Παραλειπομένων Β' 1

Ὁ Σολομών, ὁ υἱὸς τοῦ Δαυΐδ, ἐνισχύθη καὶ ἐστερεώθη εἰς τὴν βασιλείαν του. Κύριος δὲ ὁ Θεὸς ἦτο μαζῆ του, ὁ ὁποῖος καὶ τὸν ἐξύψωσε μεγάλως.

Ὁ Σολομών, ὁ υἱὸς τὸν Δαβίδ, ἰσχυροποιήθη καὶ ἐσταθεροποιήθη εἰς τὸ βασιλέων τοῦ, ὁ δὲ Κύριος καὶ Θεὸς τοῦ ἦταν μαζὶ τοῦ καὶ τὸν εὐλογοῦσε, τὸν καθιστοῦσε ὀλονὲν ἰσχυρότερον καὶ τὸν ἐδόξαζε πάρα πολύ.

Ὁ Σολομὼν ἔδωσε τότε διαταγὴν εἰς ὅλους τοὺς Ἰσραηλίτας, εἰς τοὺς χιλιάρχους, τοὺς ἑκατοντάρχους, τοὺς δικαστὰς καὶ εἰς ὅλους τοὺς ἄλλους ἄρχοντας τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ καὶ τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν οἰκογενειῶν, νὰ συγκεντρωθοῦν εἰς τὸ ὕψωμα Γαβαών.

Καὶ ὁ Σολομὼν διέταξεν ὅλον τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαόν, τοὺς χιλιάρχους καὶ τοὺς ἑκατοντάρχους καὶ τοὺς δικαστὰς καὶ ὅλους τοὺς ἄρχοντας τῶν Ἰσραηλιτῶν, τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν οἰκογενειῶν νὰ συγκεντρωθοῦν εἰς τὸ ὕψωμα τῆς Γαβαών.

Ἐκεῖ μετέβη ὁ Σολομών, ὅπως καὶ ὅλοι οἱ συγκεντρωθέντες, εἰς τὸ ὕψωμα πλησίον τῆς Γαβαών, ὅπου εὑρίσκετο ἡ Σκηνὴ τοῦ Μαρτυρίου τοῦ Θεοῦ, τὴν ὁποίαν εἶχε κατασκευάσει εἰς τὴν ἔρημον ὁ Μωϋσῆς, ὁ δοῦλος τοῦ Θεοῦ.

Ἔτσι ὁ Σολομὼν καὶ ὅλη ἡ συνάθροισις τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ ἐπῆγε εἰς τὴν ὑψηλὴν τοποθεσίαν, ἡ ὁποία ἦταν (κοντά) εἰς τὴν Γαβαών, ὅπου εὑρίσκετο ἡ Σκηνὴ τοῦ Μαρτυρίου τοῦ Θεοῦ, τὴν ὁποίαν κατεσκεύασεν ὁ Μωϋσῆς, ὁ δοῦλος τοῦ Θεοῦ, εἰς τὴν ἔρημον.

Τὴν Κιβωτὸν ὅμως τοῦ Μαρτυρίου τοῦ Θεοῦ εἶχε μεταφέρει ὁ Δαυῒδ ἀπὸ τὴν πόλιν Καριαθιαρὶμ εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ εἰς θέσιν, ὅπου εἶχε προηγουμένως ἑτοιμάσει, διότι ἐκεῖ εἶχε στήσει Σκηνὴν δι’ αὐτήν.

(Ὅμως τὴν Κιβωτὸν τοῦ Μαρτυρίου τοῦ Θεοῦ μετέφερεν ὁ Δαβὶδ ἀπὸ τὴν πόλιν Καριαθιαρὶμ εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, εἰς τὸν τόπον, ποὺ εἶχε προετοιμάσει δι’ αὐτὴν ὁ Δαβίδ, διότι ἐκεῖ ἔστησε δι’ αὐτὴν σκηνήν).

Τὸ δὲ χάλκινον θυσιαστήριον, τὸ ὁποῖον εἶχε κατασκευάσει ὁ Βεσελεὴλ ὁ υἱὸς τοῦ Οὐρίου υἱοῦ τοῦ Ὤρ, εὑρίσκετο ἐκεῖ εἰς τὴν Γαβαὼν ἀπέναντι ἀπὸ τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου. Πρὸς τὸ θυσιαστήριον αὐτὸ ἐπορεύθησαν ὁ Σολομὼν καὶ ὅλη ἡ συγκέντρωσις, διὰ νὰ προσφέρουν ἐπάνω εἰς αὐτὸ θυσίαν.

