆς καταγραφῆς εἰς τὸν Δαυΐδ. Εὑρέθη ὅτι ὅλοι οἱ Ἰσραηλῖται ἄνδρες ἦσαν ἕνα ἐκατομμύριον ἑκατὸν χιλιάδες, ἱκανοὶ νὰ χειρίζωνται τὴν μάχαιραν. Ἀπὸ δὲ τὴν φυλὴν τοῦ Ἰούδα ἦσαν τετρακόσιοι ἑβδομήκοντα χιλιάδες ἄνδρες, ἐπίσης ἱκανοὶ νὰ χειρίζωνται τὴν μάχαιραν.

Καὶ ὁ ἀρχιστράτηγος Ἰωὰβ παρέδωκε τὸν συνολικὸν ἀριθμὸν τῆς ἀπογραφῆς τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ εἰς τὸν Δαβίδ. Ὁ ἀριθμὸς ὅλων τῶν Ἰσραηλιτῶν ἀνδρῶν (ποὺ ἐκατοικοῦσαν εἰς τὸ βόρειον τμῆμα τοῦ βασιλείου) ἀνήρχετο εἰς ἕνα ἑκατομμύριον ἑκατὸν χιλιάδες (1.100.000)· οἱ ἄνδρες αὐτοὶ ἠμποροῦσαν νὰ κρατοῦν καὶ νὰ χειρίζωνται τὴν μάχαιραν (τὸ σπαθί)· οἱ δὲ Ἰουδαῖοι ἄνδρες (ποὺ ἑκατοικοῦσαν εἰς τὸ νότιον τμῆμα τοῦ βασιλείου) ἦσαν τετρακόσιες ἑβδομῆντα χιλιάδες (470.000)· αὐτοὶ ἠμποροῦσαν νὰ κρατοῦν καὶ νὰ χειρίζωνται τὴν μάχαιραν.

Τοὺς Λευίτας ὅμως καὶ τοὺς ἄνδρας τῆς φυλῆς Βενιαμὶν δὲν κατέγραψε μεταξὺ τῶν ἄλλων φυλῶν ὁ Ἰωάβ, διότι ὁ βασιλεὺς τοῦ εἶχε δώσει σχετικὴν διαταγήν.

Ὁ Ἰωὰβ ὅμως δὲν ἀρίθμησε μεταξὺ τῶν ἄλλων φυλῶν τοὺς ἀπογόνους τοῦ Λευῒ καὶ τοῦ Βενιαμίν, παρ’ ὅλον ὅτι ἡ γνώμη τοῦ βασιλιᾶ ἐπεκράτησε τῶν ἀντιρρήσεων τοῦ Ἰωάβ.

Ἡ ἀρίθμησις ὅμως αὐτὴ ἐφάνη ὡς πρᾶξις κακὴ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος καὶ διὰ τοῦτο ἐκτύπησε τὸν ἰσραηλιτικὸν λαόν.

Ἡ ἀπογραφὴ ὅμως αὐτὴ ἐφάνη ἔργον πολὺ κακὸν εἰς τὸν Θεόν, τὸν δυσηρέστησε καὶ διὰ τοῦτο ἐκτύπησε τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαόν.

Ὁ Δαυῒδ εἶπε τότε πρὸς τὸν Θεόν· «ἡμάρτησα πάρα πολύ, διότι ἔκαμα τὴν πρᾶξιν αὐτήν. Καὶ τώρα σὲ παρακαλῶ ἁπάλειψε καὶ σβῆσε αὐτὴν τὴν κακίαν τοῦ δούλου σου, διότι ἐνήργησα κατὰ ἕνα πολὺ ἀνόητον καὶ ματαιόδοξον τρόπον».

Ὁ δὲ Δαβὶδ κάτω ἀπὸ τὸ βάρος τῶν ἐλέγχων τῆς συνειδήσεώς του εἶπε συντετριμμένος εἰς τὸν Θεόν: «Διέπραξα πολὺ μεγάλην ἁμαρτίαν, μὲ τὸ νὰ κάμω τὴν ἀπογραφὴν αὐτήν. Ἀλλὰ τώρα ἀφαίρεσε καὶ συγχώρησε, σὲ παρακαλῶ, τὴν ἀνομίαν καὶ ἀδικίαν τοῦ δούλου σου, διότι ἐφήνηκα πολὺ ἀσύνετος καὶ μωρός».

