Πρὸς Φιλιππησίους

Ἐγὼ ὁ Παῦλος καὶ ὁ Τιμόθεος, δοῦλοι τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἀπευθυνόμεθα σ’ ὅλους τοὺς ἀφιερωμένους στὸν Ἰησοῦ Χριστό, ποὺ κατοικοῦν στοὺς Φιλίππους, μαζὶ μὲ τοὺς ἐπισκόπους καὶ τοὺς διακόνους.

Ἐγώ ὁ Παῦλος καὶ ὁ Τιμόθεος, δοῦλοι τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, γράφομεν τὴν ἐπιστολὴν αὐτὴν εἰς ὅλους τοὺς πιστούς, ποὺ ἔχουν προορισμὸν νὰ διατηροῦνται εἰς τὴν ἁγιότητα διὰ μέσου τῆς ἑνώσεώς των μὲ τὸν Ἰησοῦν Χριστὸν καὶ οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται εἰς τὴν πόλιν τῶν Φιλίππων, μαζὶ μὲ τοὺς ἐπισκόπους καὶ διακόνους των.

Ἡμεῖς, ὁ Παῦλος καὶ ὁ Τιμόθεος, δοῦλοι τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, εἰς ὅλους τοὺς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ πιστοὺς Χριστιανούς, ποὺ εὑρίσκονται εἰς τοὺς Φιλίππους μαζῆ μὲ τοὺς ἐπισκόπους καὶ τοὺς διακόνους,

Χάρι νὰ εἶναι σὲ σᾶς καὶ εὐλογία ἀπὸ τὸ Θεὸ πατέρα μας καὶ τὸν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό.

Εἴθε νὰ εἶναι εἰς σᾶς ἡ χάρις καὶ ἡ εἰρήνη ἀπὸ τὸν Θεόν Πατέρα μας καὶ τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν.

εὐχόμεθα νὰ εἶναι εἰς σᾶς ἡ χάρις καὶ ἡ εἰρήνη ἀπὸ τὸν Θεὸν καὶ Πατέρα μας καὶ ἀπὸ τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν.

Εὐχαριστῶ τὸ Θεό μου κάθε φορὰ ποὺ σᾶς ἐνθυμοῦμαι.

Εὐχαριστῶ τὸν Θεόν μου κάθε φοράν, ποὺ σᾶς ἐνθυμοῦμαι.

Εὐχαριστίας ἀναπέμπω εἰς τὸν Θεόν μου κάθε φοράν, ποὺ σᾶς ἐνθυμοῦμαι.

Πάντοτε σὲ κάθε προσευχή μου προσεύχομαι γιὰ ὅλους σας μὲ χαρὰ

Καὶ σᾶς ἐνθυμοῦμαι πάντοτε εἰς κάθε προσευχὴν καὶ δέησίν μου καὶ μὲ χαρὰν διὰ τὴν πρόοδόν σας παρακαλῶ τὸν Θεόν δι’ ὅλους σας.

Πάντοτε, εἰς κάθε μου δέησιν, μὲ χαρὰν παρακαλῶ καὶ ἱκετεύω τὸν Θεὸν δι’ ὅλους σας, νὰ προοδεύετε εἰς τὴν κατὰ Χριστὸν πίστιν καὶ ζωήν.

λόγῳ τῆς συμμετοχῆς σας στὸ ἔργο τοῦ εὐαγγελίου ἀπὸ τὴν πρώτη ἡμέρα μέχρι τώρα.

Καὶ εὐχαριστῶ τὸν Θεὸν διὰ τὴν συμμετοχήν σας εἰς τὴν νέαν ζωὴν τοῦ εὐαγγελίου καὶ εἰς τὸ ἔργον τῆς διαδόσεως αὐτοῦ ἀπὸ τὴν πρώτην ἡμέραν ποὺ ἐπιστεύσατε ἕως τώρα.

Εὐχαριστῶ τὸν Θεὸν διὰ τὴν συμμετοχήν σας εἰς τὴν χάριν τοῦ Εὐαγγελίου καὶ εἰς τὸ ἔργον τῆς διαδόσεώς του ἀπὸ τὴν πρώτην ἡμέραν, ποὺ ἐπιστεύσατε μέχρι σήμερον.

Καὶ ἔχω αὐτὴ τὴν πεποίθησι, ὅτι ἐκεῖνος, ποὺ ἄρχισε σὲ σᾶς ἔργο ἀγαθό, θὰ τὸ ἀποτελειώσῃ μέχρι τὴν ἡμέρα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Ἔχω δὲ πεποίθησιν εἰς τοῦτο ἀκριβῶς, ὅτι δηλαδὴ ὁ Θεός, ποὺ ἤρχισεν εἰς σᾶς τὸ ἀγαθὸν αὐτὸ ἔργον καὶ σᾶς ἐφώτισε διὰ νὰ λάβετε μέρος εἰς τὸ εὐαγγέλιον, αὐτὸς θὰ τὸ φέρῃ εἰς τέλειον πέρας καὶ θὰ τὸ φυλάξῃ σῶον μέχρι τῆς ἡμέρας τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἔλθῃ νὰ κρίνῃ τὸν κόσμον.

Εἶμαι δὲ βέβαιος εἰς τοῦτο ἀκριβῶς, ὅτι δηλαδὴ ὁ Θεός, ποὺ ἤρχισεν εἰς σᾶς τὸ ἀγαθὸν αὐτὸ ἔργον τῆς σωτηρίας σας καὶ τῆς συμμετοχῆς σας εἰς τὴν νέαν ζωὴν τοῦ Εὐαγγελίου, θὰ τὸ φέρῃ εἰς ἄρτιον καὶ τέλειον πέρας μέχρι τῆς μεγάλης ἐκείνης ἡμέρας, τῆς δευτέρας παρουσίας τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Καὶ εἶναι δικαιολογημένο σὲ μένα νὰ ἔχω αὐτὸ τὸ φρόνημα γιὰ ὅλους σας, διότι σᾶς ἔχω στὴν καρδιά μου. Διότι, καὶ ὅταν εἶμαι φυλακισμένος, καὶ ὅταν δικάζωμαι καὶ ὑπερασπίζω τὴν ἀλήθεια τοῦ εὐαγγελίου, ὅλοι σας συμμετέχετε στὴ χάρι ποὺ μοῦ δόθηκε (νὰ πάσχω γιὰ τὸ εὐαγγέλιο).

Καὶ εἶναι δίκαιον καὶ ἐπιβεβλημένον εἰς ἐμὲ νὰ ἔχω τὸ φρόνημα αὐτὸ δι’ ὅλους σας, ἐπειδὴ σᾶς ἔχω εἰς τὴν καρδίαν μου καὶ σᾶς ἀγαπῶ πολύ. Σᾶς ἀγαπῶ δὲ πολύ, διότι καὶ εἰς τὰ δεσμά μου καὶ εἰς τὴν ἀπολογίαν μου καὶ εἰς τὴν ἐπιβεβαίωσιν τοῦ κηρύγματός μου, τὴν ὁποίαν ἔκαμα μὲ τὴν γενναίαν ὑπομονὴν τῶν δοκιμασιῶν μου διὰ τὸ εὐαγγέλιον, εἶσθε ὅλοι συμμέτοχοι μαζί μου. Ἐφ’ ὅσον δὲ καὶ σεῖς ὑπομένετε δοκιμασίας διὰ τὸ εὐαγγέλιον, εἶσθε συμμέτοχοι, καὶ εἰς τὴν χάριν, ποὺ μὲ ἐνισχύει εἰς τοὺς πειρασμοὺς αὐτούς.

Καὶ εἶναι δι’ ἐμὲ ὀρθὸν καὶ δίκαιον νὰ ἔχω αὐτὸ τὸ καλὸν φρόνημα δι’ ὅλους σας, ἐπειδὴ τρέφω πρὸς σᾶς πολλὴν ἀγάπην καὶ σᾶς ἔχω μέσα εἰς τὴν καρδία μου. Διότι σεῖς καὶ εἰς τὰ δεσμὰ τῆς φυλακῆς μου καὶ εἰς τὴν ἀπολογίαν μου ἐνώπιον τῶν δικαστῶν καὶ εἰς τὴν ἐπιβεβαίωσιν τοῦ Εὐαγγελικοῦ μου κηρύγματος μὲ τὸν βίον μου γενικῶς καὶ εἰδικώτερον μὲ τὴν ὑπομονὴν εἰς τὰς σημερινὰς θλίψεις μου, εἶσθε ὅλοι συμμέτοχοι μαζῆ μου εἰς τὸ Εὐαγγέλιον καὶ εἰς τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ, ποὺ μὲ ἐνισχύει.

Μάρτυς μου δὲ εἶναι ὁ Θεός, ὅτι πολὺ σᾶς ἀγαπῶ ὅλους σας μὲ ἀγάπη Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Ναί· σᾶς ἔχω εἰς τὴν καρδίαν μου. Διότι εἶναι μάρτυς μου ὁ Θεός, πόσον πολὺ σᾶς ποθῶ καὶ σᾶς ἀγαπῶ ὅλους μὲ τὴν καρδία μου, ποὺ εἶναι ἐξ ὁλοκλήρου ἀφιερωμένη καὶ ταυτισμένη πρὸς τὸν Ἰησοῦν Χριστόν.

Διότι εἶναι μάρτυς μου ὁ Θεός, πόσον πολὺ σᾶς ποθῶ καὶ σᾶς ἀγαπῶ μὲ τὴν καρδίαν μου, ἡ ὁποία ἀνήκει ἐξ ὁλοκλήρου εἰς τὸν Χριστόν.

Καὶ ἡ προσευχή μου εἶναι αὐτή, ἡ ἀγάπη σας ὅλο καὶ περισσότερο νὰ μεγαλώνῃ, καὶ νὰ συνοδεύεται ἀπὸ βαθειὰ γνῶσι καὶ φρόνησι,

Καὶ τοῦτο ἀκόμη προσεύχομαι, ἡ ἀγάπη, ποὺ ἔχετε πρὸς τὸν Θεόν καὶ μεταξύ σας, νὰ περισσεύῃ ὁλονὲν περισσότερον. Νὰ συνοδεύεται δὲ καὶ μὲ πλήρη γνῶσιν καὶ μὲ πᾶσαν διάκρισιν,

Ἀκόμη δὲ προσεύχομαι καὶ διὰ τοῦτο· ἡ ἀγάπη σας πρὸς τὸν Θεὸν καὶ μεταξύ σας νὰ αὐξάνῃ καὶ νὰ πλεονάζῃ μὲ πλήρη καὶ καθαρὰν γνῶσιν τῆς ἀληθείας, μὲ κατανόησιν καὶ σύνεσιν,

γιὰ νὰ καταλαβαίνετε τὶς διαφορές (γιὰ νὰ διακρίνετε τὸ καλὸ ἀπὸ τὸ κακό, καὶ τὸ ἀνώτερο ἀπὸ τὸ κατώτερο), γιὰ νὰ εἶσθε καθαροὶ καὶ ἄψογοι τὴν ἡμέρα τοῦ Χριστοῦ,

ὥστε νὰ διακρίνετε ὀρθῶς τὰς διαφορὰς ἐπὶ τῶν ἠθικῶν ζητημάτων, διὰ νὰ εἶσθε γνήσιοι καὶ σωστοὶ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, καὶ μὴ δίδετε ἀφορμὴν προσκόμματος καὶ ἁμαρτίας εἰς τοὺς ἀνθρώπους καὶ νὰ εὑρεθῆτε τέτοιοι κατὰ τὴν ἡμέραν του Χριστοῦ, ὅταν θὰ ἔλθῃ νὰ κρίνῃ τὸν κόσμον.

ὥστε νὰ ἐρευνᾶτε καὶ νὰ διακρίνετε ὀρθῶς τὰ συμφέροντα καὶ τὰ ἄριστα, διὰ νὰ εἶσθε γνήσιοι καὶ ἀκέραιοι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, χωρὶς οὔτε οἱ ἴδιοι νὰ προσκόπτετε οὔτε εἰς τοὺς ἄλλους νὰ παραθέτετε πρόσκομμα, ἀθῶοι καὶ ἄμεμπτοι κατὰ τὴν μεγάλην ἡμέραν τῆς παρουσίας τοῦ Χριστοῦ.

πλήρεις ἀπὸ καρποὺς ἀρετῆς, ποὺ παράγονται διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, γιὰ νὰ δοξάζεται καὶ νὰ ὑμνῆται ὁ Θεός.

Νὰ εἶσθε τότε γεμᾶτοι ἀπὸ καρπούς, τοὺς ὁποίους παράγει ἡ ἀρετὴ καὶ οἱ ὁποῖοι κατορθώνονται διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ πρὸς δόξαν καὶ ἔπαινον τοῦ Θεοῦ.

Γεμᾶτοι ἀπὸ τοὺς καρποὺς τῆς ἀρετῆς, οἱ ὁποῖοι ἐπιτυγχάνονται μὲ τὴν χάριν καὶ τὴν δύναμιν τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ πρὸς δόξαν καὶ ἔπαινον τοῦ Θεοῦ.

Θέλω δὲ νὰ γνωρίζετε, ἀδελφοί, ὅτι, ὅσα μοῦ συνέβησαν, συνετέλεσαν περισσότερο στὴν πρόοδο τοῦ εὐαγγελίου.

Θέλω δὲ νὰ γνωρίζετε, ἀδελφοί, ὅτι ἐκεῖνα τὰ δυσάρεστα, ποὺ μοῦ συνέβησαν, μᾶλλον συνετέλεσαν εἰς πρόοδον τῆς διαδόσεως τοῦ εὐαγγελίου.

Θέλω δέ, ἀδελφοί μου, νὰ γνωρίζετε, ὅτι τὰ κατ’ ἐμὲ (καὶ αὐτὰ τὰ πολλὰ καὶ δυσάρεστα ποὺ μοῦ συνέβησαν) ἐβοήθησαν μᾶλλον καὶ συνετέλεσαν εἰς τὴν ἐπέκτασιν τοῦ Εὐαγγελικοῦ κηρύγματος,

Διότι ἡ φυλάκισί μου ἔγινε γνωστὴ γιὰ τὴ δόξα τοῦ Χριστοῦ σὲ ὅλο τὸ πραιτώριο καὶ σὲ ὅλους τοὺς ἄλλους,

Οὕτως ὥστε ἔγινε φανερὸν μεταξὺ ὅλης τῆς φρουρᾶς τῶν πραιτωριανῶν καὶ εἰς ὅλους τοὺς ἄλλους κύκλους τῶν κατοίκων τῆς Ρώμης, ὅτι ἐξ αἰτίας τῆς πίστεως καὶ τῆς σχέσεώς μου μὲ τὸν Χριστὸν ἐρρίφθην εἰς τὴν φυλακὴν δεμένος.

διότι ἡ φυλακὴ καὶ τὰ δεσμά, ποὺ ὑπομένω ἐξ αἰτίας τῆς πίστεώς μου πρὸς τὸν Χριστόν, ἔγιναν γνωστὰ καὶ φανερὰ εἰς ὅλην τὴν φρουρὰν τοῦ Πραιτωρίου καὶ εἰς τοὺς ἄλλους κατοίκους τῆς Ρώμης.

καὶ οἱ περισσότεροι ἀπὸ τοὺς ἀδελφούς, μὲ τὴ χάρι τοῦ Κυρίου ἀντλώντας θάρρος ἀπὸ τὰ δεσμά μου, ἀποφασίζουν νὰ κηρύττουν περισσότερο τὸ λόγο χωρὶς φόβο.

Καὶ οἱ περισσότεροι ἀπὸ τοὺς ἀδελφοὺς ἐνισχύθησαν εἰς τὴν πίστιν τους πρὸς τὸν Κύριον καὶ ἀπέκτησαν θάρρος ἀπὸ τὰ δεσμὰ καὶ τὴν φυλάκισίν μου, ὥστε νὰ ἔχουν τώρα περισσοτέραν τόλμην διὰ νὰ κηρύττουν ἄφοβα τὸν λόγον τοῦ εὐαγγελίου.

Καὶ ἔτσι οἱ πλεῖστοι ἀπὸ τοὺς ἐν Κυρίῳ ἀδελφοὺς ἐνισχύθησαν εἰς τὴν πίστιν καὶ ἀπέκτησαν θάρρος ἀπὸ τὰ δεσμὰ καὶ τὴν φυλακήν μου, ὥστε νὰ ἔχουν τώρα μεγαλυτέραν τόλμην, διὰ νὰ κηρύττουν χωρὶς φόβον τὸν λόγον τοῦ Εὐαγγελίου.

Ὑπάρχουν βεβαίως καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι κηρύττουν τὸ Χριστὸ ἀπὸ φθόνο καὶ ἀνταγωνιστικὴ διάθεσι, ἀλλ’ ὑπάρχουν καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι κηρύττουν ἀπὸ ἀγαθὴ διάθεσι·

Καὶ μερικοὶ μὲν κηρύττουν τὸν Χριστὸν καὶ ἕνεκα φθόνου καὶ ἔριδος πρὸς ἐμέ, ἐπειδὴ δὲν ἀνέχονται τὴν ἐπιρροήν μου, μερικοὶ δὲ κηρύττουν καὶ ἀπὸ ἀγαθὴν καρδίαν καὶ πρόθεσιν.

Καὶ μερικοὶ μὲν κηρύττουν τὸν Χριστὸν ἔνεκα φθόνου πρὸς ἐμὲ (δημιουργοῦντες ἀντιθέσεις καὶ φιλονεικίας μὲ τὸν σκοπὸν νὰ μὲ βλάψουν) Μερικοὶ ὅμως κηρύττουν τὸν Χριστὸν ἀπὸ ἀγαθὴν διάθεσιν καὶ καρδίαν.

οἱ μὲν κηρύττουν τὸ Χριστὸ ἀπὸ ἀντίδρασι, ὄχι ἀπὸ ἁγνὰ ἐλατήρια, διότι νόμίζουν, ὅτι προσθέτουν θλῖψι στὰ δεσμά μου·

Ἄλλοι μὲν ἀπὸ φατριασμὸν καὶ κομματισμὸν κηρύττουν τὸν Χριστόν, ὄχι εἰλικρινῶς καὶ μὲ ἁγνὰ ἐλατήρια, ἀλλὰ διότι φαντάζονται, ὅτι θὰ προσθέσουν θλῖψιν καὶ μεγαλυτέρους κινδύνους εἰς τὴν φυλάκισίν μου.

