Παραλειπομένων Α' 9

Ὅλοι αὐτοὶ οἱ Ἰσραηλῖται εἶχαν καταγραφῆ κατὰ γενεαλογίας καὶ ἦσαν γραμμένοι εἰς τὸ βιβλίον τῶν βασιλέων τοῦ Ἰσραὴλ καὶ τοῦ Ἰούδα, μαζῆ μὲ ὅσους εἶχαν μεταφερθῆ αἰχμάλωτοι εἰς τὴν Βαβυλῶνα ἐξ αἰτίας τῶν παρανομιῶν των.

Ὅλος ὁ Ἰσραηλιτικὸς λαὸς εἶχε καταγραφῆ εἰς τοὺς γενεαλογικοὺς καταλόγους κατὰ τὶς οἰκογένειές των καὶ ὅλοι αὐτοὶ ἦσαν καταχωρισμένοι εἰς τὸ «βιβλίον τῶν βασιλέων Ἰσραὴλ καὶ Ἰούδα» μαζὶ μὲ ἐκείνους, ποὺ εἶχαν μεταφερθῆ αἰχμάλωτοι εἰς τὴν Βαβυλῶνα πρὸς τιμωρίαν ἕνεκα τῶν ἁμαρτιῶν καὶ τῆς ἀποστασίας των.

Οἱ πρῶτοι κάτοικοι, οἱ ὁποῖοι ἐγκατεστάθησαν εἰς τὰς παραχωρηθείσας πρὸς αὐτοὺς πόλεις μεταξὺ τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, ἦσαν οἱ ἱερεῖς, οἱ Λευῖται καὶ οἱ ἄλλοι ὑπηρέται τοῦ ναοῦ.

Οἱ πρῶτοι κάτοικοι, οἱ ὁποῖοι εἶχαν ἐγκατασταθῇ εἰς τὶς περιοχὲς καὶ τὶς πόλεις, ποὺ τοὺς εἶχαν παραχωρηθῇ, ὅταν κατεκτήθη ἡ Παλαιστίνη, ἦσαν: Οἱ Ἰσραηλῖται (λαϊκοί), οἱ ἱερεῖς, οἱ Λευῖται καὶ οἱ κατώτεροι ὑπηρέται τοῦ Ναοῦ.

Εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ κατῴκησαν ἐκ τῆς φυλῆς τοῦ Ἰούδα, ἐκ τῆς φυλῆς τοῦ Βενιαμίν, ἀπὸ τὰς φυλὰς Ἐφραὶμ καὶ Μανασσῆ οἱ ἑξῆς·

Εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ ἑκατοίκησε λαὸς ἀπὸ τὴν φυλὴν τοῦ Ἰούδα καὶ ἀπὸ τὴν φυλὴν τοῦ Βενιαμὶν καὶ ἀπὸ τὶς φυλὲς τῶν Ἐφραὶμ καὶ Μανασσῆ. Ἑκατοίκησαν δηλαδή:

Ὁ Γνωθὶ υἱὸς τοῦ Ἀμμιούδ, υἱοῦ τοῦ Ἀμρί, ὁ ὁποῖος ἦτο υἱὸς τῶν ἀπογόνων τοῦ Φαρές, ὁ δὲ Φαρές ἦτο υἱὸς τοῦ Ἰούδα.

Ὁ Γνωθί, ὁ υἱὸς τοῦ Ἀμμιούδ, ὁ ὁποῖος ἦταν υἱὸς τοῦ Ἀμρί, ὁ ὁποῖος (Ἀμρί) ἦταν υἱὸς τῶν ἀπογόνων τὸν Φαρές, ὁ ὁποῖος (Φαρές) ἦταν υἱὸς τὸν Ἰούδα.

Ἀπὸ τοὺς υἱοὺς τοῦ Σηλωνὶ κατῴκησαν ὁ πρωτότοκος υἱός του ὁ Ἀσαΐα καὶ τὰ παιδιὰ αὐτοῦ.

Καὶ ἀπὸ τοὺς υἱούς (ἀπογόνονς) τὸν Σηλωνὶ ἑκατοίκησαν: Ὁ Ἀσαΐας, ὁ πρωτότοκος υἱός του, καὶ οἱ υἱοί (ἀπόγονοί) του.

Ἀπὸ τοὺς υἱοὺς τοῦ Ζαρά κατῴκησαν ὁ Ἰεὴλ καὶ οἱ ἀπόγονοι αὐτοῦ, ἐν ὅλῳ ἑξακόσιοι ἐνενήκοντα.

