Παραλειπομένων Β' 35

Ὁ Ἰωσίας ἐόρτασε τὸ Πάσχα πρὸς δόξαν Κυρίου τοῦ Θεοῦ αὐτοῦ. Προσέφερεν ὡς θυσίαν τὸν πασχάλιον ἀμνὸν κατὰ τὴν δεκάτην τετάρτην ἡμέραν τοῦ πρώτου μηνός.

Ὁ βασιλιᾶς Ἰωσίας ἑώρτασε τὸ Πάσχα εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ πρὸς τιμὴν καὶ δόξαν τὸν Κυρίου καὶ Θεοῦ του. Ἔσφαξε τὰ ζῶα καὶ προσέφερε τὶς οὐσίες διὰ τὸν ἑορτασμὸν τοῦ Πάσχα κατὰ τὴν δεκάτην τετάρτην ἡμέραν τοῦ πρώτου μηνός.

Διώρισε τοὺς ἱερεῖς εἰς τὰς ὑπηρεσίας των καὶ τοὺς ἀνεθάρυννε νὰ ἐκτελοῦν τὰς ἐργασίας των εἰς τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου.

Ἐγκατέστησε τοὺς ἱερεῖς εἰς τὰ καθήκοντα καὶ διακονήματά των καὶ τοὺς ἐνεθάρρυνε να ἐπιτελέσουν τὸ καθῆκον των εἰς τὸν Ναὸν τοῦ Κυρίου.

Εἰς δὲ τοὺς Λευίτας, οἱ ὁποῖοι εἶχον ὡς καθῆκον νὰ διδάσκουν ὅλον τὸν ἰσραηλιτικὸν λαὸν καὶ ἦσαν ἀφιερωμένοι εἰς τὸν Κύριον, εἶπε καὶ ἔθεσαν τὴν Ἱερὰν Κιβωτὸν εἰς τὸν ναόν, τὸν ὁποῖον οἰκοδόμησεν ὁ Σολομὼν ὁ υἱὸς τοῦ Δαυῒδ τοῦ βασιλέως τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ. Καὶ προσέθεσεν ὁ βασιλεύς. «Δὲν ὑπάρχει πλέον ἀνάγκη νὰ σηκώνετε τίποτε ἐπάνω εἰς τοὺς ὤμους σας. Ἀπὸ τώρα καὶ εἰς τὸ ἑξῆς θὰ προσφέρετε τὰς ἄλλας ὑπηρεσίας εἰς Κύριον τὸν Θεόν σας καὶ εἰς τὸν λαὸν αὐτοῦ τὸν ἰσραηλιτικόν.

Κατόπιν ἔδωκεν ἐντολὴν εἰς τοὺς Λευῖτες, οἱ ὁποῖοι εἶχαν ὡς ἔργον τὴν διδασκαλίαν ὅλου τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, καὶ οἱ ὁποῖοι ἦσαν ἀφιερωμένοι εἰς τὸν Κύριον, καὶ τοὺς εἶπε: «Τοποθετῆστε τὴν ἁγίαν Κιβωτὸν εἰς τὸν Ναόν, τὸν ὁποῖον ἔκτισεν ὁ Σολομών, ὁ υἱὸς τοῦ Δαβίδ, βασιλιᾶ τοῦ Ἰσραήλ». Ἀκόμη ὁ βασιλιᾶς ἐπρόσθεσε: «Δὲν χρειάζεται νὰ μεταφέρετε πλέον τὴν Κιβωτὸν ἀπὸ τόπου εἰς τόπον ἐπάνω εἰς τοὺς ὤμους σας. Εἰς τὸ ἑξῆς λοιπὸν προσφέρετε τὶς διακονίες καὶ τὶς ὑπηρεσίες σας εἰς τὸν Κύριον, τὸν Θεόν σας, καὶ εἰς τὸν λαόν του, τὸν Ἰσραήλ.

Τακτοποιηθῆτε κατὰ τοὺς πατριαρχικούς σας οἴκους καὶ κατὰ τὰς τάξεις σύμφωνα με τὴν ταξινόμησίν σας, τὴν ὁποίαν γραπτῶς παρέδωκεν ὁ Δαυῒδ ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραὴλ καὶ ἡ ὁποία παρεδόθη μέχρις ἡμῶν διὰ τοῦ υἱοῦ του τοῦ Σολομῶντος.

ἑτοιμασθῆτε καὶ ὀργανωθῆτε κατὰ τὶς πατριαρχικές σας οἰκογένειες καὶ κατὰ τὶς ἐφημερίες σας, σύμφωνα μὲ τὴν τάξιν καὶ τὴν διαίρεσιν, ὅπως τὴν καθώρισε γραπτὼς ὁ Δαβίδ, βασιλιᾶς τοῦ Ἰσραήλ, καὶ ἡ ὁποία παρεδόθη μέχρι τῶν ἡμερῶν μας διὰ τοῦ Σολομῶντος, τοῦ υἱοῦ του.

Νὰ εἶσθε, λοιπόν, πάντοτε ἕτοιμοι πρὸς ὑπηρεσίαν εἰς τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου, σύμφωνα μὲ τὰς τάξεις τῶν πατριαρχικῶν σας οἴκων μεταξὺ τῶν ἀδελφῶν σας τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ. Θὰ ὑπάρχῃ λοιπόν, διὰ τοὺς Λευίτας μία κατανομὴ σύμφωνα μὲ τοὺς οἴκους τῶν πατριαρχικῶν οἰκογενειῶν των.