Ἐπίσης εἰς τὸ ὕψωμα τῆς Γαβαὼν εὑρίσκετο καὶ τὸ χάλκινον θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων, τὸ ὁποῖον κατεσκεύασε βάσει θείου σχεδίου ὁ Βεσελεήλ, ὁ υἱὸς τοῦ Οὐρίου καὶ ἐγγονὸς τοῦ Ὤρ. Τὸ θυσιαστήριον ἐκεῖνο εὑρίσκετο ἐμπρὸς εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου, ἡ ὁποία ἦταν στημένη εἰς τὸ ὕψωμα τῆς Γαβαών. Ἐκεῖ ἐπῆγαν ὁ βασιλιᾶς Σολομὼν καὶ ὅλη ἡ συνάθροισις τῶν Ἰσραηλιτῶν, διὰ νὰ προσφέρουν θυσίαν εἰς τὸν Θεὸν καὶ νὰ τὸν λατρεύσουν.

Ὁ Σολομὼν προσέφερε πράγματι εἰς τὸ χαλκοῦν αὐτὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων, ποὺ εὑρίσκετο ἐνώπιον τοῦ Κυρίου ἐκεῖ εἰς τὴν Σκηνήν, προσέφερεν ἐπάνω εἰς αὐτὸ χίλια ζῶα ὡς ὁλοκαυτώματα.

Καὶ ὁ Σολομὼν προσέφερεν ἐκεῖ, ἐπάνω εἰς τὸ χάλκινον θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων τῆς Γαβαών, τὸ ὁποῖον εὑρίσκετο ἐμπρὸς εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου καὶ ἑπομένως ἐμπρὸς εἰς τὸν Κύριον, χίλια ζῶα ὡς θυσίαν ὁλοκαυτώσεως.

Τὴν ἑπομένην νύκτα παρουσιάσθη ὁ Θεὸς εἰς τὸν Σολομῶντα καὶ τοῦ εἶπε· «ζήτησέ μου, τί θέλεις νὰ σοῦ δώσω».

Ἐκεῖ εἰς τὴν Γαβαὼν παρουσιάσθη τὴν νύκτα ἐκείνην εἰς τὸν Σολομῶντα, ἐνῷ ἐκοιμᾶτο, ὁ Θεὸς μὲ θεῖον καὶ ἱερὸν καὶ ὑπερφυσικὸν ὄνειρον καὶ τοῦ εἶπε: Ζήτησέ μου τί θὰ ἤθελες νὰ σοῦ δώσω».

Ὁ Σολομὼν ἀπήντησε πρὸς τὸν Θεόν· «Σὺ ἔδειξες πρὸς τὸν πατέρα μου, τὸν Δαυΐδ, τὴν μεγάλην σου ἀγαθότητα καὶ καλωσύνην καὶ ὤρισες νὰ βασιλεύσω ἐγώ, ἀντὶ ἐκείνου.

Καὶ ὁ Σολομὼν ἀπάντησε πρὸς τὸν Θεόν: «Σὺ ἔδειξες πάντοτε πολλὴν καλωσύνην καὶ ἐφέρθης μὲ μεγάλην συγκατάβασιν καὶ σταθερὰν ἀγάπην πρὸς τὸν Δαβίδ, τὸν πατέρα μου, καὶ μὲ ἀνεκήρυξες ὡς διάδοχόν του εἰς τὸν βασιλικὸν θρόνον.

Καὶ τώρα, Κύριε ὁ Θεός, ἂς ἐκπληρωθῇ ἡ κατὰ πάντα ἀξιόπιστος ὑπόσχεσίς σου πρὸς τὸν Δαυΐδ, τὸν πατέρα μου, διότι σὺ μὲ ἀνέδειξες βασιλέα εἰς λαὸν τόσον πολυάριθμον, ὅσος εἶναι ὁ κονιορτὸς τῆς γῆς.

Τώρα λοιπόν, Κύριε καὶ Θεέ, ἂς ἐκπληρωθῇ, σὲ παρακαλῶ, ἡ ὑπόσχεσις, τὴν ὁποίαν ἔδωκες πρὸς τὸν Δαβίδ, τὸν πατέρα μου· διότι σὺ μὲ ἀνεκήρυξες καὶ ὤρισες νὰ βασιλεύσω εἰς λαὸν τόσον πολυάριθμον καὶ ἀναρίθμητον, ὅπως τὸ χῶμα τῆς γῆς.

