Παραλειπομένων Α' 26

Αἱ δὲ τάξεις τῶν θυρωρῶν ἦσαν πρῶτον μὲν ἀπὸ τοὺς Κορεΐτας ὁ Μοσελλεμία, υἱὸς τοῦ Κωρή, ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἀσάφ.

Σχετικῶς μὲ τὴν διαίρεσιν τῶν Λευϊτῶν καὶ τὴν ἀνάθεσιν εἰς αὐτοὺς τῆς εὐθύνης τοῦ θυρωροῦ εἰς τὶς εἰσόδους τοῦ Ναοῦ: Ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Κορὲ ἦσαν ὁ Μοσελλεμία, ὁ υἱὸς τοῦ Κωρή, ἀπὸ τὴν οἰκογένειαν τοῦ Ἀσάφ.

Υἱοὶ τοῦ Μοσελλεμία ἦσαν πρωτότοκος αὐτοῦ ὁ Ζαχαρίας, δευτερότοκος ὁ Ἰαδιήλ, τρίτος ὁ Ζαβαδία, τέταρτος ὁ Ἰεθνουήλ,

Ὁ Μοσελλεμία εἶχεν ὀκτὼ υἱούς, οἱ ὁποῖοι κατὰ σειρὰν ἡλικίας ἦσαν: Ζαχαρίας ὁ πρωτότοκος, Ἰαδιὴλ ὁ δεύτερος, Ζαβαδία ὁ τρίτος, Ἰεθνουὴλ ὁ τέταρτος,

πέμπτος ὁ Ἰωλάμ, ἕκτος ὁ Ἰωνάθαν, ἕβδομος ὁ Ἐλιωναῒ καὶ ὄγδοος ὁ Ἀβδεδόμ.

Ἰωλὰμ ὁ πέμπτος, Ἰωνάθαν ὁ ἕκτος, Ἐλιωναῒ ὁ ἕβδομος, Ἀβδεδὸμ ὁ ὄγδοος.

Υἱοὶ δὲ τοῦ Ἀβδεδὸμ ἦσαν πρωτότοκος ὁ Σαμαίας, δευτερότοκος ὁ Ἰωζαβάθ, τρίτος ὁ Ἰωάθ, τέταρτος ὁ Σαχάρ, πέμπτος ὁ Ναναθαήλ,

Ὁ Ἀβδεδὸμ εἶχεν ὀκτὼ υἱούς, οἱ ὁποῖοι κατὰ σειρὰν ἡλικίας ἦσαν: Σαμαίας ὁ πρωτότοκος, Ἰωζαβὰθ ὁ δεύτερος, Ἰωὰθ ὁ τρίτος, Σαχὰρ ὁ τέταρτος, Ναθαναὴλ ὁ πέμπτος,

ἓκτος ὁ Ἀμιήλ, ἕβδομος ὁ Ἰσσάχαρ καὶ ὄγδοος ὁ Φελαθί. Ὁ Ἀβδεδόμ εἶχε τοὺς πολλοὺς αὐτοὺς υἱούς, διότι τὸν εἶχεν εὐλογήσει, ὁ Θεός.

Ἀμιὴλ ὁ ἕκτος, Ἰσσάχαρ ὁ ἕβδομος, Φελαθὶ ὁ ὄγδοος· ὁ Ἀβδεδὸμ εἶχεν ὀκτὼ υἱούς, διότι τὸν εὐλόγησεν ὁ Θεός, ἐπειδὴ ἔμεινεν εἰς τὸ σπίτι του ἡ Κιβωτὸς τῆς Διαθήκης.

Εἰς τὸν Σαμαίαν, τὸν υἱὸν του Ἀβδεδόμ, ἐγεννήθησαν διὰ τοῦ πρωτοτόκου υἱοῦ του τοῦ Ρωσαὶ ἀπόγονοι, οἱ ὁποῖοι ἀνεδείχθησαν ἀρχηγοὶ εἰς τὸν πατρικόν των οἶκον, διότι ἦσαν ἱκανοὶ καὶ γενναῖοι.

