Ψαλμός 109

Συνετέθη ἀπὸ τὸν Δαυΐδ.

Ψαλμὸς τοῦ Δαβίδ.

Εἶπεν ὁ Κύριος καὶ Θεός μου πρὸς τὸν Κύριον καὶ Θεόν μου, πρὸς τὸν Μεσσίαν: Κάθησαι εἰς τὰ δεξιὰ τοῦ θρόνου μου καὶ ἐγὼ θὰ θέσω ὅλους τοὺς ἐχθρούς σου ὡς ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου.

Εἶπεν ὁ Κύριος καὶ Θεὸς εἰς τὸν Κύριόν μου Μεσσίαν· κάθησε εἰς τὰ δεξιά μου δοξαζόμενος καὶ ἀπολαμβάνων ἴσην τιμὴν μὲ ἐμέ, ἕως ὅτου θέσω τοὺς ἐχθρούς σου σὰν ἄλλο στήριγμα, ποὺ θὰ πατοῦν ἐπάνω οἱ πόδες σου.

Καὶ ὁ Δαυῒδ λαβὼν τὴν ἀποκάλυψιν αὐτὴν λέγει πρὸς τὸν Μεσσίαν: Βασιλικὴν ράβδον ἀκατανικήτου δυνάμεως θὰ χορηγήσῃ εἰς σὲ ὁ Κύριος ἀπὸ τὴν ἁγίαν Σιών. Κυριάρχησε, λοιπόν, καὶ μένε κύριος καὶ ἐξουσιαστὴς ἐν μέσῳ τῶν ἐχθρῶν σου.

Σκῆπτρον καὶ ράβδον βασιλικὴν καὶ στιβαράν, ἀκαταβλήτου δυνάμεως θὰ σοῦ ἀποστείλῃ ὁ Κύριος ἀπὸ τὴν Σιών, ὅπου ὁ ἱερὸς ναὸς τῆς κατοικίας του, καὶ κατάβαλλε τοὺς ἐχθρούς σου, ἀναδεικνυόμενος θριαμβευτὴς καὶ κύριος ἐν μέσῳ αὐτῶν.

Μαζῆ σου, ἀναφαίρετος καὶ προαιωνία, εἶναι ἡ ἀπόλυτος ἐξουσία καὶ κυριαρχία, τὴν ὁποίαν κυρίως κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς ἐπιφανείας σου θὰ ἐκδηλώσῃς ἐν μέσῳ τῆς λαμπρότητος τῶν ἁγίων, ἀγγέλων καὶ ἀνθρώπων. Ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ λέγει πρὸς τὸν Μεσσίαν: Ἀπὸ τοὺς κόλπους μου, ἀπὸ τὴν ἰδίαν τὴν οὐσίαν μου, πρὶν ἀπὸ τὸν αὐγερινὸν καὶ τὰ ἄλλα ἀστέρια, προαιωνίως καὶ ἀϊδίως, σὲ ἔχω γεννήσει.

Δὲν σοῦ προσδίδεται ἔξωθεν ἀπὸ ἄλλον, ἀλλ’ εἶναι προσὸν ἀχώριστον αὐτῆς τῆς φύσεώς σου ἡ ἐξουσία καὶ ἀρχή, τὴν ὁποίαν θὰ ἀσκήσῃς κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς ἐπιφανείας σου, ὅτε θὰ ἐκδηλώσῃς τὴν ἀήττητον δύναμίν σου ἐν μέσῳ τῶν λαμπροτήτων τῶν ἀγγέλων καὶ λοιπῶν ἁγίων, κρίνων καὶ τιμωρῶν τοὺς κακοὺς καὶ δοξάζων τοὺς ἐναρέτους. Ἐκ τῶν κόλπων μου καὶ ἐξ αὐτῆς τῆς οὐσίας μου πρὸ τῶν ἄστρων καὶ τοῦ αὐγερινοῦ σὲ ἐγέννησα, πρωτότοκον πάσης τῆς κτίσεως.