Καὶ λάβετε τὶς καθωρισμένες θέσεις σας εἰς τὸν Ναόν, διὰ νὰ προσφέρετε τὶς ὑπηρεσίες σας, κατὰ τὶς τάξεις τῶν πατριαρχικῶν σᾶς οἰκογενειῶν, μεταξὺ τῶν ἀδελφῶν σας λαϊκῶν, τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, ὥστε να ὑπάρχουν Λευῖται διὰ κάθε οἰκογενειακὴν διαίρεσιν (τάξιν),

Βοηθήσατε, λοιπόν, εἰς τὴν θυσίαν τοῦ Πάσχα καὶ ἑτοιμάσατε αὐτὴν διὰ τοὺς ἀδελφούς σας σύμφωνα μὲ τὴν ἐντολὴν τοῦ Κυρίου, ποὺ ἐδόθη διὰ μέσου τοῦ Μωϋσέως».

Σφάξετε τὰ ζῶα διὰ τὶς θυσίες τοῦ Πάσχα (ἀφοῦ ἁγιασθῆτε καὶ ἑξαγνισθῆτε) καὶ ἑτοιμάστε τὶς θυσίες αὐτὲς διὰ τοὺς ἀδελφούς σας Ἰουδαίους καὶ Ἰσραηλῖτες, σύμφωνα μὲ τὴν ἐντολὴν καὶ τὶς ὁδηγίες, ποὺ ἔδωκεν ὁ Κύριος διὰ τοῦ Μωϋσῆ».

Ὁ βασιλεὺς Ἰωσίας ἔκαμεν ἀρχὴν καὶ ἔδωσεν εἰς τὸν λαὸν πρόβατα, ἀμνούς, ἐρίφια αἰγῶν· ἔδωσεν ὅλα αὐτὰ διὰ τὸ Πάσχα καὶ δι’ ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εὑρέθησαν ἐκεῖ. Ὁ ἀριθμὸς τῶν προβάτων, ποὺ προσεφέρθησαν, ἀνῆλθεν εἰς τριάκοντα χιλιάδας, τῶν δὲ μόσχων εἰς τρεῖς χιλιάδας. Ὅλα δὲ αὐτὰ προήρχοντο ἀπὸ τὴν ἰδιαιτέραν περιουσίαν τοῦ βασιλέως.

Τότε ὁ Ἰωσίας, ἀρχίζοντας πρῶτος τὶς προσφορὲς διὰ τὶς θυσίες τοῦ Πάσχα, ἔδωκεν εἰς τὸν λαὸν πρόβατα, ἀρνιά, ἐρίφια (ποὺ γεννήθηκαν) ἀπὸ αἶγες· ὅλα αὐτὰ τὰ προσέφερε διὰ τὸν ἑορτασμὸν τοῦ Πάσχα καὶ δι’ ὅλους ἐκείνους, ποὺ παρευρίσκοντο ἐκεῖ. Ὅλα τὰ ζῶα, ποὺ προσέφερεν ὁ Ἰωσίας -πρόβατα, ἀρνιά, ἐρίφια - ἔφθασαν τὶς τριάντα χιλιάδες (30.000), ἐπὶ πλέον δὲ προσέφερε καὶ τρεῖς χιλιάδες (3.000) μοσχάρια. Ὅλα αὐτὰ τὰ ζῶα προήρχοντο ἀπὸ τὰ κοπάδια, ποὺ ἦσαν ἀτομικὴ περιουσία τοῦ βασιλιᾶ.

Καὶ οἱ ἄρχοντες τοῦ βασιλέως προσέφεραν εἰς τὸν λαόν, εἰς τοὺς ἱερεῖς καὶ εἰς τοὺς Λευίτας ζῶα πρὸς θυσίας. Ὁ Χελκίας, ὁ Ζαχαρίας, ὁ Ἰειήλ, οἱ ἀρχηγοί, ἔδωκαν εἰς τοὺς ἱερεῖς τοῦ ναοῦ τοῦ Θεοῦ διὰ τὸ Πάσχα δύο χιλιάδας ἑξακόσια πρόβατα, ἀμνοὺς καὶ ἐρίφια καὶ τριακοσίους μόσχους.

Ἀλλὰ καὶ οἱ ἀρχηγοί (οἱ ἀξιωματοῦχοι) τοῦ βασιλιᾶ προσέφεραν πρόθυμα καὶ ἀπὸ τοὺς πρώτους εἰς τὸν λαὸν καὶ εἰς τοὺς ἱερεῖς καὶ εἰς τοὺς Λευῖτες. Ἔτσι οἱ ἀρχηγοὶ Χελκίας, Ζαχαρίας καὶ Ἰειήλ, ποὺ διοικοῦσαν τὶς ὑποθέσεις τοῦ Ναοῦ, ἔδωκαν εἰς τοὺς ἱερεῖς τοῦ ναοῦ τοῦ Θεοῦ διὰ τὸν ἑορτασμὸν τοῦ Πάσχα δύο χιλιάδες ἑξακόσια (2.600) πρόβατα, ἀρνιὰ καὶ ἐρίφια καὶ τριακόσια (300) μοσχάρια.

