Ἀμώς

Λόγοι καὶ ὁράματα ἐκ μέρους τοῦ Θεοῦ ποὺ ἀπεκαλύφθησαν εἰς τὴν περιοχὴν Ἀκκαρεὶμ πρὸς τὸν Ἀμώς, ὁ ὁποῖος κατήγετο ἀπὸ τὴν πόλιν Θεκουέ. Αὐτὰ ἀνεφέροντο εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, ἐπραγματοποιήθησαν δὲ κατὰ τὴν ἐποχὴν τοῦ Ὀζίου, βασιλέως τοῦ Ἰούδα, καὶ τοῦ Ἱεροβοὰμ υἱοῦ τοῦ Ἰωάς, βασιλέως τοῦ Ἰσραήλ, δύο ἔτη πρὶν ἢ γίνῃ ὁ σεισμός.

Λόγοι καὶ προφητικὲς ὁράσεις, ποὺ ἀπηυθύνθησαν καὶ ἀπεκαλύφθησαν ἐκ μέρους τοῦ Θεοῦ εἰς τὴν περιοχὴν Ἀκκαρεὶμ πρὸς τὸν Ἀμώς, ὁ ὁποῖος κατήγετο ἀπὸ τὴν κωμόπολιν Θεκουὲ τῆς Ἰουδαίας. Ὅλα, ὅσα ἄκουσε καὶ εἶδεν ὁ Ἀμώς, ἀφωροῦσαν τὴν Ἱερουσαλήμ (κατὰ τὸ Ἑβραϊκόν: Τὸν Ἰσραήλ) καὶ ἔλαβαν χώραν κατὰ τὴν περίοδον τῆς βασιλείας τοῦ Ὀζία, βασιλιᾶ τοῦ Ἰούδα, καὶ κατὰ τὴν περίοδον τῆς βασιλείας τοῦ Ἱεροβοὰμ Β', υἱοῦ τοῦ Ἰωάς, βασιλιᾶ τοῦ Ἰσραήλ, δύο χρόνια πρὶν ἀπὸ τὸν σεισμόν.

Ὁ προφήτης Ἀμὼς εἶπεν· «ὁ Κύριος· ὡμίλησεν ἀπὸ τὴν Σιών, ἐξῆλθεν ἡ φωνὴ αὐτοῦ ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλήμ, ἔνεκα δὲ τούτου ἐμαράνθησαν οἱ βοσκότοποι τῶν ποιμένων, ἐξηράνθη δὲ καὶ ἡ κορυφὴ τοῦ ὄρους. Καρμήλου».

Ὁ προφήτης Ἀμὼς εἶπεν: «Ὁ Κύριος ὡμίλησε μὲ βροντερὴ φωνὴ ἀπὸ τὴν Σιὼν καὶ ἀπὸ τὴν Ἱερουσαλὴμ ἀφῆκε νὰ ἀκουσθῇ ἡ φωνή του. Ἕνεκα τούτου ἐμαράνθησαν τὰ βοσκοτόπια καὶ ἐθρήνησαν οἱ ποιμένες· ἐπίσης ἐξηράνθη ἡ κορυφὴ τοῦ ὄρους Κάρμηλον».

Εἶπεν ὁ Κύριος· «διὰ τὰς τρεῖς ἀσεβείας τῆς Δαμασκοῦ, καὶ μάλιστα διὰ τὴν τετάρτην, δὲν θὰ ἀνακαλέσω τὴν ἐναντίον αὐτῆς καταδικαστικὴν ἀπόφασίν μου, διότι οἱ κάτοικοι ἐπριόνιζον μὲ σιδηρᾶ πριόνια τὰς ἐγκύους γυναῖκας τῆς περιοχῆς Γαλαάδ.

Καὶ ὁ Κύριος εἶπε: «Διὰ τὶς τρεῖς ἀσέβειες τῆς Δαμασκοῦ, ἀκόμη δὲ διὰ τὶς τέσσερις, δηλαδὴ τὶς πάρα πολλὲς καὶ ἐπανειλημμένες ἁμαρτίες της (ἤ: Καὶ μάλιστα διὰ τὴν τετάρτην), δὲν θὰ μακροθυμήσω πλέον, δὲν θὰ ἀποσύρω τὴν προσοχὴν καὶ τὴν καταδικαστικήν μου ἀπόφασιν· ἐπειδὴ μὲ ὠμότητα καὶ θηριωδίαν ἐπριόνιζαν μὲ σιδερένια πριόνια τὶς ἔγκυες γυναῖκες τῆς χώρας Γαλαάδ.

Φωτιὰν θὰ ἐξαποστείλω ἐναντίον τοῦ οἴκου Ἀζαήλ, ἡ ὁποία θὰ καταφάγῃ ἐκ θεμελίων τὸν οἶκον τοῦ υἱοῦ Ἄδερ.

Θὰ ἀποστείλω λοιπὸν φωτιὰ εἰς τὸν οἶκον τοῦ βασιλιᾶ τῆς Δαμασκοῦ Ἀζαήλ, ἡ ὁποία καὶ θὰ καταφάγῃ ἀπὸ τὰ θεμέλια τὸν οἶκον τοῦ υἱοῦ Ἄδερ.

Θὰ συντρίψω τοὺς μοχλοὺς τῆς Δαμασκοῦ καὶ θὰ ἐξολοθρεύσω αὐτούς, οἱ ὁποῖοι κατοικοῦν εἰς τὴν πεδιάδα Ὦν, θὰ κατακόψω καὶ θὰ ἐξαφανίσω τὴν φυλήν, ποὺ συγκροτεῖται ἀπὸ τοὺς ἄνδρας τῆς Χαρράν, καὶ ὁ ὀνομαστὸς διὰ τὰ κατορθώματά του λαὸς τῆς Συρίας θὰ ὁδηγηθῇ αἰχμάλωτος». Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος.

Θὰ συντρίψω ἐπίσης τοὺς μοχλούς, ποὺ ἀσφαλίζουν τὶς πύλες τῶν τειχῶν τῆς Δαμασκοῦ, καὶ θὰ ἐξολοθρεύσω τοὺς κατοίκους τῆς πεδιάδος Ὦν ἀκόμη θὰ κατακόψω καὶ θὰ ἐξαφανίσω ὅλους τοὺς περιοίκους, ὅσους ἄνδρας ἔχουν ἀποικισθῇ ἐκεῖ ἀπὸ τὴν Χαρρὰν καὶ ὁ ὀνομαστὸς καὶ περίφημος λαὸς τῆς Συρίας θὰ ὁδηγηθῇ εἰς τὴν αἰχμαλωσίαν», λέγει ὁ Κύριος.

Αὐτὰ ἀκόμη λέγει ὁ Κύριος· «διὰ τὰς τρεῖς ἀσεβείας τῆς Γάζης, καὶ μάλιστα διὰ τὴν τετάρτην, δὲν θὰ ἀνακαλέσω τὴν ἐναντίον τῶν κατοίκων της καταδικαστικὴν ἀπόφασίν μου. Διότι αὐτοὶ ἔσυραν εἰς αἰχιμαλωσίαν ἄνδρας τοῦ Σολομῶντος, βασιλέως τῆς Ἰουδαίας, καὶ τοὺς παρέδωκαν δούλους εἰς τὴν Ἰδουμαίαν.

Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος: «Διὰ τὶς τρεῖς ἀσέβειες τῆς Γάζας, ἀκόμη καὶ διὰ τὶς τέσσερις, δηλαδὴ διὰ τὶς πάρα πολλὲς καὶ ἐπανειλημμένες ἁμαρτίες της (ἤ: Καὶ μάλιστα διὰ τὴν τετάρτην), δὲν θὰ μακροθυμήσω πλέον, «δὲν θὰ ἀποσύρω τὴν προσοχὴν καὶ τὴν καταδικαστικήν μου ἀπόφασιν ἐναντίον τῶν κατοίκων της· ἐπειδὴ οἱ ἀλλόφυλοι αὐτοὶ εἰσώρμησαν εἰς τὴν Ἰουδαίαν καὶ συνέλαβαν καὶ ἔσυραν αἰχμαλώτους ἄνδρες τοῦ Σολομῶντος, τοὺς ὁποίους καὶ παρέδωκαν εἰς τοὺς Ἰουδαίους.

Θὰ ἀποστείλω, λοιπόν, φωτιὰν εἰς τὰ τείχη τῆς Γάζης, ἡ ὁποία φωτιὰ θὰ καταφάγῃ τὴν πόλιν μέχρι θεμελίων.

Θὰ ἀποστείλω λοιπὸν εἰς τὰ τείχη τῆς Γάζας φωτιά, ἡ ὁποία θὰ καταφάγῃ τὰ θεμέλιά της, καὶ ἔτσι θὰ τὴν καταστρέψω ἐκ θεμελίων.

Θὰ ἐξολοθρεύσω τοὺς κατοίκους τῆς Ἀζώτου, θὰ ξεπαστρευθῇ ἡ φυλὴ τῆς Ἀσκάλωνος, θὰ ἐπιφέρω τιμωρὸν τὴν χεῖρα μου ἐναντίον τῆς Ἀκκαρὼν καὶ θὰ ἐξολοθρευθοῦν οἱ ὑπόλοιποι ἐκ τῶν Φιλισταίων», λέγει ὁ Κύριος.

