Παραλειπομένων Α' 28

Ὁ Δαυῒδ συνεκάλεσεν εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ ὅλους τοὺς ἄρχοντας τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, τοὺς ἀρχηγοὺς δηλαδὴ τῶν φυλῶν, τοὺς διοικητὰς τῶν στρατιωτικῶν μονάδων, αἱ ὁποῖαι ὑπηρετοῦσαν τὸν βασιλέα, τοὺς χιλιάρχους, τοὺς ἑκατοντάρχους, τοὺς θησαυροφύλακας, τοὺς ἐπόπτας τῆς βασιλικῆς του περιουσίας καὶ ὅλων τῶν ὑπαρχόντων του, τοὺς υἱούς του μαζῆ μὲ τοὺς αὐλικούς, τοὺς στρατηγοὺς καὶ γενικῶς ὅλους τοὺς ἀξιωματούχους καὶ ἐμπειροπολέμους τοῦ στρατεύματος.

Ὁ Δαβὶδ συνεκέντρωσεν εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ ὅλους τοὺς ἄρχοντας τοῦ Ἰσραήλ, δηλαδὴ τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν δώδεκα φυλῶν, τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν στρατιωτικῶν σωμάτων (σωματάρχας), ποὺ ἦσαν εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ βασιλιᾶ, τοὺς χιλιάρχους, τοὺς ἑκατοντάρχους, τοὺς ταμίας (θησαυροφύλακας), τοὺς ἐπόπτας (διαχειριστάς) τῆς περιουσίας καὶ ὅλων τῶν ὑπαρχόντων, ποὺ ἀνῆκαν εἰς τὸν βασιλιᾶ καὶ τοὺς υἱούς του· μαζὶ μὲ αὐτοὺς συνεκέντρωσε καὶ τοὺς ὑπαλλήλους τῆς αὐλῆς καὶ τοὺς περιφήμους πολεμιστὲς καὶ τοὺς γενναίους στρατιώτας, γενικῶς ὅλα τὰ διακεκριμένα πρόσωπα τοῦ βασιλείου του.

Ὁ Δαυῒδ ἐστάθη εἰς τὸ μέσον αὐτῆς τῆς συγκεντρώσεως καὶ εἶπε· «ἀδελφοί μου καὶ λαός μου, ἀκούσατέ με. Ἐγὼ ἐπεθύμησα μὲ τὴν καρδίαν μου καὶ ἐπῆρα τὴν ἀπόφασιν νὰ οἰκοδομήσω διὰ τὴν Κιβωτὸν τῆς Διαθήκης τοῦ Κυρίου οἶκον ἀναπαύσεως καὶ ὑποπόδιον διὰ τοὺς πόδας του. Προητοίμασα, λοιπόν, ὅλα, ὅσα θὰ ἐχρειάζοντο διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν αὐτήν.

Κατόπιν ὁ Δαβὶδ ἐσηκώθη ὄρθιος εἰς τὸ μέσον τῆς μεγάλης ἐκείνης συγκεντρώσεως καὶ εἶπεν: «Ἀκοῦστε με, ἀδελφοί μου καὶ λαός μου. Εἶχα πάρει τὴν ἀπόφασιν νὰ οἰκοδομήσω σταθερὸν καὶ μόνιμον οἶκον ἀναπαύσεως διὰ τὴν Κιβωτὸν τῆς Διαθήκης τοῦ Κυρίου καὶ ὑποπόδιον διὰ τὰ πόδια τοῦ Κυρίου μας. ἑτοίμασα δὲ καὶ ὅλα τὰ ἀναγκαῖα καὶ ἀπαραίτητα διὰ τὴν οἰκοδομὴν αὐτήν.

Ὁ Θεὸς ὅμως μοῦ εἶπε· Δὲν θὰ οἰκοδομήσῃς σὺ ναόν, ἀφιερωμένον εἰς τὸ Ὄνομά μου, διότι εἶσαι ἄνθρωπος τῶν πολέμων καὶ ἔχεις χύσει ἀνθρώπινον αἷμα.