Εἰς τὸν Σαμαίαν, τὸν υἱὸν τοῦ Ἀβδεδόμ, ἐγεννήθησαν ἀπόγονοι διὰ τοῦ πρωτοτόκου υἱοῦ του, τοῦ Ρωσαί, οἱ ὁποῖοι ὑπῆρξαν ἀρχηγοὶ εἰς τὸν πατρικόν των οἶκον, διότι ἦσαν ἄνδρες χαρακτηριστικῆς ἱκανότητος καὶ δυνάμεως.

Υἱοὶ αὐτοῦ τοῦ Σαμαῒ ἦσαν ὁ Ὀθνί, ὁ Ραφαήλ, ὁ Ὠβήδ, ὁ Ἐλζαβὰθ καὶ ὁ Ἀχιούδ, ἄνδρες ἱκανοὶ καὶ γενναῖοι, ὁ Ἑλιοῦ, ὁ Σαβοχία καὶ ὁ Ἰσβακώμ.

Οἱ υἱοὶ τοῦ Σαμαΐ (= Σαμαία), πρωτοτόκου υἱοῦ τοῦ Ἀβδεδόμ, ἧσαν: Ὁ Ὀθνί, ὁ Ραφαήλ, ὁ Ὠβήδ, ὁ Ἐλζαβάθ, ὁ Ἀχιούδ, ἄνδρες χαρακτηριστικῆς δυνάμεως, ὁ Ἐλιοῦ, ὁ Σαβαχία καὶ ὁ Ἰσβακώμ.

Ὁλοι αὐτοὶ ἦσαν οἱ υἱοὶ τοῦ Ἀβδεδόμ. Αὐτοί, οἱ υἱοὶ αὐτῶν καὶ οἱ ἀδελφοί των, ἦσαν ἄνδρες γενναῖοι καὶ ἱκανοὶ εἰς τὰς διαφόρους αὐτῶν ἐργασίας. Ὁλοι ὅσοι προῆλθον ἀπὸ τὸν Ἀβδεδὸμ ἀνήρχοντο εἰς ἑξήκοντα δύο.

Ὅλοι αὐτοὶ ἦσαν ἀπόγονοι τοῦ Ἀβδεδόμ· αὐτοὶ δὲ καὶ οἱ υἱοί των καὶ οἱ ἀδελφοί των ἦσαν ἄνδρες μὲ προσόντα καὶ χαρίσματα, γενναῖοι καὶ ἰσχυροὶ εἰς τὸ ἔργον ποὺ τοὺς ἀνετέθη. Ὅλοι οἱ ἀπόγονοι τοῦ Ἀβδεδὸμ ἦσαν ἑξῆντα δύο (62).

Ὁ Μοσελλεμία εἶχεν υἱοὺς καὶ ἀδελφοὺς γενναίους δεκαοκτὼ ἐν ὅλῳ.

Ὁ Μοσελλεμὶ εἶχε δεκαοκτώ (18) υἱοὺς καὶ ἀδελφοὺς γενναίους, μὲ ἰδιαίτερα προσόντα καὶ χαρίσματα.

Ὁ ἐκ τῶν υἱῶν τοῦ Μεραρὶ Ὀσᾶ ἀπέκτησεν υἱούς, οἱ ὁποῖοι εἶχον ἀναλάβει τὴν ἀρχηγίαν, ἂν καὶ ὁ Ὀσᾶ δὲν ἦτο πρωτότοκος. Διὰ τοῦτο ὁ πατήρ του κατέστησεν αὐτὸν δευτέρας τάξεως ἀρχηγόν.