Ὁ Χωνενίας, ὁ Βαναίας, ὁ Σαμαίας καὶ ὁ ἀδελφός του ὁ Ναθαναήλ, ὁ Ἀσαβίας, ὁ Ἰειήλ, ὁ Ἰωζαβάδ, οἱ ἀρχηγοὶ τῶν Λευιτῶν ἔδωκαν προθύμως πρὸς τοὺς Λευίτας διὰ τὸ Πάσχα πέντε χιλιάδας πρόβατα καὶ πεντακοσίους μόσχους.

Ἐπίσης οἱ ἀρχηγοὶ τῶν Λευϊτῶν Χωνενίας, Βαναίας, Σαμαίας καὶ ὁ ἀδελφός του (ἢ ὁ συγγενής του) Ναθαναήλ, ὁ Ἀσαβίας, ὁ Ἰειὴλ καὶ ὁ Ἰωζαβὰδ προσέφεραν πρόθυμα καὶ ἀπὸ τοὺς πρώτους εἰς τοὺς Λευῖτες διὰ τὸν ἑορτασμὸν τοῦ Πάσχα πέντε χιλιάδες (5.000) πρόβατα καὶ πεντακόσια (500) μοσχάρια.

Ἔτσι δὲ ἐτακτοποιήθη ἡ ὅλη ὑπηρεσία. Οἱ ἱερεῖς ἵσταντο εἰς τὰς θέσεις των, οἱ Λευῖται εἰς τὰς τάξεις των, σύμφωνα μὲ τὴν ἐντολὴν τοῦ βασιλέως.

Ἔτσι ἐτακτοποιήθησαν ὅλα καὶ ὠργανώθησαν διὰ τὸν ἑορτασμὸν τοῦ Πάσχα. Οἱ ἱερεῖς ἔλαβαν τὶς καθωρισμένες θέσεις των καὶ οἱ Λευῖται τὶς τάξεις των, σύμφωνα μὲ τὴν ἐντολὴν τοῦ βασιλιᾶ.

Οἱ Λευῖται ἐθυσίαζαν τὰς πασχαλινὰς θυσίας, οἱ δὲ ἱερεῖς ἐλάμβαναν τὰ αἷμα τῶν θυσιῶν ἀπὸ τὰ χέρια τῶν Λευιτῶν καὶ ἔχυναν αὐτὸ εἰς τὸ θυσιαστήριον. Οἱ Λευῖται εἶχαν ἀναλάβει ἐπὶ πλέον τὸ ἔργον τῆς ἐκδορᾶς τῶν θυσιαζομένων ζώων.

Μετὰ τὴν σφαγὴν τῶν πρὸς θυσίαν ζώων διὰ τὸν ἑορτασμὸν τοῦ Πάσχα οἱ ἱερεῖς ἐλάμβαναν τὸ αἷμα ἀπὸ τὰ χέρια τῶν Λευϊτῶν καὶ τὸ ἔχυναν (τὸ ἐρράντιζαν) εἰς τὸ θυσιαστήριον οἱ Λευῖται ἐπίσης ἔγδερναν τὰ σφάγια, ποὺ προωρίζοντο διὰ τὴν θυσίαν.

Ἐτακτοποίησαν τὰ τεμάχια τὰ προοριζόμενα πρὸς ὁλοκαύτωσιν, διὰ νὰ παραδώσουν αὐτὰ εἰς τὰς τάξεις τῶν οἰκογενειῶν τῶν ἀνθρώπων τοῦ λαοῦ, νὰ προσφέρουν αὐτὰ πρὸς τὸν Κύριον, ὅπως εἶναι γραμμένον εἰς τὸ βιβλίον τοῦ Μωϋσέως. Τὸ ἴδιο ἔκαμε καὶ διὰ τὴν θυσίαν τῆς ἑπομένης ἡμέρας.

Ἔπειτα ἔθεσαν κατὰ μέρος τὰ κομμάτια τῶν κρεάτων, ποὺ προωρίζοντο διὰ τὴν θυσίαν τῶν ὁλοκαυτωμάτων, διὰ νὰ τὰ διανείμουν εἰς τὶς τάξεις τοῦ λαοῦ κατὰ τὶς πατριαρχικὲς οἰκογένειές των, ὥστε νὰ τὰ προσφέρουν εἰς τὸν Κύριον, σύμφωνα μὲ αὐτὸ ποὺ ἔχει γραφῆ εἰς τὸ Βιβλίον τοῦ Μωϋσῆ. Τὸ ἴδιον ἔκαμαν καὶ διὰ τὴν θυσίαν τῆς ἑπομένης ἡμέρας (κατὰ τὸ Ἑβραϊκόν: Τὸ ἴδιον ἔκαμαν καὶ διὰ τοὺς ταύρους).

Ἔψησαν τᾶν πασχάλιον ἀμνὸν εἰς τὸ πῦρ, ὅπως διέτασσεν ὁ Νόμος, τὰς δὲ ἄλλας ἱερὰς θυσίας ἔβρασαν εἰς τὰ χάλκινα δοχεῖα καὶ τοὺς λέβητας. Τὸ ἔργον τῶν κατευωδώθη. Κατόπιν ἔσπευσαν νὰ διανείμουν αὐτὰ εἰς ὅλους τοὺς ἀνθρώπους τοῦ λαοῦ.