Ἀλλ’ ὁ Θεὸς μοῦ εἶπε· «δὲν πρέπει νὰ οἰκοδομήσῃς δι’ ἐμὲ οἶκον ἐπ’ ὀνόματί μου, διότι σὺ εἶσαι ἄνθρωπος, ποὺ ἔκαμε πολλοὺς πολέμους καὶ ἔχεις χύσει πολλὰ αἵματα».

Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραὴλ ἐξέλεξεν ἐμὲ ἀπὸ ὅλους τοὺς ἄλλους ἀδελφοὺς τοῦ πατρικοῦ μου οἴκου, διὰ νὰ εἶμαι βασιλεὺς ἰσόβιος τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ. Τὴν φυλὴν τοῦ Ἰούδα ἐξέλεξεν ἀπὸ ὅλας τὰς φυλὰς τοῦ Ἰσραήλ, διὰ νὰ ἔχῃ τὴν βασιλείαν. Ἀπὸ τὴν φυλὴν τοῦ Ἰούδα ἐξέλεξε τὸν πατρικόν μου οἶκον καὶ ἀπὸ τοὺς υἱοὺς τοῦ πατρός μου, τοὺς ἀδελφούς μου, ἐμὲ ἐξέλεξε νὰ γίνω βασιλεὺς ἐπὶ ὅλου τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ.

Παρὰ ταῦτα ὁ Κύριος, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ, ἐμὲ ἐδιάλεξε ἀπὸ ὁλόκληρον τὴν πατρικήν μου οἰκογένειαν, διὰ νὰ βασιλεύσω ἐπὶ τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ διὰ παντός. Καὶ τὴν φυλὴν τοῦ Ἰούδα ἐδιάλεξε ἀπὸ ὅλες τὶς φυλὲς τοῦ Ἰσραήλ, ὥστε αὐτὴ νὰ ἔχῃ τὸ βασιλικὸν στέμμα· ἀπὸ δὲ τὴν φυλὴν τοῦ Ἰούδα τὴν πατρικήν μου οἰκογένειαν ἐδιάλεξε καὶ ἀπὸ τοὺς υἱοὺς τοῦ πατέρα μου εἰς ἐμὲ εὐδόκησε νὰ γίνω βασιλιᾶς ὁλοκλήρου τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ.

Ἀπὸ ὅλους δὲ τοὺς υἱούς μου (πολλοὺς υἱοὺς ἔδωσεν εἰς ἐμὲ ὁ Κύριος) ἐξέλεξε τὸν υἱόν μου τὸν Σολομῶντα, διὰ νὰ καθίσῃ εἰς τὸν θρόνον τῆς βασιλείας τοῦ Κυρίου, διὰ νὰ γίνῃ βασιλεὺς τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ.

Καὶ τώρα ἀπὸ ὅλους τοὺς υἱούς μου - διότι πολλοὺς υἱοὺς μοῦ ἐχάρισεν ὁ Κύριος - ἐδιάλεξε τὸν υἱόν μου Σολομῶντα, διὰ νὰ μὲ διαδεχθῇ καὶ νὰ καθίσῃ εἰς τὸν θρόνον τῆς βασιλείας τοῦ Κυρίου ὡς βασιλιᾶς τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ.

Ὁ Θεός μου εἶπεν· Ὁ Σολομὼν ὁ υἱός σου αὐτὸς θὰ ἀνοικοδομήσῃ τὸν ναόν μου καὶ τὴν αὐλήν μου εἰς τὸν ναὸν αὐτόν, διότι ἐγὼ ἐξέλεξα αὐτὸν νὰ εἶναι υἱός μου καὶ ἐγὼ θὰ εἶμαι δι’ αὐτὸν πατήρ.

Ἐπὶ πλέον ὁ Θεὸς μοῦ εἶπεν: «Ὁ Σολομών, ὁ υἱός σου, εἶναι ἐκεῖνος ποὺ θὰ οἰκοδομήσῃ τὸν Ναόν μου καὶ τὴν ἱερὰν αὐλὴν τοῦ Ναοῦ μου, διότι τὸν ἐδιάλεξα διὰ νὰ εἶναι υἱός μου, ἐγὼ δὲ θὰ εἶμαι ὁ πατέρας του.

