Παροιμίαι Σολομώντος 29

Καλύτερος καὶ προτιμότερος εἶναι ὁ ἄνθρωπος, ποὺ δέχεται ἐλέγχους, παρὰ ὁ σκληροτράχηλος καὶ ἀσύνετος εἰς ἐλέγχους. Διότι, ὅταν εἰς αὐτόν, ὡσὰν φωτιὰ ἐξ οὐρανοῦ, πέσῃ ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ, δὲν ὑπάρχει πλέον καμμία θεραπεία.

Ὁ ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος ἐλέγχει, εἶναι προτιμότερος ἀπὸ τὸν σκληροτράχηλον καὶ ἀμετανόητον, διότι, ὅταν θὰ ἔλθῃ ἔξαφνα ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ ἐπάνω του, τότε δὲν θὰ ὑπάρχῃ καμμία θεραπεία τοῦ κακοῦ.

Ὅταν ἐπαινοῦνται οἱ δίκαιοι ἄρχοντες, εὐφραίνονται οἱ λαοί των. Ὅταν ὅμως οἱ ἄρχοντες εἶναι ἀσεβεῖς, στενάζουν καὶ ὑποφέρουν οἱ λαοί.

Ὅταν ἐπαινοῦνται οἱ δίκαιοι ἄρχοντες ἐνὸς ἔθνους, χαίρεται καὶ εὐτυχεῖ ὅλος ὁ λαός, ἐνῷ ὅταν ἄρχουν καὶ κυβερνοῦν ἀσεβεῖς, οἱ λαοὶ στενάζουν καὶ ὑποφέρουν.

Ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος ἀγαπᾷ τὴν σοφίαν καὶ τὴν ἀρετήν, εὐφραίνει τὸν πατέρα του. Ἐκεῖνος δὲ ὁ ὁποῖος συναγελάζεται μὲ ἁμαρτωλὰς γυναῖκας, χάνει τὸν πατρικὸν πλοῦτον.

Ὁ πατέρας τοῦ ἀνθρώπου ἐκείνου, ποὺ ἀγαπᾷ τὴν σοφίαν καὶ προφυλάσσεται ἀπὸ τὴν ἀνηθικότητα, χαίρει, διότι ἔχει τέτοιο παιδί· ὁ πορνοβοσκὸς ὅμως, ὁ διεφθαρμένος καὶ ἀκόλαστος, θὰ χάσῃ τὸν πλοῦτον, ποὺ τοῦ ἀφῆκεν ὁ πατέρας του, καταισχύνων αὐτόν.

Ὁ δίκαιος βασιλεὺς ἀνορθώνει καὶ ἀναδεικνύει τὴν χώραν του, ἐνῷ ἐξ ἀντιθέτου ὁ καταφρονητὴς τοῦ θείου νόμου ἄνθρωπος, τὴν ἀνασκάπτει ἐκ θεμελίων.

Ὁ δίκαιος καὶ ἐνάρετος βασιλεὺς ἀνορθώνει μὲ τὴν δικαιοσύνην του τὴν δυστυχισμένην χώραν του, ἐνῷ ὁ παράνομος θὰ τὴν κατασκάψῃ καὶ θὰ τὴν ἐρημώσῃ.

Ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος προπαρασκευάζεται νὰ ρίψῃ τὸ δίκτυόν του ἐναντίον τοῦ φίλου του, εἰς τὴν πραγματικότητα περιπλέκει τὰ ἰδικά του πόδια καὶ συλλαμβάνεται εἰς τὸ δίκτυον τῆς πανουργίας του.

Ἐκείνου, ὁ ὁποῖος στήνει παγίδα εἰς τὸν φίλον του, θὰ πιασθοῦν τὰ ἰδικά του πόδια εἰς αὐτήν.

Μεγάλαι παγίδες καὶ συμφοραὶ συναντοῦν τὸν ἁμαρτωλὸν ἄνθρωπον. Ἐνῷ ὁ δίκαιος θὰ εὑρίσκεται πάντοτε εἰς χαρὰν καὶ εὐφροσύνην.

Εἰς τὸν ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος συνεχῶς ἁμαρτάνει καὶ δὲν ἔχει πλέον δύναμιν νὰ ἀποσπασθῇ ἀπὸ τὴν ἁμαρτίαν, αὐτὴ εἶναι δι’ αὐτὸν μεγάλη παγίς, ἐνῷ ὁ ἐνάρετος θὰ ζῇ εἰς ἀτμόσφαιραν χαρᾶς καὶ εὐφροσύνης.

Ὁ δίκαιος δικαστὴς γνωρίζει νὰ κρίνῃ καὶ νὰ ἀποδίδῃ τὸ δίκαιον καὶ εἰς τοὺς φτωχοὺς καὶ ἀδυνάτους. Ἐξ ἀντιθέτου, ὁ ἀσεβὴς δικαστὴς δὲν ἔχει σαφῆ καὶ ὀρθὴν γνῶσιν. Δὲν ἔχει δὲ τὴν διάθεσιν νὰ γνωρίσῃ καλὰ τὸν πτωχὸν καὶ τὸ δίκαιόν του.