Ὡμίλησεν ὁ Κύριος πρὸς τὸν Γὰδ τὸν προφήτην, καὶ τοῦ εἶπε·

Τότε ὁ Κύριος ἐμίλησε πρὸς τὸν προφήτην Γὰδ καὶ τοῦ εἶπε:

«πήγαινε εἰς τὸν Δαυῒδ καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος· τρεῖς τιμωρίας ἐγὼ κρατῶ εἰς τὰ χέρια μου ἐναντίον σου. Ἔκλεξε διὰ τὸν ἑαυτόν σου μίαν ἀπὸ αὐτὰς καὶ ἐγὼ αὐτὴν θὰ στείλω».

«Πήγαινε εἰς τὸν Δαβὶδ καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτόν: «Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος: Τρία πράγματα ἐδιάλεξα ἐγώ, ὁ ἐξουσιαστὴς τῶν πάντων, καὶ τὰ προτείνω εἰς σέ· τώρα διάλεξε σὺ διὰ τὸν ἑαυτόν σου ἕνα ἀπὸ αὐτὰ καὶ ἐγὼ θὰ σοῦ τὸ κανω».

Ὁ Γὰδ ἦλθε πρὸς τὸν Δαυῒδ καὶ τοῦ εἶπε· «αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος. Διάλεξε διὰ τὸν ἑαυτόν σου

Ὁ Γὰδ ἦλθεν εἰς τὸν Δαβὶδ καὶ τοῦ εἶπεν: «Ἔτσι λέγει ὁ Κύριος: «Διάλεξε διὰ τὸν ἑαυτόν σου

ἢ τρία ἔτη πείνας ἢ τρεῖς μῆνες φυγὴν πρὸ τῶν ἐχθρῶν σου, οἱ ὁποῖοι μὲ τὰς μαχαίρας των θὰ ἐξολοθρεύουν τὸν λαόν, ἢ τρεῖς ἡμέρας θὰ ἴδῃς τὴν ρομφαίαν τοῦ Κυρίου ἐπὶ τοῦ λαοῦ, θανατικὸ εἰς τὴν χώραν σου, διότι ἄγγελος Κυρίου θὰ ἐξολοθρεύῃ ἀνθρώπους ἀπὸ τὸν λαὸν τοῦ Ἰσραὴλ. Καὶ τώρα σκέψου καὶ εἰπέ μου, ποίαν ἀπάντησιν θὰ δώσω εἰς τὸν Θεόν, ὁ ὁποῖος μὲ ἔστειλεν».

ἢ τρία ἔτη πείνας· ἢ νὰ σὲ καταδιώκουν οἱ ἐχθροί σου ἐπὶ τρεῖς μῆνες καὶ σὺ νὰ φεύγῃς ἀπ’ ἐμπρός των πανικόβλητος, ἐνῷ ἡ μάχαιρα τῶν ἐχθρῶν σου θὰ σὲ προφθάνῃ καὶ θὰ ἐξολοθρεύῃ τὸν στρατόν σου· ἢ τρεῖς ἡμέρες, κατὰ τὶς ὁποῖες ἡ ρομφαία τοῦ Κυρίου θὰ θερίζῃ καὶ ὁ θάνατος θὰ βασιλεύῃ εἰς τὴν χώραν σου, διότι ἄγγελος Κυρίου θὰ ἐξολοθρεύῃ τὸν λαὸν εἰς ὅλην τὴν περιοχήν, ποὺ ἐδόθη ὡς κληρονομία εἰς τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαόν». Τώρα λοιπὸν σκέψου καὶ ἀποφάσισε ποίαν ἀπὸ τὶς τρεῖς τιμωρίες προτιμᾷς, ὥστε νὰ ἀπαντήσω καὶ ἐγὼ εἰς τὸν Θεόν, ποὺ μὲ ἀπέστειλεν».

