Σοφία Σειράχ 47

Ἔπειτα παρουσιάσθη ὁ Νάθαν, διὰ νὰ ἐξαγγέλλῃ τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου ὡς προφήτης κατὰ τὴν ἐποχὴν τοῦ Δαυΐδ.

Καὶ μετὰ ταῦτα ἐνεφανίσθη ὁ Νάθαν, διὰ νὰ προφητεύῃ κατὰ τὰς ἡμέρας τοῦ Δαβίδ.

Ὅπως ξεχωρίζεται τὸ λῖπος κατὰ τὴν εἰρηνικὴν ἐπὶ τῇ σωτηρίᾳ θυσίαν, ἔτσι, καὶ ὁ Δαυῒδ ἐξελέγη ἀνάμεσα ἀπὸ ὅλους τοὺς Ἰσραηλίτας.

Ὅπως δὲ τὸ λίπος εἶναι ξεχωρισμένον καὶ ἐκλεκτὸν μέρος ἀπὸ τὴν εἰρηνικὴν θὐσίαν, οὕτω καὶ ὁ Δαβὶδ ἐξελέγη ἐκ μέσου τῶν Ἰσραηλιτῶν.

Αὐτὸς κατὰ τὴν νεανικήν του ἡλικίαν ἔπαιζε μὲ τοὺς λέοντας ὡσὰν μὲ τὰ ἐρίφια, καὶ μὲ τὰς ἄρκτους ὡσὰν μὲ τὰ ἀρνιὰ τῶν προβάτων.

Ἔπαιξε μὲ λέοντας σὰν μὲ ἐρίφια, καὶ μὲ ἀρκοῦδες σὰν μὲ ἀρνία προβάτων.

Ὁ Δαυῒδ κατὰ τὴν νεανικήν του ἡλικίαν αὐτὸς δὲν ἐφόνευσε τὸν γίγαντα ἐκεῖνον τὸν Γολιὰθ καὶ ἀφῄρεσε τὴν καταισχύνην καὶ τὴν ὕβριν ἀπὸ τὸν λαὸν τοῦ Ἰσραήλ, ὅταν ἐσήκωσε τὸ χέρι του, διὰ νὰ ἐκσφενδονίσῃ τὸν λίθον καὶ νὰ καταρρίψῃ τὴν ἀλαζονείαν τοῦ Γολιάθ;

Κατὰ τὴν νεότητά του δὲν ἐφόνευσε τὸν γίγαντα Γολιὰθ καὶ ἐσήκωσε τὴν ὑπ’ αὐτοῦ ὕβριν ἀπὸ τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαόν, ὅταν ὕψωσε τὴν χεῖρα του ὡπλισμένην μὲ λίθον εἰς σφενδόνην καὶ κατέβαλε τὴν ἔπαρσιν καὶ ἀλαζονείαν τοῦ Γολιάθ;

Παρεκάλεσε τὸν Ὕψιστον Κύριον, καὶ ἐκεῖνος ἔδωσεν εἰς τὴν δεξιάν του χεῖρα δύναμιν, ὥστε νὰ ἐξοντώσῃ ἄνθρωπον δυνατὸν εἰς τὸν πόλεμον καὶ νὰ ἀνυψώσῃ τὴν δύναμιν τοῦ λαοῦ του.

Κατέβαλε δὲ τὴν ὑπερηφάνειαν τοῦ Γολιάθ, διότι ἐπεκαλέσθη τὸν Κύριον τὸν Ὕψιστον, καὶ Αὐτὸς ἔδωκεν εἰς τὴν δεξιάν του χεῖρα δύναμιν, διὰ νὰ φονεύσῃ ἄνθρωπον δυνατὸν εἰς τὸν πόλεμον καὶ διὰ νὰ ὑψώσῃ τὴν δύναμιν τοῦ λαοῦ του.

Ἔτσι δὲ καὶ τὸν ἐδόξασαν αἱ γυναῖκες, διότι ἐφόνευσε μυριάδας ἐχθρῶν καὶ τοῦ ἔψαλαν ἐγκώμια μὲ εὐλογίας πρὸς τὸν Κύριον, ὅταν τοῦ προσέφεραν ἔνδοξον διάδημα, τὴν βασιλείαν.

