Σοφονίας

Λόγος, τὸν ὁποῖον ὁ Κύριος ἀπηύθυνε πρὸς τὸν Σοφονίαν, υἱὸν τοῦ Χουσί, ἔγγονον τοῦ Γοδολίου, δισέγγονον τοῦ Ἀμορίου καὶ τρισέγγονον τοῦ Ἐζεκίου. Ὁ Σοφονίας ἔζησε κατὰ τὰς ἡμέρας τοῦ βασιλέως τῆς Ἰουδαίας Ἰωσίου, υἱοῦ τοῦ Ἀμών.

Τo βιβλίον αὐτὸ περιέχει τοὺς λόγους τοῦ Κυρίου, τοὺς ὁποίους εἶπεν εἰς τὸν Σοφονίαν, τὸν υἱὸν τοῦ Χουσί, ἔγγονον τοῦ Γοδολίου, δισέγγονον τοῦ Ἀμορίου καὶ τρισέγγονον τοῦ Ἐζεκου· εἰς τὸν Σοφονίαν, ὁ ὁποῖος ἔζησε κατὰ τὴν περίοδον τοῦ βασιλέως Ἰωσία, υἱοῦ τοῦ Ἀμών, βασιλιᾶ τοῦ Ἰούδα.

Ἂς ἐξαφανισθοῦν ἀμέσως καὶ πλήρως ἀπὸ τὸ πρόσωπον τῆς γῆς, λέγει ὁ Κύριος,

Ἂς ἐξαφανισθοῦν ἀμέσως καὶ ἐντελῶς ἀπὸ τὸ πρόσωπον τῆς γῆς, λέγει ὁ Κύριος·

ἂς ἐξαφανισθοῦν οἱ ἄνθρωποι καὶ τὰ ζῶα ἂς λείψουν τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ καὶ οἱ ἰχθύες τῆς θαλάσσης, ἂς ἀτονίσουν καὶ ἂς ἀσθενήσουν οἱ ἀσεβεῖς. Θὰ ξερριζώσω τοὺς ἀνόμους ἀπὸ τὸ πρόσωπον τῆς γῆς, λέγει ὁ Κύριος.

ἂς ἐξαφανισθοῦν ἄνθρωποι καὶ ζῶα, ἂς ἀξαφανισθοῦν τὰ πτηνὰ τοῦ οὐρανοῦ καὶ οἱ ἰχθύες τῶν θαλασσῶν, ἂς κλονισθοῦν καὶ ἂς ἀδυνατίσουν οἱ ἀσεβεῖς· θὰ ξερριζώσω, θὰ καταστρέψω τοὺς ἀνόμους ἀπὸ τὸ πρόσωπον τῆς γῆς, λέγει ὁ Κύριος.

Θὰ ἀπλώσω τὴν παντοδύναμον τιμωρὸν χεῖρα μου ἐναντίον τῶν Ἰουδαίων καὶ ἐναντίον ὅλων, ὅσοι κατοικοῦν τὴν Ἱερουσαλήμ. Θὰ ἐξαφανίσω ἀπὸ τὸν τόπον τοῦτον καὶ τὰ ὀνόματα ἀκόμη τῶν εἰδώλων τοῦ Βάαλ καὶ τὰ ὀνόματα τῶν ἱερέων των.

Τὸ μέχρι τώρα εὐεργετικὸν χέρι μου θὰ τὸ ἀπλώσω τιμωρητικὸν ἐναντίον τῆς φυλῆς τοῦ Ἰούδα καὶ ἐναντίον ὅλων, ὅσων κατοικοῦν εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ· καὶ θὰ ξερριζώσω, θὰ ἐξαφανίσω ἀπὸ τὸν τόπον αὐτόν, ἀπὸ τὴν μολυσμένην Ἱερουσαλήμ, τὴν ἐνθύμησιν, τὸ εἰδωλολατρικὸν φρόνημα καὶ τὴν φήμην τῶν εἰδώλων τῆς Βάαλ καὶ αὐτὰ τὰ ὀνόματα τῶν εἰδωλολατρῶν ἱερέων.

Καὶ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἰς τὰ ἠλιακωτὰ τῶν οἰκιῶν των προσκυνοῦν τὴν στρατιὰν τῶν ἀστέρων τοῦ οὐρανοῦ· καὶ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι μὲ ἀσέβειαν ὁρκίζονται ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, ὅπως καὶ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ὁρκίζονται ἀσεβῶς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ βασιλέως των.

Θὰ ξερριζώσω ἐπίσης καὶ θὰ ἐξαφανίσω ὅλους, ὅσους προσκυνοῦν καὶ λατρεύουν (εἰς θυσιαστήρια στημένα) ἐπάνω εἰς τὶς ταράτσες τὰ ἄστρα, ποὺ μοιάζουν ὡς στρατὸς τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ὅσους ὁρκίζονται μὲ ἀσέβειαν εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου καὶ εἰς τὸ ὄνομα τοῦ βασιλιᾶ των

Θὰ τιμωρήσω αὐτοὺς οἱ ὁποῖοι παρεκκλίνουν ἀπὸ τὰς ἐντολὰς καὶ τὰς ὁδοὺς τοῦ Κυρίου, αὐτούς ποὺ δὲν ζητοῦν διὰ τῆς προσευχῆς των τὸν Κύριον καὶ δὲν κρατοῦν αὐτὸν ὡς στήριγμά των.

ἐπίσης καὶ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι παρεκκλίνουν ἀπὸ τὶς ἅγιες ἐντολὲς τοῦ Κυρίου, καὶ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι δὲν ζητοῦν μὲ τὴν καρδά των τὸν Κύριον, καὶ ὅσους δὲν εἶναι προσηλωμένοι σταθερὰ καὶ δὲν στηρίζονται μὲ πίστιν εἰς τὸν Κύριον.

Σεβασθῆτε καὶ φοβηθῆτε Κύριον τὸν Θεόν, διότι ἔφθασεν ἡ ἡμέρα τοῦ Κυρίου. Ὁ Κύριος ἔχει ἑτοιμάσει τὴν εὐπρόσδεκτον θυσίαν του· πρὸς τοῦτο δὲ ἔχει καλέσει καὶ ἁγιάσει τοὺς ἐκλεκτούς, οἱ ὁποῖοι θὰ τὴν προσφέρουν.

Σταθῆτε μὲ ἁγίαν σιωπήν, ἱερὸν φόβον καὶ βαθεῖαν εὐλάβειαν ἐμπρὸς εἰς τὸν παντοκράτορα Κύριον καὶ Θεόν, διότι ἐπλησίασεν ἡ ἡμέρα τοῦ Κυρίου, ἡ ἡμέρα τῆς κρίσεως καὶ καταδίκης· διότι ὁ Κύριος ἔχει ἑτοιμάσει τὴν σφαγὴν τῶν παρανόμων καὶ ἔχει ξεχωρίσει ἐκείνους, τοὺς ὁποίους ἐκάλεσε διὰ τὴν ἐκπλήρωσιν τῆς δικαίας τιμωρίας του.

Κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς μεγάλης αὐτῆς θυσίας τοῦ Κυρίου, θὰ τιμωρήσω τοὺς ἄρχοντας, λέγει ὁ Κύριος, τὴν βασιλικὴν αὐλὴν καὶ ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι φοροῦν ἀταίριαστα πρὸς τὸ φῦλον των ἢ ξένα εἰδωλολατρικὰ ἐνδύματα.

Κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς σφαγῆς τῶν παρανόμων ἐκ μέρους τοῦ Κυρίου θὰ συμβῇ τοῦτο: Θὰ τιμωρήσω (λέγει ὁ Κύριος) τοὺς αὐλικοὺς ἄρχοντας καὶ τὴν βασιλικὴν αὐλὴν καὶ ὅσους φοροῦν ξενότροπα ἐνδύματα ἢ ἀταίριαστα πρὸς τὸ φῦλον των, τὰ ὁποῖα χρησιμοποιοῦν οἱ ἐθνικοὶ καὶ τὰ ὁποῖα ἀπαγορεύει ὁ Μωσαϊκὸς νόμος.

Θὰ ἀποστείλω φανερὰν τὴν τιμωρίαν ἐναντίον ὅλων αὐτῶν, ποὺ θὰ εὑρίσκωνται εἰς τὰ προπύλαια τοῦ ναοῦ κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην· αὐτῶν, οἱ ὁποῖοι γεμίζουν τὸν μὲν ναὸν Κυρίου τοῦ Θεοῦ των μὲ τὰς ἀσεβείας των, τοὺς δὲ ἀνθρώπους μὲ τὰς δολιότητάς των.

Κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην θὰ τιμωρήσω ὁλοφάνερα ἐμπρὸς εἰς τὰ πρόθυρα τοῦ Ναοῦ ὅλους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι, εἰσερχόμενοι εἰς τὸν ἅγιον ναὸν Κυρίου τοῦ Θεοῦ των, τὸν γεμίζουν μὲ τὴν ἀσέβειαν τῶν πρὸς τὸν Θεὸν καὶ μὲ τὰ αἰσθήματα δόλου πρὸς τοὺς ἀνθρώπους.

Κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην, λέγει ὁ Κύριος, θὰ ἀκουσθοῦν κοπετοί, φωναὶ καὶ κραυγαὶ ἀπὸ τὴν πύλην, ὅπου οἱ σφαγεῖς θὰ φονεύουν, καὶ ὀλοφυρμοὶ ἀπὸ τὴν δευτέραν νεωτέραν πόλιν καὶ μέγας συντριμμὸς ἀπὸ τὰ βουνά.

Κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην θὰ συμβῇ τοῦτο, λέγει ὁ Κύριος: Φοβερὲς κραυγὲς καὶ ἄγριες φωνὲς θὰ ἀκουσθοῦν ἀπὸ τὴν πύλην, ποὺ θὰ προέρχωνται ἀπὸ τοὺς ἐχθρούς, οἱ ὁποῖοι εἰσώρμησαν καὶ σφάζουν ἀδιακρίτως ὅσους συναντοῦν, ἀφόρητοι δὲ θρῆνοι, κλαυθμοὶ καὶ ξεφωνητὰ τρόμου ἀπὸ τὴν δευτέραν συνοικίαν (τὸ νεώτερον τμῆμα τῆς Ἱερουσαλήμ), καὶ θὰ γίνῃ μεγάλη καταστροφὴ καὶ ὅλεθρος εἰς ἐκείνους, ποὺ κατέφυγαν εἰς ὑψηλοτέρους τόπους (τὰ βουνά) μὲ τὴν ἐλπίδα νὰ διαφύγουν τὸν κίνδυνον.

Θρηνήσατε οἱ κάτοικοι τὴν κατακοπτομένην καὶ σφαγιαζομένην πόλιν, διότι ὅλος ὁ λαὸς ἐξωμοιώθη μὲ τοὺς Χαναναίους. Ἐξωλοθρεύθησαν καὶ θὰ ἐξολοθρευθοῦν ὅλοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι κομπάζουν διὰ τὰ πλούτη των.

Θρηνῆστε, οἱ κάτοικοι τῆς Ἱερουσαλήμ, τὴν ὁποίαν θὰ κατακόψουν τρόπον τινά οἱ ἐχθροί, σφάζοντες τοὺς κατοίκους καὶ κατατεμαχίζοντες τὶς οἰκοδομές· διότι ὅλος ὁ λαός της ἐμιμήθη τοὺς ἀσεβεῖς καὶ εἰδωλολατρικοὺς τρόπους ζωῆς τῶν ἀλλογενῶν Χαναναίων. Ἐξωλοθρεύθησαν καὶ θὰ καταστραφοῦν ἐντελῶς, ὅσοι ὑπερηφανεύονται διὰ τὸ ἀργύριόν των καὶ κομπάζουν διὰ τὰ πλουτη των.

Κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην τῆς δικαίας τιμωρίας θὰ ἐξερευνήσω διὰ λύχνου μὲ προσοχὴν καὶ θὰ τιμωρήσω τοὺς ἄνδρας, τοὺς ὁποίους θὰ εὕρῳ νὰ καταφρονοῦν τὰ καθήκοντά των. Ἐκείνους οἱ ὁποῖοι λέγουν ἀπὸ μέσα των· ἂς ζήσωμεν, ὅπως μᾶς ἀρέσει, διότι ὁ Θεὸς οὔτε τὸ καλὸν θὰ ἀμείψῃ οὔτε καὶ τὸ κακὸν θὰ τιμωρήσῃ.

Καὶ κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην τῆς κρίσεως τοῦ Κυρίου θὰ συμβῇ τοῦτο: Θὰ ἐξερευνήσω μὲ λύχνον, δηλαδὴ μὲ ἀκρίβειαν, προσοχὴν καὶ ἐπιμέλειαν τὴν Ἱερουσαλήμ, ὥστε τίποτε νὰ μή μου διαφύγῃ· καὶ θὰ τιμωρήσω τοὺς ἄνδρας, ποὺ περιφρονοῦν ἐντελῶς τὰ καθήκοντά των καὶ τοὺς νόμους, τοὺς ὁποίους ὥρισα καὶ ἔπρεπε νὰ φυλάττουν μὲ ἀκρίβειαν. Εἰς ἐκείνους δέ, οἱ ὁποῖοι λέγουν εἰς τὰ βάθη τῆς καρδίας των «Δὲν ὑπάρχει Πρόνοια Θεοῦ, ὅλα εἶναι τυχαία, ὁ Κύριος οὔτε τὸ καλὸν θὰ ἀμείψῃ, ἀλλ’ οὔτε καὶ τὸ κακὸν θὰ τιμωρήσῃ»,

Ἀλλὰ τὰ πλούτη των, ποὺ τὰ ἐθεωροῦσαν δύναμίν των, θὰ διαρπαγοῦν, τὰ σπίτια των καὶ αἱ οἰκογένειαί των θὰ ἐξαφανισθοῦν. Θὰ οἰκοδομήσουν οἰκίας καὶ δὲν θὰ κατοικήσουν εἰς αὐτάς, θὰ φυτεύσουν καὶ θὰ καλλιεργήσουν ἐπιμελῶς πολλὰς ἀμπέλους καὶ δὲν θὰ πίουν τὸ κρασί των.

θὰ συμβῇ τοῦτο: Τὰ πλούτη των θὰ λεηλατηθοῦν ἀπὸ τοὺς ἐχθρούς, οἱ κατοικίες καὶ οἱ οἰκογένειές των θὰ ἐξαφανισθοῦν· θὰ οἰκοδομήσουν οἰκίες μὲ πολλὴν ἐπιμέλειαν, ἀλλὰ δὲν θὰ τὶς ἀπολαύσουν, διότι δὲν θὰ κατοικήσουν εἰς αὐτές· θὰ φυτεύσουν καὶ θὰ καλλιεργήσουν ἀμπέλια, δὲν θὰ ἀξιωθοῦν ὅμως νὰ πιοῦν καὶ νὰ ἀπολαύσουν τὸ κρασὶ τῶν ἀμπελώνων των.

Φοβηθῆτε τὸν Κύριον, διότι ἡ ἡμέρα τῆς τιμωρίας ἡ μεγάλη ἔχει πλησιάσει. Πλησιάζει, ἔρχεται μὲ μεγάλην ταχύτητα. Ὅσα θὰ ἀκουσθοῦν κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς δικαίας ὑπὸ τοῦ Κυρίου τιμωρίας, θὰ εἶναι κατ’ ἀπόφασιν τοῦ Κυρίου πικρὰ καὶ σκληρά.

Θρηνῆστε λοιπὸν καὶ φοβηθῆτε, διότι ἡ μεγάλη ἡμέρα τῆς τιμωρίας τοῦ Κυρίου (ὁ καιρός, κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ συμβοῦν ὅλα αὐτὰ τὰ φοβερά), ἡ ὁποῖα θὰ ἔχῃ ὡς ἀποτέλεσμα ὄχι μερικήν, ἀλλ’ ὁλοκληρωτικὴν τιμωρίαν, εἶναι πλησίον, ἔρχεται δὲ μὲ πολὺ μεγάλην ταχύτητα. Ὅσα θὰ ἀκουσθοῦν κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην τοῦ Κυρίου, θὰ εἶναι, σύμφωνα μὲ ὅσα ὥρισεν ὁ Κύριος, πικρὰ καὶ σκληρά.

Ἡ ἡμέρα ἐκείνη τῆς ὀργῆς τοῦ Κυρίου εἶναι μεγάλη καὶ ἀκατανίκητος, ἡμέρα θλίψεως καὶ ἀνάγκης τῶν ἀνθρώπων, ἡμέρα στυγνὴ καὶ ἄχαρις, ἡμέρα ἀφανισμοῦ, γνόφος καὶ σκοτάδι θὰ τὴν καλύπτῃ. Θὰ εἶναι ἡμέρα σκεπασμένη ἀπὸ πυκνὰς νεφέλας καὶ σκοτεινὴν ὁμίχλην.