Θὰ στερεώσω καὶ θὰ ἀνορθώσω τὴν βασιλείαν του εἰς αἰῶνας αἰώνων, ἐάν, ὅπως σήμερον, πάρῃ τὴν ἀπόφασιν καὶ φυλάξῃ τὰς ἐντολάς μου καὶ τὰ δικαιώματά μου εἰς τὸ μέλλον.

θὰ ἀσφαλίσω δὲ καὶ θὰ στερεώσω τὴν βασιλείαν του εἰς τοὺς ἀτελευτήτους αἰῶνας, ἐὰν μὲ ἀποφασιστικότητα, σταθερότητα καὶ γενναιότητα φυλάξῃ μὲ προσοχὴν τὶς ἐντολές μου καὶ τὶς ἀποφάνσεις καὶ τὶς δίκαιες κρίσεις μου, ὅπως τὶς φυλάσσει μέχρι σήμερα».

Καὶ τώρα ἐμπρὸς εἰς ὁλόκληρον αὐτὴν τὴν συγκέντρωσιν τοῦ Κυρίου καὶ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ μας, ὁ ὁποῖος μᾶς ἀκούει, σᾶς λέγω· Φροντίσατε νὰ ζητήσετε, νὰ μάθετε καὶ νὰ φυλάξετε ὅλας τὰς ἐντολάς Κυρίου τοῦ Θεοῦ μας, διὰ νὰ κρατήσετε ὡς κληρονομίαν παντοτεινὴν τὴν εὔφορον καὶ ὡραίαν αὐτὴν χώραν καὶ νὰ παραδώσετε αὐτὴν εἰς τοὺς ἀπογόνους σας εἰς αἰῶνας αἰώνων.

Τώρα λοιπὸν ἐμπρὸς εἰς ὅλην τὴν συγκέντρωσιν τὸν Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, τὸν λαοῦ τοῦ Κυρίου, καὶ εἰς ἐπήκοον τοῦ Θεοῦ μας, σᾶς παραγγέλλω καὶ σᾶς καλῶ νὰ φυλάξετε μὲ πιστότητα καὶ ἀκρίβειαν καὶ νὰ ζητήσετε νὰ μάθετε καὶ νὰ ἐφαρμόσετε ὅλες τὶς ἐντολὲς τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ μας, ὥστε νὰ συνεχίσετε νὰ κατέχετε αὐτὴν τὴν ὡραίαν καὶ εὔφορον χώραν καὶ εἰς τὴν συνέχειαν νὰ τὴν παραδώσετε ὡς μόνιμον κληρονομίαν εἰς τοὺς ἀπογόνους σας εἰς τοὺς ἀτελευτήτους αἰῶνας.

Καὶ τώρα, υἱέ μου Σολομών, φρόντισε νὰ γνωρίσῃς τὸν Θεὸν τῶν πατέρων σου. Αὐτὸν νὰ ὑπηρετῇς μὲ ὅλην σου τὴν καρδίαν, καὶ μὲ ψυχὴν ἀφωσιωμένην, διότι ὁ Κύριος ἐρευνᾷ καὶ κατανοεῖ κάθε καρδίαν καὶ γνωρίζει κάθε σκέψιν καὶ ἀπόφασίν μας. Ἐὰν ζητήσῃς αὐτόν, θὰ εὑρεθῇ κοντά σου. Ἐὰν ὅμως τὸν ἐγκαταλείψῃς, θὰ σὲ ἐγκαταλείψῃ καὶ αὐτὸς διὰ παντός.

