Ψαλμός 71

Εἰς Σαλωμών.

Τοῦ Δαυΐδ ὑπὲρ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, Σολομώντος. Ἀναφέρεται κατὰ τὸ μεγαλύτερον μέρος εἰς τὸν Χριστόν.

Γιὰ τὸν Σολομώντα.

Ὦ Θεέ μου, δῶσε εἰς τὸν βασιλέα καὶ εἰς τὸν διάδοχον αὐτοῦ, υἱὸν τοῦ βασιλέως, τὴν σύνεσιν καὶ τὴν σοφίαν,

Δῶσε, ὦ Θεέ μου, εἰς τὸν βασιλέα τὴν ἱκανότητα νὰ κρίνῃ καὶ νὰ δικάζῃ σύμφωνα πρὸς τὸν νόμον σου καὶ τὸν υἱὸν τοῦ βασιλέως ἀνάδειξέ τον δίκαιον, ὅπως εἶσαι σύ,

ὥστε νὰ κρίνῃ καὶ νὰ ἀπονέμῃ τὸ δίκαιον σύμφωνα μὲ τὴν ἰδικήν σου δικαιοσύνην. Δός του σοφίαν, διὰ νὰ κρίνῃ δικαίως τὸν λαόν σου καὶ νὰ ὑπερασπίζῃ τοὺς ἀδυνάτους καὶ ἀδικουμένους εἰς τὰς διαφόρους δίκας.

διὰ νὰ κρίνῃ καὶ δικάζῃ τὸν λαόν σου μετὰ δικαιοσύνης, καὶ τοὺς πτωχοὺς οἵτινες ἐν ταπεινώσει ἐλπίζουν εἰς σέ, νὰ τοὺς κρίνῃ μὲ εὐθεῖαν σκέψιν καὶ κρίσιν.

Μὲ τὴν ἰδικήν σου ἀγαθότητα καὶ παντοδυναμίαν ἂς καρποφορήσουν τὰ ὄρη εἰρήνην διὰ τὸν λαόν σου καὶ εἰς τὰ βουνὰ ἂς φυτρώσῃ ἡ δικαιοσύνη.

Ὑπὸ τὴν εἰρηνικὴν καὶ ἀπροσωπόληπτον βασιλείαν του ἂς ἀναλάβουν καὶ ἂς καρποφορήσουν τὰ ὄρη εἰρήνην ὑπὲρ τοῦ λαοῦ σου καὶ τὰ βουνὰ δικαιοσύνην, ἵνα οὕτως ἀπολαύσῃ ἡσυχίαν καὶ ἀσφάλειαν ὁλόκληρος ἡ χώρα ἡ ὑπὸ τῶν ὀρέων καὶ τῶν βουνῶν ὑπονοουμένη.

Ὁ προτυπούμενος ἀπὸ τὸν βασιλέα βασιλεὺς Μεσσίας θὰ ἀποδώσῃ τὸ δίκαιον εἰς τοὺς πτωχοὺς καὶ καταφρονημένους ἀνθρώπους του λαοῦ. Θὰ τοὺς σώσῃ ἀπὸ τὴν ἀδικίαν καὶ θὰ ταπεινώσῃ τοὺς ψευδολόγους καὶ τοὺς συκοφάντας.

Θὰ κρίνῃ ὁ προτυπούμενος ὑπὸ το υἱοῦ τοῦ βασιλέως Μεσσίας ἀπροσωπολήπτως καὶ δικαίως τοὺς πτωχοὺς τοῦ λαοῦ, καὶ θὰ σώσῃ τὰ τέκνα αὐτῶν ποὺ διατελοῦν εις ἀνάγκας καὶ εἰς ἀθλιότητα, καὶ θὰ ταπεινώσῃ κάθε ψευδολόγον καὶ ἐκβιαστήν.

Καὶ θὰ συμπαραμείνῃ ζῶν καὶ βασιλεύων αἰωνίως λαμπρός, ὅπως ὁ ἥλιος, θὰ προηγῆται καὶ θὰ ὑπερέχῃ ἀπὸ τὴν σελήνην εἰς δόξαν εἰς τὰς γενεὰς τῶν γενεῶν.

Καὶ θὰ συμπαραμείνῃ ζῶν καὶ βασιλεύων αἰωνίως, ὅπως ὁ ἥλιος, καὶ θὰ προηγῆται ἀπὸ τὴν σελήνην καὶ θὰ ὑπερέχῃ ἀπὸ αὐτὴν εἰς ἔνδοξον διάρκειαν καὶ κυριαρχίαν ἐπὶ γενεᾶς γενεῶν.

