Ψαλμός 84

Ψαλμός συντεθεὶς ὑπό τινος ἁπογόνου τοῦ Κορέ.

Στὸν πρωτοψάλτη· ψαλμὸς τῶν υἱῶν τοῦ Κορέ.

Ἐκαμες φανερὰν καὶ ἔστειλες, Κύριε, τὴν εὐαρέσκειάν σου εἰς τὴν γῆν τῆς Ἐπαγγελίας, διότι ἐπανέφερες εἰς αὐτὴν τοὺς αἰχμαλώτους ἀπογόνους τοῦ Ἰακώβ.

Ἐξεδήλωσας, Κύριε, τὴν εὐαρέσκειάν σου εἰς τὴν γῆν τῆς ἐπαγγελίας, ποὺ ἀνήκει ἰδιαιτέρως εἰς σὲ καὶ ὑπὲρ πᾶσαν ἄλλην χώραν εἶναι ἰδική σου, ἐπέστρεψας εἰς αὐτὴν τοὺς αἰχμαλωτισθέντας ἀπογόνους τοῦ Ἰακώβ.

Ἔδωσες συγχώρησιν εἰς τὰς παρανομίας τοῦ λαοῦ σου καὶ ἐσκέπασες ἐν τῷ ἐλέει σου ὅλας τὰς ἁμαρτίας των.

Συνεχώρησας τὰς παρανομίας εἰς τὸν λαόν σου, ἐσκέπασας, ὥστε νὰ μὴ φαίνωνται ὁλοτελῶς, πάσας τὰς ἁμαρτίας των.

Ἐσταμάτησες τὴν ἐναντίον μας δικαίαν σου ὀργήν, ἀφῆκες κατὰ μέρος τὴν ὀργὴν τοῦ θυμοῦ σου.

Ἐσταμάτησες καὶ ἔδωκες παῦσιν εἰς πᾶσαν τὴν ὀργήν σου, ἔστρεψας καὶ ἀπεμακρύνθης ἀπὸ τὴν ὀργὴν τῆς σφοδρὰς ἀγανακτήσεώς σου.

Ἐπανάφερε ὅλους μας ἀπὸ τὴν ἐξορίαν, ὦ Κύριε, σὺ ὁ ὁποῖος πολλὲς φορὲς μᾶς ἔχεις σώσει κατὰ τὸ παρελθόν. Ἀπομάκρυνε τὸν δίκαιον θυμόν σου ἀπὸ ἡμᾶς.

Ἐπίστρεψέ μας ὅλους ἀπὸ τὴν ἐξορίαν, καὶ ἐκείνους ἀκόμη ποὺ ὑπελείφθησαν εἰς αὐτήν, ὦ Ὕψιοτε Θεέ, ὁ ὁποῖος τόσας φορὰς εἰς τὸ παρελθὸν μᾶς ἐχάρισες τὴν σωτηρίαν ἀπὸ βεβαίους κινδύνους, καὶ ἀπομάκρυνε ἀφ’ ἡμῶν τὸν θυμόν σου.

Μήπως τάχα καὶ θὰ μένῃς ὠργισμένος ἐναντίον μας διὰ παντός; Ἢ μήπως θὰ παρατείνῃς τὴν ὀργήν σου πάντοτε ἀπὸ τῆς μιᾶς γενεᾶς εἰς τὴν ἄλλην;

Μήπως θὰ ὀργίζεσαι καθ’ ἡμῶν εἰς ὅλους τοὺς αἰῶνας; Ἢ μήπως θὰ παρατείνῃς τὴν ὀργήν σου ἀπὸ τὴν μίαν γενεὰν εἰς τὴν ἄλλην συνεχῶς;

Ὦ Θεέ, σὺ θὰ στρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου καὶ πάλιν μὲ εὐμένειαν πρὸς ἡμᾶς. Θὰ μᾶς δώσῃς νέαν ζωὴν καὶ ὁ πονεμένος καὶ θλιμμένος λαός σου θὰ χαρῇ ἀπὸ τὰς δωρεάς σου.

Ὦ Θεέ, σὺ πάλιν τώρα διὰ μίαν ἀκόμη φορὰν θὰ μᾶς δώσῃς ζωήν, καὶ ὁ λαός σου, ὁ ἤδη τεθλιμμένος, θὰ εὐφρανθῇ ἐπὶ τῇ ἀποκαταστάσει, τὴν ὁποίαν σὺ θὰ τοῦ δώσῃς.

Δεῖξε μας λοιπόν, Κύριε, τὴν εὐσπλαγχνίαν σου καὶ δῶσε μας τὴν σωτηρίαν ποὺ ποθοῦμεν.

Δεῖξε μας, Κύριε, τὸ ἔλεος καὶ τὴν εὐσπλαγχνίαν σου καὶ δῶσε μας τὴν σωτηρίαν σου καὶ τὴν πλήρη παλινόρθωσίν μας.

Ἐγὼ θὰ ἀκούσω, τί θὰ εἴπῃ εἰς τὴν καρδίαν μου Κύριος ὁ Θεός, διότι θὰ ὁμιλήσῃ εἰρηνικὰ εἰς τὸν λαόν του, εἰς τοὺς ἀφοσιωμένους πρὸς αὐτὸν Ἰσραηλίτας· εἰς τους ἐπιστρέφοντας μὲ ὅλην των τὴν καρδίαν δι’ εἰλικρινοῦς μετανοίας πρὸς αὐτόν.