Ὁ Δαυῒδ ἀπήντησε πρὸς τὸν Γάδ· «μεγάλη καὶ κατάπικρος ἡ στενοχωρία μου καὶ διὰ τὰ τρία αὐτά. Προτιμῶ ὅμως νὰ παραδοθῶ εἰς τὰ χέρια τοῦ Κυρίου μου, διότι τὸ ἔλεός του εἶναι μέγα καὶ νὰ μὴ πέσω εἰς τὰ χέρια τῶν ἀνθρώπων».

Ὁ Δαβὶδ ἀπάντησε εἰς τὸν Γάδ: «Εἶναι πάρα πολὺ πιεστικά, φοβερὰ καὶ στενόχωρα καὶ τὰ τρία αὐτά, ποὺ μοῦ προτείνεις. Εἶναι ὅμως προτιμότερον νὰ πέσω εἰς τὰ χέρια τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ τιμωρηθῶ ἀπ’ εὐθείας ἀπὸ Ἐκεῖνον, διότι εἶναι πάρα πολλοὶ οἱ οἰκτιρμοί του καὶ μεγάλη ἡ εὐσπλαγχνία του, καὶ νὰ μὴ πέσω εἰς τὰ χέρια τῶν ἀνθρώπων.

Ἔτσι ὁ Κύριος ἔστειλε θάνατον ἐναντίον τῶν Ἰσραηλιτῶν καὶ ἀπέθαναν ἀπὸ τὸν λαὸν τοῦ Ἰσραὴλ ἑβδομήκοντα χιλιάδες ἄνδρες.

Ἔστειλε δὲ ὁ Κύριος θανατηφόρον (λοιμικὴν) ἀσθένειαν εἰς τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαὸν καὶ ἀπέθαναν ἀπὸ αὐτὴν ἑβδομῆντα χιλιάδες (70.000) ἄνδρες.

Ἐν συνεχείᾳ ὁ Θεὸς ἔστειλε τὸν ὀλοθρευτὴν ἄγγελον εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, διὰ νὰ ἐξολοθρεύσῃ καὶ αὐτήν. Ὅταν δὲ ὁ ἄγγελος ἐσκόρπισεν ἐναντίον της τὸν ὄλεθρον, ὁ Κύριος ἐλυπήθη καὶ μετεμελήθη διὰ τὴν καταστροφὴν αὐτὴν καὶ εἶπεν εἰς τὸν ἐξολοθρευτὴν ἄγγελον· «φθάνει ἕως ἐδῶ. Ἀπόσυρε τώρα τὸ χέρι σου». Κατὰ τὴν στιγμὴν ἐκείνην ὁ ἄγγελος τοῦ Κυρίου εὑρίσκετο εἰς τὸ ἁλώνι τοῦ Ὀρνὰ τοῦ Ἰεβουσαίου.

Κατόπιν ὁ Θεὸς ἀπέστειλεν ἐξολοθρευτὴν ἄγγελον εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, διὰ νὰ ἐξολοθρεύσῃ καὶ τοὺς ἰδικούς της κατοίκους. Καθὼς ὅμως ὁ ἄγγελος ἐξωλόθρευεν, ὁ Κύριος εἶδε τὴν φθορὰν ποὺ ἐγίνετο, ἐλυπήθη καὶ μετέβαλεν ἀπόφασιν διὰ τὴν πανωλεθρίαν καὶ εἶπεν εἰς τὸν ἐξολοθρευτὴν ἄγγελον: «Φθάνῃ τώρα! ἕως ἐδῶ! Κράτησε πιὰ τὸ χέρι σου καὶ μὴ συνεχίζῃς!» Ὁ ἄγγελος τοῦ Κυρίου εὑρίσκετο ἐκείνην τὴν στιγμὴν εἰς τὸ ἁλῶνι τοῦ Ὀρνὰ τοῦ Ἰεβουσαίου

Ὁ Δαυῒδ ἐσήκωσε τὰ μάτια του καὶ εἶδε τὸν ἐξολοθρευτὴν ἄγγελον, νὰ ἵσταται μεταξὺ οὐρανοῦ καὶ γῆς. Ἡ ρομφαία του ἦτο ἀνεσπασμένη εἰς τὰ χέρια του καὶ ἀπλωμένη ἐναντίον τῆς Ἱερουσαλήμ. Τότε ὁ Δαυῒδ καὶ οἱ πρεσβύτεροι τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, φοροῦντες τὰ σάκκινα ἐνδύματα τῆς μετανοίας των, ἔπεσαν κάτω μὲ τὸ πρόσωπον αὐτῶν εἰς τὴν γῆν.