Ἐπίσης οἱ Λευῖται ἔψησαν εἰς τὴν φωτιὰ τὶς πασχαλινὲς θυσίες (τὸν πασχαλινὸν ἀμνόν), σύμφωνα μὲ ὅσα ὥριζεν ὁ Νόμος· ἐνῷ τὶς ἄλλες ἱερὲς θυσίες τὶς ἔβρασαν μέσα εἰς τὰ χάλκινα δοχεῖα καὶ τοὺς λέβητες. Καὶ τὸ ἔργον αὐτὸ εὐωδώθη, εἶχεν αἰσίαν ἔκβασιν. Κατόπιν διένειμαν τὰ βρασμένα κρέατα, ὅσον πιὸ γρήγορα ἠμποροῦσαν, εἰς τοὺς λαϊκούς, τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαόν.

Κατόπιν ἡτοίμασαν τὸ Πάσχα δι’ αὐτοὺς καὶ διὰ τοὺς ἱερεῖς. Ἡτοίμασαν δὲ αὐτοὶ τὰ Πάσχα καὶ διὰ τοὺς ἱερεῖς, ἐπειδὴ οἱ ἱερεῖς ἦσαν ἀπησχολημένοι νὰ προσφέρουν τὰ ὁλοκαυτώματα καὶ τὰ λιπαρὰ μέρη τῶν ζώων ἕως τὴν νύκτα. Δι’ αὐτὸ οἱ Λευῖται ἡτοίμασαν τὸ Πάσχα καὶ διὰ τὸν ἑαυτόν των καὶ διὰ τοὺς ἀδελφούς των τοὺς ἱερεῖς, τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἀαρών.

Ἔπειτα ἀπὸ αὐτὰ οἱ Λευῖται ἐφρόντισαν νὰ ἑτοιμάσουν τὸ Πάσχα (τοὺς ψημένους πασχαλινοὺς ἀμνούς) διὰ τοὺς ἑαυτούς τῶν καὶ διὰ τοὺς ἱερεῖς. Διότι οἱ ἱερεῖς ἦσαν ἀπησχολημένοι εἰς τὴν προσφορὰν τῶν θυσιῶν τῶν ὁλοκαυτωμάτων καὶ τῶν λιπαρῶν τεμαχίων τῶν ζώων μέχρι τὴν νύκτα. Ἕνεκα τοῦτν οἱ Λευῖται ἑτοίμασαν τὸ Πάσχα διὰ τοὺς ἑαυτούς των καὶ διὰ τοὺς ἀδελφούς των ἱερεῖς, τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἀαρών.

Οἱ ψάλται οἱ ἀπόγονοι τοῦ Ἀσὰφ εὑρίσκοντο καὶ αὐτοὶ εἰς τὰς θέσεις των σύμφωνα μὲ τὰς ἐντολάς, ποὺ εἶχε δώσει ὁ Δαυΐδ, ὁ Ἀσάφ, ὁ Αἰμὰν καὶ ὁ Ἰδιθώμ, οἱ προφῆται αὐτοὶ τοῦ βασιλέως καὶ οἱ ἄρχοντες αὐτοῦ. Ἐπίσης εἰς τὰς θέσεις των εὑρίσκοντο καὶ οἱ θυρωροὶ τῶν διαφόρων πυλῶν, διότι εἰς αὐτοὺς δὲν ἦτο ἐπιτετραμμένον νὰ μετακινηθοῦν ἀπὸ τὰς θέσεις των, ἀπὸ τὴν ὑπηρεσίαν δηλαδὴ τῶν ἱερῶν χώρων. Δι’ αὐτὸ καὶ οἱ ἀδελφοί των, οἱ Λευῖται, ἡτοίμασαν καὶ δι’ αὐτοὺς τὸ Πάσχα.

Ἐπίσης οἱ ψάλται, οἱ ἀπόγονοι τοῦ Ἀσάφ, εὑρίσκοντο εἰς τὴν καθωρισμένην θέσιν των, σύμφωνα μὲ τὶς ὁδηγίες τοῦ Δαβὶδ καὶ τῶν Ἀσάφ, Αἰμὰν καὶ Ἰδιθώμ, τῶν προφητῶν τοῦ βασιλιᾶ καὶ τῶν ἀρχόντων του. Εἰς τὶς καθωρισμένες θέσεις των εὑρίσκοντο ἐπίσης οἱ θυρωροὶ τῶν διαφόρων πυλῶν τοῦ Ναοῦ. Ἐπειδὴ δὲ οἱ θυρωροὶ δὲν ἠμποροῦσαν (ἢ δὲν ἐπετρέπετο) νὰ ἀφήσουν τὶς θέσεις των καὶ νὰ ἐγκαταλείψουν τὸ καθῆκον των, οἱ ἀδελφοί των οἱ Λευῖται ἑτοίμασαν δι’ αὐτοὺς τὸ Πάσχα.

Ἐτσι ἐπετεύχθη καὶ ἡτοιμάσθη ὅλη ἡ λειτουργία τῆς ὑπηρεσίας τοῦ Κυρίου κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην, ὥστε νὰ ἑορτασθῇ τὸ Πάσχα, νὰ προσφερθοῦν τὰ ὁλοκαυτώματα εἰς τὸ θυσιαστήριον τοῦ Κυρίου σύμφωνα μὲ τὴν ἐντολὴν τοῦ βασιλέως Ἰωσίου.