Ἡ ἡμέρα ἐκείνη τοῦ Κυρίου εἶναι ἡμέρα ὀργῆς καὶ ἐκδηλώσεως τῆς ἀκατανικήτου δυνάμεως τοῦ Θεοῦ· ἡμέρα ἰδιαιτέρας θλίψεως καὶ στενοχώριας καὶ πιεστικῶν ἀναγκῶν· ἡμέρα ἄχαρις, βαθέος σκότους καὶ ἐξαφανισμοῦ· ἡμέρα γεμάτη σκοτεινὰ καὶ ἀνεμώδη σύννεφα, ἀνεμοστρόβιλον καὶ σκοτάδι· ἡμέρα γεμάτη σκιερὰ σύννεφα, πυκνὴν ὁμίχλην καὶ καταχνιά, δηλαδὴ ἡμέρα, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ σᾶς κτυπήσῃ πλῆθος δυστυχιῶν καὶ κακῶν.

Ἡμέρα, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἀκούωνται ἦχοι πολεμικῶν σαλπίγγων, κραυγαὶ πολεμιστῶν ἐπάνω εἰς τὰς ὠχυρωμένας πόλεις καὶ εἰς τοὺς ὑψηλοὺς πύργους τῶν γωνιῶν τοῦ τείχους.

Ἀκόμη θὰ εἶναι ἡμέρα, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἀκούωνται οἱ πολεμικὲς σάλπιγγες καὶ οἱ πολεμικὲς ἰαχὲς τῶν μαχητῶν, οἱ ὁποῖοι θὰ ἐξορμοῦν εἰς τὶς πολυάνθρωπες ὠχυρωμένες πόλεις καὶ εἰς τοὺς ὑψηλοὺς πύργους, ποὺ εἶναι κτισμένοι εἰς τὶς γωνίες τῶν τειχῶν.

Θὰ ἀποστείλω βαρεῖαν θλῖψιν ἐπάνω εἰς τοὺς ἀνθρώπους. Θὰ βαδίζουν, ὅπως οἱ τυφλοί, χωρὶς νὰ γνωρίζουν ποὺ πηγαίνουν, διότι ἔχουν ἁμαρτήσει ἐνώπιον τοῦ Κυρίου. Ὁ Κύριος θὰ χύσῃ καὶ θὰ σκορπίσῃ τὸ αἷμα των εἰς τὴν γῆν, ὅπως ὁ ἄνεμος διασκορπίζει τὸ χῶμα. Θὰ ἀφήσῃ ἄταφα καὶ ἀπερριμμένα τὰ πτώματά των, ὡσὰν τὴν κόπρον τῶν βοϊδιῶν.

Καὶ θὰ στενοχωρήσω ἀπὸ παντοῦ τοὺς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι, λόγῳ τῆς ὑπερβολῆς τῶν θλίψεων, θὰ βαδίζουν ὡς τυφλοί, χωρὶς νὰ διακρίνουν καὶ ἐκεῖνα ἀκόμη, ποὺ εἶναι ἐμπρὸς εἰς τὰ πόδια των. Ὅλα δὲ αὐτὰ θὰ τὰ πάθουν, διότι ἁμάρτησαν καὶ ἀσέβησαν πάρα πολὺ εἰς τὸν Κύριον. Ὁ Κύριος θὰ χύσῃ τὸ αἷμα των (ἢ κατ’ ἄλλην γραφήν: Θὰ χύσω τὸ αἷμα των) καὶ θὰ τὸ σκορπίσῃ ὡς κάτι τὸ περιφρονημένον, ὅπως ὁ ἄνεμος σκορπίζει τὸ χῶμα· καὶ τὰ πτώματά των θὰ τὰ ἀφήσῃ ἄταφα καὶ ἐγκαταλελειμμένα, ὅπως τὰ κόπρια τῶν βοδιῶν.

Οὔτε τὸ ἀργύριόν των, οὔτε τὸ χρυσίον των δὲν θὰ μπορέσῃ νὰ τοὺς γλυτώσῃ κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην τῆς ὀργῆς τοῦ Κυρίου, διότι ὅλη ἡ ἁμαρτωλὴ χώρα θὰ ἐξαφανισθῇ μὲ τὸ τρομερὸν πῦρ τῆς ὀργῆς τοῦ Κυρίου. Ὁ Κύριος θὰ ἐπιφέρῃ πλήρη καὶ ταχεῖαν καταατροφὴν εἰς ὅλους τοὺς κατοίκους τῆς χώρας.

Τὰ πλούτη των, ποὺ συνεκέντρωσαν μὲ ἀδικίες, θὰ ἀποδειχθοῦν ἐντελῶς ἄχρηστα, διότι καὶ τὸ ἀργύριόν των καὶ τὸ χρυσάφι των δὲν θὰ ἠμπορέσουν εἰς τίποτε νὰ τοὺς ὠφελήσουν καὶ να τοὺς γλυτώσουν ἀπὸ τὸν ἀφανισμὸν κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς ὀργῆς τοῦ Κυρίου· καὶ μὲ τὴν θείαν ὀργήν, ποὺ ὁμοιάζει μὲ τὴν φωτιὰ τῆς ζηλοτυπίας, θὰ καταστραφῇ πλήρως ὅλη ἡ γῆ. Διότι ὁ Κύριος θὰ ἐπιφέρῃ ὁλοκληρωτικὴν καὶ ταχεῖαν καταστροφὴν εἰς ὅλους τοὺς κατοίκους τῆς γῆς.

Συγκεντρωθῆτε, συνδεθῆτε μὲ τὸν Θεόν, ἔθνος ἀπαιδαγώγητον καὶ ἀμόρφωτον,

Συμμαζευθῆτε εἰς τὸν ἑαυτόν σας, συνετίσθητε· καὶ συνδεθῆτε, γίνετε καὶ πάλιν οἰκεῖοι μὲ τὸν Θεόν, ὦ ἔθνος (Ἰουδαϊκόν) ἀσύνετον, ἀπαιδαγώγητον, ἀμόρφωτον,

πρὶν καταντήσετε ὡσὰν τὸ κομμένον ἄνθος, ποὺ τὸ παρασύρει ὁ ἄνεμος. Πρὶν ἐκσπάσῃ ἐναντίον σας ἡ ὀργὴ τοῦ Κυρίου· πρὶν ἢ ἐπέλθῃ ἐπάνω σας ἡ ἡμέρα τοῦ θυμοῦ τοῦ Κυρίου.

προτοῦ να γίνετε ὅπως τὸ ἄνθος, ποὺ κόβεται, πίπτει κατὰ γῆς καὶ διασκορπίζεται καὶ παρασύρεται ἀπὸ τὸν ἄνεμον ἐδῶ καὶ ἐκεῖ· πρὶν ἐκσπάσῃ ἐναντίον σας ἡ ἡμέρα τῆς ὀργῆς τοῦ Κυρίου· πρὶν ἐκσπάσῃ ἐναντίον σας ἡ ἡμέρα τοῦ θυμοῦ τοῦ Κυρίου.

Ὅλοι σεῖς, οἱ ταπεινοὶ τῆς χώρας Ἰούδα, ἀναζητήσατε τὸν Κύριον, ἐργασθῆτε, ἀποκτήσατε καὶ ἐφαρμόσατε κρίσιν δικαίαν. Ἀναζητήσατε τὴν δικαιοσύνην, ἀνταποκριθῆτε ἐμπράκτως εἰς αὐτά, ποὺ ζητεῖ ὁ Κύριος, διὰ νὰ προφυλαχθῆτε καὶ σωθῆτε κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς ὀργῆς τοῦ Κυρίου.

Ζητήσατε μὲ πόθον πολὺν τὸν Κύριον ὅλοι οἱ ταπεινοὶ κάτοικοι τῆς Ἰουδαίας· ἐργασθῆτε μὲ σπουδήν, ἐπιμέλειαν καὶ δικαιοσύνην τὶς δίκαιες κρίσεις τοῦ Θεοῦ. Ζητήσατε δὲ μὲ πόθον πολὺν τὴν ἐν γένει ἀρετὴν καὶ ἀνταποκριθῆτε μὲ τὴν θέλησίν σας ἐμπράκτως διὰ παντός· κάμετε τὴν φροντίδα καὶ σπονδὴν μέχρι τέλους, διὰ νὰ προφυλαχθῆτε καὶ γλυτώσετε ἀπὸ τὸν ἐχθρὸν κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς δικαίας ὀργῆς τοῦ Κυρίου.

Διότι ἡ Γάζα θὰ διαρπαγῇ ἀπὸ τοὺς ἐχθρούς, ἡ Ἀσκάλων θὰ παραδοθῇ εἰς πλήρη καταστροφήν, ἡ Ἄζωτος ἐν πλήρει μεσημβρία θὰ ριφθῇ κάτω εἰς τὸ χῶμα καὶ ἡ Ἀκκαρὼν θὰ ξερριζωθῇ.