Καὶ ὁ Δαυῒδ λέγει: Ὁ Κύριος ὠρκίσθηκε καὶ δὲν πρόκειται νὰ ἀλλάξῃ γνώμην. Σύ, ὁ Μεσσίας εἶσαι ἀρχιερεὺς εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων, κατὰ τὴν τάξιν τοῦ Μελχισεδέκ.

Ὡρκίσθη ὁ Κύριος καὶ δὲν θὰ μεταμεληθῇ, ὥστε νὰ μεταβάλῃ ἀπόφασιν. Καὶ εἶπεν ἐν τῇ ἐνόρκῳ ὑποσχέσει του· Σὺ εἶσαι ἱερεὺς αἰώνιος σὰν τὸν Μελχισεδέκ, τοῦ ὁποίου παρασιωπᾶται ἐξεπίτηδες εἰς τὴν Γραφὴν ἡ γενεαλογία καὶ ὁ θάνατος, διὰ νὰ εἶναι σύμβολον καὶ προτύπωσις τῆς παντοτεινῆς ἱερωσύνης σου, καὶ τῆς αἰωνίας βασιλείας σου, ἀφοῦ ὁ Μελχισεδὲκ ἦτο συγχρόνως καὶ ἱερεὺς καὶ βασιλεύς.

Ὁ Κύριος, ὁ συμπαραστάτης καὶ βοηθός σου ἐκ δεξιῶν σου, θὰ συντρίψῃ κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς ὀργῆς του τοὺς βασιλεῖς τῆς γῆς, ποὺ θὰ πάρουν ἐχθρικὴν στάσιν ἀπέναντί σου.

Ὁ Κύριος παριστάμενος εἰς τὰ δεξιά σου συνέτριψε βασιλεῖς κατὰ τὴν ἡμέραν, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἐκδηλωθῇ καὶ θὰ ἐκσπάσῃ ἡ ὀργή του.

Θὰ κρίνῃ καὶ θὰ καταδικάσῃ ὅλα τὰ ἁμαρτωλὰ καὶ ἀσεβῆ ἔθνη, θὰ γεμίσῃ μὲ πτώματα τὴν οἰκουμένην, θὰ συντρίψῃ τὰς κεφαλὰς πολλῶν ἀρχόντων τῆς γῆς.

Καὶ θὰ κρίνῃ ἐν μέσῳ τῶν ἐθνῶν, θὰ γεμίσῃ τὸν κόσμον ἀπὸ πτώματα, θὰ καταθραύσῃ καὶ θὰ συντρίψῃ κεφαλὰς πολλῶν ἐπὶ τῆς γῆς. Καὶ θὰ συμβαίνουν ταῦτα διὰ μέσου τῶν γενεῶν εἰς μερικὰς κρίσεις τοῦ Θεοῦ πατάσσοντος ἀπὸ καιροῦ εἰς καιρὸν τὸ κακόν, θὰ συντελεσθοῦν δὲ πλήρως καὶ ὁλοσχερῶς κατὰ τὴν Δευτέραν Παρουσίαν.

Ὁ Μεσσίας ἀγωνιζόμενος ὑπὲρ τοῦ λαοῦ του θὰ πίῃ μὲ ἁπλότητα νερὸ ἀπὸ τὸν χείμαρρον. Διὰ δὲ τὴν κακοπάθειάν του αὐτὴν καὶ τὴν ταπείνωσιν θὰ τὸν ἀναδείξῃ καὶ θὰ τὸν δοξάσῃ ὁ Κύριος.

Ἀγωνιζόμενος δὲ καὶ κακοπαθῶν μετὰ τοῦ λαοῦ του ὁ Μεσσίας, θὰ διέλθῃ βίον λιτὸν καὶ ἀπέριττον καὶ δὲν θὰ θεωρήσῃ ἐξευτελιστικὸν πρὸς κατάσβεσιν τῆς δίψης του νὰ πίῃ ὕδωρ ἐκ χειμάρρου, τὸν ὁποῖον θὰ συναντήσῃ καθ’ ὁδόν. Ἀλλ’ ἀκριβῶς διὰ τὴν ταπείνωσίν του αὐτὴν θὰ ὑψώσῃ κεφαλὴν καὶ θὰ δοξασθῇ.