Ἐπίσης θὰ ἐξολοθρεύσω τοὺς κατοίκους τῆς πόλεως Ἀζώτου καὶ θὰ ξερριζωθῇ ἡ φυλὴ τῆς πόλεως Ἀσκάλωνος· θὰ ἐπιφέρω δὲ τὸ τιμωρητικὸν χέρι μου κατὰ τῆς πόλεως Ἀκκάρων καὶ οἱ ὑπόλοιποι ἀπὸ τοὺς Φιλισταίους θὰ καταστραφοῦν», λέγει ὁ Κύριος.

Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος· «διὰ τὰς τρεῖς ἀσεβείας τῆς Τύρου, καὶ ἰδιαιτέρως διὰ τὴν τετάρτην, δὲν θὰ ἀποσύρω τὴν ἐναντίον αὐτῆς καταδικαστικὴν ἀπόφασίν μου, διότι αὐτοὶ συνέλαβον αἰχμαλώτους ἀπὸ τὸ βασίλειον τοῦ Σολομῶντος εἰς τὴν Ἰδουμαίαν καὶ δὲν ἐνεθυμήθησαν τὴν συνθήκην φιλίας, τὴν ὁποίαν εἶχαν κάμει μεταξὺ τῶν Ἰουδαίων ὡς ἀδελφῶν των.

Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος: «Διὰ τὶς τρεῖς ἀσέβειες τῆς Τύρου, ἀκόμη καὶ διὰ τὶς τέσσερις, δηλαδὴ διὰ τὶς πάρα πολλὲς καὶ ἐπανειλημμένες ἁμαρτίες της (ἤ: Καὶ μάλιστα διὰ τὴν τετάρτην), δὲν θὰ μακροθυμήσω πλέον, «δὲν θὰ ἀποσύρω τὴν προσοχὴν καὶ τὴν καταδικαστικήν μου ἀπόφασιν ἐναντίον της· ἐπειδὴ συνέλαβαν πλῆθος αἰχμαλώτων ἀπὸ ἄνδρας τοῦ Σολομῶντος, βασιλιᾶ τῆς Ἰουδαίας, καὶ τοὺς παρέδωσαν (ἐπώλησαν) εἰς τὴν Ἰδουμαίαν καὶ δὲν ἐνεθυμήθησαν τὴν ἀδελφικὴν συνθήκην φιλίας, ποὺ εἶχε συνάψει ἄλλοτε ὁ βασιλιᾶς Σολομὼν μὲ τὸν ἰδικόν των βασιλιᾶ, τὸν Χιράμ.

Θὰ ἐξαποστείλω φωτιὰν εἰς τὰ τείχη τῆς Τύρου, ἡ ὁποία καὶ θὰ καταφάγῃ ἐκ θεμελίων αὐτήν».

Θὰ ἀποστείλω λοιπὸν εἰς τὰ τείχη τῆς Τύρου φωτιά, ἡ ὁποία θὰ καταφάγῃ τὰ θεμέλιά της, καὶ ἔτσι θὰ τὴν καταστρέψω ἐκ θεμελίων».

Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος· «διὰ τὰς τρεῖς ἀσεβείας τῆς Ἰδουμαίας, καὶ μάλιστα τὴν τετάρτην, δὲν θὰ ἀνακαλέσω τὴν ἐναντίον τῶν Ἰδουμαίων καταδικαστικὴν ἀπόφασίν μου, διότι αὐτοὶ κατεδίωξαν μὲ φονικὴν ρομφαίαν τοὺς ἀδελφούς των Ἰουδαίους. Ἐλήστευσαν καὶ ᾔχμαλώτισαν μητέρας τῆς χώρας αὐτῆς καὶ ἐπεδόθησαν εἰς τόσον φοβερὰς ἁρπαγάς, ὥστε αὐταὶ νὰ καταμαρτυροῦν τὰ φρικτά των ἐγκλήματα. Ἐκράτησαν δὲ τὴν ἐναντίον τῶν ἀδελφῶν των φονικὴν ὁρμὴν μέχρι τῆς τελικῆς των, ὅπως ἤλπιζαν, νίκης ἐναντίον των.

Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος: «Διὰ τὶς τρεῖς ἀσέβειες τῆς Ἰδουμαίας, ἀκόμη καὶ διὰ τὶς τέσσερις, δηλαδὴ διὰ τὶς πάρα πολλὲς καὶ ἐπανειλημμένες ἁμαρτίες της (ἤ: Καὶ μάλιστα διὰ τὴν τετάρτην), δὲν θὰ μακροθυμήσω πλέον, δὲν θὰ ἀποσύρω τὴν προσοχὴν καὶ τὴν καταδικαστικήν μου ἀπόφασιν ἐναντίον των ἐπειδὴ αὐτοὶ κατεδίωξαν τοὺς ἀδελφούς των Ἰσραηλῖτες μὲ φονικὸν πλατὺ καὶ μεγάλο ἀμφίστομον σπαθὶ ἐπειδὴ ἀτίμασαν καὶ κατέστρεψαν μητέρες τῆς χώρας· καὶ ἐπειδὴ ἐπεδόθησαν εἰς τόσες ἁρπαγὲς καὶ τέτοια ἐγκλήματα, ὥστε ὅλα αὐτὰ νὰ εἶναι μάρτυρες τῆς στυγνῆς ἀφιλοστοργίας καὶ τῶν φρικαλεοτήτων των· διετήρησαν μάλιστα τὴν ἐχθρικὴν καὶ ἀκάθεκτον μανίαν καὶ ἔχθραν κατὰ τῶν ἀδελφῶν των σταθερά, μέχρι τέλους.

Διὰ τοῦτο θὰ ἐξαποστείλω φωτιὰν ἐναντίον τῆς πόλεώς των Θαμάν, ἡ ὁποία καὶ θὰ καταφάγῃ ἐκ θεμελίων τὰ τείχη της».

Διὰ τοῦτο θὰ ἀποστείλω φωτιὰ κατὰ τῆς Θαμάν, ἡ ὁποία θὰ καταφάγῃ τὰ θεμέλια τῶν τειχῶν της, καὶ ἔτσι θὰ τὴν καταστρέψω ἐκ θεμελίων».

Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος· «διὰ τὰς τρεῖς ἀσεβείας τῶν Ἀμμωνιτῶν, ἰδιαιτέρως ὅμως διὰ τὴν τετάρτην, δὲν θὰ ἀνακαλέσω τὴν καταδικαστικὴν ἐναντίον των ἀπόφασίν μου, διότι ἔσχιζαν τὰς κοιλίας τῶν ἐγγύων γυναικῶν τῆς περιοχῆς Γαλαάδ, διὰ νὰ αὐξήσουν ἔτσι τὰ ὅρια τῆς χώρας των.

Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος: «Διὰ τὶς τρεῖς ἀσέβειες τῶν Ἀμμωνιτῶν, ἀκόμη καὶ διὰ τὶς τέσσερις, δηλαδὴ διὰ τὶς πάρα πολλὲς καὶ ἐπανειλημμένες ἁμαρτίες των (ἤ: Καὶ μάλιστα διὰ τὴν τετάρτην), δὲν θὰ μακροθυμήσω πλέον, δὲν θὰ ἀποσύρω τὴν προσοχὴν καὶ τὴν καταδικαστικήν μου ἀπόφασιν ἐναντίον των ἐπειδὴ ἐξέσχιζαν τὶς κοιλιὲς τῶν ἐγκύων γυναικῶν τῶν Γαλααδιτῶν (ὥστε νὰ φονεύουν τὰ κυοφορούμενα ἔμβρυα τῶν Ἰσραηλιτῶν, οἱ ὁποῖοι τοιουτοτρόπως ἐμειώνοντο εἰς πληθυσμόν), διὰ νὰ ἐπεκτείνουν καὶ αὐξήσουν τὰ σύνορα τῆς χώρας των.

Θὰ ἀνάψω φωτιὰν εἰς τὰ τείχη τῆς Ραββάθ, ἡ ὁποία καὶ θὰ καταφάγῃ ἐκ θεμελίων αὐτήν, καθ’ ὃν χρόνον θὰ ἀκούωνται αἱ πολεμικαὶ κραυγαὶ τῶν ἐχθρῶν των. Φοβερὸς σεισμὸς θὰ συγκλονίσῃ τὴν χώραν καὶ κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην θὰ τὴν συντρίψῃ μέχρι πλήρους καταστροφῆς της.

Θὰ ἀνάψω λοιπὸν φωτιὰ εἰς τὰ τείχη τῆς πρωτευούσης τῶν Ραββάθ, ἡ ὁποία θὰ καταφάγῃ τὰ θεμέλιά της, καὶ ἔτσι θὰ καταστραφῇ ἐκ θεμελίων μέσα εἰς τὶς πολεμικὲς κραυγὲς καὶ τοὺς ἀλαλαγμοὺς τῶν ἐχθρῶν των· ἡ χώρα τῶν Ἀμμωνιτῶν θὰ συγκλονισθῇ ἀπὸ σεισμὸν κατά τὶς ἡμέρες τοῦ ὀλέθρου καὶ τῆς καταστροφῆς της.