Οὕτω τὸν ἐδόξασαν διὰ τὴν κατὰ τῶν μυριάδων νίκην του, ὅπως ἐπευφήμουν αὐτὸν αἱ γυναῖκες, καὶ τὸν ἐπῄνεσαν διὰ τὰς εὐλογίας, τὰς ὁποίας ἔδωκεν εἰς αὐτὸν ὁ Κύριος, ὅταν προσέφερεν εἰς αὐτὸν στέμμα καὶ διάδημα ἔνδοξον.

Συνέτριψε τοὺς γύρω ἐχθροὺς καὶ ἐξουδένωσε τοὺς ἐχθρούς, τοὺς Φιλισταίους. Τὰ συντριπτικά του κτυπήματα τοὺς κρατοῦν μέχρι σήμερον ἀδύνατους καὶ ταπεινωμένους.

Τοῦ προσέφερον δὲ διάδημα δόξης, διότι συνέτριψε τοὺς γύρω καὶ ἐξ ὅλων τῶν μερῶν ἐχθροὺς καὶ ἐξεμηδένισε τοὺς Φιλισταίους, οἱ ὁποῖοι ἦσαν ὑπεναντίοι καὶ πολέμιοι, καὶ συνέτριψε τὴν δύναμίν των μέχρι σήμερον.

Εἰς ὅλα ὅμως αὐτοῦ τὰ θαυμαστὰ ἔργα ἐδοξολογοῦσε καὶ εὐχαριστοῦσε τὸν Ἅγιον, τὸν Ὕψιστον Κύριον, μὲ ὕμνους δοξολογίας, καὶ ὑμνολόγησε καὶ ἠγάπησε τὸν ποιητήν του μὲ ὅλην του τὴν καρδίαν.

Εἰς κάθε ἔργον του, πολεμικὸν ἢ εἰρηνικόν, ἔδωκεν εὐχαριστίαν καὶ αἶνον εἰς τὸν Ἅγιον καὶ Ὕψιστον Κύριον μὲ λόγους δοξολογίας· μὲ ὅλην του τὴν καρδίαν ὕμνησε καὶ ἠγάπησε τὸν Θεόν του, ὁ Ὁποῖος τὸν ἐδημιούργησεν.

Ἐγκατέστησε ψάλτας μετὰ ὀργάνων ἐμπρὸς ἀπὸ τὸ θυσιαστήριον, ὥστε ἀπὸ τὸν ἦχον τῶν μουσικῶν συνθέσεων νὰ ἀκούωνται γλυκεῖαι μελῳδίαι.

Ἐγκατέστησε δὲ Ψαλμῳδοὺς ἀπέναντι τοῦ Θυσιαστηρίου, ἵνα μὲ τὸν ἦχον τῶν φωνῶν των καθιστοῦν γλυκείας τὰς μελῳδίας.

Ἔδωκεν ἰδιαιτέραν μεγαλοπρέπειαν εἰς τὰς ἑορτάς, ἰδιαιτέραν λαμποότητα εἰς τὰς ἑορτασίμους ἐποχάς, καὶ εἰς ὅλας τὰς λεπτομερείας ὥρισε νὰ ὑμνολογοῦν οἱ ψάλται τὸ ἅγιον ὄνομα τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ ἀντηχοῦν ἀπὸ τῆς πρωΐας αἱ ψαλμῳδίαι εἰς τὴν ἁγίαν Σκηνὴν τοῦ Μαρτυρίου.

Προσέδωκε μεγαλοπρέπειαν εἰς τὰς ἑορτὰς καὶ καθωράϊσε τὰς πανηγύρεις μὲ πᾶσαν τελειότητα, διὰ νὰ ὑμνῆται τὸ ἅγιον Ὄνομα τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ ἀντηχῇ ἡ ψαλμωδία ἀπὸ τὸ πρωῒ εἰς τὴν ἁγίαν καὶ ἱερὰν Σκηνήν.