Ὁ Ὀσᾶ, ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Μεραρί, ἀπέκτησεν υἱούς, οἱ ὁποῖοι ἀνέλαβαν τὴν ἀρχηγίαν, διότι ὁ Ὀσὰ δὲν ἦταν ὁ πρωτότοκος. Διὰ τοῦτο ὁ πατέρας του τὸν ἔκαμεν ἀρχηγὸν τῆς δευτέρας τάξεως τῶν Λευϊτῶν - θυρωρῶν. (Κατὰ τὸ Ἑβραϊκόν: Ὁ Ὀσᾶ, ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Μεραρί, ἀπέκτησεν υἱούς. Ὁ Σιμρὶ ἦταν ὁ πρῶτος· αὐτόν, ἂν καὶ δὲν ἦταν ὁ πρωτότοκος, ὁ πατέρας του τὸν ἔκαμεν ἀρχηγόν).

Μεταξὺ τῶν υἱῶν τούτων δεύτερος ἦτο ὁ Χελκίας, τρίτος ὁ Ταβλαί, τέταρτος ὁ Ζαχαρίας. Ὅλοι αὐτοὶ υἱοὶ καὶ ἀδελφοὶ τοῦ Ὀσᾶ ἦσαν ἐν ὅλῳ δεκατρεῖς.

Δεύτερος υἱὸς τοῦ Ὀσᾶ ἦταν ὁ Χελκίας, τρίτος ὁ Ταβλαί, τέταρτος ὁ Ζαχαρίας. Ὅλοι αὐτοί, υἱοὶ καὶ ἀδελφοὶ τοῦ Ὀσᾶ, ἦσαν δεκατρεῖς.

Αὐταὶ ἦσαν αἱ κατηγορίαι τῶν θυρωρῶν καὶ τῶν ἀρχόντων εἰς τοὺς δυνατούς, οἱ ὁποῖοι ἐκ παραλλήλου μὲ τοὺς ἀδελφούς των εἶχον ἀναλάβει, ὅπως καὶ οἱ ἀδελφοί των οἱ Λευῖται, νὰ προσφέρουν τὰς ὑπηρεσίας των εἰς τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου.

Εἰς τὶς τάξεις αὐτῶν εἶχεν ἀνατεθῇ τὸ ἔργον τοῦ θυρωροῦ· οἱ τάξεις αὐτὲς τῶν θυρωρῶν, ποὺ εἶχαν προσδιορισθῆ κατὰ τοὺς ἀρχηγούς των, ἀνέλαβαν ἐφημερίες ὅπως καὶ οἱ ἀδελφοί των, ὥστε νὰ ὑπηρετοῦν ἐκ περιτροπῆς εἰς τὸ ἔργον τοῦ θυρωροῦ εἰς τὸν Ναὸν τοῦ Κυρίου.

Ἔβαλαν κλήρους διὰ κάθε πύλην τοῦ ναοῦ εἰς μικροὺς καὶ εἰς μεγάλους κατὰ τὰς οἰκογενείας αὐτῶν.

Καὶ ἔβαλαν κλήρους, διὰ νὰ καθορίσουν τὶς ἐφημερίες των ἔβαλαν κλήρους ὄχι κατὰ σειρὰν ἡλικίας καὶ ἀρχαιότητος, ἀλλ’ ἀδιακρίτως μικροί (νεώτεροι) καὶ μεγάλοι (πρεσβύτεροι) κατὰ τὶς πατριαρχικὲς τῶν οἰκογένειες, διὰ κάθε θύραν τοῦ Ναοῦ.

Ὁ κλῆρος διὰ τὴν φύλαξιν τῆς θύρας τῆς πρὸς ἀνατολὰς ἔπεσεν εἰς τὸν Σελεμίαν καὶ Ζαχαρίαν. Οἱ υἱοὶ τοῦ Ἰωὰς ἔρριψαν κλήρους διὰ τὸν Μελχίαν καὶ ἐξῆλθεν ὁ κλῆρος διὰ τὴν φύλαξιν τῆς βορείας πύλης.