Οἱ δὲ βασιλεῖς της θὰ μεταβοῦν αἰχμάλωτοι, μαζῆ δὲ μὲ αὐτοὺς οἱ ἱερεῖς των καὶ οἱ ἄρχοντές των», λέγει ὁ Κύριος.

Οἱ βασιλεῖς της θὰ ὁδηγηθοῦν εἰς αἰχμαλωσίαν, μαζὶ δὲ μὲ αὐτοὺς καὶ οἱ ἱερεῖς των καὶ οἱ ἄρχοντές των», λέγει ὁ Κύριος.

Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος· «διὰ τὰς τρεῖς ἀσεβείας τῆς χώρας Μωάβ, καὶ μάλιστα διὰ τὴν τετάρτην, δὲν θὰ ἀνακαλέσω τὴν καταδικαστικὴν ἐναντίον αὐτῶν ἀπόφασίν μου, διότι αὐτοὶ ἔκαυσαν τὰ ὀστᾶ τοῦ βασιλέως τῆς Ἰδουμαίας καὶ τὰ μετέβαλαν εἰς σκόνιν.

Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος: «Διὰ τὶς τρεῖς ἀσέβειες τῶν Μωαβιτῶν, ἀκόμη καὶ διὰ τὶς τέσσερις, δηλαδὴ διὰ τὶς πάρα πολλὲς καὶ ἐπανειλημμένες ἁμαρτίες των (ἤ: Καὶ μάλιστα διὰ τὴν τετάρτην), δὲν θὰ μακροθυμήσω πλέον, δὲν θὰ ἀποσύρω τὴν προσοχὴν καὶ τὴν καταδικαστικήν μου ἀπόφασιν ἐναντίον των· ἐπειδὴ κατέκαυσαν τὰ ὀστᾶ τοῦ βασιλιᾶ τῆς Ἰδουμαίας καὶ τὰ μετέβαλαν εἰς στάχτην.

Θὰ ἐξαποστείλω φωτιὰν εἰς τὴν χώραν Μωάβ, ἡ ὁποία καὶ θὰ καταφάγῃ ἐκ θεμελίων τὰς πόλεις αὐτῆς. Κατὰ δὲ τὴν ἐπιδρομὴν τῶν ἐχθρῶν της μὲ κραυγὰς πολεμικὰς καὶ φωνὰς σαλπίγγων, θὰ ἀποθάνῃ ἀνίσχυρος ἡ Μωάβ.

Διὰ τοῦτο θὰ ἀποστείλω φωτιὰ εἰς τὴν χώραν τῆς Μωάβ, ἡ ὁποία θὰ καταφάγῃ τὰ θεμέλια τῶν πόλεών της· καὶ οἱ Μωαβῖται θὰ ἀποθάνουν εἰς πόλεμον καὶ μάχην, ὁπότε θὰ εὐρεθοῦν εἰς ἐσχάτην ἀδυναμίαν θὰ ἀποθάνουν ἀνίσχυροι μέσα εἰς τὶς πολεμικὲς κραυγὲς καὶ τοὺς ἀλαλαγμοὺς τῶν ἐχθρῶν των καὶ τῶν πολεμικῶν σαλπίγγων, ποὺ δίδουν τὸ σύνθημα τῆς ἐφόδου.

Θὰ ἐξολοθρεύσω ἀπὸ αὐτὴν κριτὴν καὶ κυβερνήτην καὶ μαζῆ μὲ αὐτοὺς θὰ θανατώσω ὅλους τοὺς κατοίκους τῆς χώρας», λέγει ὁ Κύριος.

Καὶ θὰ ἐξολοθρεύσω τὸν Κριτήν - Κυβερνήτην ἀπὸ τὴν χώραν αὐτήν, μαζὶ δὲ μὲ αὐτὸν καὶ ὅλους τοὺς ἄρχοντάς της», λέγει ὁ Κύριος.

Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος· «διὰ τὰς τρεῖς ἀσεβείας τῶν Ἰουδαίων, μάλιστα δὲ διὰ τὴν τετάρτην, δὲν θὰ ἀνακαλέσω τὴν καταδικαστικὴν ἐναντίον αὐτῶν ἀπόφασίν μου, διότι αὐτοὶ ἀπέρριψαν καὶ ἀπώθησαν τὸν νόμον τοῦ Κυρίου καὶ δὲν ἐφύλαξαν τὰς ἐντολάς του. Ἐπλανήθησαν εἰς τὴν λατρείαν τῶν ματαίων καὶ ἀνοήτων εἰδώλων, τὰ ὁποῖα οἱ ἴδιοι κατεσκεύασαν καὶ ὀπίσω ἀπὸ τὰ ὁποῖα εἶχαν ἀκολουθήσει καὶ οἱ πατέρες αὐτῶν.

Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος: «Διὰ τὶς τρεῖς ἀσέβειες τοῦ Ἰουδαϊκοῦ λαοῦ, ἀκόμη καὶ διὰ τὶς τέσσερις, δηλαδὴ διὰ τὶς πάρα πολλὲς καὶ ἐπανειλημμένες ἁμαρτίες του (ἤ: Καὶ μάλιστα διὰ τὴν τετάρτην), δὲν θὰ μακροθυμήσω πλέον, δὲν θὰ ἀποσύρω τὴν προσοχὴν καὶ τὴν καταδικαστικήν μου ἀπόφασιν ἐναντίον του· διότι οἱ Ἰουδαῖοι ἀπωθῆσαν καὶ κατεφρόνησαν τὸν νόμον τοῦ Κυρίου καὶ δὲν ἐφύλαξάν τὶς ἐντολές του. Ἐπειδὴ τοὺς ἐπλάνησαν τὰ μάταια εἴδωλα, τὰ ὁποῖα αὐτοὶ κατασκευάσαν καὶ τὰ ὁποῖα ἀκολούθησαν καὶ ἐλάτρευσαν οἱ πατέρες των.

Θὰ ἐξαποστείλω φωτιὰν ἐναντίον τῆς Ἰουδαίας, διὰ νὰ καταφάγῃ καὶ αὐτὰ τὰ θεμέλια τῆς Ἱερουσαλήμ».

Διὰ τοῦτο θὰ ἀποστείλω φωτιὰ κατὰ τῶν Ἰουδαίων, ἡ ὁποία θὰ καταφάγῃ τὰ θεμέλια τῆς Ἱερουσαλήμ, καὶ ἔτσι θὰ τὴν καταστρέψω ἐκ θεμελίων».

Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος· «διὰ τὰς τρεῖς ἀσεβείας τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, καὶ μάλιστα τὴν τετάρτην, δὲν θὰ ἀποσύρω τὴν ἐναντίον αὐτοῦ δικαίαν ἀπόφασίν μου, διότι ἐπώλησαν ἄνθρωπον δίκαιον, ἕνεκα χρημάτων καὶ πτωχὸν δι’ ἕνα ζευγάρι εὐτελῶν ὑποδημάτων,

Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος: «Διὰ τὶς τρεῖς ἀσέβειες τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, ἀκόμη καὶ διὰ τὶς τέσσερις, δηλαδὴ διὰ τὶς πάρα πολλὲς καὶ ἐπανειλημμένες ἁμαρτίες του (ἤ: Καὶ μάλιστα διὰ τὴν τετάρτην), δὲν θὰ μακροθυμήσω πλέον, δὲν θὰ ἀποσύρω τὴν προσοχὴν καὶ τὴν καταδικαστικήν μου ἀπόφασιν ἐναντίον του· διότι οἱ Ἰσραηλῖται ἕνεκα αἰσχροκερδείας ἐπώλησαν τὸν δίκαιον ἀντὶ χρημάτων, τὸν δὲ πτωχὸν ἀντὶ ἑνὸς ζευγαριοῦ παπουτσιῶν,

τὰ ὁποῖα πατοῦν εἰς τὸ χῶμα τῆς γῆς. Ἐγρονθοκοποῦσαν τὰς κεφαλὰς τῶν πτωχῶν καὶ ἀδυνάτων, διέστρεφαν καὶ παρεβίαζαν τὸ δίκαιον τῶν ταπεινῶν, εἶχαν δὲ φθάσει εἰς τοιοῦτον σημεῖον διαφθορᾶς, ὥστε παιδὶ καὶ πατέρας νὰ συνευρίσκωνται μὲ τὴν αὐτὴν δούλην. Καὶ ἔτσι ἐβεβήλωσαν τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ των.

τὰ ὁποῖα πατοῦν τὸ χῶμα τῆς γῆς· δηλαδή, ἀντὶ εὐτελεστάτου εἰσοδήματος καὶ κέρδους. Ἀκόμη, διότι ἐγρονθοκοποῦσαν τὶς κεφαλὲς τῶν πτωχῶν καὶ παρεβίαζαν τὰ δικαιώματα τῶν ταπεινῶν, παρεκτρέποντάς τους ἀπὸ τὸν ὀρθὸν δρόμον. (Διότι) ὁ υἱὸς καὶ ὁ πατέρας του ἔφθασαν εἰς τέτοιο σημεῖον ἀκολασίας, ὥστε συνευρίσκοντο μὲ τὴν ἰδίαν δούλην καὶ ἔτσι ἐβεβήλωναν τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ των καὶ ἐγίνοντο ἀφορμὴ νὰ ὑβρίζεται τὸ ἅγιον Ὄνομά Του μεταξὺ τῶν εἰδωλολατρῶν.

