Ζαχαρίας 14

Ἰδού, ἔρχονται ἡμέραι παρὰ Κυρίου, κατὰ τὰς ὁποίας οἱ ἐχθροί σου, ἔπειτα ἀπὸ τὴν νίκην ἐναντίον σου, θὰ μοιρασθοῦν μεταξύ των τὰ λάφυρά σου ἐντὸς τῆς περιοχῆς σου.

Νά· ἔρχονται ἡμέρες, τὶς ὁποῖες θὰ ἐπιφέρῃ ὁ Κύριος ὡς δίκαιος κριτής, καὶ κατὰ τὶς ὁποῖες οἱ ἐχθροί σου, Ἱερουσαλήμ, ἀφοῦ σὲ νικήσουν, θὰ μοιρασθοῦν μεταξύ των τὰ λάφυρά σου μέσα εἰς τὴν περιοχήν σου.

Θὰ συγκεντρώσω ὅλα τὰ ἔθνη ἐναντίον τῆς Ἱερουσαλὴμ εἰς πόλεμον καὶ ἡ πόλις θὰ κυριευθῇ. Αἱ οἰκίαι θὰ διαρπαγοῦν, αἱ γυναῖκες θὰ μολυνθοῦν, τὸ δὲ ἥμισυ τῶν κατοίκων τῆς πόλεως θὰ ὁδηγηθῇ εἰς αἰχμαλωσίαν. Ἀλλὰ οἱ ἀπομείναντες ἀπὸ τὸν λαόν μου δὲν θὰ ἐξαφανισθοῦν ἀπὸ τὴν πόλιν.

Διότι θὰ συναθροίσω ὅλα τὰ ἔθνη εἰς πόλεμον ἐναντίον τῆς Ἱερουσαλήμ. Ἡ πόλις θὰ κυριευθῇ καὶ οἱ οἰκίες θὰ λεηλατηθοῦν, οἱ δὲ γυναῖκες θὰ βιασθοῦν καὶ θὰ ἀτιμασθοῦν. Οἱ μισοῖ κάτοικοι τῆς πόλεως θὰ ὁδηγηθοῦν εἰς τὴν αἰχμαλωσίαν, ἐνῷ οἱ ὑπόλοιποι ἀπὸ τὸν λαόν μου δὲν θὰ ἑξαφανισθοῦν ἀπὸ τὴν πόλιν, ἀλλὰ θὰ σωθοῦν.

Τότε θὰ ἐξέλθῃ ὁ Κύριος καὶ θὰ παραταχθῇ ἐναντίον τῶν ἐθνῶν ἐκείνων, ὅπως γνωρίζει νὰ παρατάσσεται εἰς καιρὸν πολέμου.

Τότε θὰ ἐξορμήσῃ ὁ Κύριος καὶ θὰ παραταχθῇ εἰς μάχην ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν ἐκείνων, ὅπως γνωρίζει νὰ παρατάσσεται εἰς τάξιν μάχης εἰς καιρὸν πολέμου.

Τὰ πόδια του θὰ πατήσουν κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην εἰς τὸ ὄρος τῶν Ἐλαιῶν, ποὺ εὑρίσκεται ἀπέναντι καὶ πρὸς ἀνατολὰς τῆς Ἱερουσαλήμ. Τὸ ὄρος τῶν Ἐλαιῶν θὰ σχισθῇ εἰς δύο ἡμίση ἀπὸ ἀνατολῶν μέχρι δυσμῶν. Μέγα δὲ χάος θὰ παρεντεθῇ μεταξὺ τῶν δύο τμημάτων. Τὸ ἥμισυ τοῦ ὄρους τῶν Ἐλαιῶν θὰ κλίνῃ τότε πρὸς βορρᾶν καὶ τὸ ἄλλο ἥμισυ θὰ κλίνῃ πρὸς νότον.

Κατὰ τὴν ἱστορικὴν καὶ κρίσιμον ἐκείνην ἡμέραν τὰ πόδια τοῦ Κυρίου θὰ πατήσουν καὶ θὰ σταθοῦν ἐπάνω εἰς τὸ ὄρος τῶν Ἐλαιῶν, τὸ ὁποῖον εὑρίσκεται ἀπέναντι τῆς Ἱερουσαλήμ, εἰς τὰ ἀνατολικά. Καὶ τὸ ὄρος τῶν Ἐλαιῶν θὰ σχισθῇ εἰς δύο· ἡ σχισμὴ αὐτὴ θὰ ἐκτείνεται ἀπὸ τὰ ἀνατολικὰ μέχρι τὰ δυτικά. Χάος (κοιλάδα) δὲ πάρα πολὺ μεγάλο θὰ σχηματισθῇ καὶ θὰ παρεμβληθῇ μεταξὺ τῶν δύο τμημάτων, ποὺ ἐχωρίσθησαν ἀπὸ τὴν τεραστίαν σχισμήν. Τότε τὸ ἥμισυ τοῦ ὄρους τῶν Ἐλαιῶν θὰ κλίνῃ πρὸς τὸν βορρᾶν καὶ τὸ ἀλλο ἥμισυ αὐτοῦ πρὸς νότον.

