Ψαλμός 114
Ἀλληλούϊα.
Κολιτσάρα
Δοξολογίαι.
Τρεμπέλα
Αἰνεῖτε τὸν Κύριον.
Ψαλμ. 114,1
Ἠγάπησα, ὅτι εἰσακούσεται Κύριος τῆς φωνῆς τῆς δεήσεώς μου,
Κολιτσάρα
Ἠγάπησα μὲ ὅλην μου τὴν καρδιὰ τὸν Κύριον, διότι ἔκαμε δεκτὴν καὶ θὰ κάμνῃ καὶ εἰς τὸ μέλλον δεκτὴν τὴν θερμὴν προσευχήν μου.
Τρεμπέλα
Ἠγάπησα τὸν Κύριον, διότι καὶ τώρα καὶ εἰς τὸ μέλλον θὰ εἰσακούσῃ τὴν φωνὴν τῆς δεήσεώς μου.
Ψαλμ. 114,2
ὅτι ἔκλινε τὸ οὖς αὐτοῦ ἐμοί, καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις μου ἐπικαλέσομαι.
Κολιτσάρα
Διότι ἔκλινε τὸ αὐτί του πρὸς ἐμέ, καὶ ἐγὼ θὰ τὸν ἐπικαλοῦμαι εἰς ὅλας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς μου.
Τρεμπέλα
Διότι ηὐδόκησε νὰ κλίνῃ εἰς ἐμὲ εὐμενὲς τὸ οὖς αὐτοῦ· ὅθεν καὶ ἐγὼ θὰ τὸν ἐπικαλοῦμαι καθ’ ὅλας τὰς ἡμέρας μου, ἐφ’ ὅσον θὰ ζῶ.
Ψαλμ. 114,3
περιέσχον με ὠδῖνες θανάτου, κίνδυνοι ᾅδου εὕροσάν με· θλῖψιν καὶ ὀδύνην εὗρον,
Κολιτσάρα
Θανάσιμοι πόνοι καὶ ἀγωνίαι θανάτου μὲ ἔχουν περικυκλώσει. Φοβεροὶ κίνδυνοι μὲ εὑρῆκαν, οἱ ὁποῖοι ἀπειλοῦν νὰ μὲ κρημνίσουν εἰς τὸν ᾅδην. Θλῖψιν καὶ ὀδύνην συνήντησα εἰς τὴν πορείαν τῆς ζωῆς μου.
Τρεμπέλα
Μὲ ἐκύκλωσαν ἀγωνιώδεις φόβοι θανάτου, κίνδυνοι ἐπαπειλοῦντες νὰ μὲ στείλουν εἰς τὸν Ἅδην μὲ εὗρον θλῖψιν καὶ ὀδύνην συνήντησα.
Ψαλμ. 114,4
καὶ τὸ ὄνομα Κυρίου ἐπεκαλεσάμην· ὦ Κύριε, ῥῦσαι τὴν ψυχήν μου.
Κολιτσάρα
Ὑπὸ τὸ κράτος τῶν ἀγωνιωδῶν αὐτῶν περιστάσεων ἐπεκαλέσθην διὰ τῆς προσευχῆς τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου καὶ εἶπα: Ὦ Κύριε, σῶσε τὴν ζωήν μου ἀπὸ τοὺς τρομεροὺς κινδύνους.
Τρεμπέλα
Καὶ ἐν μέσῳ τῶν κινδύνων τούτων ποὺ ἠπείλουν τὴν ζωήν μου, ἐπεκαλέσθην τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου καὶ εἶπον: Ὦ Κύριε, γλύτωσε τὴν ζωὴν καὶ τὴν ψυχήν μου ἀπὸ τοὺς κινδύνους καὶ τὰς στενοχωρίας της.
Ψαλμ. 114,5
ἐλεήμων ὁ Κύριος καὶ δίκαιος, καὶ ὁ Θεὸς ἡμῶν ἐλεεῖ.
Κολιτσάρα
Ὁ Κύριος εἶναι εὔσπλαγχνος καὶ δίκαιος. Αὐτὸς στέλλει πλούσια τὰ ἐλέη του πρὸς ἡμᾶς.
Τρεμπέλα
Εἶναι ἐλεήμων ὁ Κύριος καὶ δίκαιος, δι’ αὐτὸ δὲ καὶ εὐσπλαγχνίζεται τοὺς ἐπικαλουμένους αὐτόν, καὶ θέλει νὰ βλέπῃ τὸ δίκαιον θριαμβεῦον. Μολονότι δὲ ἡ δικαιοσύνη του ἀπαιτεῖ τὴν τιμωρίαν μας, τὸ ἔλεός του νικᾷ καὶ ὁ Θεὸς μᾶς ἐλεεῖ.
