Παραλειπομένων Β' 13

Ὁ Ἀβιὰ ἔγινε βασιλεὺς εἰς τὸ βασίλειον τοῦ Ἰούδα κατὰ τὸ δέκατον ὄγδοον ἔτος τῆς βασιλείας του Ἱεροβοάμ.

Κατὰ τὸ δέκατον ὄγδον ἔτος τῆς βασιλείας τὸν Ἱεροβοάμ (βασιλιᾶ τοῦ Ἰσραὴλ) ἀνεκηρύχθη βασιλιᾶς τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰούδα ὁ Ἀβιά (υἱὸς τοῦ Ροβοάμ).

Τρία ἔτη ἐβασίλευσεν εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ. Ἡ μητέρα του ὠνομάζετο Μααχά, ἦτο θυγάτηρ του Οὐριὴλ τοῦ καταγομένου ἀπὸ τὴν πόλιν Γαβαών. Μεταξὺ δὲ τοῦ Ἀβιὰ καὶ τοῦ Ἱεροβοὰμ ὑπῆρχε πόλεμος.

Ὁ Ἀβιὰ ἐβασίλευσεν ἐπὶ τρία ἔτη μὲ ἔδραν τὴν Ἱερουσαλήμ. Τὸ ὄνομα τῆς μητέρας του ἦταν Μααχά, αὐτὴ δὲ ἦταν κόρη τοῦ Οὐριήλ, ὁ ὁποῖος κατήγετο ἀπὸ τὴν πόλιν Γαβαών. Ὑπῆρχε δὲ (ἢ ὀρθότερον: Συνεχίζετο δὲ ὁ) πόλεμος μεταξὺ τοῦ Ἀβιὰ καὶ τοῦ Ἱεροβοάμ.

Ὁ Ἀβιὰ παρετάχθη εἰς μάχην ἐναντίον του Ἱεροβοὰμ μὲ στρατὸν τετρακοσίων χιλιάδων ἐμπειροπολέμων ἀνδρῶν. Ἀλλὰ καὶ ὁ Ἰεροβοὰμ παρετάχθη ἐναντίον του πρὸς μάχην μὲ ὀκτακοσίας χιλιάδας γενναίων πολεμικῶν ἀνδρῶν.

Καὶ ὁ Ἀβιὰ παρετάχθη εἰς μάχην κατὰ τοῦ Ἱεροβοὰμ μὲ στρατιωτικὴν δύναμιν τετρακοσίων χιλιάδων (400.000) ἰσχυρῶν (ἐπιλέκτων) πολεμιστῶν ἐνῷ ὁ Ἱεροβοὰμ ἀντιπαρετάχθη ἐναντίον του ἕτοιμος διὰ μάχην μὲ ὀκτακόσιες χιλιάδες (800.000) γενναίων πολεμιστῶν ἀνδρῶν.

Ἀπὸ τὸ ὄρος Σομόρων, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται εἰς τὴν ὀρεινὴν χώραν τῆς φυλῆς του Ἐφραίμ, ὁ Ἀβιὰ ἐσηκώθη καὶ εἶπε πρὸς τοὺς ἐχθρούς του τοὺς Ἰσραηλίτας· «ἀκούσατέ με, Ἱεροβοὰμ καὶ σεῖς οἱ Ἰσραηλῖται.

Καὶ ὁ Ἀβιὰ ἀπὸ τὸ ὄρος Σομόρων, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται εἰς τὴν ὀρεινὴν περιοχὴν τῆς φυλῆς τοῦ Ἐφραίμ, ἐσηκώθη ὄρθιος, ἀπηυθύνθη πρὸς τὸν στρατὸν τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰσραὴλ καὶ εἶπεν: «Ἀκοῦστε, Ἱεροβοὰμ καὶ ὅλοι οἱ Ἰσραηλῖται.