Ἄλλοι, μέν, λοιπόν, ἀπὸ φατριασμὸν καὶ ἰδιοτέλειαν κηρύττουν τὸν Χριστόν, ὄχι ἀπὸ ἁγνὰ καὶ εἰλικρινῆ ἐλατήρια, ἀλλὰ διότι νομίζουν ὅτι ἔτσι θὰ προσθέσουν μεγαλυτέραν θλῖψιν εἰς τὴν φυλάκισίν μου.

οἱ δὲ ἀπὸ ἀγάπη, διότι ἀναγνωρίζουν, ὅτι εἶμαι ὑπόδικος γιὰ τὸ εὐαγγέλιο.

Ἄλλοι δὲ κηρύττουν ἐξ ἀγάπης, ἐπειδὴ ἠξεύρουν καλά, ὅτι ἔχω προορισμὸν καὶ ἀποστολὴν νὰ ἀπολογοῦμαι καὶ ὑπερασπίζω τὸ εὐαγγέλιον καὶ ἐκ συμπαθείας πρὸς τὰ δεσμά μου φιλοτιμοῦνται νὰ ὑποβοηθοῦν τὸ ἔργον τῆς ἀποστολῆς μου.

Ἄλλοι δὲ κηρύττουν ἀπὸ ἀγάπην, γνωρίζοντες ὅτι ἐγὼ ζῶ καὶ ὑπάρχω διὰ νὰ ἀπολογοῦμαι, νὰ ὑπερασπίζω καὶ νὰ διαδίδω τὸ Εὐαγγέλιον.

Τί δὲ νὰ εἰποῦμε; Βεβαίως μὲ κάθε τρόπο, εἴτε ὑποκριτικὰ εἴτε ἀληθινά, ὁ Χριστὸς κηρύσσεται. Καὶ γι’ αὐτὸ χαίρω, ἀλλὰ καὶ θὰ χαίρω.

Ἰδοὺ λοιπόν, διατί σᾶς εἶπα, ὅτι αἱ θλίψεις, ποὺ περνῶ, συνετέλεσαν εἰς τὴν πρόοδον τοῦ εὐαγγελίου. Διότι τί πρόκειται νὰ συμβῇ; Τίποτε ἄλλο ἐκτὸς τοῦ ὅτι μὲ κάθε τρόπον, εἴτε ὑποκριτικῶς καὶ μὲ προσχήματα, εἴτε εἰλικρινῶς καὶ μὲ εὐθύτητα, ὁ Χριστὸς κηρύττεται. Καὶ διὰ τὸ γεγονὸς τοῦτο χαίρω, ἀλλὰ καὶ θὰ χαίρω.

Ἀλλὰ τί πειράζει; Ἐν πάσῃ περιπτώσει, εἴτε μὲ πρόφασιν εἴτε μὲ εἰλικρινῆ διάθεσιν, ὁ Χριστὸς κηρύττεται εἰς τὴν Ρώμην. Καὶ δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς τὸ γεγονὸς χαίρω, ἀλλὰ καὶ θὰ χαίρω.

Διότι γνωρίζω, ὅτι αὐτὸ θὰ ἀποβῇ σὲ σωτηρία μου μὲ τὴν προσευχή σας καὶ τὴ βοήθεια τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ

Θὰ χαίρω δέ, διότι γνωρίζω, ὅτι τοῦτο, τὸ νὰ ἐπαυξάνωνται δηλαδὴ αἱ θλίψεις μου διὰ τὴν πρόοδον τοῦ εὐαγγελίου, θὰ ἀποβῇ εἰς μεγάλην πνευματικήν μου ὠφέλειαν καὶ εἰς σωτηρίαν μου αἰωνίαν ἐν τῷ μέλλοντι. Θά μου ἀποβῇ δὲ εἰς ὠφέλειαν διὰ τῆς δεήσεώς σας καὶ διὰ τῆς ἀφθόνου χάριτος καὶ βοηθείας τοῦ Πνεύματος, τὸ ὁποῖον ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς μᾶς παρέχει.

Διότι γνωρίζω καλὰ ὅτι τοῦτο, τὸ νὰ αὐξάνωνται αἱ θλίψεις μου καὶ νὰ διαδίδεται ἐξ αἰτίας μου τὸ Εὐαγγέλιον, θὰ μοῦ ἀποβῇ εἰς πνευματικὴν ὠφέλειαν καὶ σωτηρίαν διὰ τῆς προσευχῆς σας, διὰ τῆς χάριτος καὶ τῶν δωρεῶν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τὸ ὁποῖον ὁ Χριστὸς μᾶς δίδει.

σύμφωνα μὲ τὴν προσδοκία καὶ τὴν ἐλπίδα μου, ὅτι σὲ καμμία περίπτωσι δὲν θὰ καταισχυνθῶ, ἀλλ’ ὅπως πάντοτε, ἔτσι καὶ τώρα θὰ δοξασθῇ ὁ Χριστὸς διὰ τοῦ σώματός μου μὲ κάθε τιμή, εἴτε δηλαδὴ μὲ τὴ ζωὴ εἴτε μὲ τὸ θάνατο.

Καὶ ἡ σωτηρία μου αὐτὴ θὰ εἶναι σύμφωνος πρὸς τὴν σφοδρὰν καὶ σταθερὰν προσδοκίαν καὶ ἐλπίδα μου, ὅτι δὲν θὰ ἐντροπιασθῶ εἰς τίποτε καὶ δὲν θὰ ἀποδειχθῶ φαντασιόπληκτος διὰ τῆς διαψεύσεως τῶν ἐλπίδων μου. Ἀλλ’ ὅπως πάντοτε, ἔτσι καὶ τώρα μὲ πᾶσαν ἀφοβίαν καὶ θάρρος ἐκ μέρους μου θὰ μεγαλυνθῇ καὶ θὰ δοξασθῇ ὁ Χριστὸς διὰ τοῦ βασανιζομένου σώματός μου, εἴτε μείνω εἰς τὴν ζωήν, εἴτε θανατωθῶ.

Ἡ πρόοδός μου δὲ αὐτὴ καὶ ἡ αἰωνία σωτηρία μου εἶναι σύμφωνος πρὸς τὴν σφοδρὰν καὶ φλογερὰν προσδοκίαν, τὴν προσμονὴν καὶ ἐλπίδα μου, ὅτι εἰς τίποτε δὲν θὰ ἐντροπιασθῶ, ἀλλά, ὅπως πάντοτε, ἔτσι καὶ τώρα, μὲ κάθε παρρησίαν καὶ ἀφοβίαν θὰ δοξασθῇ ὁ Χριστὸς διὰ τοῦ φυλακισμένου καὶ θλιβομένου αὐτοῦ σώματός μου εἴτε ζήσω εἴτε θανατωθῶ.

Διότι γιὰ μένα ἡ ζωὴ εἶναι ὁ Χριστὸς καὶ ὁ θάνατος εἶναι κέρδος.

Λέγω δὲ εἴτε ζήσω εἴτε θανατωθῶ, διότι εἰς ἐμὲ ζωὴ εἶναι ὁ Χριστός, ἀφοῦ ζῶ τὴν νέαν ζωὴν τοῦ Χριστοῦ καὶ ζῇ ὁ Χριστὸς μέσα μου. Ἀλλὰ καὶ τὸ νὰ ἀποθάνω εἶναι κέρδος, διότι διὰ τοῦ θανάτου θὰ ἐπιτύχω τὴν πλήρη ἕνωσίν μου μὲ τὸν Χριστόν.

Ἄλλωστε δι’ ἐμὲ ὅλη μου ἡ ζωὴ εἶναι ὁ Χριστός, ἀφοῦ ζῶ ἐν Χριστῷ καὶ ὁ Χριστὸς ζῇ ἐν ἐμοί. Ἀλλὰ καὶ τὸ νὰ ἀποθάνω εἶναι κέρδος, διότι θὰ ἐκδημήσω ἔτσι πρὸς τὸν οὐρανὸν εἰς πλήρη καὶ τελείαν κοινωνίαν καὶ ἕνωσιν μὲ τὸν Χριστόν.

Καὶ ἐπειδὴ τὸ νὰ ζῶ σωματικῶς, αὐτὸ μοῦ δίνει τὴν εὐκαιρία νὰ κάνω καρποφόρο ἔργο, γι’ αὐτὸ δὲν ξέρω τί νὰ προτιμήσω.

Ἐὰν ὅμως τὸ νὰ ζῶ καὶ νὰ ἐργάζωμαι φέρων τὴν σάρκα μου, ἀποδίδῃ πνευματικὴν ὠφέλειαν καὶ καρπὸν διὰ τῆς ἀσκήσεως τοῦ ἀποστολικοῦ μου ἔργου, τί νὰ προτιμήσω δὲν ἠξεύρω.

Ἐὰν ὅμως, τὸ νὰ ζῶ τὴν σωματικὴν αὐτὴν ζωὴν καὶ νὰ συνεχίσω ἐργαζόμενος διὰ τὸ Εὐαγγέλιον, φέρῃ πνευματικὸν καρπὸν εἰς τοὺς πιστοὺς καὶ προάγῃ τὸ ἔργον τοῦ Εὐαγγελίου, τί νὰ προτιμήσω δὲν γνωρίζω.

Κατέχομαι δὲ ἀπὸ τὰ δύο· Ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος ἔχω τὴν ἐπιθυμία νὰ ἀναχωρήσω καὶ νὰ εἶμαι μαζὶ μὲ τὸ Χριστό, διότι αὐτὸ εἶναι ἀσυγκρίτως ἀνώτερο.

Μὲ τραβοῦν δὲ καὶ μὲ κρατοῦν καὶ τὰ δύο, δηλαδὴ καὶ ἡ ἐπιθυμία τῆς ζωῆς καὶ ἡ ἐπιθυμία τοῦ θανάτου. Καὶ ὑπερισχύει ἡ ἐπιθυμία μου νὰ φύγω ἀπὸ τὴν ζωὴν αὐτὴν καὶ νὰ εἶμαι μαζὶ μὲ τὸν Χριστόν. Διότι αὐτὸ εἶναι ἀσυγκρίτως καλύτερον δι’ ἐμέ.

Κυριαρχοῦμαι δὲ καὶ πιέζομαι ἀπὸ τὰ δύο, καὶ ἀπὸ τὴν ἐπιθυμίαν τῆς ζωῆς καὶ ἀπὸ τὴν ἐπιθυμίαν τοῦ θανάτου. Ὑπερισχύει δὲ μέσα μου ἡ ἐπιθυμία νὰ ἐκδημήσω ἀπὸ τὴν ζωὴν αὐτὴν καὶ νὰ εἶμαι μαζῆ μὲ τὸν Χριστό, διότι αὐτὸ ἄλλωστε εἶναι ἀσυγκρίτως καλύτερον δι’ ἐμέ.

Ἀλλ’ ἀπὸ τὸ ἄλλο μέρος τὸ νὰ παραμείνω στὸ σῶμα εἶναι ἀναγκαιότερο γιὰ σᾶς.

Τὸ νὰ παραμείνω ὅμως μὲ τὸ σῶμα εἰς τὴν παροῦσαν ζωὴν εἶναι ἀναγκαιότερον διὰ τὴν πνευματικήν σας ὠφέλειαν.

Τὸ νὰ παραμείνω ὅμως μὲ τὸ σῶμα μου εἰς τὴν παροῦσαν ζωὴν εἶναι ἀναγκαιότερον διὰ σᾶς, ἐπειδὴ θὰ ἐξυπηρετῇ τὴν πνευματικήν σας ὠφέλειαν.

Γνωρίζω δὲ μὲ πεποίθησι αὐτό, ὅτι θὰ μείνω καὶ θὰ παραμείνω μαζὶ μὲ ὅλους σας γιὰ τὴ δική σας προκοπὴ καὶ πρόοδο τῆς πίστεως.

Καὶ μὲ ἀδίστακτον πεποίθησιν γνωρίζω τοῦτο, ὅτι θὰ μείνω εἰς τὴν παροῦσαν ζωὴν καὶ θὰ συμπαραμείνω μαζὶ μὲ ὅλους σας διὰ τὴν πρόοδον τῆς πίστεώς σας καὶ διὰ τὴν χαράν, ποὺ ἡ πίστις θὰ σᾶς προκαλῇ.

Ἔχων δὲ πεποίθησιν εἰς τὸ τελευταῖον τοῦτο, γνωρίζω ὅτι θὰ μείνω ἀκόμη εἰς τὴν παροῦσαν ζωὴν καὶ θὰ παραμείνω μαζῆ μὲ ὅλους σας, διὰ τὴν πνευματικήν σας πρόοδον καὶ τὴν χαράν, ποὺ σᾶς δίδει ἡ ζωντανὴ πίστις.

Ἔτσι ἡ χαρά σας στὴ σφαῖρα τῆς Πίστεως τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ θὰ εἶναι μεγαλύτερη ἐξ αἰτίας μου, ἐπειδὴ θὰ εἶμαι πάλι μαζί σας.

Καὶ θὰ μείνω εἰς τὴν παροῦσαν ζωήν, διὰ νὰ περισσεύῃ ἐξ αἰτίας μου τὸ καύχημά σας. Καὶ τὸ καύχημά σας αὐτὸ δὲν θὰ εἶναι καύχημα ἀνθρωπίνης ματαιοδοξίας καὶ ἀλαζονείας, ἀλλὰ καύχημα, ποὺ θὰ στηρίζεται εἰς τὴν ἕνωσίν σας μὲ τὸν Ἰησοῦν Χριστὸν καὶ εἰς τὴν πλήρη καὶ βαθεῖαν ἀναγνώρισιν, ὅτι κάθε καλόν, ποὺ ἔχετε, ἀπὸ αὐτὸν τὸ ἔχετε καὶ εἰς αὐτὸν ὀφείλεται ἡ δόξα. Καὶ θὰ περισσεύῃ τὸ καύχημα τοῦτο καὶ διὰ τῆς ἰδικῆς μου παρουσίας, ὅταν ἔλθω πάλιν εἰς σᾶς καὶ συντελῶ καὶ ἐγὼ εἰς τὴν πρόοδόν σας.

Καὶ θὰ μείνω μαζῆ σας, διὰ νὰ αὐξάνῃ καὶ πλεονάζῃ τὸ ἱερὸν καύχημά σας ἐν τῷ Ἰησοῦ Χριστῷ ἐξ αἰτίας τῆς ἰδικῆς μου πάλιν παρουσίας καὶ ἐργασίας εἰς σᾶς.

Ἀλλὰ νὰ ζῆτε ἀξίως τοῦ εὐαγγελίου τοῦ Χριστοῦ, ὥστε, εἴτε ἔλθω καὶ σᾶς δῶ, εἴτε εἶμαι ἀπών καὶ ἀκούσω γιὰ σᾶς, νὰ δῶ καὶ νὰ ἀκούσω, ὅτι εἶσθε σταθεροὶ μὲ ἕνα πνεῦμα, καὶ μὲ μιὰ ψυχὴ ὅλοι μαζὶ ἀγωνίζεσθε γιὰ τὴν πίστι τοῦ εὐαγγελίου,

Μόνον φροντίζετε ἐν τῷ μεταξὺ νὰ συμπεριφέρεσθε καὶ νὰ ζῆτε κατὰ τρόπον ἄξιον τοῦ εὐαγγελίου, τὸ ὁποῖον κηρύττει τὸν Χριστόν. Νὰ ζῆτε ὡς πολῖται τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν, ὥστε εἴτε ὅταν ἔλθω καὶ σᾶς ἴδω, εἴτε ὅταν ἀπουσιάζω καὶ ἀκούσω εἰδήσεις διὰ σᾶς, νὰ ἴδω καὶ νὰ ἀκούσω, ὅτι στέκεσθε εἰς τὴν παράταξιν τῶν στρατιωτῶν τοῦ Κυρίου μὲ ἕνα φρόνημα, μὲ μίαν ψυχὴν καὶ συναγωνίζεσθε διὰ τὴν πίστιν τοῦ εὐαγγελίου,

Μόνον σᾶς παρακαλῶ νὰ πορεύεσθε καὶ νὰ φέρεσθε κατὰ τρόπον ἄξιον τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ Χριστοῦ, ὥστε εἴτε ὅταν ἔλθω καὶ σᾶς ἴδω, εἴτε ὅταν δὲν κατορθώσω νὰ ἔλθω καὶ εἶμαι ἀπών, ἀκούσω ὅμως πληροφορίας διὰ σᾶς, νὰ βεβαιωθῶ ὅτι στέκεσθε καὶ μένετε σταθεροὶ εἰς τὸν πνευματικὸν ἀγῶνα, συναγωνιζόμενοι διὰ τὴν πίστιν τοῦ Εὐαγγελίου ὅλοι μαζῆ μὲ ἕνα φρόνημα καὶ μὲ μία ψυχήν,

και δὲν φοβεῖσθε σὲ τίποτε ἀπὸ τοὺς ἐχθρούς σας. Αὐτὸ γι’ αὐτοὺς μὲν εἶναι σημεῖο, ὅτι θὰ ἀπολεσθοῦν, γιὰ σᾶς δέ, ὅτι θὰ σωθῆτε. Καὶ αὐτὸ εἶναι ἀπὸ τὸ Θεό.

καὶ εἰς τὸν ἀγῶνα σας αὐτὸν δὲν θορυβεῖσθε καὶ δὲν πτοεῖσθε εἰς τίποτε ἀπὸ τοὺς ἀντιπάλους. Ἡ ἀτρόμητος δὲ αὐτὴ στάσις σας εἶναι δι’ αὐτοὺς μὲν ἀπόδειξις, ὅτι θὰ καταλήξουν εἰς τὴν ἀπώλειαν, ἀφοῦ μὲ ὅσα καὶ ἂν σᾶς κάμουν, μάταια ἀγωνίζονται καὶ τίποτε δὲν κατορθώνουν. Διὰ σᾶς δὲ ἡ στάσις σας αὐτὴ εἶναι ἀπόδειξις σωτηρίας αἰωνίας. Καὶ ἡ ἀπόδειξις αὐτὴ καὶ εἰς σᾶς καὶ εἰς ἐκείνους παρέχεται ἀπὸ τὸν Θεόν.

