Ψαλμός 79

Συνετέθη ὑπὸ τοῦ Ἀσάφ. Δι’ αὐτοῦ ἐκάλουντο οἱ τοῦ βασιλείου Ἰούδα νὰ θρηνήσουν τὴν καταλύσιν τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ βασιλείου ὑπὸ τοῦ Σαλμανάσσαρ, βασιλέως τῶν Ἀσσυρίων.

Στὸν πρωτοψάλτη· ψάλλεται ὅπως «τὰ κρίνα»· μαρτυρία τοῦ Ἀσάφ, ψαλμὸς γιὰ τὴν εἰσβολὴ τῶν Ἀσσυρίων.

Σύ, ὁ ὁποῖος ὡς καλὸς καὶ στοργικὸς ποιμὴν προστατεύεις καὶ καθοδηγεῖς τὸν ἰσραηλιτικὸν λαόν, ἰδὲ καὶ δῶσε προσοχὴν εἰς τὴν συμφοράν, ποὺ μᾶς εὑρῆκε. Σύ, ὁ ὁποῖος ὁδηγεῖς ὡς ἰδικά σου πρόβατα τὴν φυλὴν τοῦ Ἰωσήφ, κάθησε ὡς ἐπὶ θρόνου ἐπάνω εἰς τὰ Χερουβίμ, δεῖξε φανερὰ τὴν προστασίαν σου.

Σύ, ποὺ ὡς καλὸς καὶ στοργικὸς ποιμὴν προνοεῖς καὶ προστατεύεις τὸν λαὸν τοῦ Ἰσραήλ, εὐδόκησον νὰ ἐνδιαφερθῇς καὶ νὰ προσέξῃς εἰς αὐτὰ ποὺ μᾶς συμβαίνουν, σὺ ποὺ ὁδηγεῖς ὡς πρόβατα τὴν φυλὴν τοῦ Ἰωσὴφ καὶ κάθεσαι ἐπὶ τῶν Χερουβείμ, ἔχων ὑπὸ τὴν ἐξουσίαν σου πάσας τὰς ἀγγελικὰς δυνάμεις, δεῖξον τὴν προστασίαν σου ἐμφανῶς καὶ ἐν πάσῃ τῇ θεϊκῇ σου δόξῃ.

Ἐμφανίσου πρόμαχος ἐμπρὸς εἰς τὰς φυλὰς Ἐφραὶμ καὶ Βενιαμὶν καὶ Μανασσῆ, ποὺ ταλαιπωροῦνται ἀπὸ τὰς ἐπιδρομὰς τῶν Ἀσσυρίων. Θέσε εἰς ἐνέργειαν τὴν ἀκατανίκητον δύναμίν σου καὶ ἔλα ταχέως, διὰ νὰ μᾶς σώσῃς.

Ἐμφανίσθητι πρὸ τῶν πυλῶν τοῦ Βενιαμὶν καὶ τοῦ Μανασσῆ καὶ τοῦ Ἐφραίμ, οἵτινες ἀποτελοῦν τὸ ὑπὸ τῶν Ἀσσυρίων δῃωθὲν καὶ ἐρημωθὲν βόρειον βασιλειον. Κίνησον καὶ θέσε εἰς ἐνέργειαν τὴν ἀκαταγώνιστον δύναμίν σου καὶ ἐλθὲ διὰ νὰ μᾶς σώσῃς.

Κύριε ὁ Θεός, ἀποκατάστησέ μας ἐλευθέρους καὶ ἀσφαλεῖς εἰς τὴν χώραν μας, δεῖξε εὐμενὲς τὸ πρόσωπόν σου πρὸς ἡμᾶς καὶ ἔτσι ἡμεῖς θὰ σωθῶμεν ἀπὸ τὸν πλήρη ὄλεθρον.

Ὦ Θεέ, ἀποκατάστησέ μας εἰς τὴν προτέραν μας χαρὰν καὶ εἰρήνην· ἐμφάνισον δὲ εὐμενὲς τὸ πρόσωπόν σου καὶ ἀρκεῖ τοῦτο ὅπως σωθῶμεν.