Δὲν γνωρίζετε σεῖς ὅτι Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραὴλ ἔδωσε τὴν βασιλείαν ἐπὶ ὅλου τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ διὰ παντὸς εἰς τὸν Δαυῒδ καὶ τοὺς υἱούς του καὶ τοῦτο μὲ διαθήκην ἅλατος, δηλαδὴ ἀκατάλυτον;

Δὲν γνωρίζετε ὅτι ὁ Κύριος, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ, ἔδωκεν εἰς τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαὸν βασιλιᾶ κυρίαρχον, μονάρχην αἰώνιον τὸν Δαβὶδ καὶ τοὺς ἀπογόνους του μὲ διαθήκην ἀδιάλυτον, ἀπαραβίαστον καὶ σταθεράν;

Καὶ ὅμως ὁ Ἱεροβοάμ, ὁ υἱὸς τοῦ Ναβὰτ ὁ δοῦλος αὐτὸς τοῦ Σολομῶντος τοῦ υἱοῦ τοῦ Δαυΐδ, ἀπεστάτησεν ἀπὸ τὸν κύριόν του.

Παρ’ ὅλα αὐτὰ ὁ Ἱεροβοάμ, ὁ υἱὸς τοῦ Ναβάτ, ὁ δοῦλος τοῦ Σολομῶντος, υἱοῦ τοῦ Δαβίδ, ἐσηκώθη καὶ ἐπανεστάτησε κατὰ τοῦ κυρίου του.

Γύρω δὲ ἀπὸ αὐτὸν συνεκεντρώθησαν ἄνδρες διεφθαρμένοι καὶ παράνομοι. Μαζῆ δὲ μὲ αὐτοὺς ἀντιστάθηκε ἐναντίον τοῦ Ροβοὰμ τοῦ υἱοῦ τοῦ Σολομῶντος. Ὁ Ροβοὰμ τότε ἦτο μικρὸς εἰς τὴν ἡλικίαν καὶ δειλὸς εἰς τὴν καρδίαν. Δι’ αὐτὸ δὲ καὶ δὲν ἠμπόρεσε νὰ ἀντισταθῇ ἐναντίον τοῦ Ἱεροβοάμ.

Καὶ ἐμαζεύθησαν γύρω του ἄνδρες ἀχρεῖοι, διεφθαρμένοι καὶ παράνομοι καὶ μὲ τὴν βοήθειαν τῶν ἀντεστάθη ἐναντίον τοῦ Ροβοάμ, τοῦ υἱοῦ τοῦ Σολομῶντος· ἡ ἀντίστασίς των ἐπέτυχε, διότι ὁ Ροβοὰμ ἦταν τότε πολὺ νέος, ἄπειρος καὶ δειλὸς κατὰ τὸ φρόνημα καὶ δι’ αὐτὸ ἦταν ἀνίκανος νὰ ἀντισταθῇ κατὰ τοῦ Ἱεροβοάμ.

Καὶ τώρα σεῖς ἐπήρατε τὴν ἀπόφασιν νὰ ἀντισταθῆτε ἐναντίον τῆς βασιλείας τοῦ Κυρίου, ἡ ὁποία εὑρίσκεται εἰς τὰ χέρια τῶν υἱῶν τοῦ Δαυΐδ. Εἶσθε, βέβαια, πολυάριθμοι καὶ μαζῆ σας ἔχετε τοὺς χρυσοῦς εἰδωλολατρικοὺς μόσχους, τοὺς ὁποίους κατεσκεύασε καὶ παρέδωσεν εἰς σᾶς ὁ Ἱεροβοὰμ ὡς θεούς.