χωρὶς καθόλου νὰ φοβῆσθε καὶ νὰ ταράττεσθε εἰς τίποτε ἀπὸ τοὺς ἀντιπάλους τοῦ Χριστοῦ. Αὐτὴ δὲ ἡ ἀπτόητος καὶ γενναία συμπεριφορά σας εἶναι δι’ αὐτοὺς μὲν ἀπόδειξις, ὅτι θὰ καταλήξουν εἰς τὴν αἰωνίαν ἀπώλειαν, ἀμετανόητοι εἰς τὴν ἀποστασίαν των, διὰ σᾶς δὲ εἶναι ἀπόδειξις αἰωνίας σωτηρίας. Καὶ τοῦτο, τὸ νὰ διώκεσθε ἀπὸ τοὺς ἐχθροὺς τοῦ Εὐαγγελίου καὶ τὸ νὰ κερδίσετε τὴν σωτηρίαν, εἶναι δῶρον Θεοῦ.

Σὲ σᾶς δηλαδὴ δόθηκε τὸ χάρισμα, ὄχι μόνο νὰ πιστεύετε στὸ Χριστό, ἀλλὰ καὶ νὰ πάσχετε γι’ αὐτόν,

Εἶναι δὲ ἀπόδειξις σωτηρίας αἰωνίας διὰ σᾶς, διότι εἰς σᾶς ἐδόθη ὡς χάρις ὄχι μόνον τὸ νὰ πιστεύετε εἰς τὸν Ἰησοῦν Χριστόν, ἀλλὰ καὶ τὸ νὰ πάσχετε ὑπέρ του ὀνόματος τοῦ Χριστοῦ,

Διότι εἰς σᾶς ἔχει δοθῆ ὡς χάρισμα καὶ δῶρον ἀπὸ τὸν Θεόν, ὄχι μόνον τὸ νὰ πιστεύετε εἰς τὸν Χριστόν, ἀλλὰ καὶ νὰ πάσχετε διὰ τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ.

ἔχοντας τὸν αὐτὸν ἀγῶνα, ποὺ εἴδατε σὲ μένα, καὶ ἀκούετε, ὅτι καὶ τώρα ἔχω.

καὶ νὰ ἔχετε τὸν ἴδιον ἀγῶνα μὲ ἐμέ, τέτοιον, ὁποῖον εἴδατε εἰς ἐμέ, ὅταν ἦλθον εἰς τοὺς Φιλίππους, ὅπου καὶ ἐδάρην καὶ ἐφυλακίσθην καὶ ἐδιώχθην, καὶ ὁποῖον ἀκούετε, ὅτι ἔχω καὶ τώρα, ποὺ εἶμαι φυλακισμένος ἐδῶ εἰς τὴν Ρώμην.

Ἔτσι δὲ ἔχετε καὶ τὸν ἴδιον μὲ ἐμὲ ἀγῶνα, τὸν ὁποῖον μὲ εἴδατε νὰ διεξάγω, ὅταν εὑρισκόμην εἰς τοὺς Φιλίππους, ὅπου ἐδάρην καὶ ἐφυλακίσθην, καὶ τὸν ὁποῖον τώρα ἀκούετε, ὅτι ἔχω ἐπίσης εἰς τὴν Ρώμην.

Ὅποιος λοιπὸν εἶναι ἐνθάρρυνσι, ποὺ δίνει ὁ Χριστός· ὅποιος εἶναι παρηγορία ἀπὸ ἀγάπη· ὅποιος εἶναι πνευματικὴ συμμετοχή (ὅποιος ἔχει κατανόησι)· ὅποιος εἶναι εὐσπλαχνία καὶ ἔλεος,

Ἐν ὀνόματι λοιπὸν τῆς πορηγορίας, τὴν ὁποίαν οἱ Χριστιανοὶ ἠμποροῦν νὰ δώσουν ὁ ἕνας εἰς τὸν ἄλλον λόγῳ τῆς κοινωνίας των μὲ τὸν Χριστόν· ἐν ὀνόματι τῆς παραμυθίας ποὺ προέρχεται ἐξ ἀγάπης· ἐὰν μετέχετε καὶ σεῖς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καὶ ἀπηλαύσατε τὰ χαρίσματά του· ἐὰν ἔχετε εὐσπλαγχνίαν καὶ οἰκτιρμοὺς καὶ μὲ συμπονῆτε δι’ ὅσα ὑποφέρω τώρα,

Ἐὰν, λοιπόν, ὦ Φιλιππήσιοι, θέλετε νὰ μὲ παρηγορήσετε τώρα, ποὺ εὑρίσκομαι φυλακισμένος καὶ δέσμιος, ἐὰν ἐπιθυμῆτε μὲ τὴν ἀγάπην σας νὰ μὲ παραμυθήσετε εἰς τὴν θλῖψιν μου, ἐὰν μετέχετε εἰς τὸ αὐτὸ Ἅγιον Πνεῦμα, ποὺ μετέχω καὶ ἐγώ, ἐὰν ἔχετε σπλάγχνα καλωσύνης καὶ οἰκτιρμοὺς καὶ μὲ συμπονῆτε δι’ ὅσα τώρα πάσχω,

κάνετε πλήρη τὴ χαρά μου, ποὺ εἶναι νὰ φρονῆτε τὸ αὐτό, ἔχοντας τὴν αὐτὴ ἀγάπη, ἑνωμένοι ψυχικά, ἐπιδιώκοντας τὸ αὐτό.

γεμίσατε ὅλον τὸ μέτρον τῆς χαρᾶς, ποὺ ἠμπορεῖ νὰ αἰσθανθῇ ἡ καρδία μου. Θὰ πληρωθῇ δὲ τὸ μέτρον τῆς χαρᾶς μου, ἐὰν φροντίσετε νὰ ἔχετε τὰ αὐτὰ ὅλοι φρονήματα καὶ ἰδανικά. Θὰ ἐπιτύχετε δὲ τοῦτο, ἐὰν ἀγαπᾶσθε μεταξύ σας εἰς τὸν αὐτὸν βαθμὸν ὅλοι, καὶ ἐὰν γίνεσθε μία ψυχὴ ὅλοι διὰ τῆς πλήρους μεταξύ σας συμφωνίας, ἔχοντες ὅλοι ἕνα φρόνημα,

κάμετε πλήρη καὶ τελείαν τὴν χαράν μου. Καὶ θὰ ὁλολκληρωθῇ πράγματι ἡ χαρά μου, ἐὰν φροντίζετε καὶ ἀγωνίζεσθε νὰ καλιεργῆτε καὶ κρατῆτε ὅλοι τὸ αὐτὸ φρόνημα, ἔχοντες τὴν ἰδίαν ἀγάπην μεταξύ σας, ἐὰν γίνεσθε σὰν μιὰ ψυχὴ καὶ μιὰ καρδιά, ὅλοι μὲ ἕνα καὶ τὸ αὐτὸ ἀληθινὸν φρόνημα,

Τίποτε νὰ μὴ κάνετε ἀπὸ ἀντιδραστικὴ καὶ προκλητικὴ διάθεσι ἢ ἀπὸ κενοδοξία. Ἀλλὰ μὲ τὴν ταπεινοφροσύνη νὰ θεωρῆτε ὁ ἕνας τὸν ἄλλο ἀνώτερό του.

χωρὶς τίποτε νὰ πράττετε ἢ νὰ φρονῆτε ἐκ φατριασμοῦ καὶ ἀντιζηλίας ἢ ἐκ κενοδοξίας. Ἀλλὰ διὰ τῆς ταπεινοφροσύνης νὰ θεωρῇ ὁ καθένας σας τοὺς ἄλλους ὅλους ὑπερτέρους καὶ ἀνωτέρους ἀπὸ τὸν ἑαυτόν του καὶ ὡς τοιούτους νὰ τοὺς σέβεται καὶ νὰ τοὺς τιμᾷ.

χωρὶς τίποτε νὰ πράττετε ἀπὸ φατριασμὸν καὶ ἰδιοτέλειαν ἢ ἀπὸ κενοδοξίαν, ἀλλὰ διὰ τῆς ταπεινοφροσύνης νὰ θεωρῇ ὁ ἔνας τὸν ἄλλον ἀνώτερον ἀπὸ τὸν εὐατόν του καὶ νὰ τὸν τιμᾷ καὶ νὰ τὸν σέβεται.

Νὰ μὴ φροντίζῃ ὁ καθένας γιὰ ὅσα μόνον ἐνδιαφέρουν αὐτόν, ἀλλὰ καὶ γιὰ ὅσα ἐνδιαφέρουν τοὺς ἄλλους.

Μὴ ἐπιδιώκετε ἕκαστος τὰ συμφέροντά του ἢ ἐκεῖνα, ποὺ ἀρέσουν εἰς τὸν ἑαυτόν του, ἀλλ’ ἂς ἐπιζητῇ ἕκαστος καὶ τὰ συμφέροντα τῶν ἄλλων.

Μὴ κυττάζετε κατὰ ἕνα τρόπον στενόκαρδον καὶ μὴ ἐπιδιώκετε ὁ καθένας τὰ ἀτομικά του συμφέροντα, ἀλλ’ ἄς ἐπιζητῇ καὶ ἂς ἐξυπηρετῇ καὶ τὰ συμφέροντα τῶν ἄλλων.

Τοῦτο δηλαδὴ τὸ φρόνημα νὰ ὑπάρχῃ σὲ σᾶς, τὸ ὁποῖο ὑπῆρχε καὶ στὸν Ἰησοῦ Χριστό (φρόνημα ἀνιδιοτέλειας καὶ αὐτοθυσίας).

Διότι ἐφ’ ὅσον εἶσθε μαθηταὶ καὶ ἀκόλουθοι καὶ δοῦλοι τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, πρέπει νὰ μιμηθῆτε τὴν ταπείνωσιν καὶ αὐταπάρνησίν του. Ἂς ὑπάρχῃ λοιπὸν μέσα σας αὐτὸ τὸ φρόνημα τῆς ταπεινώσεως καὶ αὐταπαρνήσεως, ποὺ ὑπῆρχε καὶ εἰς τὸν Ἰησοῦν Χριστόν.

Διότι πρέπει εἰς τοῦτον νὰ μιμηθῆτε τὸν Κύριον· νὰ καλλιεργήσετε δηλαδὴ τὸ φρόνημα τῆς ταπεινοφροσύνης ἀπέναντι τῶν ἄλλων καὶ τῆς ἀγάπης πρὸς τοὺς ἄλλους, τὸ ὁποῖον ὑπῆρχε καὶ εἰς τὸν Ἰησοῦν Χριστόν.

Ἐκεῖνος, ἂν καὶ ἦταν στὴ μορφὴ Θεοῦ, δὲν θεώρησε εὐκαιρία γιὰ ἀπόλαυσι τὸ ὅτι ἦταν ἴσος μὲ τὸ Θεό (ἰσόθεος),

Ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς δηλαδή, καίτοι εἶχε τὴν αὐτὴν οὐσίαν καὶ φύσιν πρὸς τὸν Θεόν καὶ ὡς ἀπαράλλακτος καὶ ζωντανὴ εἰκὼν τοῦ Θεοῦ ὑπῆρχεν ἐν μορφὴ Θεοῦ, δὲν ἐθεώρησεν ὅτι εἶχεν ἐξ ἁρπαγῆς τὴν ἰσότητά του πρὸς τὸν Θεόν ὥστε νὰ μὴ τολμᾷς νὰ ἀποθέσῃ τὸ ἀρπαγέν, ἐκ φόβου μήπως τὸ χάσῃ·

Ὁ Χριστὸς δηλαδὴ καίτοι εἶχε τὴν αὐτὴν οὐσίαν καὶ τὰ αὐτὰ ἄπειρα ἰδιώματα μὲ τὸν Θεὸν καὶ ὡς ζωντανή, αὐτουσία καὶ ἀπαράλλακτος εἰκὼν τοῦ Θεοῦ ὑπῆρχε ἐν μορφὴ Θεοῦ, δὲν ἐθεώρησε, ὅτι ἔχει ἐξ ἁρπαγῆς τὸ νὰ εἶναι ἴσος μὲ τὸν Θεόν. (Δι’ αὐτὸ δὲ καὶ δὲν ἐφοβήθη νὰ ἀποθέσῃ κατὰ συγκατάβασιν καὶ οἰκονομίαν δι’ ἡμᾶς τὴν δόξαν τῆς θεότητός του),

ἀλλ’ ἐξουδένωσε τὸν ἑαυτό του μὲ τὸ νὰ λάβῃ μορφὴ δούλου, μὲ τὸ νὰ ἔλθῃ στὴ μορφὴ τῶν ἀνθρώπων.

ἀλλ’ ἐκένωσε τὸν ἑαυτόν του, διότι ἐμίκρυνε μόνος του πρὸς καιρὸν τὴν δόξαν καὶ τὸ μεγαλεῖον τῆς θεότητός του καὶ ἔλαβε μορφὴν δούλου, γενόμενος ὅμοιος πρὸς τοὺς ἀνθρώπους.

ἀλλὰ ἄδειασε, τρόπον τινά, τὸν ἑαυτόν του καὶ ἐμίκρυνε μόνος του τὴν ἄπειρον δόξαν τῆς θεότητός του προσκαίρως καὶ ἔλαβε μορφὴν δούλου, γενόμενος ὅμοιος μὲ τοὺς ἀνθρώπους.

Καὶ κατὰ τὴ μορφὴ βρέθηκε ἄνθρωπος (ἀφοῦ δηλαδὴ πραγματικῶς ἔγινε ἄνθρωπος), ταπείνωσε τὸν ἑαυτό του μὲ τὸ νὰ γίνῃ ὑπάκουος μέχρι θανάτου, μάλιστα θανάτου σταυρικοῦ.

Καὶ κατὰ τὸ ἐξωτερικὸν φαινόμενον εὑρέθη σὰν ἄνθρωπος, ἐνῶ πραγματικῶς δὲν ἦτο μόνον ἄνθρωπος, ὅπως ἐφαίνετο, ἀλλ’ ἦτο συγχρόνως καὶ Θεός. Καὶ ἐταπείνωσε τὸν ἑαυτόν του γενόμενος ὑπήκοος μέχρι θανάτου, καὶ μάλιστα θανάτου σταυρικοῦ, ποὺ εἶναι ὁ πλέον ὀδυνηρὸς καὶ ἐπονείδιστος θάνατος.

Καὶ εὑρέθη ἔτσι κατὰ τὸ σχῆμα καὶ τὴν ἐμφάνισιν σὰν ἁπλοὺς ἄνθρωπος, ἐνῶ δὲν ἔπαυσε οὔτε ἐπὶ στιγμὴν νὰ εἶναι καὶ τέλειος Θεός, καὶ ἐταπείνωσε τὸν εὐατόν του γενόμενος ὑπήκοος μέχρι θανάτου καὶ μάλιστα θανάτου σταυρικοῦ, τοῦ πλέον φρικτοῦ καὶ ταπεινωτικοῦ.

Γι’ αὐτὸ καὶ ὁ Θεὸς τὸν ὑπερύψωσε, καὶ τοῦ χάρισε δόξα πάνω ἀπὸ κάθε δόξα,

Διὰ τὴν ταπείνωσιν δὲ καὶ ὑπακοὴν αὐτὴν ὁ Θεὸς ὑπερύψωσεν αὐτὸν καὶ ὡς ἄνθρωπον καὶ τοῦ ἐχάρισεν ὄνομα, τὸ ὄνομα Κύριος Ἰησοῦς Χριστός, ποὺ εἶναι παραπάνω ἀπὸ κάθε ἄλλο ὄνομα.

Δι’ αὐτήν του δὲ τὴν ταπείνωσιν καὶ ὑπακοὴν τὸν ὕψωσε καὶ τὸν ἐδόξασε μὲ τὸ παραπάνω ὁ Θεὸς καὶ ὡς ἄνθρωπον καὶ τοῦ ἐχάρισε τὸ ὄνομα Κύριος, ποὺ εἶναι ἀνώτερον ἀπὸ κάθε ἄλλο ὄνομα τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς.

ὥστε στὸ ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ νὰ κάμψῃ γιὰ προσκύνησι κάθε γόνυ τῶν ἐπουρανίων καὶ τῶν ἐπιγείων καὶ τοῦ ᾅδου (τῶν ἀγγέλων δηλαδὴ στὸν οὐρανὸ, τῶν ἀνθρώπων πάνω στὴ γῆ, καὶ τῶν ψυχῶν στὸν ᾅδη),

Τὸν ὑπερύψωσεν, ἵνα εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ καμφθῇ ταπεινῶς κάθε γόνατον καὶ προσκυνήσουν λατρευτικὰ τὸν Ἰησοῦν καὶ οἱ ἐν οὐρανοῖς ἄγγελοι καὶ οἱ ἐπὶ τῆς γῆς ἄνθρωποι, ἀλλὰ καὶ αὐτὰ τὸ ὄντα ποὺ εἶναι εἰς τὰ καταχθόνια, ὅπως οἱ δαίμονες, μετὰ τρόμου νὰ ὑποκλιθοῦν πρὸ τοῦ μεγαλείου του.

Καὶ τὸν ὑπερύψωσε, διὰ νὰ καμφθῇ εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Ἰησοῦ κάθε γόνατον μὲ εὐλάβειαν καὶ σεβασμὸν καὶ νὰ προσκυνήσουν τὸν Ἰησοῦν οἱ ἐπουράνιοι ἄγγελοι καὶ οἱ ἐπίγειοι ἄνθρωποι καὶ αὐτὰ ἀκόμη τὰ πονηρὰ πνεύματα, ποὺ εἶναι εἰς τὰ καταχθόνια, νὰ ὑποταχθοῦν μὲ φόβον καὶ τρόμον ἐνώπιον τῆς θείας του δυνάμεως καὶ δόξης.

καὶ κάθε γλῶσσα (ἀγγελικὴ καὶ ἀνθρωπίνη) νὰ δοξολογήσῃ διότι ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς εἶναι Κύριος, στὸ ὕψος τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ Πατρός.

Καὶ ἔτσι κάθε γλῶσσα νὰ ὁμολογήσῃ δυνατὰ καὶ καθαρά, ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς εἶναι Κύριος. Καὶ ἡ ὁμολογία αὐτὴ καὶ ἀναγνώρισις τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ὡς Κυρίου καταλήγει εἰς τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός.

Καὶ ἔτσι κάθε γλῶσσα νὰ διαλαλήσῃ μὲ ὅλην της τὴν δύναμιν, ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς εἶναι Κύριος τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς· καὶ ἡ διακήρυξις αὐτὴ θὰ γίνεται εἰς δόξαν τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός (ὁ ὁποῖος ἔτσι ἐσχεδίασε τὴν σωτηρίαν τῶν ἀνθρώπων καὶ τὴν δόξαν τοῦ ἐνανθρωπήσαντος Υἱοῦ του).