Ἀπὸ τοὺς υἱούς (ἀπογόνους) τοῦ Ζαρὰ ἐκατοίκησαν: Ὁ Ἰεὴλ καὶ οἱ ἀδελφοί (ἀπόγονοι ἢ συγγενεῖς) των. Συνολικῶς ἐκατοίκησαν εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ ἀπὸ τὴν φυλὴν τοῦ Ἰούδα ἑξακόσιοι ἐνενήντα (690).

Ἀπὸ τοὺς υἱοὺς του Βενιαμὶν κατῴκησαν ὁ Σαλώ, ὁ υἱὸς τοῦ Μοσολλάμ, ὁ ὁποῖος ἦτο υἱὸς τοῦ Ὠδουΐα, υἱοῦ τοῦ Ἀσινοῦ.

Ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τῆς φυλῆς Βενιαμὶν ἐκατοίκησαν εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ: Ὁ Σαλώ, ὁ υἱὸς τοῦ Μοσολλάμ, ὁ ὁποῖος ἦταν υἱὸς τοῦ Ὠδουΐα, υἱοῦ τοῦ Ἀσινοῦ.

Ὁ Ἰεμναά, ὁ υἱὸς τοῦ Ἱεροβοάμ, καὶ ὁ Ἠλώ· αὐτοὶ εἶναι οἱ υἱοὶ τοῦ Ὀζί, υἱοῦ τοῦ Μαχίρ, υἱοῦ τοῦ Μασσαλήμ, υἱοῦ τοῦ Σαφατία, ὁ ὁποῖος ἦτο υἱὸς τοῦ Ραγουήλ, υἱοῦ τοῦ Ἰεμναΐ.

Καὶ ὁ Ἰεμναά, ὁ υἱὸς τοῦ Ἱεροβοάμ, καὶ ὁ Ἠλώ. Αὐτοὶ ἦσαν υἱοὶ τοῦ Ὀζί, υἱοῦ τοῦ Μαχίρ. Καὶ ὁ Μασαλλίμ, ὁ υἱὸς τοῦ Σαφατία, υἱοῦ τοῦ Ραγουήλ, ὁ ὁποῖος (Ραγουὴλ) ἦταν υἱὸς τοῦ Ἰεμναΐ.

Μαζῆ των ἐγκατεστάθησαν καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτῶν κατὰ τὰς οἰκογενείας των, ἐν ὅλῳ ἐννεακόσιοι πεντήκοντα ἓξ. Ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἄνδρες ἦσαν ἀρχηγοὶ τῶν πατριαρχικῶν οἰκογενειῶν.

Καὶ οἱ ἀδελφοί (ἀπόγονοι ἢ συγενεῖς) των κατὰ τὶς γενεές (οἰκογένειές) των, σννολικῶς ἐννιακόσιοι πενῆντα ἕξι (956)· ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἄνδρες ἦσαν ἀρχηγοὶ τῶν πατριαρχικῶν οἰκογενειῶν των, κατὰ τὶς πατριαρχικές των οἰκογένειες.

Ἀπὸ δὲ τοὺς ἱερεῖς κατῴκησαν ὁ Ἰωδαέ, ὁ Ἰωαρίμ, ὁ Ἰσχίν,

Ἀπὸ τοὺς ἱερεῖς ἐκατοίκησαν εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ: Ὁ Ἰωδαέ, ὁ Ἰωαρίμ, ὁ Ἰαχίν·

ὁ Ἀζαρία υἱὸς τοῦ Χελκία, υἱοῦ τοῦ Μοσσολλάμ, υἱοῦ τοῦ Σαδώκ, υἱοῦ τοῦ Μαραϊώθ, υἱοῦ τοῦ Ἀχιτώβ, ὁ ὁποῖος ἦτο ἄρχων εἰς τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ.

καὶ ὁ Ἀζαρία, ὁ υἱὸς τοῦ Χελκία, υἱὸν τὸν Μοσολλάμ, υἱὸν τὸν Σαδώκ, υἱοῦ τοῦ Μαραϊώθ, υἱοῦ τὸν Ἀχιτώβ, ὁ ὁποῖος ἦταν ἄρχων εἰς τὸν Ναὸν τὸν Θεόν.

Καὶ ὁ Ἀδαῒα ὁ υἱὸς τοῦ Ἰραάμ, υἱοῦ τοῦ Φασχώρ, υἱοῦ τοῦ Μελχία καὶ ὁ Μαασαία υἱὸς τοῦ Ἀδιήλ, υἱοῦ τοῦ Ἐζιρά, υἱοῦ τοῦ Μοσολλάμ, υἱοῦ τοῦ Μασελμώθ, υἱοῦ τοῦ Ἐμμήρ.