Τώρα λοιπὸν σεῖς προσπαθεῖτε νὰ ἀντισταθῆτε ἐναντίον τῆς κυριάρχου βασιλείας τοῦ Κυρίου, τὴν ὁποίαν κρατοῦν καὶ ἀσκοῦν οἱ ἀπόγονοι τοῦ Δαβίδ, σε·ῖς δὲ εἶσθε πολυάριθμοι καὶ ἔχετε μαζί σας τοὺς χρυσοῦς μόσχους, τοὺς ὁποίους κατεσκεύασεν ὁ Ἱεροβοὰμ διὰ νὰ τοὺς λατρεύετε ὡς θεούς!

Ἀλήθεια, σεῖς δὲν ἐδιώξατε τοὺς ἀληθινοὺς ἱερεῖς τοῦ Κυρίου, τοὺς ἀπογόνους του Ἀαρών, καὶ τοὺς Λευίτας καὶ ἐκάματε διὰ τὸν ἑαυτόν σας ἱερεῖς, προερχομένους ἀπὸ ὁποιονδήποτε λαὸν ὅλης τῆς χώρας; Καθένας, ὁ ὁποῖος ἤρχετο νὰ ἀφιερώσῃ τὸν ἑαυτόν του φέρων εἰς τὰ χέρια του μόσχον καὶ ἑπτὰ κριούς, ἐγίνετο ἱερεὺς εἰς θεὸν μὴ πραγματικόν.

Ἀλήθεια· σεῖς δὲν εἶσθε ἐκεῖνοι, ποὺ ἐδιώξατε τοὺς ἱερεῖς τοῦ Κυρίου, τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἀαρών, καὶ τοὺς Λευῖτες καὶ εἰς ἀντικατάστασίν των ἐκάματε διὰ τοὺς ἑαυτούς σας ἱερεῖς, οἱ ὁποῖοι δὲν κατάγονται ἀπὸ τὴν ἱερατικὴν φυλὴν τοῦ Ἀαρών, ἀλλὰ προέρχονται ἀπὸ ὁποιονδήποτε λαὸν ὅλης τῆς χώρας; (Κατὰ τὸ Ἑβραϊκόν: Ὅπως οἱ λαοὶ ἄλλων χωρῶν;) Ὁποιοσδηποτε ἤρχετο καὶ παρουσιάζετο διὰ νὰ καθαγιασθῇ, κρατῶντας εἰς τὰ χέρια του ἕνα μοσχάρι καὶ ἑπτὰ κριάρια, ἐγίνετο ἀμέσως ἱερεὺς εἰς ἀνύπαρκτον θεόν, θεόν - εἴδωλον!

Ἡμεῖς ὅμως δὲν ἐγκαταλείψαμεν Κύριον τὸν Θεόν μας καὶ οἱ ἀληθινοὶ ἱερεῖς, οἱ ἀπόγονοι δηλαδὴ τοῦ Ἀαρών, ὑπηρετοῦν ἐδῶ τὸν Κύριον μαζῆ μὲ τοὺς Λευίτας, τακτοποιημένοι εἰς τὰς ἱερατικὰς αὐτῶν τάξεις.

Ἐμεῖς ὅμως δὲν ἐγκατελείψαμεν τὸν Κύριον, τὸν Θεόν μας· οἱ δὲ ἱερεῖς του, ποὺ εἶναι ἀπόγονοι τῆς ἱερατικῆς φυλῆς τοῦ Ἀαρών, τελοῦν τὰ ἱερατικά των καθήκοντα πρὸς τὸν Κύριον, οἱ δὲ Λευῖται τοὺς ὑπηρετοῦν, διῃρημένοι κατὰ τὶς ἐφημερίες των.