Λοιπόν, ἀγαπητοί μου, ὅπως πάντοτε ὑπακούσατε, ἔτσι νὰ κάνετε καὶ τώρα. Ὄχι μόνο κατὰ τὴν παρουσία μου, ἀλλὰ πολὺ περισσότερο τώρα κατὰ τὴν ἀπουσία μου νὰ ἐργάζεσθε μὲ φόβο καὶ τρόμο γιὰ τὴ σωτηρία σας.

Ὥστε, ἀγαπητοί μου, τὸ συμπέρασμά μας ἀπὸ αὐτά, ποὺ σᾶς εἶπα, εἶναι τοῦτο: Νὰ μιμηθῆτε τὸν Χριστόν, ἀλλὰ καὶ τὸν ἑαυτόν σας. Καθὼς δηλαδὴ πάντοτε εἰς τὸ παρελθὸν ὑπηκούσατε, ἔτσι καὶ τώρα, ὄχι μόνον ὅταν ἤμην παρὼν μεταξύ σας, ἀλλὰ πολὺ περισσότερον τώρα κατὰ τὴν ἀπουσίαν μου, μὲ φόβον καὶ τρόμον νὰ ἐργάζεσθε διὰ νὰ φέρετε εἰς πέρας τὴν σωτηρίαν σας.

Ὥστε, ἀγαπητοί μου, ὅπως καὶ προηγουμένως πάντοτε ὑπηκούσατε εἰς τὸ κήρυγμα τοῦ Εὐαγγελίου καὶ ἐμιμήθητε τὴν ταπείνωσιν καὶ τὴν ἀγάπην τοῦ Χριστοῦ, ἔτσι καὶ τώρα, ὄχι μόνον ὅταν εἶμαι παρών, ἀλλὰ πολὺ περισσότερον τώρα ποὺ εἶμαι ἀπών, μὲ φόβον καὶ τρόμον νὰ ἐργάζεσθε καὶ νὰ ἀγωνίζεσθε, διὰ νὰ ὁλοκληρώσετε τὴν σωτηρίαν σας.

Εἶναι δὲ ὁ ἴδιος Θεός, ποὺ κάνει νὰ τελεσφορῇ σὲ σᾶς καὶ ἡ θέλησι καὶ τὸ ἔργο γιὰ τὴ σωτηρία.

Λέγω μὲ φόβον καὶ μὲ τρόμον, διότι πρόκειται περὶ ἔργου, τὸ ὁποῖον ἐργάζεται ὁ Θεός. Ὁ Θεὸς καὶ ὄχι ἄνθρωπος εἶναι αὐτός, ποὺ ἀποτελεσματικῶς ἐργάζεται μέσα σας καὶ τὸ νὰ θέλετε καὶ τὸ νὰ ἐνεργῆτε διὰ νὰ πληρωθῇ ἡ ἀγαθή του θέλησις τοῦ νὰ σωθῆτε. Ὁ Θεός, χωρὶς νὰ ἐκμηδενίζῃ τὴν ἐλευθερίαν σας, δημιουργεῖ μέσα σας καὶ τὴν θέλησιν τὴν καλήν, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀπόφασιν καὶ τὴν προθυμίαν, ἀκόμη δὲ καὶ σᾶς ἐνισχύει νὰ ἐργασθῆτε τὸ ἔργον τῆς σωτηρίας σας.

Εἶναι ἱερώτατον καὶ μέγιστον τὸ ἔργον αὐτό, διότι ὁ Θεὸς εἶναι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἐνεργεῖ εἰς σᾶς καὶ δίδει τὴν χάριν του, ὥστε νὰ θέλετε τὴν σωτηρίαν σας καὶ νὰ ἐνεργῆτε μὲ προθυμίαν, διὰ νὰ πραγματοποιηθῇ ἡ ἀγαθή του θέλησις διὰ τὴν ἰδικήν σας σωτηρίαν.

Τὰ πάντα νὰ κάνετε χωρὶς γογγυσμοὺς καὶ μεμψιμοιρίες,

Ὅλα ὅσα ἐπιβάλλονται ἀπὸ τὸ ἔργον τῆς σωτηρίας σας, κάμετέ τα χωρὶς γογγυσμούς, ὅτι τάχα ὁ Θεὸς σᾶς ἐπιβάλλει ὑπερβολικὰ ἡ ἀνυπόφορα καὶ θλιβερά, καὶ χωρὶς ἐσωτερικὰς ἀμφιβολίας καὶ ταλαντεύσεις περὶ τοῦ ἂν εἶναι ὀρθαὶ καὶ δίκαιοι αἱ ἐντολαὶ καὶ αἱ βουλαὶ τῆς θείας Προνοίας.

Ὅλα ὅσα ὁ Θεὸς διατάσσει πρέπει νὰ τὰ ἐφαρμόζετε χωρὶς νὰ γογγύζετε, ὅτι τάχα εἶναι δύσκολα καὶ πολλά, καὶ χωρὶς νὰ γεννῶνται μέσα σας διαλογισμοὶ ἀμφιβολίας καὶ κλονισμοί, ἂν εἶναι ὀρθὰ καὶ ἀπαραίτητα, ὅσα τὸ θεῖον θέλημα ἐπιβάλλει.

γιὰ νὰ γίνετε ἄμεμπτοι καὶ τέλειοι, παιδιὰ τοῦ Θεοῦ ἁγνὰ ἀνάμεσα σ’ ἀνθρώπους διαστρεβλωμένης καὶ διεστραμμὲνης γενεᾶς. Ἀνάμεσα σ’ αὐτοὺς φαίνεσθε σὰν φωτεινὰ ἀστέρια στὸ σύμπαν

Κάμετέ τα ὅλα μὲ προθυμίαν, διὰ νὰ γίνετε ἄμεμπτοι εἰς τὴν ἐξωτερικν σας συμπεριφορὰν καὶ εἰλικρινεῖς εἰς τὰ ἐσωτερικα σας ἐλατήρια καὶ διαθέσεις, τέκνα Θεοῦ ἐλεύθερα ἀπὸ κάθε ἠθικὴν λέραν ἐν μέσῳ μιᾶς γενεᾶς ἀνθρώπων στρεβλῶν καὶ διεστραμμένων, ὅπως εἶναι οἱ σύγχρονοί μας ἄνθρωποι. Ἀλλὰ σεῖς μεταξὺ αὐτῶν φαίνεσθε σὰν φωτεινὰ ἀστέρια μέσα εἰς κόσμον σκοτεινόν,

Διὰ νὰ γίνετε ἔτσι ἄμεμπτοι καὶ ἀκατηγόρητοι εἰς τὴν συμπεριφοράν σας, ἄδολοι, καθαροὶ καὶ ἄρτιοι κατὰ τὸν χαρακτῆρα καὶ τὴν ψυχήν, ἄξια τέκνα τοῦ Θεοῦ, ἀπηλλαγμένα ἀπὸ κάθε ἠθικὸν ρύπον μέσα εἰς μίαν γενεὰν ἀνθρώπων δολίων καὶ διεστραμμένων, μεταξὺ τῶν ὁποίων σεῖς φαίνεσθε σὰν φωτεινὰ ἀστέρια εἰς τὸν κόσμον.

καθὼς κρατεῖτε τὸ λόγο (τὸ εὐαγγέλιο), ποὺ δίνει ζωή, γιὰ νὰ εἶσθε καύχημά μου κατὰ τὴν ἡμέρα τοῦ Χριστοῦ, ὅτι δὲν ἔτρεξα ματαίως καὶ δὲν κοπίασα ματαίως.

καὶ κρατεῖτε στερεὰ καὶ ἐφαρμόζετε τὸν λόγον τοῦ εὐαγγελίου, ποὺ ἔχει ζωτικότητα καὶ μεταδίδει ζωήν. Καὶ θέλω νὰ γίνετε ἄμεμπτοι καὶ νὰ κρατῆτε τὸν λόγον τοῦ εὐαγγελίου, διὰ νὰ εἶσθε κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς δευτέρας παρουσίας τοῦ Χριστοῦ καύχημά μου, ποὺ θὰ μαρτυρῇ καὶ θὰ ἀποδεικνύῃ, ὅτι δὲν ἔτρεξα ἀνωφελῶς, οὔτε ἐκοπίασα μάταια, ἀλλ’ ἡ διδασκαλία μου καὶ οἱ κόποι μου ἔφεραν καρποὺς πλουσίους.

Κρατεῖτε, λοιπόν, σταθερά, χωρὶς ἀμφιβολίας καὶ χαλαρότητας, τὸν λόγον τοῦ Εὐαγγελίου, ποὺ εἶναι ζωὴ καὶ μεταδίδει ζωήν. Αὐτὸ δὲ θὰ εἶναι καὶ δι’ ἐμὲ καύχημα κατὰ τὴν μεγάλην ἡμέραν τῆς Δευτέρας Παρουσίας τοῦ Χριστοῦ, διότι θὰ φανῇ ἔτσι, ὅτι δὲν ἔτρεξα ἀνωφελῶς οὔτε καὶ ἐκοπίασα χωρὶς ἀποτέλεσμα.

Γι’ αὐτό, καίτοι ἐκδαπανῶμαι μὲ τὴ θυσία καὶ ὑπηρεσία χάριν τῆς πίστεώς σας, χαίρω καὶ συμμετέχω στὴ χαρὰ ὅλων σας.

Ἀλλὰ καὶ τὸ αἷμα μου ἀκόμη ἂν χύνω σὰν σπονδὴν ἐπάνω εἰς τὴν θυσίαν, ποὺ ὡς λειτουργίαν προσφέρω εἰς τὸν Θεόν καὶ ἡ θυσία καὶ λειτουργία μου αὐτὴ εἶναι ἡ πίστις σας, τὴν ὁποίαν συνετέλεσα νὰ ἀποκτήσετε καὶ ὡς ἔργον ἱερὰς λατρείας προσφέρω εἰς τὸν Θεόν χαίρω διότι γίνομαι σπονδὴ καὶ χαίρω μαζὶ μὲ ὅλους σας διὰ τὸ σωτήριον ἀποτέλεσμα, ποὺ ἔρχεται πρὸς ὠφέλειάν σας.

Ἀλλὰ καὶ ἂν ἀκόμη χύνω σὰν σπονδὴν σταγόνα πρὸς σταγόνα τὸ αἷμα μου εἰς τὴν θυσίαν μου, τὴν ὁποίαν ὡς ἱερὰν λειτουργίαν προσφέρω πρὸς τὸν Θεόν, διὰ νὰ διακονήσω εἰς τὴν ἰδικήν σας πίστιν, (καὶ ἂν ὑφίσταμαι βαρυτάτας θλίψεις πρὸς χάριν σας μέχρι καὶ τοῦ θανάτου) χαίρω δι’ αὐτὸ καὶ χαίρω μαζῆ μὲ ὅλους σας διὰ τὰ σωτήρια ἀποτελέσματα, ποὺ θὰ φέρῃ εἰς σᾶς αὐτὴ ἡ σπονδή μου.

Τὸ ἴδιο δὲ καὶ σεῖς, νὰ χαίρετε καὶ νὰ συμμετέχετε στὴ χαρά μου.

Ἀκριβῶς δὲ τὸ ἴδιον νὰ κάνετε καὶ σεῖς. Μὴ λυπῆσθε διόλου. Ἀλλὰ χαίρετε διὰ τὴν πίστιν σας καὶ συγχαίρετέ με διὰ τὸ μαρτύριόν μου.

Τὸ ἴδιο νὰ αἰσθάνεσθε καὶ σεῖς, νὰ μὴ λυπῆσθε, ἀλλὰ νὰ χαίρετε διὰ τὴν σωτηρίαν σας, νὰ χαίρετε δὲ ἀκόμη μαζῆ μου διὰ τὰς θυσίας μου.

Ἐλπίζω δὲ στὸν Κύριο Ἰησοῦ νὰ σᾶς στείλω συντόμως τὸν Τιμόθεο, γιὰ νὰ χαρῇ καὶ ἡ δική μου ψυχὴ μαθαίνοντας τὰ νέα σας.

Καίτοι δὲ ὁμιλῶ περὶ μαρτυρίου μου, στηριζόμενος ὅμως εἰς τὸν Κύριον Ἰησοῦν ἐλπίζω νὰ λάβῃ εὐνοϊκὸν τέλος ἡ ὑπόθεσίς μου καὶ να σᾶς στείλω γρήγορα τὸν Τιμόθεον διὰ να καλοκαρδίσω καὶ ἐγώ, ὅταν λάβω καλὰς εἰδήσεις διὰ σᾶς.

Ἔχων ὅμως πεποίθησιν εἰς τὸν Κύριον ἐλπίζω, ὅτι σύντομα θὰ στείλω εἰς σᾶς τὸν Τιμόθεον, διὰ νὰ χαρῶ καὶ ἐγὼ καὶ εὐφρανθῶ, ὅταν μὲ τὴν ἐπιστροφήν του μοῦ δώσῃ καλὰς πληροφορίας διὰ σᾶς.

Δὲν ἔχω δὲ κανένα ἄλλο ἰσόψυχο, ποὺ νὰ φροντίσῃ γιὰ σᾶς γνησίως.

Προτιμῶ δὲ τὸν Τιμόθεον διὰ τὴν ἀποστολὴν αὐτήν, διότι δὲν ἔχω κανένα, ποὺ νὰ ἔχῃ τὰ ἴδια ἀκριβῶς αἰσθήματα μὲ ἐμέ, ὁ ὁποῖος εἰλικρινῶς, χωρὶς ἰδιοτέλειαν καὶ ἐγωϊσμον θὰ φροντίσῃ διὰ τὰς ὑποθέσεις σας.

Σᾶς στέλλω δὲ τὸν Τιμόθεον, διότι δὲν ἔχω κανένα ἄλλον, ποὺ νὰ ἔχῃ τὴν αὐτὴν μὲ ἐμένα ἀγάπην, τὸ αὐτὸ ἐνδιαφέρον καὶ τὰ αὐτὰ φρονήματα, ὁ ὁποῖος θὰ φροντίσῃ εἰλικρινῶς καὶ ἀνιδιοτελῶς διὰ τὰ ζητήματά σας.

Διότι ὅλοι ἐπιδιώκουν τὰ συμφέροντά τους, ὄχι αὐτὰ ποὺ θέλει ὁ Ἰησοῦς Χριστός.

Καὶ δὲν ἔχω κανένα ἄλλον ποὺ νά μου ὁμοιάζῃ, διότι ὅλοι ζητοῦν τὰ συμφέροντά των καὶ τὰς ἀναπαύσεις των καὶ ὄχι ἐκεῖνα, ποὺ θέλει ὁ Ἰησοῦς Χριστός.

Διότι ὅλοι κατὰ τὴν ἐποχὴν αὐτὴν ζητοῦν καὶ ἐπιδιώκουν μὲ ἰδιοτέλειαν τὰ συμφέροντά των, τὰς ἀνέσεις καὶ ἀναπαύσεις των καὶ ὄχι αὐτὰ ποὺ θέλει ὁ Χριστός.

Ἀλλ’ αὐτοῦ (τοῦ Τιμοθέου) γνωρίζετε τή δοκιμασμένη στὴν πρᾶξι ἀρετή. Γνωρίζετε, ὅτι δούλευσε μαζί μου γιὰ τὸ εὐαγγέλιο ὅπως τέκνο μαζὶ μὲ τὸν πατέρα του.

Τοῦ Τιμοθέου ὅμως τὴν δοκιμασμένην ἀρετὴν τὴν γνωρίζετε, διότι σὰν τέκνον, ποὺ συνεργάζεται μὲ τὸν πατέρα του, ἔτσι καὶ ὁ Τιμόθεος ἐδούλευσε μαζί μου εἰς τὴν διάδοσιν τοῦ εὐαγγελίου.

Τὴν δοκιμασμένην ἄλλωστε εἰλικρίνειαν καὶ ἀφοσίωσιν εἰς τὸ ἔργον τοῦ Χριστοῦ καὶ ἀρετήν του τὴν γνωρίζετε, διότι μέχρι σήμερον ἔχει συνεργασθῆ μαζῆ μου εἰς τὸ ἔργον τοῦ Εὐαγγελίου μὲ τέτοιαν προθυμίαν καὶ ὑπακοήν, σὰν τὸ ἀγαπητὸ παιδὶ μὲ τὸ στοργικὸ πατέρα του.

Αὐτὸν λοιπὸν ἐλπίζω, ὅταν θὰ ἰδῶ τὴν ἔκβασι τῆς ὑποθέσεώς μου, νὰ σᾶς στείλω ἀμέσως.

Τοῦτον λοιπὸν ἐλπίζω νὰ σᾶς στείλω, μόλις ἴδω τὴν ἔκβασιν τῆς ὑποθέσεώς μου, τὴν αὐτὴν ἡμέραν, ποὺ θὰ τελειώσῃ ἡ δίκη μου.

Αὐτόν, λοιπόν, ἐλπίζω νὰ στείλω εἰς σᾶς, ἀμέσως μόλις ἴδω τὴν καλὴν ἔκβασιν τῆς δίκης μου.

Ἔχω μάλιστα πεποίθησι στὸν Κύριο, ὅτι καὶ ἐγὼ θὰ ἔλθω συντόμως.

Ἔχω δὲ τὴν πεποίθησιν, ποὺ μοῦ τὴν ἐμπνέει ἡ κοινωνία καὶ σχέσις μου πρὸς τὸν Κύριον, ὅτι καὶ ἑγὼ ὁ ἴδιος γρήγορα θὰ ἔλθω.

Ἔχω δὲ τὴν πεποίθησιν, ποὺ μοῦ τὴν δίδει ὁ Κύριος, ὅτι καὶ ἐγὼ ὁ ἴδιος γρήγορα θὰ ἔλθω εἰς τοὺς Φιλίππους.

Θεώρησα δὲ ἀναγκαῖο νὰ σᾶς στείλω τὸν Ἐπαφρόδιτο, τὸν ἀδελφὸ καὶ συνεργάτη καὶ συστρατιώτη μου, δικό σας δὲ ἀπεσταλμένο, ποὺ ὑπηρέτησε στὴν ἀνάγκη μου,

Ἔκρινα δὲ ἀναγκαῖον νὰ σᾶς στείλω τώρα ἀμέσως τὸν Ἐπαφρόδιτον, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀδελφός μου ἐν Χριστῷ καὶ συνεργάτης μου εἰς τὸ κήρυγμα καὶ συστρατιώτης μου εἰς τὸν ἀγῶνα ὑπὲρ τῆς πίστεως. Ἀλλ’ εἶναι καὶ ἰδικός σας ἀπεσταλμένος καὶ λειτουργός, ὁ ὁποῖος ἔφερε τὴν συνδρομήν, ποὺ μοῦ ἐστείλατε, καὶ ὑπηρέτησεν εἰς τὴν ἀνάγκην, ποὺ εἶχα ἕνεκα τῆς στερήσεως χρημάτων.