Διότι ἡ Γάζα θὰ διαρπαγῇ, θὰ λεηλατηθῇ καὶ θὰ ἐρημωθῇ· ἡ Ἀσκάλων θὰ ἀφανισθῇ· ἡ Ἄζωτος θὰ ἀπορριφθῇ καὶ θὰ καταπέσῃ εἰς ἐρείπια αἰφνιδίως, ἐν πλήρει μεσημβρία ἡ δὲ Ἀκκαρὼν θὰ ξερριζωθῇ.

Ἀλλοίμονον εἰς τοὺς κατοικοῦντας τὸ παράλιον τμῆμα τῆς θαλάσσης, οἱ ἀπόγονοι αὐτοὶ τῶν ἀποίκων τῆς Κρήτης, οἱ Φιλισταῖοι. Ὁ λόγος Κυρίου στρέφεται καὶ ἐναντίον σας, Χαναναῖοι, χώρα τῶν Φιλισταίων. Θὰ καταστρέψω καὶ σᾶς καὶ τὰς κατοικίας σας.

Ἀλλοίμονον εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι κατοικοῦν εἰς τὴν παραλιακὴν λωρίδα τῆς Παλαιστίνης (δυτικῶς τῆς Ἰουδαίας), εἰς τοὺς Φιλισταίους, τοὺς ἀπογόνους τῶν ἀποίκων Κρητῶν ὁ λόγος τοῦ Κυρίου στρέφεται ἐναντίον σας, Φιλισταῖοι, ποὺ κατοικεῖτε τὴν Χαναάν, ἡ ὁποία ἔγινε χώρα τῶν Φιλισταίων· θὰ καταστρέψω καὶ σᾶς ἀπὸ τὴν γῆν, εἰς τὴν ὁποίαν τώρα παροικεῖτε, ὥστε νὰ μὴ ὑπάρξῃ πλέον ἐκεῖ κανεὶς κάτοικος ἀπὸ σᾶς.

Ἡ χώρα σας, ἡ ὁποία κατέχεται ἀπὸ τοὺς Κρῆτας, ὡς ἐὰν εἶναι Κρήτη, θὰ γίνῃ βοσκότοπος καὶ μάνδρα προβάτων.

Τοιουτοτρόπως ἡ χώρα τῶν Φιλισταίων μὲ τοὺς ἀποίκους ἀπὸ τὴν Κρήτην θὰ μεταβληθῇ εἰς βοσκότοπον καὶ μάνδραν προβάτων.

Ἡ παρὰ τὴν θάλασσαν περιοχὴ θὰ περιέλθῃ εἰς τοὺς ἀπομείναντας Ἰουδαίους. Οἱ Ἰουδαῖοι θὰ βοσκήσουν τὰ πρόβατά των ἐκεῖ, ὅπου ἄλλοτε ὑπῆρχον αἱ οἰκίαι τῆς Ἀσκάλωνος. Κατὰ τὸ δειλινόν, κατὰ τὸ διάστημα δηλαδὴ τῆς ἡμέρας, θὰ διαλυθοῦν οἱ Φιλισταῖοι ἐνώπιον τῶν Ἰουδαίων, διότι ὁ Κύριος καὶ Θεός των εἶχεν ἐπισκεφθῇ τοὺς Ἰουδαίους καὶ θὰ ἐπαναφέρῃ αὐτοὺς ἀπὸ τὴν γῆν τῆς αἰχμαλωσίας των.

Ἡ δὲ παραλιακὴ λωρίδα τῆς Παλαιστίνης θὰ περιέλθῃ εἰς τὴν κατοχὴν τῶν Ἰουδαίων, ποὺ ἀπέμειναν μετὰ τὴν ἐπιστροφὴν ἀπὸ τὴν Βαβυλώνιον αἰχμαλωσίαν. Εἰς τοὺς ἐρήμους αὐτοὺς τόπους, ὅπου ἦσαν προηγουμένως τὰ σπίτια τῆς πλουσίας πόλεως Ἀσκάλωνος, θὰ βοσκήσουν τὰ πρόβατά των οἱ Ἰουδαῖοι. Οἱ Φιλισταίοι θὰ διαλυθοῦν κατὰ τὸ δειλινόν, δηλαδὴ ὄχι νύκτα, ἀλλὰ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἡμέρας, ἐνώπιον τῶν Ἰουδαίων διότι Κύριος ὁ Θεὸς τῶν Ἰουδαίων τοὺς εἶχεν ἐπισκεφθῇ, θὰ τοὺς ἐπαναφέρῃ δὲ εἰς τὴν χώραν των ἀπὸ τὴν αἰχμαλωσίαν τῶν Βαβυλωνίων.

Ἤκουσα τοὺς ὀνειδισμοὺς τῶν Μωαβιτῶν, τὰ γρονθοκοπήματα τῶν Ἀμμωνιτῶν, μὲ τὰ ὁποῖα ὕβριζαν αὐτοὶ καὶ ἐνέπαιζαν τὸν λαόν μου καὶ ὑπερηφανεύοντο εἰς βάρος τῆς χώρας μου.

Ἄκουσα τὶς κατηγορίες καὶ τὶς λοιδορίες τῶν Μωαβιτῶν, ὅπως ἐπίσης τὶς ὕβρεις καὶ τὶς προσβολὲς τῶν Ἀμμωνιτῶν, μὲ τὶς ὁποῖες αὐτοὶ ὕβριζαν καὶ κατηγοροῦσαν τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαόν μου καὶ ἐφέροντο μὲ ὑπεροψίαν εἰς βάρος τῆς χώρας μου, ἐπιθυμοῦντες τὴν κατάκτησίν της.

Διὰ τοῦτο ὁρκίζομαι εἰς τὸν ἑαυτόν μου, λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων, ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ, ὅτι ἡ χώρα Μωὰβ θὰ γίνῃ, ὅπως τὰ Σόδομα, καὶ οἱ Ἀμμωνῖται θὰ ἔχουν τὴν τύχην τῶν Γομόρρων. Ἡ Δαμασκὸς θὰ μείνῃ ἐγκαταλελειμμένη σὰν θημωνιὰ ἁλωνιοῦ χωρὶς σιτάρι, θὰ ἀφανισθῇ δι’ ὅλους τοὺς αἰῶνας. Οἱ ἀπομείναντες Ἰουδαῖοι, αὐτοὶ ποὺ θὰ ἐπανέλθουν ἀπὸ τὴν αἰχμαλωσίαν, θὰ λεηλατοῦν αὐτούς. Οἱ ἀπολειφθέντες ἐκ τοῦ Ἰουδαϊκοῦ ἔθνους θὰ τοὺς κληρονομήσουν.

Διὰ τοῦτο ὁρκίζομαι εἰς τὸν ἑαυτόν μου, λέγει ὁ Κύριος τῶν ἀγγελικῶν δυνάμεων, ὁ παντοδύναμος Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ, ὅτι ἡ χώρα Μωὰβ θὰ καταστραφῇ ἀποτόμως, ὅπως παλαιότερα τὰ Σόδομα, καὶ οἱ Ἀμμωνῖται, ὅπως παλαιότερα τὰ Γόμορρα. Ἡ δὲ λαμπρὰ καὶ περίβλεπτος Δαμασκὸς θὰ ἐγκαταλειφθῇ ὡς θημωνιὰ ἁλωνίου, ὡς σωρὸς καλάμης χωρὶς στάχυν, τῆς ὁποῖος προορισμὸς εἶναι ἡ φωτιά· ἑπομένως τὴν περιμένει ὁ αἰώνιος ἀφανισμός. Ὅσοι δὲ ἀπὸ τὸν λαόν μου σωθοῦν ἀπὸ τὴν Βαβυλώνιον αἰχμαλωσίαν καὶ ἐπιστρέψουν, θὰ τοὺς λεηλατήσουν! Καὶ ὅσοι ἀπέμειναν ἀπὸ τὸ Ἰουδαικὸν ἔθνος, θὰ τοὺς κληρονομήσουν!

Ἡ τιμωρία των αὐτὴ θὰ ἐπέλθῃ ἐναντίον ἐκείνων ἐξ αἰτίας τῆς ὑπερηφανείας των, διότι αὐτοὶ ὕβρισαν καὶ ἐνέπαιξαν καὶ ὑπερηφανεύθησαν ἐναντίον Κυρίου τοῦ παντοκράτορος.