Ἔδεναν μὲ σχοινία τὰ ἐνδύματά των καὶ ἀποτελοῦσαν ἔτσι παραπέτασμα πλησίον τοῦ εἰδωλολατρικοῦ θυσιαστηρίου, εἰς δὲ τὸν ναὸν τοῦ εἰδωλολατρικοῦ Θεοῦ των ἔπιναν οἶνον προερχόμενον ἀπὸ ἀδικίας,

Ἀλλ’ οὐδὲ εἰς τὸν ναὸν τῶν θεῶν των ἀπένειμαν τὸν πρέποντα σεβασμόν· διότι, ἀφοῦ ἔδεναν τὰ ἱμάτιά των μὲ σχοινιά, κατεσκεύαζαν παραπετάσματα (ἢ κατ’ ἄλλους: Σκηνές) κοντὰ εἰς τὸ θυσιαστήριον τῶν εἰδώλων καὶ ἔπιναν μέσα εἰς τὸν ναὸν τοῦ εἰδώλου τῶν κρασί, τὸ ὁποῖον προήρχετο ἀπὸ ἀδικίες, ποὺ διέπρατταν εἰς βάρος πτωχῶν καὶ ἀδυνάτων.

Ἐγὼ ὅμως εἶχα διώξει ἀπὸ ἐμπρός των τοὺς Ἀμορραίους, ὅπου αὐτοὶ εὑρίσκοντο. Τὸ ὕψος καὶ τὸ μεγαλεῖον των ἤταν ὡσὰν τὸ ὕψος τῆς κέδρου. Ἦσαν ἰσχυροὶ ὅπως ἡ δρῦς. Διὰ τὰς ἁμαρτίας των ὅμως ἐξήρανα τοὺς καρπούς, ποὺ ὑπῆρχαν ἐπάνω εἰς τοὺς κλάδους τῶν δένδρων καὶ τὰς ρίζας αὐτῶν κάτω εἰς τὸ ἔδαφος.

Καὶ ὅμως Ἐγὼ ἤμουν ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἔδιωξα καὶ παντελῶς ἐξωλόθρευσα τοὺς Ἀμορραίους ἀπὸ μπροστά τους, ὅπου καὶ ἂν εὑρίσκοντο. Τὸ ὕψος καὶ τὸ μεγαλεῖον τῶν Ἀμορραίων ἦταν ὅπως τὸ ὕψος καὶ τὸ μεγαλεῖον τῆς κέδρου· ἦσαν δὲ λαὸς ἰσχυρός, ὅπως εἶναι ἡ δρῦς. Ἐν τούτοις ἐξήρανα τοὺς καρποὺς τοῦ ὑψηλοῦ, μεγαλοπρεποῦς καὶ ἰσχυροῦ αὐτοῦ δένδρου, ποὺ ἦσαν εἰς τὰ κλαδιά του, καὶ τὶς κάτω ἀπὸ τὸ ἔδαφος ἰσχυρὲς καὶ βαθειὲς ρίζες του.

Ἐγὼ σᾶς ἔβγαλα ἐλευθέρους ἀπὸ τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου, σᾶς περιέφερα ἐπὶ τεσσαράκοντα ἔτη εἰς τὴν ἔρημον καὶ σᾶς ὡδήγησα διὰ νὰ κληρονομήσετε τὴν χώραν τῶν Ἀμορραίων.

Ἐγὼ ἤμουν πάλιν ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος σᾶς ἐλευθέρωσα καὶ σᾶς ἀνέβασα ἀπὸ τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου καὶ σᾶς περιέφερα ὑπὸ τὴν προστασίαν μου εἰς τὴν ἔρημον ἐπὶ σαράντα χρόνια, διὰ νὰ κληρονομήσετε τὴν χώραν τῶν Ἀμορραίων, ποὺ εἶχα ὑποσχεθῆ εἰς τοὺς πατέρας σας.

Ἀπὸ τὰ παιδιά σας ἐγὼ ἐξέλεξα τοὺς προφήτας μου καὶ ἀπὸ τοὺς νεωτέρους σας ἐδιάλεξα ἀνθρώπους νὰ εἶναι ἀφιερωμένοι εἰς ἐμέ. Μήπως δὲν εἶναι ἀληθινὰ αὐτά, ὦ Ἰσραηλῖται; Λέγει ὁ Κύριος.

Καὶ ἔλαβα καὶ ἀνέδειξα ἀπὸ τὰ παιδιά σας προφήτας καὶ ἀπὸ τοὺς νεωτέρους ἀπὸ σᾶς ἐξέλεξα ἀφιερωμένους εἰς Ἐμὲ (ναζιραίους). Μήπως δὲν εἶναι ἀληθινὰ αὐτά, Ἰσραηλῖται;», λέγει ὁ Κύριος.

Σεῖς ὅμως ἐπάνω εἰς τὸν σκοτισμὸν τῆς ἁμαρτίας σας, ἐποτίζατε αὐτοὺς τοὺς ἀφιερωμένους εἰς ἐμὲ ἄνδρας μὲ οἶνον, διὰ νὰ τοὺς μολύνετε, καὶ διετάσσατε τοὺς προφήτας μου λέγοντες· Μὴ προφητεύετε.

«Σεῖς ὅμως ἐποτίζατε τοὺς ἀφιερωμενους εἰς Ἐμὲ (ναζιραίους) κρασὶ καὶ ἐδίδατε ἐντολὴν εἰς τοὺς προφήτας, πρὸς τοὺς ὁποίους ἐλέγατε: «Δὲν θὰ προφητεύσετε».

Διὰ τοῦτο ἐγὼ θὰ σᾶς κυλίσω κάτω εἰς τὸ ἔδαφος, ὅπως κυλίεται μία ἅμαξα γεμάτη ἀπὸ δεμάτια.

Διὰ τοῦτο, νά· Ἐγὼ θὰ σᾶς κυλίσω εἰς τὸ ἔδαφος, πιεζομένους ἀπὸ τὸ μεγάλο βάρος τῶν πολλῶν κακῶν, ὅπως κυλιέται καὶ τρέμει καὶ τρίζει ἡ συρομένη ἅμαξα, ἡ ὁποία εἶναι κατάφορτη μὲ δεμάτια ἀπὸ γεννήματα.

Εἰς τὸν καιρὸν τῆς καταστροφῆς σας δὲν θὰ ἡμπορέσῃ νὰ διασωθῇ οὔτε ἐκεῖνος, ποὺ ἔχει ταχεῖς τοὺς πόδας· ὅπως ἐπίσης ὁ δυνατὸς κατὰ τὸ σῶμα δὲν θὰ ἠμπορέσῃ νὰ χρησιμοποιήσῃ τὴν ἰσχύν του, καὶ ὁ πολεμιστὴς ὁ ἔμπειρος δὲν θὰ κατορθώσῃ νὰ σώσῃ τὴν ζωήν του.

Καθὼς δὲ θὰ σᾶς κτυποῦν ὅλα αὐτὰ τὰ κακά, οὐδὲ αὐτὸς ὁ ταχύτατος δρομεὺς θὰ ἠμπορέσῃ νὰ φύγῃ καὶ νὰ σωθῇ· οὔτε αὐτὸς ὁ γενναῖος καὶ δυνατὸς θὰ δυνηθῇ νὰ διατηρήσῃ τὸ ἀνδρεῖον του φρόνημα· οὔτε αὐτὸς ὁ ἔμπειρος πολεμιστὴς θὰ δυνηθῇ νὰ σώσῃ τὴν ζωήν του·

Ὁ τοξότης δὲν θὰ ἠμπορέσῃ νὰ ἀντισταθῇ καὶ ὁ ταχυκίνητος κατὰ τὰ πόδια δὲν θὰ σωθῇ. Ὁ ἔφιππος δὲν θὰ κατορθώσῃ νὰ σώσῃ τὴν ζωήν του.

οὐδὲ αὐτὸς ὁ ἱκανὸς τοξότης θὰ ἐπιτύχῃ νὰ χρησιμοποιήσῃ τὴν δεξιοτεχνίαν του, ὥστε νὰ σταθῇ καὶ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὸν ἐχθρὸν οὐδὲ αὐτὸς ὁ ταχὺς εἰς τὸ τρέξιμον θὰ ἠμπορέσῃ νὰ διαφύγῃ καὶ νὰ σωθῇ· οὐδὲ αὐτὸς ὁ ἱππεύς, χρησιμοποιῶν τὴν ταχύτητα τοῦ ἵππου, θὰ ἐπιτύχῃ τὴν σωτηρίαν του·

Καὶ αὐτὸς ἀκόμη ὁ γενναῖος καὶ ἡρωϊκὸς θὰ λιποψυχήσῃ, θὰ χάσῃ τὸν ἠρωϊσμόν του. Εἰς τόσον μεγάλην ἀσθένειαν θὰ περιπέσουν, ὥστε καὶ ἔνας γυμνὸς καὶ ἄοπλος θὰ τοὺς καταδιώκῃ κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην», λέγει ὁ Κύριος.