Ὁ Δαβὶδ ἐσήκωσε τὰ μάτια του καὶ εἶδε ἄγγελον τοῦ Κυρίου νὰ στέκη μεταξὺ οὐρανοῦ καὶ γῆς· καὶ ἡ ρομφαία τοῦ ἀγγέλου ἦταν γυμνὴ εἰς τὸ χέρι του καὶ ἀπλωμένη ἐναντίον τῆς Ἱερουσαλήμ. Τότε ὁ Δαβὶδ καὶ οἱ πρεσβύτεροι τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, ντυμένοι μὲ τὰ χονδρὰ σάκκινα ἐνδύματα τῆς μετανοίας, ἔπεσαν μπρούμυτα εἰς τὴν γῆν.

Εἶπεν ὁ Δαυῒδ πρὸς τὸν Θεόν· «ἐγὼ δὲν εἶμαι ἐκεῖνος, ποῦ διέταξα νὰ γίνῃ αὐτὴ ἡ ἀρίθμησις τοῦ λαοῦ; Ἐγὼ εἶμαι ὁ διαπράξας τὴν ἁμαρτίαν αὐτήν, ὁ παρασυρθεὶς εἰς τὴν μεγάλην αὐτὴν κακίαν. Αὐτὰ τὰ πρόβατα, οἱ ἄνδρες τοῦ Ἰσραήλ, τί κακὸν ἔκαμαν; Ὢ Κύριε καὶ Θεέ μου, ἂς πέσῃ ἡ τιμωρὸς δεξιά σου ἐναντίον μου καὶ ἐναντίον τοῦ πατρικοῦ μου οἴκου καὶ ὄχι εἰς καταστροφὴν ἐναντίον τοῦ λαοῦ σου, Κύριε».

Καὶ ὁ Δαβὶδ συντετριμμένος εἶπεν εἰς τὸν Θεόν: «Ἐγὼ δὲν εἶμαι ἐκεῖνος, ποὺ διέταξα νὰ γίνῃ ἡ ἀρίθμησις τοῦ λαοῦ; Ἐγὼ λοιπὸν ἁμάρτησα, ἐγὼ εἶμαι ἐκεῖνος, ποὺ ἔπραξα πράγματι αὐτὸ τὸ κακόν, Οἱ Ἰσραηλῖται ὅμως αὐτοί, ποὺ εἶναι τὰ πρόβατα, τί ἁμαρτίαν ἔκαμαν καὶ τιμωροῦνται; Κύριε καὶ Θεέ μου, ἂς πέσῃ τὸ χέρι σου, ποὺ τιμωρεῖ, ἐπάνω μου καὶ εἰς τὴν οἰκογένειαν τοῦ πατέρα μου· καὶ ἂς μὴ πέσῃ τὸ τιμωρὸν χέρι σου διὰ τὴν καταστροφὴν τοῦ λαοῦ σου, Κύριε!»

Ὁ ἄγγελος τοῦ Κυρίου εἶπε πρὸς τὸν Γάδ, νὰ διατάξῃ τὸν Δαυῒδ νὰ ἀνεβῇ εἰς τὸ ἁλώνι τοῦ Ὀρνὰ τοῦ Ἰεβουσαίου καὶ ἐκεῖ νὰ κατασκευάσῃ θυσιαστήριον διὰ τὸν Κύριον.

Κατόπιν ὁ ἄγγελος Κυρίου παρήγγειλεν εἰς τὸν προφήτην Γὰδ νὰ εἰπῇ εἰς τὸν Δαβίδ, νὰ ἀνέβη εἰς τὸ ἁλῶν τοῦυ Ὀρνὰ τοῦ Ἰεβουσαίου, διὰ νὰ κτίσῃ ἐκεῖ θυσιαστήριον πρὸς τιμὴν τοῦ Κυρίου.

