Ἀγγαῖος

Κατὰ τὸ δεύτερον ἔτος τῆς βασιλείας τοῦ Δαρείου, τὴν πρώτην τοῦ ἕκτου μηνός, ὡμίλησεν ὁ Κύριος διὰ μέσου τοῦ προφήτου Ἀγγαίου καὶ εἶπε τὰ ἐξῆς· «Εἰπὲ πρὸς τὸν Ζοροβάβελ, τὸν υἱὸν τοῦ Σαλαθιήλ, ποὺ κατάγεται ἀπὸ τὴν φυλὴν Ἰούδα καὶ πρὸς τὸν Ἰησοῦν, τὸν υἱὸν τοῦ Ἰωσεδέκ, τὸν ἀρχιερέα τὰ ἐξῆς·

Κατὰ τὸ δεύτερον ἔτος τῆς βασιλείας τοῦ βασιλιᾶ τῶν Περσῶν Δαρείου (Α' τοῦ Ὑστάσπους) καὶ κατὰ τὴν πρώτην ἡμέραν τοῦ ἕκτου μηνός (τοῦ Ἰουδαϊκοῦ θρησκευτικοῦ ἔτους) ὡμίλησεν ὁ Κύριος διὰ μέσου τοῦ προφήτου Ἀγγαίου καὶ εἶπε τὰ ἀκόλουθα: «Εἰπὲ πρὸς τὸν (κυβερνήτην τῆς Ἰουδαίας) Ζοροβάβελ, τὸν υἱὸν τοῦ Σαλαθιήλ, ὁ ὁποῖος κατάγεται ἀπὸ τὴν φυλὴν Ἰούδα, καὶ πρὸς τὸν ἀρχιερέα Ἰησοῦν, τὸν υἱὸν τοῦ (ἀρχιερέως) Ἰωσεδέκ, τὰ ἑξῆς:

Αὐτὰ λέγει πρὸς σᾶς καὶ γνωστοποιεῖ ὁ Κύριος, ὁ παντοκράτωρ. Ὁ ἰσραηλιτικὸς αὐτὸς λαός, ποὺ ἐπέστρεψεν ἀπὸ τὸν τόπον τῆς ἐξορίας του, λέγει· Δὲν ἔχει ἔλθει ἀκόμη ὁ κατάλληλος χρόνος διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τοῦ ναοῦ τοῦ Κυρίου.

Αὐτὰ ἀνακοινώνει πρὸς σᾶς ὁ παντοκράτωρ Κύριος· «ὁ λαὸς αὐτός, ποὺ ἐπέστρεψεν ἀπὸ τὴν Βαβυλώνιον αἰχμαλωσίαν, λέγει· δὲν ἔχει φθάσει ἀκόμη ὁ κατάλληλος χρόνος διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τοῦ Ναοῦ τοῦ Κυρίου»».

Διὰ μέσου πάλιν τοῦ προφήτου Ἀγγαίου ὡμίλησεν ὁ Θεὸς ἐναντίον τῶν ραθυμούντων πρὸς ἀνοικοδόμησιν τοῦ ναοῦ καὶ λέγει·

Ὡμίλησε λοιπὸν τότε ὁ Κύριος καὶ ἀπεκάλυψε διὰ τοῦ προφήτου Ἀγγαίου τὰ ἀκόλουθα, λέγων:

μήπως εἶναι μὲν καιρὸς νὰ μένετε εἰς τὰ καλοφτιασμένα σπίτια σας, δὲν ἦλθε δὲ καιρὸς νὰ ἐργασθῆτε διὰ τὸν ναὸν καὶ ἔτσι ὁ ναὸς αὐτὸς μένει εἰς ἐρείπια; Ὄχι βέβαια.

«Ὥστε λοιπὸν διὰ σᾶς μὲν τοὺς ἰδίους εἶναι καιρὸς να κατοικῆτε εἰς τὰ μεγαλοπρεπῆ, θολωτὰ καὶ στολισμένα μὲ πολυτελῆ σκαλίσματα σπίτια σας, δὲν ἦλθεν ὅμως ὁ καιρὸς τῆς ἀνοικοδομήσεως τοῦ Ναοῦ; Καὶ ἔτσι ὁ Ναὸς αὐτὸς τοῦ Κυρίου συνεχίζει νὰ παραμένῃ ἐρειπωμένος; Ἀσφαλῶς ὄχι!

Καὶ τώρα αὐτὰ λέγει Κύριος ὁ παντοκράτωρ· ἐξετάσατε μέσα εἰς τὰς καρδίας σας τοὺς δρόμους, τοὺς ὁποίους ἀκολουθεῖτε.

Διὰ τοῦτο αὐτὰ λέγει τώρα ὁ παντοκράτωρ Κύριος σκεφθῆτε ὀρθὰ καὶ λογικά, γίνετε κριταὶ τῶν ἔργων καὶ τῆς διαγωγῆς σας, στοχασθῆτε εἰς ὅσα σᾶς συμβαίνουν.

Ἐσπείρατε πολὺν σπόρον καὶ ἐμαζέψατε ὀλίγον καρπόν. Ἐφάγατε καὶ δὲν ἐχορτάσατε, ἐπίετε οἶνον καὶ δὲν εὑρήκατε ἀνάπαυσιν. Ἐφορέσατε ἐνδύματα καὶ δὲν ἐζεσταθήκατε ἀπὸ αὐτὰ καὶ ἐκεῖνος, ποὺ εἰσέπραξε χρήματα, τὰ ἐμάζευσεν εἰς τρυπημένο σακκούλι καὶ τὰ ἔχασε.