Καὶ τώρα, παιδί μου Σολομών, σοῦ παραγγέλλω καὶ σὲ καλῶ νὰ εὑρίσκεσαι συνεχῶς εἰς στενὴν ζωντανὴν ἐπικοινωνίαν μὲ τὸν Θεὸν τῶν πατέρων σου, τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεόν, καὶ ἔτσι νὰ γίνῃς θεοδίδακτος καὶ νὰ τὸν ὑπηρετῇς χωρὶς ἀμφιταλαντεύσεις καὶ διγνωμίες, μὲ ὁλοπρόθυμον καὶ ἀφωσιωμένην ψυχήν, διότι τὶς ἐπιθυμίες καὶ σκέψεις, ποὺ ὑπάρχουν εἰς τὰ βάθη ὅλων τῶν καρδιῶν τῶν ἀνθρώπων, τὶς ἐξετάζει ὁ Κύριος καὶ γνωρίζει πολὺ καλὰ ὅλα τὰ σχέδια, ποὺ ἐπινοοῦν καὶ σοφίζονται. Ἐὰν μὲ πόθον πολὺν ζητήσῃς τὸν Κύριον, θὰ σοῦ ἀποκαλυφθῇ καὶ θὰ σὲ δεχθῆ, ἐὰν δὲ τὸν ἐγκαταλείψῃς, θὰ σὲ ἐγκαταλείψῃ καὶ θὰ σὲ ἀποδοκιμάσῃ διὰ παντός.

Ἰδού, λοιπὸν ὅτι ὁ Κύριος σὲ ἐξέλεξε, διὰ νὰ οἰκοδομήσῃς πρὸς τιμὴν καὶ λατρείαν του τὸν ναόν, ὁ ὁποῖος θὰ εἶναι τὸ ἁγίασμά του. Πάρε λοιπὸν θάρρος καὶ προχώρησε ἀποφασιστικὰ εἰς τὸ ἔργον».

Πρόσεξε λοιπὸν τώρα καλά, διότι ὁ Κύριος σὲ ἐδιάλεξε διὰ νὰ οἰκοδομήσῃς πρὸς τιμήν του Ναόν, ὁ ὁποῖος θὰ εἶναι τὸ ἅγιον κατοικητήριόν του. Ἔχε ἑπομένως θάρρος καὶ προχώρησε μὲ ἀποφασιστικότητα εἰς τὴν ἐπιτέλεσιν τοῦ ἔργου αὐτοῦ».

Ἔπειτα ἔδωκεν ὁ Δαυῒδ εἰς τὸν Σολομῶντα τὸ σχέδιον τοῦ ναοῦ καὶ τῶν γύρω ἀπὸ αὐτὸν κτιρίων, τῶν θησαυροφυλακίων, τῶν ὑπερῴων, τῶν ἐσωτερικῶν αἰθουσῶν, ὅπως καὶ τοῦ οἴκου τοῦ ἐξιλαστηρίου, δηλαδὴ τοῦ χώρου, ὅπου θὰ εἶναι τὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων.

Κατόπιν ὁ Δαβὶδ ἔδωκεν εἰς τὸν Σολομῶντα, τὸν υἱόν του, τὸ σχέδιον (προτύπον) τοῦ Ναοῦ καὶ τῶν γύρω ἀπὸ αὐτὸν κτισμάτων καὶ τῶν θησαυροφυλακίων καὶ τῶν ὑπερώων δωματίων (ἀνωγείων) καὶ τῶν ἐσωτερικῶν δωματίων (τοῦ προνάου καὶ τῶν Ἁγίων) καὶ τοῦ Ἁγίου τῶν Ἁγίων, ὅπου θὰ εἰσήρχετο ὁ ἀρχιερεὺς μίαν φορὰν τὸν χρόνον, διὰ νὰ προσευχηθῇ πρὸς ἐξιλέωσιν τῶν ἁμαρτιῶν τοῦ λαοῦ.

Ἔδωκεν εἰς τὸν Σολομῶντα τὸ σχέδιον, τὸ ὁποῖον εἶχεν εἰς τὸν νοῦν του καὶ τὸ ὁποῖον ἀνεφέρετο εἰς τὰς αὐλὰς τοῦ ναοῦ τοῦ Κυρίου εἰς ὅλα τὰ γύρω δωμάτια τὰ προοριζόμενα ὡς θησαυροφυλάκια διὰ τὰ Ἅγια καὶ τὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων καὶ διὰ τὰ καταλύματα,

Ὁ Δαβὶδ ἔδωκεν ἐπίσης εἰς τὸν Σολομῶντα τὸ σχέδιον (πρότυπον), ποὺ εἶχε συλλάβει μὲ τὸν νοῦν του φωτιζόμενος ἀπὸ τὸν Θεόν, διὰ τὶς αὐλὲς τοῦ Ναοῦ τοῦ Κυρίου καὶ δι’ ὅλα τὰ γύρω-γύρω δωμάτια, ποὺ προωρίζοντο ὡς θησαυροφυλάκια τοῦ Ναοῦ τοῦ Κυρίου καὶ ὡς θησαυροφυλάκια τῶν ἱερῶν θησαυρῶν, οἱ ὁποῖοι ἦσαν ἀφιερωμένοι εἰς τὸν Κύριον, καὶ διὰ τὰ καταλύματα.