Ἀμέσως ὁ Δαυῒδ σύμφωνα μὲ τὴν ἐντολὴν αὐτὴν τοῦ Γάδ, τὴν ὁποίαν τοῦ εἶχε δώσει ἐν ὀνόματι τοῦ Κυρίου, ἀνέβη εἰς τὸ ἁλώνι τοῦ Ὀρνά.

Ὁ Δαβὶδ ἀνέβη ἀμέσως, ὅπως ἀκριβῶς τοῦ εἶπεν ὁ Γάδ, σύμφωνα μὲ τὴν παραγγελίαν, ποὺ τοῦ ἔδωκεν ἐξ ὀνόματος τοῦ Κυρίου.

Ὁ Ὀρνὰ ἐγύρισε τὰ μάτια του καὶ εἶδε τὸν βασιλέα νὰ ἔρχεται. Τὸν εἶδαν καὶ οἱ τέσσαρες υἱοί του, ποὺ ἦσαν μαζῆ του, καὶ ἐκρύβησαν. Ὁ Ὀρνὰ κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην ἁλώνιζε σιτάρι εἰς τὸ ἁλώνι του.

Καὶ ὁ Ὀρνὰ ἔστρεψε τὸ βλέμμα του καὶ εἶδε τὸν βασιλιᾶ να ἀνεβαίνῃ πρὸς τὸ ἁλῶνι. Τὸν εἶδαν καὶ οἱ τέσσερις υἱοί του, ποὺ ἦσαν μαζί του, καὶ ἐκρύβησαν. (Κατὰ τὸ Ἑβραϊκὸν κείμενον: Καὶ ὁ Ὀρνὰ ἔστρεψε τὸ βλέμμα του, καὶ ὅταν εἶδε τὸν ἄγγελον, οἱ τέσσερις υἱοί του, ποὺ ἦσαν μαζί του, ἐκρύβησαν). Τὴν ὥραν ἐκείνην ὁ Ὀρνὰ ἁλώνιζε στάχια εἰς τὸ ἁλῶνι του.

Ὁ Δαυῒδ ἦλθε πρὸς τὸν Ὀρνά, ὁ Ὀρνὰ ἐξῆλθεν ἀπὸ τὸ ἁλώνι του, ἔσκυψε τὸ πρόσωπόν του εἰς τὴν γῆν καὶ ἐπροσκύνησε τὸν Δαυΐδ.

Ὁ Δαβὶδ ἦλθε πρὸς τὸν Ὀρνά, ὁ δὲ Ὀρνὰ ἐβγῆκε ἀπὸ τὸ ἁλῶνι καὶ ἐπροσκύνησε τὸν Δαβὶδ μὲ τὸ πρόσωπόν του εἰς τὴν γῆν.

Εἶπεν ὁ Δαυῒδ πρὸς τὸν Ὀρνά· «δός μου τὸν τόπον αὐτὸν τοῦ ἁλωνιοῦ σου, διότι ἐγὼ θὰ οἰκοδομήσω ἐπάνω εἰς αὐτὸ θυσιαστήριον πρὸς τιμὴν τοῦ Κυρίου. Δός μου αὐτὸν τὸν τόπον καὶ ἐγὼ θὰ καταβάλω ὅσον ἀργύριον ἀξίζει. Ἔτσι δὲ θὰ καταπαύσῃ τὸ θανατικὸ τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ».

Καὶ ὁ Δαβὶδ εἶπε πρὸς τὸν Ὀρνά: «Δῶσε μου τὸν τόπον σου αὐτόν, ποὺ εὑρίσκεται τὸ ἁλῶνι, καὶ ἐγὼ θὰ κτίσω εἰς τὸν τόπον αὐτὸν θυσιαστήριον πρὸς τιμὴν τοῦ Κυρίου. Δῶσε μου τὸν χῶρον αὐτὸν εἰς τὴν πλήρη καὶ πραγματικὴν ἀξίαν του εἰς ἄργυρον, διὰ νὰ σταματήσῃ ἔτσι ἀπὸ τὸν λαὸν ἡ συμφορά, ποὺ ἔστειλεν ὁ Θεός».