Καὶ ὁ Ἀδάϊα, ὁ υἱὸς του Ἴρααμ, υἱοῦ τὸν Φασχώρ, νίον τοῦ Μελχία· καὶ ὁ Μαασαία, ὁ υἱὸς του Ἀδιήλ, υἱοῦ τοῦ Ἐζιρά, υἱοῦ τοῦ Μοσολλάμ, υἱοῦ τοῦ Μασελμώθ, υἱοῦ τοῦ Ἐμμήρ.

Οἱ ἀδελφοὶ αὐτῶν ἦσαν ἀρχηγοὶ τῶν πατριαρχικῶν οἰκογενειῶν, ἀνήρχοντο εἰς χιλίους ἑπτακοσίους ἑξήκοντα, ἦσαν ἱκανοὶ καὶ δυνατοὶ ἄνδρες διὰ τὰς ἐργασίας εἰς ἐξυπηρέτησιν τοῦ ναοῦ τοῦ Θεοῦ.

Καὶ οἱ ἀδελφοί (συγγενεῖς) των, ποὺ ἦσαν ἀρχηγοὶ πατριαρχικῶν οἰκογενειῶν, ἀνήρχοντο εἰς χιλίους ἑπτακοσίους ἑξῆντα (1.760). Ὅλοι αὐτοὶ ἦσαν δυνατοὶ καὶ πολὺ ἱκανοὶ διὰ τὰ βαριὰ διακονήματα καὶ τὶς ἐπίπονες ὑπηρεσίες, ποὺ ἦσαν ἀπαραίτητα εἰς τὸν Ναὸν τοῦ Θεοῦ.

Ἀπὸ τοὺς Λευίτας ἦσαν· ὁ Σαμαΐα υἱὸς τοῦ Ἀσώβ, υἱοῦ τοῦ Ἐζρικάμ, υἱοῦ τοῦ Ἀσαβία ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Μεραρί,

Ἀπὸ τοὺς Λευῖτες ἐκατοίκησαν εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ: Ὁ Σαμαΐα, ὁ υἱὸς τοῦ Ἀσώβ, υἱοῦ τοῦ Ἐζρικάμ, υἱοῦ τοῦ Ἀσαβία, ἀπὸ τοὺς υἱοὺς (ἀπογόνους) τοῦ Μεραρί.

ὁ Βακβακάρ, ὁ Ἀρής, ὁ Γαλαὰλ καὶ ὁ Ματθανίας υἱὸς τοῦ Μιχὰ υἱοῦ τοῦ Ζεχρὶ ἀπογόνου τοῦ Ἀσάφ.

Καὶ ὁ Βακβακάρ, ὁ Ἀρής, ὁ Γαλαὰλ καὶ ὁ Ματθανίας, ὁ υἱὸς τοῦ Μιχά, υἱοῦ τοῦ Ζεχρί, υἱοῦ τοῦ Ἀσάφ.

Ὁ Ἀβδία υἱὸς τοῦ Σαμία, υἱοῦ τοῦ Γαλαάλ, υἱοῦ τοῦ Ἰδιθοῦν, ὁ Βαραχία υἱὸς τοῦ Ὀσσά, υἱοῦ τοῦ Ἑλκανά, ὁ ὁποῖος κατοικοῦσεν εἰς τὰς κωμοπόλεις Νετωφατί.

Καὶ ὁ Ἀβδία, ὁ υἱὸς τοῦ Σαμία, υἱοῦ τοῦ Γαλαάλ, υἱοῦ τοῦ Ἰδιθούν· καὶ ὁ Βαραχία, ὁ υἱὸς τοῦ Ὀσσά, υἱοῦ τοῦ Ἐλκανά, ὁ ὁποῖος ἐκατοικοῦσε εἰς τὰ χωριὰ τῶν Νετωφατιτῶν.

Οἱ θυρωροὶ δὲ τοῦ ναοῦ ἦσαν ὁ Σαλώμ, ὁ Ἀκούμ, ὁ Τελμών, ὁ Αἰμάν καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτῶν. Ὁ Σαλὼμ ἦτο ἀρχηγὸς μεταξὺ αὐτῶν.