Κύριε καὶ Θεὲ τῶν ἐπουρανίων καὶ ἐπιγείων δυνάμεων, ἕως πότε θὰ ὀργίζεσαι ἐναντίον μας, ἐναντίον δὲ καὶ αὐτῆς τῆς προσευχῆς τῶν δούλων σου;

Κύριε, σὺ ποὺ εἶσαι Θεὸς τῶν ἐν οὐρανοῖς ἀγγελικῶν δυνάμεων καὶ ἔχεις ταύτας ὑπὸ τὰς ἀμέσους διαταγάς σου, ἕως πότε θὰ ὀργίζεσαι καὶ κατ’ αὐτῆς τῆς προσευχῆς τῶν δούλων σου;

Ἕως πότε θὰ μᾶς δίδῃς ἀντὶ ἄρτου δάκρυα καὶ ἀντὶ ὕδατος θὰ μᾶς ποτίζῃς μὲ πλῆρες, κατὰ τὴν δίκαίαν σου κρίσιν, τὸ δοχεῖον ἀπὸ τὰ δάκρυά μας;

Ἕως πότε θὰ μᾶς διατρέφῃς μὲ δάκρυα ἀντὶ ἄρτου καὶ ἕως πότε θὰ μᾶς ποτίζῃς μὲ πλῆρες καὶ ἄφθονον τὸ μέτρον τῶν δακρύων μας;

Μᾶς κατέστησες διὰ τὰς ἁμαρτίας μας ἀντικείμενον ἐμπαιγμῶν εἰς τὰ γειτονικά μας ἔθνη. Οἱ δὲ ἐχθροί μας μᾶς χλευάζουν καὶ μᾶς περιγελοῦν.

Μᾶς κατέστησας ἀντικείμενον ἀντιλογίας καὶ ἐπιθετικῶν προσβολῶν εἰς τοὺς γείτονάς μας λαοὺς καὶ οἱ ἐχθροί μας ἐχλεύασαν καὶ περιέπαιξαν ἡμᾶς.

Κύριε καὶ Θεὲ τῶν ἐπουρανίων καὶ ἐπιγείων δυνάμεων, ἀποκατάστησέ μας εἰς τὴν χώραν μας ἐλευθέρους καὶ ἀσφαλεῖς. Γύρισε καὶ δεῖξε ἱλαρὸν γεμᾶτο καλωσύνην τὸ πρόσωπόν σου πρὸς ἡμᾶς καὶ ἡμεῖς θὰ σωθῶμεν ἀπὸ τὸν ἐξαφανισμόν.

Κύριε, σὺ ποὺ εἶσαι ὁ Θεὸς τῶν ἐν οὐρανοῖς ἀγγελικῶν δυνάμεων, καὶ ἔχεις ταύτας ὑπὸ τὰς ἀμέσους διαταγάς σου, ἀποκατάστησέ μας εἰς τὴν προτέραν εὔνοιάν σου, καὶ δός μας πάλιν τὴν εἰρήνην καὶ χαράν. Ἐμφάνισον εὐμενὲς τὸ πρόσωπόν σου καὶ ἀρκεῖ τοῦτο διὰ νὰ σωθῶμεν.

Τὸν λαὸν τοῦ Ἰσραήλ, ὠσὰν πολύκαρπον εὐλογημένην ἄμπελόν σου, μετέφερες ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον εἰς τὴν Παλαιστίνην. Ἔδιωξες ἀπὸ ἐκεῖ τὰ εἰδωλολατρικὰ ἔθνη καὶ τὴν ἐφύτευσες καὶ τὴν ἐρρίζωσες εἰς αὐτήν.

Εἴμεθα ἡ πνευματική σου ἄμπελος, τὴν ὁποίαν μετέφερες ἐξ Αἰγύπτου, ἀφοῦ σὰν εἰς φυτώριον ἀνεπτύχθη πρῶτον ἐκεῖ. Ἐξεδίωξες ἔθνη, τοὺς Ἀμορραίους καὶ Εὐαίους καὶ Χαναναίους καὶ Χετταίους, καὶ τὴν ἐφύτευσας βαθέως καὶ στερεῶς εἰς τὴν γῆν τῆς ἐπαγγελίας.

Ἤνοιξες ἐνώπιόν της τὴν ὁδὸν ἀπὸ Αἰγύπτου μέχρι Παλαιστίνης, τὴν ἐφύτευσες μὲ βαθειὲς ρίζες καὶ ἐγέμισεν ὅλην τὴν Παλαιστίνην.

Διήνοιξας πρὸ αὐτῆς ἐλευθέραν τὴν ὁδὸν καὶ προετοίμασας τὸ ἔδαφος πρὸς μεταφύτευσίν της, καὶ ἐφύτευσας βαθεῖα τὰς ρίζας της, κατόπιν δὲ τούτων ἐγέμισεν αὕτη ὅλην τὴν χώραν τῆς Παλαιστίνης.