καὶ αὐτὸς ἀκόμη ὁ ἀνδρεῖος τὸ φρόνημα καὶ γενναῖος τὴν ψυχὴν θὰ χάσῃ τὸ θάρρος του καὶ θὰ κυριευθῇ ἀπὸ πανικὸν ἐμπρὸς εἰς τὴν ὁρμὴν τῶν ἐχθρῶν· θὰ εἶναι δὲ τόσος ὁ πανικὸς τῶν Ἰσραηλιτῶν, ὥστε ἄκομη καὶ αὐτὸς ὁ ἀθωράκιστος καὶ ἄοπλος, καὶ τρόπον τινὰ γυμνός, ἐχθρὸς θὰ καταδιώκῃ καὶ θὰ κατανικᾷ κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην τοῦ ὀλέθρου τοὺς ὡπλισμένους Ἰσραηλῖτες», λέγει ὁ Κύριος.

Ἀκούσατε αὐτὸν τὸν λόγον, τὸν ὁποῖον εἶπεν ὁ Κύριος ἐναντίον σας, ὦ Ἰσραηλῖται, καὶ ἐναντίον ὅλων τῶν ἄλλων φυλῶν, τὰς ὁποίας ἐλευθέρας ἔβγαλεν ἀπὸ τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου λέγων·

Ἰσραηλῖται· ἀκοῦστε τὸν προφητικὸν αὐτὸν λόγον, τὸν ὁποῖον εἶπεν ὁ Κύριος ἐναντίον σας καὶ ἐναντίον ὅλων τῶν φυλῶν, τὶς ὁποῖες ἐλευθέρωσε καὶ ἀνέβασε ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον εἰς τὴν γῆν Χαναάν. Εἶπεν ὁ Κύριος:

«γνωρίζετε καλά, ὅτι ἐγὼ σᾶς ἐξέλεξα ὡς λαόν μου ἀπὸ ὅλας τὰς φυλὰς τῆς γῆς καὶ ἀπηλαύσατε πολλὰ ἐκ μέρους μου τὰ ὑλικὰ καὶ πνευματικὰ ἀγαθά. Ἐπειδὴ ὅμως σεῖς κατεφρονήσατε τὸν Νόμον μου καὶ ἡμαρτήσατε, διὰ τοῦτο θὰ σᾶς τιμωρήσω δι’ ὅλας τὰς ἁμαρτίας σας περισσότερον, παρ’ ὅσον τὰ ἄλλα ἔθνη.

«Μόνον ἐσᾶς ἐπροτίμησα καὶ ἐδιάλεξα ὡς ἰδικόν μου λαὸν ἀπὸ ὅλες τὶς φυλὲς τῆς γῆς· ἐπειδὴ ὅμως ἐφανήκατε ἀγνώμονες πρὸς Ἐμέ, τὸν εὐεργέτην σας, καὶ ἀθετήσατε τὸν Νόμον μου, διὰ τοῦτο θὰ σᾶς τιμωρήσω αὐστηρότερα ἀπὸ τοὺς ἄλλους λαοὺς δι’ ὅλες τὶς ἁμαρτίες σας».

Εἶναι δυνατὸν νὰ βαδίζουν μαζῆ δύο ἄνθρωποι, ἐὰν προηγουμένως δὲν ἔχουν γνωρισθῇ;

«Εἶναι δυνατὸν δύο ὁδοιπόροι νὰ συμπορευθοῦν, ἐὰν προηγουμένως δὲν γνωρίσουν ὁ ἕνας τὸν ἄλλον καὶ δὲν συμφωνήσουν ποὺ θὰ πορευθοῦν;

Εἶναι δυνατὸν νὰ ἀφήσῃ βρυχηθμοὺς ὁ λέων μέσα εἰς τὸ δάσος, χωρὶς νὰ ἔχῃ συλλάβει τὸ θήραμά του; Φωνάζει ποτὲ τὸ νεαρὸ ληοντάρι ἀπὸ τὴν φωλεάν του, ἂν δὲν ἔχῃ πιάσει κάποιο κυνήγι;

Εἶναι δυνατὸν νὰ βρυχηθῇ τὸ λιοντάρι μέσα εἰς τὸ δάσος χωρὶς νὰ κρατῇ εἰς τὰ νύχια τοῦ θήραμα: Εἶναι δυνατὸν νὰ φωνάξῃ τὸ μικρὸ λιονταράκι ἀπὸ τὴν φωλιά του χωρὶς νὰ ἔχῃ ἁρπάξει κάποιο θήραμα;

Εἶναι δυνατὸν νὰ πέσῃ ἀκίνητον εἰς τὸ ἔδαφος ἕνα πτηνόν, χωρὶς νὰ ὑπάρξῃ ἄνθρωπος ποὺ θὰ ἔχῃ στήσει δι’ αὐτό, τὴν ἰξόβεργαν; Ἠμπορεῖ νὰ στηθῇ ποτὲ παγὶς εἰς τὸ ἔδαφος, ἂν δὲν πρόκειται νὰ συλλάβῃ κάτι;

Εἶναι δυνατὸν ἕνα πτηνὸν νὰ πέσῃ εἰς τὴν γῆν καὶ νὰ συλληφθῇ χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ κυνηγός, ποὺ συλλαμβάνει πουλιὰ μὲ ἰξόβεργα; Εἶναι δυνατὸν νὰ στηθῇ παγίδα εἰς τὸ ἔδαφος, νὰ ἀνοιχθῇ δὲ καὶ νὰ κλείσῃ ἡ παγίδα αὐτή, ἂν δὲν πρόκειται νὰ συλλάβῃ κάτι;

Εἶναι δυνατὸν νὰ σαλπίσῃ πολεμικὴ σάλπιγξ εἰς κάποιαν πόλιν καὶ ὁ λαὸς νὰ μὴ ταραχθῇ; Εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξῃ κάποια συμφορὰ εἰς μίαν πόλιν, τὴν ὁποίαν ὁ Κύριος νὰ μὴ ἔχῃ παραχωρήσει;

Εἶναι δυνατὸν νὰ σαλπίσῃ συναγερμὸν ἢ πολεμικὴ σάλπιγγα εἰς μίαν πόλιν καὶ ὁ λαὸς νὰ μὴ φοβηθῇ; Εἶναι δυνατὸν νὰ συμβῇ κάποια συμφορὰ εἰς μίαν πόλιν χωρὶς νὰ τὴν ἔχῃ ἐπιτρέψει ὁ Κύριος;

Πράγματι, δὲν θὰ κάμῃ τίποτε ὁ Κύριος καὶ Θεός, ἐὰν προηγουμένως δὲν ἀποκαλύψῃ τὴν παιδαγωγίαν του αὐτὴν πρὸς τοὺς δούλους του τοὺς προφήτας.

Ἀσφαλῶς ὄχι! Διότι ὁ Κύριος δὲν παραχωρεῖ καὶ δὲν ἐπιτρέπει νὰ συμβῇ κάτι χωρὶς να ἀποκαλύψῃ προηγουμένως τὴν παιδαγωγικὴν αὐτὴν τιμωρίαν του εἰς τοὺς δούλους του, τοὺς Προφήτας.

Ὅταν ὁ λέων ἀφήνῃ τοὺς βρυχηθμούς του, ποιὸς εἶναι δυνατὸν νὰ μὴ φοβηθῇ; Ὁ Κύριος ἔδωσεν ἐντολὴν καὶ ποιὸς προφήτης θὰ ἀρνηθῇ νὰ ὁμιλήσῃ ἐκ μέρους τοῦ Κυρίου;

(Ὅταν λοιπὸν ὁ Θεὸς φανερώνῃ εἰς ἠμᾶς τοὺς προφήτας τὰ μυστικά του καὶ μᾶς προστάσσῃ νὰ ἀνακοινώσωμεν τὴν βουλήν του εἰς τὸν λαόν, κανεὶς Προφήτης δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀρνηθῇ·) διότι ἕνα λιοντάρι θὰ βρυχηθῇ καὶ ποιὸς δὲν θὰ κυριευθῇ ἀπὸ φόβον; (Κάτι παρόμοιον συμβαίνει καὶ μὲ τοὺς Προφήτας·) Κύριος ὁ Θεὸς ὡμίλησε καὶ διέταξε, καὶ ποῖος ἀπὸ τοὺς Προφήτας δὲν θὰ κυριευθῇ ἀπὸ ἅγιον φόβον καὶ δὲν θὰ ἐξαγγείλῃ τὸ προφητικὸν μήνυμα;»

Ἀναγγείλατε αὐτὰ τὰ λόγια τοῦ Θεοῦ εἰς τὰς χώρας τῶν Ἀσσυρίων καὶ εἰς τὰς χώρας τῆς Αἰγύπτου καὶ εἴπατε· Συναθροισθῆτε εἰς τὸ ὄρος, ὅπου εἶναι ἡ Σαμάρεια, καὶ κυττάξατε τὰ φοβερά, ποὺ γίνονται μέσα εἰς τὴν πόλιν αὐτήν, τὰς πολλὰς καταδυναστεύσεις ἐκ μέρους τῶν ἰσχυρῶν εἰς βάρος τῶν ἀδυνάτων.