Ἔκρινα δὲ ἀπαραίτητον νὰ σᾶς στείλω τώρα πρὸ τοῦ Τιμοθέου τὸν Ἐπαφρόδιτον, τὸν ἀδελφόν μου ἐν Χριστῷ καὶ τὸν συνεργάτην μου εἰς τὸ Εὐαγγέλιον καὶ τὸν συστρατιώτην μου εἰς τοὺς ἀγῶνας μου. Αὐτὸς ἄλωστε εἶναι καὶ ἰδικός σας ἀπεσταλμένος πρὸς ἐμέ, ποὺ μοῦ προσέφερε τὰς ὑπηρεσίας του εἰς τὴν ἀνάγκην ποὺ εἶχα, φέρνοντάς μου συγχρόνως καὶ τὴν ἰδικήν σας χρηματικὴν συνδρομήν.

ἐπειδὴ πολὺ ποθοῦσε ὅλους σας καὶ ἀγωνιοῦσε, διότι ἀκούσατε ὅτι ἀσθένησε.

Ἔκρινα δὲ ἀναγκαῖον νὰ σᾶς τὸν στείλω, ἐπειδὴ ἐποθοῦσε πολὺ ὅλους σας καὶ ἐστενοχωρεῖτο, διότι ἠκούσατε, ὅτι ἠσθένησε καὶ ἐδοκιμάσατε λύπην, ἀπὸ τὴν ὁποίαν θέλει τώρα να σᾶς ἀπαλλάξῃ διὰ τῆς παρουσίας του.

Ἀπεφάσισα δὲ νὰ τὸν στείλω, ἐπειδὴ πάρα πολὺ ἐποθοῦσε νὰ ἴδῃ ὅλους σας καὶ εὑρίσκετο εἰς στενοχωρίαν καὶ ἀνησυχίαν, ἐπειδὴ ἐπληροφορηθήκατε ὅτι ἠσθένησε καὶ ἐδικιμάσατε δι’ αὐτὸ λύπην.

Καὶ πράγματι ἀσθένησε, καὶ παρὰ λίγο νὰ πεθάνῃ. Ἀλλ’ ὁ Θεὸς τὸν ἐλέησε. Ὄχι δὲ μόνον αὐτόν, ἀλλὰ καὶ ἐμένα, γιὰ νὰ μὴν ἔχω λύπη πάνω σὲ λύπη.

Καὶ ἀληθῶς ἠσθένησε βαρεῖα καὶ ἐπλησίασε νὰ ἀποθάνη. Ἀλλ’ ὁ Θεὸς τὸν ἠλέησε καὶ τοῦ ἐχάρισε τὴν ὑγείαν διὰ νὰ τὴν χρησιμοποιήσῃ πρὸς πνευματικὴν ὠφέλειάν του. Δὲν ἠλέησε δὲ ὁ Θεὸς μόνον αὐτόν, ἀλλὰ καὶ ἐμὲ διὰ νὰ μὴ δοκιμάσω λύπην ἐκ τοῦ θανάτου του ἐπάνω εἰς τὴν ἄλλην ἀπὸ τὴν φυλάκισίν μου λύπην.

Καὶ πραγματικὰ ἠσθένησε πολὺ βαρειά, ὥστε ἐπλησίασε καὶ αὐτὸν τὸν θάνατον, ἀλλ’ ὁ Θεὸς τὸν ἐλέησε καὶ τοῦ ξαναέδωσε τὴν ὑγείαν του. Καὶ δὲν ἠλέησε μόνον αὐτόν, ἀλλὰ καὶ ἐμέ, διὰ νὰ μὴ δοκιμάσω ἀπὸ τὸν θάνατόν του λύπην ἐπάνω εἰς τὴν ἄλλην λύπην, ποὺ δοκιμάζω ἀπὸ τὴν φυλάκισιν καὶ τὰ δεσμά.

Γι’ αὐτὸ τὸν ἔστειλα γρηγορώτερα, ὥστε βλέποντας αὐτὸν πάλι νὰ χαρῆτε, καὶ ἐγὼ νὰ εἶμαι λιγώτερο λυπημένος.

Ἔστειλα λοιπὸν αὐτὸν γρηγορώτερα παρ’ ὅσον ἐὰν δὲν ἀρρώσταινε, διὰ νὰ τὸν ἰδῆτε καὶ χαρῆτε πάλιν καὶ ἑγὼ νὰ εἶμαι ὀλιγώτερον λυπημένος, ἐπειδὴ ὁπωσδήποτε θὰ παρηγοροῦμαι ἀπὸ τὴν ἰδέαν, ὅτι ἐπαύσατε νὰ λυπῆσθε σεῖς.

Δι’ αὐτὸ καὶ ἔσπευσα τὸ συντομώτερον νὰ τὸν στείλω πρὸς σᾶς, ὥστε νὰ τὸν ἴδετε πάλιν μεταξύ σας ὑγιῆ καὶ νὰ χαρῆτε· νὰ μετριασθῇ δὲ ἔτσι καὶ ἡ ἰδική μου λύπη, διότι θὰ σκέπτωμαι, ὅτι ἐπαύσατε σεῖς νὰ λυπῆσθε διὰ τὸν Ἐπαφρόδιτον.

Νὰ τὸν ὑποδεχθῆτε λοιπὸν ὅπως ὁ Κύριος θέλει, μὲ ὅλη τὴν προθυμία, καὶ ἀνθρώπους σὰν αὐτὸν νὰ τιμᾶτε,

Δεχθῆτε τον λοιπὸν μὲ ἐγκαρδιότητα καὶ ὅπως ὁ Κύριος θέλει, μὲ πᾶσαν χαράν, τέτοιας δὲ ἀξίας ἀνθρώπους νὰ τοὺς τιμᾶτε.

Δεχθῆτε τον, λοιπόν, μὲ θερμὴν ἀγάπην, ὅπως ὁ Κύριος θέλει, καὶ μὲ κάθε χαράν. Γενικῶς δὲ τέτοιους ἐναρέτους ἀνθρώπους καὶ προθύμους ἐργάτας τοῦ Εὐαγγελίου νὰ τοὺς τιμᾶτε πάντοτε.

διότι γιὰ τὸ ἔργο τοῦ Χριστοῦ πλησίασε στὸ θάνατο. Διακινδύνευσε τὴ ζωή του, γιὰ ν’ ἀναπληρώσῃ ὡς ἀντιπρόσωπός σας τὴν ἔλλειψί σας στὴν προσφορὰ ὑπηρεσίας πρὸς ἐμένα.

Καὶ εἶναι πράγματι ὁ Ἐπαφρόδιτος ἄξιος τιμῆς, διότι διὰ τὸ ἔργον τοῦ Χριστοῦ ἐπλησίασε μέχρι θανάτου καὶ ἐξέθεσε εἰς ἔσχατον κίνδυνον τὴν ζωήν του, διὰ νὰ ἀναπληρώσῃ ἐκεῖνο, ποὺ δὲν ἠμπορούσατε νὰ κάμετε σεῖς. Διότι εἰς καιρόν, ποὺ δὲν ἠμπορούσατε νὰ μὲ ὑπηρετήσετε, σᾶς ἀντιπροσώπευσε καὶ ἐξ ὀνόματός σας ἔφερε εἰς τὴν Ρώμην τὸ δῶρον, τὸ ὁποῖον ἦτο θυσία ἱερὰ πρὸς τὸν Θεόν.

Καὶ ὁ Ἐπαφρόδιτος εἶναι ἄξιος τέτοιας τιμῆς, διότι διὰ τὸ ἔργον τοῦ Χριστοῦ ἔφθασε εἰς τὰ πρόθυρα τοῦ θανάτου, καταφρονήσας καὶ αὐτὴν τὴν ζωήν του καὶ ἐκτεθεὶς εἰς τὸν ἔσχατον κίνδυνον, διὰ νὰ ἀναπληρώσῃ ὅ,τι σεῖς, παρὰ τὴν καλήν σας διάθεσιν, δὲν ἠμπορούσατε νὰ κάμετε· νὰ μὲ ὑπηρετήσῃ δηλαδὴ σὰν ἀντιπρόσωπός σας εἰς τὴν Ρώμην.

Λοιπόν, ἀδελφοί μου, νὰ χαίρετε μὲ τὴν (ἁγνὴ καὶ ἀληθινὴ) χαρὰ ποὺ θέλει ὁ Κύριος. Νὰ σᾶς γράφω τὰ ἴδια πράγματα γιὰ μένα βεβαίως δὲν εἶναι κούρασι, ἐνῷ γιὰ σᾶς εἶναι ἀσφάλεια (ἀπὸ κινδύνους).

Καὶ ἡ προτροπή, ποὺ ὑπολείπεται νὰ σᾶς κάμω, ἀδελφοί μου, εἶναι αὐτή· Χαίρετε τὴν χαράν, ποὺ φέρει ἡ μετὰ τοῦ Κυρίου στενὴ σχέσις καὶ ἐπικοινωνία. Σᾶς τὸ εἶπα καὶ προφορικῶς. Τὸ νὰ σᾶς γράφω δὲ καὶ τώρα τὰ ἴδια, εἰς ἐμὲ μὲν δὲν προκαλεῖ ὀκνηρίαν καὶ ἐνόχλησιν, εἰς σᾶς δὲ εἶναι ἀσφαλές.

Λοιπόν, ἀδελφοί, ἐπειδὴ τώρα ἔχετε μαζῆ σας τὸν Ἐπαφρόδιτον, ἐμάθετε δὲ ὅτι καὶ τὰ κατ’ ἐμὲ συντελοῦν εἰς τὴν διάδοσιν τοῦ Εὐαγγελίου ἐδῶ εἰς τὴν Ρώμην, χαίρετε μὲ τὴν ἀληθινὴν καὶ πλήρη χαράν, ποὺ δίδει ὁ Κύριος. Τὸ νὰ σᾶς ἀπευθύνω πάλιν γραπτὴν αὐτὴν τὴν προτροπὴν τῆς χαρᾶς, ὅπως σᾶς τὴν εἶπα καὶ προφορικῶς, ὅταν ἤμην μαζῆ σας, δι’ ἐμὲ μὲν δὲν εἶναι ἐνοχλητικόν, διὰ σᾶς δὲ εἶναι ἀσφαλές, διότι σᾶς στηρίζει εἰς τὴν ὀρθὴν πίστιν καὶ ζωήν.

Προσέχετε ἀπὸ τὰ σκυλιά, προσέχετε ἀπὸ τοὺς κακοὺς ἐργάτες, προσέχετε ἀπ’ αὐτούς, ποὺ δὲν εἶναι περιτομή, ἀλλὰ κατατομή (διότι ἁπλῶς ἀκρωτηριάζουν τὴ σάρκα, ἢ καὶ διότι διαιροῦν τὴν Ἐκκλησία).

Παρατηρεῖτε προσεκτικὰ καὶ ἀποφεύγετε τοὺς ψευδοδιδασκάλους, οἱ ὁποῖοι εἶναι σκύλοι ἀκάθαρτοι καὶ βέβηλοι καὶ ξένοι πρὸς τὸν Θεόν. Σημαδεύετε τοὺς κακοὺς ἐργάτας, ποὺ ἀντὶ νὰ οἰκοδομοῦν κρημνίζουν· παρατηρεῖτε αὐτούς, ποὺ μὲ τὴν περιτομήν, τὴν ὁποίαν διδάσκουν ὡς ἀναγκαίαν, κατακόπτουν καὶ ἀκρωτηριάζουν τὴν σάρκα.

Προσέχετε τοὺς ψευδοδιδασκάλους, οἱ ὁποῖοι εἶναι σὰν ἀδέσποτοι καὶ ὕπουλοι σκύλοι· προσέχετε τοὺς κακοὺς ἐργάτας, οἱ ὁποῖοι κάμνουν ψεύτικη ἐργασία ἢ καὶ κρημνίζουν τὴν ἐργασίαν τῶν ἄλλων· καὶ αὐτοὶ εἶναι οἱ ψευδάδελφοι Ἰουδαῖοι, ποὺ νοθεύουν τὴν εὐαγγελικὴν ἀλήθειαν μὲ τὴν περιτομήν, καὶ τὰς ἄλλας τυπικὰς διατάξεις τοῦ Νόμου· προσέχετε αὐτούς, οἱ ὁποῖοι προσπαθοῦν νὰ κατακομματιάσουν τὴν Ἐκκλησίαν.

Ἐμεῖς βεβαίως εἴμεθα ἡ ἀληθινὴ περιτομή (οἱ περιτμημένοι πνευματικά), ἐμεῖς, οἱ ὁποῖοι προσφέρουμε λατρεία ἐμπνεόμενοι ἀπὸ τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ, καὶ στηριζόμεθα στὸν Ἰησοῦ Χριστὸ καὶ δὲν ἔχουμε πεποίθησι σὲ ἀνθώπινα πλεονεκτήματα,

Ναί· αὐτοὶ εἶναι κατατομὴ καὶ ὄχι περιτομή. Διότι ἡ ἀληθινὴ περιτομὴ εἴμεθα ἠμεῖς, οἱ ὁποῖοι διὰ τοῦ φωτισμοῦ, ποὺ μᾶς δίδει τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ, προσφέρομεν εἰς τὸν Θεόν ἀληθινὴν λατρείαν. Καὶ ὡς μόνην πηγὴν καυχήσεως ἔχομεν τὸν Χριστὸν Ἰησοῦν καὶ δὲν στηρίζομεν τὴν πεποίθησίν μας εἰς σαρκικὰ πλεονεκτήματα, ὅπως εἶναι ἡ περιτομή.

Διότι ὄχι αὐτοί, ἀλλ’ ἡμεῖς εἴμεθα ἡ ἀληθινὴ πνευματικὴ περιτομή, οἱ ὁποῖοι, φωτιζόμενοι καὶ θερμαινόμενοι ἀπὸ τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ, λατρεύομεν μὲ τὴν ἀληθινὴν λατρείαν τὸν Κύριον καὶ καυχώμεθα, ὅτι πιστεύομεν καὶ ἀνήκομεν εἰς τὸν Ἰησοῦν Χριστὸν καὶ δὲν βασίζομεν τὴν πεποίθησίν μας εἰς τὰς διατάξεις τοῦ μωσαϊκοῦ Νόμου, ποὺ ἀναφέρονται εἰς τὴν σάρκα, ὅπως εἶναι καὶ ἡ περιτομή.

καίτοι ἐγὼ εἶχα πεποίθησι καὶ σὲ ἀνθρώπινα πλεονεκτήματα. Ἂν κανεὶς ἄλλος νομίζῃ, ὅτι δύναται νὰ ἔχῃ πεποίθησι σὲ ἀνθρώπινα πλεονεκτήματα, ἐγὼ περισσότερο.

Καίτοι ἐγὼ ἔχω πεποίθησιν καὶ δυνατότητα νὰ καυχηθῶ καὶ διὰ σαρκικὰ πλεονεκτήματα. Ἐὰν κανεὶς ἄλλος νομίζῃ, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ στηριχθῇ μὲ πεποίθησιν εἰς τὰ σαρκικὰ πλεονεκτήματά του καὶ προσόντα του καὶ καυχηθῇ δι’ αὐτά, ἐγὼ πολὺ περισσότερον δύναμαι νὰ πράξω τοῦτο.

Μολονότι ἐγὼ ἠμπορῶ νὰ ἔχω καὶ πεποίθησιν εἰς τὰς τυπικὰς αὐτὰς περὶ τῆς σαρκὸς διατάξεις τοῦ μωσαϊκοῦ Νόμου. Ἐὰν κανεὶς ἄλλος νομίζῃ, ὅτι ἠμπορεῖ νὰ ἔχῃ μιὰ τέτοια πεποίθησι, ἐγὼ ἠμπορῶ πολὺ περισσότερον.

Ὡς πρὸς τὴν περιτομή, τὴν ὀγδόη ἡμέρα τὴν ἔλαβα. Κατάγομαι ἀπὸ τὸ ἔθνος τοῦ Ἰσραήλ, ἀπὸ τὴ φυλὴ τοῦ Βενιαμίν. Εἶμαι Ἑβραῖος γέννημα καὶ θρέμμα. Ὡς πρὸς τὸ νόμο ἀνῆκα στὴν τάξι τῶν Φαρισαίων.

Ἔλαβα περιτομὴν ὀκτὼ ἡμέρας μετὰ τὴν γέννησίν μου· κατάγομαι ἀπὸ τὸ γένος τοῦ εὐλογημένου Ἰσραὴλ καὶ ἀπὸ τὴν φυλὴν Βενιαμίν. Εἶμαι Ἑβραῖος ἀπὸ γονεῖς Ἑβραίους καὶ ἐξ ἀρχῆς ἐπῆρα ἑβραϊκὴν ἀνατροφὴν καὶ ἔμαθα νὰ ὁμιλῶ ὡς γλῶσσαν μητρικὴν τὴν ἑβραϊκήν. Καὶ ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὸν νόμον ἤμην Φαρισαῖος καὶ ἐτήρουν αὐτὸν μὲ πολλὴν ἀκρίβειαν.

Ἐπεριτμήθηκα ὀκτὼ ἡμέρας μετὰ τὴν γέννησίν μου· κατάγομαι ἀπὸ τὸ γένος τοῦ Ἰσραὴλ καὶ ἀπὸ τὴν φυλὴν Βενιαμίν· εἶμαι γνήσιος Ἑβραῖος ἀπὸ γονεῖς Ἑβραίους καὶ μὲ ἀνατροφὴν ἑβραϊκήν· ὡς πρὸς δὲ τὸν Νόμον ἤμουν Φαρισαῖος καὶ προσπαθοῦσα νὰ τὸν τηρῶ μὲ πολλὴν ἀκρίβειαν.

Λόγῳ ζήλου καταδίωκα τὴν Ἐκκλησία. Λόγῳ νομικῆς ἀρετῆς ὑπῆρξα ἄμεμπτος.