Οἱ Θυρωροί, ποὺ ἐκατοίκησαν εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, ἦσαν: Ὁ Σαλώμ, ὁ Ἀκούμ, ὁ Τελμών, ὁ Αἰμὰν καὶ οἱ ἀδελφοί (συγγενεῖς) των. Ὁ Σαλὼμ ἦταν ὁ ἀρχηγός των.

Αὐτὸς ἦτο ἀρχηγὸς τῆς βασιλικῆς πύλης τοῦ ναοῦ, ἡ ὁποία ἔκειτο πρὸς ἀνατολὰς μέχρι τῆς ἐποχῆς ποὺ ἐγράφοντο αὐτά. Αὐτοὶ ἦσαν οἱ θυρωροὶ τῆς κατασκηνώσεως τῶν ἀνδρῶν τῆς φυλῆς Λευί.

Μέχρι τῆς ἡμέρας αὐτῆς (τῆς ἡμέρας ποὺ ἔγραφεν ὁ ἱερὸς συγγραφεύς) ὁ Σαλὼμ ἐφρουροῦσε τὴν ἀνατολικὴν πύλην τοῦ Ναοῦ, διὰ τῆς ὁποίας ἔμπαινε εἰς τὸν Ναὸν ὁ βασιλιᾶς. Αὐτοὶ ἦσαν οἱ Θυρωροὶ τῆς κατασκηνώσεως (τοῦ στρατοπέδου) τῶν ἀπογόνων τῆς φυλῆς τοῦ Λευΐ. (Κατ’ ἄλλην ἑρμηνείαν: Αὐτοὶ ἐφρουροῦσαν προηγουμένως τὶς πύλες τοῦ στρατοπέδου τῶν ἀπογόνων τῆς φυλῆς τοῦ Λευΐ).

Καὶ ὁ Σαλὼμ υἱὸς τοῦ Κωρή, υἱοῦ τοῦ Ἀβιασάφ, υἱοὶ τοῦ Κορέ, καὶ οἱ ἀδελφοί του ἀπὸ τὴν οἰκογένειαν τοῦ πατρός του οἱ Κορῖται, εἶχον ἀναλάβει τὸ ἔργον νὰ φρουροῦν τὰς θύρας τῆς Σκηνῆς. Οἱ δὲ πατέρες αὐτῶν εἶχον ἀναλάβει νὰ φρουροῦν τὴν εἴσοδον τοῦ στρατοπέδου τῶν Ἰσραηλιτῶν.

Ὁ Σαλώμ, ὁ υἱὸς τοῦ Κωρή, υἱοῦ τοῦ Ἀβιασάφ, υἱοῦ τοῦ Κορέ, καὶ οἱ ἀδελφοί (συγγενεῖς) του ἀπὸ τὴν οἰκογένειαν τοῦ πατέρα του, οἱ Κορῖται, ἦσαν ὑπεύθυνοι (σκοποί) διὰ τὴν φρούρησιν τῆς Σκηνῆς, ὅπως ἀκριβῶς καὶ οἱ προπάτορές των ἦσαν φύλακες καὶ φρουροὶ τῆς εἰσόδου εἰς τὸ στρατόπεδον τοῦ Κυρίου (τῶν Ἰσραηλιτῶν).

Ὁ Φινεές, ὁ υἱὸς τοῦ Ἐλεάζαρ, ἦτο ἀρχηγὸς αὐτῶν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καὶ αὐτοὶ ἦσαν ὑπὸ τὰς διαταγάς του.

Ὁ Φινεές, ὁ υἱὸς τοῦ Ἐλεάζαρ, ἦταν ὁ προϊστάμενός των ἐνώπιον τοῦ Κυρίου (κατὰ τὸ Ἑβραϊκόν: Εἴθε ὁ Κύριος νὰ εἶναι μαζί του), καὶ αὐτοὶ ἦσαν ὑπὸ τὶς διαταγές του.

Ὁ Ζαχαρίας, ὁ υἱὸς τοῦ Μασαλαμί, ἦτο θυρωρὸς εἰς τὴν θύραν τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου.

Ὁ Ζαχαρίας, ὁ υἱὸς τοῦ Μασαλαμί, ἦταν ὁ Θυρωρὸς καὶ φύλακας εἰς τὴν εἴσοδον τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου.