Αὐτοὶ προσφέρουν θυμίαμα εἰς τὸν Κύριον, ὅπως ἐπίσης καὶ τὸ καθιερωμένον διὰ κάθε πρωΐαν καὶ ἑσπέραν ὁλοκαύτωμα· προσφέρουν καὶ τὸ εὐῶδες θυμίαμα τὸ σύνθετον ἀπὸ πολλὰ ἀρώματα. Αὐτοὶ θέτουν τοὺς ἄρτους τῆς προθέσεως ἐπάνω εἰς τὴν καθαρὰν τράπεζαν, ἀνάπτουν κάθε ἀπόγευμα τοὺς λύχνους τῆς χρυσῆς λυχνίας. Καὶ ταῦτα, διότι ἡμεῖς τηροῦμεν τὰς ἐντολὰς Κυρίου τοῦ Θεοῦ τῶν πατέρων μας, ἐνῶ σεῖς τὸν ἔχετε ἐγκαταλείψει.

Αὐτοὶ προσφέρουν εἰς τὸν Κύριον θυμίαμα καὶ τὴν καθωρισμένην Οὐσίαν ὁλοκαυτώματος κάθε πρωῒ καὶ κάθε δείλι, ὅπως ἐπίσης καὶ τὸ εὐῶδες θυμίαμα, ποὺ κατασκευάζεται ἀπὸ πολλὰ ἀρώματα. Ἐπίσης τοποθετοῦν τοὺς ἄρτους τῆς Προθέσεως ἐπάνω εἰς τὴν νομικῶς καθαρὰν τράπεζαν, καὶ κάθε ἀπόγευμα ἀνάβουν τοὺς λύχνους, ποὺ εἶναι ἐπάνω εἰς τὴν χρυσῆν λυχνίαν. Κάμνουν ὅλα αὐτά, διότι ἐμεῖς κρατοῦμεν καὶ φυλάττομεν τὶς ἐντολές (διατάγματα) τοῦ Κυρίου, τοῦ Θεοῦ τῶν πατέρων μας, ἐνῷ σεῖς τὸν ἔχετε ἐγκαταλείψει.

Ἰδού, ἰδικός μας ἀρχηγὸς καὶ μαζῆ μὲ ἡμᾶς εἶναι ὁ Κύριος καὶ οἱ ἱερεῖς του, ὅπως καὶ αἱ ἱεραὶ σάλπιγγες, διὰ νὰ σαλπίζουν δι’ ἡμᾶς τὰ ἱερὰ σαλπίσματά των. Παιδιὰ τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, μὴ πολεμῆτε Κύριον τὸν Θεὸν τῶν πατέρων σας, διότι δὲν θὰ εὐοδωθῇ ὁ πόλεμός σας ἐναντίον μας».

Καὶ τώρα, νά! Μαζί μας, ὡς ἀρχηγός μας εἶναι ὁ Κύριος, καὶ οἱ ἱερεῖς του μὲ τὶς ἱερὲς σάλπιγγες εἶναι ἕτοιμοι νὰ σαλπίσουν τὸ εἰδικὸν διακεκομμένον σάλπισμα συναγερμοῦ καὶ νὰ μᾶς καλέσουν εἰς μάχην ἐναντίον σας! Ἰσραηλῖται, μὴ πολεμήσετε ἐναντίον τοῦ Κυρίου, τοῦ Θεοῦ τῶν πατέρων μας, διότι θὰ εὐοδωθῇ ὁ πόλεμός σας· θὰ ἀποτύχετε!»

Ὁ Ἱεροβοὰμ δὲν συνεκινήθη ἀπὸ αὐτά, ἀλλὰ ἔστησε τὴν ἐνέδραν του ὀπίσω ἀπὸ τοὺς Ἰουδαίους. Ἔτσι δὲ ὑπῆρχε στρατὸς τοῦ Ἱεροβοὰμ ἐμπρὸς ἀπὸ τὸν στρατὸν τῶν Ἰουδαίων καὶ πίσω ἀπὸ αὐτοὺς ἦτο ἡ ἐνέδρα.