Δός μου, λοιπόν, σὲ παρακαλῶ σοφίαν καὶ σύνεσιν, διὰ νὰ ἀναστρέφομαι συνετῶς ἐν μέσῳ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ καὶ νὰ τὸν κυβερνῶ ὅπως πρέπει, διότι ποιὸς ἄνθρωπος, χωρὶς τὴν ἰδικήν σου βοήθειαν, ἠμπορεῖ νὰ κυβερνᾷ ὀρθῶς τὸν πρλυάριθμον αὐτὸν λαόν σου;»

Τώρα λοιπόν, Κύριε, δῶσε μου, σὲ παρακαλῶ, σοφίαν, ἡ ὁποία εἶναι δῶρον τῆς θείας παιδαγωγίας σου, καὶ σύνεσιν καὶ φρόνησιν, ὥστε νὰ γνωρίζω πῶς νὰ ἀναστρέφωμαι καὶ νὰ συμπεριφέρωμαι εἰς τὴν ζωήν μου μεταξὺ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ καὶ πῶς νὰ τὸν κυβερνῶ· διότι πῶς ἀλλιῶς ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ διοικῇ ὅπως πρέπει καὶ νὰ κρίνῃ τὸν τόσον πολυάριθμον αὐτὸν λαόν σου;»

Ὁ Θεὸς ἀπήντησε πρὸς τὸν Σολομῶντα· «ἐπειδὴ τέτοια συνετὴ καὶ ἀξιέπαινος ἐπιθυμία ἐγενήθη εἰς τὴν καρδίαν σου καὶ δὲν ἐζήτησες πλούτη χρημάτων οὔτε δόξαν, οὔτε τὴν ζωὴν τῶν ἐχθρῶν σου, οὔτε μακροζωΐαν ἰδικήν σου δὲν ἐζήτησες, ἀλλὰ ἐζήτησες διὰ τὸν ἑαυτόν σου σοφίαν καὶ σύνεσιν μὲ τὸν σκοπὸν νὰ κυβερνᾷς καὶ νὰ κατευθύνῃς τὸν λαόν μου, ἐπάνω εἰς τὸν ὁποῖον ἐγὼ σὲ κατέστησα βασιλέα,

Καὶ ὁ Θεὸς ἀπάντησε εἰς τὴν προσευχὴν τοῦ Σολομῶντος: «Ἐπειδὴ ἐπεθύμησες κάτι τὸ πνευματικὸν καὶ ὄχι ὑλικὸν μὲ τὴν καρδιά σου καὶ ἔκαμες ἔτσι σωστὴν ἐκλογὴν καὶ δὲν ἐζήτησες πλούτη καὶ θησαυρούς, οὔτε δόξαν, οὔτε τὸν θάνατον τῶν ἐχθρῶν σου, οὔτε ἐζήτησες πολλὰ χρόνια ζωῆς, ἀλλ’ ἐζήτησες διὰ τὸν ἑαυτόν σου σοφίαν καὶ φρόνησιν, διὰ νὰ διοικῇς καὶ νὰ κρίνῃς τὸν λαόν μου, εἰς τὸν ὁποῖον σὲ ὥρισα νὰ βασιλεύῃς,

δίδω εἰς σὲ αὐτὴν τὴν σοφίαν καὶ τὴν σύνεσιν. Ἐπὶ πλέον θὰ σοῦ δώσω καὶ πλούτη καὶ χρήματα καὶ δόξαν, τόσα πολλά, ὅσα κανείς ποτὲ βασιλεὺς προηγουμένως ἀπὸ σὲ δὲν ἀνεδείχθη ὅμοιός σου, οὔτε καὶ ἔπειτα ἀπὸ σὲ θὰ αναδειχθῇ ἄλλος ὅμοιος πρὸς σέ».

σοῦ δίδω τὴν σοφίαν καὶ τὴν γνῶσιν, τὴν ὀξυδέρκειαν καὶ τὴν φρόνησιν. Θὰ σοῦ δώσω ὅμως ἐπίσης καὶ πλούτη καὶ χρήματα καὶ δόξαν, τόσον πολλά, ὥστε δὲν ὑπῆρξε ποτὲ πρὶν ἀπὸ σὲ ἄλλος βασιλιᾶς μεταξὺ τῶν βασιλέων ὅμοιός σου, ἀλλ’ οὔτε καὶ θὰ παρουσιασθῇ ποτὲ μετὰ ἀπὸ σὲ ἄλλος ἰσάξιος σου».

Ἔπειτα ὁ Σολομὼν ἐπέστρεψεν ἀπὸ τὸ ὕψωμα ἐκεῖνο τῆς Γαβαὼν εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ ἐμπρὸς εἰς τὴν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου καὶ ἔγινεν ὁ βασιλεὺς εἰς τὸν ἰσραηλιτικὸν λαόν.

Καὶ ὁ Σολομὼν ἐπέστρεψεν ἀπὸ τὴν ὑψηλὴν τοποθεσίαν τῆς Γαβαὼν εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα ἐνώπιον τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου (κατ’ ἄλλην ἑρμηνείαν: Ἀπὸ τὴν Γαβαών, ἀπ’ ἔμπροσθεν τῆς Σκηνῆς τοῦ Μαρτυρίου, εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα) καὶ ἔγινε ὁ βασιλιᾶς τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ.