Ἐκοπιάσατε καὶ ἐσπείρατε πολὺν σπόρον, ἐθερίσατε ὅμως ὀλίγον καρπὸν ἐφάγατε, ἀλλὰ δὲν ἐχορτάσατε· ἤπιατε κρασί, ἀλλὰ δὲν τὸ ἀπολαύσατε καὶ δὲν ἐμεθύσατε· ἐντυθήκατε, ἀλλὰ δὲν ζεσταθήκατε μὲ αὐτὰ ποὺ ἐφορέσατε. Ἀλλὰ καὶ ἐκεῖνος, ποὺ συνεκέντρωσε τὸν μισθὸν ἢ τὰ κέρδη τοῦ ἐμπορίου του, εἰς τίποτε δὲν ὠφελήθη, ἀφοῦ τὰ συνεκέντρωσεν εἰς τρύπιο κομπόδεμα, ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἐσκορπίσθησαν!

Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος ὁ παντοκράτωρ· Προσέξατε καλὰ τὸ ἐσωτερικόν σας καὶ τὸν τρόπον τῆς ζωῆς σας·

Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος ὁ παντοκράτωρ· σκεφθῆτε λογικά, μὲ σωφροσύνην, γίνετε κριταὶ τῆς συμπεριφορᾶς καὶ τῆς διαγωγῆς σας ἀπέναντι τοῦ Κυρίου· ἀναρωτηθῆτε δι’ αὐτὰ ποὺ σᾶς συμβαίνουν καὶ προτιμήσατε ὅλων τῶν ἄλλων ἔργων τὴν ἐπιμέλειαν καὶ ἀνοικοδόμησιν τοῦ ἁγίου Ναοῦ.

ἀναβῆτε εἰς τὰ ὄρη, κόψετε ξύλα, ἀνοικοδομήσατε τὸν ναόν. Ἐγὼ δὲ θὰ τὸν περιβάλω μὲ εὐμένειαν καὶ ἀγάπην καὶ θὰ δοξασθῶ εἰς αὐτόν, εἶπεν ὁ Κύριος.

Ἀνεβῆτε εἰς τὴν ὀρεινὴν δασώδη περιοχὴν καὶ κόψετε τὰ κατάλληλα ξύλα καὶ ἀνοικοδομήσατε τὸν ἐρειπωμένον Ναόν· ἐγὼ δὲ θὰ εὐχαριστηθῶ καὶ θὰ εὐαρεστηθῶ εἰς αὐτόν, θὰ ἀνυμνηθῶ καὶ θὰ δοξασθῶ εἰς αὐτόν, εἶπεν ὁ Κύριος.

Ἀπεβλέψατε καὶ ὑπελογίσατε ὅτι θὰ ἀποκτήσετε πολλὰ εἰσοδήματα· καὶ ὅμως ἦσαν ὀλίγα. Τὰ μετεφέρατε ὅλα εἰς τὸν οἶκον σας, καὶ ἐγὼ μὲ ἕνα φύσημα τὸ διεσκόρπισα. Διὰ τοῦτο αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος ὁ παντοκράτωρ· Ἐπειδὴ ὁ ναός μου μένει ἀκόμη ἔρημος εἰς ἐρείπια, καὶ καθένας ἀπὸ σᾶς φροντίζει, πῶς νὰ οἰκοδομήσῃ τὸ ἰδικόν του σπίτι,

Ὑπελογίσατε ὅτι θὰ συγκεντρώσετε πολλὰ εἰσοδήματα· οἱ ἐλπίδες σας ὅμως διεψεύσθησαν, διότι ἐσυναθροίσατε ὀλίγα· μετεφέρατε τὴν συγκομιδὴν εἰς τὰ σπίτια σας, ἀλλὰ δὲν τὰ ἀπολαύσατε, διότι μὲ ἕνα δυνατὸν φύσημα τὰ ἐσκόρπισα. Διὰ τοῦτο αὐτὰ λέγει ὁ παντοκράτωρ Κύριος· Ἐπειδή, καθ’ ἐν χρόνον ὁ Ναός μου εἶναι ἐρειπωμένος, ὁ καθένας ἀπὸ σᾶς εἶναι ἀπησχολημένος πολὺ μὲ τὸ πῶς θὰ ἀνοικοδομήσῃ καὶ θὰ διακοσμήσῃ τὸ ἰδικόν του σπίτι,

διὰ τοῦτο ὁ οὐρανὸς θὰ ἀναστείλῃ τὴν δροσιά του ἀπὸ τὴν γῆν, τὰ δὲ χωράφια σας θὰ ἀναστείλουν τὴν παραγωγήν των.

διὰ τοῦτο ὁ οὐρανὸς θὰ συγκρατήσῃ τὴν δροσιά του καὶ θὰ ἀναστείλῃ τὴν βροχήν του, τοιουτοτρόπως δὲ ἡ γῆ θὰ γίνῃ ἄγονος καὶ θὰ κατακρατήσῃ τὴν παραγωγήν της.

Θὰ ἐπιφέρω ἔτσι τὴν θλῖψιν τῆς ἀνομβρίας εἰς τὴν γῆν σας, εἰς τὰς πεδιάδας καὶ τὰ ὄρη, εἰς τὰ χωράφια τοῦ σίτου καὶ εἰς τοὺς ἀμπελῶνας, εἰς τὰ ἐλαιόδενδρα καὶ εἰς ὅλα τὰ ἄλλα προϊόντα, ποὺ ἀποφέρει ἡ χώρα διὰ σᾶς καὶ διὰ τὰ ζῶα σας καὶ εἰς ὅλα τὰ γεωργικὰ ἔργα τῶν χειρῶν σας.