Ὁ βασιλεὺς Μεσσίας θὰ κατεβῇ ἀπὸ τὸν οὐρανὸν ἀθορύβως, ὅπως ἡ βροχή, ἡ ὁποῖα πίπτει ἐπάνω εἰς τὸ ποκάρι τῶν μαλλιῶν, εὐεργετικὸς ὅπως ἡ ποτιστικὴ βροχὴ ἡ ποτίζουσα τὴν γῆν.

Θὰ καταβῇ ἐπὶ τῆς γῆς ἐμποτίζων αὐτὴν μὲ τὴν γλυκεῖαν καὶ ἐπιθυμητὴν δρόσον τῶν εὐλογιῶν, ὅπως ἡ βροχὴ ἐπὶ τοῦ μαλλίου ποὺ πρὸ ὀλίγου ἐκουρεύθη καὶ ἐτυλίχθη εἰς ποκάριον, τὸ ὁποῖον εὐθὺς ἀπορροφᾷ πᾶσαν ὑγρασίαν, καὶ ὅπως ἡ σταγὼν ποὺ πίπτει μία μία ἐπὶ τῆς γῆς καὶ αὐτοστιγμεῖ ἀπορροφάται ὑπ’ αὐτῆς.

Ἀπὸ τὴν πνευματικὴν δὲ αὐτὴν γλυκεῖαν ἄρδευσιν θὰ ἀναβλαστήσῃ καὶ θὰ ἀνθίσῃ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν του δικαιοσύνη καὶ εἰρήνη πλουσία καὶ ἀτελείωτος, μέχρις ὅτου κατὰ τὴν συντέλειαν τοῦ κόσμου λάβῃ τέλος ἡ σελήνη.

Ἐκ τῆς τοιαύτης δὲ πνευματικῆς ἀρδεύσεως θὰ ἀναβλαστήσῃ καὶ θὰ ἀνθήσῃ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν του δικαιοσύνη καὶ εἰρήνη ἄφθονος καὶ βαθεῖα, μέχρις οὗ κατὰ τὴν συντέλειαν τοῦ κόσμου ἐκλείψῃ ἡ σελήνη.

Αὐτὸς θὰ κατακυριεύσῃ ὁλόκληρον τὴν γῆν ἀπὸ τὸν ἕνα ὠκεανὸν ἕως τὸν ἄλλον καὶ ἀπὸ τοὺς μεγάλους ποταμοὺς ἕως εἰς τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης.

Καὶ θὰ κατακυριεύσῃ ὁλόκληρον τὴν γῆν ἀπὸ τὸν ἕνα ὠκεανὸν ἕως τὸν ἄλλον ὠκεανὸν καὶ ἀπὸ τῶν μεγάλων ποταμῶν μέχρις αὐτῶν τῶν ἐσχατιῶν τῆς οἰκουμένης.

Ἐνώπιόν του θὰ προσπέσουν, διὰ νὰ τὸν προσκυνήσουν, Αἰθίοπες. Οἱ δὲ ἐχθροὶ αὐτοῦ, ταπεινωμένοι καὶ συντετριμμένοι, θὰ κύψουν τὴν κεφαλὴν καὶ μὲ τὴν γλῶσσαν των θὰ γλείψουν χῶμα.

Ἐνώπιόν του θὰ προσπέσουν, διὰ να τὸν προσκυνήσουν καὶ τοῦ προσφέρουν τὸν φόρον τῆς ὑποτελείας των καὶ αὐτοὶ οἱ ἄγριοι καὶ μαῦροι, καὶ οἱ ἐχθροί του θὰ κόψουν τὴν κεφαλήν των μέχρι τοῦ ἐδάφους καὶ θὰ γλείψουν διὰ τῆς γλώσσης χῶμα.

Οἱ βασιλεῖς τῆς Ἰσπανικῆς πόλεως Θαρσὶς καὶ αἱ νῆσοι, ποὺ εἶναι διάσπαρτοι ἀνὰ τὴν Μεσόγειον, θὰ προσφέρουν εἰς αὐτὸν ὡς φόρον ὑποτελείας δῶρα. Τὸ ἴδιον θὰ πράξουν καὶ οἱ βασιλεῖς τῆς Ἀραβίας, ὅπως ἐπίσης καὶ τῆς Σαβᾶ.