Ἡ φάραγξ, ἡ ὁποία θὰ ἔχῃ ἀνοιχθῇ μεταξὺ τῶν δύο μερῶν τοῦ ὄρους μου, θὰ φραγῇ, θὰ ἰσοπεδωθῇ καὶ ἡ ἰσοπεδωμένη αὐτὴ φάραγξ θὰ φθάνῃ μέχρι τῆς Ἰασόλ. Θὰ φραχθῇ αὐτὴ ἡ φάραγξ, ὅπως ἐφράγη ἄλλη ὁμοία φάραγξ, κατὰ τὰς ἡμέρας τοῦ μεγάλου σεισμοῦ ἐπὶ τῆς βασιλείας τοῦ Ὀζίου, βασιλέως Ἰούδα. Τότε θὰ ἔλθῃ ὁ Κύριος ὁ Θεός μου καὶ ὅλοι οἱ ἅγιοι ἄγγελοι μαζῆ του.

Καὶ τὸ μεγάλο χάος τῆς βαθειᾶς κοιλάδας, ποὺ ἀνοιξε καὶ ἐσχηματίσθη μεταξὺ τῶν δύο μερῶν τοῦ ὄρους μου, θὰ φραγῇ καὶ θὰ κλείσῃ ἐντελῶς· τὸ δὲ ἰσοπεδωμένον πλέον αὐτὸ φαράγγι θὰ φθάνῃ μέχρι τὴν Ἰασόλ. Τὸ φαράγγι αὐτὸ θὰ φραχθῇ, ὅπως εἶχε φραχθῇ ἄλλο ὅμοιον φαράγγι, ποὺ ἄνοιξε κατὰ τὶς ἡμέρες τοῦ μεγάλου σεισμοῦ, ὁ ὁποῖος ἔγινε ἐπὶ τῆς βασιλείας τοῦ Ὀζία, τοῦ βασιλιᾶ τῆς Ἰουδαίας. Τότε θὰ ἔλθῃ ὁ Κύριος καὶ Θεός μου καὶ μαζί του ὅλοι οἱ ἅγιοι ἄγγελοι.

Κατὰ δὲ τὴν ἡμέραν ἐκείνην δὲν θὰ ὑπάρχῃ ἠλιακὸν φῶς, οὔτε ψῦχος, οὔτε πάγος.

Θὰ συμβῇ δὲ τοῦτο· κατὰ τὴν ἱστορικὴν καὶ κρίσιμον ἐκείνην ἡμέραν δὲν θὰ ὑπάρχῃ ἡλιακὸν φῶς, οὔτε ψῦχος οὔτε παγωνιά.

Θὰ εἶναι αὐτὴ μία ἐξαιρετικὴ ἡμέρα, ἡμέρα γνωστὴ μόνον εἰς τὸν Κύριον. Ἡ ἡμέρα αὐτὴ δὲν θὰ εἶναι, ὅπως αἱ ἄλλαι ἡμέραι, καὶ ἡ νύκτα δὲν θὰ εἶναι ὅπως αἱ ἄλλαι νύκτες. Κατὰ δὲ τὴν ἑσπέραν θὰ ὑπάρχῃ φῶς.

Ἡ ἡμέρα ἐκείνη θὰ εἶναι μοναδική, ἐντελῶς διαφορετικὴ ἀπὸ ὅλες τὶς ἄλλες (ἢ κατ’ ἄλλην ἑρμηνείαν: Θὰ εἶναι συνεχής, ἀδιάκοπος)· καὶ ἡ ἐξαιρετικὴ ἐκείνη ἡμέρα θὰ εἶναι γνωστὴ μόνον εἰς τὸν παντογνώστην Κύριον (ἐπὶ πλέον) δὲν θὰ εἶναι οὔτε πραγματικὴ ἡμέρα, ὅπως ὅλες οἱ ἄλλες, οὔτε πραγματικὴ νύκτα, ὅπως ὅλες οἱ ἄλλες· ἀκόμη δὲ καὶ κατὰ (ἢ μετά) τὴν ἑσπέραν θὰ ὑπάρχῃ φῶς.

Κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην θὰ ἀνάβλύσῃ ὕδωρ, ρέον ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλήμ. Τὸ ἥμισυ αὐτοῦ θὰ χύνεται εἰς τὴν Νεκρὰν Θάλασσαν καὶ τὸ ἄλλο ἥμισυ εἰς τὴν μακρινὴν θάλασσαν, τὴν Μεσόγειον. Θὰ ρέῃ δὲ τὸ ὕδωρ κατὰ τὸ θέρος καὶ κατὰ τὸ ἔαρ.

Κατὰ τὴν ἱστορικὴν καὶ κρίσιμον ἐκείνην ἡμέραν θὰ ἀναβλύσῃ νερὸ τρεχούμενον ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλήμ. Ἡ μισὴ ποσότας τοῦ νεροῦ αὐτοῦ θὰ χύνεται εἰς τὴν πρὸς ἀνατολὰς τῆς Ἱερουσαλὴμ θάλασσαν, τὴν Νεκρὰν θάλασσαν· ἡ δὲ ἄλλη μισὴ ποσότης θὰ χύνεται εἰς τὴν πρὸς τὰ δυτικὰ τῆς Ἱερουσαλὴμ θάλασσαν, τὴν Μεσόγειον θάλασσαν. Τὸ νερὸ δὲ θὰ ἑξακολουθήσῃ νὰ χύνεται συνεχῶς, ἀδιάκοπα καὶ κατὰ τὸ θέρος καὶ κατὰ τὴν ἄνοιξιν (ἢ τὸν χειμῶνα).

Τότε ὁ Κύριος θὰ βασιλεύσῃ εἰς ὁλόκληρον τὴν γῆν. Κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην ὁ Κύριος θὰ εἶναι ἔνας καὶ τὰ Ὄνομά του θὰ εἶναι ἕνα.

Καὶ τότε ὁ Κύριος θὰ βασιλεύσῃ εἰς ὁλόκληρον τὴν γῆν. Κατὰ τὴν ἱστορικὴν καὶ εὐλογημένην ἐκείνην ἡμέραν (ὁ) Κύριος θὰ εἶναι ἕνας, καὶ τὸ ὄνομά του θὰ εἶναι ἕνα.

Τὸ ρέον ὕδωρ θὰ περικυκλώνῃ καὶ θὰ ποτίζῃ ὅλην τὴν κατῳκημένην καὶ ἀκατοίκητον χώραν, ἀπὸ Γαβὲ ἕως Ρεμμὼν πρὸς νότον τῆς Ἱερουσαλήμ. Ἡ Ραμά, δηλαδὴ ἡ ὑψηλὴ καὶ ἐπὶ ὑψηλῆς θέσεως Ἱερουσαλήμ, θὰ ὑψωθῇ εἰς τὴν θέσιν της, ἀπὸ τὴν πύλην Βενιαμὶν ἕως εἰς τὸν τόπον τῆς πρώτης πύλης, μέχρι τῆς πύλης τῶν γωνιῶν, ἕως εἰς τὸν πύργον Ἀναμεὴλ καὶ μέχρι τῶν ληνῶν τοῦ βασιλέως.

Τὸ τρεχούμενον νερό (ποὺ θὰ ἀναβλύσῃ ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλήμ) θὰ περικυκλώνῃ ὅλην τὴν κατοικημένην καὶ τὴν ἀκατοίκητον χώραν ἀπὸ τὴν Γαβὲ ἕως τὴν Ρεμμών, ἡ ὁποία εὑρίσκεται νοτίως τῆς Ἱερουσαλήμ. Ἡ δὲ Ραμά, δηλαδὴ ἡ ὑψηλὴ καὶ εἰς ὑψηλὴν θέσιν εὑρισκομένη Ἱερουσαλήμ, θὰ ὑψωθῇ καὶ θὰ παραμείνῃ ἀκλόνητος εἰς τὴν θέσιν της ἀπὸ τὴν πύλην Βενιαμὶν μέχρι τοῦ τόπου τῆς πρώτης, τῆς προηγουμένης πύλης, μέχρι τὴν πύλην τῶν Γωνιῶν (τῆς γωνιαίας) καὶ μέχρι τὸν πύργον Ἀναμεήλ, μέχρι τοὺς βασιλικοὺς ληνούς.