Ὅλοι αὐτοὶ οἱ ἄνδρες, οἱ ὁποῖοι εἶχαν ἐκλεγῆ ὡς θυρωροὶ εἰς τὰς διαφόρους πύλας, ἀνήρχοντο εἰς διακοσίους δώδεκα. Ἦσαν δὲ ἐγγεγραμμένοι κατὰ τὰς γενεαλογίας αὐτῶν εἰς τὰς πόλεις των. Αὐτοὺς διὰ τὴν πίστιν καὶ εὐσυνειδησίαν των ὥρισεν ὁ Δαυῒδ καὶ ὁ προφήτης Σαμουὴλ εἰς τὰς ὑπηρεσίας αὐτάς.

Ὅλοι, ὅσοι εἶχαν ἐκλεγῆ φύλακες καὶ φρουροῖ διὰ τὶς εἰσόδους καὶ τὶς πύλες, ἦσαν διακόσιοι δώδεκα (212). Αὐτοὶ εἶχαν καταγραφῆ κατὰ τοὺς γενεαλογικοὺς καταλόγους τῶν τόπων, ὅπου ἐζοῦσαν. Ὅλους αὐτούς (κατ’ ἄλλην ἑρμηνείαν: Τοὺς προγόνους ὅλων αὐτῶν) τοὺς ὥρισαν ὁ βασιλιᾶς Δαβὶδ καὶ ὁ προφήτης Σαμουὴλ εἰς τὶς ὑπεύθυνες αὐτές θέσεις, ἕνεκα τῆς πίστεως καὶ τῆς εὐσεβείας των εἰς τὸν Θεόν.

Αὐτοὶ καὶ τὰ τέκνα των ἐτοποθέτηθησαν ὡς φρουροὶ εἰς τὰς πύλας τοῦ ναοῦ τοῦ Κυρίου, ὅπως ἦσαν ἄλλοτε καὶ ἐπὶ τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου.

Αὐτοὶ καὶ οἱ ἀπόγονοί των συνέχιζαν να φυλάττουν καὶ νὰ φρουροῦν τὶς πύλες τοῦ Ναοῦ τοῦ Κυρίου (ὅπως ἐφρουροῦσαν προηγουμένως) καὶ τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου.

Εἰς τὰ τέσσαρα σημεῖα τοῦ ὁρίζοντος εὑρίσκοντο αἱ πύλαι, ἄρα καὶ οἱ θυρωροί, δηλαδὴ πρὸς ἀνατολάς, πρὸς δυσμάς, πρὸς βορρᾶν καὶ πρὸς νότον.

Οἱ πύλες ἦσαν στραμμένες πρὸς τὰ τέσσερα σημεῖα τοῦ ὁρίζοντος· πρὸς τὴν ἀνατολήν, πρὸς τὴν δύσιν, πρὸς τὸν βορρᾶν καὶ πρὸς τὸν νότον. Κάθε μία εἶχε καὶ τὸν ἀρχιφύλακά της.

Οἱ ἀδελφοὶ αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι ἔμεναν εἰς τὰ χωρία των, εἶχαν τὴν ὑποχρέωσιν καὶ τὸ δικαίωμα νὰ ἔρχονται ἀπὸ καιροῦ εἰς καιρὸν ἐπὶ ἑπτὰ ἡμέρας πλησίον ἐκείνων.

Καὶ οἱ ἀδελφοί (οἱ συγγενεῖς) τῶν φρουρῶν αὐτῶν, ποὺ ἔμεναν εἰς τὰ χωριά των, ἔπρεπε νὰ ἔρχωνται ἐπὶ μίαν ἑβδομάδα ἀπὸ καιροῦ εἰς καιρόν (κατὰ διαστήματα) διὰ νὰ τοὺς βοηθοῦν εἰς τὸ ἔργον τῆς φρουρήσεως.

Διότι τέσσαρες ἦσαν οἱ ἀρχηγοὶ τῶν θυρωρῶν, εἰς τοὺς ὁποίους εἶχον ἐμπιστευθῆ τὴν ὑπηρεσίαν αὐτήν. Οἱ δὲ Λευῖται εἶχον τὴν ἐπίβλεψιν τῶν δωματίων τοῦ ναοῦ καὶ τῶν θησαυροφυλακίων τοῦ ναοῦ τοῦ Θεοῦ. Δι’ αὐτὸ καὶ ἔμεναν κοντὰ εἰς τὸν ναόν.

Διότι τὴν σταθεράν, ἀποκλειστικὴν καὶ πλήρη εὐθύνην τῶν πυλῶν τὴν εἶχαν τέσσερις Λευῖται ἀρχηγοὶ τῶν θυρωρῶν - φυλάκων. Οἱ Λευῖται ἦσαν ἐπίσης ὑπεύθυνοι διὰ τὰ δωμάτια (κελλιά) τοῦ Ναοῦ καὶ διὰ τοὺς θησαυρούς (ἢ θησαυροφυλάκια) τοῦ Ναοῦ τοῦ Θεοῦ.