ποὺ προωρίζοντο διὰ τοὺς ἱερεῖς καὶ Λευίτας, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐξετέλουν κάθε ὑπηρεσίαν εἰς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου, δι’ ὅλα τὰ ἱερὰ σκεύη, τὰ ὁποῖα τὰ ἐχρησιμοποιοῦντο εἰς τὴν λατρείαν τοῦ ναοῦ τοῦ Κυρίου.

Ἐπίσης τοῦ ἔδωκε τὰ σχέδια διὰ τὶς ἐφημερίες τῶν ἱερέων καὶ τῶν Λευϊτῶν, διὰ κάθε εἶδος ἱερὰς διακονίας εἰς τὸν Ναὸν τοῦ Κυρίου καὶ δι’ ὅλα τὰ λειτουργικὰ σκεύη, ποὺ θὰ ἐχρησιμοποιοῦντο κατὰ τὴν λατρείαν εἰς τὸν Ναὸν τοῦ Κυρίου.

Ἔδωκεν ἐπίσης ὅλον τὸ βάρος τοῦ χρυσοῦ καὶ τοῦ ἀργυροῦ, ποὺ ἀπῃτεῖτο διὰ τὰ χρυσᾶ καὶ ἀργυρᾶ ἀντικείμενα τοῦ ναοῦ.

Τοῦ ἔδωκεν ἐπίσης ὁδηγίες διὰ τὸ πόσον βάρος χρυσοῦ καὶ ἀργύρου ἔπρεπε νὰ χρησιμοποιήσῃ διὰ τὴν κατασκευὴν τῶν λειτουργικῶν σκευῶν,

Ἔδωκεν ἐπίσης τὸ βάρος τοῦ μετάλλου, ποὺ ἐχρειάζετο διὰ τὰς λυχνίας καὶ τοὺς λύχνους.

ὅπως ἐπίσης καὶ διὰ κάθε λυχνίαν καὶ λυχνοστάτην.

Ἔδωκεν ἐπίσης εἰς τὸν Σολομῶντα τὸ βάρος τῶν διαφόρων τραπεζῶν, ὅπως καὶ τῆς τραπέζης τῆς προθέσεως. Ἑκάστη τράπεζα ἦτο χρυσῆ, ἐπίσης ἔδωκε καὶ τὸ βάρος τῶν ἀργυρῶν τραπεζῶν.

Τοῦ ἔδωκεν ἐπίσης ὁδηγίες διὰ τὸ βάρος τοῦ χρυσοῦ, ποὺ ἔπρεπε νὰ χρησιμοποιήσῃ διὰ τὶς διάφορες τράπεζες τοῦ Ναοῦ καὶ ἰδίως διὰ τὴν τράπεζαν τῆς Προθέσεως - κάθε τράπεζα ἦταν χρυσῆ - καθὼς ἐπίσης καὶ διὰ τὸ βάρος τοῦ ἀργύρου, ποὺ ἔπρεπε νὰ χρησιμοποιήσῃ διὰ τὶς ἀργυρὲς τράπεζες.

Ἔδωκε τὸ ἀπαιτούμενον μέταλλον διὰ τὰς περόνας, τὰ σπονδεῖα, τὰς χρυσᾶς φιάλας τὸ βάρος τῶν χρυσῶν αὐτῶν ἀντικειμένων, ὅπως καὶ τὸ βάρος τοῦ κάθε θυμιατηρίου.