Ἡ σκιὰ τῆς ἀμπέλου αὐτῆς ἐκάλυψε τὰ ὄρη τῆς χώρας καὶ αἱ διακλαδώσεις της ἐσκέπασαν τὰς θεοφυτεύτους κέδρους τοῦ Λιβάνου.

Ἡ σκιά της καὶ τὸ κράτος της ἐκάλυψε πρὸς νότον τὰ πρὸς τὴν χώραν τῶν Ἰδουμαίων ὑψούμενα ὄρη καὶ αἱ διακλαδώσεις της ἐσκέπασαν πρὸς βορρᾶν τὰς θεοφυτεύτους κέδρους τοῦ Λιβάνου.

Ηὐδόκησας καὶ ἐξηπλώθησαν πρὸς δυσμὰς τὰ κλήματά της, μέχρι τῆς Μεσογείου Θαλάσσης καὶ πρὸς ἀνατολὰς οἱ κλάδοι τῆς μέχρι τοῦ Εὐφράτου καὶ τῶν παραποτάμων του.

Ἐξήπλωσε πρὸς δυσμὰς τὰ κλήματα τῆς μέχρι τῆς Μεσογείου θαλάσσης καὶ τὰς παραφυάδας τῆς πρὸς ἀνατολάς, μέχρι τοῦ ποταμοῦ Εὐφράτου καὶ τῶν παραποτάμων του.

Διατί τώρα ἐκρήμνισες τὸν ὁλόγυρα φράκτην της, τὴν προστασίαν σου, ὥστε ὅλοι οἱ διερχόμενοι ἀπὸ τὴν ὁδόν διαβάται νὰ τρυγοῦν τοὺς καρπούς της;

Διατί τώρα ἀπέσυρες ἀπὸ αὐτὴν τὴν πρόνοιαν καὶ προστασίαν σου καὶ ἐπέτρεψας νὰ καταλυθῇ τὸ βασίλειον τοῦ Ἰσραήλ, τὸ ὁποῖον πρὸς βορρᾶν ὑψοῦτο ὡς προπύργιον αὐτῆς, οὕτω δὲ κατέρριψας τὸν προφυλάττοντα αὐτὴν φραγμὸν καὶ τὴν τρυγοῦν ἀνεμποδίστως ὅσοι περνοῦν ἀπὸ τὸν συνορεύοντα αὐτὴν δρόμον;

Φοβερὸς ἀγριόχοιρος, ὁ Ἀσσύριος, ἐπέδραμεν ἀπὸ ἀβάτους δρυμοὺς καὶ τὴν κατέστρεψεν. Ἄγριος μονιός, περισσότερον φοβερὸς ἀγριόχοιρος, ποὺ ζῇ μόνος του, κατέφαγεν αὐτήν.

Τὴν κατέστρεψε καὶ τὴν ἠρήμωσεν ὁ ἐπιδραμὼν ἐκ τοῦ πυκνοῦ δάσους ὡς ἄλλος κάπρος Ἀσσύριος καὶ ὡς ἄγριος χοῖρος τὴν κατέφαγε καὶ τὴν ἐξεγύμνωσε.

Ὦ Θεὲ τῶν οὐρανίων καὶ ἐπιγείων δυνάμεων, στρέψε καὶ πάλιν ἱλαρὸν τὸ πρόσωπόν σου πρὸς αὐτήν. Ρίξε ἕνα βλέμμα καλωσύνης καὶ στοργῆς ἀπὸ τὸν οὐράνιόν σου θρόνον καὶ ἴδε καὶ ἐπίσκεψαι τὴν ἄμπελον αὐτήν.

Θεὲ τῶν ἐν οὐρανοῖς ἀγγελικῶν δυνάμεων, στρέψον καὶ πάλιν πρὸς αὐτὴν καὶ ρῖψε σπλαγχνικὸν ἐξ οὐρανοῦ τὸ βλέμμα σου καὶ ἴδε τὴν γενομένην ἐρήμωσιν καὶ καταστροφὴν καὶ ἐπισκέφθητι ἐκ τοῦ πλησίον τὴν ἄμπελον ταύτην,

Ἐπανάφερέ την εἰς τὴν προτέραν θαλερότητα, τὴν ἀσφάλειαν καὶ τὴν καρποφορίαν, αὐτήν, τὴν ὁποίαν ἐφύτευσεν ἡ δεξιά σου. Ἐπίβλεψε μὲ εὐμένειαν καὶ στοργὴν εἰς τὸν ἄνθρωπον ἐκεῖνον, εἰς τὸν ὁποῖον σὺ ἔδωσες τὴν ἰσχύν νὰ ἄρχῃ ἐπὶ τοῦ ἔθνους σου πρὸς δόξαν τοῦ Ὀνόματός σου.