Ὁ δίκαιος δικαστὴς ἔχει τὸ ἐνδιαφέρον καὶ γνωρίζει νὰ κρίνῃ μὲ δικαιοσύνην καὶ συμπάθειαν τοὺς ἀνυπεράσπιστους πτωχούς, ἐνῷ ὁ ἀσεβὴς κριτὴς δὲν θέλει νὰ γνωρίζῃ τίποτε περὶ αὐτῶν, καὶ διὰ τὸν πτωχὸν δὲν ὑπάρχει εἰς αὐτὸν νοῦς, ὥστε νὰ τὸν προσέχῃ καὶ νὰ ἔρχεται εἰς τὴν θέσιν του.

Ἀσεβεῖς καὶ παράνομοι ἄνθρωποι μὲ τὰ ἐγκλήματά των καὶ τὰς διαβολάς των ἤναψαν πυρκαϊὰν εἰς τὴν πόλιν. Ἐνῷ οἱ σοφοὶ καὶ ἐνάρετοι μὲ τὴν σύνεσίν των ἀπεμάκρυναν τὴν ὀργὴν ἀπὸ αὐτήν.

Ἄνθρωποι παράνομοι καὶ ἀνυπότακτοι διὰ τῶν ἐγκλημάτων καὶ ἐπαναστάσεών των ἔγιναν ὑπαίτιοι νὰ καῇ καὶ νὰ καταστραφῇ ἡ πόλις των, ἐνῷ οἱ συνετοὶ ἐπρόλαβαν τὴν ὀργὴν καὶ τὴν ἀπεμάκρυναν.

Ὁ συνετὸς καὶ ἐνάρετος ἄνθρωπος εἶναι εἰς θέσιν νὰ κρίνῃ καὶ θὰ κρίνῃ ἔθνη. Ὁ φαῦλος ὅμως καὶ ὀργίλος περιπίπτει εἰς πλῆθος σφαλμάτων, διὰ τὰ ὀποῖα ἐμπαίζεται. Καὶ ὅμως δὲν πτοεῖται ἀπὸ τὰς ἐναντίον του κρίσεις.

Ὁ σοφὸς καὶ συνετὸς ἄνθρωπος δὲν θὰ κρίνῃ μόνον ἄτομα, ἀλλὰ θὰ διευθετήσῃ καὶ διαφορὰς ἐθνῶν ὁ φαῦλος ὅμως, ἐπειδὴ ὀργίζεται καὶ δὲν σκέπτεται, οὔτε φέρεται μὲ ψυχραιμίαν, περιγελᾶται καὶ περιπαίζεται, καὶ δὲν πτοεῖται ἀπὸ τὴν κοινὴν γνώμην περὶ αὐτοῦ, ὡς ἐκ τούτου δὲ ἀποθρασύνεται καὶ καθίσταται ἀνίκανος νὰ κυβερνήσῃ καὶ αὐτὸν τὸν ἑαυτόν του.

Ἐγκληματίαι καὶ φονεῖς μισοῦν καὶ ἀποστρέφονται τὸν ἀφωσιωμένον εἰς τὸν Θεόν. Ἐνῷ οἱ εἰλικρινεῖς καὶ οἱ ἀκέραιοι ἐνδιαφέρονται καὶ ὑπερασπίζουν τὴν ζωὴν ἐκείνου.

Οἱ αἱμοχαρεῖς ἄνθρωποι καὶ οἱ ἔνοχοι φόνου μισοῦν καὶ ἀποστρέφονται τὸν ἐνάρετον, οἱ καλοὶ ὅμως θὰ ἐνδιαφερθοῦν διὰ τὴν ζωήν του καὶ φροντίζουν ὥστε νὰ μὴ πάθῃ κανένα κακόν.

Ὁ ἀσύνετος ἀφήνει ἀσυγκράτητον τὸν θυμόν του. Ὁ σοφὸς ὅμως τὸν δεσμεύει καὶ τὸν συγκρατεῖ εἰς τὰ βάθη τῆς ψυχῆς του.

Ὁ ἄφρων ἀφήνει ὅλον τὸν θυμόν του νὰ ἐκδηλωθῇ καὶ νὰ ἐκσπάσῃ ἀσυγκράτητος, ἐνῷ ὁ σοφὸς τὸν συμπνίγει εἰς τὰ βάθη τῆς ψυχῆς του, ὅπου τὸν κρύπτει, διὰ νὰ μὴ μετανοῇ κατόπιν.

Ὅταν ἕνας βασιλεὺς ἀκούῃ καὶ υἱοθετῇ ἀδίκους κατηγορίας καὶ ἐκτρέπεται εἰς παρανομίας, τότε καὶ ὅλοι οἱ ὑπήκοοί του, μιμούμενοι αὐτόν, θὰ γίνουν παράνομοι.