Ὁ Δαβὶδ ἔδωκεν ἐπίσης ὁδηγίες διὰ τὸ πόσον βάρος χρυσοῦ καὶ ἀργύρου ἔπρεπε νὰ χρησιμοποιήσῃ διὰ τὶς κρεάγρες (τὰ μεγάλα πηρούνια διὰ τὰ κρέατα τῶν θυσιῶν), διὰ τὰ σπονδεῖα (ἀγγεῖα, μὲ τὰ ὁποῖα προσέφεραν θυσίαν σπονδῆς), διὰ τὶς χρυσὲς φιάλες, καὶ διὰ τὰ σκεύη, τὰ ὁποῖα ἦσαν χρυσᾶ καὶ ἀργυρᾶ, μέσα εἰς τὰ ὁποῖα ἀνεμείγνυαν τὸ σιμιγδάλι μὲ τὸ λάδι· ἐπίσης διὰ τὸ βάρος τοῦ κάθε θυμιατηρίου.

Ἔδωκε τὸ βάρος τοῦ ἀπὸ χρυσὸν καθαρὸν θυσιαστηρίου τῶν θυμιαμάτων, ὅπως ἐπίσης καὶ τὸν τύπον τοῦ ἅρματος τῶν Χερουβίμ τὰ ὁποῖα εἶχον ἀνοικτὰς τὰς πτέρυγάς των καὶ ἐσκίαζον ἄνω ἀπὸ τὴν Κιβωτὸν τῆς Διαθήκης τοῦ Κυρίου.

Ἐπίσης ὁ Δαβὶδ ἔδωκεν ὁδηγίες εἰς τὸν Σολομῶντα διὰ τὸ βάρος τοῦ καθαροῦ χρυσοῦ, ποὺ ἔπρεπε νὰ χρησιμοποιήσῃ διὰ τὸ θυσιαστήριον τῶν θυμιαμάτων· ἐπίσης τοῦ ἔδωκε τὸ σχέδιον (πρότυπον) διὰ τὴν κατασκευὴν τοῦ ἅρματος τῶν Χερουβείμ, ποὺ εἶχαν ἀνοικτὰ τὰ μεγάλα πτερά των, μὲ τὰ ὁποῖα ἐσκέπαζαν ἀπὸ πάνω τὴν Κιβωτὸν τῆς Διαθήκης τοῦ Κυρίου.

Ὅλα αὐτά, ὅπως εἶχαν παραδοθῇ γραπτῶς καὶ ἰδιοχείρως ἀπὸ τὸν Κύριον εἰς τὸν Δαυΐδ, ἔτσι ὁ Δαυῒδ τὰ παρέδωσεν εἰς τὸν Σολομῶντα. Τὰ παρέδωσε σύμφωνα μὲ τὴν δοθεῖσαν εἰς αὐτὸν σύνεσιν διὰ τὰ σχέδια καὶ τὴν κατεργασίαν τῶν ἱερῶν αὐτῶν ἀντικειμένων.

Ὅλα αὐτὰ τὰ ἔδωκεν ὁ Δαβὶδ εἰς τὸν Σολομῶντα, ὅπως τοῦ εἶχαν παραδοθῇ ἀπὸ τὸν Κύριον γραπτῶς καὶ ἰδιοχείρως. Τὰ παρέδωκε σύμφωνα μὲ τὰ σχέδια (πρότυπα), ποὺ τοῦ ἀπεκάλυψεν ὁ Θεός, καὶ τὴν σύνεσιν, ποὺ τοῦ ἔδωκεν ὁ Θεὸς διὰ τὴν κατεργασίαν ὅλων αὐτῶν τῶν ἱερῶν σκευῶν τοῦ Ναοῦ.

Εἶπεν ἔπειτα ὁ Δαυῒδ εἰς τὸν υἱόν του τὸν Σολομῶντα· «πάρε δύναμιν καὶ θάρρος καὶ προχώρει εἰς τὸ ἔργον σου. Μὴ φοβηθῇς καὶ μὴ πτοηθῇς τίποτε, διότι Κύριος ὁ Θεός μου εἶναι μαζῆ σου. Δὲν θὰ σὲ ἀφήσῃ καὶ δὲν θὰ σὲ ἐγκαταλείψῃ, ἕως ὅτου ἀποπερατώσῃς ὅλην τὴν ἐργασίαν τὴν ἀναφερομένην εἰς τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ ναοῦ τοῦ Κυρίου. Ἰδού, ἔδωκα εἰς σὲ τὸ ὑπόδειγμα τοῦ ναοῦ, τοῦ οἴκου αὐτοῦ, μὲ τὰ θησαυροφυλάκιά του, μὲ τὰ ὑπερῷα δωμάτια, τὰς ἐσωτερικὰς ἀποθήκας, τὸν χῶρον ὅπου θὰ εἶναι τὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων, σύμφωνα μὲ τὸ ὑπόδειγμα τοῦ ναοῦ τοῦ Κυρίου.