Αὐτὴ ἡ ὁλοσχερὴς καταστροφὴ εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα τῆς μεγάλης ὑπερηφανείας των, διότι καθύβρισαν καὶ ἐφέρθησαν μὲ περιφρόνησιν καὶ ὑπεροψίαν κατὰ τοῦ παντοκράτορος Κυρίου.

Τιμωρὸς θὰ ἐμφανισθῇ ἐνώπιόν των ὁ Κύριος. Θὰ ἐξολοθρεύσῃ ὅλους τοὺς θεοὺς τῶν εἰδωλολατρικῶν ἐθνῶν τῆς γῆς. Καὶ θὰ ἔλθῃ ἔπειτα καιρός, κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ προσκυνήσουν αὐτὸν ὁ καθένας ἀπὸ τὸν τόπον του εἰς ὅλας τὰς ἕως τότε εἰδωλολατρικὰς χώρας τῆς οἰκουμένης.

Ὁ Κύριος θὰ ἐμφανισθῇ ἔξαφνα καὶ διὰ μιᾶς τιμωρὸς ἐνώπιον τῶν Φιλισταίων, Χαναναίων, Μωαβιτῶν, Ἀμμωνιτῶν, Δαμασκηνῶν καὶ τῶν ἄλλων ἐθνῶν, καὶ θὰ ἐξολοθρεύσῃ ὅλους τοὺς θεοὺς τῶν ἐθνῶν τῆς γῆς. Θὰ προσκυνήσουν δὲ τὸν παντοκράτορα Κύριον ὅλα τὰ ἔθνη, κάθε ἄνθρωπος, ὁ καθένας ἀπὸ τὸν τόπον του, καὶ αὐτοὶ ἀκόμη οἱ εἰδωλολάτραι ἐθνικοί, ποὺ κατοικοῦν εἰς τὰ πιὸ ἀπομακρυσμένα νησιά.

Καὶ σεῖς, οἱ Αἰθίοπες, θὰ σφαγῆτε διὰ τῆς ρομφαίας μου.

Ἀλλὰ καὶ σεῖς ἐπίσης, Αἰθίοπες (καὶ Αἰγύπτιοι), θὰ σφαγῆτε ἀπὸ τὸ πλατὺ καὶ μεγάλο ἀμφίστομον σπαθὶ τοῦ Ἰουδαϊκοῦ λαοῦ μου.

Ὁ Κύριος θὰ ἀπλώσῃ τὴν τιμωρὸν χεῖρα του πρὸς βορρᾶν. Θὰ καταστρέψῃ τοὺς Ἀσσυρίους, τὴν δὲ πρωτεύουσαν τῶν Νινευὴ θὰ τὴν ἐξαφανίσῃ· θὰ μεταβάλῃ αὐτὴν εἰς ἄνυδρον ἔρημον τόπον.

Ὁ παντοκράτωρ Κύριος θὰ ἀπλώσῃ τιμωρητικὸν τὸ χέρι του πρὸς βορρᾶν καὶ θὰ καταστρέψῃ τοὺς Ἀσσυρίους, θὰ ἐξαφανίσῃ δὲ τὴν περίφημον πρωτεύουσάν των, τὴν Νινευῆ, τὴν ὁποίαν θὰ μεταβάλῃ εἰς τόπον ἄνυδρον, ξηρὸν καὶ ἔρημον.

Ἐν μέσῳ τῶν ἐρειπίων της θὰ βόσκουν τὰ πρόβατα καὶ θὰ κατοικοῦν ὅλα τὰ θηρία τῆς γῆς. Οἱ χαμαιλέοντες καὶ οἱ ἀκανθόχοιροι θὰ ἔχουν τὴν κοίτην των εἰς τὰ στολίδια τῶν ὀροφῶν ἀπὸ τὰς κρημνισμένας οἰκίας. Τὰ δὲ θηρία θὰ ὠρύωνται ἀνάμεσα ἀπὸ τὰ ὀρύγματα τῶν ἐρειπίων της. Οἱ κόρακες θὰ κρώζουν ἐπάνω εἰς τοὺς πυλῶνας της, διότι ἡ πόλις αὐτὴ ὕψωσεν ὑπερήφανα τὸ ἀνάστημά της, ὡσὰν πολυετὴς κέδρος.

Εἰς τὴν ἔρημον καὶ ἀκατοίκητον περιοχήν της θὰ βόσκουν κοπάδια προβάτων καὶ θὰ κατοικοῦν ὅλα τὰ θηρία τῆς γῆς. Οἱ χαμαιλέοντες καὶ οἱ ἀκανθόχοιροι θὰ φωλιάζουν εἰς τὰ κοιλώματα τῶν στολιδιῶν τῶν ὀροφῶν τῶν πολυτελῶν οἰκιῶν της, καὶ τὰ θηρία θὰ ὠρύωνται μέσα ἀπὸ τὰ χαντάκια τῶν ἐρειπίων της· τὰ δὲ κοράκια θὰ κρώζουν ἐπάνω εἰς τὶς ἄλλοτε μεγάλες πύλες της. Ὅλα αὐτὰ θὰ τὰ πάθουν οἱ Ἀσσύριοι καὶ ἡ Νινευῆ, διότι ἡ Νινευὴ ἦταν πόλις ἀλαζονική, ὕψωνε μὲ ἔπαρσιν τὸ ἀνάστημά της, ὅπως ἡ κέδρος, καὶ ἐφαντάζετο ὅτι θὰ παραμείνῃ αἰωνία.

Αὐτὴ ἡ πόλις, ἡ φαύλη καὶ ἡ ἐκφαυλίζουσα, ἡ ὁποία κατοικοῦσε ἀμέριμνος μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι θὰ εἶναι ἄπτωτός, ἔλεγεν ὑπερήφανα εἰς τὴν καρδίαν της: Ἐγὼ εἶμαι, καὶ ἄλλη ὡσὰν ἐμὲ δὲν θὰ ἐμφανισθῇ πλέον εἰς τὸν κόσμον. Πῶς ὅμως ἐξηφανίσθη, πῶς κατήντησε φωλεὰ καὶ νομὴ τῶν θηρίων! Κάθε διαβάτης ποὺ θὰ περάσῃ ἀνάμεσα ἀπὸ τὰ ἐρείπιά της, θὰ σφυρίζῃ εἰς ἔκφρασιν τῆς ἐκπλήξεώς του, θὰ κινῇ κατάπληκτος τὰ χέρια του.

Ἡ πόλις αὐτὴ εἶχε τόσην ἔπαρσιν, ὥστε ἐθεωροῦσε κάθε ἄλλην πόλιν καὶ ἄλλην βασιλείαν εὐτελῆ, μικράν, ἀναξίαν λόγου· ἐνόμιζεν ὅτι δὲν θὰ τὴν κτυπήσῃ κανένα κακόν, καμμία δυστυχία, καὶ ὅτι θὰ εἶναι ἄπτωτος· ἡ πόλις αὐτὴ ἐσκέπτετο καὶ ἔλεγε διὰ τὸν ἑαυτόν της γεμάτη κομπασμόν: «Ἐγὼ εἶμαι ἡ μία καὶ μοναδιή· καὶ ἔπειτα ἀπὸ ἐμὲ δὲν πρόκειται νὰ παρουσιασθῇ ἄλλη εἰς τὸν κόσμον!» Πῶς ὅμως ἐξηφανίσθη καὶ ἐρημώθη ἐντελῶς καὶ ἔγινε τόπος, ὅπου βόσκουν καὶ κατοικοῦν θηρία! Κάθε ἄνθρωπος, ποὺ θὰ διέρχεται ἀπὸ αὐτήν, γεμᾶτος ἔκπληξιν θὰ σφυρίζῃ ἐλαφρὰ καὶ θὰ κινῇ τὰ χέρια τοῦ γεμᾶτος θαυμασμόν, ἀλλὰ καὶ εἰρωνείαν καὶ περιφρόνησιν.

Ἀλλὰ καὶ ἡ Ἱερουσαλὴμ ἡ ἐπιφανής, αὐτὴ ποὺ ἐγλύτωσε χάρις εἰς τὴν προστασίαν τοῦ Κυρίου ἀπὸ πολλοὺς κινδύνους, ἡ πόλις ποὺ ὠμοίαζε μὲ περιστεράν,

Ὦ ἡ ἐπίσημος καὶ πολυθρύλητος πόλις (ἡ Ἱερουσαλήμ), ἡ πόλις, ἡ ὁποία ὁμοιάζει μὲ περιστεράν, διότι εἶναι πολὺ εὐπρεπὴς καὶ ὡραία, καὶ ἀπήλαυσε πολλὲς φορὲς σωτηρίαν καὶ πνευματικὰ χαρίσματα ἐκ μέρους τοῦ Θεοῦ!