«Διακηρύξετε μὲ δυνατὴν φωνὴν εἰς τὶς χῶρες τῆς Ἀσσυρίας καὶ εἰς τὶς χῶρες τῆς Αἰγύπτου καὶ εἴπατε: Συγκεντρωθῆτε εἰς τὴν ὀρεινὴν περιοχὴν τῆς Σαμαρείας καὶ παρατηρῆστε τὶς πολλὲς καὶ φοβερὲς παρανομίες, οἱ ὁποῖες ἐπιτελοῦνται μὲ πολὺ θράσος εἰς τὴν πόλιν αὐτήν, καὶ τὴν διὰ τῆς βίας ὑποδούλωσιν καὶ τυραννίαν, ποὺ συντελεῖται εἰς αὐτήν, εἰς βάρος τῶν πτωχῶν καὶ ἀδυνάτων.

Καὶ ἡ πόλις αὐτὴ δὲν ἔχει κατανοήσει ὅσα ἐπιφυλάσσονται ἐναντίον της διὰ τὰς ἀδικίας της, λέγει ὁ Κύριος. Οἱ κάτοικοί της προσθέτουν συνεχῶς καὶ θησαυρίζουν ἀδικίας καὶ ἁρπαγάς, ἀφορμὰς ταλαιπωρίας εἰς τὰς χώρας των».

Οἱ κάτοικοι ὅμως τῆς Σαμαρείας δὲν ἠθέλησαν νὰ ἐννοήσουν τί εἴδους καρποὺς παράγει ἡ παρανομία καὶ ποῖες φοβερὲς συνέπειες ἔχει ἡ μεγάλη ἀσέβειά των, λέγει ὁ Κύριος· μὲ τὴν ἄρνησίν των αὐτὴν ἐσυσσώρευσαν καὶ ἐθησαύρισαν βίαν, κακοπάθειαν καὶ αἰχμαλωσίαν εἰς τὶς χῶρες των».

Διὰ τοῦτο αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος καὶ Θεός· «θὰ συμβοῦν εἰς σὲ ὅσα εἰς τὴν Τύρον καὶ τὰς γύρω χώρας. Ἡ γῆ σου θὰ ἐρημωθῇ ἀπὸ τὸν ἐχθρόν, θὰ καταστραφῇ ἡ δύναμίς σου καὶ ὅλη ἡ ὕπαιθρος χώρα θὰ διαρπαγῇ ἀπὸ τὸν ἐχθρόν».

Διὰ τοῦτο αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος, ὁ Θεός: «Ὄχι μόνον ἡ Τύρος, ἀλλὰ καὶ οἱ γύρω σου ἐθνικοὶ λαοὶ θὰ παραδοθοῦν εἰς ἐρήμωσιν· ὁ Κύριος θὰ καταλύσῃ καὶ θὰ καταστρέψῃ τὴν δύναμίν σου· ἡ δὲ ὕπαιθρος χώρα σου θὰ παραδοθῇ εἰς διαρπαγὴν τῶν ἐχθρῶν σου».

Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος· «θὰ συμβῇ μὲ σὲ ὅ,τι καὶ μὲ τὸ πρόβατον, ποὺ τὸ ἔχει ἁρπάξει ὁ λέων, ὁ δὲ ποιμὴν προσπαθεῖ νὰ τὸ σώσῃ καὶ κατορθώνει νὰ ἀποσπάσῃ ἀπὸ τὸ στόμα τοῦ λέοντος μόνον δύο πόδια ἢ ἕνα αὐτί. Ἔτσι συντετριμμένοι καὶ διαμελισμένοι θὰ ἀποσπασθοῦν οἱ Ἰσραηλῖται ἀπὸ τὰ χέρια τῶν ἐχθρῶν των. Αὐτὰ θὰ πάθουν οἱ κάτοικοι τῆς Σαμαρείας ἀπέναντι τῆς φυλῆς Ἰούδα καὶ τῆς Δαμασκοῦ.

Αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος: «Ἡ καταστροφή σας θὰ εἶναι τόσον μεγάλη, ὥστε θὰ σωθοῦν μόνον ἐλάχιστοι. Θὰ συμβῇ μὲ τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαόν, ὅ,τι καὶ μὲ τὸ πρόβατον, τὸ ὁποῖον ἅρπαξε τὸ λιοντάρι. Ὅπως ὁ βοσκὸς κατορθώνει νὰ ἀποσπάσῃ ἀπὸ τὸ στόμα τοῦ λιονταριοῦ μόνον δύο πόδια ἢ τὸν λοβὸν τοῦ αὐτιοῦ τοῦ προβάτου, τὸ ὁποῖον κατεκρεούργησε τὸ λιοντάρι, ἔτσι θὰ σωθοῦν διαμελισμένοι πολὺ ἐλάχιστοι καὶ ἀπὸ τοὺς Ἰσραηλίτες (τὶς δέκα φυλές), οἱ ὁποῖοι κατοικοῦν εἰς τὴν Σαμάρειαν καὶ τὴν γύρω περιοχὴν ἐν ἀντιθέσει πρὸς τὴν ἀπέναντι φυλὴν τοῦ Ἰούδα, ἡ ὁποία δὲν θὰ ὑποστῇ ἀκόμη τὴν δεινὴν αὐτὴν δοκιμασίαν, τὴν ὁποίαν θὰ ὑποστῇ καὶ αὐτὴ ἡ Δαμασκός».

Ἱερεῖς, ἀκούσατε αὐτὰ καὶ ἐντόνως κηρύξατέ τα εἰς τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἰακώβ, λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ὁ παντοκράτωρ.

«Ἱερεῖς, ἀκοῦστε καὶ ἐπιβεβαιῶστε μὲ τὴν μαρτυρίαν σας ὅλα αὐτὰ εἰς τοὺς Ἰσραηλῖτες, τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἰακώβ», λέγει ὁ Κύριος, ὁ Θεὸς ὁ Παντοκράτωρ.

Διότι κατὰ τὴν τρομερὰν ἐκείνην ἡμέραν, ὅταν θὰ ἀποστείλω τὰς δικαίας τιμωρίας ἐναντίον τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ διὰ τὰς ἀσεβείας του, θὰ τιμωρήσω καὶ τὴν Βαιθὴλ διὰ τὰ εἰδωλολατρικά της θυσιαστήρια· θὰ καταστραφοῦν καὶ θὰ πέσουν ἐρείπια εἰς τὴν γῆν τὰ θυσιαστήρια.

«Διότι τὴν φοβερὰν ἐκείνην ἡμέραν τοῦ ὀλέθρου, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ τιμωρήσω τὶς ἀδικίες καὶ τὰ ἐγκλήματα τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, θὰ τιμωρήσω καὶ τὰ εἰδωλολατρικὰ θυσιαστήρια τῆς Βαιθήλ, τὰ ὁποῖα συνετέλεσαν εἰς τὴν ἀσέβειαν· τὰ κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου θὰ κατακοποῦν, θὰ κατασκαφοῦν καὶ θὰ πέσουν ἐρείπια κατὰ γῆς.

Θὰ συγκλονίσω καὶ θὰ κρημνίσω τοὺς χειμερινοὺς καὶ θερινοὺς οἴκους. Θὰ καταστραφοῦν ἐπίσης οἱ πολυτελεῖς ἐλεφάντινοι οἶκοι, μαζῆ δὲ μὲ αὐτοὺς καὶ πλῆθος ἄλλο κατοικιῶν θὰ κρημνισθοῦν», λέγει ὁ Κύριος.

Θὰ συνταράξω καὶ θὰ κατακρημνίσω τὶς χειμερινὲς καὶ τὶς θερινὲς κατοικίες· θὰ καταστραφοῦν ἐπίσης τὰ λαμπρὰ καὶ πολυτελῆ σπίτια, ποὺ εἶναι διακοσμημένα μὲ γλυπτὰ ἀπὸ ἐλεφαντοστοῦν (φίλντισι), μαζὶ δὲ μὲ αὐτὰ θὰ καταστραφοῦν καὶ πολλὰ ἄλλα σπίτια», λέγει ὁ Κύριος.

Ἀκοῦστε τὸν λόγον αὐτὸν τοῦ Κυρίου, σεῖς αἱ γυναῖκες τῆς Σαμαρείας, ποὺ εἶσθε εὐτραφεῖς ὡσὰν τὰς δαμάλεις τῆς Βασανίτιδος· σεῖς, ποὺ καταδυναστεύετε τοὺς πτωχοὺς καὶ καταπατεῖτε τοὺς πένητας καὶ λέγετε εἰς τοὺς συζύγους σας· «δῶστε μας χρήματα, διὰ νὰ πίωμεν οἶνον».

Ἀκοῦστε τὸν λόγον αὐτόν, πλούσιες καὶ ἁβροδίαιτες γυναῖκες τῆς ὀρεινῆς Σαμαρείας, ποὺ ὁμοιάζετε πρὸς τὶς ὀνομαστὲς εὐτραφεῖς ἀγελάδες τῆς Βασάν· σεῖς, ποὺ καταπιέζετε τοὺς πτωχοὺς καὶ καταπατεῖτε τοὺς ἀδυνάτους, σφετεριζόμενες τὰ δίκαιά των σεῖς, ποὺ λέγετε μὲ τόνον προστακτικὸν καὶ ἀγέρωχον εἰς τοὺς συζύγους σας: «δῶστε μας καὶ ἄλλα χρήματα διὰ νὰ «πιοῦμε κρασί»!