Ἔτσι θὰ καταφέρω ὡσὰν πλατύ, μεγάλο καὶ ἀμφίστομον σπαθὶ τὴν τιμωρίαν τῆς ἀνομβρίας (τὴν καταστροφήν) ὄχι μόνον εἰς τὴν γῆν, εἰς τὰ ὄρη, (τὴν ἀκαρπίαν) εἰς τὸ σιτάρι καὶ εἰς τὸ κρασὶ καὶ εἰς τὸ λάδι καὶ εἰς τὰ προϊόντα τῆς γῆς, ἀλλὰ καὶ εἰς τοὺς ἀνθρώπους, ποὺ ἐργάζονται καὶ καλλιεργοῦν τὴν γῆν, καὶ εἰς τὰ ζῶα, ποὺ σᾶς ὑπηρετοῦν, καὶ εἰς ὅλα τὰ κοπιαστικὰ ἔργα τῶν χεριῶν σας».

Ὁ Ζοροβάβελ, ὁ υἱὸς τοῦ Σαλαθιήλ, ἀπὸ τὴν φυλὴν τοῦ Ἰούδα, καὶ ὁ Ἰησοῦς, ὁ υἱὸς τοῦ Ἰωσεδέκ, ὁ ἀρχιερεὺς καὶ ὅλοι ὅσοι εἶχαν ἀπομείνει ἀπὸ τὸν ἰσραηλιτικὸν λαόν, ἤκουσαν τοὺς λόγους αὐτοὺς Κυρίου τοῦ Θεοῦ των, δηλαδὴ τοὺς λόγους τοῦ προφήτου Ἀγγαίου, διότι αὐτὸν ἔστειλεν ὁ Κύριος ὁ Θεός των πρὸς αὐτούς, καὶ ἐκυριεύθησαν ἀπὸ φόβον ἐνώπιον τοῦ Κυρίου.

Καὶ ὁ κυβερνήτης τῆς Ἰουδαίας, ὁ Ζοροβάβελ, ὁ υἱὸς τοῦ Σαλαθιήλ, ὁ ὁποῖος κατήγετο ἀπὸ τὴν φυλὴν Ἰούδα, καὶ ὁ ἀρχιερεὺς Ἰησοῦς, υἱὸς τοῦ (ἀρχιερέως) Ἰωσεδέκ, καὶ ὅλοι, ὅσοι εἶχαν ἀπομείνει, μετὰ τὴν αἰχμαλωσίαν, ἀπὸ τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαόν, ἄκουσαν μὲ προσοχὴν τὴν φωνὴν Κυρίου τοῦ Θεοῦ των καὶ τὰ λόγια τοῦ προφήτου Ἀγγαίου, ἐπειδὴ ἦσαν βέβαιοι ὅτι τὸν Ἀγγαῖον ἔστειλεν ἐπισήμως πρὸς αὐτοὺς ὁ Κύριος καὶ Θεός των καὶ ὁ λαὸς ἐκυριεύθη ἀπὸ ἅγιον καὶ σωτήριον φόβον ἐνώπιον τοῦ Κυρίου.

Ὁ Ἀγγαῖος ὁ προφήτης, ἕνας ἀπὸ τοὺς ἀγγελιαφόρους τοῦ Κυρίου, εἶπε πρὸς τὸν λαὸν ἐκ μέρους τοῦ Κυρίου· Ἐγὼ εἶμαι μαζῆ σας, λέγει ὁ Κύριος.

Καὶ ὁ προφήτης Ἀγγαῖος, ἐπίσημος ἀπεσταλμένος τοῦ Κυρίου, ἔνας ἀπὸ τοὺς Προφήτας, τοὺς ἐπισήμους ἀπεσταλμένους τοῦ Κυρίου, εἶπεν εἰς τὸν λαόν: «Ἐγὼ εἶμαι μαζί σας, φροντίζων καὶ ἀναπληρῶν κάθε ἀνάγκην σας, λέγει ὁ Κύριος».

Ὁ Κύριος ἐφώτισε, διήγειρε καὶ ἐνίσχυσε τὸ πνεῦμα τοῦ Ζοροβάβελ, υἱοῦ τοῦ Σαλαθιήλ, ἀπὸ τὴν φυλὴν τοῦ Ἰούδα, καὶ τὸ πνεῦμα τοῦ Ἰησοῦ, υἱοῦ τοῦ Ἰωσεδὲκ τοῦ ἀρχιερέως, ὅπως ἐπίσης καὶ τὸ πνεῦμα τῶν Ἰσραηλιτῶν, οἱ ὁποῖοι εἶχαν ἀπομείνει καὶ ἐπανέλθει ἀπὸ τὴν ἐξορίαν. Καὶ ὅλοι αὐτοὶ εἰσῆλθον εἰς τὴν περιοχήν, ὅπου ἄλλοτε ὑπῆρχεν ὁ ναός, καὶ ἤρχισαν νὰ ἐργάζωνται διὰ τὴν ἀνοικοδόμησιν τοῦ ναοῦ τοῦ Κυρίου, τοῦ παντοκράτορας, τοῦ Θεοῦ των.