Ὅταν ἕνας βασιλεὺς ἀκούῃ καὶ προσέχῃ ἀδίκους καὶ ἀβασίμους κατηγορίας καὶ εἰσηγήσεις, τὸ παράδειγμά του μιμοῦνται καὶ οἱ ὑπήκοοί του καὶ ἰδιαιτέρως οἱ αὐλικοί του, τοιουτοτρόπως δὲ ὅλοι οἱ ὑπ’ αὐτὸν γίνονται παράνομοι.

Ὅταν ὁ δανειστὴς καὶ χρεωφειλέτης συναντηθοῦν μεταξύ των, διὰ νὰ τακτοποιήσουν τὰ ζητήματά των, βλέπει καὶ τοὺς δύο καὶ τοὺς παρακολουθεῖ ὁ Κύριος.

Τὸν δανειστὴν καὶ τὸν χρεωφειλέτην, ὅταν συναντῶνται διὰ νὰ κανονίσουν τοὺς λογαριασμούς των, ἐπιβλέπει καὶ τοὺς δύο ὁ Κύριος, ἀποδοκιμάζων καὶ τιμωρῶν πᾶσαν ἀδικίαν καὶ τοκογλυφίαν.

Ὅταν ἔνας βασιλεὺς κρίνῃ μὲ ἀλήθειαν καὶ δικαιοσύνην καὶ αὐτοὺς ἀκόμη τοὺς πτωχούς, ὁ θρόνος του θὰ γίνῃ ἔνδοξος καὶ περίβλεπτος.

Τοῦ βασιλέως, ὁ ὁποῖος κρίνει τοὺς πτωχοὺς τοῦ ἔθνους του μὲ δικαιοσύνην καὶ ἀλήθειαν καὶ ὄχι μὲ προσωποληψίαν καὶ μὲ ψευδεῖς εἰσηγήσεις κολάκων, ἡ βασιλεία του θὰ παραμείνῃ ἀλησμόνητος, μαρτυρουμένη εὐφήμως ὑφ’ ὅλων.

Αἱ σωματικαὶ παιδαγωγικαὶ τιμωρίαι καὶ οἱ μορφωτικοὶ ἔλεγχοι δίδουν σοφίαν καὶ ἀρετὴν εἰς τὸ παιδί. Υἱὸς δέ, ποὺ ἐγκαταλείπει τὸ πατρικὸ σπίτι καὶ περιπλανᾶται ἐδῶ καὶ ἐκεῖ, καταισχύνει καὶ κατεντροπιάζει τοὺς γονεῖς του.

Αἱ τιμωρίαι καὶ αἱ ἐπιπλήξεις χαρίζουν εἰς τὸ παιδὶ σοφίαν καὶ φρονιμάδα, ἐνῷ τὸ παιδὶ ποὺ ἀλητεύει καὶ πλανᾶται εἰς τοὺς δρόμους τῆς ἁμαρτίας, κατεντροπιάζει τοὺς γονεῖς του.

Ὅταν πληθύνωνται οἱ ἀσεβεῖς, πληθύνονται αἱ ἁμαρτίαι καὶ τὰ ἐγκλήματα. Ὅταν ὅμως τιμωροῦνται οἱ ἀσεβεῖς, τότε καὶ αὐτοὶ οἱ δίκαιοι στερεώνονται περισσότερον εἰς τὴν εὐλάβειαν καὶ τὸν φόβον τοῦ Θεοῦ.

Ὅταν εἰς ἕνα τόπον πληθύνωνται οἱ ἀσεβεῖς, ἐκεῖ διαπράττονται πολλαὶ παρανομίαι. Ὅταν ὅμως οἱ ἀσεβεῖς πέσουν καὶ τιμωρηθοῦν, τότε οἱ δίκαιοι καταλαμβάνονται ὑπὸ περισσοτέρου φόβου, σταθεροποιοῦνται εἰς τὴν τήρησιν τοῦ θείου νόμου, καὶ ἡ κοινωνία ἐκείνη ἠθικοποιεῖται.

Παιδαγώγησε καὶ μόρφωσε καλὰ τὸ παιδί σου καὶ αὐτὸ θὰ δώσῃ ἀνάπαυσιν καὶ στολισμὸν εἰς τὴν ζωήν σου.

Ἀνάτρεφε καὶ παιδαγώγει καλῶς τὸν υἱόν σου, καὶ θὰ σὲ ἀναπαύσῃ διὰ τοῦ σεβασμοῦ, τὸν ὁποῖον θὰ δεικνύῃ πρὸς σέ. Μὲ τὴν σώφρονα δὲ διαγωγὴν του θὰ σὲ χαροποιήσῃ καὶ θά εἶναι στόλισμα καὶ καύχημα τῆς ψυχῆς σου.

Μέσα εἰς ἕνα παράνομον λαὸν δὲν θὰ ὑπάρξῃ ἐξηγητὴς τῶν θείων λόγων, διότι θὰ εἶναι ἀνεπιθύμητος. Ἐκεῖνος ὅμως, ὁ ὁποῖος τηρεῖ τὸν θεῖον νόμον, εἶναι ἀξιομακάριστος.