Ἔτσι ἐτακτοποιήθη, ὠργανώθη καὶ ἑτοιμάσθη ὅλη ἡ λειτουργία τῶν διαφόρων ὑπηρεσιῶν καὶ διακονημάτων τοῦ Κυρίου κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην, διὰ νὰ ἑορτασθῇ τὸ Πάσχα καὶ νὰ προσφερθοῦν οἱ θυσίες τῶν ὁλοκαυτωμάτων ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον τοῦ Κυρίου, σύμφωνα μὲ τὴν διαταγὴν τοῦ βασιλιᾶ Ἰωσία.

Οἱ Ἰσραηλῖται, οἱ ὁποῖοι εὑρέθησαν ἐκεῖ, ἑώρτασαν τὸ Πάσχα κατὰ τὸν καιρὸν ἐκεῖνον καὶ τὴν ἑορτὴν τῶν ἀζύμων ἐπὶ ἑπτὰ ἡμέρας.

Ἔτσι κατὰ τὸν καιρὸν ἐκεῖνον οἱ Ἰσραηλῖται, ποὺ εὑρέθησαν ἐκεῖ παρόντες, ἑώρτασαν τὸ Πάσχα καὶ τὴν ἑορτὴν τῶν Ἀζύμων ἐπὶ ἑπτὰ ἡμέρες.

Ὅμοιον Πάσχα πρὸς αὐτὸ δὲν εἶχεν ἑορτασθῆ μεταξὺ τῶν Ἰσραηλιτῶν ἀπὸ τὰς ἡμέρας τοῦ προφήτου Σαμουήλ. Κανεὶς βασιλεὺς τοῦ Ἰσραὴλ δὲν ἑώρτασε τόσον λαμπρὸν Πάσχα, ὅμοιον πρὸς ἐκεῖνο ποὺ ἑώρτασεν ὁ βασιλεὺς Ἰωσίας, οἱ ἱερεῖς, οἱ Λευῖται, ὅλοι οἱ Ἰουδαῖοι καὶ οἱ Ἰσραηλῖται, ποὺ ἦσαν ἐκεῖ παρόντες, μαζῆ μὲ τοὺς κατοίκους τῆς Ἱερουσαλήμ.

Κανένα Πάσχα, ὡσὰν αὐτό, δὲν εἶχεν ἑορτασθῆ μεταξὺ τῶν Ἰσραηλιτῶν ἀπὸ τὴν ἐποχὴν τοῦ προφήτου Σαμουήλ· ἀλλ’ οὔτε καὶ κανεὶς βασιλιᾶς τοῦ Ἰσραὴλ ἑώρτασε τὴν ἑορτὴν τοῦ Πάσχα πρὸς δόξαν καὶ τιμὴν τοῦ Κυρίου μὲ τόσην λαμπρότητα καὶ ἀκρίβειαν, ὅπως τὸ ἑώρτασεν ὁ Ἰωσίας καὶ οἱ ἱερεῖς καὶ οἱ Λευῖται καὶ ὅλος ὁ Ἰουδαϊκὸς καὶ Ἰσραηλιτικὸς λαός, οἱ ὁποῖοι ἦσαν τότε παρόντες ἐκεῖ, καὶ ὅσοι ἑκατοικοῦσαν εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ.

Αὐτὸ τὸ Πάσχα ἔγινε κατὰ τὸ δέκατον ὄγδοον ἔτος τῆς βασιλείας τοῦ Ἰωσίου.

Τὸ Πάσχα τοῦτο ἑωρτάσθη κατὰ τὸ δέκατον ὄγδοον ἔτος τῆς βασιλείας τοῦ Ἰωσία.

Ὁ βασιλεὺς Ἰωσίας παρέδωσεν εἰς τὸ πῦρ τοὺς ἐγγαστριμύθους, τοὺς μάγους, τὰ εἰδωλολατρικὰ ἀγαλμάτια, τὰ εἴδωλα καὶ τὰ ἄλλα βδελυρὰ σύμβολα τῆς εἰδωλολατρικῆς θρησκείας, τὰ ὁποῖα ὑπῆρχον εἰς τὴν χώραν τῆς Ἰουδαίας καὶ εἰς τὴν πόλιν Ἱερουσαλήμ, διὰ νὰ ἐφαρμόσῃ ἔτσι τὰς ἐντολὰς τοῦ Νόμου, ποὺ ἦσαν γραμμέναι εἰς τὸ βιβλίον, τὸ ὁποῖον εἶχεν ἀνεύρει ὁ Χελκίας ὁ ἀρχιερεὺς εἰς τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου.

Ὁ βασιλιᾶς Ἰωσίας παρέδωκεν εἰς τὴν φωτιὰ τοὺς ἐγγαστριμύθους (ἀνθρώπους ποὺ ἐμιλοῦσαν ἀπὸ τὴν κοιλία των) καὶ τοὺς νεκρομάντεις καὶ τὰ μικρὰ ἀγάλματα τῶν οἰκιακῶν (ἐφεστίων) θεῶν καὶ τὰ εἴδωλα καὶ τὰ σιχαμερὰ ἀντικείμενα, ποὺ ἐχρησιμοποιοῦντο διὰ τὴν εἰδωλολατρίαν, τὰ ὁποῖα εὑρίσκοντο εἰς τὴν χώραν τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰούδα καὶ εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ. Τοῦτο τὸ ἔκαμεν ὁ Ἰωσίας, διὰ νὰ θέσῃ εἰς ἐφαρμογὴν καὶ νὰ ἐδραιώσῃ τὰ λόγια τοῦ Νόμου, ποὺ ἦσαν γραμμένα εἰς τὸ βιβλίον τοῦ Νόμου, τὸ ὁποῖον εὑρῆκε ὁ ἀρχιερεὺς Χελκίας εἰς τὸν Ναὸν τοῦ Κυρίου.