Ὁ δὲ Κύριος παρεκίνησε, διήγειρεν, ἔδωκε θάρρος καὶ εἰδικὴν χάριν, ἐφώτισε καὶ διέθεσεν εὐμενῶς τὴν ψυχὴν τοῦ Ζοροβάβελ, τοῦ υἱοῦ τοῦ Σαλαθιήλ, ποῦ κατήγετο ἀπὸ τὴν φυλὴν Ἰούδα, καὶ τὴν ψυχὴν τοῦ Ἰησοῦ, υἱοῦ τοῦ Ἰωσεδὲκ τοῦ ἀρχιερέως, καὶ τὴν ψυχὴν ὅλων, ὅσοι εἶχαν ἀπομείνει, μετὰ τὴν αἰχμαλωσίαν, ἀπὸ τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαόν, καὶ τοὺς κατέστησεν ἑτοίμους καὶ προθύμους διὰ τὸ ἔργον· καὶ ὅλοι αὐτοὶ εἰσῆλθαν μὲ ἅγιον ἐνθουσιασμὸν εἰς τὸν ἐγκαταλελειμμένον καὶ ἔρημον χῶρον, ὅπου ἦταν κτισμένος ἄλλοτε ὁ Ναός, καὶ εἰργάζοντο τὰ ἔργα τῆς ἀνοικοδομήσεως εἰς τὸν Ναὸν τοῦ παντοκράτορος Κυρίου τοῦ Θεοῦ των.

Αὐτὸ ἔγινε τὴν εἰκοστὴν τετάρτην τοῦ ἕκτου μηνὸς κατὰ τὸ δεύτερον ἔτος τῆς βασιλείας τοῦ Δαρείου.

Αὐτὸ συνέβη τὴν εἰκοστὴν τετάρτην (24ην) ἡμέραν τοῦ ἕκτου μηνός (τοῦ Ἑβραϊκοῦ ἡμερολογίου), κατὰ τὸ δεύτερον ἔτος τῆς βασιλείας τοῦ βασιλιᾶ τῶν Περσῶν Δαρείου Α'.

Τὴν εἰκοστὴν πρώτην τοῦ ἑβδόμου μηνός, ὡμίλησεν ὁ Κύριος διὰ τοῦ προφήτου Ἀγγαίου καὶ εἶπεν·

Κατὰ τὴν εἰκοστὴν πρώτην ἡμέραν τοῦ ἑβδόμου μηνὸς τοῦ Ἰουδαϊκοῦ θρησκευτικοῦ ἔτους, τοῦ Τισρί, ὡμίλησεν ὁ Κύριος διὰ τοῦ προφήτου Ἀγγαίου καὶ εἶπε τὰ ἀκόλουθα:

Εἰπέ, λοιπόν, εἰς τὸν Ζοροβάβελ, τὸν υἱὸν τοῦ Σαλαθιήλ, τὸν ἐκ τῆς φυλῆς τοῦ Ἰούδα, καὶ εἰς τὸν ἀρχιερέα Ἰησοῦν, υἱὸν τοῦ Ἰωσεδέκ, καὶ πρὸς ὅλους τοὺς ἀπομείναντας αὐτὸ τὴν Βαβυλώνειον αἰχμαλωσίαν Ἰουδαίους τὰ ἐξῆς·

«Εἰπὲ λοιπὸν πρὸς τὸν (κυβερνήτην τῆς Ἰουδαίας) Ζοροβάβελ, τὸν υἱὸν τοῦ Σαλαθιήλ, ὁ ὁποῖος κατάγεται ἀπὸ τὴν φυλὴν τοῦ Ἰούδα, καὶ πρὸς τὸν ἀρχιερέα Ἰησοῦν, τὸν υἱὸν τοῦ (ἀρχιερέως) Ἰωσεδέκ, καὶ πρὸς ὅλους, ὅσοι εἶχαν ἀπομείνει ἀπὸ τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαὸν μετὰ τὴν Βαβυλώνιον αἰχμαλωσίαν, τὰ ἀκόλουθα:

Ποῖοι ἀπὸ σᾶς ἐζοῦσαν τότε καὶ εἶχον ἴδει τὸν ναὸν αὐτὸν εἰς ὅλην του τὴν προηγουμένην μεγαλοπρέπειαν καὶ λαμπρότητα; Ἀρκετοί. Καὶ πῶς βλέπετε σεῖς αὐτόν, τὸν ὁποῖον ἡμεῖς τώρα ἀνοικοδομήσαμεν; Ἐν συγκρίσει πρὸς ἐκεῖνον δὲν σᾶς φαίνεται, ὡς ἐὰν δὲν ὑπάρχει ἐνώπιόν μας;

Πρὶν καταστροφῇ ὁ Ναὸς τοῦ Σολομῶντος, ποῖος ἀπὸ σᾶς ἐζοῦσε, ὁ ὁποῖος εἶχεν ἴδει τὸν Ναὸν ἐκεῖνον εἰς τὴν προηγουμένην του δόξαν, λαμπρότητα καὶ μεγαλοπρέπειαν; Καὶ πῶς βλέπετε αὐτόν, ποὺ τώρα ἔχομεν ἀνοικοδομήσει; Δὲν σᾶς φαίνεται ὅτι, συγκρινόμενος πρὸς τὸν πρῶτον Ναὸν τοῦ Σολομῶντος, ὑστερεῖ καὶ εἶναι ὡσὰν νὰ μὴ ὑπάρχῃ ἐνώπιόν σας;

Ἀλλὰ πάρε τώρα θάρρος, Ζοροβάβελ, λέγει ὁ Κύριος. Πάρε θάρρος καὶ δύναμιν, Ἰησοῦ ἀρχιερεῦ, υἱὲ τοῦ Ἰωσεδεκ. Θάρρος καὶ ἠθικὴν ἐνίσχυσιν ἂς πάρῃ ὅλος ὁ λαὸς τῆς χώρας, λέγει ὁ Κύριος, καὶ ἐργάζεσθε, διότι ἐγὼ εἶμαι μαζῆ σας, λέγει ὁ Κύριος ὁ παντοκράτωρ.