δὲν ὑπήκουσεν εἰς τὴν φωνὴν τοῦ Κυρίου. Δὲν ἐδέχθη τὴν παιδαγωγίαν τοῦ Θεοῦ, δὲν ἐστήριξε τὴν πεποίθησίν της εἰς τὸν Κύριον, δὲν ἐπλησίασε μὲ πίστιν καὶ εὐλάβειαν τὸν Θεόν της.

Δὲν ὑπήκουσεν εἰς τὴν φωνὴν τοῦ Κυρίου, δὲν ἐδέχθη τὸν νόμον, ποὺ τὴν ἐσωφρόνιζε καὶ τὴν ἐπαιδαγωγοῦσε εἰς τὴν ἐν γένει ἀρετὴν δὲν ἐστήριξε τὴν πεποίθησιν καὶ τὴν ἐλπίδα της εἰς τὸν παντοδύναμον Κύριον, καὶ εἰς τὸν Θεόν της δὲν ἐπλησίασε μὲ εὐλάβειαν.

Οἱ ἄρχοντές της ἐντὸς αὐτῆς ὁμοιάζουν μὲ ὠρυομένους λέοντας, ποὺ ἐπιτίθενται κατὰ τῶν θυμάτων των. Οἱ δικασταὶ της ὁμοιάζουν μὲ τοὺς αἱμοβόρους καὶ ἀχορτάστους λύκους τῆς Ἀραβίας, οἱ ὁποῖοι δὲν ἀφήνουν τίποτε διὰ τὸ πρωΐ.

Οἱ ἄρχοντές της περιφέρονται εἰς αὐτὴν ὡσὰν πεινασμένα λιοντάρια, ποὺ βρυχῶνται. Οἱ δικασταί της εἶναι βίαιοι καὶ παράνομοι, ὁμοιάζοντες πρὸς τοὺς ἀγρίους καὶ ὁρμητικοὺς λύκους τῆς Ἀραβίας, οἱ ὁποῖοι, λόγῳ τῆς λαιμαργίας καὶ ἀπληστίας των, καταβροχθίζουν ἀμέσως ὅλην τὴν τροφήν των, χωρὶς νὰ ἀφήνουν τίποτε διὰ τὸ πρωῒ τῆς ἑπομένης ἡμέρας.

Οἱ παρουσιαζόμενοι ὡς προφῆται της εἶναι κενοὶ περιεχομένου, ἀσκιὰ φουσκωμένα ἀπὸ ἀέρα, ἄνθρωποι ποὺ καταφρονοῦν τὸν Θεὸν καὶ τὰς ἐντολάς του. Οἱ ἱερεῖς της μολύνουν τὰ ἅγια τοῦ ναοῦ, φέρονται μὲ ἀσέβειαν ἀπέναντι τοῦ νόμου τοῦ Κυρίου.

Οἱ ψευδοπροφῆται της δὲν ἔχουν κανένα περιεχόμενον, εἶναι ἀερολόγοι, φουσκωμένα ἀσκιά, κομπασταὶ καὶ ἀπατεῶνες, λαλοῦν δὲ ἐπικίνδυνα, διότι περιφρονοῦν τὸν ἅγιον Θεὸν καὶ τὸν σωτήριον νόμον του. Οἱ ἱερεῖς της, ἀντὶ νὰ εἶναι τὸ ἐκλεκτόν γένος, μολύνουν τὸν ἅγιον τόπον τοῦ Ναοῦ μὲ τὰ μιαρὰ ἔργα των, δείχνουν ἀσέβειαν εἰς τὸν ἅγιον νόμον τοῦ Θεοῦ καὶ τὸν παραβιάζουν.

Ὁ δὲ Κύριος, δίκαιος πάντοτε, εὑρίσκεται ἐν μέσῳ αὐτῆς καὶ δὲν θὰ ἀδικήσῃ κανένα. Πρωΐ-πρωῒ ὡσὰν φῶς θὰ ἀνατείλῃ τὴν δικαιοσύνην του, δὲν θὰ τὴν ἀποκρύψῃ ἀπὸ κανένα. Δὲν θὰ ἀνεχθῇ ὅμως τὴν ἀχόρταστον καὶ θρασεῖαν ἀδικίαν· δὲν θὰ ἐπιτρέψῃ νὰ ἐπικρατήσῃ αὐτὴ πλήρως καὶ μέχρι τέλους.

Παρ’ ὅλην αὐτὴν τὴν ἀδικίαν καὶ ἁμαρτίαν, ὁ πάντοτε δίκαιος Κύριος κατασκηνώνει εἰς αὐτήν, μεταξὺ τοῦ λαοῦ της καὶ δὲν πρόκειται νὰ ἀδικήσῃ κανένα. Θὰ ἐπιφέρῃ πολὺ γρήγορα καὶ φανερὰ τὴν τιμωρίαν εἰς ἐκείνους, ποὺ τολμοῦν νὰ ἐργάζωνται τὰ τόσον πολλὰ κακά· δὲν θὰ ἀποκρύψῃ ἀπὸ κανένα τὴν δικαιοσύνην του. Ὅλα αὐτὰ θὰ τὰ κάμῃ, διότι δὲν θὰ ἀνεχθῇ τὸ θράσος τῆς ἀδικίας καὶ δὲν θὰ τὴν ἀφήσῃ, οὔτε θὰ τὴν ἀνεχθῇ νὰ ἐπικρατήσῃ ἀπολύτως, μέχρι τέλους.

Ἐκρήμνισα εἰς καταστροφὴν τοὺς ὑπερηφάνους, ἐξηφανίσθησαν καὶ ἐκονιορτοποιήθησαν οἱ ἰσχυροί των πύργοι. Θὰ κάμω ἐντελῶς ἐρήμους τοὺς δρόμους, ὥστε κανεὶς ἀπολύτως νὰ μὴ διαβαίνῃ ἀπὸ αὐτούς. Αἱ πόλεις των θὰ ἐκλείψουν· κανεὶς δὲν θὰ ὑπάρχῃ εἰς αὐτάς, κανεὶς δὲν θὰ κατοικῇ ἐκεῖ.

Ἐκρήμνισα καὶ παρέδωκα εἰς καταστροφὴν τοὺς ὑπερηφάνους καὶ ὑβριστάς· ἐξηφάνισα τοὺς ὑψηλοὺς πύργους, ποὺ ἦσαν κτισμένοι εἰς τὶς γωνίες τῶν τειχῶν των. Θὰ ἐρημώσω ἐντελῶς τοὺς δρόμους των, ὥστε νὰ μὴ διέρχεται ἀπὸ αὐτοὺς κανεὶς ἀπολύτως· θὰ ἀφανίσω ἐντελῶς τὶς πόλεις των, διότι κανεὶς δὲν θὰ ὑπάρχῃ πλέον εἰς αὐτές, οὔτε θὰ κατοικῇ εἰς αὐτές.

Ἀλλὰ ἐγὼ ὁ Θεὸς πρὸς τοὺς εὐσεβεῖς εἶπα· Σεῖς ὅμως νὰ μὲ εὐλαβῆσθε, νὰ δεχθῆτε προθύμως τὰς παιδαγωγικάς μου τιμωρίας καὶ ἔτσι δὲν θὰ ἐξολοθρευθῆτε ἀπὸ τὰ μάτια τῆς πόλεως, παρ’ ὅλα ὅσα ἐγὼ ἔστειλα πρὸς τιμωρίαν της. Ἑτοιμάσου, λοιπόν, ξύπνα πρωΐ-πρωΐ, διότι ἔχουν πλέον καταστραφῆ οἱ πονηροὶ ἄρχοντες καὶ ὅλαι αἱ παραφυάδες των.

Ἀλλὰ πρὸς τοὺς εὐσεβεῖς Ἰουδαίους τῆς Ἱερουσαλὴμ εἶπα: Σεῖς ὅμως νὰ μὲ σέβεσθε βαθύτατα, νὰ μὲ εὐλαβῆσθε καὶ νὰ δεχθῆτε ταπεινὰ τὶς παιδαγωγικὲς τιμωρίες τῆς ἀγάπης μου, καὶ δὲν θὰ ἐξολοθρευθῆτε ἀπὸ τὰ μάτια τῆς Ἱερουσαλὴμ ἐξ αἰτίας ὅλων, ὅσα ἀπείλησα ἐναντίον της. Λοιπόν, ἑτοιμάσου· ξύπνα πρωΐ-πρωΐ, δεῖξε πολὺ γρήγορα ἔργα μετανοίας καὶ διορθώσεως· ἔχουν καταστραφῇ καὶ τὰ τελευταῖα ὑπόλοιπα τῶν κακῶν ἀρχόντων τῆς Ἱερουσαλήμ.