Διότι εἰς αὐτοὺς εἶχεν ἀνατεθῆ αὐτὴ ἡ φύλαξις καὶ εἰς αὐτοὺς εἶχον δοθῇ τὰ κλειδιά, διὰ νὰ ἀνοίγουν κάθε πρωῒ τὰς θύρας τοῦ ἱεροῦ.

Αὐτοὶ ἔμεναν μονίμως κοντὰ εἰς τὸν Ναόν, διότι εἶχαν ὡς ἔργον των τὴν εὐθύνην νὰ φρουροῦν τὸν Ναὸν καὶ τὴν εὐθύνην νὰ ἀνοίγουν κάθε πρωῒ τὶς πύλες τοῦ Ναοῦ.

Μερικοὶ ἀπὸ αὐτοὺς ἦσαν ἐπιτετραμμένοι διὰ τὴν ἐπίβλεψιν τῶν ἱερῶν σκευῶν τῆς ὑπηρεσίας τοῦ ναοῦ, τὰ ὁποῖα εἰσῆγον καὶ ἐξῆγον, ἀφοῦ προηγουμένως τὰ ἀριθμοῦσαν πάντοτε.

Ἄλλοι ἀπὸ τοὺς Λευῖτες ἦσαν ὑπεύθυνοι διὰ τὰ ἱερὰ σκεύη, ποὺ ἐχρησιμοποιοῦντο εἰς τὴν λατρείαν. Αὐτοὶ τὰ ἤλεγχαν καὶ τὰ ἐμετροῦσαν πάντοτε κάθε φορὰν ποὺ τὰ ἔβγαζαν (διὰ χρῆσιν) καὶ κάθε φορὰν ποὺ τὰ ἐμάζευαν (μετὰ τὴν χρῆσιν), ὥστε νὰ μὴ χαθῇ τίποτε.

Ἄλλοι ἀπὸ αὐτοὺς εἶχαν ἀναλάβει τὴν ἐπίβλεψιν ἐπὶ ὅλων τῶν ἄλλων ἱερῶν σκευῶν τοῦ θυσιαστηρίου, ὅπως ἐπίσης καὶ ἐπὶ τῆς σεμιγδάλεως, τοῦ οἴνου, τοῦ λιβανωτοῦ καὶ τῶν ἀρωμάτων.

Ἄλλοι ἀπὸ τοὺς Λευῖτες εἶχαν ἀναλάβει τὴν ἐπίβλεψιν ὅλων τῶν ἄλλων ἱερῶν ἀντικειμένων τοῦ θυσιαστηρίου· ὅπως ἐπίσης καὶ τοῦ σιμιγδαλιοῦ, τοῦ κρασιοῦ, τοῦ λαδιοῦ, τοῦ λιβανιοῦ καὶ τῶν ἀρωμάτων.

Ἀπὸ τοὺς υἱοὺς τῶν ἱερέων ὑπῆρχον τεχνῖται ἱκανοί, οἱ ὁποῖοι κατεσκεύαζαν μύρα καὶ ἀρώματα.

Ἀλλὰ τὴν εὐθύνην διὰ τὴν παρασκευὴν τῶν μύρων καὶ τῶν ἀρωμάτων τὴν εἶχαν ἄλλα εἰδικὰ καὶ ἱκανὰ πρόσωπα ἀπὸ τὴν τάξιν τῶν ἱερέων.

Ἕνας ἀπὸ τοὺς Λευίτας, ὁ Ματταθίας (πρωτότοκος υἱὸς τοῦ Σαλὼμ τοῦ Κορίτου) εἶχεν ὡς καθῆκον νὰ φροντίζῃ διὰ τὰς θυσίας, τὰς ὁποίας ὁ μέγας ἀρχιερεὺς προσέφερε διὰ τοῦ τηγάνου.

Ἕνας ἀπὸ τοὺς Λευῖτες, ὁ Ματταθίας (αὐτὸς εἶναι ὁ πρωτότοκος υἱὸς τοῦ Σαλώμ, ἀπὸ τὴν οἰκογένειαν τοῦ Κορέ), ἦταν ὑπεύθυνος διὰ τὴν ἐπιμέλειαν τῶν θυσιῶν, ποὺ ἑτοιμάζοντο εἰς τὸ τηγάνι (εἰδικὲς οὐσίες ἀπὸ σιμιγδάλι ζυμωμένο μὲ λάδι, χωρὶς προζύμι) καὶ οἱ ὁποῖες προσεφέροντο εἰς τὸν Κύριον διὰ τὸν ἀρχιερέως.