Ὁ Ὀρνὰ ἀπήντησε πρὸς τὸν Δαυΐδ· «πάρε ἰδικόν σου τὸν τόπον αὐτόν, καὶ ὁ κύριός μου ὁ βασιλεὺς ἂς χρησιμοποιήσῃ αὐτόν, ὅπως αὐτὸς νομίζει καλόν. Ἰδοὺ σοῦ δίδω καὶ τὰ βόϊδια μου, διὰ νὰ τὰ προσφέρῃς θυσίαν ὁλοκαυτώματος. Τὸ ἄροτρον ὡς ξύλα διὰ τὴν πυρὰν τοῦ θυσιαστηρίου καὶ τὸν σῖτον τοῦ ἁλωνιοῦ μου ὡς ἀναίμακτον θυσίαν πρὸς τὸν Κύριον. Ὅλα σοῦ τὰ δίδω δωρεάν».

Ὁ Ὀρνὰ ἀπάντησε εἰς τὸν Δαβίδ: «Πάρε τὸν τόπον αὐτὸν διὰ τὸν ἑαυτόν σου· καὶ ἂς κάμῃ ὁ κύριός μου ὁ βασιλιᾶς αὐτό, ποὺ ὁ ἴδιος νομίζει καλύτερον. Κύτταξέ· σοῦ δίδω τὰ μοσχάρια, διὰ νὰ προσφερθοῦν ὡς θυσία ὁλοκαυτώσεως, καὶ τὸ ἀλέτρι, διὰ νὰ χρησιμοποιηθοῦν τὰ ξύλα ὡς καύσιμα ὑλικά, καὶ τὸ σιτάρι τοῦ ἁλωνιοῦ, διὰ νὰ προσφερθῇ ὡς εἰρηνικὴ θυσία. Σοῦ τὰ προσφέρω ὅλα δωρεάν!»

Ὁ βασιλεὺς Δαυῒδ ἀπήντησεν εἰς τὸν Ὀρνά· «δὲν δέχομαι τὴν δωρεάν. Ἐπιμένω νὰ ἀγοράσω τὸν τόπον αὐτὸν καὶ θὰ καταβάλω τὴν ἀξίαν του εἰς ἀργύριον. Δὲν θὰ δεχθῶ αὐτά, ποὺ ἀνήκουν εἰς σέ, διὰ νὰ τὰ προσφέρω δωρεὰν ὁλοκαύτωμα πρὸς τὸν Κύριον».

Ὁ βασιλιᾶς Δαβὶδ ἀπάντησε εἰς τὸν Ὀρνά: «Ὄχι δὲν τὰ δέχομαι δωρεάν. Ἐπιμένω νὰ ἀγοράσω τὸ ἁλῶνι εἰς τὴν πλήρη καὶ πραγματικὴν ἀξίαν του εἰς ἂρυγρον· καὶ δὲν θὰ δεχθῶ νὰ πάρω ἐκεῖνα, τὰ ὁποῖα εἶναι περιουσία ἰδική σου, διὰ νὰ τὰ προσφέρω ὡς θυσίαν ὁλοκαυτώσεως εἰς τὸν Κύριον δωρεάν· ὡς κάτι, ποὺ δὲν μοῦ ἐστοίχισε τίποτε».

Ὁ Δαυῒδ ἐπέμενε καὶ ἔδωσεν εἰς τὸν Ὀρνὰ διὰ τὸν τόπον αὐτὸν ἑξακοσίους χρυσοῦς σίκλους ζυγισμένους.

Ἔτσι ὁ Δαβὶδ ἔδωκεν εἰς τὸν Ὀρνὰ διὰ τὴν ἀξίαν τοῦ τόπου του ἑξακοσίους (600) χρυσοῦς σίκλους ζυγισμένους.

Οἰκοδόμησεν ἐκεῖ ὁ Δαυῒδ θυσιαστήριον πρὸς τιμὴν τοῦ Κυρίου καὶ προσέφερε θυσίαν ὁλοκαυτωμάτων καὶ θυσίας σωτηρίου, καὶ ἐβόησε μὲ θερμὴν τὴν πίστιν πρὸς τὸν Κύριον. Ὁ δὲ Κύριος ἤκουσε τὴν προσευχὴν αὐτοῦ καὶ ἔστειλεν ἀπὸ τὸν οὐρανὸν πῦρ ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων καὶ ἔκαυσε τὰ ὁλοκαυτώματα αὐτά.