Διὰ τοῦτο δεῖξε ὑπομονήν, περίμενέ με, λέγει ὁ Κύριος, ἕως τὴν ἡμέραν, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἐξεγερθῶ ἐναντίον αὐτῶν ὡς μάρτυς κατηγορίας καὶ καταδίκης των. Διότι ἔχω ἤδη ἀποφασίσει νὰ συγκεντρώσω τὰ εἰδωλολατρικὰ ἔθνη μὲ τοὺς βασιλεῖς των, διὰ νὰ ἐκχύσω ἐναντίον αὐτῶν ὅλην τὴν ὀργὴν τοῦ θυμοῦ μου. Μὲ τὸ πῦρ τῆς ἀγανακτήσεώς μου θὰ καταστραφῇ ὅλη ἡ χώρα.

Μὴ νομίσῃς ὅτι ἀδιαφορῶ δι’ ὅσα συμβαίνουν μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων δὲν ἀδιαφορῶ καθόλου! Διὰ τοῦτο ἀνάμεινε μὲ καρτερικὴν ἐλπίδα τὴν προστασίαν καὶ ἐπέμβασίν μου, λέγει ὁ Κύριος, μέχρι τῆς ἡμέρας, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἐπιβεβαιωθῇ» ἡ ὑπόσχεσίς μου, ὅτι θὰ τοὺς βοηθήσω. Διότι ἡ δικαία ἀπόφασίς μου εἶναι νὰ συνάξω ἀπὸ παντοῦ τὰ εἰδωλολατρικὰ ἔθνη· θὰ ἀφήσω νὰ συγκεντρωθοῦν οἱ βασιλεῖς των καὶ τότε θὰ ἐπιτρέψω νὰ χυθῇ ἐπάνω των ὅλη ἡ ὀργή, ὅλη ἡ λαύρα τοῦ θυμοῦ μου. Διότι μὲ τὴν φωτιὰ τῆς δικαίας ἀγανακτήσεώς μου θὰ καταστραφῇ ὅλη ἡ γῆ.

Τότε δὲ θὰ μεταβάλω τὰς γλώσσας τῶν λαῶν εἰς μίαν, τὴν ἀρχικὴν γλῶσσαν, ὥστε ὅλοι νὰ ἐπικαλοῦνται τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου καὶ νὰ ὑπηρετοῦν αὐτὸν ὑπὸ ἕνα ζυγόν.

Διότι τότε τὴν γλῶσσαν τῶν λαῶν, ποὺ ἦσαν συνηθισμένοι εἰς τὴν πολυθεΐαν καὶ ἐπεκαλοῦντο ὄχι τὸν Ἕνα Θεόν, ἀλλὰ πολλοὺς θεούς, θὰ τὴν μεταστρέψω· θὰ τὴν καθαρίσω καὶ θὰ τὴν καταστήσω ἐκλεκτήν, ὥστε ὅλοι αὐτοὶ οἱ λαοὶ νὰ ἐπικαλοῦνται πλέον τὸ ἅγιον ὄνομα τοῦ Κυρίου, τοῦ Ἑνὸς καὶ μόνου ἀληθινοῦ Θεοῦ· ὅλοι δὲ κάτω ἀπὸ ἕνα ζυγόν, τὸν ἰδικόν μου, καὶ μὲ τὴν εὐλαβῆ τήρησιν τῶν θείων ἐντολῶν νὰ δουλεύουν μὲ φόβον καὶ βαθὺν σεβασμὸν εἰς Ἐμέ, τὸν Κύριον.

Ἀπὸ τὰ πέρατα τῶν ποταμῶν τῆς Αἰθιοπίας, ἀπὸ τὰ ἄκρα τῆς γῆς, θὰ δεχθῶ εὐμενῶς ἀπὸ τοὺς διεσπαρμένους ἐκεῖ πιστοὺς εἰς ἐμὲ ἐθνικοὺς λαούς, καὶ αὐτοὶ θὰ μοῦ προσφέρουν θυσίας.

Τοὺς ἐθνικούς, ποὺ θὰ ἐπιστρέφουν καὶ θὰ προέρχωνται ἀπὸ τὰ ἀπομεμακρυσμένα μέρη, ἀπὸ τὰ ὁποῖα τρέχουν οἱ ποταμοὶ τῆς Αἰθιοπίας, θὰ τοὺς δεχθῶ· αὐτοὶ εἶναι ὅσοι ἐθνικοὶ λαοὶ ἔχουν πιστεύσει ἀπὸ τοὺς εὐσεβεῖς κήρυκας, ποὺ ἔχουν σκορπισθῆ ἀπὸ Ἐμέ. Αὐτοὶ θὰ μοῦ προσφέρουν θυσίες ὡς δεῖγμα ἀφοσιώσεως καὶ ὑποταγῆς των εἰς Ἐμέ.

Κατὰ τὴν εὐλογημένην ἐκείνην ἐποχὴν τῆς λυτρώσεως δὲν θὰ κυριευθῇς ἀπὸ αἰσχύνην ἐξ αἰτίας τῶν ἁμαρτωλῶν ἔργων σου, μὲ τὰ ὁποῖα ἄλλοτε ἐδειξες τὴν ἀσέβειάν σου πρὸς ἐμέ. Τότε ἐγὼ θὰ ἀφαιρέσω ἀπὸ σὲ ὅλας τὰς φαύλας πράξεις τῆς ὑπερηφάνειάς σου· θὰ γίνης ταπεινόφρων καὶ δὲν θὰ κομπάζῃς πλέον εἰς τὸ ἅγιόν μου ὄρος.

Κατὰ τὴν εὐλογημένην καὶ μακαρίαν ἐκείνην ἐποχὴν τῆς ἀπελευθερώσεως καὶ ἐπιστροφῆς δὲν θὰ ἐντραπῇς δι’ ὅσα ἁμάρτησες καὶ μὲ ὅσα ἔδειξες τὴν ἀσέβειαν καὶ τὴν παρανομίαν σου εἰς Ἐμέ. Διότι τότε θὰ ἀφαιρέσω ἀπὸ σὲ τὸν ἐξευτελισμὸν τῆς ἐγωϊστικῆς καὶ ἀσεβοῦς περιφρονήσεώς σου πρὸς Ἐμε· καὶ πλέον δὲν θὰ κομπάζῃς, δὲν θὰ φέρεσαι ἐπιδεικτικὰ εἰς τὸ ἅγιον ὄρος μου (τὴν Σιών), ὅπου εὑρίσκετο ὁ παλαιὸς μεγαλοπρεπὴς ἅγιος Ναός μου.

Ἐγὼ δὲ θὰ ἀφήσω νὰ κατοικῇ εἰς τὴν περιοχήν σου λαὸς πρᾷος καὶ ταπεινός, ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι θὰ εὐλαβοῦνται τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου,

Θὰ ἀφήσω δὲ νὰ κατοικῇ εἰς σὲ λαὸς πρᾶος καὶ ταπεινὸς καὶ ὄχι μωρός, ἀνόητος καὶ ἄσοφος, ὅπως προηγουμένως· ἄνθρωποι ποὺ θὰ εὐλαβοῦνται βαθιὰ τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου,

οἱ ἀπομείναντες καὶ ἐπανελθόντες ἀπὸ τὴν αἰχμαλωσίαν Ἰσραηλῖται, δὲν θὰ διαπράττουν πλέον ἀδικίας, δὲν θὰ λέγουν ματαιολογίας, δὲν θὰ ὑπάρχῃ εἰς τὸ στόμα των γλῶσσα δολία. Θὰ νέμωνται εἰρηνικοὶ τὰ ἀγαθὰ τῆς γῆς, θὰ ἀναπαύονται ἥσυχοι καὶ δὲν θὰ ὑπάρχῃ κανείς, ποὺ θὰ τοὺς φοβίζῃ.

ὅσοι Ἰσραηλῖται ἀπέμειναν καὶ ἐπέστρεψαν ἀπὸ τὴν Βαβυλώνιον αἰχμαλωσίαν αὐτοὶ δὲν θὰ ἐργάζωνται τὴν ἀδικίαν, θὰ ὁμιλοῦν δὲ μόνον ὀρθά, δίκαια καὶ βέβαια· δὲν θὰ ὑπάρχῃ εἰς τὸ στόμα των γλῶσσα, ποὺ θὰ πλέκῃ δόλους, ἀπάτες καὶ πανουργίες. Αὐτοὶ θὰ ἀπολαμβάνουν ἥσυχοι τὰ ἀγαθὰ τῆς γῆς, θὰ κοιμοῦνται καὶ θὰ ἀναπαύωνται εἰρηνικοί, χωρὶς να ὑπάρχῃ κανείς, ὁ ὁποῖος θὰ τοὺς τρομάζῃ καὶ θὰ τοὺς φοβίζῃ.