καὶ εἰς τὴν προτέραν ἀρτιότητα καὶ ἀκμὴν ἐπανόρθωσον αὐτήν, τὴν ὁποίαν ἐφύτευσεν ἡ δεξιά σου. Καὶ συγχρόνως ἐπίβλεψον ἐπὶ τὸν ἄνθρωπον ἐκεῖνον, εἰς τὸν ὁποῖον ἔδωκας τὸ κράτος, ἵνα ἄρχῃ πρὸς δόξαν σου καὶ πρὸς χειραγωγίαν τοῦ ἔθνους εἰς τὴν ὑποταγήν σου.

Ἡ χώρα μας ἔχει κατακαῆ, ἔχει ἀνασκαφῆ. Οἱ Ἰσραηλῖται κινδυνεύουν νὰ χαθοῦν ἀπὸ τοὺς ἐλέγχους καὶ τὰς τιμωρίας τοῦ ὠργισμένου προσώπου σου.

Ἡ ἄμπελός σου ἔχει κατακαῇ καὶ ἔχει ἀπὸ τὸ βάθος αὐτῆς ἀνασκαφῆ καὶ σχεδὸν ἐξερριζώθη· οἱ Ἰσραηλῖται ἀπὸ τὰς ἐπιτιμήσεις τοῦ προσώπου σου θὰ χαθοῦν.

Ἂς ἔλθῃ προστατευτικὴ ἡ παντοδύναμος χείρ σου εἰς τὸν ἄνδρα ἐκεῖνον, τὸν ὁποῖον σὺ θὰ τιμήσῃς καὶ θὰ θέσῃς αὐτὸν ἐκ δεξιῶν σου, καὶ εἰς τὸν υἱὸν ἀνθρώπου τὸν ὁποῖον ἀνέδειξες σὺ κραταιὸν πρὸς δόξαν τοῦ Ὀνόματός σου.

Ἂς ἔλθῃ προστατευτικὴ ἡ χείρ σου ἐπὶ τοῦ ἀνδρὸς ἐκείνου, τὸν ὁποῖον θὰ τιμήσῃς καθίζων αὐτὸν εἰς τὰ δεξιά σου καὶ ἐπὶ τοῦ υἱοῦ ἀνθρώπου, τὸν ὁποῖον ἀνέδειξας κραταιὸν πρὸς δόξαν σου.

Ὑποσχόμεθα δὲ ὅλοι, ὅτι δὲν θὰ ἀπομακρυνθῶμεν πλέον ἀπὸ σέ. Σὺ δὲ θὰ μᾶς ἀναζωογονήσῃς καὶ ἡμεῖς θὰ ἐπικαλούμεθα τὸ ὄνομά σου.

Καὶ οὕτω ὑπὸ τὴν ὁδηγίαν τούτου διατελοῦντες δὲν θὰ ἀπομακρυνθῶμεν πλέον ἀπὸ σέ. Θὰ μᾶς δίδῃς σὺ ζωὴν καὶ θὰ ἐπικαλούμεθα τὸ ὄνομά σου.

Ὦ Κύριε καὶ Θεὲ τῶν ἐν οὐρανοῖς καὶ ἐπὶ γῆς δυνάμεων, ἀποκατάστησέ μας ἐλευθέρους καὶ ἀσφαλεῖς εἰς τὴν χώραν μας, δεῖξε ἱλαρὸν τὸ πρόσωπόν σου εἰς ἡμᾶς καὶ ἡμεῖς θὰ διαφύγωμεν τὴν τελείαν καταστροφήν.

Κύριε, σὺ ποὺ εἶσαι Θεὸς τῶν ἐν οὐρανοῖς ἀγγελικῶν δυνάμεων, καὶ ἔχεις ταύτας ὑπὸ τὰς ἀμέσους διαταγάς σου, ἀποκατάστησόν μας εἰς τὴν προτέραν εὔνοιάν σου καὶ δός μας πάλιν εἰρήνην καὶ χαράν. Ἐμφάνισον εὐμενὲς τὸ πρόσωπόν σου καὶ ἀρκεῖ τοῦτο διὰ νὰ σωθῶμεν.