Ψαλμός 126

[---]

Ὠδὴ τῶν ἀναβαθμῶν.

Ἐὰν ὁ ἴδιος ὁ Κύριος δὲν οἰκοδομήσῃ καὶ δὲν εὐδοκήσῃ εἰς τὴν ἀνοικοδόμησιν ἑνὸς οἴκου, ματαίως ἐκοπίασαν οἱ οἰκοδομοῦντες αὐτόν. Ἐὰν ὁ ἴδιος ὁ Κύριος δὲν φυλάξῃ μίαν πόλιν, ματαίως ἠγρύπνησαν οἱ φρουροί της.

Ἐὰν δὲν οἰκοδομήσῃ τὸν οἶκον αὐτὸς ὁ Κύριος, ματαίως ἐκοπίασαν οἱ οἰκοδομοῦντες αὐτόν. Ἐὰν δὲν φυλάξῃ τὴν πόλιν αὐτὸς ὁ Κύριος, ματαίως ἀγρύπνησαν οἱ φυλάσσοντας καὶ φρουροῦντες αὐτήν.

Ἐὰν δὲν ἔχετε δοηθὸν τὸν Θεόν, ματαίως ἐξυπνᾶτε ἀπὸ τὸν βαθὺν ὄρθρον, διὰ νὰ μεταβῆτε εἰς τὰς ἐργασίας σας. Ματαίως, μόλις σηκωθῆτε ἀπὸ τὴν κλίνην σας ἢ ἀπὸ τὴν τράπεζαν τοῦ φαγητοῦ, σπεύδετε πρὸς τὴν ἐργασίαν σας· καὶ ἔτσι τρώγετε τὸν ἄρτον σας μὲ πολὺν κόπον καὶ πόνον εἰς στιγμήν, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ Κύριος δίδει εἰς τοὺς ἀγαπητούς του πιστοὺς ἀνθρώπους ἤρεμον ὕπνον·

Ἐὰν δὲν ἔχετε τὸν Θεὸν βοηθόν, ματαίως ἐξυπνᾶτε προτοῦ ἐξημερώσῃ διὰ νὰ τρέξετε εἰς τὴν ἐργασίαν σας· εἰς μάτην ἀποβαίνει εἰς σᾶς τὸ νὰ σηκώνεσθε ἀπὸ τὴν κλίνην ἢ τὴν τράπεζαν γρήγορα καὶ εὐθὺς μόλις κατεκλίθητε πρὸς ἀνάπαυσιν ἢ ἐκαθήσατε διὰ νὰ φάγητε. Ἀπευθύνομαι πρὸς σᾶς, ποὺ τρώγετε ἄρτον βασανισμένον ἐκ τῆς πολλῆς καὶ ἀγωνιώδους μερίμνης, ἐνῷ κατὰ τὸν αὐτὸν χρόνον ὁ Κύριος δίδει γλυκὸν ὕπνον εἰς τοὺς ἀγαπητούς του, οἱ ὁποῖοι ἀναπαύονται, διότι ἐπέρριψαν τὴν μέριμνάν των εἰς αὐτόν.

ἰδοὺ ποιὰ εἶναι ἡ πολύτιμος δωρεὰ τοῦ Κυρίου, ποὺ δίδεται ἀπὸ αὐτὸν εἰς τοὺς ἀγαπητούς του. Εἶναι τὰ παιδιά, οἱ ἀπόγονοι. Ὁ μισθὸς καὶ ἡ ἀμοιβὴ τῶν δικαίων εἶναι τὰ τέκνα, καρπὸς τῆς μητρικῆς γαστρός.

Ἰδοὺ ποία εἶναι ἡ κληρονομία καὶ τὸ δῶρον τοῦ Κυρίου, τὸ διδόμενον ὑπὸ αὐτοῦ εἰς τοὺς ἀγαπητούς του. Εἶναι υἱοὶ καὶ ἀπόγονοι. Ὁ μισθὸς καὶ ἡ ἀμοιβὴ τῶν δικαίων εἶναι τὰ παιδιά, τὰ ὁποῖα ὡς καρπὸς ἐκβλαστάνουν ἐκ τῆς μητρικῆς γαστρός.

Ὡσὰν βέλη εἰς τὰ χέρια ἰκανοῦ καὶ ἐμπείρου πολεμιστοῦ ὁμοιάζουν τὰ παιδιὰ τῶν παραμερισμένων ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους, ἀλλὰ πιστῶν εἰς τὸν Θεὸν γονέων.

Σὰν τὰ βέλη τὰ ὁποῖα κρατοῦνται εἰς τὴν χεῖρα ἀνδρὸς γενναίου καὶ ἐμπειροπολέμου, οὕτως ὁμοιάζουν καὶ οἱ υἱοὶ τῶν γονέων, οἵτινες εἶναι ἕτοιμοι νὰ ἐκτιναχθοῦν καὶ ἐπιπέσουν κατὰ τοῦ ἐχθροῦ ἀκράτητοι.

Μακάριος εἶναι ὁ γονεὺς ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος θὰ ἀποκτήσῃ διὰ τῶν παιδιῶν του ὅ,τι ἐπιθυμεῖ. Δὲν θὰ ἐντροπιασθοῦν οἱ γονεῖς αὐτοὶ τῶν πολλῶν παιδιῶν, ὅταν συζητοῦν μὲ τοὺς ἐχθρούς των εἰς τὰς πύλας τῆς πόλεως.

Μακάριος ὁ γονεύς, ὁ ὁποῖος θὰ ἀπολαύσῃ δι’ αὐτῶν ὅ,τι ἐπεθύμει, ὅταν ἐνυμφεύετο καὶ ὁ ὁποῖος θὰ βλέπῃ γύρω του πλῆθος ἀκμαίων υἱῶν. Δὲν θὰ ἐντροπιασθοῦν οἱ τοιοῦτοι γονεῖς, ὅταν λογομαχοῦν μὲ τοὺς ἐχθρούς των ἔμπροσθεν τῶν πυλῶν τῆς πόλεως.