Οἱ πιστοὶ θὰ κατοικήσουν εἰς τὴν πόλιν αὐτὴν καὶ κατάρα δὲν θὰ ὑπάρχῃ πλέον ἐκεῖ. Οἱ κάτοικοι τῆς Ἱερουσαλὴμ θὰ κατοικοῦν εἰς αὐτὴν ἔχοντες ἀκλόνητον πεποίθησιν εἰς τὴν ἀσφάλειάν της.

Οἱ πιστοὶ θὰ κατοικήσουν εἰς τὴν πόλιν αὐτήν, δὲν θὰ ὑπάρχῃ δὲ πλέον ἐκεῖ κατάρα, ἐρήμωσις, ἀφανισμός· οἱ δὲ κάτοικοι τῆς Ἱερουσαλὴμ θὰ κατοικοῦν εἰς αὐτὴν μὲ σταθερὰν πεποίθησιν εἰς τὴν ἀσφάλειάν της.

Αὐτὴ θὰ εἶναι ἡ συντριβὴ καὶ ἡ πτῶσις, μὲ τὴν ὁποίαν ὁ Κύριος θὰ καταστρέψῃ ὅλους τοὺς λαοὺς ἐκείνους, ποὺ ἐξεστράτευσαν ἐναντίον τῆς Ἱερουσαλήμ. Θὰ λυώσουν αἱ σάρκες των, καθ’ ὃν χρόνον ἀκόμη θὰ ἵστανται αὐτοὶ εἰς τοὺς πόδας των. Τὰ μάτια των θὰ χυθοῦν ἀπὸ τὰς κόγχας των καὶ ἡ γλῶσσα των θὰ λυώσῃ μέσα εἰς τὸ στόμα των.

Καὶ αὐτὴ θὰ εἶναι ἡ πληγή, ἡ καταστροφή, μὲ τὴν ὁποίαν ὁ Κύριος θὰ κτυπήσῃ καὶ θὰ καταστρέψῃ ὅλους τοὺς λαούς, οἱ ὁποῖοι ἐξεστράτευσαν ἐναντίον τῆς Ἱερουσαλήμ. Οἱ σάρκες των θὰ σαπίσουν καὶ θὰ λειώσουν, ἐνῷ ἀκόμη αὐτοὶ θὰ στέκωνται εἰς τὰ πόδια των, καὶ τὰ μάτια των θὰ σαπίσουν καὶ θὰ χυθοῦν ἀπὸ τὶς κόγχες των, ἡ δὲ γλῶσσα τῶν θὰ λειώσῃ μέσα εἰς τὸ στόμα των.

Κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην θὰ ἐπιπέσῃ ἐπάνω εἰς αὐτοὺς παρὰ Κυρίου κατάπληξις καὶ πανικὸς τόσον, ὥστε θὰ συλλαμβάνῃ ὁ ἕνας τὸ χέρι τοῦ ἄλλου καὶ θὰ ἐμπλέκωνται αἱ χεῖρες τοῦ ἑνὸς εἰς τὰ χέρια τοῦ ἄλλου, ἕτοιμοι πρὸς πόλεμον.

Κατὰ τὴν ἱστορικὴν ἐκείνην ἐποχὴν θὰ κυριεύσῃ τοὺς λαοὺς ἐκείνους κατάπληξις, φόβος, σύγχυσις καὶ πανικός, ποὺ θὰ προέρχωνται ἀπὸ τὸν Κύριον τόσον, ὥστε ὁ ἕνας θὰ ἁρπάζῃ τὸ χέρι τοῦ ἄλλου, καὶ θὰ συμπλέκωνται τὰ χέρια τοῦ ἑνὸς μὲ τὰ χέρια τοῦ ἄλλου διὰ πόλεμον.

Οἱ Ἰουδαῖοι θὰ παραταχθοῦν εἰς τὴν Ἱερουσαλὴμ πρὸς μάχην ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν των, θὰ τοὺς νικήσουν καὶ θὰ συγκεντρώσουν ὅλην τὴν δύναμιν τοῦ πλούτου ὅλων τῶν γύρω λαῶν· χρυσίον καὶ ἀργύριον καὶ ἱμάτια εἰς ἀναρίθμητον πλῆθος.