Ἐκ πραγματικοῦ ζήλου κατεδίωκα τὴν Ἐκκλησίαν καὶ ὅσον ἀφορᾷ εἰς τὴν δικαιοσύνην, ἡ ὁποία προήρχετο ἀπὸ τὴν αὐστηρὰν τήρησιν τοῦ νόμου, ἀπεδείχθην ἄμεμπτος καὶ δὲν ἠδύνατο κανεὶς νὰ μὲ κατηγορήσῃ διὰ τὴν παραμικρὰν παράβασιν.

Ἀπὸ ζῆλον διὰ τὴν πατροπαράδοτον θρησκείαν κινούμενος, κατεδίωκα τὴν Ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ. Ὡς πρὸς δὲ τὴν δικαιοσύνην, ποὺ προήρχετο ἀπὸ τὴν πιστὴν τήρησιν τοῦ Νόμου, ὑπῆρξα ἄμεμπτος, χωρὶς κανεὶς νὰ ἠμπορῇ εἰς κάτι νὰ μὲ κατηγορήσῃ.

Ἀλλ’ αὐτά, ποὺ ἄλλοτε θεωροῦσα πλεονεκτήματα, αὐτὰ τώρα ἐξ αἰτίας τοῦ Χριστοῦ θεωρῶ ἀπορριπτέα.

Ἀλλ’ αὐτά, ποὺ ἦσαν τότε εἰς ἐμὲ κέρδη καὶ πλεονεκτήματα, ταῦτα ἔχω θεωρήσει ζημίαν καὶ μειονεκτήματα, προκειμένου νὰ ἀρέσω εἰς τὸν Χριστὸν καὶ νὰ σωθῶ διὰ τοῦ Χριστοῦ.

Ἀλλ’ αὐτά, τὰ ὁποῖα ἦσαν τότε δι’ ἐμὲ ἠθικὰ κέρδη καὶ προσόντα, φωτισμένος τώρα ἀπὸ τὴν ἀλήθειαν τοῦ Εὐαγγελίου τὰ ἔχω θεωρήσει ζημίαν καὶ μειονέκτημα καὶ τὰ ἔχω ἀπαρνηθῆ, διὰ νὰ ἀρέσω εἰς τὸν Χριστὸν καὶ νὰ εὕρω δι’ αὐτοῦ μόνου τὴν σωτηρίαν.

Ἀλλὰ καὶ ὅλα θεωρῶ βεβαίως, ὅτι εἶναι ἀπορριπτέα λόγῳ τῆς ὑπεροχῆς τῆς γνωριμίας μὲ τὸν Ἰησοῦ Χριστὸ τὸν Κύριό μου. Γι’ αὐτὸν ἀπέρριψα τὰ πάντα, καὶ θεωρῶ, ὅτι εἶναι σκύβαλα (ἄχρηστα), γιὰ νὰ κερδίσω τὸ Χριστό,

Ὄχι δὲ μόνον ὅταν ἐφωτίσθην καὶ ἤμην εἰς τὰς πρώτας ἡμέρας τῆς ἐπιστροφῆς μου, ἀλλὰ βεβαίως καὶ τώρα ἑξακολουθῶ νὰ νομίζω, ὅτι ὅλα εἶναι ζημία συγκρινόμενα πρὸς τὴν ὑπεροχὴν τῆς γνώσεως τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου μου, διὰ τὸν ὁποῖον ἐστερήθην καὶ ἀπέρριψα ὅλα διὰ νὰ ἐγκολπωθῶ αὐτὸν ὡς σωτῆρα μου. Καὶ τὰ θεωρῶ σκύβαλα καὶ ἀξία περιφρονήσεως διὰ νὰ κερδήσω τὸν Χριστόν,

Ἀλλὰ βεβαίως καὶ τώρα ἀκόμη περισσότερον θεωρῶ ὅλα γενικῶς ὅσα εἶναι ξένα πρὸς τὸν Χριστὸν ζημίαν, ἐν συγκρίσει πρὸς τὴν ὑπεροχὴν καὶ τὸ μεγαλεῖον τῆς γνώσεως τοῦ Κυρίου μου Ἰησοῦ Χριστοῦ, διὰ τὸν ὁποῖον τὰ πάντα θεληματικῶς ἀπέρριψα καὶ ἐπεριφρόνησα. Καὶ τὰ θεωρῶ ὅλα σκύβαλα καὶ ἀνάξια λόγου, διὰ νὰ κερδήσω τὸν Χριστόν,

καὶ νὰ βρεθῶ σ’ αὐτὸν μὴ ἔχοντας δικαίωσι κατωρθωμένη ἀπὸ μένα μὲ τὴν τήρησι τοῦ νόμου, ἀλλ’ ἔχοντας τὴ δικαίωσι ποὺ ἐπιτυγχάνεται μὲ τὴν πίστι στὸ Χριστό, τὴ δικαίωσι ἀπὸ τὸ Θεὸ ἐπὶ τῇ βάσει τῆς πίστεως.

καὶ διὰ νὰ εὑρεθῶ κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς Κρίσεως ἐνωμένος μὲ αὐτὸν καὶ μὴ ἔχων δικαιοσύνην, τὴν ὁποίαν μὲ τοὺς ἰδικούς μου κόπους καὶ ἱδρῶτας ἀπέκτησα διὰ τῆς ἐπακριβοῦς τηρήσεως τοῦ νόμου. Ἀλλ’ ἐπιζητῶ νὰ ἔχω τότε τὴν δικαιοσύνην, ποὺ ἀποκτᾶται διὰ τῆς πίστεως εἰς τὸν Χριστὸν καὶ προέρχεται ἐκ τοῦ Θεοῦ καὶ στηρίζεται ἐπὶ τῆς πίστεως.

καὶ διὰ νὰ εὑρεθῶ κατὰ τὴν μεγάλην ἐκείνην ἡμέραν τῆς κρίσεως ἐνώπιόν του, ὄχι μὲ τὴν δικαιοσύνην μου, τὴν ὁποίαν δίδει ὁ μωσαϊκὸς Νόμος, ἀλλὰ μὲ τὴν δικαίωσιν ποὺ ἀποκτᾶται διὰ τῆς πίστεως εἰς τὸν Ἰησοῦν Χριστόν, ποὺ πηγάζει ἀπὸ τὸν Θεὸν καὶ θεμελειώνεται ἐπάνω εἰς τὴν πίστιν.

Ἐκεῖνο, ποὺ ζητῶ, εἶναι νὰ βιώνω τὸ Χριστὸ καὶ τὴ δύναμι τῆς ἀναστάσεώς του, καὶ νὰ ἔχω συμμετοχὴ στὰ παθήματά του μὲ συμμόρφωσι πρὸς τὸ θάνατό του,

Ζητῶ δὲ τὴν ἐκ πίστεως δικαιοσύνην διὰ νὰ γνωρίσω διὰ τῆς θρησκευτικῆς μου πείρας τὸν Χριστὸν καὶ τὴν δύναμιν, ποὺ πηγάζει εἰς ἠμᾶς ἀπὸ τὴν ἀνάστασίν του. Καὶ νὰ συμμετάσχω εἰς τὰ παθήματά του, πάσχων καὶ ἐγὼ διωγμοὺς καὶ κακοπαθείας, καθὼς ἐκεῖνος, καὶ ἐξομοιούμενος πρὸς τὸν θάνατόν του διὰ τῆς ἀποκτήσεως τῶν αὐτῶν συναισθημάτων, ποὺ εἶχεν ὁ Χριστός, ὅταν ἀπέθνησκε.

Ἐπιδιώκω δὲ αὐτὴν τὴν ἀληθινὴν καὶ μόνην δικαίωσιν, διὰ νὰ γνωρίσω ἔτσι προσωπικῶς καὶ ἐκ πείρας τὸν Χριστὸν καὶ τὴν σωτήριον δύναμιν, ποὺ προέρχεται ἀπὸ τὴν Ἀνάστασίν του καὶ τὴν συμμετοχήν μου εἰς τὰ παθήματά του, διωκόμενος καὶ ἐγώ, ταλαιπωρούμενος καὶ θλιβόμενος, πρόθυμος νὰ ὑπομείνω θλίψεις καὶ παθήματα ὅμοια μὲ ὅσα Ἐκεῖνος ἔπαθε καὶ αὐτὸν ἀκόμη τὸν θάνατον καθ’ ὁμοίωσιν Ἐκείνου.

μήπως ἐπιτύχω νὰ εἶμαι μεταξὺ ἐκείνων τῶν νεκρῶν, ποὺ θὰ ἔχουν ἔνδοξη ἀνάστασι.

Προσπαθῶ νὰ γίνω συμμέτοχος τῶν παθημάτων καὶ τοῦ θανάτου τοῦ Χριστοῦ, μήπως ἠμπορέσω καὶ ἑγὼ νὰ ἐπιτύχω καὶ ἀπολαύσω τὴν ἔνδοξον ἀνάστασιν τῶν νεκρῶν.

Μήπως ἠμπορέσω καὶ ἐγὼ νὰ φθάσω εἰς τὴν ἔνδοξον ἐκ νεκρῶν ἀνάστασιν.

Δὲν ἐξασφάλισα βεβαίως τὸ βραβεῖο ἀκόμη, ἢ δὲν ἔχω δικαιωθῆ ἀκόμη, ἀλλὰ τρέχω, μήπως πιάσω ἐκεῖνο, γιὰ τὸ ὁποῖο καὶ πιάσθηκα ἀπὸ τὸν Ἰησοῦ Χριστό.

Δὲν λέγω, ὅτι ἔλαβον πλέον τὸ βραβεῖον ἢ ὅτι ἔχω πλέον κατορθώσει τὴν πνευματικὴν τελειοποίησίν μου. Δὲν ἔχω φθάσει ἀκόμη εἰς τὸ ἔνδοξον αὐτὸ τέρμα, ἀλλ’ ἀγωνίζομαι καὶ τρέχω μὲ κόπον καὶ βιασύνην, μήπως ἠμπορέσω καὶ πιάσω στερεὰ ἐκεῖνο, διὰ τὸ ὁποῖον ἐπιάσθην καλὰ ἀπὸ τὸν Ἰησοῦν Χριστόν. Εἶναι δὲ αὐτὸ ἡ πλήρης ἐπιτυχία εἰς τὸ ἔργον τῆς ἀποστολῆς μου καὶ ἡ σωτηρία τῆς ψυχῆς μου.

Δὲν φρονῶ βέβαια καὶ δὲν λέγω, ὅτι ἔχω πλέον λάβει τὸ βραβεῖον τῆς νίκης ἢ ὅτι ἔχω φθάσει εἰς τὴν ἠθικήν μου τελείωσιν. Ἀλλὰ ἐπιδιώκω καὶ ἀγωνίζομαι συνεχῶς, μήπως κατορθώσω νὰ πιάσω καὶ κρατήσω στερεὰ ἐκεῖνο διὰ τὸ ὁποῖον μὲ ἔχει πιάσει καὶ ἑλκύσει εἰς τὴν πίστιν ὁ Ἰησοῦς Χριστός. Αὐτὸ δὲ εἰς τελευταίαν λέξιν θὰ εἶναι ἡ ἐν οὐρανοῖς σωτηρία μου.

Ἀδελφοὶ, ἐγὼ δὲν θεωρῶ ἀκόμη, ὅτι ἐπέτυχα τὸ σκοπό μου.

Ἀδελφοί, ἐγὼ δὲν θεωρῶ ἀκόμη, ὅτι ἐπέτυχα τὸν σκοπόν, διὰ τὸν ὁποῖον ἀπεστάλην ἀπὸ τὸν Κύριον. Ὅσα καὶ ἂν ἔχω ἐργασθῇ ἕως τώρα καὶ ὅσα καὶ ἂν κατώρθωσα, δὲν φρονῶ ὅτι ἀνταπεκρίθην πλήρως εἰς τὴν ἀποστολήν μου.

Ἀδελφοί, ἐγὼ δὲν νομίζω, ὅτι ἔχω ἐπιτύχει τὸν σκοπόν, διὰ τὸν ὁποῖον μὲ ἐκάλεσε καὶ μὲ ἔστειλε ὁ Κύριος.

Ἀλλ’ ἕνα πρᾶγμα κάνω· Λησμονῶ ὅσα ὡς ἀπόστολος ἔπραξα στὸ παρελθόν, καὶ ἐπεκτείνομαι πρὸς αὐτά, ποὺ πρέπει νὰ πράξω στὸ μέλλον, καὶ ἔτσι τρέχω πρὸς τὸ τέρμα γιὰ τὸ βραβεῖο τῆς οὐράνιας κλήσεως, ποὺ μᾶς ἔκανε ὁ Θεὸς διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Ἀλλὰ ἕνα πρᾶγμα κάνω καὶ δι’ ἓν φροντίζω· λησμονῶ μὲν τὰ ὅσα ἔγιναν εἰς τὸ παρελθόν, ποὺ τὰ ἔχω ἀφήσει ὀπίσω μου, ἀπλώνομαι δὲ διαρκῶς καὶ σπεύδω πρὸς ἐκεῖνα, ποὺ εἶναι ἐμπρός μου, καὶ τὰ ὁποῖα μένουν ἀκόμη ἀνεκτέλεστα καὶ πρέπει νὰ τὰ ἐκτελέσω. Καὶ ἔτσι προχωρῶ κατ’ εὐθεῖαν πρὸς τὸν ἐπὶ διωκόμενον σκοπὸν καὶ τρέχω βιαστικὰ διὰ νὰ λάβω τὸ βραβεῖον, τὸ ὁποῖον μᾶς ἐπιφυλάσσει ἡ πρόσκλησις πρὸς τὸν οὐρανὸν ἐπάνω, ὅπου μᾶς καλεῖ ὁ Θεὸς διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Ἀλλὰ ἕνα πρᾶγμα σκέπτομαι πάντοτε καὶ δι’ ἕνα πρᾶγμα φροντίζω· λησμονῶ μὲν ὅσα μὲ τὴν δύναμιν τοῦ Θεοῦ ἔγιναν εἰς τὸ παρελθόν, ἀπλώνομαι δὲ συνεχῶς πρὸς ἐκεῖνα, ποὺ εἶναι ἐμπρός μου καὶ πρέπει νὰ ἐκτελεσθοῦν. Καὶ ἐπιδιώκω ἔτσι μὲ σταθερότητα καὶ ζῆλον νὰ πραγματοποιήσω τὸν σκοπὸν τῆς κλήσεώς μου, διὰ νὰ λάβω τὸ βραβεῖον, ποὺ μᾶς ἔχει ἑτοιμάσει ὁ Θεός, ὁ ὁποῖος καὶ μᾶς ἐκάλεσε διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐπάνω εἰς τὸν οὐρανόν.

Ὅσοι δὲ εἴμεθα ὥριμοι, αὐτὸ τὸ φρόνημα ἂς ἔχωμε. Καὶ ἂν σὲ κάτι φρονῆτε διαφορετικά, καὶ σ’ αὐτὸ ὁ Θεὸς θὰ σᾶς φανερώσῃ τὸ σωστό.

Ὅσοι λοιπὸν προσπαθοῦμεν νὰ γίνωμεν τέλειοι, τοῦτο ἂς φρονῶμεν δηλαδὴ ἂς μὴ νομίζωμεν, ὅτι ἐπετύχαμεν τὸ βραβεῖον, ἀλλὰ ἂς ἐπεκτεινώμεθα πάντοτε πρὸς τὰ ἐμπρός. Καὶ ἐὰν ἔχετε κανὲν διαφορετικὸν φρόνημα, ποὺ δὲν πρέπει νὰ τὸ ἔχετε, δὲν ἀνησυχῶ. Διότι καὶ αὐτὸ θὰ σᾶς τὸ φανερώσῃ ὁ Θεός.

Ὅσοι, λοιπόν, ποθοῦμεν νὰ γίνωμεν τέλειοι, αὐτὸ ἂς φρονοῦμεν· ὅτι δὲν ἐγίναμε τέλειοι, ἀλλὰ διὰ νὰ γίνωμεν, πρέπει νὰ ἀγωνιζώμεθα συνεχῶς καὶ μέχρι τέλους. Καὶ ἐὰν κάτι διαφορετικὸν ἀπὸ αὐτό ποὺ σᾶς λέγω φρονῆτε καὶ ποὺ δὲν εἶναι ὀρθόν, καὶ αὐτὸ ὁ Θεὸς θὰ τὸ φανερώσῃ.

Πλὴν γι’ αὐτό, ποὺ μέχρι τώρα ἐπιτύχαμε, ἂς ἐξακολουθοῦμε νὰ συμμορφωνώμεθα πρὸς τὸν αὐτὸ κανόνα, ἂς ἔχωμε τὸ αὐτὸ ἐνδιαφέρον (ἀλλιῶς θὰ χάσωμε αὐτὸ, ποὺ ἐπιτύχαμε).

Πλὴν μὴ μένετε ξένοιαστοι μὲ τὴν ἐλπίδα, ὅτι ὁ Θεὸς θὰ σᾶς φανερώσῃ ἐκεῖνο, ποὺ δὲν ἠξεύρετε. Ἀλλ’ εἰς τὸ πνευματικὸν σημεῖον, εἰς τὸ ὁποῖον ἐφθάσαμεν, πρέπει νὰ προσέχωμεν νὰ μὴ πέσωμεν ἔξω. Καὶ διὰ νὰ μὴ πάθωμεν αὐτό, πρέπει νὰ ἀκολουθῶμεν ὅλοι τὸν αὐτὸν κανόνα τῆς συμπεριφορᾶς ποὺ ἐδιδάχθημεν, καὶ νὰ ἔχωμεν τὸ αὐτὸ φρόνημα τῆς ἀληθείας.

Ἀλλ’ ἕως ἐδῶ πλέον ποὺ ἔχομεν φθάσει, εἰς τὴν πνευματικὴν κατάστασιν ποὺ εὑρισκόμεθα σήμερον, δὲν πρέπει νὰ ἔχωμεν διαφορετικὰ μεταξύ μας φρονήματα, ἀλλὰ νὰ ἀκολουθῶμεν τὸν ἴδιον κανόνα πίστεως καὶ ζωῆς, νὰ ἔχωμεν τὸ αὐτὸ ἀληθινὸν φρόνημα.

Νὰ μὲ μιμῆσθε ὅλοι, ἀδελφοί, καὶ νὰ δίνετε προσοχὴ σ’ ἐκείνους, ποὺ ζοῦν ἔτσι, ὅπως ἔχετε παράδειγμα ἐμᾶς.