Καὶ ὁ κλῆρος διὰ τὴν φύλαξιν τῆς ἀνατολικῆς θύρας ἔπεσεν εἰς τὸν Σελεμίαν καὶ τὸν Ζαχαρίαν. Οἱ υἱοὶ τοῦ Ἰωὰς ἔβαλαν κλήρους διὰ τὸν Μελχίαν καὶ ἔπεσεν ὁ κλῆρος διὰ τὴν φύλαξιν τῆς βορεινῆς θύρας.

Εἰς τὸν Ἀβδεδὸμ ἔπεσεν ὁ κλῆρος νὰ φυλάττῃ τὴν νοτίαν πύλην, ἡ ὁποία εὑρίσκετο ἀπέναντι τοῦ οἴκου τῶν συγκεντρώσεων.

Εἰς τὸν Ἀβδεδὸμ ἔπεσεν ὁ κλῆρος διὰ τὴν φύλαξιν τῆς νοτίας θύρας, ἡ ὁποία εὑρίσκετο ἀπέναντι τοῦ οἴκου τῆς συναθροίσεως (προσώπων ἢ πραγμάτων· μᾶλλον τῆς ἀποθήκης).

Ἔγινε πάλιν κλήρωσις διὰ τὸν Ὀσᾶ καὶ ἔτυχεν εἰς αὐτὸν ἡ δυτικὴ πύλη πλησίον τῆς θύρας τοῦ δωματίου ἐπὶ τοῦ ἀνηφορικοῦ δρόμου. Κάθε φρουρὰ ἦτο ἀπέναντι τῆς ἄλλης φρουρᾶς.

Ἐρρίφθη πάλιν κλῆρος διὰ τὸν Ὀσᾶ, εἰς τὸν ὁποῖον ἐκληρώθη ἡ φύλαξις τῆς δυτικῆς θύρας, ποὺ εὑρίσκετο κοντὰ εἰς τὴν θύραν τοῦ σκευοφυλακίου, τὸ ὁποῖον (σκευοφυλάκων) εὑρίσκετο εἰς τὸν ἀνηφορικὸν δρόμον. Κάθε φρουρὰ εὑρίσκετο ἀπέναντι τῆς ἄλλης.

Πρὸς ἀνατολὰς ἦσαν ἓξ Λευῖται τὴν ἡμέραν, πρὸς βορρᾶν τέσσαρες τὴν ἡμέραν, πρὸς νότον τέσσερες ἑκάστην ἡμέραν καὶ εἰς τὸν οἶκον τῶν συγκεντρώσεων δύο.

Οἱ ἀντίστοιχοι φρουροὶ τῶν θυρῶν ἦσὰν διατεταγμένοι ὡς ἑξῆς: Πρὸς ἀνατολὰς ἦσαν ἕξι Λευῖται κάθε ἡμέραν· πρὸς βορρᾶν ἦσαν τέσσερις κάθε ἡμέραν πρὸς νότον ἦσαν τέσσερις κάθε ἡμέραν· καὶ εἰς τὸν τόπον τῆς συναθροίσεως (προσώπων ἢ πραγμάτων μᾶλλον τῆς ἀποθήκης) δύο Λευῖται (κατὰ τὸ Ἑβραϊκόν: Δύο καὶ δύο Λευῖται).

Πρὸς τὰ συνεχόμενα παραρτήματα εἰς δυσμὰς ἦσαν τέσσαρες παρὰ τὴν δημοσίαν ὁδὸν τῆς ἀναβάσεως καὶ δύο εἰς τὴν ὁδὸν τῶν συνεχομένων δωματίων.

Πρὸς τὸ μέρος τῶν παραρτημάτων (κατὰ τὸ Ἑβραϊκόν: Διὰ τὸ περιστύλιον) καὶ πρὸς τὰ δυτικὰ ἦσαν τέσσερις φύλακες καὶ δύο πρὸς τὸν δρόμον τῶν παραρτημάτων (συνεχομένων δωματίων τοῦ Ναοῦ),

Αὐταὶ ἦσαν αἱ τάξεις τῶν θυρωρῶν, οἱ ὁποῖοι θυρωροὶ ἦσαν ἀπόγονοι τοῦ Κορέ καὶ τοῦ Μεραρί.