Τιμωρία δι’ ἕνα ἔθνος εἶναι νὰ μὴ ὑπάρχῃ εἰς αὐτὸ προφήτης, ὁ ὁποῖος νὰ ἐξηγῇ εἰς τὸν λαὸν τὰς θείας βουλάς. Ἐκεῖνος δὲ, ποὺ φυλάσσει τὸν θεῖον νόμον, εἶναι ἄξιος νὰ μακαρίζεται καὶ νὰ ἐγκωμιάζεται.

Ὁ σκληρὸς καὶ ἀνυπότακτος δοῦλος δὲν παιδαγωγεῖται καὶ δὲν συμμορφώνεται μὲ σύμβουλάς. Καὶ ἐὰν ἀκόμη ἐννοήσῃ τὸ ὀρθόν, δὲν θὰ ἔχῃ τὴν διάθεσιν νὰ ὑπακούση εἰς αὐτό.

Μὲ λόγια μόνον δὲν θὰ συμμορφωθῇ ὁ ἀτίθασος δοῦλος, διότι καὶ ἂν ἀκόμη ἐννοήσῃ τί θέλει ὁ κύριός του, δὲν θὰ ὑπακούσῃ εἰς τὰς διαταγάς του.

Ἐὰν ἴδῃς ἄνδρα ταχὺν καὶ ἀπερίσκεπτον εἰς τοὺς λόγους του, μάθε ὅτι ἔχει μεγαλυτέρας ἐλπίδας ἐπιτυχίας ἀπὸ αὐτὸν ἐνας ἀσύνετος καὶ ἂμυαλος.

Ἐὰν ἴδῃς ἄνθρωπον, ποὺ τρέχει εἰς τὰ λόγια του καὶ ὁμιλεῖ ἀπερισκέπτως, νὰ γνωρίζῃς ὅτι ὁ τρελλὸς ἔχει περισσοτέρας ἐλπίδας νὰ γίνῃ ὑγιής, παρὰ νὰ διορθωθῇ ἐκεῖνος.

Ἐκεῖνος, ποὺ ἀπὸ τὰ παιδικὰ του χρόνια κατασπαταλᾷ τὰ χρήματα, θὰ καταντήσῃ σύντομα πτωχὸς καὶ θὰ γίνῃ δοῦλος. Καὶ εἰς τὸ τέλος θὰ δοκιμάσῃ πολλὰς συμφορὰς καὶ ὀδύνας.

Ὅποιος ἀπὸ παιδὶ σπαταλᾷ τὰ χρήματά του διὰ νὰ ζῇ μὲ τρυφηλότητα καὶ ἰκανοποίησιν τῶν ὀρέξεών του, αὐτὸς θὰ καταντήσῃ νὰ γίνῃ δοῦλος, καὶ εἰς τὰ τελευταῖα του θὰ αἰσθάνεται μεγάλην θλῖψιν καὶ ὀδύνην ἐξ αἰτίας τῆς κακοκεφαλιᾶς του.

Ὁ θυμώδης ἄνθρωπος βγάζει καὶ σκορπᾷ ὁλόγυρά του φιλονεικίας καὶ ἔριδας. Ὁ δὲ ὀργίλος βγάζει ἀπὸ μέσα του, σὰν ἀπὸ μεταλλεῖον κακῶν, ἁμαρτίας.

Ὅπως ἀπὸ τὸ ἀνασκαπτόμενον μεταλλεῖον ἐξάγονται διαρκῶς μεταλλεύματα, ἔτσι καὶ ὁ θυμώδης ἄνθρωπος βγάζει ἀπὸ τὰ βάθη τῆς εὐερεθίστου ψυχῆς του φιλονικίας. Ὁ δὲ ὀργίλος πάλιν βγάζει ἀπὸ τὰ βάθη τοῦ ἐσωτερικοῦ του ἔχθρας, ὕβρεις, ψυχρότητας καὶ γενικῶς διαφόρους ἁμαρτίας.

Ἡ ὑψηλοφροσύνη καὶ ἀλαζονεία ἐξευτελίζουν τὸν ἄνθρωπον. Τοὺς ταπεινόφρονας ὅμως θὰ στηρίξῃ ὁ Κύριος εἰς ἀναφαίρετον δόξαν.

Ἡ ὑπερηφάνεια ταπεινώνει καὶ ἐξευτελίζει τὸν ὑπερήφανον, ἐνῶ τοὺς ταπεινόφρονας δοξάζει καὶ ὑψώνει ὁ Κύριος.