Ψαλμ. 114,6
φυλάσσων τὰ νήπια ὁ Κύριος· ἐταπεινώθην καὶ ἔσωσέ με.
Κολιτσάρα
Ὁ Κύριος φυλάσσει τὰ νήπια, τοὺς ἀδυνάτους, τοὺς ἀκάκους καὶ ἀδόλους κατὰ τὴν καρδίαν ἀνθρώπους. Ἐγὼ ἐταπεινώθην ὡς ἕνα νήπιον ἐνώπιόν του καὶ ὁ Κύριος διὰ τὴν ταπείνωσίν μου αὐτὴν μὲ ἔσωσε.
Τρεμπέλα
Φυλάσσει ὁ Κύριος τοὺς ταπεινοὺς καὶ ἀκάκους καὶ ἀπονηρεύτους, οἱ ὁποῖοι μόνοι των δὲν δύνανται νὰ προστατεύσουν ἑαυτούς, σὰν τὰ νήπια. Ἐταπεινώθην καὶ ἐγὼ καὶ ἔγινα ὡς νήπιον καὶ μὲ ἔσωσε.
Ψαλμ. 114,7
ἐπίστρεψον, ψυχή μου, εἰς τὴν ἀνάπαυσίν σου, ὅτι Κύριος εὐηργέτησέ σε,
Κολιτσάρα
Ὦ ψυχή μου, σύνελθε ἀπὸ τὴν ταραχὴν καὶ ἀτονίαν, εἰς τὴν ὁποίαν ἔχεις περιπέσει. Ξαναγύρισε εἰς τὴν προτέραν σου ἀνάπαυσιν καὶ εἰρήνην, διότι ὁ Κύριος σὲ ἔχει πλέον εὐεργετήσει.
Τρεμπέλα
Σύνελθε εἰς ἑαυτήν, ὦ ψυχή μου· ἀνάλαβε ἐκ τῆς καταπτώσεώς σου καὶ ἐπάνελθε νὰ ἀπολαύσῃς τὴν ἀνάπαυσιν τῆς θείας προστασίας. Παῦσε νὰ ἀδημονῇς καὶ νὰ θρηνῇς, διότι ὁ Κύριος σὲ εὐηργέτησε.
Ψαλμ. 114,8
ὅτι ἐξείλετο τὴν ψυχήν μου ἐκ θανάτου, τοὺς ὀφθαλμούς μου ἀπὸ δακρύων καὶ τοὺς πόδας μου ἀπὸ ὀλισθήματος.
Κολιτσάρα
Πράγματι ὁ Κύριος ἐγλύτωσε τὴν ζωήν μου ἀπὸ τὸν θάνατον, τοὺς ὀφθαλμούς μου τοὺς ἀπήλλαξεν ἀπὸ τὰ δάκρυα καὶ τοὺς πόδας μου τοὺς διεφύλαξεν ἀπὸ ὀλισθήματα.
Τρεμπέλα
Διότι ἀπηλευθέρωσε τὴν ψυχήν μου ἀπὸ τὸν τρομερὸν κίνδυνον τοῦ θανάτου, ποὺ ἀντιμετώπισα, ἐσφόγγισε τοὺς ὀφθαλμούς μου ἀπὸ τὰ δάκρυα, καὶ ἐπρόλαβε τοὺς πόδας μου ἀπὸ τοῦ νὰ ὀλισθήσουν καὶ σκοντάψουν.
Ψαλμ. 114,9
εὐαρεστήσω ἐνώπιον Κυρίου ἐν χώρᾳ ζώντων.
Κολιτσάρα
Διὰ τοῦτο, ἐφ’ ὅσον θὰ ζῶ, ἐφ’ ὅσον θὰ ὑπάρχω εἰς τὴν γῆν τῶν ζώντων ἀνθρώπων, θὰ προσπαθῶ νὰ πράττω πάντοτε τὸ εὐάρεστον ἐνώπιον Κυρίου.
Τρεμπέλα
Δι’ αὐτὸ καὶ ἐγὼ λυτρωθεῖς ἐκ τοῦ θανάτου θὰ διάγω ἐν τῇ χώρᾳ τῶν ζώντων, ὅπου ὁ Κύριος μὲ διετήρησε, ζωὴν εὐάρεστον καὶ εὐγνώμονα εἰς αὐτόν.