Αὐτὲς ἦσαν οἱ τάξεις τῶν θυρωρῶν Λευιτῶν, οἱ ὁποῖοι ἦσαν ἀπόγονοι τοῦ Κορὲ καὶ τοῦ Μεραρί.

Οἱ Λευῖται, οἱ ἀνήκοντες εἰς τὴν αὐτὴν μὲ τοὺς προηγουμένους φυλήν, εἶχον ὡς καθῆκον τὴν ἐπίβλεψιν καὶ φύλαξιν τῶν θησαυρῶν τοῦ ναοῦ τοῦ Κυρίου καὶ τῶν καθηγιασμένων ἱερῶν ἀντικειμένων.

Οἱ δὲ Λευῖται, οἱ ἀδελφοί (συγγενεῖς) τῶν ἀνωτέρω Λευϊτῶν, οἱ ὁποῖοι εἶχαν τὴν εὐθύνην τῆς φυλάξεως τῶν θησαυρῶν (προσφορῶν καὶ προσόδων) τοιΐ Ναοῦ τοῦ Κυρίου καὶ τῶν ἱερῶν ἀφιερωμάτων, τῶν καθηγιασμένων θησαυρῶν (τῶν πολεμικῶν λαφύρων, ποὺ εἶχαν κατατεθῇ κατὰ καιροὺς εἰς τὸν Ναόν), ἦσαν:

Μεταξὺ τῶν υἱῶν τοῦ Λαδάν, τῶν ἀπογόνων τοῦ Γηρσών, οἱ ὁποῖοι προῆλθον ἀπὸ τὸν Λαδάν, ἀρχηγὸν τῶν πατριαρχικῶν οἰκογενειῶν τοῦ Λαδὰν τοῦ Γηρσωνίτου ἦτο ὁ Ἰεϊήλ.

Ἀπό τοὺς υἱοὺς τοῦ Λαδάν, δηλαδὴ ἀπόγονοι τῶν Γηρσωνιτῶν - οἱ ἀρχηγοὶ τῶν οἰκογενειῶν τοῦ Λαδὰν κατήγοντο ἀπὸ τὸν Λαδὰν τὸν Γηρσωνίτην - ἦταν Ἰεϊήλ.

Οἱ υἱοὶ τοῦ Ἰεϊήλ, ὁ Ζεθὸμ καὶ Ἰωήλ, οἱ ἀδελφοί, εἶχον ὡς καθῆκον τὴν ἐπίβλεψιν καὶ περιφρούρησιν τῆς περιουσίας τοῦ ναοῦ τοῦ Κυρίου.

Οἱ υἱοὶ τοῦ Ἰεϊὴλ Ζεθὸμ καὶ Ἰωήλ, οἱ ἀδελφοί (κατ’ ἄλλην ἑρμηνείαν: Ζεθὸμ καὶ Ἰωήλ, καὶ οἱ ἀδελφοί των), εἶχαν τὴν εὐθύνην τῆς φυλάξεως τῶν θησαυρῶν (προσφορῶν, προσόδων, περιουσίας) τοῦ Ναοῦ τοῦ Κυρίου.

Μεταξὺ τῶν ἀπογόνων τοῦ Ἀμβρὰμ καὶ τοῦ Ἰσάαρ καὶ τοῦ Χεβρὼν καὶ τοῦ Ὀζιήλ,

Ἐπὶ κεφαλῆς τῶν ἀπογόνων τοῦ Ἀμβράμ, τοῦ Ἰσαάρ, τοῦ Χεβρὼν καὶ τοῦ Ὀζιὴλ

ὁ Σαβουήλ, ὁ υἱὸς τοῦ Γηρσάμ, υἱοῦ τοῦ Μωϋσέως, ἦτο ὁ ὑπεύθυνος διὰ τὴν φύλαξιν τοῦ θησαυροφυλακίου τοῦ ναοῦ.