Ἀλλὰ τώρα πάρε θάρρος καὶ δύναμιν, Ζοροβάβελ, λέγει ὁ Κύριος! Λάβε θάρρος καὶ δύναμιν, ἀρχιερέα Ἰησοῦ, υἱὲ τοῦ Ἰωσεδέκ! Λάβετε θάρρος καὶ δύναμιν, ὅλος ὁ λαὸς τῆς χώρας, λέγει ὁ Κύριος, λάβετε θάρρος καὶ ἐργάζεσθε· διότι Ἑγὼ εἶμαι μαζί σας, λέγει ὁ Παντοκράτωρ Κύριος,

Τὸ Πνεῦμα μου εἶναι ἀνάμεσά σας, διὰ νὰ σᾶς ἐνισχύῃ. Ἔχετε, λοιπόν, θάρρος,

καὶ τὸ πνεῦμα μου, δηλαδὴ ἡ θεία δύναμις, ἡ χάρις καὶ ἡ κηδεμονία μου, εἶναι μαζί σας καὶ μεταξύ σας, διὰ νὰ σᾶς ἐνισχύουν· ἔχετε λοιπὸν θάρρος καὶ μὴ λιποψυχεῖτε,

διότι αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος ὁ παντοκράτωρ· Καὶ πάλιν διὰ μίαν φορὰν ἐγὼ θὰ σείσω τὸν οὐρανόν, τὴν γῆν, τὴν θάλασσαν καὶ τὴν ξηράν.

διότι αὐτὰ λέγει ὁ Παντοκράτωρ Κύριος: Ἀκόμη μίαν φορὰν ἐγώ θὰ σείσω τὸν ἔναστρον οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν καὶ τὴν θάλασσαν καὶ τὴν ξηράν·

Θὰ συγκλονίσω ὅλα τὰ ἔθνη· ὅ,τι δὲ ὡραῖον καὶ ἐκλεκτὸν ἔχουν ὅλα τὰ ἔθνη θὰ προσκομισθῇ ἐδῶ καὶ θὰ γεμίσω αὐτὸν τὸν ναὸν ἀπὸ δόξαν, λέγει Κύριος παντοκράτωρ.

καὶ θὰ συγκλονίσω ὅλα τὰ ἔθνη, ὅλα δὲ τὰ πλούτη, οἱ θησαυροί, καὶ γενικῶς κάθε πολύτιμον πρᾶγμα ὅλων τῶν ἐθνῶν, θὰ εἰσρεύσουν ἐδῶ· καὶ θὰ γεμίσω τὸν Ναὸν αὐτόν, ποὺ τώρα ἀνοικοδομήσατε, μὲ λαμπρότητα καὶ δόξαν, ἕνεκα τοῦ πλούτου ποὺ θὰ συγκεντρωθῇ, λέγει ὁ Παντοκράτωρ Κύριος.

Ἰδικόν μου εἶναι τὸ ἀργύριον, ἰδικόν μου τὸ χρυσίον, λέγει Κύριος παντοκράτωρ.

Δὲν σφετερίζομαι (= δὲν κάνω ἰδικά μου) ξένα ἀγαθά· ἰδικόν μου εἶναι τὸ ἀσήμι καὶ ἰδικόν μου εἶναι τὸ χρυσάφι, λέγει ὁ Παντοκράτωρ Κύριος.

Δι’ αὐτὸ καὶ ἡ σημερινὴ δόξα τοῦ ναοῦ τούτου θὰ εἶναι μεγαλυτέρα ἀπὸ τὴν δόξαν τοῦ προηγουμένου, λέγει Κύριος παντοκράτωρ. Εἰς τὸν τόπον αὐτὸν θὰ δώσω εἰρήνην, λέγει Κύριος παντοκράτωρ, εἰρήνην ψυχῆς, εἰς ἀμοιβὴν καὶ ἰκανοποίησιν ὅλων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι εἰργάσθησαν, διὰ νὰ ἀνοικοδομηθῇ ὁ ναὸς αὐτός.

Διότι ὁ σημερινὸς πλοῦτος, ἡ λαμπρότης καὶ ἡ δόξα τοῦ νέου αὐτοῦ Ναοῦ θὰ ξεπερνοῦν κατὰ πολὺ ἐκείνους τοῦ πρώτου Ναοῦ, λέγει ὁ Παντοκράτωρ Κύριος. Καὶ εἰς τὸν τόπον τοῦτον θὰ δώσω εἰρήνην, λέγει ὁ Παντοκράτωρ Κύριος, εἰρήνην ψυχῆς πρὸς ἀνακούφισιν, ἐνίσχυσιν καὶ διατήρησιν τοῦ θάρρους εἰς καθένα, ποὺ ἐργάζεται διὰ τὸ κτίσιμον καὶ τὴν ἀνοικοδόμησιν τοῦ Ναοῦ αὐτοῦ».