Ὅμως ὁ Ἱεροβοὰμ ἀπέστειλεν ἐν τῷ μεταξὺ μίαν ἐνέδραν στρατιωτῶν νὰ προχωρήσῃ εἰς τὸ πίσω μέρος τοῦ στρατοῦ τοῦ Ἀβιά· ἔτσι ἡ μὲν κυρία δύναμις τοῦ στρατοῦ τοῦ Ἱεροβοὰμ εὑρίσκετο ἀπέναντι ἀπὸ τὸν στρατὸν τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰούδα, ἡ δὲ ἐνέδρα εὑρίσκετο εἰς τὸ πίσω μέρος του.

Ὁ στρατὸς τῶν Ἰουδαίων ἐστράφη ὀπίσω καὶ ἰδοὺ εἶδεν αἴφνης, ὅτι ὁ πόλεμος ἐναντίον αὐτῶν ἦτο καὶ ἔμπροσθεν καὶ ὄπισθεν, μὲ κραυγὴν δὲ μεγάλην ἐζήτησαν τὸν Κύριον πρὸς βοήθειαν, οἱ δὲ ἱερεῖς ἐσάλπισαν μὲ τὰς ἱερὰς σάλπιγγας.

Ὅταν ὁ στρατὸς τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰούδα ἐκύτταξε πίσω, εἶδεν ἔξαφνα ὅτι ἦσαν κυκλωμένοι· ὁ ἐχθρὸς ἦταν ἕτοιμος νὰ τοὺς ἐπιτεθῇ ἀπὸ ἐμπρὸς καὶ ἀπὸ πίσω! Τότε μὲ φωνὴν δυνατὴν ἐζήτησαν βοήθειαν ἀπὸ τὸν Κύριον, οἱ δὲ ἱερεῖς ἐσάλπισαν μὲ τὶς σάλπιγγές των.

Ὁ στρατὸς τῶν Ἰουδαίων ἐβόησε μὲ μεγάλην κραυγήν, ὁ δὲ Κύριος ἐκτύπησε τὸν Ἱεροβοὰμ καὶ τὸν ἰσραηλιτικὸν λαὸν ἐμπρὸς εἰς τὸν Ἀβιὰ καὶ εἰς τὸν ἰουδαϊκὸν λαόν.

Καὶ ὅλος ὁ στρατὸς τῶν Ἰουδαίων ἐφώναξε μὲ φωνὴν ἰσχυρὰν τὴν πολεμικὴν ἰαχήν, ὁπότε συνέβη τοῦτο: Καθὼς ὁ στρατὸς τῶν Ἰουδαίων ἐφώναζε μὲ φωνὴν ἰσχυρὰν καὶ ὡρμοῦσε εἰς τὴν μάχην, ὁ Κύριος ἐκτύπησε τὸν Ἱεροβοὰμ καὶ τὸν Ἰσραηλιτικὸν στρατὸν ἐνώπιον τοῦ Ἀβιὰ καὶ τοῦ Ἰουδαϊκοῦ στρατοῦ.

Οἱ Ἰσραηλῖται ἐτράπησαν εἰς φυγὴν ἐνώπιον τῶν Ἰουδαίων καὶ παρέδωκεν αὐτοὺς ὁ Κύριος εἰς τὰ χέρια τῶν Ἰουδαίων.

Ἔτσι οἱ Ἰσραηλῖται ἐτράπησαν εἰς φυγὴν ἐνώπιον τῶν Ἰουδαίων, καὶ ὁ Κύριος τοὺς παρέδωκεν εἰς τὰ χέρια τῶν νικητῶν Ἰουδαίων.

Ὁ Ἀβιὰ καὶ ὁ στρατός του ἐκτύπησαν καὶ ἐπέφεραν μεγάλην καταστροφήν, ὥστε ἔπεσαν εἰς τὸ πεδίον τῆς μάχης νεκροὶ πεντακόσιαι χιλιάδες ἐμπειροπόλεμοι ἄνδρες.