ἦταν ὁ Σουβαήλ, ὁ υἱὸς τοῦ Γηρσάμ, υἱοῦ τοῦ Μωϋσῆ· αὐτὸς ἦταν ὁ ἀρχηγός, ὁ γενικὸς διοικητής (ἐπόπτης) τῶν θησαυρῶν τοῦ Ναοῦ (τόσον τῆς περιουσίας, ὅσον καὶ τῶν ἱερῶν ἀφιερωμάτων).

Μεταξὺ τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ, ποὺ προῆλθον ἀπὸ τὸν Ἐλιέζερ, τοῦ ὁποίου υἱὸς ὑπῆρξεν ὁ Ραβίας, υἱὸς τοῦ Ραβία ὑπῆρξεν ὁ Ἰωσίας του ὁποίου υἱὸς ὑπῆρξεν ὁ Ἰωράμ, τοῦ ὁποίου Ἰωρὰμ υἱὸς ὑπῆρξεν ὁ Ζεχρὶ καὶ ὁ Σαλωμώθ.

Οἱ ἀδελφοὶ δὲ αὐτοῦ, ποὺ προῆλθαν ἀπὸ τὸν Ἐλιέζερ, ἦσαν ὁ Ραβίας, ὁ υἱὸς τοῦ Ἐλιέζερ, καὶ ὁ Ἰωσίας, ὁ υἱὸς τοῦ Ραβία, καὶ ὁ Ἰωράμ, ὁ υἱὸς τοῦ Ἰωσία, καὶ ὁ Ζεχρί, ὁ υἱὸς τοῦ Ἰωράμ, καὶ ὁ Σαλωμώθ.

Αὐτὸς ὁ Σαλωμὼθ καὶ οἱ ἀδελφοί του εἶχον ἀναλάβει ὡς καθῆκον τὴν ἐπίβλεψιν ὅλων τῶν θησαυρῶν καὶ τῶν καθηγιασμένων ἀντικειμένων, ποὺ ὁ βασιλεὺς Δαυῒδ εἶχε καθιερώσει εἰς τὸν ναόν, ὅπως ἐπίσης καὶ εἰς ὅσα εἶχαν ἀφιερώσει οἱ ἄρχοντες τῶν πατριαρχικῶν οἰκογενειῶν, οἱ χιλίαρχοι, οἱ ἑκατόνταρχοι καὶ οἱ ἄλλοι ἀρχηγοὶ τοῦ στρατοῦ.

Ὁ Σαλωμὼθ αὐτὸς καὶ οἱ ἀδελφοί (συγγενεῖς) του ἦσαν ὑπεύθυνοι διὰ τὴν φύλαξιν ὅλων τῶν θησαυρῶν (ἱερῶν ἀφιερωμάτων), τοὺς ὁποίους ἀφιέρωσεν εἰς τὸν Θεὸν καὶ κατέθεσεν εἰς τὸν Ναὸν ὁ βασιλιᾶς Δαβὶδ καὶ οἱ ἀρχηγοὶ τῶν πατριαρχικῶν φυλῶν τοῦ Ἰσραήλ, οἱ χιλίαρχοι καὶ οἱ ἑκατόνταρχοι καὶ οἱ (ἄλλοι) ἀρχηγοὶ τοῦ στρατοῦ (ἀρχιστράτηγοι).

Αὐτὰ τὰ πρὸς τὸν ναὸν ἀφιερώματά των τὰ εἶχαν αὐτοὶ πάρει ὡς λάφυρα ἀπὸ τὰς κατακτηθείσας πόλεις. Ἀφιέρωσαν δὲ αὐτὰ εἰς τὸν ναόν, διὰ νὰ μὴ καθυστερήσῃ ἡ ἀνοικοδόμησις τοῦ οἴκου τοῦ Θεοῦ.