Θὰ ἀκούσω τώρα τί διὰ τοῦ Πνεύματός του θὰ λαλήσῃ μέσα μου, ἀνταποκρινόμενος εἰς τὴν πρὸς αὐτὸν προσευχήν μου, Κύριος ὁ Θεός. Θὰ τὰ ἀκούσω ἀγαλλόμενος. Διότι θὰ λαλήσῃ καὶ θὰ εὐαγγελισθῇ εἰρήνην εἰς τὸν λαόν του συνδιαλλασσόμενος μετ’ αὐτοῦ· εἰρήνην καὶ συνδιαλλαγὴν μετὰ τῶν ἀφωσιωμένων εἰς αὐτὸν καὶ μετ’ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι διὰ τῆς μετανοίας γυρίζουν πάλιν τὰς καρδίας των πρὸς αὐτόν.

Βεβαίως ἡ σωτηρία, ποὺ παρέχεται ἀπὸ τὸν Θεὸν εἰς τὸν λαόν του, εἶναι πάντοτε κοντὰ εἰς ἐκείνους, ποὺ τὸν εὐλαβοῦνται, ὥστε δι’ αὐτῆς νὰ ἐγκατασταθῇ ἡ δόξα του εἰς τὴν χώραν μας.

Ναί· ἀληθῶς, ἡ σωτηρία του εἶναι πλησίον πρὸς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι τὸν φοβοῦνται, ἵνα διὰ τῆς σωτηρίας ταύτης κατασκηνώσῃ καὶ ἐγκαθιδρύθῇ ἡ θεία δόξα ἐν τῇ χώρᾳ μας.

Τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ ἀκριβὴς ἐπαλήθευσις τῶν ὑποσχέσεών του συνηντήθησαν καὶ ἡνώθησαν. Ἡ δικαιοσύνη του, ἡ τιμωροῦσα τὸ κακὸν καὶ ἀμείβουσα τὸ ἀγαθόν, καὶ ἡ εἰρήνη ἔδωσαν ἀμοιβαῖον ἀσπασμόν.

Ἔλεος καὶ πιστὴ ἐπαλήθευσις τῶν ἐπαγγελιῶν τοῦ Θεοῦ συνηντήθησαν, δικαιοσύνη πατάσσουσα τὸ κακὸν καὶ ἡ ἐκ τούτου ἐπικρατοῦσα εἰρήνη κατεφίλησαν ἀλλήλας, οἱονεὶ κατόπιν μακροῦ ἀπ’ ἀλλήλων χωρισμοῦ συναντώμεναι καὶ πάλιν.

Ἀνεβλάστησεν ὡραῖα καὶ καρποφόρος ἡ ἀλήθεια ἀπὸ τὴν γῆν, ἀπὸ δὲ τὸν οὐρανὸν ἔσκυψε πρὸς τὰ κάτω καὶ ἐπεσκέφθη τὴν γῆν ἡ δικαιοσύνη καὶ κάθε ἀρετή.

Κατελύθη τὸ ψεῦδος καὶ ὁ δόλος ἀπὸ τῆς γῆς καὶ ἀνεβλάστησε καρποφόρος ἡ ἀλήθεια, ἐκ τοῦ οὐρανοῦ δὲ ἔκυψε πρὸς τὰ κάτω καὶ ἐπεσκέφθη τὴν γῆν ἡ δικαιοσύνη καὶ πᾶσα ἀρετή.

Διότι ὁ Κύριος πλουσίαν θὰ δείξῃ καὶ θὰ δώσῃ τὴν καλωσύνην του, καὶ ἡ γῆ μας θὰ δώσῃ ἀφθόνους τοὺς καρπούς της.

Διότι ὁ Κύριος ἀκόμη καὶ ὑλικὰ ἀγαθὰ θὰ δώσῃ ἐκδήλων τὴν καλωσύνην καὶ εὐεργετικότητά του, καὶ κατὰ συνέπειαν ἡ χώρα μας θὰ ἀποδώσῃ ἀφθόνους τοὺς καρπούς της.

δικαιοσύνη ἐναντίον αὐτοῦ προπορεύσεται καὶ θήσει εἰς ὁδὸν τὰ διαβήματα αὐτοῦ.

Πρὸ τοῦ Κυρίου θὰ προπορεύεται ἡ δικαιοσύνη, τὴν δὲ πορείαν του καὶ τὸν τρόπον τῆς συμπεριφορᾶς του θὰ καταστήσῃ ἅγιον παράδειγμα συμπεριφορᾶς δι’ ὅλους μας.

Ἡ δικαιοσύνη θὰ προπορεύεται ὡς πρόδρομος ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καὶ θὰ καταστήσῃ ἐκεῖνος τὰ ἴχνη του καὶ τὴν ὑποδειγματικὴν συμπεριφορὰν τοῦ δρόμον, ἐπὶ τοῦ ὁποίου θὰ πορεύωνται μιμηταὶ ατοῦ, οἱ ἀκολουθοῦντες αὐτόν.