Ἐκεῖνος, ποὺ μοιράζεται μὲ τὸν κλέπτην κλοπιμαῖα, εἰς τὴν πραγματικότητα μισεῖ καὶ βλάπτει τὴν ψυχήν του. Ἐὰν δὲ κάτι τέτοιοι ἄνθρωποι ὑποβληθοῦν εἰς ὅρκον, δὲν θὰ ἀναγγείλουν τὴν ἀλήθειαν,

Ὅποιος μοιράζεται μὲ τὸν κλέπτην τὰ κλοπιμαῖα πράγματα, μισεῖ τὴν ψυχήν του. Ἐὰν δὲ οἱ κλεπταποδόχοι κρύπτουν καὶ δὲν φανερώσουν τοὺς ἐνόχους οὔτε καὶ ὅταν ὁρκισθοῦν,

διότι φοβοῦνται καὶ ἐντρέπονται τοὺς ἀνθρώπους. Ἔτσι δὲ θὰ πεδικλωθοῦν, θὰ πέσουν καὶ θὰ ἐξευτελισθοῦν. Ἐκεῖνος ὅμως, ποὺ ἔχει πίστιν καὶ πεποίθησιν εἰς τὸν Θεόν, θὰ εὐφρανθῇ. Ἡ ἀσέβεια ὁδηγεῖ τὸν ἄνθρωπον εἰς πτώσεις καὶ σφάλματα. Ἐνῷ ἐκεῖνος, ποὺ πιστεύει εἰς τὸν παντοδύναμον Θεόν, θὰ σωθῇ.

ἐπειδὴ φοβοῦνται καὶ ἐντρέπονται τοὺς ἀνθρώπους, αὐτοὶ νικῶνται καὶ ὑποσκελίζονται, ὑποπίπτοντες ἔτσι εἰς διπλῆν ἁμαρτίαν, διότι ἀφ’ ἐνὸς μὲν κλέπτουν, ἀφ’ ἑτέρου δὲ μὲ τὴν ψευδορκίαν των βεβηλώνουν καὶ ὑβρίζουν τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ. Ἐκεῖνος ὅμως ποὺ ἔχει πεποίθησιν εἰς τὸν Θεόν, θὰ χαρῇ, διότι οὔτε κλέπτῃς οὔτε ψεύδορκος θὰ γίνῃ ποτέ. Ἡ ἀσέβεια εἶναι αἰτία πτώσεων καὶ θλίψεως εἰς τὸν ἄνθρωπον, ἐνῷ ἐκεῖνος, ποὺ πιστεύει καὶ ἐλπίζει εἰς τὸν πανάγαθον Θέον, θὰ σωθῇ.

Πολλοὶ κολακεύουν καὶ παρακαλοῦν τοὺς ἑκάστοτε ἰσχυρούς, διὰ νὰ ἐπιτύχουν εἰς κάποιον ἔργον των. Τὸ δίκαιον ὅμως καὶ ἡ πραγματικὴ ἐπιτυχία ἀποδίδεται εἰς τὸν ἄνθρωπον ἐκ μέρους τοῦ Κυρίου.

Πολλοὶ κολακεύουν καὶ ἐκλιπαροῦν ἄρχοντας, διὰ νὰ ἐπιτύχουν καὶ τελειώσουν κάποιαν ὑπόθεσίν των. Τὸ δίκαιον ὅμως ἀποδίδεται εἰς τὸν ἄνθρωπον ἐπακριβῶς καὶ ἀσφαλῶς ἀπὸ μόνον τὸν Θεόν.

Μισητὸς καὶ ἀποκρουστικὸς εἶναι εἰς τοὺς δικαίους κάθε ἄδικος· ὅπως ἐπίσης μισητὴ καὶ ἀποκρουστικὴ εἶναι εἰς τὸν παράνομον ἡ εὐθεῖα ὁδός.

Εἰς τοὺς δικαίους προκαλεῖ ἀηδίαν καὶ ἀποστροφὴν ὁ ἄδικος ἄνθρωπος· ἀντιθέτως δὲ εἰς τὸν παραβάτην τοῦ θείου νόμου εἶναι βδέλυγμα καὶ πρᾶγμα μισητὸν ἡ εὐθεῖα ὁδὸς καὶ ἡ ζωὴ τῆς ἀρετῆς.

Γυναῖκα νοικοκυρὰν καὶ δραστηρίαν ποιὸς θὰ ἠμπορέσῃ νὰ βρῇ; Εἶναι ἀσυγκρίτος ἀνωτέρα καὶ ἀπὸ τοὺς πλέον πολύτιμους λίθους.

Γυναῖκα δραστηρίαν καὶ ἐνάρετον ποῖος θὰ ἀξιωθῇ νὰ εὕρῃ; Αὐτὴ ἀξίζει πιὸ πολὺ ἀπὸ τὰ πολύτιμα πετράδια.

Εἰς αὐτὴν ἔχει πεποίθησιν καὶ στηρίζεται μὲ θάρρος ἡ καρδία τοῦ ἀνδρός της. Διότι αὐτὴ καὶ τὸ σπίτι της δὲν πρόκειται νὰ στερηθοῦν ποτὲ ἀπὸ ὑλικὰ ἀγαθά.

Ὁ σύζυγός της λαμβάνει θάρρος καὶ δὲν δειλιᾷ εἰς τὰς δυσμενεῖς περιστάσεις τῆς ζωῆς του. Ἡ γυναῖκα αὐτὴ δὲν πρόκειται νὰ στερηθῇ ποτὲ ἀπὸ τὰ ὑλικὰ ἀγαθά,

Καθ’ ὅλον της τὸν βίον ἐργάζεται διὰ τὸ καλὸν τοῦ ἀνδρός της.

