Παραλειπομένων Β' 27

Εἰκοσιπέντε ἐτῶν ἦτο ὁ Ἰωάθαμ, ὅταν ἀνῆλθεν εἰς τὸν βασιλικὸν θρόνον. Ἐβασίλευσεν ἐπὶ δεκαὲξ ἔτη εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ. Ἡ μητέρα του ὠνομάζετο Ἱερουσὰ καὶ ἦτο θυγάτηρ τοῦ Σαδώκ.

Ὅταν ὁ Ἰωαθαμ ἀνέβη εἰς τὸν βασιλικὸν θρόνον, ἦταν εἴκοσι πέντε ἐτῶν ἐβασίλευσε δὲ ἐπὶ δεκαέξι χρόνια μὲ ἔδραν τὴν Ἱερουσαλήμ. Τὸ ὄνομα τῆς μητέρας του ἦταν Ἱερουσά, αὐτὴ δὲ ἦταν κόρη τοῦ Σαδώκ.

Αὐτὸς ἔπραξε τὸ ὀρθὸν καὶ εὐάρεστον ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, ἀκριβῶς ὅπως εἶχε πράξει καὶ ὁ πατήρ του ὁ Ὀζίας. Ἀλλὰ δὲν εἰσῆλθε βεβαίως παρανόμως εἰς τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου. Ὁ λαὸς ὅμως διεφθείρετο ὁλοὲν καὶ περισσότερον ἕνεκα τῆς ἀσεβείας.

Ὁ Ἰωαθὰμ ἔζησε σύμφωνα μὲ τὸ θέλημα καὶ τὶς ἐντολὲς τοῦ Κυρίου εἰς ὅλα, κατὰ τὸ παράδειγμα τοῦ βασιλιᾶ Ὀζία, τοῦ πατέρα του. Ὅμως ὁ Ἰωάθαμ δὲν ἐμπῆκε παρανόμως εἰς τὸν Ναὸν τοῦ Κυρίου, ὅπως ἔκαμεν ὁ πατέρας του. Παρ’ ὅλον τοῦτο ὁ λαὸς συνέχιζεν ἀκόμη νὰ διαφθείρεται μὲ τὴν εἰδωλολατρίαν.

Αὐτὸς ἔκτισε τὴν ἄνω πύλην τοῦ ναοῦ τοῦ Κυρίου, ἔκαμε πολλὰς συμπληρώσεις εἰς τὸ τεῖχος τοῦ Ὀφλὰ καὶ ἔκτισεν ἐπίσης πόλεις.

Ὁ βασιλιᾶς Ἰωάθαμ ἦταν ἐκεῖνος, ποὺ ἔκτισε τὴν Ὑψηλὴν (Βορείαν) πύλην τὸν Ναοῦ τὸν Κυρίου καὶ ἔκαμεν ἐκτεταμένες οἰκοδομικὲς ἐργασίες εἰς τὰ τείχη τῆς περιοχῆς τῆς Ἱερουσαλήμ, ποὺ ὀνομάζεται Ὀφλά. Ἔκτισεν ἐπίσης πόλεις

Εἰς τὴν ὀρεινὴν Ἰουδαίαν καὶ εἰς τὰ δάση ἔκτισεν ἐπίσης οἰκήματα καὶ πύργους.

εἰς τὴν ὀρεινὴν περιοχὴν τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰούδα, ὅπως ἐπίσης ὀχυρὲς κατοικίες (φρούρια) καὶ πύργους εἰς τὶς δασώδεις περιοχές.

Αὐτὸς ἐπολέμησεν ἐναντίον τοῦ βασιλέως τῶν Ἀμμωνιτῶν, τὸν ὁποῖον καὶ κατενίκησεν. Οἱ δὲ Ἀμμωνῖται ὑπεχρεώθησαν νὰ καταβάλλουν εἰς αὐτὸν κάθε ἔτος ἑκατὸν ἀργυρᾶ τάλαντα, δέκα χιλιάδες κύρους σίτου καὶ δέκα χιλιάδες κόρους κριθῆς. Αὐτὰ κατέβαλλεν ὁ βασιλεὺς τῶν Ἀμμωνιτῶν κάθε ἔτος μόνον κατὰ τὸ πρῶτον καὶ δεύτερον καὶ τρίτον ἔτος τὰ κατέβαλεν.

Ὁ Ἰωάθαμ ἐπολέμησε κατὰ τοῦ βασιλιᾶ τῶν Ἀμμωνιτῶν καὶ τὸν ἐνίκησεν. Οἱ ἡττημένοι Ἀμμωνῖται ὑπεχρεώθησαν νὰ πληρώνουν εἰς τὸν Ἰωάθαμ κάθε χρόνον ἑκατὸν ἀργυρὰ τάλαντα, δέκα χιλιάδες κόρους σιταριοῦ καὶ δέκα χιλιάδες κόρους κριθαριοῦ. Τὸν φόρον αὐτὸν ὑποτελείας του τὸν ἐπλήρωνεν ὁ βασιλιᾶς τῶν Ἀμμωνιτῶν κάθε χρόνον, ἀλλὰ μόνον κατὰ τὸ πρῶτον, τὸ δεύτερον καὶ τὸ τρίτον ἔτος. Δηλαδὴ ἐπὶ τρία μόνον χρόνια.

Ἔτσι ὁ Ἰωάθαμ ἔγινεν ἰσχυρός, διότι κατηύθυνε τὰς ὁδούς του ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ του.

Ὁ Ἰωάθαμ αὔξησε τὴν δύναμίν του, διότι ἐτήρησεν ἀκλόνητον στάσιν ἔναντι τῶν ἐντολῶν τοῦ Κυρίου, τοῦ Θεοῦ του, εἰς τὸν ὁποῖον ὑπήκουε μὲ πιστότητα καὶ ἀφοσίωσιν.

Τὰ ὑπόλοιπα ἔργα τοῦ Ἰωάθαμ, ὅλοι οἱ πόλεμοί του καὶ αἱ ἄλλαι του πράξεις ἰδού, εἶναι γραμμένα εἰς τὸ βιβλίον τῶν βασιλέων Ἰούδα καὶ Ἰσραήλ.

Τὰ δὲ ὑπόλοιπα ἔργα τοῦ Ἰωάθαμ, οἱ πόλεμοί του καὶ οἱ πολιτικὲς δραστηριότητές του, νά· ὅλα αὐτὰ εἶναι γραμμένα εἰς τὸ βιβλίον τῶν βασιλέων τοῦ Ἰούδα καὶ τοῦ Ἰσραήλ.

Ὁ Ἰωάθαμ ἀπέθανε καὶ ἐτάφη μὲ τοὺς προπάτοράς του εἰς τὴν πόλιν Δαυΐδ, τὴν Ἱερουσαλήμ. Ἀντὶ δὲ αὐτοῦ ἐβασίλευσεν ὁ υἱός του Ἄχαζ.

Ἀπέθανεν ὁ βασιλιᾶς Ἰωάθαμ καὶ προσετέθη εἰς τοὺς ἀποθαμένους προγόνους του καὶ ἐτάφη εἰς τὴν πόλιν τοῦ Δαβίδ, τὴν Ἱερουσαλήμ. Ἐβασίλευσε δὲ ὡς διάδοχός του ὁ Ἄχαζ, ὁ υἱός του.