Χαῖρε παρὰ πολύ, κόρη μου Σιών, κήρυξε αὐτὴν τὴν χαράν σου, ὦ θυγάτηρ μου Ἱερουσαλήμ. Εὐφραίνου, ἀπόλαυσε μὲ ὅλην σου τὴν καρδίαν τὰς πλέον μεγάλας καὶ ὡραίας τέρψεις, κόρη μου Ἱερουσαλήμ.

Χαῖρε πάρα πολύ, Ἱερουσαλήμ, κόρη τοῦ ὄρους Σιών, κήρυσσε τὴν μεγάλην καὶ ἀπερίγραπτον χαράν σου, ἀγαπημένη θυγατέρα μου Ἱερουσαλήμ· εὐφραίνου, σκίρτα ἀπὸ πολλὴν ἀγαλλίασιν καὶ ἄφατον χαρὰν μὲ ὅλην τὴν δύναμιν τῆς καρδιᾶς σου, κόρη μου Ἱερουσαλήμ.

Διότι ὁ Κύριος ἀφῄρεσε πλέον τὰ ἀδικήματά σου, σὲ ἔχει λυτρώσει ἀπὸ τὰς χεῖρας τῶν ἐχθρῶν σου. Ὁ Κύριος, ὁ βασιλεὺς τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, εὑρίσκεται ἐν μέσῳ σου. Δὲν θὰ ἴδῃς πλέον συμφορὰς καὶ θλίψεις.

Ὁ Κύριος ἀφήρεσε πλέον καὶ ἀμνήστευσε τὰ ἀδικήματά σου, σὲ ἔχει λυτρώσει ἀπὸ τὰ χέρια τῶν ἐχθρῶν σου· τώρα ὁ Κύριος, ὁ βασιλιᾶς τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, κατοικεῖ εἰς τὸ μέσον σου· δὲν ἔχεις πλέον τίποτε νὰ φοβηθῇς, δὲν θὰ ἰδῇς πλέον συμφορές.

Κατὰ τὴν ὡραίαν καὶ χαρμόσυνον ἐκείνην ἐποχὴν ὁ Κύριος θὰ εἴπῃ πρὸς τὴν Ἱερουσαλήμ· Ἔχε θάρρος Σιών, ἃς μὴ παραλύσουν ἀπὸ φόβον καὶ δειλίαν τὰ χέρια σου.

Κατὰ τὴν μακαρίαν, εἰρηνικὴν καὶ εὐφρόσυνον ἐκείνην ἐποχὴν ὁ Κύριος θὰ εἴπῃ εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ: Ἔχε θάρρος, Σιὼν ἂς μὴ πέσουν κάτω καὶ ἂς μὴ παραλύσουν τὰ χέρια σου ἀπὸ δειλίαν καὶ φόβον.

Διότι, Κύριος ὁ Θεός σου, ποὺ εὑρίσκεται εἰς τὴν περιοχήν σου, εἶναι ἰσχυρὸς καὶ θὰ σὲ σώσῃ. Θὰ σὲ πλημμυρίσῃ με εὐφροσύνην, θὰ σὲ ἀνακαινίσῃ μὲ τὴν ἄπειρον ἀγάπην του. Θὰ εὐφρανθῇ καὶ ὁ ἴδιος διὰ τὴν ἰδικήν σου χαρὰν καὶ εὐφροσύνην, ὅπως κατὰ τὰς χαρμοσύνους ἡμέρας τῶν πανηγύρεων.

Ὁ Κύριος καὶ Θεός σου, ποὺ εὑρίσκεται εἰς τὸ μέσον σου, εἶναι παντοδύναμος καὶ θὰ σὲ σώσῃ· θὰ φέρῃ εἰς σὲ εὐφροσύνην, ἀγαλλίασιν, τέρψιν· θὰ σὲ ξεκαινουργώσῃ μὲ τὴν ἄπειρον ἀγάπην του. Θὰ εὐφραίνεται δὲ καὶ Αὐτὸς διὰ σέ, Ἱερουσαλήμ, μὲ τὴν ἰδίαν ἀγαλλίασιν καὶ τέρψιν, ποὺ αἰσθάνεται κανεὶς κατὰ τὶς εὐφρόσυνες ἑορτὲς καὶ τὰ χαρμόσυνα πανηγύρια.

Θὰ συγκεντρώσω, λέγει ὁ Κύριος, ὅλους τοὺς συντετριμμένους, ποὺ θὰ ἔχουν ἐπανέλθει ἀπὸ τὴν ἐξορίαν. Ἀλλοίμονον! Ποιὸς ὅμως ἐτόλμησε καὶ ὕβρισε καὶ ἐξηυτέλισε τὴν πόλιν αὐτήν; Θὰ τιμωρηθῇ.

Καὶ θὰ συναθροίσω, λέγει ὁ Κύριος, ὅσους ἔχουν συντριβῆ ἀπὸ τὶς κακουχίες τῆς ἐξορίας. Ἀλλοίμονον! Ποῖος ἐτόλμησε νὰ μεμφθῇ, νὰ ὑβρίσῃ, νὰ κατηγορήσῃ τὴν θυγατέρα μου Ἱερουσαλήμ; Αὐτὸς θὰ τιμωρηθῇ.

Ἰδού, ἐγὼ θὰ κάμω θαυμαστὰ ἔργα κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην πρὸς χάριν σου, λέγει ὁ Κύριος. Θὰ σώσω τὴν καταπιεσθεῖσαν πόλιν ἀπὸ τοὺς ἐχθρούς. Θὰ ὑποδεχθῶ μὲ στοργὴν τοὺς ἀπὸ τὴν ἐξορίαν ἐπανερχομένους Ἰσραηλίτας. Θὰ τοὺς ἀναδείξω καὶ θὰ τοὺς καταστήσω καύχημα καὶ ὀνομαστοὺς εἰς ὅλην τὴν οἰκουμένην.

Νά! Ἐγὼ θὰ ἐργασθῶ εἰς σέ (ἢ πρὸς χάριν σου) κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην θαύματα, λέγει ὁ παντοκράτωρ Κύριος· θὰ σώσω τὴν Ἱερουσαλήμ, ἡ ὁποία ἔχει καταπιεσθῆ ἀπὸ τοὺς ἐχθρούς, θὰ ἐπαναφέρω δὲ καὶ θὰ ὑποδεχθῶ ὅσους εἶχαν ὁδηγηθῆ εἰς τὴν ἐξορίαν καὶ τώρα ἐπιστρέφουν. Αὐτοὺς δὲ τοὺς πρώην περιφρονημένους αἰχμαλώτους θὰ τοὺς τιμήσω, θὰ τοὺς καταστήσω καύχημα, ἐνδόξους καὶ ὀνομαστοὺς εἰς ὅλον τὸν κόσμον.

Ὅλοι δὲ οἱ ἐχθροί σου κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην θὰ καταισχυνθοῦν, ὅταν ἐγὼ πλουσίως σᾶς εὐεργετήσω καὶ σᾶς δοξάσω κατὰ τὸν καιρὸν ἐκεῖνον, ποὺ θὰ σᾶς ὑποδεχθῶ ἐπανερχομένους ἀπὸ τὴν ἐξορίαν. Θὰ σᾶς κάμω ὀνομαστοὺς καὶ ἐνδόξους μεταξὺ ὅλων τῶν λαῶν τῆς γῆς, ὅταν θὰ ἐπαναφέρω ἐνώπιόν σας ἐλευθέρους καὶ λυτρωμένους τοὺς ἐκ τῆς αἰχμαλωσίας, λέγει ὁ Κύριος.

Κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην οἱ ἐχθροί σου θὰ κατεντροπιασθοῦν, ὅταν σᾶς εὐεργετήσω μὲ τέτοιον θαυμαστὸν τρόπον, καὶ κατὰ τὴν ἐποχήν, ποὺ θὰ σᾶς ὑποδεχθῶ μὲ ἀγάπην, ὅταν θὰ ἐπιστρέφετε ἀπὸ τὴν ἐξορίαν. Διότι θὰ σᾶς καταστήσω ἐνδόξους, ὀνομαστοὺς καὶ καύχημα μεταξὺ ὅλων τῶν λαῶν τῆς γῆς, ὅταν θὰ ἐπιστρέψω καὶ θὰ ἀποκαταστήσω ἐνώπιόν σας ἐλευθέρους καὶ εὐτυχισμένους τοὺς πρώην αἰχμαλώτους σας, λέγει ὁ Κύριος.