Ἀλλ’ οἱ Ἰουδαῖοι θὰ παραταχθοῦν πρὸς πόλεμον κατὰ τῶν ἐχθρῶν των εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ· ἀφοῦ δὲ τοὺς νικήσουν, θὰ συγκεντρώσουν τὰ πλούσια λάφυρα ὅλων τῶν γύρω ἀπὸ αὐτοὺς ἐχθρικῶν λαῶν: Χρυσάφι, καὶ ἀσῆμι καὶ ἱματισμὸν εἰς πάρα πολὺ μεγάλην ποσότητα.

Αὐτὴ θὰ εἶναι ἡ τρομερὰ καταστροφὴ τῶν ἵππων, τῶν ἡμιόνων καὶ τῶν καμήλων, τῶν ὄνων καὶ ὅλων τῶν ἄλλων κτηνῶν, ποὺ εὑρίσκοντο εἰς τὰ στρατόπεδα τῶν ἐχθρῶν κατὰ τὴν μεγάλην ἐκείνην ἡμέραν τῆς καταστροφῆς των.

Παρομοία θὰ εἶναι καὶ ἡ καταστροφὴ τῶν ἵππων, τῶν ἡμιόνων, τῶν καμήλων, τῶν ὄνων καὶ ὅλων τῶν ἄλλων κτηνῶν, τὰ ὁποῖα εὑρίσκοντο εἰς τὰ ἐχθρικὰ ἐκεῖνα στρατόπεδα κατὰ τὸν χρόνον τῆς μεγάλης αὐτῆς καταστροφῆς.

Θὰ συμβῇ δὲ καὶ τοῦτο· ὅσοι ἀπὸ τοὺς ἐθνικούς, ποὺ ἐπῆλθαν ἐναντίον τῆς Ἱερουσαλήμ, ἐπιζήσουν ἀπὸ τὴν καταστροφήν, θὰ ἀνεβαίνουν κάθε ἔτος, διὰ νὰ προσκυνοῦν τὸν βασιλέα Κύριον καὶ παντοκράτορα, καὶ νὰ ἑορτάζουν τὴν ἑορτὴν τῆς Σκηνοπηγίας.

Τότε θὰ συμβῇ τοῦτο: Ὅσοι ἀπομείνουν καὶ δὲν ἐξολοθρευθοῦν ἀπὸ ὅλα τὰ ἔθνη, τὰ ὁποῖα ἐπετέθησαν κατὰ τῆς Ἱερουσαλήμ, θὰ ἀνεβαίνουν κάθε ἔτος διὰ νὰ προσκυνήσουν τὸν βασιλέα Κύριον Παντοκράτορα καὶ νὰ ἑορτάζουν τὴν ἑορτὴν τῆς Σκηνοπηγίας.

Ὅσοι ὅμως ἀπὸ ὅλας τὰς φυλὰς τῆς γῆς δὲν θὰ ἀναβοῦν, διὰ νὰ προσκυνήσουν τὸν βασιλέα Κύριον παντοκράτορα, αὐτοὶ θὰ προστεθοῦν εἰς ἐκείνους, ποὺ κατεστράφησαν.

Θὰ συμβῇ δὲ τοῦτο: Ὅσοι ἀπὸ ὅλες τὶς φυλὲς τῆς γῆς δὲν θὰ ἀνεβοῦν εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, διὰ νὰ προσκυνήσουν τὸν βασιλέα Κύριον Παντοκράτορα, θὰ προστεθοῦν καὶ αὐτοὶ εἰς τοὺς ἐθνικοὺς ἐκείνους ποὺ κατεστράφησαν.

Ἐὰν δὲ κάποια φυλὴ ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον δὲν ἀναβῇ καὶ δὲν ἔλθῃ ἐκεῖ εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, τότε ἐναντίον καὶ τῶν ἀνθρώπων τῆς αὐλῆς αὐτῆς θὰ ἐπέλθῃ καταστροφή, μὲ τὴν ὁποίαν θὰ κτυπήσῃ ὁ Κύριος ὅλα τὰ ἔθνη, ὅσα δὲν θὰ ἀναβοῦν, διὰ νὰ ἑορτάσουν τὴν ἑορτὴν τῆς Σκηνοπηγίας εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ.

Ἐὰν δὲ ἡ φυλὴ τῶν Αἰγυπτίων δὲν ἀνέβη καὶ δὲν ἔλθῃ εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα (διὰ να προσκυνήσῃ τὸν Κύριον καὶ ἑορτάσῃ τὴν ἑορτὴν τῆς Σκηνοπηγίας), τότε καὶ ἐναντίον αὐτῶν θὰ ἔλθῃ ἡ καταστροφή, μὲ τὴν ὁποίαν θὰ κτυπήσῃ ὁ Κύριος ὅλα τὰ ἔθνη, ὅσα δὲν ἀνεβοῦν διὰ νὰ ἑορτάσουν τὴν ἑορτὴν τῆς Σκηνοπηγίας.