Ὁ Σολομὼν συνεκέντρωσε πολεμικὰ ἅρματα καὶ ἱππεῖς, ὥστε ἔφθασε νὰ ἔχῃ χίλια τετρακόσια ἅρματα καὶ δώδεκα χιλιάδες ἱππεῖς. Ἀφῆκε δὲ αὐτὰ εἰς εἰδικὰς πόλεις, εἰς τὰς πόλεις τῶν πολεμικῶν ἁρμάτων, ἐνῶ ὁ στρατὸς εὑρίσκετο μαζῆ μὲ τὸν βασιλέα εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ.

Κατόπιν ὁ Σολομὼν συνεκέντρωσε πολεμικὰ ἅρματα καὶ ἱππεῖς· ἀπέκτησε δὲ χίλια τετρακόσια (1.400) πολεμικὰ ἅρματα καὶ δώδεκα χιλιάδες (12.000) ἱππεῖς. Αὐτὰ τὰ ἐτοποθέτησεν εἰς τὶς πόλεις τῶν πολεμικῶν ἁρμάτων, ὁ δὲ στρατὸς εὑρίσκετο εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ μὲ τὸν βασιλιᾶ.

Ἀπέκτησε δὲ ὁ βασιλεὺς τόσον πολὺ ἀργύριον καὶ χρυσίον εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, ὡσὰν τοὺς λίθους, καὶ τόσας πολλὰς κέδρους εἰς ὅλην τὴν Ἰουδαίαν, ὡσὰν τὶς συκαμινιὲς ποὺ ὑπάρχουν πολυάριθμοι εἰς τὴν πεδιάδα.

Καὶ ὁ Σολομὼν ἔκαμεν, ὥστε κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς βασιλείας του τὸ ἀσῆμι καὶ τὸ χρυσάφι εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ νὰ αὐξηθοῦν τόσον πολύ, ὥστε νὰ γίνουν κοινὰ καὶ συνηθισμένα ὅπως οἱ πέτρες· ἐπίσης τὰ κέδρινα ξύλα ἦσαν τόσον ἄφθονα, ὅπως οἱ πολυάριθμες κοινές, συνήθεις μουριὲς εἰς τὴν πεδιάδα (τῶν Φιλισταίων).

Ἐπὶ πλέον ὁ Σολομὼν ἔκαμνε διαμετακομιστικὸν ἐμπόριον ἵππων ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον ποὺς ἄλλας χώρας. Οἱ ἔμποροι τοῦ βασιλέως ἐπλήρωναν αὐτοὺς καὶ τοὺς μετεπώλουν ἔπειτα εἰς ἄλλας ἀγοράς.

Ἐπίσης ὁ Σολομὼν ἀνέλαβε τὴν ἐξαγωγὴν καὶ τὴν ἐμπορίαν ἵππων ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον, οἱ δὲ ἔμποροι τοῦ βασιλιᾶ ἐπλήρωναν τὴν ἀξίαν τῶν ἵππων, τοὺς ἀγόραζαν καὶ τοὺς ἐμπορεύοντο (τοὺς ἐπωλοῦσαν ἀλλοῦ).

Οἱ ἔμποροι ἤρχοντο καὶ ἐξῆγον ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον ἅρματα καὶ ἵππους καὶ ἐπωλοῦσαν ἕνα πολεμικὸν ἅρμα ἀντὶ ἑξακοσίων ἀργυρῶν σίκλων, ἕνα δὲ ἵππον ἀντὶ ἑκατὸν πενῆντα ἀργυρῶν σίκλων. Ἀπὸ δὲ τὴν Ἰουδαίαν οἱ ἔμποροι αὐτοὶ μεταπωλοῦσαν αὐτὰ εἰς ὅλους τοὺς βασιλεῖς τῶν Χετταίων καὶ τοὺς βασιλεῖς τῆς Συρίας.

Οἱ ἔμποροι τοῦ βασιλιᾶ ἀνέβαιναν ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον καὶ ἀπὸ ἐκεῖ ἔκαμναν ἐξαγωγὴν τῶν ἵππων ἐρχόμενοι δὲ ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον ἐπωλοῦσαν ἕνα πολεμικὸν ἅρμα ἀντὶ ἑξακοσίων (600) ἀργυρῶν σίκλων καὶ ἕνα ἴππον ἀντὶ ἑκατὸν πενῆντα (150) ἀργυρῶν σίκλων. Ἔτσι ἐγίνετο ἡ μεταπώλησις ἁρμάτων καὶ ἵππων ἀπὸ τὴν Ἰουδαίαν πρὸς ὅλους τοὺς βασιλεῖς τῶν Χετταίων καὶ τοὺς βασιλεῖς τῆς Συρίας.