Κατόπιν ὁ Δαβὶδ εἶπε πρὸς τὸν Σολομῶντα, τὸν υἱόν του: «Ἔχε θάρρος καὶ προχώρησε μὲ ἀποφασιστικότητα ὡς γενναῖος ἄνδρας εἰς τὸ νὰ ἐπιτελέσῃς τὸ ἔργον αὐτό· μὴ φοβηθῇς, οὔτε νὰ κυριευθῇς ἀπὸ ἀγωνίαν καὶ ταραχήν, ὥστε νὰ τὰ χάσῃς, διότι ὁ Κύριος καὶ Θεός μου εἶναι μαζί σου. Δὲν θὰ σὲ ἀφήσῃ καὶ δὲν θὰ σὲ ἐγκαταλείψῃ, πρὶν τελειώσῃς ὅλες τὶς ἐργασίες, ποὺ πρέπει νὰ ὁλοκληρώσῃς διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν καὶ τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ Ναοῦ τοῦ Κυρίου. Καὶ νά· σοῦ παρέδωκα τὸ σχέδιον (πρότυπον) τοῦ Ναοῦ καὶ τῶν γύρω ἀπὸ αὐτὸν κτισμάτων καὶ τοῦ θησαυροφυλακίου του καὶ τῶν ὑπερώων δωματίων (ἀνωγείων) καὶ τῶν ἐσωτερικῶν ἀποθηκῶν καὶ τοῦ χώρου, ὅπου θὰ εὑρίσκωνται τὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων, εἰς τὰ ὁποῖα θὰ εἰσέρχεται ὁ ἀρχιερεύς, διὰ νὰ προσευχηθῇ πρὸς ἐξιλέωσιν τῶν ἁμαρτιῶν τοῦ λαοῦ· ὅλα δὲ αὐτὰ σύμφωνα μὲ τὸ σχέδιον (πρότυπον) τοῦ Ναοῦ τοῦ Κυρίου.

Ἰδού, μαζῆ σου θὰ εἶναι αἱ τάξεις τῶν ἱερέων καὶ τῶν Λευϊτῶν διὰ κάθε ἐργασίαν ἀναφερομένην εἰς τὸν ναόν. Εἰς κάθε ἔργον μαζῆ σου ἐπίσης θὰ εἶναι ὅλοι οἱ σοφοὶ καὶ ἱκανοὶ διὰ κάθε τέχνην ἄνθρωποι. Οἱ ἀρχηγοὶ καὶ ὅλος ὁ λαὸς θὰ εἶναι πρόθυμοι εἰς κάθε ἐντολήν, ποὺ θὰ τοὺς δώσῃς».

Ἐπὶ πλέον, νά· οἱ διάφορες τάξεις τῶν ἱερέων καὶ τῶν Λευϊτῶν εἶναι ἔτοιμες νὰ βοηθήσουν μὲ ὅλην τὴν δύναμίν των εἰς κάθε εἶδος ἐργασίας τοῦ Ναοῦ τοῦ Κυρίου. Μαζί σου εἶναι ἐπίσης, διὰ νὰ βοηθήσουν μὲ προθυμίαν εἰς κάθε εἶδος ἐργασίας, καὶ οἱ σοφοὶ καὶ ἱκανοὶ διὰ κάθε τέχνην ἐργάται καὶ ἔμπειροι τεχνῖται. Ὅπως ἐπίσης οἱ ἄρχοντες καὶ ὅλος ὁ λαὸς εἶναι ἐξ ὁλοκλήρου στὶς διαταγές σου».