διότι εἰς ὅλην τὴν ζωήν της ἐργάζεται διὰ τὴν εὐτυχίαν τοῦ συζύγου της.

Ὑφαίνει νήματα μάλλινα καὶ λινὰ καὶ κατασκευάζει μὲ τὰ ἴδια της τὰ χέρια πράγματα χρήσιμα διὰ τὸ σπίτι.

Ὑφαίνουσα μαλλιὰ καὶ λινάρι, κατασκευάζει μὲ τὰ ἴδια της τὰ χέρια χρήσιμα πράγματα διὰ τὸ σπίτι της: Ἐνδύματα, σκεπάσματα καὶ ἄλλα εἴδη ὑφαντικῆς καὶ πλεκτικῆς.

Ὁμοιάζει μὲ τὸ πλοῖον, τὸ ὁποῖον μεταφέρει ἐμπορεύματα ἀπὸ μακρυνὰς περιοχάς. Ἔτσι καὶ αὐτὴ συγκεντρώνει τὸν πλοῦτον της διὰ τὸ καλὸν τοῦ σπιτιοῦ.

Πηγαίνει μακρὰν καὶ ἀναζητεῖ καλὰς ἀγοράς, διὰ νὰ κάμῃ τὰς καταλλήλους καὶ ἀναγκαίας προμηθείας τοῦ οἵκου της. Ὁμοιάζει ἔτσι μὲ πλοῖον, τὸ ὁποῖον μεταφέρει ἐμπορεύματα ἀπὸ τόπους μακρινούς. Αὐτὴ πάλιν μὲ τὸν κόπον, τὴν ἐργατικοτητα, τὰς οἰκονομίας καὶ τὴν σύνεσίν της συναθροίζει τὰ πλούτη της.

Ἐξυπνᾷ πολὺ πρωΐ, νύχτα. Ἑτοιμάζει καὶ δίδει τροφὰς εἰς τοὺς ἀνθρώπους τοῦ σπιτιοῦ της, κανονίζει δὲ τὰ ἔργα τῶν ὑπηρετριῶν.

Καὶ σηκώνεται πρωΐ, προτοῦ ξημερώσῃ, ἑτοιμάζει καὶ δίδει τροφὴν εἰς τοὺς οἰκείους της καὶ ἐργασίαν εἰς τὰς ὑπηρετρίας της.

Ὅταν εὕρῃ κάποιο καλὸ χωράφι, τὸ ἀγοράζει καὶ μὲ τοὺς κόπους τῶν χειρῶν της τὸ καλλιεργεῖ, τὸ φυτεύει, τὸ μεταβάλλει εἰς ἀγρόκτημα ἀποδοτικόν.

Ἡ δραστηριότης της ἐκτείνεται εὐρύτερον. Ἀφοῦ παρετήρησε προσεκτικὰ μὲ μάτι ἐμπείρου ἀγοραστοῦ καὶ ἐξετίμησε τὴν ἀξίαν ἐνὸς χωραφιοῦ, τὸ ἠγόρασεν ἀπὸ τὰς οἰκονομίας της, μὲ τὰ χρήματα δὲ ποὺ κερδίζει ἀπὸ τὰ ἐργόχειρά της, ἐκαλλιέργησε καὶ ἐφύτευσε τὸ χωράφι ποὺ ἠγόρασε καὶ τὸ μετέβαλεν ἔτσι εἰς κτῆμα μὲ ἀξίαν μεγάλην.

Ἀφοῦ ζώσῃ, καλὰ τὴν μέσην της, ἐργάζεται μὲ τὰ χέρια της ἔντονα καὶ μὲ ζῆλον εἰς τὸ ἔργον της.

Ἀφοῦ δὲ ζώνει καλὰ τὴν μέσην της, ἀνασκουμπώνεται καὶ βάζει τὰ χέρια της στὴ δουλεία.

Ἐδοκίμασε καὶ ἀπέκτησε προσωπικὴν πεῖραν, ὅτι εἶναι καλὸν νὰ ἐργάζεται κανείς. Διὰ τοῦτο καὶ ὁ λύχνος της δὲν σβήνει καθ’ ὅλον τὸ διάστημα τῆς νυκτός.

Ἐξ ἰδίας ἀντιλήψεως ἐδοκίμασε καὶ ἐπείσθη, ὅτι εἶναι καλὸν τὸ νὰ ἐργάζεται ὁ καθένας· καὶ τὸ λυχνάρι της, ποὺ φωτίζει διὰ νὰ δουλεύῃ, δὲν σβήνει ὅλην τὴν νύκτα.

Ἀπλώνει τὰ χέρια της εἰς ὅλα, ὅσα συμφέρουν καὶ ἐξυπηρετοῦν τὸ σπίτι. Εἰδικώτερα τὰ χέρια της τὰ στηρίζει εἰς τὸ ἀδράχτι, τὸ ὁποῖον καὶ συνεχῶς ἐργάζεται.