Βασιλεὺς ὅμοιος πρὸς τὸν Ἰωσίαν δὲν ὑπῆρξε ποτὲ πρὸ αὐτοῦ, ὁ ὁποῖος νὰ εἶχε δώσει πρὸς τὸν Κύριον ὅλην του τὴν καρδίαν καὶ ὅλην του τὴν ψυχὴν καὶ ὅλην του τὴν δύναμιν, διὰ νὰ ζήσῃ σύμφωνα μὲ ὅλα ὅσα ὑπῆρχον εἰς τὸν Νόμον τοῦ Μωϋσέως. Ἀλλὰ καὶ ἔπειτα ἀπὸ αὐτὸν δὲν παρουσιάσθη ὅμοιος πρὸς αὐτὸν βασιλεύς.

Οὐδέποτε ὑπῆρξε πρὶν ἀπὸ τὸν Ἰωσίαν βασιλιᾶς ὅμοιος μὲ αὐτόν, ὁ ὁποῖος ἐστράφη καὶ ἐλάτρευσε τὸν Κύριον μὲ ὅλην τὴν καρδιά του, ὥστε Αὐτὸν ἐξ ὁλοκλήρου ἐποθοῦσε καὶ εἰς Αὐτὸν μὲ ὅλα τὰ βάθη τῆς ἐσωτερικῆς καὶ πνευματικῆς ὑπάρξεώς του ἦταν παραδόμενος· καὶ μὲ ὅλην τὴν ψυχήν του, ὥστε μὲ ὅλον τὸ συναίσθημά του Αὐτὸν ἐποθοῦσε καὶ ὁλόκληρον τὸ ἐσωτερικόν του εἰς Αὐτὸν ἦταν παροδομένον· καὶ μὲ ὅλην τὴν δύναμιν τῆς θελήσεώς του, ἔχοντας ἀπόλυτον ὑπακοὴν εἰς τὸν Νόμον τοῦ Μωϋσῆ. Ἀλλ’ οὔτε καὶ παρουσιάσθη ὕστερα ἀπὸ τὸν Ἰωσίαν βασιλιᾶς ἄλλος, ὅμοιος μὲ αὐτόν.

Ὁ Κύριος ὅμως δὲν ἀπέστρεψεν τὴν φοβερὰν καὶ μεγάλην αὐτοῦ ὀργὴν ἐναντίον τοῦ Ἰούδα καὶ ἐναντίον ὅλων τῶν ἐξοργιστικῶν εἰδωλολατρικῶν πράξεων, μὲ τὰς ὁποίας ὁ Μανασσῆς προηγουμένως εἶχε παροργίσει τὸν Θεόν.

Παρ’ ὅλην ὅμως τὴν ἀφοσίωσιν τοῦ Ἰωσία εἰς τὸν Θεὸν καὶ τὴν ριζικὴν θρησκευτικὴν μεταρρύθμισιν, ποὺ ἐπραγματοποίησεν, ὁ Κύριος δὲν μετεστράφη ἀπὸ τὴν μεγάλην ἀγανάκτησιν τῆς φοβερᾶς ὀργῆς του, ποὺ εἶχεν ἐκσπάσει ἐναντίον τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰούδα ἕνεκα τῶν ἁμαρτωλῶν παραβάσεων καὶ προκλήσεων, μὲ τὶς ὁποῖες τὸν ἐξώργισεν ὁ βασιλιᾶς Μανασσῆς.

Διὰ τοῦτο ὁ Κύριος εἶπε· «καὶ ἀπὸ αὐτοὺς ἀκόμη τοὺς Ἰουδαίους θὰ ἀποσύρω τὴν προστασίαν μου, ὅπως τὴν ἀπέσυρα ἀπὸ τὸν ἄλλον ἰσραηλιτικὸν λαὸν καὶ θὰ ἀπωθήσω μακρὰν ἀπὸ ἐμὲ τὴν Ἱερουσαλήμ, τὴν πόλιν, τὴν ὁποίαν ἐγὼ ἐξέλεξα καὶ τὸν ναόν, διὰ τὸν ὁποῖον ἐγὼ εἶχα εἶπει· Ἐκεῖ θὰ ὑμνῆται τὸ Ὄνομά μου».

Ἔτσι ὁ Κύριος εἶπε: «Καὶ αὐτὸ ἀκόμη τὸ βασίλειον τοῦ Ἰούδα θὰ ἀπομακρύνω ἀπ’ ἐμπρός μου καὶ θὰ παύσω νὰ τὸ προστατεύω, ὅπως ἀπεμάκρυνα καὶ ἔπαυσα νὰ προστατεύω τὸ βασίλειον τοῦ Ἰσραήλ, καὶ θὰ ἀπορρίψω τὴν πόλιν αὐτήν, τὴν Ἱερουσαλήμ, τὴν ὁποίαν ἐδιάλεξα, καὶ τὸν Ναόν, διὰ τὸν ὁποῖον εἶπα· «ἐκεῖ θὰ εἶναι (πάντοτε) τὸ ὄνομά μου, ὥστε νὰ λατρεύεται καὶ νὰ δοξολογῆται».