Ἔκτισε δὲ ἐκεῖ ὁ Δαβὶδ θυσιαστήριον πρὸς τιμὴν τοῦ Κυρίου καὶ προσέφερεν ἐκεῖ θυσίες ὁλοκαυτωμάτων καὶ θυσίες σωτηρίου (εἰρηνικές). Ὁ Δαβὶδ προσηυχήθη μὲ δυνατὴν φωνὴν πρὸς τὸν Κύριον καὶ ὁ Κύριος ἄκουσε τὴν προσευχήν του καὶ τοῦ ἀπάντησε μὲ φωτιά, ποὺ ἔστειλεν ἀπὸ τὸν οὐρανὸν ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων, καὶ κατέκαυσε τὴν θυσίαν τῶν ὁλοκαυτωμάτων.

Διέταξε κατόπιν ὁ Κύριος τὸν ἐξοθρευτὴν ἄγγελον καὶ ἐπανέθεσε τὴν ρομφαίαν του εἰς τὴν θήκην της.

Τότε ὁ Κύριος διέταξε τὸν ὀλοθρευτὴν ἄγγελον καὶ ἔβαλε τὴν ρομφαίαν του εἰς τὴν θήκην της.

Κατὰ τὸν καιρὸν ἐκεῖνον, ὅταν ὁ Δαυῒδ εἶδεν ὅτι ὁ Κύριος ἤκουσε τὴν προσευχήν του εἰς τὸ ἁλώνι τοῦ Ὀρνὰ τοῦ Ἰεβουσαίου, προσέφερεν ἐκεῖ καὶ ἄλλας θυσίας.

Κατὰ τὸν καιρὸν ἐκεῖνον, ὅταν ὁ Δαβὶδ εἶδεν ὅτι ὁ Κύριος ἄκουσε καὶ ἐδέχθη τὴν προσευχήν του εἰς τὸ ἁλῶνι τοῦ Ὀρνὰ τοῦ Ἰεβουσαίου, προσέφερεν ἐκεῖ καὶ ἄλλες θυσίες.

Κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἡ Σκηνὴ τοῦ Κυρίου, τὴν ὁποίαν εἶχε κατασκευάσει ὁ Μωϋσῆς εἰς τὴν ἔρημον, ὅπως καὶ τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων, εὑρίσκοντο εἰς ἕνα ὑψωμα τῆς πόλεως Γαβαών.

Διότι ἡ Σκηνή (τοῦ Μαρτυρίου) τοῦ Κυρίου, τὴν ὁποίαν κατεσκεύασεν ὁ Μωϋσῆς εἰς τὴν ἔρημον, καὶ τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων εὑρίσκοντο τὴν ἐποχὴν ἐκείνην εἰς ὑψηλὸν τόπον τῆς πόλεως Γαβαών.

Ὁ Δαυῒδ δὲν ἠμποροῦσε νὰ μεταβῇ εἰς τὸ μέρος τοῦτο, ὅπου εὑρίσκετο ἡ Σκηνή, διὰ νὰ ζητήσῃ μὲ θυσίας τὸ ἔλεος τοῦ Κυρίου, διότι ἐφοβεῖτο τὴν ἀπειλητικὴν ρομφαίαν τοῦ Θεοῦ.

Ἀλλά ὁ Δαβὶδ δὲν ἠμποροῦσε νὰ μεταβῇ εἰς τὴν Γαβαών, ὅπου εὑρίσκοντο ἡ Σκηνὴ καὶ τὸ θυσιαστήριον, διὰ νὰ συμβουλευθῇ τὸν Θεὸν καὶ νὰ θυσιάση εἰς αὐτόν, διότι τὸν ἐμπόδιζε καὶ τὸν ἐφόβιζεν ὁ ἄγγελος τοῦ Κυρίου μὲ τὴν ρομφαίαν του.