Ὁ Κύριος ἀφήρεσε τὰς ἁμαρτίας του, ἐμεγάλυνε τὴν δύναμίν του ἀκατάλυτον εἰς τοὺς αἰῶνας, καὶ ἔδωσεν εἰς αὐτὸν τὴν ὑπόσχεσιν περὶ βασιλέων, ποὺ θὰ ἀνεδεικνύοντο ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους του, καὶ ἀνέδειξεν ἔνδοξον τὸν θρόνον του εἰς τὸν ἰσραηλιτικὸν λαόν.

Ὁ Κύριος ἀφήρεσε καὶ συνεχώρησε τὰς ἁμαρτίας αὐτοῦ καὶ ἀνύψωσεν αἰωνίως τὴν δύναμίν του καὶ ἔδωκεν εἰς αὐτὸν τὴν περὶ τῆς διαδοχῆς τῶν βασιλέων συμφωνίαν καὶ Διαθήκην καὶ θρόνον ἔνδοξον ἐν μέσῳ τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ.

Ἔπειτα ἀπὸ αὐτὸν ἐνεφανίσθη ὁ σοφὸς υἱός του ὁ Σολομών, ὁ ὁποῖος χάριν τοῦ Δαυῒδ ἔζησε μὲ ἄνεσιν καὶ εὐτυχίαν.

Μετ’ αὐτὸν ἐνεφανίσθη ὁ σοφὸς υἱός του, ὁ ὁποῖος χάρις καὶ ἐξ αἰτίας τοῦ Δαβὶδ ἔζησεν ἄνετα καὶ χωρὶς στενοχώριας σοβαράς.

Ὁ Σολομὼν ἐβασίλευσεν εἰς καιρὸν εἰρήνης. Πρὸς χάριν του ὁ Θεὸς κατέπαυσε κάθε πόλεμον κύκλῳ του, ὥστε αὐτὸς ἀπερίσπαστος νὰ ἀνοικοδομήσῃ τὸν ναὸν ἐπ’ ὀνόματι τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ ἑτοιμάσῃ τὸ ἱερὸν τοῦ Κυρίου εἰς τὸν αἰῶνα.

Ὁ Σολομὼν ἐβασίλευσεν εἰς ἡμέρας καὶ περίοδον εἰρήνης. Εἰς τὴν ἐποχήν του ὁ Θεὸς κατέπαυσε πάντα πόλεμον ἐξ ὅλων τῶν τριγύρω του μερῶν, διὰ νὰ οἰκοδομήσῃ Ναὸν εἰς τὸ Ὄνομά Του καὶ διὰ νὰ ἑτοιμάσῃ ἅγιον Θυσιαστήριον, ὑπάρχον εἰς τοὺς αἰῶνας.

Ὦ Σολομών, πόσον σοφὸς ὑπῆρξες κατὰ τὴν νεότητά σου! Ἐγέμισες ἀπὸ σοφίαν, ὅπως πλημμυρίζῃ ὁ ποταμὸς ἀπὸ ὕδατα.

Πόσον σοφὸς ὑπῆρξες κατὰ τὴν νεότητά σου, ὦ Σολομών, καὶ ἐπλημμύρισες ἀπὸ σύνεσιν, ὅπως ὑπερεκχειλίζει ποταμός.

Ἡ μεγάλη σοφή σου διάνοια ἐσκέπασε τὴν γῆν, τὴν ἐγέμισες μὲ σοφὰ καὶ βαθυστόχαστα ἀποφθέγματα!

Τὸ σοφόν σου πνεῦμα ἐσκέπασεν ὅλην τὴν γῆν, καὶ ἐγέμισες αὐτὴν μὲ ἀποφθέγματα καὶ παραβολὰς αἰνιγματώδεις.

Τὸ ὄνομά σου ἔφθασεν εἰς τὰς γύρω μακρυνὰς νήσους καὶ ἠγαπήθης διὰ τὴν εἰρηνικὴν βασιλείαν σου.

Μέχρι τῶν μακρινῶν νήσων ἔφθασεν ἡ φήμη τοῦ ὀνόματός σου, καὶ ἠγαπήθης διὰ τὴν εἰρηνικὴν ζωὴν καὶ βασιλείαν σου.

Ὅλαι αἱ χῶραι σὲ ἐθαύμασαν διὰ τὰς ᾠδάς σου, τὰς παροιμίας σου, τὰς παραβολάς σου καὶ τὰς σοφὰς ἐξηγήσεις, ποὺ ἔδιδες.