Ὁ Κύριος ὡρκίσθη εἰς τὴν ἁγιότητά του· καὶ ἰδού, ὅτι ἔρχονται ἐναντίον σας τρομεραὶ ἡμέραι. «Ἐχθροὶ πάνοπλοι θὰ σᾶς καταλάβουν, ξαναμμένοι ἀπὸ τὴν ὀργήν, ἀδίστακτοι λυμεῶνες θὰ ρίψουν τοὺς συζύγους σας εἰς βράζοντας λέβητας.

Ὁ Κύριος ὁρκίζεται εἰς τὴν ἁγιότητά του καὶ εἰς τὴν ἀποστρεφομένην τὸ ψεῦδος φύσιν του, γεγονὸς ποὺ σημαίνει ὅτι αὐτὰ θὰ γίνουν ὁπωσδήποτε. «Νά· ἔρχονται ἐναντίον σας ἡμέρες φοβερές, κατὰ τὶς ὅποιες ἐχθροὶ ἄνθρωποι πυρωμένοι ἀπὸ θυμόν, ἀδίστακτοι καταστροφεῖς θὰ σᾶς συλλάβουν διὰ τῶν ὅπλων καὶ θὰ ρίψουν τοὺς συζύγους σας μέσα εἰς καζάνια ποὺ κοχλάζουν.

Σεῖς δὲ θὰ ἐκδιωχθῆτε ἀπὸ τὴν πόλιν καὶ τὴν χώραν σας γυμναὶ ἡ μία ἀπέναντι τῆς ἄλλης καὶ θὰ ἀπορριφθῆτε εἰς τὸ ὄρος Ρεμμάν» λέγει ὁ Κύριος.

Καὶ θὰ βγῆτε ἔξω, θὰ ὁδηγηθῆτε ἔξω ἀπὸ τὴν χώραν σας γυμνές, ἡ μία ἀπέναντι τῆς ἄλλης, καὶ θὰ ριφθῆτε ὡς ἄχρηστον πρᾶγμα, καταφρονημένες, εἰς τὸ ὄρος Ρεμμάν», λέγει ὁ Κύριος.

«Εἰσήλθατε εἰς τὴν εἰδωλολατρικὴν Βαιθὴλ καὶ ἐκεῖ περιεπέσατε εἰς παρανομίας, εἰς δὲ τὰ Γάλγαλα ἐπληθύνατε τὰς ἀσεβείας σας. Προσεφέρατε κατὰ τὰς πρωϊνὰς ὥρας θυσίας εἰς τὰ εἴδωλα καὶ κατὰ τὴν τρίτην ἡμέραν τὸ δέκατον ἀπὸ τὰ γεννήματά σας.

«Εἰσήλθατε εἰς τὸ εἰδωλολατρικὸν κέντρον, τὴν Βαιθήλ, καὶ ἐκεῖ ἁμαρτήσατε, εἰς δὲ τὸ ἄλλο εἰδωλολατρικὸν κέντρον, τὰ Γάλγαλα, ἐπολλαπλασιάσατε τὶς ἀσέβειες καὶ τὶς παρανομίες. Εἴχατε κυριευθῇ ἀπὸ τόσον εἰδωλολατρικὸν ζῆλον, ὥστε ἐπροσφέρατε πρόθυμα τὶς θυσίες σας τὸ πρωΐ, καὶ κατὰ τριετίαν (ἢ κατ’ ἄλλην ἑρμηνείαν: Κατὰ τὴν τρίτην ἡμέραν· ἢ κατ’ ἄλλην: Τρεῖς φορὲς τὸ ἔτος, τὸ Πάσχα, τὴν Σκηνοπηγίαν, τὴν Πεντηκοστήν) τὸ δέκατον ἀπὸ τὰ γεννήματά σας.

Οἱ ἱερεῖς σᾶς ἀνέγνωσαν ἔξω τὸν νόμον καὶ προεκάλεσαν τὰς ὁμολογίας τῆς πίστεώς σας εἰς τὰ εἴδωλα. Σεῖς, οἱ προφῆται, διαλαλήσατε, ὅτι αὐτὰς τὰς ἀσεβείας ἠγάπησαν οἱ Ἰσραηλῖται», λέγει ὁ Κύριος.

Καὶ οἱ ἱερεῖς σας ἀνέγνωσαν ὄχι τὸν θεῖον, ἀλλὰ τὸν εἰδωλολατρικὸν νόμον, καὶ ἐπροκάλεσαν τὶς σύμφωνα μὲ τὸν νόμον αὐτὸν συνθῆκες πρὸς τὰ εἴδωλα. Λοιπὸν σεῖς, οἱ Προφῆται, ἀναγγείλατε εὐρύτερα, ὥστε νὰ γίνῃ γνωστὸν καὶ φανερὸν εἰς ὅλους, ὅτι τέτοιαν ὁλόψυχον σπουδὴν καὶ τέτοιον θερμὸν ζῆλον πρὸς τὰ εἴδωλα ἔδειξαν οἱ Ἰσραηλῖται», λέγει ὁ Κύριος.

Δι’ αὐτὸ καὶ ἐγὼ θὰ σᾶς τιμωρήσω· εἰς τοὺς κατοίκους ὅλων τῶν πόλεών σας θὰ στείλω μούδιασμα τῶν ὀδόντων διὰ τὴν ἔλλειψιν ἄρτων ἀπὸ ὅλους τοὺς τόπους σας. Καὶ ὅμως σεῖς δὲν ἐπεστρέψατε ἐν μετανοίᾳ πρὸς ἐμέ, λέγει ὁ Κύριος.

«Καὶ ἐγὼ θὰ σᾶς τιμωρήσω μὲ μούδιασμα τῶν δοντιῶν τῶν κατοίκων ὅλων τῶν πόλεών σας, ἕνεκα τῆς πεῖνας, τῆς ἐλλείψεως ψωμιοῦ εἰς ὅλους τοὺς τόπους σας. Δηλαδὴ θὰ σᾶς τιμωρήσω μὲ μεγάλην συντριβήν. Παρ’ ὅλα αὐτὰ δὲν ἐσωφρονισθήκατε, ὥστε νὰ ἐπιστρέψετε μὲ μετάνοιαν εἰς Ἐμέ, λέγει ὁ Κύριος.

Διὰ τοῦτο ἐγὼ ἐκράτησα καὶ ἀπεμάκρυνα τὴν βροχὴν ἀπὸ τὴν χῶραν σας τρεῖς μῆνας πρὸ τοῦ τρυγητοῦ. Θὰ στείλω βροχὴν εἰς τὴν μίαν πόλιν καὶ εἰς τὴν ἄλλην δὲν θὰ στείλω. Ὁ ἕνας τόπος θὰ βρέχεται καὶ ὁ ἄλλος τόπος, ποὺ δὲν θὰ βρέχεται, θὰ μείνῃ ἐντελῶς ξηρός.

«Ἀκόμη Ἐγὼ ἐκράτησα καὶ ἐστέρησα ἀπὸ σᾶς τὴν βροχὴν τρεῖς μῆνες πρὶν ἀπὸ τὴν συγκομιδὴν τῶν γεννημάτων, ὥστε νὰ φθάσετε εἰς μεγάλην ἀφορίαν καὶ ἀκαρπίαν. Καὶ εἰς τὴν μίαν πόλιν θὰ βρέξω, εἰς δὲ τὴν ἄλλην δὲν θὰ στείλω βροχήν. Ὁ ἕνας τόπος θὰ βρέχεται καὶ θὰ ποτίζεται, ὁ δὲ ἄλλος, εἰς τὸν ὁποῖον δὲν θὰ στείλω βροχήν, θὰ στεγνώσῃ καὶ θὰ ξεραθῇ ἀπὸ τὴν ἀνομβρίαν.

Οἱ κάτοικοι δύο καὶ τριῶν πόλεων θὰ συγκεντρωθοῦν εἰς μίαν πόλιν, διὰ νὰ πίουν ὕδωρ καὶ δὲν θὰ χορτάσουν. Καὶ παρ’ ὅλην τὴν τιμωρίαν αὐτὴν δὲν ἐπεστρέψατε ἐν μετάνοίᾳ πρὸς ἐμέ, λέγει ὁ Κύριος.

Τότε οἱ κάτοικοι δύο καὶ τριῶν πόλεων θὰ συναθροισθοῦν εἰς μίαν πόλιν, διὰ νὰ πιοῦν νερό, ἀλλὰ δὲν θὰ χορτάσουν θὰ ἰκανοποιηθοῦν προσωρινῶς μόνον. Ἀλλὰ καὶ πάλιν δὲν ἐσωφρονισθήκατε καὶ δὲν ἐπεστρέψατε μὲ μετάνοιαν εἰς Ἐμέ, λέγει ὁ Κύριος.

Ἐκτύπησα μὲ καυστικὸν ἄνεμον καὶ μὲ κιτρίνισμα τὰ σιτηρά σας. Σεῖς ἐπληθύνατε τοὺς κήπους σας, τὰ ἀμπέλια σας, τὰ περιβόλια μὲ τὶς συκιὲς καὶ τοὺς ἐλαιῶνας σας, ἀλλὰ ὅλα αὐτὰ τὰ κατέφαγεν ἡ κάμπη. Καὶ ὅμως οὔτε τότε δὲν ἐπεστρέψατε ἐν μετανοίᾳ πρὸς ἐμέ, λέγει ὁ Κύριος.