Τὴν εἰκοστὴν τετάρτην τοῦ ἐνάτου μηνὸς τοῦ δευτέρου ἔτους τῆς βασιλείας τοῦ Δαρείου, ὡμίλησε πάλιν ὁ Κύριος πρὸς τὸν προφήτην Ἀγγαῖον καὶ εἶπεν·

Κατὰ τὴν εἰκοστὴν τετάρτην ἡμέραν τοῦ ἐνάτου μηνὸς τοῦ Ἰουδαϊκοῦ θρησκευτικοῦ ἔτους, τοῦ Κισλεῦ, τοῦ δευτέρου ἔτους τῆς βασιλείας τοῦ βασιλιᾶ τῶν Περσῶν Δαρείου (Α' τοῦ Ὑστάσπους), ὁ Κύριος ὡμίλησε πάλιν πρὸς τὸν προφήτην Ἀγγαῖον καὶ τοῦ εἶπεν:

Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος ὁ παντοκράτωρ: Ἐρώτησε, λοιπόν, τοὺς ἱερεῖς σχετικῶς μὲ τὸν Νόμον καὶ εἰπὲ εἰς αὐτούς:

«Αὐτὰ λέγει ὁ Παντοκράτωρ Κύριος· «Ἐρώτησε καὶ ζήτησε συμβουλὴν ἀπὸ τοὺς ἱερεῖς, σχετικὴν μὲ τὴν ἑρμηνείαν τοῦ Νόμου:

Ἐὰν ἕνας ἄνθρωπος μὲ τὸ ἄκρον τοῦ ἱματίου του πάρῃ κρέας ἅγιον, κρέας ποὺ ἔχει προσφερθῆ πρὸς τὸν Θεόν, καὶ τὸ ἄκρον τοῦ ἱματίου του ἐγγίσῃ ἄρτον ἢ φαγητόν τι βραστὸν ἢ ψητόν, ἢ οἶνον ἢ ἔλαιον, ἢ κάτι ἄλλο φαγώσιμον θὰ ἁγιασθῇ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα; Οἱ ἱερεῖς ἀπήντησαν· ὄχι.

Ἐὰν κάποιος ἄνθρωπος μὲ τὸ ἄκρον τοῦ ἐπανωφορίου του λάβῃ κρέας, τὸ ὁποῖον ἔχει ἁγιασθῇ ἀπὸ τὶς θυσίες, ποὺ προσεφέρθησαν εἰς τὸν Θεόν, ἐγγίσῃ δὲ τὸ ἄκρον αὐτὸ τοῦ ἐπανωφορίου του ψωμὶ ἢ φαγητὸν μαγειρευμένον ἢ κρασὶ ἢ λάδι ἢ ὁποιοδήποτε φαγώσιμον, τὸ πρᾶγμα αὐτὸ θὰ ἁγιασθῇ;». Οἱ ἱερεῖς ἀπεκρίθησαν καὶ εἶπαν: «Ὄχι!»

Ὁ Ἀγγαῖος τοὺς ἠρώτησε πάλιν· ἐὰν ἕνας μολυσμένος κατὰ τὸν Νόμον καὶ ἀκάθαρτος ἐγγίσῃ κάτι ἀπὸ τὰ ἀνωτέρω πράγματα, θὰ μολυνθοῦν καὶ αὐτά; Οἱ ἱερεῖς ἀπήντησαν· θὰ μολυνθοῦν.

Κατόπιν ὁ Ἀγγαῖος ἐρώτησε τοὺς ἱερεῖς: «Ἐὰν κάποιος ἄνθρωπος, ποὺ εἶναι σύμφωνα μὲ τὸν Νόμον μολυσμένος καὶ ἀκάθαρτος, ἐπειδὴ ἄγγισε πτῶμα νεκροῦ, ἐγγίσῃ κάποιο ἀπὸ τὰ ἀνωτέρω πράγματα, θὰ μολονθοῦν καὶ αὐτά;» Οἱ ἱερεῖς ἀπεκρίθησαν καὶ εἶπαν: «Θὰ μολονθοῦν καὶ θὰ γίνουν ἀκάθαρτα».

Ὁ Ἀγγαῖος τότε ἀπήντησεν· ἔτσι συμβαίνει καὶ μὲ τὸν λαὸν αὐτόν, μὲ τὸ ἰουδαϊκὸν ἔθνος ἐνώπιόν μου, λέγει ὁ Κύριος. Ἔτσι συμβαίνει μὲ ὅλα τὰ ἔργα τῶν χειρῶν του· ὅποιος δηλαδὴ εἶναι μολυσμένος ἀπὸ τὰς δωροδοκίας, ποὺ ἔλαβε πρωΐ-πρωΐ, ἢ ἀπὸ ἄλλας ἁμαρτίας καὶ παρακοάς ποὺ διέπραξε, θὰ μολυνθῇ ἐὰν ἐγγίσῃ τὸ θυσιαστήριον. Ἡ προσφορά του θὰ θεωρηθῆ μολυσμός. Οἱ Ἰσραηλῖται αὐτοὶ θὰ τιμωρηθοῦν πολὺ σκληρὰ ἐξ αἰτίας τῶν κακῶν πράξεων των. Ἄλλως τε σεῖς ἐμισοῦσατε ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δικαίως σᾶς ἤλεγχαν καὶ ἤθελαν νὰ ἀποδώσουν δικαιοσύνην παρὰ τὰς πύλας τῆς πόλεως.

Τότε ὁ Ἀγγαῖος ἀπεκρίθη καὶ εἶπεν ἀνοικτὰ τὴν γνώμην του. «Τὸ ἴδιον συμβαίνει καὶ μὲ τὸν λαὸν αὐτὸν τὸ ἴδιον συμβαίνει μὲ τὸ ἔθνος αὐτό, τὸ Ἰουδαϊκόν, ἐνώπιόν μου, λέγει ὁ Κύριος· τὸ ἴδιον συμβαίνει μὲ ὅλα τὰ ἔργα τῶν χεριῶν των. Ὅποιος δηλαδὴ εἶναι μολυσμένος ἕνεκα τῶν δωροδοκιῶν, ποὺ ἔλαβε πρωΐ-πρωΐ, καὶ ἀγγίσῃ εἰς τὸ θυσιαστήριον διὰ νὰ προσφέρῃ θυσίαν, δὲν θὰ ἁγιασθῇ· ἀπ’ ἐναντίας θὰ μολυνθῇ, θὰ γίνῃ νομικῶς ἀκάθαρτος. Οἱ Ἰσραηλῖται, ποὺ φέρονται ἔτσι, θὰ δοκιμάσουν ὀδύνην καὶ στενοχωρίαν μεγάλην ἕνεκα τῶν αμαρτωλῶν κόπων καὶ ἔργων των. Ἐπὶ πλέον σεῖς, οἱ Ἰσραηλῖται, ἐμισούσατε τοὺς γνησίους προφήτας, οἱ ὁποῖοι σᾶς ἤλεγχαν δημοσίως, φανερά, ἐμπρὸς εἰς τὶς πύλες τῆς πόλεως.