Τοὺς θησαυροὺς αὐτοὺς ἔλαβαν ἀπὸ τὶς πόλεις, ποὺ κατέκτησαν, καὶ ἀπὸ τὰ λάφυρα, ποὺ ἐκυρίευσαν, καὶ τοὺς ἀφιέρωσαν, ὥστε νὰ χρησιμεύσουν διὰ τὴν σύντομον ἀνοικοδόμησιν τοῦ Ναοῦ τοῦ Θεοῦ.

Μεταξὺ δὲ ὅλων αὐτῶν τῶν ἱερῶν ἀφιερωμάτων ὑπῆρχον καὶ τὰ ἀφιερώματα τοῦ Σαμουήλ, προφήτου τοῦ Θεοῦ, τοῦ Σαοὺλ υἱοῦ τοῦ Κίς, τοῦ Ἀβεννήρ υἱοῦ τοῦ Νήρ, τοῦ Ἰωὰβ υἱοῦ τῆς Σαρουΐας. Ὅλα αὐτά, τὰ ὁποῖα εἶχον ἀφιερώσει, εὑρίσκοντο ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν καὶ φύλαξιν τοῦ Σαλωμὼθ καὶ τῶν ἀδελφῶν του.

Οὐσιαστικῶς ὁ Σαλωμὼθ καὶ οἱ συγγενεῖς του ἦσαν ὑπεύθυνοι δι’ ὅλους τοὺς θησαυρούς - ἀφιερώματα, ποὺ ἀφιερώθησαν εἰς τὸν Θεὸν ἐκ μέρους τοῦ προφήτου Σαμουὴλ καὶ τοῦ Σαούλ, υἱοῦ τοῦ Κίς, καὶ τοῦ Ἀβεννήρ, υἱοῦ τοῦ Νήρ, καὶ τοῦ Ἰωάβ, υἱοῦ τῆς Σαρουΐας. Εἰς τὴν πραγματικότητα ὅλα, ὅσα ἀφιέρωσαν, εὑρίσκοντο κάτω ἀπὸ τὴν εὐθύνην τοῦ Σαλωμὼθ καὶ τῶν συγγενῶν του.

Ἐκ τῶν Ἰσσααριτῶν ὁ Χωνενία καὶ οἱ υἱοί του εἶχον ἀναλάβει τὴν ἐξωτερικὴν ἐργασία ἐπὶ τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ καὶ εἰδικώτερον ὡς γραμματεῖς καὶ ὡς δικασταί.

Μεταξὺ τῶν ἀπογόνων τοῦ Ἰσσάαρ ὁ Χωνενία καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ ἀνέλαβαν τὴν εὐθύνην καὶ ἐπίβλεψιν ἐξωτερικῶν ἐργασιῶν (ποὺ δὲν εἶχαν σχέσιν μὲ τὸν Ναόν) ἐπὶ τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ ὡς γραμματεῖς (διοικητικοὶ ἄρχοντες) καὶ δικασταί.

Μεταξὺ τῶν Χεβρωνιτῶν ὁ Ἀσαβίας καὶ οἱ ἀδελφοί του, ἄνδρες ἱκανοὶ καὶ γενναῖοι, χίλιοι ἑπτακόσιοι τὸν ἀριθμὸν εἶχον ἀναλάβει τὴν ἐποπτείαν τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ τοῦ εὑρισκομένου πρὸς δυσμὰς πέραν ἀπὸ τὸν Ἰορδάνην, δι’ ὅλας τὰς ὑποθέσεις τοῦ ναοῦ καὶ διὰ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ βασιλέως.