Οἱ βασιλεῖς τῆς Ἱσπανικῆς πόλεως Θαρσὶς καὶ αἱ κατὰ τὴν Μεσόγειον νῆσοι θὰ προσφέρουν εἰς αὐτὸν δῶρα ὡς φόρον ὑποτελείας, τὸ αὐτὸ δὲ θὰ πράξουν καὶ οἱ βασιλεῖς τῆς Εὐδαίμονος Ἀραβίας καὶ τῆς πρωτευούσης τῆς Αἰθιοπίας Σαβᾶ, ἡ ὁποία ὀνομάζεται καὶ Μερόπη.

Θὰ τὸν προσκυνήσουν ὅλοι οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς, καὶ ὅλα τὰ ἔθνη θὰ ὑποταχθοῦν καὶ θὰ δουλεύσουν εἰς αὐτόν.

Καὶ θὰ προσκυνήσουν αὐτὸν ὅλοι οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς, ὅλα τὰ ἔθνη θὰ ὑποδουλωθοῦν εἰς αὐτόν.

Τοῦτο δέ, διότι αὐτὸς θὰ γλυτώσῃ τὸν πτωχὸν ἀπὸ τὸν ἰσχυρὸν ποὺ τὸν καταπιέζει, ὅπως ἐπίσης τὸν ἀδύνατον καὶ περιφρονημένον, εἰς τὸν ὁποῖον δὲν ὑπῆρχε κανεὶς βοηθός.

Διότι εἶναι ἤδη γεγονὸς τετελεσμένον, ὅτι θὰ γλυτώσῃ τὸν πτωχὸν ἀπὸ τὸν καταπιέζοντα αὐτὸν ἰσχυρόν, καθὼς καὶ τὸν ἄθλιον, ὁ ὁποῖος στερεῖται παντὸς βοηθοῦ.

Θὰ σπλαγχνισθῆ τὸν πτωχὸν καὶ τὸν πένητα καὶ θὰ σώσῃ τὴν ζωὴν ὅλων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς στέρησιν καὶ ἀδυναμίαν.

θὰ λυπηθῇ καὶ θὰ εὐσπλαγχνισθῇ τὸν πτωχὸν καὶ ἄθλιον καὶ θὰ σώσῃ τὴν ζωὴν τῶν στερουμένων παντὸς πόρου καὶ βοηθείας.

Θὰ γλυτώσῃ ἀπὸ τὴν τοκογλυφίαν καὶ τὴν ἀδικίαν τὴν ζωήν των καὶ θὰ εἶναι ἔντιμον καὶ προσκυνητὸν τὸ Ὄνομά του εἰς αὐτούς.

Θὰ γλυτώσῃ ἀπὸ τὴν τοκογλυφίαν καὶ ἀπὸ τὴν ἀδικίαν τὰς ψυχάς των καὶ θὰ εἶναι ἔντιμον καὶ προσκυνητὸν τὸ ὄνομά του εἰς αὐτούς.

Θὰ ζήσῃ αὐτὸς μεγαλειώδη ἀτέρμονα ζωήν. Εἰς αὐτὸν θὰ δοθῇ ὁ χρυσὸς τῆς Ἀραβίας, καὶ οἱ πιστοί του θὰ προσεύχωνται ὑπὲρ τῆς βασιλείας αὐτοῦ πάντοτε. Ὅλας τὰς ἡμέρας τῶν θὰ τὸν δοξολογοῦν καὶ θὰ τὸν ὑμνοῦν.

Καὶ θὰ ζήσῃ καὶ θὰ δοθῇ εἰς αὐτὸν ὡς φόρος ὑποτελείας ἀπὸ τὸν χρυσὸν τῆς Ἀραβίας καὶ θὰ προσευχηθοῦν ὑπὲρ τῆς δόξης τοῦ ὀνόματός του ἀπαύστως, κατὰ πᾶσαν ἡμέραν θὰ τὸν εὐλογοῦν καὶ θὰ τὸν δοξολογοῦν.

Θὰ εἶναι αὐτὸς βεβαία ἐλπίς καὶ σταθερὸν στήριγμα ὅλων, ποὺ κατοικοῦν εἰς τὴν γῆν μέχρι καὶ αὐτῶν, ποὺ εὑρίσκονται εἰς τὰς κορυφὰς τῶν ὀρέων. Οἱ καρποὶ τῆς δικαίας αὐτοῦ διοικήσεως θὰ στοιβάζωνται ὁλονὲν ἄφθονοι, ὥστε νὰ ὑπερκαλύψουν καὶ αὐτὸν ἀκόμη τὸν Λίβανον. Οἱ πιστοὶ θὰ αὐξηθοῦν, θὰ πλημμυρίσουν τὰς πόλεις, θὰ ἀνθίσουν καὶ θὰ καρποφορήσουν, ὅπως τὸ χορτάρι πλημμυρίζει τὴν γῆν εἰς τὸν κατάλληλον καιρόν.