Καὶ ὁ Ἀβιὰ καὶ ὁ στρατός του τοὺς ἐκτύπησαν καὶ τοὺς ἐπροξένησαν μεγάλην καταστροφήν· ἐφονεύθησαν τότε ἀπὸ τὸν στρατὸν τῶν Ἰσραηλιτῶν πεντακόσιες χιλιάδες (500.000) ἰσχυροί (ἐπίλεκτοι) ἄνδρες.

Οἱ Ἰσραηλῖται ἐταπεινώθησαν κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην, οἱ δὲ Ἰουδαίοι ὑπερίσχυσαν καὶ τοὺς ἐνίκησαν, διότι εἶχαν στηρίξει τὰς ἐλπίδας των εἰς Κύριον τὸν Θεὸν τῶν πατέρων των.

Ἔτσι κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην ἐταπεινώθησαν οἱ Ἰσραηλῖται, ἐνῷ ἐνίκησαν οἱ Ἰουδαῖοι, διότι ἐστήριξαν τὶς ἐλπίδες των εἰς τὸν Κύριον, τὸν Θεὸν τῶν πατέρων των.

Ὁ Ἀβιὰ κατεδίωξε τὸν Ἱεροβοὰμ καὶ κατέλαβε τὰς πόλεις αὐτοῦ, τὴν Βαιθὴλ καὶ τὰς περὶ αὐτὴν κώμας, τὴν Ἰσανὰ καὶ τὰς περὶ αὐτὴν κώμας, Ἐφρὼν καὶ τὰς περὶ αὐτὴν κώμας.

Καὶ ὁ Ἀβιὰ κατεδίωξε τὸν Ἱεροβοὰμ καὶ κατέλαβεν ἀπὸ αὐτὸν μερικὲς ἀπὸ τὶς πόλεις του: Τὴν Βαιθὴλ καὶ τοὺς συνοικισμούς της, τὴν Ἰσανὰ καὶ τοὺς συνοικισμούς της καὶ τὴν Ἐφρὼν καὶ τοὺς συνοικισμούς της.

Καθ’ ὅλας δὲ τὰς ἡμέρας ποὺ ἔζησεν ὁ Ἀβιά, ὁ Ἱεροβοὰμ οὐδέποτε ἀπέκτησε πλέον τὴν δύναμίν του, ὁ δὲ Κύριος ἐκτύπησεν αὐτὸν καὶ τὸν ἐθανάτωσε.

Ὁ δὲ Ἱεροβοὰμ ποτὲ δὲν ἀνέκτησε πάλιν τὴν δύναμίν του καθ’ ὅλην τὴν διαρκειαν τῆς βασιλείας τοῦ Ἀβιά. Τελικῶς ὁ Κύριος ἐκτύπησε τὸν Ἱεροβοὰμ καὶ ἀπέθανε.

Ὁ Ἀβιὰ ὅμως ἔγινεν ἰσχυρός, αὐτὸς ἐπῆρεν ὡς συζύγους δεκατέσσερας γυναῖκας, ἐγέννησε δὲ εἴκοσι δύο υἱοὺς καὶ δεκαὲξ θυγατέρας.

Ὁ Ἀβιὰ ὅμως ἔγινε περισσότερον ἰσχυρός. Ἐνυμφεύθη δὲ δεκατέσσερις συζύγους καὶ ἀπέκτησεν εἴκοσι δύο υἱοὺς καὶ δεκαέξι θυγατέρες.

Αἱ ἄλλαι πράξεις του Ἀβιά, αἱ ἐνεργειαί του καὶ οἱ λόγοι του, εἶναι γραμμένα εἰς τὸ βιβλίον τοῦ προφήτου Ἀδδώ.

Τὰ δὲ ὑπόλοιπα ἔργα του Ἀβιά (ἡ ὑπόλοιπος ἱστορία του), οἱ ἐνέργειές του καὶ τὰ λόγια του εἶναι γραμμένα εἰς τὸ βιβλίον «Ἱστορία τοῦ προφήτου Ἀδδώ».