Δὲν σᾶς ζητῶ τίποτε τὸ ἄγνωστον καὶ ἀδύνατον. Μὲ ἠξεύρετε ὅλοι καλά. Γίνεσθε λοιπόν, ἀδελφοί, ὅλοι μαζὶ μιμηταί μου καὶ προσέχετε εἰς ἐκείνους, ποὺ δεικνύουν εἰς τὸν βίον των τὴν ὑποδειγματικὴν συμπεριφοράν, ποὺ σᾶς ἐδώκαμεν ὡς παράδειγμα· καὶ μὲ αὐτοὺς συναναστρέφεσθε.

Ἀδελφοί, γίνεσθε ὅλοι μαζῆ μιμηταὶ ἰδικοί μου· καὶ προσέχετε ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι πορεύονται καὶ συμπεριφέρονται κατὰ τρόπον ὑποδειγματικόν, σύμφωνα μὲ τὸν τύπον καὶ τὸ παράδειγμα ποὺ σᾶς ἔχομεν δώσει ἡμεῖς. Αὐτοὺς νὰ τοὺς μιμῆσθε.

Διότι πολλοί, γιὰ τοὺς ὁποίους πολλές φορὲς σᾶς ἔλεγα, τώρα δὲ καὶ κλαίοντας σᾶς λέγω, ζοῦν ὡς ἐχθροὶ τοῦ σταυροῦ τοῦ Χριστοῦ.

Σᾶς λέγω νὰ δίδετε προσοχὴν μόνον εἰς αὐτούς, ποὺ πολιτεύονται κατὰ τὸ ἰδικόν μας παράδειγμα, διότι πολλοὶ παρουσιάζουν κακὴν συμπεριφοράν. Περὶ αὐτῶν, ὅταν ἤμην εἰς Φιλίππους πολλὲς φορὲς σᾶς ἔκαμα λόγον, τώρα δέ, ἐπειδὴ ἐν τῷ μεταξὺ ἐχειροτέρευσαν, μὲ κλάματα ὁμιλῶ δι’ αὐτούς, ποὺ μὲ τὴν σαρκικήν των ζωὴν ἀποδεικνύονται ἐχθροὶ τοῦ σταυροῦ τοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος εἶναι σύμβολον αὐτοθυσίας καὶ πόνου.

Διότι πολλοὶ βαδίζουν ἕνα δρόμον ὄχι καλὸν καὶ γίνονται σκάνδαλον. Δι’ αὐτοὺς πολλὲς φορὲς σᾶς ἔλεγα, ὅταν εὑρισκόμην μαζῆ σας εἰς τοὺς Φιλίππους, καὶ τώρα κλαίων σᾶς λέγω. Ἐννοῶ τοὺς ἐχθροὺς τοῦ σταυροῦ τοῦ Χριστοῦ, αὐτοὺς δηλαδή, ποὺ εἰς τὴν ἀρχὴν ἐπίστευσαν καὶ ὑπήκουσαν εἰς τὸν Χριστόν, κατόπιν ὅμως ἔζησαν καὶ ζοῦν ἁμαρτωλὴν ζωὴν καὶ σκανδαλίζουν ἔτσι τοὺς πιστούς, ὑπονομεύουν τὴν Ἐκκλησίαν καὶ πολεμοῦν τὸν Χριστόν.

Αὐτῶν τὸ τέλος εἶναι ἡ ἀπώλεια. Αὐτῶν ὁ Θεὸς εἶναι ἡ κοιλιά. Αὐτοὶ θεωροῦν δόξα πράγματα αἰσχύνης. Αὐτοὶ ἐνδιαφέρονται γιὰ τὰ ἐπίγεια.

Αὐτῶν τὸ τέλος θὰ εἶναι ἡ ἀπώλεια, διότι θὰ καταλήξουν εἰς τὴν αἰωνίαν κόλασιν. Αὐτοὶ ὡς Θεόν λατρεύουν τὴν κοιλίαν των καὶ δόξαν των θεωροῦν πράξεις ποὺ φέρουν ἐντροπήν, ἔχουν δὲ φρονήματα γήϊνα.

Αὐτῶν τὸ κατάντημα θὰ εἶναι ἡ ἀπώλεια, ἡ ὁριστικὴ καταδίκη εἰς τὴν αἰωνίαν κόλασιν. Αὐτοί, κοιλιόδουλοι καὶ ἰδιοτελεῖς καθὼς εἶναι, ἔχουν ὡς Θεὸν καὶ λατρεύουν τὴν κοιλίαν των καὶ ἐπιζητοῦν τὴν δόξαν εἰς πράξεις καὶ καταστάσεις, ποὺ φέρουν ἐντροπήν, ἔχουν δὲ γήϊνα καὶ σαρκικὰ φρονήματα.

Ἀλλ’ ἡ δική μας ζωὴ εἶναι στοὺς οὐρανούς, ἀπ’ ὅπου καὶ ἀναμένουμε ὡς σωτῆρα τὸν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό,

Ἡ συμπεριφορά των καὶ τὰ φρονήματά των εἶναι τελείως ἀντίθετα πρὸς τὰ ἰδικά μας. Διότι ἡ ἰδική μας πατρὶς καὶ πολιτεία καὶ τὰ ἰδικά μας πολιτικὰ δικαιώματα εἶναι εἰς τοὺς οὐρανούς, ἀπὸ τοὺς ὁποίους μὲ πολὺν πόθον περιμένομεν καὶ τὸν Σωτῆρα μας, τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν.

Ἀλλ’ ἡμῶν τῶν πιστῶν μαθητῶν τοῦ Κυρίου ἡ πατρίς μας καὶ ἡ πολιτεία μας, τὸ πολίτευμά μας καὶ ἡ συμπεριφορά μας εἶναι, ὅπως καὶ τῶν ἀγγέλων, εἰς τοὺς οὐρανούς, ἀπ’ ὅπου μὲ πολὺν πόθον περιμένομεν τὸν σωτῆρα μας, τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν.

ὁ ὁποῖος θὰ μεταμορφώσῃ τὸ ταπεινὸ σῶμα μας, ὥστε αὐτὸ νὰ γίνῃ ὅμοιο μὲ τὸ δικό του ἔνδοξο σῶμα. Θὰ κάνῃ δὲ αὐτὸ μὲ τὴν ἐνέργεια, μὲ τὴν ὁποία δύναται καὶ νὰ ὑποτάξῃ στὸν ἑαυτό του τὰ πάντα.

Αὐτὸς ὁ Κύριος καὶ Σωτήρ μας θὰ δώσῃ νέαν ἔνδοξον μορφὴν εἰς τὸ σῶμα τῆς μικρότητος καὶ ταπεινότητός μας, ποὺ εἶναι τώρα φθαρτὸν καὶ ὑπόκειται εἰς πόνους καὶ ἀσθενείας. Θὰ μεταμορφώσῃ αὐτό, ὥστε νὰ γίνῃ ὅμοιον πρὸς τὸ δοξασμένον σῶμα του καὶ νὰ ἀποκτήσῃ τὴν αὐτὴν ἔνδοξον καὶ ἄφθαρτον μορφὴν πρὸς αὐτό. Τὴν μεταμόρφωσιν δὲ αὐτὴν θὰ τὴν κάμῃ διὰ τῆς πανισχύρου ἐνεργείας του, διὰ τῆς ὁποίας δύναται καὶ να ὑποτάξῃ τὰ πάντα εἰς τὸν ἑαυτόν του.

Αὐτὸς θὰ μετασχηματίσῃ τὸ σῶμα αὐτὸ τῆς ταπεινότητος καὶ τῆς ἀσημότητος, τὸ ἀσθενὲς καὶ φθαρτὸν καὶ θνητόν, θὰ τὸ μεταμορφώσῃ, ὥστε νὰ γίνῃ ὅμοιον πρὸς τὸ ἔνδοξον ἰδικόν του σῶμα διὰ τῆς παντοδυνάμου αὐτοῦ ἐνεργείας, διὰ τῆς ὁποίας ἠμπορεῖ καὶ τὰ πάντα νὰ ὑποτάξῃ εἰς τὸν ἑαυτόν του.

Λοιπόν, ἀδελφοί μου ἀγαπητοὶ καὶ περιπόθητοι, χαρὰ καὶ στέφανός μου, ἔτσι νὰ μένετε, ἀγαπητοί μου, σταθεροὶ στὸν Κύριο.

Ὥστε, ἀδελφοί μου ἀγαπητοὶ καὶ πολυπόθητοι, οἱ ὁποῖοι λόγῳ τῶν ἀρετῶν σας εἶσθε δι’ ἐμὲ τὸν Ἀπόστολον καὶ διδάσκαλόν σας χαρὰ καὶ στέφανος δόξης, σᾶς προτρέπω, ὅπως σᾶς εἶπα ἀνωτέρω καὶ ὅπως πρέπει εἰς ἀνθρώπους, ποὺ περιμένουν ἐξ οὐρανῶν σωτῆρα, ἔτσι ἀγαπητοί μου νὰ στέκεσθε εἰς τὴν κατὰ Κύριον ζωήν.

Ὥστε ἀδελφοί μου, ἀγαπητοὶ καὶ ἐπιπόθητοι, οἱ ὁποῖοι διὰ τὰς ἀρετάς σας καὶ εἰδικώτερα διὰ τὴν ἀγάπην σας εἶσθε δι’ ἐμὲ χαρὰ ἐν Κυρίῳ καὶ στέφανος δόξης, σᾶς παρακαλῶ καὶ σᾶς προτρέπω νὰ στέκεσθε καὶ νὰ μένετε σταθεροὶ εἰς τὴν κατὰ Χριστὸν ζωήν, ὅπως σᾶς εἶπα καὶ προηγουμένως.

Τὴν Εὐοδία παρακαλῶ καὶ τὴ Συντύχη παρακαλῶ νὰ ἔχουν ὁμοφροσύνη (ὁμόνοια), ὅπως θέλει ὁ Κύριος.

Παρακαλῶ τὴν Εὐοδίαν, παρακαλῶ καὶ τὴν Συντύχην νὰ ἔχουν τὴν ὁμοφροσύνην, ποὺ προέρχεται ἀπὸ τὴν ἕνωσίν μας μὲ τὸν Κύριον.

Παρακαλῶ τὴν Εὐοδίαν καὶ τὴν Συντύχην παρακαλῶ νὰ ἔχουν τὸ ἴδιο κατὰ Χριστὸν φρόνημα, ὥστε νὰ ὁμονοοῦν μεταξύ των.

Ναί! Παρακαλῶ καὶ σένα Σύζυγε, ποὺ εἶσαι γνήσιος χριστιανός, νὰ βοηθῇς αὐτὲς τὶς γυναῖκες, οἱ ὁποῖες γιὰ τὸ εὐαγγέλιο ἀγωνίσθηκαν μαζί μου, ὅπως καὶ ὁ Κλήμης καὶ οἱ ἄλλοι συνεργάτες μου, τῶν ὁποίων τὰ ὀνόματα εἶναι στὸ βιβλίο τῆς ζωῆς.

Ναί, παρακαλῶ καὶ σέ, ποὺ βαστάζεις μαζί μου γνησίως καὶ εἰλικρινῶς τὸν ζυγὸν καὶ τὴν εὐθύνην τῆς Ἐκκλησίας, βοήθει καὶ ἐνίσχυε ταύτας, αἱ ὁποῖαι ἠγωνίσθησαν καὶ συγκακοπάθησαν μὲ ἐμὲ εἰς τὸ κήρυγμα τοῦ εὐαγγελίου μαζὶ καὶ μὲ τὸν Κλήμεντα καὶ τοὺς ἄλλους συνεργάτας μου, τῶν ὁποίων τὰ ὀνόματα εἶναι γραμμένα ὑπὸ τοῦ Θεοῦ εἰς τὸ βιβλίον τῆς ζωῆς ὡς ὀνόματα πολιτῶν καὶ κληρονόμων τῆς ἐπουρανίου βασιλείας.

Ἰδιαιτέρως δὲ παρακαλῶ καὶ σέ, Σύζυγε, ποὺ εἶσαι γνήσιος καὶ εἰλικρινὴς μαθητὴς τοῦ Χριστοῦ καὶ πολίτης τῆς Ἐκκλησίας του, νὰ βοηθῇς, νὰ καθοδηγῇς καὶ νὰ στηρίζῃς αὐτάς, αἱ ὁποῖαι ἐταλαιπωρήθησαν καὶ ἠγωνίσθησαν διὰ τὸ κήρυγμα τοῦ Εὐαγγελίου μαζῆ μὲ ἐμὲ καὶ μὲ τὸν Κλήμεντα καὶ μὲ τοὺς ἄλλους συνεργάτας μου, τῶν ὁποίων τὰ ὀνόματα εἶναι γραμμένα ἀπὸ τὸν Θεὸν εἰς τὸ βιβλίον τῆς αἰωνίας ζωῆς.

Χαίρετε μὲ τὴν (ἁγνὴ καὶ ἀληθινὴ) χαρὰ τοῦ Κυρίου πάντοτε, πάλι θὰ εἰπῶ, χαίρετε!

Χαίρετε πάντοτε τὴν χαράν, ποὺ προέρχεται ἀπὸ τὴν ἕνωσιν καὶ κοινωνίαν μας μὲ τὸν Κύριον. Πάλιν θὰ εἴπω, χαίρετε.

Χαίρετε πάντοτε μὲ τὴν ἁγίαν καὶ πλουσίαν χαράν, ποὺ δίδει ὁ Κύριος· πάλιν θὰ πῶ· χαίρετε.

Τὴν καλωσύνη σας νὰ δείχνετε σὲ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους. Ὁ Κύριος πλησιάζει νὰ ἔλθῃ.

Ἡ ἐπιείκειά σας καὶ ἡ ὑποχωρητικότης σας ἂς γίνῃ γνωστὴ εἰς ὅλους τοὺς ἀνθρώπους καὶ εἰς αὐτοὺς ἀκόμη τοὺς ἀπίστους. Ὁ Κύριος πλησιάζει νὰ ἔλθῃ καὶ θὰ ἀποδώσῃ αὐτὸς εἰς ἕκαστον ὅ,τι τοῦ ἀνήκει.

Ἡ ἐπιείκειά σας, ἡ ὑποχωρητικότης καὶ ἀνεξικακίας σας ἂς γίνῃ γνωστὴ καὶ ἂς διδάξῃ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους, πιστοὺς καὶ ἀπίστους· ὁ Κύριος εἶναι κοντά, ἔρχεται διὰ νὰ ἀποδώσῃ εἰς τὸν καθένα κατὰ τὰ ἔργα του.

Νὰ μὴν ἔχετε καμμία ἀγωνία (κανένα ἄγχος), ἀλλὰ σὲ κάθε περίστασι ν’ ἀπευθύνετε τὰ αἰτήματά σας στὸ Θεὸ μὲ τὴν προσευχὴ καὶ τὴ δέησι ποὺ θὰ συνωδεύονται μὲ εὐχαριστία.

Μὴ κυριεύεσθε ἀπὸ ἀγωνιώδη φροντίδα διὰ τίποτε, ἀλλὰ διὰ κάθε τι ποὺ σᾶς παρουσιάζεται, κάνετε γνωστὰ τὰ αἰτήματά σας πρὸς τὸν Θεόν διὰ τῆς προσευχῆς καὶ διὰ τῆς δεήσεως, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ συνοδεύωνται καὶ μὲ εὐγνώμονα εὐχαριστίαν δι’ ὅσα ὁ Θεὸς μᾶς ἔδωκε.

Μὴ ἀφίνετε καθόλου τὸν ἑαυτόν σας νὰ καταληφθῇ ἀπὸ ἀγωνιώδεις μερίμνας καὶ φροντίδας, ἀλλὰ διὰ κάθε τι ποὺ σᾶς χρειάζεται ἢ διὰ κάθε δυσκολίαν, ποὺ παρουσιάζεται ἐμπρός σας, κάμνετε γνωστὰ τὰ αἰτήματά σας εἰς τὸν Θεὸν διὰ τῆς προσευχῆς καὶ τῆς δεήσεως, αἱ ὁποῖαι πρέπει νὰ συνοδεύωνται πάντοτε μὲ ἔκφρασιν εὐγνωμοσύνης καὶ εὐχαριστίας διὰ τὰ ὑλικὰ καὶ πνευματικὰ ἀγαθά, ποὺ μᾶς δίδει ὁ Θεός.

Καὶ ἡ δύναμι τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία ὑπερβαίνει κάθε νοῦ (εἶναι δηλαδὴ ἀσύλληπτη), θὰ φρουρῇ τὶς καρδιές σας καὶ τὶς διάνοιές σας γιὰ τὸν Ἰησοῦ Χριστό.

Καὶ ἔτσι, ὅταν διώχνετε κάθε μέριμναν καὶ ἐμπιστεύεσθε τὸν ἑαυτόν σας εἰς τὴν θείαν Πρόνοιαν, ἡ εἰρήνη ποὺ ἔχει ὁ Θεὸς καὶ τὴν μεταδίδει εἰς τοὺς ἰδικούς του, τῆς ὁποίας τὴν τελειότητα κάθε νοῦς, εἴτε ἀνθρώπινος εἴτε ἀγγελικὸς δὲν ἠμπορεῖ νὰ νοιώσῃ, θὰ φρουρήσῃ τὰς καρδίας σας καὶ τὰς σκέψεις σας, ἐφ’ ὅσον μένετε ἐνωμένοι μὲ τὸν Ἰησοῦν Χριστόν.

Καὶ ἡ εἰρήνη, ποὺ χαρίζει ὁ Θεὸς εἰς τοὺς ἀνθρώπους του καὶ ἡ ὁποίαν, καθ’ ὃ τελεία καὶ ὑπερφυσική, ξεπερνάει κάθε νοῦν ἀνθρώπων καὶ ἀγγέλων, θὰ φρουρήσῃ τὰς καρδίας σας, τὰ φρονήματα καὶ τὰς σκέψεις σας διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Τέλος, ἀδελφοί, ὅσα εἶναι ἀληθινά, ὅσα εἶναι σεμνά, ὅσα εἶναι δίκαια, ὅσα εἶναι ἁγνά, ὅσα εἶναι προσφιλῆ, ὅσα ἔχουν καλὴ φήμη, ὅ,τι ἀξίζει νὰ τιμᾶται, ὅ,τι ἀξίζει νὰ ἐπαινῆται, αὐτὰ νὰ σκέπτεσθε.