«Σᾶς ἐκτύπησα μὲ τὸ νὰ προσβληθοῦν τὰ σπαρτά σας ἀπὸ ἀνεμοφθορίαν (καυστικὸν ἄνεμον) καὶ ἴκτερον (κιτρίνισμα τῶν φύλλων). Ἐπολλαπλασιάσατε τοὺς κήπους σας, τοὺς ἀμπελῶνες σας, τὰ συκοπερίβολά σας, τοὺς ἐλαιῶνες σας, ὅλα ὅμως αὐτὰ τὰ κατέφαγεν ἡ κάμπη. Καὶ πάλιν ὅμως δὲν ἐσωφρονισθήκατε καὶ δὲν ἐπεστρέψατε μὲ μετάνοιαν εἰς Ἐμέ, λέγει ὁ Κύριος.

Ἔστειλα ἐναντίον σας θανατηφόρον νόσον ὡσὰν ἐκείνην, ποὺ εἶχα στείλει τότε εἰς τὴν Αἴγυπτον, ἐθανάτωσα μὲ ρομφαίαν τοὺς νέους ἄνδρας σας, οἱ ἵπποι σας καὶ οἱ ἱππεῖς ᾐχμαλωτίσθησαν καὶ ἐπάνω εἰς τὴν δικαίαν μου ὀργὴν ἔστειλα καταστρεπτικὸν πῦρ εἰς τὰ στρατόπεδά σας. Ἀλλὰ καὶ τότε δὲν ἐπεστρέψατε ἐν μετανοίᾳ πρὸς ἐμέ, λέγει ὁ Κύριος.

«Ἐπίσης ἐξαπέστειλα ἐναντίον σας θανατηφόρον πληγήν, παρομοίαν μὲ ἐκείνην ποὺ ἔστειλα ἄλλοτε εἰς τὴν Αἴγυπτον· ἐφόνευσα μὲ πλατὺ καὶ μεγάλ,ὁ ἀμφίστομο σπαθὶ τοὺς νεαροὺς ἄνδρες σας, τὸ ἱππικόν σου ὠδηγήθη εἰς αἰχμαλωσίαν, καὶ ἐπάνω εἰς τὴν δικαίαν ὀργήν μου ἔβαλα φωτιὰ καὶ ἐπυρπόλησα τὰ στρατόπεδά σας. Καὶ ὅμως δὲν ἐσωφρονισθήκατε καὶ δὲν ἐπεστρέψατε μὲ μετάνοιαν εἰς Ἐμέ, λέγει ὁ Κύριος.

Σᾶς ἐξωλόθρευσα, ὅπως ἐγὼ ὁ Θεός ἐξολόθρευσα τὰ Σόδομα καὶ τὰ Γόμορρα. Ἐγίνατε ὡσὰν δαυλί, ποὺ ἀπεσπάσθη ἀπὸ τὸ πῦρ καὶ καπνίζει. Καὶ παρ’ ὅλον τοῦτο δὲν ἐπεστρέψατε πρὸς ἐμὲ ἐν μετανοίᾳ, λέγει ὁ Κύριος.

«Σᾶς κατέστρεψα, ὅπως ἄλλοτε Ἐγώ, ὁ ἴδιος Θεός, κατέστρεψα τὰ Σόδομα καὶ τὰ Γόμορρα, καὶ ἐγίνατε ὅπως τὸ μισοκαμένο δαυλί, ποὺ τὸ ἅρπαξαν καὶ τὸ ἔσυραν ἔξω ἀπὸ τὴν φωτιὰ καὶ τὸ ὁποῖον εἶναι πλέον ἐντελῶς ἄχρηστον δι’ ὀτιδήποτε. Ἀλλὰ καὶ πάλιν δὲν ἐσωφρονισθήκατε καὶ δὲν ἐπεστρέψατε μὲ μετάνοιαν εἰς Ἐμέ, λέγει ὁ Κύριος.

Διὰ τὴν πώρωσιν τῆς καρδίας σας, ὦ Ἰσραηλῖται, τέτοιες τιμωρίες θὰ ἀποστείλω ἐναντίον σας. Καὶ ὅταν θὰ ἐπέρχωνται ἀλλεπάλληλοι αἱ τιμωρίαι ἐναντίον σου, ἑτοιμάσου, Ἰσραηλιτικὲ λαέ, νὰ ἐπικαλεσθῇς Κύριον τὸν Θεόν σου.

«Δι’ ὅλην αὐτὴν τὴν πεισματικήν σου συμπεριφοράν, Ἰσραηλιτικὲ λαέ, θὰ σὲ τιμωρήσω πολὺ αὐστηρά. Ὅταν ὅμως θὰ σὲ τιμωρήσω μὲ αὐτὸν τὸν τρόπον, ἑτοιμάσου, Ἰσραηλιτικὲ λαέ, νὰ ἀπευθυνθῇς διὰ βοήθειαν εἰς τὸν Θεόν σου.

Διότι ἐγὼ εἶμαι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἐνισχύω ἰσχυρὰν τὴν βροντὴν ἀνάμεσα εἰς τὸν ἀέρα, δημιουργῶ ἀνέμους καὶ ἀναγγέλλω εἰς τοὺς ἀνθρώπους ἄρχοντα χρισθέντα ἀπὸ ἐμέ. Ἐγὼ εἶμαι ἐκεῖνος, ποὺ φέρω τὴν ἀνατολὴν καὶ στέλλω τὴν ὁμίχλην. Ἐγὼ ἐπιβαίνω εἰς τὰς ὑψηλὰς κορυφὰς τῶν ὀρέων τῆς γῆς. Τὸ ὄνομά μου εἶναι Κύριος, ὁ Θεός, ὁ Παντοκράτωρ».

Διότι, νά· Ἐγώ εἶμαι Ἐκεῖνος, ὁ Ὁποῖος ἐνισχύω καὶ μεταβάλλω τὸ ἀραιὸν καὶ ἄτονον τοῦ ἀέρος εἰς τὸν τρομερὸν κρότον τῆς βροντῆς. Ἐκεῖνος, ὁ Ὁποῖος δημιουργῶ τὸν ἀέρα καὶ ἀναγγέλλω καὶ ἐγκαθιστῶ μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων αὐτόν, ποὺ ἔχει χρισθῇ ὡς ἄρχων καὶ βασιλιᾶς. Ἐγὼ εἶμαι Ἐκεῖνος, ὁ Ὁποῖος μετὰ τὸ βαθὺ σκοτάδι τῆς νύκτας φέρω τὸ φῶς τῆς ἀνατολῆς καὶ προκαλῶ τὴν ὁμίχλην. Ἐκεῖνος, ὁ Ὁποῖος ὑπέρκειται ὅλων· ὁ ὑψηλότατος ὅλων· πατῶ καὶ βαδίζω μὲ γιγάντιον βῆμα ἐπάνω εἰς τὶς ὑψηλὲς κορυφὲς τῶν βουνῶν τῆς γῆς. Τὸ ὄνομά μου εἶναι: Κύριος ὁ Θεός, ὁ ὁποῖος ἐξουσιάζω καὶ κυβερνῶ τὰ πάντα μὲ τὴν παντοκρατορικὴν δύναμίν μου».

Ἀκούσατε αὐτὸν τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, αὐτὸν τὸν θρῆνον, τὸν ὁποῖον ἐγὼ ἐπιφέρω πρὸς σᾶς. Ὁ Ἰσραηλιτικὸς λαὸς θὰ πέσῃ καὶ θὰ καταστραφῇ καὶ ποτὲ πλέον δὲν θὰ ἀνεγερθῇ ἀπὸ τὴν πτῶσιν του.

Ἀκουστὲ αὐτὸν τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, τὸν ὁποῖον προφέρω ἐναντίον σας ὡς θρῆνον, διότι τὰ ἔργα σας καὶ τὰ ὅσα σᾶς ἀναμένουν εἶναι ἄξια θρήνου:«Ὁ Ἰσραηλιτικὸς λαὸς ἔπεσε· δὲν θὰ ἠμπορέσῃ ποτὲ πλέον νὰ σηκωθῇ!

Παρθένος τοῦ Ἰσραήλ, ὁ ἰσραηλιτικὸς λαός, ἐσκόνταψε καὶ ἔπεσεν εἰς τὴν γῆν αὐτοῦ καὶ δὲν ὑπάρχει κανείς, ὁ ὁποῖος θὰ τὸν ἀνεγείρῃ.

Ἡ κόρη μου, ὁ Ἰσραηλιτικὸς λαός, ὁ ὁποῖος διὰ τὴν προηγουμένην πίστιν καὶ εὐσέβειάν του ἦταν ὡς παρθένος ἁγνὴ καὶ καθαρή, ἐσκόνταψε, ἔπεσεν εἰς τὴν γῆν του, διεφθάρη λόγῳ τῆς εἰδωλολατρίας, καὶ δὲν ὑπάρχει πλέον ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος θὰ τὴν βοηθήσῃ νὰ σηκωθῇ ἀπὸ τὴν πτῶσιν».

Διὰ τοῦτο αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος· «εἰς τὴν πόλιν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἐξήρχοντο χίλιοι στρατιῶται, θὰ ἀπομείνουν μόνον ἑκατόν, καὶ εἰς ἐκείνην, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἐξήρχοντο ