Παραλειπομένων Β' 32

Ἔπειτα ἀπὸ τὰ γεγονότα αὐτά, τὰς συμφώνους πρὸς τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ πράξεις αὐτὰς τοῦ Ἐζεκίου, ὁ Σενναχηρὶμ ὁ βασιλεὺς τῶν Ἀσσυρίων ἐξεστράτευσεν ἐναντίον τῆς Ἰουδαίας, ἐπολιόρκησε τὰς ὀχυρὰς πόλεις καὶ ἔδωσε διαταγὴν νὰ τὰς καταλάβουν.

Μετὰ τὰ γεγονότα, τὰ ὁποῖα ἀνεφέρθησαν, καὶ τὰ θεοφιλῆ καὶ γεμᾶτα πίστιν καὶ ἀφοσίωσιν πρὸς τὸν Θεὸν ἔργα τὸν Ἐζεκία, ὁ Σενναχηρίμ, ὁ βασιλιᾶς τῶν Ἀσσυρίων, ἐπροχώρησε καὶ εἰσέβαλεν εἰς τὸ βασίλειον τοῦ Ἰούδα· ἐπολιόρκησε τὶς ὀχυρὲς πόλεις καὶ διέταξε τὸν στρατόν του νὰ τὶς καταλάβῃ.

Ὅταν ὁ Ἐζεκίας εἶδεν ὅτι εἶχεν ἔλθει ὁ Σενναχηρὶμ μὲ τὸν σκοπὸν νὰ πολεμήσῃ κατὰ τῆς Ἱερουσαλήμ,

Ὅταν ὁ Ἐζεκίας ἀντελήφθη ὅτι ἡ προέλασις τοῦ Σενναχηρὶμ εἶχεν ὡς ἀντικειμενικὸν σκοπὸν νὰ ἐπιτεθῇ κατὰ τῆς Ἱερουσαλήμ,

συνεσκέφθη καὶ ἀπεφάσισε μὲ τοὺς πρεσβυτέρους τῆς πόλεως καὶ τοὺς ἄλλους γενναίους ἄνδρας νὰ κλείσουν τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων, ποὺ ἦσαν ἔξω ἀπὸ τὴν πόλιν τῆς Ἱερουσαλήμ. Οἱ πρεσβύτεροι καὶ οἱ ἄλλοι τὸν ἐνεθάρρυναν εἰς τὸ ἔργον αὐτό.

συνεσκέφθη καὶ ἀπεφάσισε μὲ τοὺς πολιτικοὺς καὶ τοὺς στρατιωτικοὺς σνμβούλους καὶ ἀξιωματικούς του νὰ φράξῃ τὰ νερὰ τῶν πηγῶν, ποὺ ἦσαν ἔξω ἀπὸ τὴν πόλιν τῆς Ἱερουσαλήμ· οἱ πολιτικοὶ καὶ στρατιωτικοὶ σύμβουλοι καὶ ἀξιωματικοί του ὑπεστήριξαν τὴν πρότασιν τοῦ Ἐζεκία καὶ τὸν ἐνίσχυσαν εἰς τὸ ἔργον αὐτό.

Ὁ βασιλεὺς συνεκέντρωσε πολὺν λαὸν καὶ ἔφραξε τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων καὶ τὸ ποτάμι, ποὺ ἔρρεε πλησίον τῆς πόλεως, λέγων· «αὐτὸ γίνεται, διὰ νὰ μὴ εὔρη πολὺ ὕδωρ, ὅταν ἔλθῃ ὁ βασιλεὺς τῶν Ἀσσυρίων καὶ μᾶς νικήσῃ».

Τότε ὁ βασιλιᾶς συνεκέντρωσε λαὸν πολὺν καὶ ἔφραξε τὰ νερὰ τῶν πηγῶν καὶ τὸν ποταμόν, ποὺ ἔτρεχε κοντὰ εἰς τὴν πόλιν (κατὰ τὸ Ἑβραϊκόν: Ποὺ ἔτρεχε διὰ μέσου τῆς χώρας). Τοῦτο τὸ ἔκαμε, διότι εἶπε: «Μήπως ἔλθῃ ὁ βασιλιᾶς τῶν Ἀσσυρίων καὶ εὕρῃ νερὸ πολὺ καὶ ὑπερισχύσῃ».

Ὁ Ἐζεκίας ἔλαβε θάρρος ἀνοικοδόμησεν ὅλον τὸ τεῖχος τῆς Ἱερουσαλήμ, ὅπου αὐτὸ εἶχε καταστροφῆ, καὶ τοὺς πύργους αὐτοῦ, ἔκτισεν ἄλλο τεῖχος ἔξω ἀπὸ τὴν πόλιν καὶ ἐνίσχυσε τὸ φρούριον τῆς πόλεως Δαυΐδ. Ἐπὶ πλέον δὲ κατεσκεύασε καὶ πολλὰ ὅπλα.

Ὁ βασιλιᾶς ἔλαβε θάρρος καὶ ἐπροχώρησε μὲ ἀποφασιστικότητα· ἔτσι ἐπιδιώρθωσε καὶ ἀνοικοδόμησε ὅλα τὰ κατεστραμμένα τμήματα τοῦ τείχους τῆς Ἱερουσαλὴμ καὶ τοὺς πύργους (κατὰ τὸ Ἑβραϊκόν: Ὕψωσε πύργους ἐπάνω εἰς τὸ τεῖχος). Ἐπίσης ἔκτισεν ἄλλο, δεύτερον ἐξωτερικὸν τεῖχος· ἐπὶ πλέον ἐνίσχυσε τὸ φρούριον τῆς πόλεως τοῦ Δαβὶδ καὶ κατεσκεύασεν ὅπλα πολλά.

Ὥρισε στρατιωτικοὺς ἀρχηγοὺς ἐπὶ τοῦ στρατοῦ, οἱ ὁποῖοι καὶ συνεκεντρώθησαν κοντὰ εἰς αὐτὸν εἰς τὴν πλατεῖαν τῆς πύλης τῆς φάραγγος. Πρὸς αὐτοὺς ὡμίλησεν εἰς τὰς καρδίας των ὁ βασιλεὺς καὶ εἶπε·

Ἀκόμη ἐτοποθέτησε στρατηγοὺς ἐπὶ κεφαλῆς τοῦ λαοῦ (τοῦ στρατοῦ) τῆς πόλεως καὶ τοὺς συνεκέντρωσε κοντά του εἰς τὴν ἀνοικτὴν πλατεῖαν τῆς Πύλης τῆς Φάραγγος, τοὺς ἐμίλησε εἰς τὴν καρδιά των καὶ τοὺς εἶπε τὰ ἑξῆς ἐνθαρρυντικά:

«ἔχετε θάρρος, φανῆτε ἀνδρεῖοι, μὴ φοβηθῆτε καὶ μὴ πτοηθῆτε ἐξ αἰτίας τοῦ βασιλέως τῶν Ἀσσυρίων καὶ ἐξ αἰτίας ὅλου τοῦ λαοῦ, ποὺ εὑρίσκεται μαζῆ του, διότι ἐκεῖνοι ποὺ εἶναι μαζῆ μας, εἶναι περισσότεροι, ἀπὸ ἐκείνους ποὺ εἶναι μαζῆ του.

«Ἔχετε θάρρος· ἀγωνισθῆτε μὲ ἀποφασιστικότητα ὡς γενναῖοι ἄνδρες· μὴ φοβηθῆτε καὶ μὴ πανικοβληθῆτε ἀπὸ τὴν παρουσίαν τοῦ βασιλιᾶ τῶν Ἀσσυρίων καὶ ἀπὸ τὴν παρουσίαν ὅλης τῆς στρατιωτικῆς ὀρδῆς, ἡ ὁποία εἶναι μαζί του, διότι ἐκεῖνοι, ποὺ εἶναι μαζί μας, εἶναι πολὺ περισσότεροι ἀπὸ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἶναι μαζί του.

Μὲ τὸν βασιλέα τῶν Ἀσσυρίων εἶναι βραχίονες σάρκινοι, ἐνῶ μαζῆ μας εἶναι Κύριος ὁ Θεός μας, ὁ ὁποῖος εἶναι ἱκανὸς νὰ μᾶς σῴζῃ ἀπὸ κινδύνους, νὰ ἀναλαμβάνῃ καὶ ὁδηγῇ εἰς νίκην τὸν πόλεμόν μας». Ὁ λαὸς ἐπῆρε θάρρος ἀπὸ τὰ λόγια αὐτὰ τοῦ Ἐζεκίου βασιλέως τῶν Ἰουδαίων.

Μαζὶ μὲ τὸν Σενναχηρὶμ εἶναι βραχίονες σάρκινοι, ματαία ἀνθρωπίνη δύναμις, ἐνῷ μαζί μας εἶναι δύναμις θεία, ὁ Κύριος καὶ Θεός μας, ἕτοιμος νὰ μᾶς βοηθήσῃ καὶ νὰ μᾶς σώσῃ καὶ νὰ πολεμήσῃ αὐτὸς ἀντὶ ἡμῶν τὸν πόλεμον, τὸν ὁποῖον ἀναλαμβάνομεν». Εἰς τὸ ἄκουσμα τῶν λόγων αὐτῶν τοῦ Ἐζεκία, βασιλιᾶ τοῦ Ἰούδα, ὁ λαὸς ἔλαβεν ἐνίσχυσιν καὶ θάρρος.

Μετὰ ταῦτα ὁ Σενναχηρίμ, ὁ βασιλεὺς τῶν Ἀσσυρίων, ἀπέστειλε μερικοὺς δούλους του ἐναντίον τῆς Ἱερουσαλήμ, αὐτὸς δὲ καὶ μαζῆ μὲ αὐτὸν ὅλος ὁ στρατός του παρέμειναν εἰς τὴν Λαχίς. Ἔστειλε δὲ τοὺς ἄνδρας αὐτοὺς πρὸς τὸν Ἐζεκίαν καὶ πρὸς ὅλους τοὺς Ἰουδαίους, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκοντο εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, καὶ τοὺς εἶπε·

Ἔπειτα ἀπὸ αὐτὰ ὁ Σενναχηρίμ, ὁ βασιλιᾶς τῶν Ἀσσυρίων, ἀπέστειλε (μερικοὺς ἀπό) τοὺς δούλους του ἐναντίον τῆς Ἱερουσαλήμ, ἐνῷ ἀκόμη αὐτὸς καὶ ὅλος ὁ στρατός του ἐπολιορκοῦσε τὴν Λαχίς. Ἀπέστειλε δὲ ὁ Σενναχηρὶμ μήνυμα πρὸς τὸν Ἐζεκίαν, τὸν βασιλιᾶ τοῦ Ἰούδα, καὶ πρὸς ὅλον τὸν λαὸν τοῦ Ἰούδα, ποὺ εὑρίσκετο εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, τὸ ὁποῖον ἔλεγεν:

«Αὐτὰ λέγει ὁ Σενναχηρὶμ ὁ βασιλεὺς τῶν Ἀσσυρίων. Ποῦ σεῖς στηρίζετε τὴν πεποίθησίν σας καὶ μένετε περικυκλωμένοι μέσα εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ;

«Αὐτὰ λέγει ὁ Σενναχηρίμ, ὁ βασιλιᾶς τῶν Ἀσσυρίων: «Εἰς τί καὶ εἰς ποῖον ἔχετε στηρίξει τὴν πεποίθησίν σας σεῖς, ὁ λαός, καὶ παραμένετε εἰς τὴν περικυκλωμένην καὶ πολιορκουμένην πόλιν τῆς Ἱερουσαλήμ;

Ὁ Ἐζεκίας δὲν εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος σᾶς ἐξαπατᾷ διὰ νὰ σᾶς παραδώσῃ εἰς βέβαιον θάνατον, εἰς τὴν πεῖναν καὶ τὴν δίψαν λέγων ὅτι, τάχα, Κύριος ὁ Θεός μας θὰ μᾶς σώσῃ ἀπὸ τὰ χέρια τῶν Ἀσσυρίων;

Δὲν εἶναι μήπως ὁ Ἐζεκίας ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος σᾶς ἐξαπατᾷ, μόνον καὶ μόνον διὰ νὰ σᾶς παραδώσῃ εἰς θάνατον καὶ εἰς πεῖναν καὶ εἰς δίψαν καὶ σᾶς λέγει· «ὁ Κύριος, ὁ Θεός μας, θὰ μᾶς σώσῃ ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ βασιλιᾶ τῶν Ἀσσυρίων»;

Αὐτὸς ὁ Ἐζεκίας δὲν εἶναι ἐκεῖνος ποὺ κατέστρεψε τὰ θυσιαστήρια τοῦ εἰδωλικοῦ θεοῦ καὶ τοὺς ὑψηλοὺς εἰδωλολατρικοὺς τόπους καὶ εἶπεν εἰς ὅλους τοὺς Ἰουδαίους καὶ εἰδικότερα εἰς τοὺς κατοίκους τῆς Ἱερουσαλὴμ ὅτι μόνον ἐνώπιον τοῦ θυσιαστηρίου αὐτοῦ, ποὺ ὑπάρχει εἰς τὸν ναόν, θὰ προσκυνῆτε καὶ ἐπάνω εἰς αὐτὸ θὰ προσφέρετε τὸ θυμίαμα;

Μήπως δὲν εἶναι ὁ Ἐζεκίας ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἀφήρεσε καὶ κατέστρεψε τὰ θυσιαστήρια τοῦ θεοῦ καὶ τοὺς εἰδωλολατρικοὺς τόπους τῆς λατρείας, ποὺ εὑρίσκοντο εἰς ὑψηλὲς τοποθεσίες, καὶ διέταξε τοὺς κατοίκους τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰούδα καὶ εἰδικώτερα τοὺς κατοίκους τῆς Ἱερουσαλήμ, λέγων· «ἐμπρός, εἰς αὐτὸ τὸ ἕνα καὶ μόνον θυσιαστήριον τῆς Ἱερουσαλὴμ θὰ προσκυνῆτε καὶ θὰ λατρεύετε τὸν Θεὸν καὶ εἰς αὐτὸ μόνον νὰ προσφέρετε θυμίαμα»;

Δὲν ἔχετε μάθει ὅσα ἐγὼ καὶ οἱ προκάτοχοί μου βασιλεῖς ἔχομεν κάμει εἰς ὅλους τοὺς λαοὺς τῶν γύρω χωρῶν; Μήπως, τάχα καὶ ἠμπόρεσαν καθόλου οἱ θεοὶ τῶν ἄλλων ἐθνῶν ὅλης τῆς γῆς νὰ σώσουν τοὺς λαούς των ἀπὸ τὸ χέρια μου;

Δὲν ἔχετε πληροφορηῆ τὶ ἔκαμα ἐγὼ καὶ οἱ προκάτοχοί μου εἰς ὅλους τοὺς λαοὺς τῶν ἄλλων χωρῶν; Μήπως ἠμπόρεσαν οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν ὅλης τῆς γῆς νὰ σώσουν τοὺς λαούς των ἀπὸ τὰ χέρια μου;

Μεταξὺ ὅλων τῶν ἄλλων θεῶν, ποὺ λατρεύουν τὰ ἔθνη αὐτά, τὰ ὁποῖα οἱ προκάτοχοί μου κατέστρεψαν, ποῖος θεὸς ὑπῆρξε ποὺ ἠμπόρεσε νὰ σώσῃ τὸν λαόν του ἀπὸ τὰ χέρια μου, ὥστε νὰ πιστεύσετε καὶ σεῖς ὅτι ἠμπορεῖ ὁ Θεός σας νὰ σᾶς σώσῃ ἀπὸ τὰ χέρια μου;

Ποῖος ἀπὸ ὅλους τοὺς θεοὺς τῶν ἐθνῶν ἐκείνων, τὰ ὁποῖα ἐξωλόθρευσαν οἱ προκάτοχοί μου, ἠμπόρεσε νὰ σώσῃ τὸν λαόν του ἀπὸ τὰ χέρια μου, ὥστε νὰ πιστεύετε τώρα σεῖς ὅτι θὰ ἠμπορέσῃ καὶ ὁ ἰδικός σας Θεὸς νὰ σᾶς γλυτώσῃ ἀπὸ τὰ χέρια μου;

Τώρα, λοιπόν, ἂς μὴ σᾶς ἐξαπατᾷ ὁ Ἐζεκίας καὶ ἂς μὴ σᾶς παρασύρῃ νὰ ἔχετε πεποίθησιν εἰς αὐτὰ καὶ νὰ πράξετε, ὅπως αὐτὸς σᾶς λέγει. Μὴ τὸν πιστεύετε, διότι δὲν θὰ ἠμπορέσῃ κανένας θεός, οἰουδήποτε ἔθνους καὶ οἰασδήποτε βασιλείας νὰ σώσῃ τὸν λαόν του ἀπὸ τὰ χέρια μου, ὅπως δὲν τὸν ἔσωσεν ἀπὸ τὰ χέρια τῶν πατέρων μου. Ἐπαναλαμβάνω, ὅτι ὁ Θεός σας δὲν θὰ σᾶς σώσῃ ἀπὸ τὸ χέρι μου».

Τώρα λοιπὸν ἂς μὴ σᾶς ἐξαπατᾷ ὁ Ἐζεκίας καὶ ἂς μὴ σᾶς παραπλανᾷ, ὥστε νὰ πιστεύετε εἰς τὰ λόγια του. Διότι οὐδεὶς θεὸς κανενὸς ἔθνους καὶ καμμιᾶς βασιλείας δὲν ἠμπορεῖ νὰ σώσῃ τὸν λαόν του ἀπὸ τὰ χέρια μου, ὅπως δὲν ἠμπόρεσε νὰ τὸν γλυτώσῃ ἀπὸ τὰ χέρια τῶν προκατόχων μου. Κατὰ τὸν ἴδιον ἀκριβῶς τρόπον καὶ ὁ Θεός σας δὲν θὰ ἠμπορέσῃ νὰ σᾶς σώσῃ ἀπὸ τὰ χέρια μου!».

Εἶπαν ἀκόμη περισσότερα οἱ δοῦλοι τοῦ Σενναχηρὶμ ἐναντίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ καὶ ἐναντίον τοῦ Ἐζεκίου τοῦ δούλου του.

Οἱ ἀπεσταλμένοι τοῦ Σενναχηρὶμ εἶπαν ἀκόμη περισσότερα καὶ ὑβριστικώτερα ἐναντίον τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ ἐναντίον τοῦ δούλου τοῦ Ἐζεκία.

Ἔγραψε δὲ ὁ βασιλεὺς Σενναχηρὶμ ἐπιστολήν, διὰ νὰ ὑβρίσῃ Κύριον τὸν Θεὸν τοῦ Ἰσραὴλ λέγων ἐναντίον τοῦ Θεοῦ· «ὅπως οἱ θεοὶ τῶν ἄλλων ἐθνῶν τῆς γῆς δὲν ἔσωσαν τοὺς λαούς των ἀπὸ τὰ χέρια μου, κατὰ παρόμοιον τρόπον καὶ ὁ Θεὸς τοῦ Ἐζεκίου δὲν θὰ σώσῃ τὸν λαόν του ἀπὸ τὰ χέρια μου».

Ὁ Σενναχηρὶμ ἔγραψεν ἐπίσης καὶ ἐπιστολήν, διὰ νὰ προσβάλῃ καὶ νὰ ὑβρίσῃ τὸν Κύριον, τὸν Θεὸν τοῦ Ἰσραήλ, εἰς αὐτὴν δὲ ἀνέφερε τὰ ἀκόλουθα: «Ὅπως ἀκριβῶς οἱ θεοὶ τῶν ἄλλων ἐθνῶν τῆς γῆς δὲν ἔσωσαν τοὺς λαούς των ἀπὸ τὰ χέρια μου, ἔτσι δὲν πρόκειται νὰ γλυτώσῃ καὶ ὁ Θεὸς τοῦ Ἐζεκία τὸν λαὸν του ἀπὸ τὰ χέρια μου».

Ἕνας δὲ ἀπὸ τοὺς δούλους τοῦ Σενναχηρὶμ ἐκραύγασε μὲ μεγάλην φωνὴν εἰς τὴν γλῶσσαν τὴν ἰουδαϊκὴν πρὸς τὸν λαὸν τῆς Ἱερουσαλήμ, ποὺ εὑρίσκετο ἐπάνω εἰς τὸ τεῖχος, διὰ νὰ ἐκφοβίσῃ καὶ καταπτοήσῃ αὐτοὺς καὶ ἠμπορέσουν ἔτσι οἱ Ἀσσύριοι νὰ καταλάβουν τὴν πόλιν.

Ἕνας δὲ ἀπὸ τοὺς ἀπεσταλμένους τοῦ Σενναχηρὶμ ἐφώναξε μὲ μεγάλην φωνὴν εἰς τὰ Ἑβραϊκὰ πρὸς τὸν λαὸν τῆς Ἱερουσαλήμ, ὁ ὁποῖος εὑρίσκετο ἐπάνω εἰς τὸ τεῖχος τῆς πόλεως, διὰ να τοὺς τρομοκρατήσῃ καὶ να τοὺς ἀποθαρρύνη, μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι ἔτσι θὰ ἐκυρίευαν εὐκολώτερα τὴν Ἱερουσαλήμ.

Αὐτὸς ὁ δοῦλος τοῦ Σενναχηρὶμ ὡμίλησεν ἐναντίον τοῦ Θεοῦ τῆς Ἱερουσαλήμ, ὅπως θὰ ὡμιλοῦσε καὶ ἐναντίον τῶν εἰδωλολατρικῶν θεῶν τῶν λαῶν τῆς γῆς, οἱ ὁποῖοι ἦσαν ἔργα χειρῶν ἀνθρώπων.

Ἐπὶ πλέον ὁ ἀπεσταλμένος ἐκεῖνος τοῦ Σενναχηρὶμ ἐμίλησε μὲ προσβλητικὸν καὶ ὑβριστικὸν τρόπον ἐναντίον τοῦ Θεοῦ τῆς Ἱερουσαλήμ, ὅπως θὰ ἐμιλοῦσε καὶ ἐναντίον τῶν εἰδωλολατρικῶν θεῶν ἄλλων λαῶν τῆς γῆς, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἄψυχα μέταλλα, τὰ ὁποῖα ἀνθρώπινα χέρια κατειργάσθησαν καὶ προσέδωκαν εἰς αὐτὰ τὴν μορφὴν τῶν εἰδώλων.

Ὁ Ἐζεκίας καὶ ὁ προφήτης Ἡσαΐας ὁ υἱὸς τοῦ Ἀμὼς ἀκούσαντες τοὺς ὑβριστικοὺς αὐτοὺς λόγους προσηυχήθησαν πρὸς τὸν Θεόν, ἡ δὲ κραυγή των ἀνέβηκεν ἕως εἰς τὸν οὐρανόν.

Τότε ὁ βασιλιᾶς Ἐζεκίας καὶ ὁ προφήτης Ἡσαΐας, ὁ υἱὸς τοῦ Ἀμώς, προσηυχήθησαν εἰς τὸν Θεὸν διὰ τοὺς προσβλητικοὺς καὶ ὑβριστικοὺς ἐκείνους λόγους καὶ μὲ φωνὴν δυνατὴν πρὸς τὸν οὐρανὸν ἐζήτησαν βοήθειαν ἀπὸ τὸν Θεόν.

Ὁ δὲ Κύριος ἔστειλεν ἄγγελον ἀπὸ τὸν οὐρανόν, ὁ ὁποῖος ἐξεπάστρεψε κάθε γενναῖον πολεμιστὴν καὶ ἄρχοντα καὶ στρατηγὸν εἰς τὸ στρατόπεδον τοῦ βασιλέως τῆς Ἀσσυρίας. Ἔτσι δὲ ὁ βασιλεὺς αὐτὸς κατεντροπιασμένος ἀνεχώρησε καὶ ἐπανῆλθεν εἰς τὴν πατρίδα του. Ὅταν ἔφθασεν ἐκεῖ, εἰσῆλθεν εἰς τὸν ναὸν τοῦ θεοῦ του. Μερικοὶ ὅμως ἀπὸ τοὺς υἱούς του τὸν ἐφόνευσαν διὰ ρομφαίας.

Ὁ δὲ Κύριος, εἰς ἀπάντησιν τῆς προσευχῆς των, ἀπέστειλεν ἕνα ἄγγελον, ὁ ὁποῖος ἐφόνευσε καὶ κατέστρεψε κάθε γενναῖον στρατιώτην καὶ ἄρχοντα καὶ στρατηγὸν εἰς τὸ στρατόπεδον τοῦ βασιλιᾶ τῶν Ἀσσυρίων. Ἔτσι ὁ Ἀσσύριος βασιλιᾶς Σενναχηρὶμ ἀνεχώρησε καὶ ἐπέστρεψε καταντροπιασμένος εἰς τὴν χώραν του. Ὅταν δὲ ἐμπῆκε εἰς τὸν ναὸν τοῦ θεοῦ του, μερικοὶ ἀπὸ τὰ παιδιά, ποὺ ὁ ἴδιος ἐγέννησε, τὸν ἐσκότωσαν μὲ ρομφαίαν (πλατὺ καὶ μεγάλο δίκοπο σπαθί).

Ἔτσι δὲ ὁ Κύριος ἔσωσε τὸν Ἐζεκίαν καὶ ὅλους τοὺς κατοίκους τῆς Ἱερουσαλὴμ ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ Σενναχηρίμ, τοῦ βασιλέως τῶν Ἀσσυρίων, καὶ ἀπὸ τὰ χέρια ὅλων τῶν ἄλλων ἐχθρῶν. Ἀνέπαυσε καὶ περιεφρούρησε τὸν Ἐζεκίαν καὶ τοὺς κατοίκους τῆς Ἱερουσαλὴμ ἀπὸ τοὺς κύκλῳ ἐχθρούς των.

Μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον ὁ Κύριος ἔσωσε τὸν Ἐζεκίαν καὶ ὅλους, ὅσοι ἐκατοικοῦσαν εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ Σενναχηρίμ, τοῦ βασιλιᾶ τῶν Ἀσσυρίων, καὶ ἀπὸ τὰ χέρια ὅλων τῶν ἄλλων ἐχθρῶν των· τοὺς ἀνέπαυσε καὶ τοὺς ἐχάρισεν εἰρήνην ἀπὸ τοὺς γειτονικοὺς μὲ τὴν Ἰουδαίαν ἐχθρούς των.

Πολλοὶ προσέφεραν ἀφιερώματα πρὸς τὸν Κύριον εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ δῶρα εἰς τὸν Ἐζεκίαν βασιλέα τῶν Ἰουδαίων. Ὁ δὲ Ἐζεκίας ἔπειτα ἀπὸ αὐτὰ ἐξυψώθη εἰς τὰ μάτια ὅλων τῶν ἐθνῶν.

Τότε πολλοὶ ἔφεραν δῶρα εἰς τὸν Κύριον εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ πολύτιμα δῶρα εἰς τὸν Ἐζεκίαν, τὸν βασιλιᾶ του βασιλείου τοῦ Ἰούδα. Μετὰ ἀπὸ αὐτὰ καὶ ἀπὸ τότε ὁ Ἐζεκίας ἐτιμᾶτο πάρα πολὺ καὶ ἦταν σεβαστὸς ἐμπρὸς εἰς τὰ μάτια ὅλων τῶν ἄλλων ἐθνῶν.

Κατὰ τὰς ἡμέρας ἐκείνας ἀρρώστησεν ὁ Ἐζεκίας μέχρι θανάτου, προσηυχήθη ὅμως πρὸς τὸν Κύριον, ὁ δὲ Κύριος ἤκουσε τὴν προσευχήν του καὶ τοῦ ἔδωσε κάποιον σημεῖον εἰς θαυματουργικὴν θεραπείαν του.

Κατὰ τὶς ἡμέρες ἐκεῖνες ἀρρώστησε ὁ βασιλιᾶς Ἐζεκίας βαριὰ καὶ ἐπλησίαζε νὰ ἀποθάνῃ. Ὁ Ἐζεκίας προσηυχήθη πρὸς τὸν Κύριον, ὁ δὲ Κύριος ἄκουσε τὴν προσευχήν του καί, πρὸς ἐπιβεβαίωσιν ὅτι θὰ θεραπευθῇ θαυματονργικῶς, τοῦ ἔδωκε θαυμαστὸν γεγονός.

Ὁ Ἐζεκίας ὅμως δὲν ἀπέδωσε πρὸς τὸν Κύριον ἀνάλογον εὐγνωμοσύνην πρὸς τὴν δωρεάν, ποὺ ἔλαβε, διότι ἡ καρδία του ὑπερηφανεύθη. Δι’ αὐτὸ καὶ ἐξέσπασεν ἐναντίον αὐτοῦ καὶ ἐναντίον τῶν Ἰουδαίων τῶν κατοίκων τῆς Ἱερουσαλὴμ ἡ ὀργὴ τοῦ Κυρίου.

Ὁ Ἐζεκίας ὅμως δὲν ἀνταπέδωκεν εἰς τὸν Κύριον εὐχαριστίαν ἀνάλογον πρὸς τὴν μεγάλην εὐεργεσίαν, ποὺ τοῦ ἐχάρισεν ὁ Κύριος· ἀλλ’ ὑψώθη ἀπὸ ἔπαρσιν καὶ ὑπερηφάνειαν ἡ καρδιά του. Ἕνεκα τῆς ἐγωϊστικῆς αὐτῆς συμπεριφορᾶς του ἐξέσπασεν ὀργὴ τοῦ Θεοῦ ἐναντίον του καὶ ἐναντίον τοῦ Ἰουδαϊκοῦ λαοῦ καὶ ἐναντίον τῆς Ἱερουσαλήμ.

Ἀλλὰ ὁ Ἐζεκίας ἐταπεινῶθη ἀπὸ τὴν ὑπερηφάνειαν τῆς καρδίας του, αὐτὸς καὶ οἱ κάτοικοι τῆς Ἱερουσαλήμ. Ἔτσι δὲ δὲν ἐπῆλθεν ἐναντίον των ἡ ὀργὴ τοῦ Κυρίου κατὰ τὰς ἡμέρας τοῦ Ἐζεκίου.

Τελικῶς ὅμως ὁ Ἐζεκίας ἐταπεινώθη ἀπὸ τὴν ἔπαρσιν καὶ τὴν ὑπερηφάνειαν τῆς καρδιᾶς του· ἐταπεινώθη καὶ αὐτὸς καὶ ὅσοι ἐκατοικοῦσαν εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ. Ἀποτέλεσμα τῆς ταπεινώσεως αὐτῆς ἦταν ὅτι δὲν ἐπέπεσεν ἐναντίον των ὀργὴ τοῦ Θεοῦ κατὰ τὶς ἡμέρες, ποὺ ἐβασίλευεν ὁ Ἐζεκίας, ἀλλὰ μετὰ τὸν θάνατόν του.

Ὁ Ἐζεκίας ἀπέκτησε πολὺν πλοῦτον καὶ πολὺ μεγάλην δόξαν. Ἐθησαύρισεν ἄργυρον, χρυσόν, πολυτίμους λίθους, ἀρώματα, ὁπλοθήκας καὶ ἄλλα πολύτιμα ἀντικείμενα.

Ὁ Ἐζεκίας ἀπέκτησε πολλὰ πλούτη καὶ ἀπήλαυσε πάρα πολὺ μεγάλην δόξαν ἀπὸ ὅλους. Ἔκτισε διὰ τὸν ἑαυτόν του θησαυροφυλάκια διὰ τὸ ἀσῆμι, τὸ χρυσάφι καὶ τοὺς πολυτίμους λίθους καὶ τὰ ἀρώματα καὶ τὶς ὀπλοθῆκες καὶ τὰ πολύτιμα καλλιτεχνήματα καὶ ἀντικείμενα (ἢ κατ’ ἄλλην ἑρμηνείαν: Ἐθησαύρισε διὰ τὸν ἑαυτόν του ἀσῆμι... καὶ ἔκτισεν ἐγκαταστάσεις διὰ τὰ ὅπλα καὶ τὰ πολύτιμα καλλιτεχνήματα καὶ ἀντικείμενα).

Ὥρισε πόλεις διὰ τὴν συγκέντρωσιν τῶν προϊόντων τοῦ σίτου, τοῦ οἴνου, καὶ τοῦ ἐλαίου. Ἔκτισε κώμας, ὅπως ἐπίσης φάτνας διὰ τὰ κτήνη καὶ μάνδρας διὰ τὰ ποίμνια.

Ἀκόμη ἔκτισε πόλεις μὲ ἀποθῆκες διὰ τὴν ἀποθήκευσιν τοῦ σιταριοῦ καὶ τοῦ κρασιοῦ καὶ τοῦ λαδιοῦ· ἔκτισεν ἐπίσης στάβλους καὶ περιμανδρώματα δι’ ὅλα τὰ εἴδη τῶν ζώων· ὅπως ἐπίσης καὶ στάνες διὰ τὰ ποίμνια.

Ἀνοικοδόμησε πόλεις καὶ ἀπέκτησε πολλὰ πρόβατα καὶ πλῆθος βοῶν, διότι ὁ Κύριος τοῦ ἔδωκε πάρα πολλὰ πλούτη.

Ἐπὶ πλέον ὁ Ἐζεκίας ἔκτισε διὰ τὸν ἑαυτόν του πόλεις καὶ ἀπέκτησε πάρα πολλὰ πρόβατα καὶ βόδια, διότι ὁ Κύριος τὸν εὐλόγησε καὶ τοῦ ἔδωκε περιουσίαν μεγάλην καὶ ἄφθονα ἀγαθά.

Ὁ Ἐζεκίας ἦτο ἐκεῖνος, ποὺ ἔκλεισε τὰς ἄνω πηγὰς τῆς Γιῶν καὶ κατηύθυνε τὰ ὕδατα κατ’ εὐθεῖαν κάτω πρὸς τὴν νοτίαν πλευρὰν τῆς πόλεως τοῦ Δαυΐδ. Ὁ Ἐζεκίας εὐδοκιμοῦσεν εἰς ὅλα τὰ ἔργα του.