Διὰ τὰς ᾠδὰς καὶ παροιμίας καὶ παραβολάς σου καὶ διὰ τὰς ἐξηγήσεις, ποὺ ἔδιδες εἰς πολλὰ μυστηριώδη, σὲ ἐθαύμασαν χῶραι πολλαί.

Ἐν ὀνόματι Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, ὁ ὁποῖος εἶναι Θεὸς τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, συνεκέντρωσες τὸ χρυσίον, ὡσὰν τὸν κασσίτερον, καὶ ἀπροσμέτρητον πλῆθος ἀργυρίου, ὡσὰν τὸν μόλυβδον.

Ἐν ὀνόματι καὶ εἰς δόξαν Κυρίου τοῦ Θεοῦ, ὁ Ὁποῖος ἔχει ὀνομασθῇ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ, συνήθροισες σὰν κασσίτερον τὸν χρυσὸν καὶ σὰν μόλυβδον ἐσώρευσες εἰς πλῆθος τὸν ἄργυρον.

Παρεδόθης ὅμως διὰ φιληδονίαν εἰς τὰς γυναίκας καὶ ἔδωκες εἰς αὐτὰς ἐξουσίαν ἐπὶ τοῦ σώματός σου.

Ἐξάπλωσες ὅμως τὰ πλευρά σου πλησίον γυναικῶν καὶ κατέστης ὑπεξούσιος καὶ δοῦλος εἰς τὸ σῶμα σου καὶ τὰς ἐπιθυμίας αὐτοῦ.

Ἐξ αἰτίας τῶν πτώσεών σου αὐτῶν προσῆψες κηλῖδας εἰς τὸ ἔνδοξον ὄνομά σου, ἐβεβήλωσες τοὺς ἀπογόνους σου, ὥστε νὰ ἐπέλθῃ ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ ἐναντίον τῶν τέκνων σου. Ἐγώ, ὅταν ἐπληροφορήθην αὐτά, ἐπόνεσα βαθύτατα καὶ ἔκλαυσα δι’ αὐτήν σου τὴν ἀφροσύνην.

Προσέδωκες μομφὴν καὶ δυσφήμησιν εἰς τὸ ἔνδοξον ὄνομά σου, ἐμόλυνες δὲ καὶ ἐβεβήλωσες τοὺς ἀπογόνους σου, ὥστε νὰ ἐπέλθῃ ἡ θεία ὀργὴ εἰς τὰ τέκνα σου· καὶ ἐγὼ ἔκλαυσα διὰ τὴν ἀφροσύνην σου.

Ἔγινες αἰτία νὰ διαιρεθῇ τὸ βασίλειόν σου εἰς δύο καὶ ἡ φυλὴ Ἐφραίμ νὰ γίνῃ ἀρχηγὸς εἰς μίαν βασιλείαν ἀνυπάκουον καὶ ἀσεβῆ.

Ἔγινες αἰτία νὰ διαιρεθῇ εἰς τὰ δύο ἡ βασιλεία σου καὶ ἀπὸ τὴν φυλὴν τοῦ Ἐφραὶμ νὰ ἀρχίσῃ βασιλεία ἀπειθὴς εἰς τὸν Θεόν.

Ὅμως ὁ Κύριος δὲν θὰ ἀπαρνηθῇ τὸ ἔλεός του καὶ δὲν θὰ ἐπιτρέψῃ κανένα ἐκ τῶν ἔργων του νὰ καταστραφῇ. Δὲν θὰ ἐξολοθρεύσῃ τοὺς ἀπογόνους τοῦ Δαυΐδ, τοῦ ἐκλεκτοῦ αὐτοῦ ἀνθρώπου του. Δὲν θὰ ἐξαφανίσῃ τὸ σπέρμα τοῦ Δαυΐδ, ὁ ὁποῖος τόσον τὸν εἶχεν ἀγαπήσει, θὰ ἀφήσῃ εἰς τὸν Ἰακὼβ ἀπογόνους καὶ εἰς τὸν Δαυῒδ μίαν ρίζαν, ποὺ θὰ ἐξέλθῃ ἀπὸ αὐτόν.