Ἀπλώνει τοὺς βραχίονάς της εἰς ὅσας ἐργασίας συμφέρουν εἰς τὸ σπίτι της, καὶ μὲ τὰ χέρια της κρατεῖ καὶ στριφογυρίζει τὸ ἀδράχτι.

Ἀλλὰ ἀνοίγει τὰ χέρια της καὶ ἀπλώχερα δίδει εἰς τοὺς πτωχούς. Δίδει εἰς τὸν στερούμενον ἀπὸ τὸν καρπὸν τῶν χειρῶν της.

Ἤνοιξε δὲ τὰ χέρια της γενναιόδωρα, διὰ νὰ ἐλεήσῃ τὸν δυστυχῆ, καὶ ἥπλωσε τὸ χέρι, διὰ νὰ δώσῃ ἀπὸ τὰ εἰσοδήματά της εἰς τὸν πτωχόν.

Ὁ σύζυγος της, ἐὰν ἀπουσιάσῃ ἐπὶ τι χρονικὸν διάστημα, δὲν ἀνησυχεῖ καὶ δὲν μεριμνᾷ διὰ τὰ ἔργα καὶ τὰ πράγματα τοῦ σπιτιοῦ. Διότι ὅλοι οἱ ἐν τῷ οἴκῳ της εἶναι καλὰ ἐνδεδυμένοι.

Δὲν καταλαμβάνεται ἀπὸ φροντίδας, οὔτε ἀνησυχεῖ διὰ τὸ σπίτι ὁ σύζυγός της, ἐὰν συνέβη ποτὲ νὰ ἀπουσιάζῃ ἀπὸ αὐτὸ λόγῳ τῶν ἀσχολιῶν του· καὶ τοῦτο διότι ὅλοι, ὅσοι εἶναι μαζί της καὶ ἐξαρτῶνται ἀπὸ αὐτήν, εἶναι καλὰ ντυμένοι.

Διπλᾶς χλαίνας ἔκαμε διὰ τὸν σύζυγόν της. Λινὰ λευκὰ ἐνδύματα καὶ ἐνδύματα ποδφυρᾶ ἡτοίμασε διὰ τὸν ἑαυτόν της.

Διπλᾶς χλαίνας (ἐπανωφόρια) ἔκαμε διὰ τὸν σύζυγόν της, ἀπὸ ὑφάσματα δὲ λινὰ λευκὰ κατεσκεύασε διὰ τὸν ἑαυτόν της φορέματα βαμμένα μὲ κόκκινον πανάκριβον χρῶμα.

Περίβλεπτος καὶ ἀξιοθαύμαστος γίνεται ὁ σύζυγός της εἰς τὰς πύλας τῶν τειχῶν τῆς πόλεως, ὅταν παρακάθηται εἰς συνέδριον μὲ τοὺς γεροντότερους ἄνδρας τῆς χώρας.

Ὅλοι δὲ κυττάζουν μὲ θαυμασμὸν τὸν ἄνδρα της, ὅταν αὐτὸς εὑρίσκεται εἰς τὰς πύλας τῆς πόλεως, ὅπου γίνονται αἱ δημόσιαι συνεδριάσεις, ὅταν συμπαρακάθηται καὶ συμμετέχῃ εἰς συνέδρων μὲ τοὺς γέροντας κατοίκους τοῦ τόπου.

Αὐτὴ κατασκευάζει σινδόνας, τὰς ὁποίας πωλεῖ εἰς τοὺς Φοίνικας. Κατασκευάζει καὶ ζώνας, τὰς ὁποίας πωλεῖ εἰς τοὺς Χαναναίους.

Κατεσκεύασε σινδόνια καὶ τὰ ἐπώλησεν εἰς ἐμπόρους Φοίνικας, ζώνας δὲ καὶ ἐμπροσθέλλας εἰς τοὺς μεταπράτας ἐμπόρους Χαναναίους.

Ἔτσι αὐτὴ μὲ τὴν ἐργασίαν καὶ τὴν καλὴν συμπεριφοράν της ἀποκτᾷ δύναμιν καὶ εὐπρεπῆ ἐμφάνισιν. Εὐφραίνεται ὅλας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς της καὶ πολὺ περισσότερον θὰ εὐφρανθῇ κατὰ τὰς ἡμέρας τῶν γηρατείων της.

Ἐνεδύθη δύναμιν καὶ πλοῦτον καὶ ἀξιοπρέπειαν καὶ κατὰ τὰς τελευταίας ἡμέρας τῆς ζωῆς της ἐδοκίμασεν εὐφροσύνην καὶ εὐτυχίαν.

Ἀνοίγει τὸ στόμα της, διὰ νὰ ὁμιλῇ πάντοτε μετὰ προσοχῆς, σύμφωνα μὲ τὸν νόμον τοῦ Θεοῦ· ἔχει θέσει τάξιν εἰς τὰ λόγια τοῦ στόματός της.

