Ψαλμός 129
ᾨδὴ τῶν ἀναβαθμῶν.
Κολιτσάρα
[---]
Τρεμπέλα
Ὠδὴ τῶν ἀναβαθμῶν.
Ψαλμ. 129,1
Ἐκ βαθέων ἐκέκραξά σοι, Κύριε·
Κολιτσάρα
Ἀπὸ τὰ βάθη τῆς ψυχῆς μου, εἰς δυστυχίαν εὑρισκόμενος, ἔκραξα, Κύριε, πρὸς σέ.
Τρεμπέλα
Ἀπὸ τὰ βάθη τῆς δυστυχίας μου καὶ τὴν ἄβυσσον τῶν συμφορῶν μου ἐκέκραξα πρὸς σέ, Κύριε·
Ψαλμ. 129,2
Κύριε, εἰσάκουσον τῆς φωνῆς μου· γενηθήτω τὰ ὦτά σου προσέχοντα εἰς τὴν φωνὴν τῆς δεήσεώς μου.
Κολιτσάρα
Κύριε, ἄκουσε καὶ κάμε δεκτὴν τὴν δέησίν μου. Ἂς γίνουν προσεκτικὰ τὰ αὐτιά σου εἰς τὰ λόγια τῆς δεήσεώς μου.
Τρεμπέλα
Κύριε, ἄκουσον τὴν φωνήν μου· εἴθε νὰ γίνουν προσεκτικὰ τὰ ὦτα σου εἰς τὴν φωνὴν τῆς παρακλήσεώς μου.
Ψαλμ. 129,3
ἐὰν ἀνομίας παρατηρήσῃς, Κύριε Κύριε, τίς ὑποστήσεται;
Κολιτσάρα
Κύριε, Κύριε, ἐὰν παρατηρήσῃς καὶ ἐξετάσῃς τὰς ἁμαρτίας μας, ποιὸς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀνθέξῃ εἰς τὸ ἐρευνητικὸν βλέμμα σου καὶ τὴν δικαίαν καταδικαστικὴν ἀπόφασίν σου;
Τρεμπέλα
Ἐὰν δὲν παραβλέψῃς τὰς ἀνομίας μου, ἀλλ’ ἐξετάσῃς ταύτας καὶ προσηλώσῃς τὸ βλέμμα σου εἰς αὐτάς, ὦ Κύριε, Κύριε, ποῖος θὰ ἠμπορέσῃ νὰ σταθῇ ἐνώπιόν σου καὶ νὰ βαστάσῃ τὸ βάρος τῆς δικαιοκρισίας σου;
Ψαλμ. 129,4
ὅτι παρὰ σοὶ ὁ ἱλασμός ἐστιν.
Κολιτσάρα
Παίρνω ὅμως θάρρος, διότι γνωρίζω ὅτι εἰς σὲ ὑπάρχει τὸ ἔλεος καὶ ἡ συγχώρησις.
Τρεμπέλα
Ἀλλὰ παρὰ σοὶ ὑπάρχει ὁ ἱλασμὸς καὶ ἡ ἄφεσις τῶν ἁμαρτιῶν.
Ψαλμ. 129,5
ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου ὑπέμεινά σε, Κύριε, ὑπέμεινεν ἡ ψυχή μου εἰς τὸν λόγον σου.
Κολιτσάρα
Διὰ τὸ ὄνομά σου, Κύριε, τὸ ὁποῖον ὑπενθυμίζει ἀγαθότητα καὶ φιλανθρωπίαν, μὲ πολλὴν τὴν ὑπομονὴν καὶ ἐγκαρτέρησιν ἤλπισα εἰς σέ. Ἡ ψυχή μου, μὲ ἀκλόνητον πεποίθησιν εἰς τὴν φιλαλήθειαν τῶν ὑποσχέσεών σου, ὑπομένει καὶ περιμένει τὴν βοήθείαν σου.
Τρεμπέλα
Διὰ τὸ ὄνομά σου, τὸ ὁποῖον ὑπενθυμίζει τὴν ἀγαθότητα καὶ τοὺς οἰκτιρμούς σου, μετ’ ἐγκαρτερήσεως πολλῆς ἤλπισα εἰς σέ, Κύριε· περιέμεινε μετ’ ἀδιασείστου ἐλπίδος ἡ ψυχή μου τὴν ἐκπλήρωσιν τῆς ὑποσχέσεώς σου περὶ συγχωρήσεως τῶν ἐκζητοῦντων τὸ ἔλεός σου.
Ψαλμ. 129,6
ἤλπισεν ἡ ψυχή μου ἐπὶ τὸν Κύριον ἀπὸ φυλακῆς πρωΐας μέχρι νυκτός· ἀπὸ φυλακῆς πρωΐας ἐλπισάτω Ἰσραὴλ ἐπὶ τὸν Κύριον.
Κολιτσάρα
Ἡ ψυχή μου ἤλπισε καὶ ἐλπίζει εἰς τὸν Κύριον, ἀπὸ βαθέος ὄρθρου μέχρι τῆς προχωρημένης νυκτός. Εἰς τὸν Κύριον ὅλος ὁ ἰσραηλιτικὸς λαὸς ἂς ἐλπίζῃ ἀπὸ βαθείας πρωΐας μέχρι προχωρημένης νυκτός.
Τρεμπέλα
Ἤλπισεν ἡ ψυχή μου εἰς τὸν Κύριον καθ’ ὅλην τὴν ἡμέραν. Ἀπὸ τῆς πρωϊνῆς ὥρας κατὰ τὴν ὁποίαν ἀρχίζει τὸ πρῶτον τρίωρον τῆς φρουρᾶς μέχρι τῆς νυκτός· ἀπὸ τῆς πρωΐας ἂς ἐλπίζῃ καὶ ὁλόκληρος ὁ Ἰσραὴλ πρὸς τὸν Κύριον.
Ψαλμ. 129,7
ὅτι παρὰ τῷ Κυρίῳ τὸ ἔλεος καὶ πολλὴ παρ’ αὐτῷ λύτρωσις,
Κολιτσάρα
Διότι εἰς τὸν Κύριον ὑπάρχει τὸ ἔλεος. Εἰς αὐτὸν ὑπάρχει ἀνεξάντλητος καὶ ἀπὸ αὐτὸν χορηγεῖται πλουσία ἡ βοήθεια πρὸς σωτηρίαν.
Τρεμπέλα
Διότι μόνον πλησίον τοῦ Κυρίου ὑπάρχει τὸ ἔλεος καὶ αὐτὸς εἶναι ἡ πηγὴ τοῦ ἐλέους καὶ παρ’ αὐτῷ ὑπάρχει ἄφθονος καὶ διὰ ποικίλων μέσων παρεχομένη σωτηρία.
Ψαλμ. 129,8
καὶ αὐτὸς λυτρώσεται τὸν Ἰσραὴλ ἐκ πασῶν τῶν ἀνομιῶν αὐτοῦ.
Κολιτσάρα
Καὶ αὐτὸς θὰ ἀπαλλάξῃ τὸν ἰσραηλιτικὸν λαὸν ἀπὸ ὅλας τὰς ἁμαρτίας του.
Τρεμπέλα
Καὶ αὐτὸς θὰ ἀπαλλάξῃ τὸν Ἰσραὴλ ἀπὸ τὸ βάρος ὅλων τῶν ἀνομιῶν του.