Ὁ Ἐζεκίας ἦταν ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἔφραξε τὴν διέξοδον τῶν νερῶν τῆς πηγῆς Γιὼν καὶ κατηύθυνε τὰ νερὰ τοῦ ἄνω μέρους καὶ τὰ διωχέτευσεν, ὥστε νὰ τρέχουν διὰ μιᾶς σήραγγος πρὸς τὸ κάτω μέρος, πρὸς νότον (μᾶλλον νοτιοδυτικά) τῆς πόλεως τοῦ Δαβίδ (μέσα εἰς τὰ τείχη). Ὁ Ἐζεκίας ἐπέτυχεν εἰς ὅλα τὰ ἔργα του καὶ εὐημεροῦσε.

Εἰς τὴν περίπτωσιν ὅμως τῶν ἀπεσταλμένων ἐκ μέρους τῶν ἀρχόντων τῆς Βαβυλῶνος, οἱ ὁποῖοι εἶχαν ἀποσταλῆ εἰς αὐτόν, διὰ νὰ τὸν ἐρωτήσουν περὶ τοῦ θαύματος, ποὺ ἔγινεν εἰς τὴν χώραν του, ὁ Θεὸς τὸν ἐγκατέλειψε, διὰ νὰ τὸν δοκιμάσῃ, ὥστε νὰ γίνουν γνωστὰ ὅλα ὅσα ὑπῆρχον εἰς τὴν καρδίαν του.

(Εὐημεροῦσε), ἂν καί, ὅταν οἱ πρεσβευταὶ τῶν ἀρχόντων τῆς Βαβυλῶνος ἐστάλησαν πρὸς τὸν Ἐζεκίαν, διὰ νὰ πληροφορηθοῦν ἐκ μέρους του περὶ τοῦ θαύματος, τὸ ὁποῖον ἔγινε εἰς τὴν χώραν του, ὁ Κύριος ἐγκατέλειψε τὸν Ἐζεκίαν (ἕνεκα τῆς ἐγωϊστικῆς συμπεριφορᾶς του ἀπέναντί των), ὥστε νὰ δοκιμάσῃ τὸν χαρακτῆρα του καὶ νὰ γίνουν γνωστὰ ὅσα εἶχεν εἰς τὴν καρδιά του.

Τὰ ὑπόλοιπα ἔργα τοῦ Ἐζεκίου καὶ αἱ καλαὶ αὐτοῦ πράξεις εἶναι γραμμένοι εἰς τὴν προφητείαν τοῦ προφήτου Ἡσαΐου, υἱοῦ τοῦ Ἀμώς, καὶ εἰς τὸ βιβλίον τῶν βασιλέων Ἰούδα καὶ Ἰσραήλ.

Τὰ δὲ ὑπόλοιπα ἔργα τοῦ βασιλιᾶ Ἐζεκία, ἡ ἀφοσίωσίς του καὶ ἡ μὲ πίστιν ἀγάπη του πρὸς τὸν Κύριον, νά· αὐτὰ ἔχουν γραφῆ εἰς τὴν Προφητείαν (ἢ Ὅρασιν) τοῦ προφήτου Ἡσαΐα, υἱοῦ τοῦ Ἀμώς, καὶ εἰς τὸ βιβλίον (ἢ Ἱστορίαν) τῶν βασιλέων (τοῦ βασιλείου) τοῦ Ἰούδα καὶ (τοῦ βασιλείου) τοῦ Ἰσραήλ.

Ὁ Ἐζεκίας ἐκοιμήθη καὶ ἐτάφη μὲ τοὺς προπάτοράς του εἰς ἕνα ὕψωμα τῶν τάφων τῶν ἀπογόνων τοῦ Δαυΐδ. Ὅλοι δὲ οἱ Ἰουδαῖοι καὶ οἱ κάτοικοι τῆς Ἱερουσαλὴμ ἀπέδωσαν εἰς αὐτὸν δόξαν καὶ τιμὴν κατὰ τὸν θάνατόν του. Ἀντὶ δὲ αὐτοῦ ἔγινε βασιλεὺς ὁ υἱὸς του ὁ Μανασσῆς.

Καὶ ἀπέθανεν ὁ Ἐζεκίας καὶ ἐτάφη μὲ τοὺς προπάτορές του καὶ τὸν ἔθαψαν εἰς τὸ ἄνω τμῆμα (κάποιο ὑψωμα) τῶν τάφων (τῆς νεκροπόλεως) τῶν ἀπογόνων τοῦ Δαβίδ. Ὅλος ὁ Ἰουδαϊκὸς λαὸς καὶ οἱ κάτοικοι τῆς Ἱερουσαλὴμ τὸν ἐδόξασαν καὶ τοῦ ἀπέδωκαν μεγάλες τιμὲς κατὰ τὸν θάνατόν του. Ἐβασίλευσε δὲ ὡς διάδοχός του ὁ Μανασσῆς, ὁ υἱός του.