Προκειμένου νὰ ὁμιλήσῃ, ἀνοίγει τὸ στόμα της μὲ πολλὴν προσοχὴν καὶ περισκέψιν, ὥστε οἱ λόγοι τῆς προσλαμβάνουν κῦρος καὶ χρωματισμὸν νόμου, καὶ στολίζει τὴν γλῶσσαν της μὲ τάξιν καὶ σύνεσιν.

Τὸ σπίτι της εἶναι στεγνό, χωρὶς ὑγρασίαν καὶ σταλάγματα τῆς βροχῆς· εἶναι ἀναπαυτικό. Ψωμὶ ὀκνηρίας καὶ τεμπελιᾶς δὲν ἔφαγε ποτέ.

Τὸ σπίτι της, ὅπου μένει, εἶναι στεγνόν, ἀναπαυτικὸν καὶ δὲν στάζει, ὅταν βρέχῃ. Ψωμὶ δὲ ὀκνηρίας καὶ κακοζυμωμένον δὲν ἔφαγε.

Ἀνοίγει τὸ στόμα της καὶ ὁμιλεῖ μὲ σοφίαν καὶ σύνεσιν, σύμφωνα μὲ τοὺς θείους καὶ ἀνθρωπίνους νόμους. Εὐλογήθηκε ἀπὸ τὸν Θεὸν φιλανθρωπία καὶ ἡ καλωσύνη της. Καὶ χάρις εἰς τὴν εὐλογίαν τοῦ Κυρίου ἀνέστησε τὰ τέκνα της. Αὐτὰ ἐπλούτησαν καὶ ὁ σύζυγός της τὴν ἐπῄνεσε καὶ τῆς εἶπε·

Τὸ στόμα της δὲ τὸ ἀνοίγει μὲ σοφίαν καὶ σύνεσιν καὶ ὅσα λέγει, εἶναι ὡσὰν νόμοι, ἡ δὲ καλωσύνη της πρὸς τοὺς πτωχοὺς ἔγινε αἰτία εὐλογίας πολλῆς, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ μεγαλώσῃ καὶ ἀποκαταστήσῃ πλούσια τὰ παιδιά της· καὶ ὁ σύζυγός της τῆς ἀπηύθυνε τὰ κάτωθι ἐγκώμια.

«Ὦ σύντροφε τῆς ζωῆς μου, πολλαὶ γυναῖκες ἀπέκτησαν πλοῦτον μὲ τὴν ἱκανότητά των, πολλαὶ ἀπέκτησαν δύναμιν μέσα εἰς τὴν κοινωνίαν, σὺ ὅμως ἔχεις ξεπεράσει ὅλας».

Ὦ καλὴ καὶ πολύτιμε σύντροφε τῆς ζωῆς μου· πολλαῖ γυναῖκες ἀπέκτησαν πλούτη μὲ τὴν ἱκανότητά των· πολλαὶ ἀπέκτησαν δύναμιν καὶ ὑπόληψιν μέσα εἰς τὴν κοινωνίαν, σὺ ὅμως τὰς ὑπερέβαλες ὅλας.

Αἱ φιλαρέσκειαι τῆς γυναικὸς εἶναι ψεύτικα πράγματα καὶ τὸ κάλλος της εἶναι προσωρινὸν καὶ παροδικόν. Διότι μόνον ἡ συνετὴ καὶ φρόνιμος γυναίκα εὐλογεῖται ἀπὸ τὸν Θεόν. Ἂς ὑμνᾷ δὲ αὐτὴ καὶ ἂς δοξάζῃ τὸν φόβον τοῦ Κυρίου.

Ψεύτικον πρᾶγμα εἶναι ἡ φιλαρέσκεια καὶ ματαιότης τὸ σωματικὸν κάλλος τῆς γυναικός, διότι μόνον ἡ φρόνιμη γυναῖκα ἐπαινεῖται, τὸν δὲ φόβον τοῦ Θεοῦ ἂς ὑμνῇ καὶ ἂς δοξάζῃ αὐτή, διότι πᾶν ὅ,τι ἔχει, τὸ ἔχει ἀπὸ τὸν Θεόν.

Ἐπαινέσατε καὶ σεῖς μίαν τέτοιαν δραστηρίαν καὶ σοφὴν γυναῖκα. Δίκαιον εἶναι καὶ ὁ σύζυγός της νὰ ἐγκωμιάζεται δι’ αὐτὴν εἰς τὰς πύλας τῶν τειχῶν τῆς πόλεως, ὅπου γίνονται αἱ συγκεντρώσεις.

Εἴπατε καὶ σεῖς διὰ τὴν γυναῖκα αὐτὴν καλὰ καὶ ἐπαινετικὰ λόγια, ὅπως ἀκριβῶς καὶ αὐτὴ εἶπε διὰ σᾶς. Ἐγκωμιάσατέ την καὶ ἐπαινέσατέ την, καὶ ὁ ἄνδρας της χάριν αὐτῆς ἂς ὑμνῆται καὶ ἂς ἐγκωμιάζεται εἰς τοὺς τόπους τῶν δημοσίων συγκεντρώσεων.