Καὶ τώρα ἀνερευνήσατε μὲ προσοχὴν τὰς καρδίας σας, τὴν ἐσωτερικὴν καὶ ἐξωτερικὴν ἀναστροφήν σας, διὰ τὸ χρονικὸν διάστημα ἀπὸ τὴν ἡμέραν αὐτὴν καὶ προηγουμένως, πρὶν δηλαδὴ ἀρχίσετε νὰ κτίζετε τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου,

Καὶ τώρα σκεφθῆτε προσεκτικά, ἐξετάσατε μὲ πᾶσαν ἀκρίβειαν καὶ προσοχὴν τὴν ὅλην σας συμπεριφορὰν ἀπὸ τὴν ἡμέραν αὐτὴν καὶ προηγουμένως· πρὶν ἀρχίσετε νὰ βάζετε τὴν μίαν πέτραν ἐπάνω εἰς τὴν ἄλλην, πρὶν δηλαδὴ ἀρχίσετε νὰ κτίζετε τὸν Ναὸν τοῦ Κυρίου·

διὰ νὰ ἰδῆτε, ποῖοι προηγουμένως ὑπήρξατε, τότε ποὺ ἐρρίπτατε εἰς τὸν ἀγρὸν πλῆθος κριθῆς εἴκοσι σάκκων καὶ ἐθερίζατε τὸ ἥμισυ, δέκα σάκκους κριθῆς. Τότε ποὺ εἰσήρχεσθε εἰς τὸ ὑπολήνιον, διὰ νὰ ἀντλήσετε πενῆντα μετρητὰς οἴνου, καὶ ἐβλέπατε ὅτι ὑπῆρχον εἴκοσι μόνον.

ἐξετάσατε μὲ προσοχὴν εἰς ποίαν κατάστασιν εὑρίσκεσθε, ὅταν ἐσπέρνατε (ἢ κατ’ ἄλλους: Ἀποθηκεύατε) μεγάλην ποσότητα κριθαριοῦ - εἴκοσι σάτα - καὶ ἐθερίζατε (ἢ κατ’ ἄλλους: Εὑρίσκατε εἰς τὴν ἀποθήκην) τὴν μισὴν ποσότητα, μόνον δέκα σάτα! Ἐμπαίνατε εἰς τὸ ὑπολήνιον (πολῆμι, πολῆνι) διὰ νὰ ἀντλήσετε πενῆντα μετρητὰς κρασιοῦ καὶ εὑρίσκατε μόνον εἴκοσι.

Λοιπὸν σᾶς λέγω, ὅτι αὐτὸ ἔγινε, διότι σᾶς ἐκτύπησα μὲ ἀφορίαν τῶν πεδιάδων σας, καὶ μὲ καταστροφὰς ἀπὸ καυστικοὺς ἀνέμους. Μὲ χάλαζαν κατέστρεψα ὅλα τὰ ἔργα τῶν χειρῶν σας. Ἐν τούτοις σεῖς δὲν ἠθελήσατε νὰ ἐπιστρέψετε ἐν μετανοίᾳ εἰς ἐμέ, λέγει ὁ Κύριος.

Ὅλα αὐτὰ συνέβησαν, διότι σᾶς ἐκτύπησα μὲ ἀφορίαν καὶ ἀκαρπίαν τῆς γῆς καὶ μὲ καταστροφές, ποὺ ἐπροξενήθησαν ἀπὸ καυστικοὺς ἀνέμους· καὶ μὲ χαλάζι κατέστρεψα ὅλους τοὺς κόπους τῶν χεριῶν σας. Παρ’ ὅλα ὅμως αὐτὰ δὲν ἐπεστρέψατε μὲ μετάνοιαν εἰς Ἐμέ, λέγει ὁ Κύριος.

Προσέξατε, λοιπόν, καὶ ἐξετάσατε καλὰ τὰς καρδίας σας ἀπὸ τὴν σημερινὴν ἡμέραν καὶ πέραν, ἀπὸ τὴν εἰκοστὴν τετάρτην ἡμέραν τοῦ ἐνάτου μηνός, μέχρι τῆς ἡμέρας κατὰ τὴν ὁποίαν εἶχε θεμελιωθῆ ὁ ναὸς τοῦ Κυρίου· προσέξατε καλά.