Ὁ Βαναΐας ὁ Κααθίτης, ἕνας ἀπὸ τοὺς ἀδελφοὺς αὐτῶν, εἶχεν ἐπωμισθῆ τὴν φροντίδα νὰ ἑτοιμάζῃ τοὺς ἄρτους τῆς προθέσεως κατὰ πᾶν Σάββατον.

Ὁ Βαναΐας, ἀπὸ τὴν οἰκογένειαν τοῦ Καάθ, ἕνας ἀπὸ τοὺς ἀδελφούς (συγγενεῖς) τῶν Λευϊτῶν, ἦταν ὑπεύθυνος διὰ τὴν ἑτοιμασίαν κάθε Σάββατον τῶν δώδεκα ἱερῶν ἄρτων τῆς Προθέσεως.

Αὐτοὶ ἦσαν, ποὺ ἔψαλλαν τῇ συνοδεία μουσικῶν ὀργάνων, οἱ ἀρχηγοὶ τῶν πατριαρχικῶν οἰκογενειῶν τῶν Λευϊτῶν, οἱ τακτοποιημένοι κατὰ τάξεις, ὥστε ἡμέραν καὶ νύκτα νὰ εἶναι εἰς τὰ ἔργα των.

Καὶ αὐτοί (κατ’ ἄλλην ἑρμηνείαν: Ὡρισμένοι ἀπὸ τὶς οἰκογένειες τῶν Λευιτῶν) ἦσαν οἱ ψάλται, ποὺ ἔψαλλαν μὲ τὴν συνοδείαν μουσικῶν ὀργάνων· ἦσαν δὲ ἀρχηγοὶ τῶν πατριαρχικῶν οἰκογενειῶν τῶν Λευϊτῶν καὶ χωρισμένοι κατὰ ἐφημερίες· (αὐτοὶ ἦσαν ἐλεύθεροι ἀπὸ ἄλλα καθήκοντα) διότι εὑρίσκοντο εἰς συνεχῆ ὑπηρεσίαν ἡμέραν καὶ νύκτα.

Αὐτοὶ εἶναι οἱ ἀρχηγοὶ τῶν πατριαρχικῶν οἴκων τῶν Λευϊτῶν, οἱ ἀρχηγοὶ κατὰ τὰς οἰκογενείας αὐτῶν. Αὐτοὶ εἶχαν κατοικήσει εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ.

Αὐτοὶ (ποὺ ἀνεφέρθησαν ἀνωτέρω) ἦσαν οἱ ἀρχηγοὶ τῶν πατριαρχικῶν οἰκογενειῶν τῶν Λευϊτῶν, ἀρχηγοὶ κατὰ τὴν γενεαλογικήν των σειράν. Αὐτοὶ ἐγκατεστάθησαν εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ.

Εἰς τὴν Γαβαὼν εἶχεν ἐγκατασταθῆ ὁ πατὴρ Γαβαών, ὁ Ἰεήλ. Ἡ σύζυγός του ὠνομάζετο Μααχά.

Εἰς τὴν Γαβαὼν ἐγκατεστάθη ὁ Ἰεήλ, ὁ ἰδρυτὴς καὶ ἀρχηγὸς τῆς πόλεως Γαβαών, τὸ δὲ ὄνομα τῆς γυναίκας του ἦταν Μααχά.

Πρωτότοκος υἱός του ἦτο ὁ Ἀβαδών, ἔπειτα δὲ ἦσαν ὁ Σούρ, ὁ Κίς, ὁ Βαάλ, ὁ Νήρ, ὁ Ναδάβ,

Ὁ πρωτότοκος υἱός του ἦταν ὁ Ἀβαδών. Οἱ ἄλλοι υἱοί του ἦσαν: Ὁ Σούρ, ὁ Κίς, ὁ Βαάλ, ὁ Νήρ, ὁ Ναδάβ,

ὁ Γεδοὺρ καὶ ὁ ἀδελφός, ὁ Ζακχοὺρ καὶ ὁ Μακελώθ.

ὁ Γεδούρ, ὁ ἀδελφός του, ὁ Ζακχούρ, ὁ Μακελώθ.

Ὁ Μακελὼθ ἀπέκτησεν υἱὸν τὸν Σαμαά. Αὐτοὶ ἐγκατεστάθησαν ἐν μέσῳ τῶν ἀδελφῶν των εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, ἐν μέσῳ τῶν ἀδελφῶν των.

Ὁ δὲ Μακελὼθ ἐγέννησε τὸν Σαμαά. Αὐτοὶ ἐγκατεστάθησαν μεταξὺ τῶν ἀδελφῶν (συγγενῶν) των εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα. Μεταξὺ τῶν ἀδελφῶν (συγγενῶν) των ἐκατοίκησαν.

Ὁ Νὴρ ἀπέκτησεν υἱὸν τὸν Κίς, ὁ Κὶς ἀπέκτησεν υἱὸν τὸν Σαούλ, ὁ Σαοὺλ ἀπέκτησε τὸν Ἰωνάθαν, τὸν Μελχισουέ, τὸν Ἀμιναδάβ καὶ τὸν Ἀσαβάλ.

Καὶ ὁ Νὴρ ἐγέννησε τὸν Κίς, ὁ δὲ Κὶς ἐγέννησε τὸν Σαούλ. Ὁ Σαοὺλ ἐγέννησε τὸν Ἰωνάθαν, τὸν Μελχισουέ, τὸν Ἀμιναδὰβ καὶ τὸν Ἀσαβάλ.

Υἱὸς τοῦ Ἰωνάθαν ἦτο Μεριβαάλ. ὁ Μεριβαὰλ ἀπέκτησεν υἱὸν τὸν Μιχά.

Υἱὸς τοῦ Ἰωνάθαν ἦταν ὁ Μεριβαάλ, ὁ δὲ Μεριβαὰλ ἐγέννησε τὸν Μιχά.

Υἱοὶ δὲ τοῦ Μιχὰ ἦσαν ὁ Φιθών, ὁ Μαλὰχ καὶ ὁ Θαράχ.

Υἱοὶ τοῦ Μιχὰ ἦσαν: Ὁ Φιθών, ὁ Μαλάχ, ὁ Θαράχ.

Ὁ Ἀχὰζ ἀπέκτησεν υἱὸν τὸν Ἰαδά, ὁ Ἰαδὰ ἀπέκτησεν υἱὸν τὸν Γαλεμέθ, τὸν Γαζμὼθ καὶ τὸν Ζαμβρί. Ὁ Ζαμβρὶ ἀπέκτησε τὸν Μασά.

Καὶ ὁ Ἄχαζ ἐγέννησε τὸν Ἰαδὰ καὶ ὁ Ἰαδὰ ἐγέννησε τὸν Γαλεμέθ, τὸν Γαζμὼθ καὶ τὸν Ζαμβρί. Ὁ Ζαμβρὶ ἐγέννησε τὸν Μασά,

Ὁ Μασὰ ἀπέκτησεν υἱὸν τὸν Βαανά, τοῦ Βαανὰ υἱὸς ἦτο ὁ Ραφαΐα, τοῦ Ραφαΐα υἱὸς ἦτο ὁ Ἐλασὰ καὶ τοῦ Ἐλασὰ υἱὸς ἦτο ὁ Ἐσήλ.

ὁ δὲ Μασὰ ἐγέννησε τὸν Βαανά. Ὁ Ραφαΐα ἦταν υἱὸς τοῦ Βαανά, ὁ Ἐλασὰ ἦταν υἱὸς τοῦ Ραφαΐα καὶ ὁ Ἐσὴλ ἦταν υἱὸς τοῦ Ἐλασά.

Ὁ Ἐσὴλ ἀπέκτησεν ἓξ υἱούς, οἱ ὁποῖοι ὠνομάζοντο: Ὁ πρωτότοκος τοῦ Ἐζρικάμ, ἔπειτα ἀπὸ αὐτὸν ὁ Ἰσμαήλ, ὁ Σαραΐα, ὁ Ἀβδία, ὁ Ἀνὰν καὶ ὁ Ἀσά. Αὐτοὶ εἶναι οἱ υἱοὶ τοῦ Ἐσήλ.

Ὁ Ἐσηλ εἶχεν ἕξι υἱούς, τῶν ὁποίων τὰ ὀνόματα ἦσαν: Ἐζρικάμ, ὁ πρωτότοκος υἱὸς τοῦ Ἐσήλ· κατόπιν ὁ Ἰσμαήλ, ὁ Σαραΐα, ὁ Ἀβδία, ὁ Ἀνάν καὶ ὁ Ἀσά. Ὅλοι αὐτοὶ ἦσαν υἱοὶ τοῦ Ἐσήλ.