Ψαλμός 80

Χαρμόσυνος κατὰ τὸν τρυγητὸν ψαλμός.

Στὸν πρωτοψάλτη, γιά τίς ἐκκλησίες· ψαλμὸς τοῦ Ἀσάφ.

Πλημμυρίσατε ὅλοι ἀπὸ ἀγαλλίασιν καὶ χαρὰν διὰ τὸν Θεόν, ποὺ εἶναι βοηθός μας. Ἀλαλάξατε ὅλοι πρὸς δόξαν τοῦ Θεοῦ, τὸν ὁποῖον ἐπίστευε καὶ ἐλάτρευε ὁ γενάρχης μας ὁ Ἰακώβ.

Σκιρτήσατε ἀπὸ ἀγαλλίασιν ἐπὶ τῇ θείᾳ προστασίᾳ καὶ εὐχαριστήσατε τὸν Θεόν, τὸν βοηθόν μας, ἐπευφημήσατε εὐλαβῶς καὶ εὐγνωμόνως τὸν Θεὸν τοῦ Ἰακὼβ καὶ ψάλατε πρὸς δόξαν του ἐπινίκιον ὕμνον.

Ἀρχίσατε νὰ ψάλλετε σεῖς οἱ Λευῖται, δώσατε εἰς τοὺς τυμπανιστὰς τὸ τύμπανον καὶ εἰς τοὺς ἄλλους μουσικοὺς ψαλτήριον τερπνὸν καὶ κιθάραν, διὰ νὰ συνοδεύουν τοὺς ὕμνους σας.

Ἀρχίσατε, ὦ Λευῖται, νὰ ψάλλετε, καὶ συγχρόνως δώσατε εἰς τοὺς μουσικοὺς τύμπανον, ψαλτήριον εὔηχον καὶ τερπνὸν μετὰ κιθάρας, ἵνα καὶ τὰ μουσικὰ ταῦτα ὄργανα συνοδεύουν τὴν ᾠδήν σας.

Σεῖς οἱ ἱερεῖς σαλπίσατε μὲ τὴν ἱερὰν σάλπιγγα κατὰ τὴν πρώτην τοῦ ἑβδόμου μηνὸς Τισρῆ, κατὰ τὴν ἐξόχως ἐπίσημον ἡμέραν τῆς μεγάλης ἑορτῆς σας.

Κατὰ τὴν πρώτην ἡμέραν τοῦ Τισρῆ, πρώτου μηνὸς τοῦ πολιτικοῦ ἔτους, σαλπίσατε, ὦ ἱερεῖς, μὲ τὴν κερατίνην σάλπιγγα, κατὰ τὴν ἐξόχως χαρμόσυνον ἡμέραν τῆς ἑορτῆς σας.

Διότι ἡ ἑορτὴ αὐτὴ εἶναι πρόσταγμα τοῦ Θεοῦ πρὸς τὸν ἰσραηλιτικὸν λαόν, ἐντολὴ τοῦ Θεοῦ πρὸς τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἰακώβ.

Σαλπίσατε· διότι τὸ νὰ ἑορτάζεται χαρμοσύνως ἡ ἡμέρα αὐτὴ εἶναι πρόσταγμα τοῦ Θεοῦ δοθὲν πρὸς τὸν Ἰσραηλιτικὸν Λαὸν καὶ ρητὴ ἀπόφασις καὶ ἐντολὴ τοῦ Θεοῦ πρὸς τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἰακώβ.

Τὸν Νόμον αὐτόν, ποὺ καθορίζει τὰς ἐπισήμους ἑορτάς, ἔδωσεν ὁ Κύριος ἐν μέσῳ του λαοῦ, τῶν ἀδελφῶν τοῦ Ἰωσήφ, ὅταν αὐτοὶ ἔφυγαν ἐλεύθεροι ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον. Τότε αὐτοὶ ἤκουσαν γλῶσσαν, τὴν ὁποίαν ποτὲ ἄλλοτε δὲν εἶχαν γνωρίσει.

Τὸν νόμον αὐτόν, τὸν καθορίζοντα τὰς ἑορτάς, ὥρισεν ὁ Θεὸς ἐν μέσῳ τοῦ λαοῦ τοῦ Ἰωσήφ, ὡς μαρτύριον μαρτυροῦν τὴν πρὸς αὐτὸν ἀγάπην καὶ προστασίαν του, ὅταν ἐξῆλθεν ὁ Ἰσραηλιτικὸς λαὸς ἐκ τῆς χώρας τῆς Αἰγύπτου· τότε αὐτὸς ὁ Θεὸς ἐλάλησε πρὸς τὸν Ἰσραὴλ καὶ ἤκουσεν οὗτος γλῶσσαν, τὴν ὁποίαν δὲν ἐγνώριζε καὶ δὲν εἶχεν ἀκούσει ποτέ.