Στοχασθῆτε λοιπὸν προσεκτικὰ καὶ σκεφθῆτε ἀπὸ τὴν σημερινὴν ἡμέραν καὶ ὀπίσω· δηλαδὴ τὴν περίοδον, ποὺ ἐπέρασεν ἀπὸ τὴν εἰκοστὴν τετάρτην ἡμέραν τοῦ ἐνάτου μηνός (τοῦ Κισλεῦ) τοῦ Ἰουδαϊκοῦ θρησκευτικοῦ ἔτους (520 π.Χ.) μέχρι τὴν ἡμέραν ἐκείνην, κατὰ τὴν ὁποίαν εἶχεν ἀρχίσει ἡ θεμελίωσις τοῦ Ναοῦ τοῦ Κυρίου (537/536 π.Χ.). Φέρετε εἰς τὴν σκέψιν σας ὅλην αὐτὴν τὴν περίοδον, ποὺ ἐπέρασε, καὶ προσέξετε καλά·

Τὸ ἁλῶνι σας δὲν εἶχε γνωρίσει θημωνίες σιταριοῦ, οὔτε τὸ ἀμπέλι σας, οὔτε οἱ συκιές σας, οὔτε οἱ ροδιές σας, οὔτε αἱ ἐλαῖαι σας παρήγαγαν καρπόν. Ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ἡμέραν αὐτὴν καὶ πέραν, θὰ σᾶς εὐλογήσω.

τὸ ἁλῶνι σας δὲν ἐγνώρισεν ἀφθονίαν θημωνιῶν σιταριοῦ, οὔτε τὰ ἀμπέλια, οὔτε οἱ συκιές, οὔτε οἱ ροδιές, οὔτε τὰ ἐλαιόδενδρα παρήγαγαν καρπούς. Ἀπὸ τὴν ἡμέραν ὅμως αὐτὴν καὶ εἰς τὸ ἑξῆς θὰ σᾶς εὐλογήσω».

Ὡμίλησε πάλιν ὁ Κύριος εἰς τὸν προφήτην Ἀγγαῖον τὴν εἰκοστὴν τετάρτην ἡμέραν τοῦ ἰδίου μηνὸς καὶ εἶπεν·

Καὶ ὁ Κύριος ὡμίλησε διὰ δευτέραν φορὰν πρὸς τὸν προφήτην Ἀγγαῖον κατὰ τὴν εἰκοστὴν τετάρτην ἡμέραν τοῦ (ἐνάτου) μηνὸς καὶ τοῦ εἶπεν:

Εἰπὲ πρὸς τὸν Ζοροβάβελ, τὸν υἱὸν τοῦ Σαλαθιήλ, τὸν καταγόμενον ἀπὸ τὴν φυλὴν τοῦ Ἰούδα, τὰ ἐξῆς· ἐγὼ σείω τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν, τὴν θάλασσαν καὶ τὴν ξηράν.

«Εἰπὲ πρὸς τὸν (κυβερνήτην τῆς Ἰουδαίας) Ζοροβάβελ, τὸν υἱὸν τοῦ Σαλαθιήλ, ὁ ὁποῖος κατάγεται ἀπὸ τὴν φυλὴν τοῦ Ἰούδα, τὰ ἀκόλουθα: «Ἐγὼ σείω τὸν ἔναστρον οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν καὶ τὴν θάλασσαν καὶ τὴν ξηράν·

Θὰ καταστρέψω θρόνους βασιλέων, θὰ ἐξολοθρεύσω στρατιωτικὰς δυνάμεις ἐκείνων, ποὺ βασιλεύουν εἰς τὰ ἔθνη. Θὰ καταστρέψω ἅρματα καὶ ἀναβάτας· ἵπποι καὶ ἱππεῖς θὰ πέσουν κάτω καὶ ὁ καθένας θὰ φονεύῃ μὲ τὴν ρομφαίαν τὸν ἀδελφόν του.

θὰ ἀνατρέψω καὶ θὰ καταστρέψω θρόνους βασιλέων καὶ θὰ ἐξολοθρεύσω τὴν στρατιωτικὴν δύναμιν τῶν ἐθνικῶν βασιλέων· θὰ καταστρέψω δὲ πολεμικὰ ἅρματα καὶ τὰ πληρώματά των. Οἱ πολεμικοὶ ἵπποι καὶ οἱ ἱππεῖς των θὰ ἀνατραποῦν, θὰ πέσουν κάτω, καὶ θὰ ὁρμοῦν ὁ καθένας κατὰ τοῦ ἀδελφοῦ του, θὰ ἀλληλοφονεύονται δὲ μὲ τὸ πλατὺ καὶ μεγάλο ἀμφίστομον σπαθί.

Κατὰ τὴν ἡμέραν ὅμως ἐκείνην, λέγει Κύριος ὁ παντοκράτωρ, θὰ πάρω σὲ τὸν Ζοροβάβελ, τὸν υἱὸν τοῦ Σαλαθιήλ, τὸν δοῦλον μου, λέγει ὁ Κύριος, καὶ θὰ σὲ θέσω εἰς ἀσφάλειαν ὡς πολύτιμον σφραγῖδα, διότι σὲ ἔχω ἐκλέξει, λέγει ὁ Κύριος ὁ παντοκράτωρ.

Κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ καταστρέψω τὰ ἔθνη, λέγει ὁ Παντοκράτωρ Κύριος, θὰ λάβω σέ, τὸν Ζοροβάβελ, τὸν υἱὸν τοῦ Σαλαθιήλ, τὸν δοῦλον μου, λέγει ὁ Κύριος, καὶ θὰ σὲ ἀναδείξω καὶ θὰ σὲ καταστήσω περιφανῆ καὶ περίβλεπτον διὰ σοῦ θὰ παράσχω κάθε ἀσφάλειαν εἰς τὸν λαόν, ἀφοῦ θὰ σὲ θέσω ὡς πολύτιμον σφραγῖδα ἀσφαλείας εἰς τὸ δακτυλίδι μου· διότι σὲ ἔχω προτιμήσει καὶ ἐκλέξει», λέγει ὁ παντοκράτωρ Κύριος».