Ἔτσι καὶ ἔγινε. Ὁ Φαραὼ Νεχαώ, βασιλεὺς τῆς Αἰγύπτου ἐξεστράτευσεν ἐναντίον τῶν Ἀσσυρίων παρὰ τὸν ποταμὸν τὸν Εὐφράτην. Ὁ βασιλεὺς Ἰωσίας ἐξῆλθε, διὰ νὰ πολεμήσῃ ἐναντίον του.

Ἔπειτα ἀπὸ ὅλα αὐτά, ποὺ ἔκαμεν ὁ Ἰωσίας διὰ τὴν ἀποκατάστασιν τοῦ Ναοῦ, ἐξεστράτευσεν ὁ φαραὼ Νεχαώ, βασιλιᾶς τῆς Αἰγύπτου, διὰ λογαριασμόν (ἐξ ὀνόματος) τοῦ βασιλιᾶ τῶν Ἀσσυρίων, μὲ κατεύθυνσιν τὸν ποταμὸν Εὐφράτην. Καὶ ὁ βασιλιᾶς Ἰωσίας ἐπροχώρησε διὰ νὰ συναντήσῃ καὶ ἀναχαιτίσῃ τὸν φαραώ.

Ὁ Φαραὼ ἀπέστειλεν ἀγγελιαφόρους πρὸς τὸν Ἰωσίαν καὶ τοῦ εἶπα· «τί διαφορὰς ἔχομεν ἡμεῖς μεταξύ μας, βασιλέα τοῦ Ἰούδα; Ἐγὼ δὲν ἔχω ἔλθει σήμερον νὰ πολεμήσω ἐναντίον σου, διότι ὁ Θεὸς μὲ διέταξε νὰ σπεύσω ἐναντίον ἄλλων. Πάψε λοιπὸν νὰ ἐξοργίζῃς τὸν θεόν μου, διὰ νὰ μὴ σὲ ἐξολοθρεύσῃ».

Ἀλλ’ ὁ Νεχαὼ ἀπέστειλε πρὸς τὸν Ἰωσίαν ἀγγελιαφόρους, οἱ ὁποῖοι τοῦ διεβίβασαν τὸ ἑξῆς μήνυμα: «Ποία σχέσις ὑπάρχει μεταξὺ ἐμοῦ καὶ σοῦ, καὶ τὶ ζητεῖς ἀπὸ ἐμέ, βασιλιᾶ τοῦ Ἰούδα: Δὲν ἔχω ἔλθει σήμερα ἐναντίον σου, διὰ νὰ σὲ πολεμήσω. Ὁ Θεὸς μὲ διέταξε νὰ κινηθῶ, νὰ σπεύσω γρήγορα ἐναντίον ἄλλων ἐχθρῶν μου. Πρόσεχε λοιπὸν ἀπὸ τὸν Θεόν, ποὺ εἶναι μαζί μου· μὴ ἐναντιώνεσαι εἰς τὴν διαταγήν του, διὰ νὰ μὴ σὲ καταστρέψῃ καὶ σὲ θανατώσῃ».

Ὁ Ἰωσίας ὅμως δὲν ἠθέλησε νὰ ἀποχωρήσῃ ἀπὸ τὸν βασιλέα τῆς Αἰγύπτου, ἀλλὰ ὥρμησε νὰ πολεμήσῃ ἐναντίον του. Δὲν ἤκουσε τὰ λόγια τοῦ Νεχαώ, ποὺ ἦσαν λόγια τοῦ Θεοῦ, καὶ ἦλθε νὰ πολεμήσῃ ἐναντίον τοῦ Νεχαώ, εἰς τὴν πεδιάδα Μαγεδδώ.

Ὁ Ἰωσίας ὅμως δὲν ἐστράφη πίσω καὶ δὲν ἀπεμακρύνθη ἀπὸ τὸν Νεχαώ, ἀλλ’ ἔλαβε σταθερὰν ἀπόφασιν νὰ ριφθῇ εἰς τὴν μάχην ἐναντίον του. Ἀρνήθηκε νὰ ἀκούσῃ καὶ νὰ συμμορφωθῇ πρὸς τὰ λόγια τοῦ Νεχαώ, τὰ ὁποῖα προήρχοντο ἀπὸ τὸ στόμα τοῦ Θεοῦ. Ἔτσι ἦλθε νὰ πολεμήσῃ κατὰ τοῦ Νεχαὼ εἰς τὴν πεδιάδα Μαγεδδῶ.

Οἱ τοξόται τοῦ Φαραὼ ἔρριψαν τὰ τόξα των ἐναντίον τοῦ βασιλέως Ἰωσία καὶ τὸν ἐπλήγωσαν. Ὁ βασιλεὺς εἶπεν εἰς τοὺς δούλους του· «βγάλτε με μακρὰν ἀπὸ τὴν μάχην, διότι ἐπληγώθηκα βαρειά».

Κατὰ τὴν διάρκειαν ὅμως τῆς μάχης οἱ τοξόται τοῦ Νεχαὼ ἐκτύπησαν μὲ τὰ τόξα των τὸν βασιλιᾶ Ἰωσίαν. Τότε ὁ βασιλιᾶς εἶπεν εἰς τοὺς δούλους (ἀκολούθους) του: «Μεταφέρετέ με μακριὰ ἀπὸ ἐδῶ, διότι ἐπληγώθηκα βαριά».

