Ψαλμός 112
Ἀλληλούϊα.
Κολιτσάρα
Δοξολογίαι.
Τρεμπέλα
Αἰνεῖτε τὸν Κύριον.
Ψαλμ. 112,1
Αἰνεῖτε, παῖδες, Κύριον, αἰνεῖτε τὸ ὄνομα Κυρίου·
Κολιτσάρα
Δοξολογεῖτε, παῖδες, πάντοτε τὸν Κύριον. Ὑμνολογήσατε τὸ πάντιμον ὄνομα τοῦ Κυρίου.
Τρεμπέλα
Αἰνεῖτε, δοῦλοι Θεοῦ, τὸν Κύριον· αἰνεῖτε τὸ ὄνομα Κυρίου. Δοξολογήσατε τὸν Κύριον διὰ τὰς ἀπείρους τελειότητας, αἱ ὁποῖαι σημαίνονται διὰ τοῦ ὀνόματός του.
Ψαλμ. 112,2
εἴη τὸ ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος.
Κολιτσάρα
Ἂς εἶναι τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου πάντοτε δοξασμένον ἀπὸ τώρα καὶ ἕως εἰς τοὺς ἀπεράντους αἰῶνας τῶν αἰώνων.
Τρεμπέλα
Ἂς εἶναι τὸ ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον καὶ δοξασμένον ἀπὸ τώρα καὶ πάντοτε, διὰ μέσου πάντων τῶν αἰώνων.
Ψαλμ. 112,3
ἀπὸ ἀνατολῶν ἡλίου μέχρι δυσμῶν αἰνετὸν τὸ ὄνομα Κυρίου.
Κολιτσάρα
Δοξασμένον ἂς εἶναι τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου ἀπὸ τῶν ἀνατολῶν ἡλίου μέχρι καὶ τῶν δυσμῶν, εἰς ὅλην τὴν ἔκτασιν τῆς οἰκουμένης καὶ τῆς γῆς.
Τρεμπέλα
Ἀπὸ ἀνατολῶν ἡλίου μέχρι δυσμῶν, καθ’ ὅλην τὴν γῆν, εἶναι πρέπον νὰ ἀνυμνῆται τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου καὶ ἂς μὴ μείνῃ οὔτε σπιθαμὴ γῆς, εἰς τὴν ὁποίαν νὰ μὴ ἀντηχοῦν ὕμνοι δοξολογίας πρὸς τὸν Κύριον.
Ψαλμ. 112,4
ὑψηλὸς ἐπὶ πάντα τὰ ἔθνη ὁ Κύριος, ἐπὶ τοὺς οὐρανοὺς ἡ δόξα αὐτοῦ.
Κολιτσάρα
Μέγας, κυρίαρχος καὶ ἔνδοξος ὁ Κύριος ἐπάνω εἰς ὅλα τὰ ἔθνη. Ἡ δόξα του ξεπερνᾷ τὰ ὕψη τῶν οὐρανῶν.
Τρεμπέλα
Ὑψηλότερος καὶ ὑπέρτερος ἀπὸ ὅλα τὰ ἔθνη εἶναι ὁ Κύριος· ὑπερβαίνει τὴν μεγαλοπρέπειαν τῶν οὐρανῶν ἡ δόξα του.
Ψαλμ. 112,5
τίς ὡς Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν; ὁ ἐν ὑψηλοῖς κατοικῶν
Κολιτσάρα
Ποιὸς ἄλλος εἶναι τόσον μέγας καὶ ἔνδοξος, ὅσον εἶναι ὁ Κύριος καὶ Θεός μας; Κανείς. Αὐτὸς εἶναι ποὺ κατοικεῖ εἰς τὰ ὕψη τῶν οὐρανῶν.
Τρεμπέλα
Ποῖος εἶναι σὰν τὸν Κύριον, τὸν ὁποῖον λατρεύομεν ὡς τὸν μόνον Θεόν μας; Ποῖος εἶναι τόσον μέγας καὶ ὑψηλός, ἀλλὰ καὶ τόσον συμπαθὴς καὶ συγκαταβατικὸς πρὸς τοὺς πτωχοὺς καὶ ταπεινούς; Αὐτὸς εἶναι ποὺ κατοικεῖ εἰς τὰ ὕψη τῶν οὐρανῶν ὡς μόνος Ὕψιστος.
Ψαλμ. 112,6
καὶ τὰ ταπεινὰ ἐφορῶν ἐν τῷ οὐρανῷ καὶ ἐν τῇ γῇ,
Κολιτσάρα
Αὐτὸς ρίπτει ἕνα βλέμμα εὐμενείας καὶ καλωσύνης εἰς τοὺς ταπεινούς, ποὺ ὑπάρχουν εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ εἰς τὴν γῆν.
Τρεμπέλα
Καὶ ὅμως πάντοτε ρίπτει συμπαθές, καταδεκτικὸν καὶ εὐμενὲς τὸ βλέμμα του εἰς τὰ ταπεινά, ὁπουδήποτε καὶ ἂν ὑπάρχουν, ὄχι μόνον ἐν τῷ οὐρανῷ, ἀλλὰ καὶ ἐν τῇ γῇ·
Ψαλμ. 112,7
ὁ ἐγείρων ἀπὸ γῆς πτωχὸν καὶ ἀπὸ κοπρίας ἀνυψῶν πένητα
Κολιτσάρα
Αὐτὸς ἀνασηκώνει ἀπὸ τὸ χῶμα ἰσχυρὸν καὶ πλούσιον τὸν πεσμένον ἐκεῖ πτωχόν, τὸν δὲ δυστυχῆ καὶ πεινασμένον, ποὺ κάθεται ἐπάνω εἰς τὴν κοπριάν, τὸν ἀνυψώνει καὶ τὸν δοξάζει,
Τρεμπέλα
Αὐτὸς σηκώνει τὸν πτωχὸν ἀπὸ τὸ χῶμα, εἰς τὸ ὁποῖον γυμνὸς σχεδὸν κατάκειται· καὶ αὐτὸς ἀνυψώνει τὸν πένητα ἀπὸ τὰ σκύβαλα καὶ τὴν κοινωνικὴν αὐτοῦ ἀθλιότητα καὶ καταφρόνησιν,
Ψαλμ. 112,8
τοῦ καθίσαι αὐτὸν μετὰ ἀρχόντων, μετὰ ἀρχόντων λαοῦ αὐτοῦ·
Κολιτσάρα
διὰ νὰ τὸν βάλῃ νὰ καθήσῃ μαζῆ με τοὺς ἐπισήμους ἀνθρώπους, μὲ τοὺς ἄρχοντας τοῦ ἐκλεκτοῦ του λαοῦ.
Τρεμπέλα
διὰ νὰ τὸν βάλῃ νὰ καθίσῃ μὲ ἄρχοντας, μὲ τοὺς ἄρχοντας τοῦ λαοῦ του, τοὺς ὁποίους αὐτὸς ἐξέλεξε καὶ ἀνέδειξε τοιούτους.
Ψαλμ. 112,9
ὁ κατοικίζων στεῖραν ἐν οἴκῳ, μητέρα ἐπὶ τέκνοις εὐφραινομένην.
Κολιτσάρα
Αὐτὸς ἐγκαθιστᾷ μόνιμον καὶ ἀμετακίνητον εἰς τὸν οἶκον της τὴν πρώην στεῖραν, διότι τὴν ἀναδεικνύει μητέρα εὐφραινομένην εἰς τὰ πολλὰ παιδιά της.
Τρεμπέλα
Αὐτὸς ἐγκαθιστᾲ εἰς οἶκον τὴν στεῖραν καὶ τὴν εὐλογεῖ, ὥστε νὰ γίνῃ μήτηρ καὶ νὰ εὐφραίνεται διὰ τὰ ἀποκτηθέντα ὑπ’ αὐτῆς τέκνα.