Μεταξὺ τῶν ἀπογόνων τοῦ Χεβρὼν ὁ Ἀσαβίας καὶ οἱ ἀδελφοί (συγγενεῖς) του, χίλιοι ἑπτακόσιοι (1.700) ταλαντοῦχοι καὶ γενναῖοι ἄνδρες, εἶχαν ἀναλάβει τὴν ἐποπτείαν (διοίκησιν) τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, ποὺ ἦταν ἐγκατεστημένος πέραν τοῦ Ἰορδάνη, εἰς τὰ δυτικά, δι’ ὅλες τὶς θρησκευτικὲς ὑποθέσεις, δηλαδὴ ἐκεῖνες ποὺ ἀφωροῦσαν τὰ καθήκοντα τοῦ λαοῦ πρὸς τὸν Ναὸν καὶ τὴν λατρείαν τοῦ Θεοῦ, καὶ δι’ ὅλες τὶς πολιτικὲς ὑποθέσεις, δηλαδὴ ἐκεῖνες ποὺ ἀφωροῦσαν τὰ καθήκοντα τοῦ λαοῦ πρὸς τὸν βασιλιᾶ.

Τῶν Χεβρωνιτῶν αὐτῶν ὁ Ἰωρίας ἦτο ἀρχηγὸς κατὰ τὰς γενεαλογίας των καὶ τὰς πατριαρχικάς των οἰκογενείας. Κατὰ τὸ τεσσαρακοστὸν ἔτος τῆς βασιλείας τοῦ Δαυῒδ ἔγινεν ἐπιθεώρησις αὐτῶν καὶ εὑρέθη ὅτι μεταξὺ τῶν ἀνδρῶν τῶν κατοικούντων εἰς τὴν πόλιν Ἰαζὴρ τῆς χώρας Γολαὰδ ὑπῆρχον γενναῖοι ἄνδρες.

Ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Χεβρών: Ὁ Ἰωρίας ἦταν ὁ ἀρχηγὸς τῶν Χεβρωνιτῶν κατὰ τὶς γενεαλογίες των καὶ κατὰ τὶς πατριαρχικὲς οἰκογένειες. Κατὰ τὸ τεσσαρακοστὸν ἔτος τῆς βασιλείας τοῦ Δαβὶδ ἔγινε ἐπιθεώρησις μεταξὺ τῶν μελῶν καὶ τῶν συγγενῶν τῶν ἀπογόνων τῶν Χεβρωνιτῶν καὶ εὑρέθη ὅτι ὑπῆρχαν μεταξὺ αὐτῶν, εἰς τὴν πόλιν Ἰαζὴρ τῆς χώρας Γαλαάδ, ἄνδρες ταλαντοῦχοι μὲ ἰδιαίτερα προσόντα καὶ γενναῖοι.

Οἱ ἀδελφοί του, δύο χιλιάδες ἑπτακόσιοι, ἦσαν γενναῖοι καὶ ἱκανοὶ ἄνδρες ἄρχοντες τῶν πατριαρχικῶν οἰκογενειῶν. Αὐτοὺς ἐγκατέστησεν ὁ βασιλεὺς Δαυῒδ ὡς ἀρχηγοὺς τῶν Ἰσραηλιτῶν τῶν φυλῶν Ρουβὴν καὶ Γὰδ καὶ τῆς ἡμισείας φυλῆς τοῦ Μανασσῆ δι’ ὅλας τὰς ὑποθέσεις τοῦ Κυρίου καὶ τοῦ βασιλέως.

Οἱ ταλαντοῦχοι καὶ γενναῖοι αὐτοὶ ἀδελφοὶ (συγγενεῖς) τοῦ Ἰωρία ἦσαν δύο χιλιάδες ἑπτακόσιοι (2.700) ἀρχηγοὶ πατριαρχικῶν οἰκογενειῶν. Ὅλους αὐτοὺς ὁ βασιλιᾶς Δαβὶδ τοὺς διώρισεν ἐπὶ κεφαλῆς τῶν Ἰσραηλιτῶν, οἱ ὁποῖοι ἀνῆκαν εἰς τὶς φυλὲς τοῦ Ρουβὴν καὶ τοῦ Γὰδ καὶ εἰς τὸ ἥμισυ τῆς φυλῆς τοῦ Μανασσῆ· τοὺς διώρισε διὰ νὰ διοικοῦν ὅλες τὶς θρησκευτικὲς καὶ πολιτικὲς ὑποθέσεις.