Αὐτὴ θὰ εἶναι ἡ ἁμαρτία καὶ ἡ τιμωρία τῆς ἁμαρτίας τῆς Αἰγύπτου καὶ ὅλων τῶν ἄλλων ἐθνῶν, ὅσα δὲν θὰ ἀναβοῦν νὰ ἑορτάσουν τὴν ἑορτὴν τῆς Σκηνοπηγίας.

Αὐτὴ θὰ εἶναι ἡ τιμωρία τῆς ἁμαρτίας τῶν Αἰγυπτίων καὶ ἡ τιμωρία τῆς ἁμαρτίας ὅλων τῶν ἐθνῶν, τὰ ὁποῖα δὲν θὰ ἀνεβοῦν εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα διὰ νὰ ἑορτάσουν τὴν ἑορτὴν τῆς Σκηνοπηγίας.

Κατὰ τὴν περίοδον ἐκείνην, κάθε χρυσοῦν ἢ ἀργυροῦν κόσμημα εἰς τὸν χαλινὸν τοῦ ἵππου θὰ εἶναι ἀφιερωμένον εἰς τὸν Κύριον τὸν παντοκράτορα καὶ οἱ λέβητες θὰ εἶναι ἀφιερωμένοι εἰς τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου, ὅπως ἐπίσης καὶ αἱ φιάλαι, ποὺ χρησιμοποιοῦνται διὰ τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων.

Κατὰ τὴν ἱστορικὴν ἐκείνην ἡμέραν κάθε στόλισμα (κωδωνίσκος) εἰς τὸ χαλινάρι τοῦ ἵππου θὰ θεωρῆται καὶ θὰ ὀνομάζεται ὡς ἀφιερωμένον εἰς τὸν παντοκράτορα Κύριον. Καὶ οἱ λέβητες (δοχεῖα) εἰς τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου θὰ εἶναι ἅγιοι, ἀφιερωμένοι εἰς τὸν Κύριον, ὅπως οἱ φιάλες, διὰ τῶν ὁποίων ὁ ἱερεὺς λαμβάνει τὸ αἷμα τῶν θυσιῶν, καὶ οἱ ὁποῖες χρησιμοποιοῦνται διὰ τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων.

Ἀλλὰ καὶ κάθε λέβης εἰς τὴν πόλιν τῆς Ἱερουσαλὴμ καὶ εἰς τὴν περιοχὴν τῆς Ἰουδαίας, θὰ εἶναι ἅγιος, ἀφιερωμένος εἰς τὸν Κύριον τὸν παντοκράτορα. Καὶ ὅλοι ὅσοι ἔρχονται, διὰ νὰ προσφέρουν θυσίαν, θὰ παίρνουν ὁποιονδήποτε ἀπὸ τοὺς λέβητας καὶ θὰ βράσουν ἕντος αὐτῶν τὰ κρέατα τῆς θυσίας. Δὲν θὰ ὑπάρχῃ πλέον ἀσεβὴς Χαναναῖος εἰς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου παντοκράτορος κατὰ τὴν περίοδον ἐκείνην.

Ἀλλὰ καὶ κάθε λέβης (δοχεῖον) εἰς τὴν πόλιν τῆς Ἱερουσαλὴμ καὶ γενικώτερα εἰς τὴν Ἰουδαίαν θὰ θεωρῆται καὶ θὰ ὀνομάζεται ὡς ἀφιερωμένος εἰς τὸν παντοκράτορα Κύριον. Ὅλοι δέ, ὅσοι ἐπιθυμοῦν νὰ θυσιάσουν, θὰ ἔρχωνται καὶ θὰ παίρνουν ὁποιοδήποτε ἀπὸ τὰ δοχεῖα αὐτὰ καὶ θὰ βράζουν εἰς αὐτὰ τὰ κρέατα τῶν θυσιῶν. Καὶ πλέον δὲν θὰ ὑπάρχῃ ἀσεβὴς ἔμπορος Χαναναῖος (ἢ κατ’ ἄλλους: Ἀσεβὴς καὶ παράνομος) ἐγκατεστημένος εἰς τὸν ναὸν τοῦ παντοκράτορος Κυρίου κατὰ τὴν ἱστορικὴν καὶ μακαρίαν ἐκείνην ἡμέραν.