Ὁ Κύριος ἀπήλλαξε τὴν ράχιν των ἀπὸ τὰ βαρέα φορτία, καὶ αἱ χεῖρες των, ποὺ ἐδούλευαν ἕως τότε εἰς τὰ κοφίνια διὰ τὴν μεταφορὰν πηλοῦ, ἀπηλευθερώθησαν.

Ἀπήλλαξε τὴν ράχιν τοῦ λαοῦ του ἀπὸ τοῦ νὰ σηκώνῃ φορτία κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, ὅτε αἱ χεῖρες αὐτοῦ ἐδούλευσαν ἐν τῷ κοφίνῳ, διὰ τοῦ ὁποίου μετέφερε τὰ ἄχυρα καὶ τὸν πηλόν.

Ἐζήτησες τὴν βοήθειάν μου, ὅταν εὑρίσκετο ὑπὸ βάρος μεγάλης θλίψεως καὶ ἐγὼ σὲ ἐγλύτωσα ἀπὸ τὰς συμφοράς. Σὲ ἤκουσα κρυμμένος εἰς τὸν γνόφον καὶ τὰς ἀστραπὰς τῆς καταιγίδος. Σὲ ἐδοκίμασα τότε καὶ σὺ ἔδειξες ποιὸς εἶσαι εἰς τὸ ὕδωρ τῆς ἀντιλογίας σου, τότε ποὺ ἐγόγγυσες ἐναντίον μου.

Μὲ ἐπεκαλέσθης, ὅτε εὑρίσκεσο ἐν θλίψει καὶ καταπιέσει, καὶ σὲ ἠλευθέρωσα, καὶ ἐπὶ τοῦ ὄρους Χωρήβ, κεκρυμμένος εἰς τὸν γνόφον καὶ τὰς βροντὰς σφοδρὰς θυέλλης, σὲ ἐπήκουσα. Σὲ ἐδοκίμασα καὶ ἐφάνης ποῖος εἶσαι ἐν Ραφιδείν, εἰς τὸ ὕδωρ τῆς ἀντιλογίας, ὅταν σὲ ἀφῆκα νὰ διψάσῃς ὀλίγον καὶ ἤρχισες ἀμέσως νὰ γογγύζῃς καὶ νὰ ἀντιλέγῃς κατ’ ἐμοῦ.

Ἄκουσε λαέ μου, τὴν ἔντονον διαμαρτυρίαν μου καὶ προτροπήν. Ἰσραηλιτικὲ λαέ μου, ἐὰν θὰ μὲ ἀκούσῃς

Ἄκουσε, λαέ μου, τὴν ἔντονον διαμαρτυρίαν καὶ προτροπήν μου· λαὲ τοῦ Ἰσραήλ, πόσον θὰ ἐπεθύμουν νὰ μὲ ἀκούσῃς.

δὲν θὰ πρέπει νὰ ὑπάρχῃ εἰς σὲ ἄλλος νέος θεός, δὲν πρέπει ποτὲ νὰ προσκυνήσῃς ξένον θεόν,

Ἐὰν μὲ ἀκούσῃς, δὲν θὰ ὑπάρχῃ μεταξὺ σοῦ λατρευόμενος θεὸς πρόσφατος, χθεσινῆς ἐπινοήσεως, οὔτε θὰ προσκυνήσῃς θεὸν ξένον, ὑπὸ ξένων λαῶν λατρευόμενον.

διότι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος καὶ Θεός σου, ὁ ὁποῖος σὲ ἠλευθέρωσα καὶ σὲ καθωδήγησα ἀπὸ τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου ἕως εἰς τὴν Παλαιστίνην. Ἄνοιξε διάπλατα τὸ στόμα σου, προσευχόμενος καὶ δοξολογῶν ἐμέ, καὶ ἐγὼ θὰ ἰκανοποιήσω τὰ αἰτήματά σου.

Διότι ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεός σου, ὁ ὁποῖος σὲ ἀνέβασα εἰς τὴν γῆν τῆς ἐπαγγελίας ἀπὸ τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου. Ἄνοιξε πλατὺ τὸ στόμα σου καὶ θὰ τὸ γεμίσω. Οἰανδήποτε σωματικήν σου ἀνάγκην καὶ οἰονδήποτε πνευματικόν σου πόθον, θὰ σοῦ τὰ ἰκανοποιήσω πλήρως.