Σῖτος, ποὺ εἶναι τὸ στήριγμα τῆς ζωῆς τοῦ ἀνθρώπου, θὰ ὑπάρχῃ ἄφθονος εἰς τὴν γῆν, ἀκόμη καὶ εἰς τὰς κορυφὰς τῶν ὀρέων. Θὰ αὐξηθῇ ὁ καρπὸς τοῦ στηρίγματος τούτου τῆς ἀνθρωπίνης ζωῆς παραπάνω ἀπὸ τὸν πανύψηλον Λίβανον, καὶ ὡς ἄνθη θὰ ἀναθάλουν ἀπὸ τὰς πόλεις τὰ ἐν αὐταῖς γεννώμενα τέκνα δροσερὰ καὶ πολυάριθμα σὰν τὸν χόρτον τῆς γῆς.

ἔστω τὸ ὄνομα αὐτοῦ εὐλογημένον εἰς τοὺς αἰῶνας, πρὸ τοῦ ἡλίου διαμένει τὸ ὄνομα αὐτοῦ· καὶ ἐνευλογηθήσονται ἐν αὐτῷ πᾶσαι αἱ φυλαὶ τῆς γῆς, πάντα τὰ ἔθνη μακαριοῦσιν αὐτόν.

Θὰ εἶναι τὸ Ὄνομά του ἔνδοξον καὶ εὐλογημένον εἰς ὅλους τοὺς αἰώνας. Αἰωνίως ἔνδοξον καὶ ἄσβεστον, περισσότερον ἀπὸ τὸν λαμπρὸν ἥλιον. Δι’ αὐτοῦ θὰ ἀπολαύσουν τὰς εὐλογίας τοῦ Θεοῦ ὅλαι αἱ φυλαὶ τῆς γῆς, ὅλα τὰ ἔθνη θὰ τὸν ἐπαινοῦν καὶ θὰ τὸν μακαρίζουν.

Θὰ εἶναι τὸ ὄνομά του ἔνδοξον καὶ εὐλογημένον εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας· θὰ διαμένῃ αἰωνίως ἔνδοξον καὶ ἄσβεστον καὶ ὑπὲρ τὸν ἥλιον λαμπρὸν τὸ ὄνομά του. Καὶ δι’ αὐτοῦ θὰ ἀπολαύσουν τὰς εὐλογίας τοῦ οὐρανοῦ ὅλαι αἱ φυλαὶ τῆς γῆς, ὅλα τὰ ἔθνη θὰ τὸν ἐπευφημοῦν καὶ θὰ τὸν μακαρίζουν.

Εὐλογητὸς εἶναι ὁ Κύριος ὁ Θεός, ὁ ὁποῖος λατρεύεται καὶ προσκυνεῖται ἀπὸ τὸν Ἰσραήλ, αὐτὸς ποὺ μόνος ἔχει τὴν δύναμιν νὰ ἐπιτελῇ θαυμάσια, ἔργα καταπληκτικά.

Εὐλογητὸς ὁ Κύριος, ὁ Θεὸς ὁ λατρευόμενος καὶ προσκυνούμενος ὑπὸ τοῦ Ἰσραήλ, ὅστις μόνος ἔχει τὴν δύναμιν νὰ ἐπιτελῆ θαυμάσια καὶ ἔργα καταπληκτικὰ

Ἂς εἶναι εὐλογημένον τὸ ἔνδοξον Ὄνομά του καὶ τώρα καὶ πάντοτε καὶ εἰς τοὺς αἰώνας τῶν αἰώνων. Ἂς γεμίσῃ ἀπὸ τὴν δόξαν του ὅλη ἡ γῆ. Ἀμήν, Ἀμήν.

καὶ ἂς εἶναι εὐλογημένον τὸ ἔνδοξον ὄνομά του καὶ τώρα καὶ πάντοτε καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας ἀτελευτήτως. Καὶ ἂς πληρωθῇ ἀπὸ τὴν δόξαν του ὁλόκληρος ἡ γῆ, ἐξαγιαζομένη καὶ βασιλευομένη ὑπ’ αὐτοῦ. Γένοιτο, γένοιτο.