Ὁ Κύριος ὅμως δεv θὰ ἐγκαταλείψῃ καὶ δὲν θὰ σηκώσῃ τὸ ἔλεός του καὶ δὲν θὰ καταστρέψῃ κανὲν ἀπὸ τὰ ἔργα του, οὔτε θὰ ἐξαφανίσῃ τοὺς ἀπογόνους τοῦ ἐκλεκτοῦ του, τοῦ Δαβὶδ δηλαδή· τὸ δὲ γένος ἐκείνου, ὁ ὁποῖος τὸν ἠγάπησε, δὲν θὰ τὸ ἐξολοθρεύσῃ. Καὶ ἔδωκε πράγματι εἰς τὸν Ἰακὼβ ὑπόλοιπον ἀπογόνων καὶ εἰς τὸν Δαβὶδ ἀφῆκε ρίζαν ἀπὸ αὐτόν.

Ὅταν ὁ Σολομὼν ἀνεπαύθη μετὰ τῶν πατέρων του, ἀφῆκε διάδοχόν του ἕνα υἱόν του, τὸν Ροβοάμ, τὴν προσωποποίησα τῆς ἀφροσύνης, ὁ ὁποῖος ἐστερεῖτο συνέσεως. Αὐτὸς ἐξώθησε τὸν λαὸν εἰς ἀποστασίαν ἀπὸ τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου. Αὐτὸς μὲ τὴν ἀφροσύνην του ἀφῆκε τὸν Ἱεροβοάμ, υἱὸν τοῦ Ναβὰτ καὶ ἐξώθησε εἰς τὴν ἁμαρτωλὴν ζωὴν τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ ἤνοιξεν ὁδὸν ἁμαρτίας διὰ τὴν φυλὴν τοῦ Ἐφραίμ.

Καὶ ἀνεπαύθη ὁ Σολομὼν μετὰ τῶν προγόνων του καὶ ἀφῆκε μετ’ αὐτὸν διάδοχόν του ἕνα ἐκ τῶν ἀπογόνων του, τὸν Ροβοάμ, ὁ ὁποῖος ἦτο ἡ ἀφροσύνη τοῦ λαοῦ καὶ ἐστερεῖτο ὁλοτελῶς συνέσεως. Αὐτὸς ἀπεμάκρυνε τὸν λαὸν ἀπὸ τὴν βουλὴν τοῦ Θεοῦ. Ἐπίσης ἀφῆκε τὸν Ἱεροβοάμ, τὸν υἱὸν τοῦ Ναβάτ, ὁ ὁποῖος ἐξώθησεν εἰς ἁμαρτίας τοὺς Ἰσραηλίτας καὶ ἤνοιξεν εἰς τὴν φυλὴν τοῦ Ἐφραὶμ τὸν δρόμον τῆς ἁμαρτίας καὶ τῆς διαφθορᾶς.

Ἔτσι δὲ ἐπληθύνθησαν πάρα πολὺ αἱ ἁμαρτία εἰς τὸν βασίλειον τοῦ Ἰσραήλ, αἱ ὁποῖαι καὶ ὑπῆρξαν αἰτία νὰ ἀπομακρυνθοῦν καὶ ἐξορισθοῦν αὐτοὶ ἀπὸ τὴν γῆν τῶν πατέρων των.

Καὶ ἔγιναν πάρα πολλαὶ εἰς πλῆθος αἱ ἁμαρτίαι των, ὥστε ὁ Θεὸς τοὺς ἀπεμάκρυνεν ἀπὸ τὴν χώραν των διὰ τῆς αἰχμαλωσίας.

Ἀνεζήτησαν καὶ διέπραξαν κάθε εἶδος κακίας, μέχρις ὅτου ἐξέσπασεν ἐναντίον αὐτῶν ἡ δικαία μεγάλη τιμωρία ἐκ μέρους τοῦ Θεοῦ.

Καὶ ἐπεδίωξαν πᾶν εἶδος πονηρίας καὶ κακίας, μέχρις οὗ ἡ θεία τιμωρία καὶ ἐκδίκησις ἦλθεν ἐπ’ αὐτῶν.