Ὁ λαός μου ὅμως δὲν ἤκουσε τὴν φωνήν μου καὶ οἱ Ἰσραηλῖται δὲν ἔδωσαν προσοχὴν εἰς ἐμέ.

Καὶ δὲν ἤκουσεν ὁ λαὸς τὴν φωνήν μου καὶ ὁ Ἰσραὴλ δὲν ἔδωκε προσοχὴν εἰς ἐμέ.

Διὰ τοῦτο καὶ ἐγὼ τοὺς ἀφῆκα νὰ πορεύωνται σύμφωνα μὲ τὰς ἐνόχους ἐπιθυμίας τῶν ἁμαρτωλῶν καρδιῶν των, νὰ πορεύωνται καὶ νὰ συμπεριφέρονται σύμφωνα μὲ τὴν σκοτισμένην θέλησιν καὶ διάθεσίν των.

Καὶ τοὺς ἀφῆκα λοιπὸν νὰ βαδίζουν κατὰ τὰς ἀρεσκείας καὶ τὰς ἐνόχους ἐπιθυμίας τῶν τυφλωμένων καρδιῶν των, θὰ πηγαίνουν καὶ θὰ συμπεριφέρωνται κατὰ τὰς ἐσκοτισμένας βουλὰς καὶ διαθέσεις των.

Ἐὰν ὁ λαός μου μὲ ἤκουεν, ἐὰν ὁ ἰσραηλιτικὸς λαὸς ἐπορεύετο εἰς τοὺς δρόμους μου, ἀμέσως

Ἐὰν ὁ λαός μου μὲ ἤκουε, ἐὰν ὁ Ἰσραηλιτικὸς λαὸς ἐπορεύετο καὶ ἐβάδιζε κατὰ τὰς ἐντολάς μου,

καὶ εἰς τὸ μηδὲν θὰ εἶχα ταπεινώσει τοὺς ἐχθρούς των καὶ θὰ ἄπλωνα βαρεῖαν καὶ τιμωρὸν τὴν χεῖρα μου ἐναντίον ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι τοὺς καταθλίβουν καὶ τοὺς ταπεινώνουν.

εὐκόλως καὶ μὲ τὸ τίποτε θὰ εἶχον ταπεινώσει τοὺς ἐχθρούς των καὶ ἐπὶ τῶν καταπιεζόντων αὐτοὺς θὰ ἐπέβαλλον τιμωρὸν καὶ βαρεῖαν τὴν χεῖρα μου.

Οἱ ἐχθροὶ τοῦ Κυρίου θὰ ἠναγκάζοντο, ἔστω καὶ ὑποκριτικῶς, νὰ δηλώσουν ὑποταγὴν εἰς αὐτόν, ἐνῷ ὁ λαὸς τοῦ Ἰσραήλ θὰ ἔμενεν εἰρηνικὸς καὶ εὐτυχὴς παντοτεινά.

Οἱ ἐχθροὶ τοῦ Κυρίου θὰ ἐξηναγκάζοντο νὰ ὑποκριθοῦν ὑποταγὴν εἰς αὐτὸν καὶ ὁ καιρὸς τῆς εὐδαιμονίας καὶ ἀκμῆς τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ θὰ διήρκει αἰωνίως.

Τότε ὁ Θεὸς τοὺς ἔθρεψεν εἰς τὴν ἔρημον μὲ τὸ πλέον ἐκλεκτὸν ἄλευρον τοῦ σίτου καὶ τοὺς ἐχόρτασε μὲ ἄφθονον μέλι ἀπὸ τὴν ξηρὰν καὶ ἄγονον πέτραν. Ἔτσι καὶ τώρα θὰ τοὺς διέτρεφε καὶ θὰ τοὺς ἐχόρταινε, ἐὰν ὑπήκουον εἰς τὰς ἐντολάς του.

Καὶ τότε ἐν τῇ ἐρήμῳ τοὺς διέθρεψεν ὁ Θεὸς μὲ τὸν ἀφρὸν τοῦ σίτου καὶ μὲ τὸ μέλι ἀπὸ τὰς ρωγμὰς τῶν βράχων τοὺς ἐχόρτασε. Οὕτω καὶ τώρα, ἐὰν ὁ λαὸς ὑπήκουε, θὰ διέτρεφε καὶ θὰ ἐχόρταζεν αὐτοὺς ὁ Κύριος.