Καὶ τώρα ἀπομένει, ἀδελφοί μου, νὰ σᾶς ἀπευθύνω καὶ μίαν ἄλλην προτροπήν· ὅσα εἶναι ἀληθῆ, ὅσα εἶναι σεμνὰ καὶ σεβαστά, ὅσα εἶναι σύμφωνα μὲ τὸ δίκαιον, ὅσα εἶναι ἄμολυν τὰ καὶ ἁγνά, ὅσα εἶναι προσφιλῆ εἰς τὸν Θεόν καὶ εἰς τοὺς καλοὺς ἀνθρώπους, ὅσα ἔχουν καλὴν φήμην, καὶ ὁποιανδήποτε ἄλλην ἀρετὴν καὶ ὁποιονδήποτε ἔργον ἀγαθόν, ποὺ εἶναι ἄξιον ἐπαίνου, αὐτὰ νὰ συλλογίζεσθε καὶ νὰ προσέχετε, ὥστε καὶ νὰ τὰ ἐφαρμόζετε εἰς τὸν βίον σας.

Λοιπὸν ἀδελφοί, ὅσα εἶναι ἀληθινά, ὅσα εἶναι τίμια καὶ σεβαστά, ὅσα εἶναι δίκαια ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, ὅσα εἶναι ἀμόλυντα καὶ καθαρά, ὅσα εἶναι ἀγαπητὰ καὶ εὐάρεστα εἰς τὸν Θεὸν καὶ τοὺς ἀνθρώπους, ὅσα ἔχουν καὶ δίδουν καλὴν φήμην καὶ ὑπόληψιν, κάθε ἀρετὴν καὶ κάθε τι τὸ ἄξιον ἐπαίνου, αὐτὰ καὶ μόνα νὰ συλλογίζεσθε.

Αὐτὰ, τὰ ὁποῖα καὶ διδαχθήκατε καὶ παραλάβατε, καὶ ἀκούσατε καὶ εἴδατε ὅτι ὑπάρχουν σὲ μένα, αὐτὰ νὰ πράττετε. Καὶ ὁ δυνατὸς Θεὸς θὰ εἶναι μαζί σας.

Αὐτά, ποὺ ἐμάθατε καὶ παρελάβατε διὰ τῆς προφορικῆς διδασκαλίας μου καὶ τὰ ἠκούσατε καὶ τὰ εἴδατε εἰς τὴν ὅλην συμπεριφορὰν καὶ διαγωγήν μου, ταῦτα νὰ πράττετε. Καὶ τότε ὁ Θεός, ποὺ εἶναι ὁ χορηγὸς τῆς εἰρήνης, θὰ εἶναι μαζί σας.

Αὐτὰ ποὺ ἐμάθατε καὶ παρελάβατε καὶ ἔχετε ἀκούσει ἀπὸ τὴν προφορικήν μου διδασκαλίαν, καὶ αὐτὰ ποὺ εἴδατε εἰς τὴν ὅλην μου ζωὴν καὶ συμπεριφοράν, αὐτὰ νὰ πράττετε. Καὶ ὁ Θεός, ὁ θησαυρὸς καὶ ὁ χορηγὸς τῆς εἰρήνης, θὰ εἶναι μαζῆ σας.

Χάρηκα δὲ πολὺ μὲ χαρὰ Κυρίου, διότι τώρα τέλος πάντων κάνατε ν’ ἀνθίσῃ πάλι τὸ ἐνδιαφέρον σας γιὰ μένα, γιὰ τὸν ὁποῖο καὶ στὸ παρελθὸν εἴχατε ἐνδιαφέρον, ἀλλὰ δὲν εἴχατε τὴν εὐκαιρία νὰ τὸ ἐκδηλώσετε.

Ἂς ἔλθω τώρα καὶ εἰς τὸ προσωπικόν μου ζήτημα. Ἐχάρην πάρα πολὺ τὴν ἐν Κυρίῳ χαράν, διότι ἐπὶ τέλους ἑξαναβλάστησε τώρα τὸ ἐνδιαφέρον σας δι’ ἐμέ. Καὶ εἴχατε μὲν καὶ εἰς τὸ παρελθὸν τὸ ἐνδιαφερον αὐτὸ καὶ μὲ ἐσκέπτεσθε καὶ ἐφροντίζατε δι’ ἐμέ, δὲν σᾶς ἐδίδετο ὅμως ἡ εὐκαιρία νὰ δείξετε τοῦτο ἐμπράκτως.

Πάρα πολὺ ἐχάρην μὲ τὴν ἐν Κυρίῳ χαράν, διότι ἐπὶ τέλους ἐξαναβλάστησε τὸ ἐνδιαφέρον καὶ ἡ συμπάθεια τῆς καρδίας σας δι’ ἐμέ· καὶ εἴχατε μὲν καὶ εἰς τὸ παρελθὸν τὸ ἴδιο ἐνδιαφέρον καὶ φρόνημα δι’ ἐμέ, δὲν σᾶς παρουσιάζετο ὅμως εὐκαιρία νὰ τὸ ἐκδηλώσετε ἐμπράκτως.

Δὲν τὸ λέγω βεβαίως λόγῳ στερήσεως. Διότι ἐγὼ ἔμαθα νὰ εἶμαι εὐχαριστημένος σ’ ὁποιαδήποτε κατάστασι καὶ ἂν βρίσκωμαι.

Δὲν λέγω ταῦτα, διότι εὑρίσκομαι εἰς στέρησιν καὶ ὑποφέρω. Ὄχι δὲν ὑποφέρω· διότι ἑγὼ ἔμαθον εἰς ὅλας τὰς περιστάσεις, ὑπὸ τὰς ὁποίας εὑρίσκομαι, νὰ ἀρκοῦμαι εἰς ὅσα ἔχω.

Δὲν λέγω αὐτὰ ὡς παράπονον, διότι εὑρίσκομαι εἰς στέρησιν καὶ ἀνάγκην, διότι ἐγὼ ἔμαθα νὰ ἀρκοῦμαι εἰς ὅσα ἔχω, ὑπὸ οἰασδήποτε περιστάσεις καὶ ἂν εὑρίσκομαι.

Ξέρω νὰ ζῶ καὶ μὲ στερήσεις, ξέρω νὰ ζῶ καὶ μὲ περίσσευμα. Σὲ κάθε φύσεως κατάστασι καὶ σ’ ὅλες τὶς καταστάσεις ἔχω μάθει τὸ μυστικὸ νὰ εἶμαι εὐχαριστημένος· Καὶ ὅταν χορταίνω καὶ ὅταν πεινῶ, καὶ ὅταν ἔχω περίσσευμα καὶ ὅταν στεροῦμαι.

Γνωρίζω καὶ νὰ ὑπομένω τὰς ταπεινώσεις τῶν στερήσεων, γνωρίζω καὶ νὰ μὴ τὸ παίρνω ἐπάνω μου, ὅταν τὰ ἔχω περισσά. Εἰς κάθε περίστασιν καὶ εἰς κάθε τι ποὺ μοῦ συμβαίνει, ἔχω μάθει τὸ μυστικὸν καὶ νὰ χορταίνω καὶ νὰ πεινῶ, καὶ νὰ κάνω καλὴν χρῆσιν, ὅταν τὰ ἔχω ἄφθονα, καὶ νὰ ὑπομένω εὐχαρίστως τὴν στέρησιν.

Γνωρίζω νὰ ὑπομένω μὲ ταπείνωσιν τὴν ἔλλειψιν ἐνδύματος καὶ τροφῆς, τὴν πεῖναν καὶ τὴν φτώχειαν· γνωρίζω πῶς νὰ φέρωμαι καὶ ὅταν ἔχω μὲ τὸ παραπάνω τὰ ὑλικὰ ἀγαθά· εἰς κάθε τι ποὺ μοῦ συμβαίνει καὶ εἰς ὅλας τὰς περιστάσεις τῆς ζωῆς ἔχω μάθει τὸ μυστικὸν καὶ νὰ χορταίνω καὶ νὰ πεινῶ καὶ νὰ κάμνω καλὴν χρῆσιν τῶν ἀγαθῶν, ὅταν τὰ ἔχω ἄφθονα καὶ νὰ ὑπομείνω μὲ εἰρήνην τὴν στέρησιν.

Τὰ πάντα κατορθώνω διὰ τοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος μὲ ἐνδυναμώνει.

Τὰ πάντα κατορθώνω μὲ τὴν δύναμιν, ποὺ μοῦ δίδει ἡ κοινωνία καὶ ἡ σχέσις μὲ τὸν Χριστόν.

Τὰ πάντα ἠμπορῶ καὶ κατορθώνω μὲ τὴν δύναμιν, ποὺ μοῦ δίδει ὁ Χριστός.

Ἀλλὰ καλὰ πράξατε μὲ τὸ νὰ συνεισφέρετε στὴν ἀνάγκη μου.

Καίτοι ὅμως ἐγὼ γνωρίζω νὰ ὑποφέρω τὴν στέρησιν, ἐν τούτοις σεῖς ἐκάματε πρᾶξιν καλὴν καὶ ἀξιέπαινον, ποὺ ἐγίνατε συμμέτοχοι εἰς τὴν θλῖψιν μου.

Ἀλλὰ καὶ σεῖς καλῶς ἐπράξατε καὶ εἶσθε ἀξιέπαινοι, ποὺ ἐγίνατε συμμέτοχοι εἰς τὴν θλῖψιν καὶ στέρησίν μου.

Ξέρετε δὲ καὶ σεῖς, Φιλιππήσιοι, ὅτι στὴν ἀρχὴ τῆς γνωριμίας σας μὲ τὸ εὐαγγέλιο, μετὰ τὴν ἀναχώρησί μου ἀπὸ τὴ Μακεδονία, καμμία ἐκκλησία δὲν εἶχε ὑλικὴ δοσοληψία μαζί μου, παρὰ μόνον ἐσεῖς.

Δὲν ὑπῆρξε δὲ μόνη αὐτὴ ἡ φορά, ποὺ ἐδείξατε τὴν συμμετοχήν σας αὐτήν. Ξεύρετε καὶ σεῖς, ὦ Φιλιππήσιοι, ὅτι κατὰ τὰς ἀρχὰς τοῦ εἰς σᾶς κηρύγματός μου ὅταν διὰ πρώτην φορὰν ἦλθον εἰς Φιλίππους, καὶ ὅταν ὕστερα ἀνεχώρησα ἀπὸ τὴν Μακεδονίαν, καμμία Ἐκκλησία δὲν ἦλθεν εἰς σχέσιν μαζί μου μὲ λογαριασμὸν δοσοληψίας, ὥστε νὰ δίδῃ αὐτὴ καὶ ἑγὼ νὰ λαμβάνω, παρὰ μόνοι σεῖς.

Ξεύρετε δὲ καὶ ἐνθυμεῖσθε καὶ σεῖς, ὦ Φιλιππήσιοι, ὅτι εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ εὐαγγελικοῦ μου κηρύγματος πρὸς σᾶς, ὅταν διὰ πρώτην φορὰ ἦλθον εἰς τοὺς Φιλίππους καὶ ἀπὸ ἐκεῖ ἐξεκίνησα διὰ τὴν Μακεδονίαν, καμμία Ἐκκλησία δὲν ἐπεκοινώνησε μαζῆ μου μὲ λογαριασμὸν δοσοληψίας, καμμία δέν μοῦ προσέφερε τίποτε καὶ ἀπὸ καμμίαν δὲν ἔλαβα βοήθειαν, παρὰ μόνον ἀπὸ σᾶς.

Ἀλλὰ καὶ ὅταν ἤμουν στὴ Θεσσαλονίκη, μοῦ στείλατε γιὰ τὶς ἀνάγκες μου καὶ μιὰ καὶ δυὸ φορές.

Διότι ἀκόμη καὶ εἰς τὴν Θεσσαλονίκην καὶ μίαν καὶ δύο φορὰς μοῦ ἐστείλατε διὰ τὰς ἀνάγκας μου.

Διότι καὶ ὅταν ἤμουν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην καὶ μιὰ καὶ δυὸ φορὲς μοῦ ἐστείλατε βοηθήματα διὰ τὰς ἀνάγκας τὰς ἰδικάς μου καὶ τοῦ ἔργου μου.

Δὲν ζητῶ βεβαίως νὰ μοῦ δίνετε, ἀλλὰ ζητῶ νὰ ἔχετε πλούσιο καρπὸ ἀγαθοεργίας γιὰ δικό σας λογαριασμό.

Λέγω τοῦτο ὄχι διότι ἐνδιαφέρομαι διὰ τὸ δῶρον, ἀλλ’ ἐνδιαφέρομαι καὶ ζητῶ τὴν πνευματικὴν ὠφέλειαν, ποὺ διὰ λογαριασμὸν ἰδικόν σας θὰ προέλθῃ ἀπὸ τὴν ἀγαθοεργίαν αὐτήν.

Σᾶς τὰ γράφω αὐτά, ὄχι διότι ἐγὼ ἐνδιφέρομαι καὶ ζητῶ τὸ δῶρον, ἀλλὰ διότι ἐνδιαφέρομαι καὶ ζητῶ τὸν πνευματικὸν καρπόν, ὁ ὁποῖος ἀπὸ τὴν καλὴν αὐτὴν πρᾶξιν σας, θὰ προκύψῃ πλούσιος διὰ σᾶς.

Ἔχω δὲ τὰ πάντα πλήρως, καὶ μὲ τὸ παραπάνω. Ἔλαβα ἀπὸ τὸν Ἐπαφρόδιτο ὅσα μοῦ στείλατε, ὀσμὴ εὐώδη, θυσία εὐπρόσδεκτη, εὐάρεστη στὸ Θεό, καὶ εἶμαι πλήρης.

Ἔχω δὲ τώρα ἐγὼ ὅλα μὲ τὸ παραπάνω καὶ μοῦ περισσεύουν. Εἶμαι γεμᾶτος καὶ τὰ ἔχω ὅλα ὑπεράφθονα, ἀφοῦ ἐδέχθην ἀπὸ τὸν Ἐπαφρόδιτον αὐτὰ ποὺ ἐστάλησαν ἀπὸ σᾶς, τὰ ὁποῖα εἶναι μυρωδιὰ ποὺ μοσχομυρίζει, θυσία ποὺ δέχεται καὶ εὐχαριστεῖται εἰς αὐτὴν ὁ Θεός.

Ἔχω δὲ τώρα ὅλα μὲ τὸ παραπάνω, ὥστε καὶ νὰ μοῦ περισσεύουν· εἶμαι γεμᾶτος ἀπὸ ὅλα, ἀφοῦ ἔλαβα ἀπὸ τὸν Ἐπαφρόδιτον αὐτὰ ποὺ μοῦ ἐστάλησαν ἀπὸ σᾶς καὶ τὰ ὁποῖα εἶναι εὐῶδες ἄρωμα, θυσία εὐπρόσδεκτος καὶ εὐάρεστος εἰς τὸν Θεόν.

Ὁ δὲ Θεός μου νὰ καλύψῃ πλήρως κάθε ἀνάγκη σας μὲ τὸν πλοῦτο του σὲ ἀγαθὰ διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Ὁ δὲ Θεός μου εἰς ἀνταμοιβήν σας θὰ πληρώσῃ πᾶσαν ἀνάγκην σας σύμφωνα μὲ τὸν ἀνεξάντλητον πλοῦτον τῶν ἀγαθῶν ποὺ ἔχει, διὰ νὰ δοξάζεται καὶ ἐπαινῆται ἡ μεγαλόδωρος ἀγαθότης του. Καὶ θὰ πληρώσῃ πᾶσαν ἀνάγκην σᾶς διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Ὁ δὲ Θεός μου, ὁ ὁποῖος ἀνταμείβει καὶ βραβεύει τὰ καλὰ ἔργα τῆς ἀγάπης, θὰ πληρώσῃ καὶ θὰ ἰκανοποιήσῃ κάθε ἀνάγκην σας, σύμφωνα μὲ τὸν ἄπειρον πλοῦτον τῶν ἀνεκτιμήτων ἀγαθῶν του, διὰ νὰ δοξάζεται ἔτσι ἡ ἄπειρος ἀγαθότης του, διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ποὺ ἐδίδαξε καὶ ἔδιξε τὸ ὕψος τῆς ἀγάπης.

Στὸ δὲ Θεὸ καὶ πατέρα μας ἂς εἶναι ἡ δόξα στοὺς ἀπεράντους αἰῶνες. Ἀμήν.

Εἰς τὸν Θεόν δὲ καὶ Πατέρα μας ἂς εἶναι ἡ δόξα παντοτεινὴ εἰς τοὺς αἰῶνας. Ἀμήν.

Εἰς δὲ τὸν Θεὸν καὶ Πατέρα ἡμῶν ἂς εἶναι καὶ ἂς ἀναπέμπεται ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμήν.

Χαιρετίσετε κάθε ἀφιερωμένον στὸν Ἰησοῦ Χριστό. Σᾶς χαιρετίζουν οἱ ἀδελφοὶ ποὺ εἶναι μαζί μου.

Χαιρετήσατε κάθε πιστόν, ὁ ὁποῖος ἡγιάσθη διὰ τῆς κοινωνίας καὶ σχέσεώς του μὲ τὸν Ἰησοῦν Χριστόν. Σᾶς χαιρετοῦν οἱ ἀδελφοί, ποὺ εἶναι μαζί μου.

Χαιρετήσατε κάθε πιστόν, ὁ ὁποῖος ἐκλήθη καὶ παίρνει τὴν ἁγιότητα διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Σᾶς χαιρετοῦν ὅλοι οἱ ἀδελφοί, ποὺ εὑρίσκονται μαζῆ μου.

Σᾶς χαιρετίζουν ὅλοι οἱ ἅγιοι (οἱ χριστιανοί), καὶ ἰδιαιτέρως οἱ προερχόμενοι ἀπὸ τὴν οἰκία τοῦ Καίσαρος.

Σᾶς χαιρετοῦν ὅλοι οἱ πιστοὶ τῆς ἐδῶ Ἐκκλησίας, μάλιστα δὲ αὐτοὶ ποὺ ἀνήκουν εἰς τὸ προσωπικὸν τῆς οἰκίας τοῦ Καίσαρος.

Σᾶς χαιρετοῦν ὅλοι οἱ Χριστιανοί, ποὺ εὑρίσκονται εἰς τὴν Ρώμην, μάλιστα δὲ αὐτοὶ ποὺ ἀνήκουν καὶ εὑρίσκονται εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ Καίσαρος.

Ἡ χάρι τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ νὰ εἶναι μὲ ὅλους σας. Ἀμήν.

Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ εἴθε νὰ εἶναι μὲ ὅλους σας. Ἀμήν.

Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ εἴθε νὰ εἶναι μαζῆ μὲ ὅλους σας· ἀμὴν.