Οἱ δοῦλοι του τὸν κατέβασαν ἀπὸ τὸ πολεμικόν του ἅρμα καὶ τὸν ἀνεβίβασαν εἰς δεύτερον ἅρμα ἀναπαυτικώτερον, τὸ ὁποῖον ἀνῆκεν εἰς αὐτόν, καὶ ἔτσι τὸν ἔφεραν εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ. Ὁ Ἰωσίας ἀπέθανε καὶ ἐτάφη μαζῆ μὲ τοὺς προπάτοράς του. Ὅλοι οἱ Ἰουδαῖοι, μάλιστα δὲ οἱ κάτοικοι τῆς Ἱερουσαλήμ, ἐπένθησαν διὰ τὸν θάνατον τοῦ Ἰωσίου.

Ἔτσι οἱ δοῦλοι (ἢ ἀξιωματοῦχοι) τοῦ Ἰωσία τὸν ἔβγαλαν ἀπὸ τὸ πολεμικόν του ἅρμα καὶ τὸν ἀνέβασαν εἰς ἄλλο δεύτερον, ἐφεδρικὸν ἅρμα, ἰδικόν του, καὶ τὸν μετέφεραν εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ. Ἐκεῖ εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ ἀπέθανεν ὁ Ἰωσίας καὶ ἐτάφη εἰς τοὺς βασιλικοὺς τάφους μὲ τοὺς ἀποθαμένους προγόνους του. Ὅλος ὁ λαὸς τοῦ Ἰούδα καὶ τῆς Ἱερουσαλὴμ ἐπένθησαν τὸν θάνατον τοῦ βασιλιᾶ Ἰωσία.

Ὠδάς θρήνων συνέθεσεν ὁ προφήτης Ἱερεμίας διὰ τὸν Ἰωσίαν. Ὅλοι δὲ οἱ ψαλτῳδοί, ἄνδρες καὶ γυναῖκες, συνέθεσαν καὶ αὐτοὶ θρήνους διὰ τὸν Ἰωσίαν, οἱ ὁποῖοι ὑπάρχουν μέχρι σήμερον. Οἱ θρῆνοι δὲ αὐτοὶ διὰ τὸν Ἰωσίαν ἐπεβλήθησαν καὶ ἐψάλλοντο ἀπὸ ὅλον τὸν ἰσραηλιτικὸν λαόν. Ἰδού, αὐτοὶ οἱ θρῆνοι ἔχουν γραφῆ εἰς τὸ βιβλίον τῶν θρήνων.

Ὁ προφήτης Ἱερεμίας συνέθεσε θρήνους διὰ τὸν Ἰωσίαν. Ἀλλὰ καὶ ὅλοι οἱ ψαλτωδοί, ἄνδρες καὶ γυναῖκες, συνέθεσαν θρήνους διὰ τὸν Ἰωσίαν, οἱ ὁποῖοι διετηροῦντο μέχρι τῆς σημερινῆς ἡμέρας, ποὺ γράφονται οἱ γραμμὲς αὐτὲς (ἢ κατ’ ἄλλην ἑρμηνείαν: Καὶ ὅλοι οἱ ᾄδοντες ἄνδρες καὶ αἱ ᾄδουσαι γυναῖκες μέχρι τῆς σημερινῆς ἡμέρας θρηνοῦν τὸν Ἰωσίαν μὲ τοὺς θρήνους των). Ἔγινε δὲ ἔθιμον οἱ θρῆνοι αὐτοὶ νὰ ψάλλωνται εἰς ὅλον τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαόν. Καὶ νά· οἱ θρῆνοι αὐτοὶ ἔχουν καταγραφῆ εἰς τὸ Βιβλίον τῶν Θρήνων.

Τὰ ὑπόλοιπα ἔργα τοῦ Ἰωσίου καὶ αἱ ἄλλαι αὐτοῦ πράξεις, ὅπως καὶ ἡ ἔλπίς του εἰς ὅλα ὅσα ἦσαν γραμμένα εἰς τὸν Νόμον τοῦ Κυρίου,

Τὰ δὲ ὑπόλοιπα ἔργα τοῦ Ἰωσία καὶ ὅλα, ὅσα ἔκαμε, τὰ ὁποῖα φανερώνουν τὴν πιστὴν ἀφοσίωσιν καὶ τὴν σταθερὰν ἐλπίδα του εἰς τὸν Θεόν, εἶναι γραμμένα εἰς τὸν νόμον τοῦ Κυρίου (κατὰ τὸ Ἑβραϊκόν: ...Καὶ τὰ καλὰ ἔργα του, σύμφωνα μὲ αὐτὰ ποὺ ἔχουν γραφῆ εἰς τὸν νόμον τοῦ Κυρίου).

τὰ ἔργα αὐτοῦ, τὰ πρῶτα καὶ τὰ τελευταῖα, ἰδού, εἶναι γραμμένα εἰς τὸ βιβλίον τῶν βασιλέων τοῦ Ἰσραὴλ καὶ τοῦ Ἰούδα.

Καὶ τὰ ἔργα τοῦ Ἰωσία τὰ πρῶτα μέχρι τὰ τελευταῖα (ἢ ἱστορία του ἀπ’ ἀρχῆς μέχρι τέλους), νά· εἶναι γραμμένα εἰς τὸ βιβλίον «Ἱστορία (Χρονικά) τῶν βασιλέων (τοῦ βασιλείου) τοῦ Ἰσραὴλ καὶ τοῦ Ἰούδα».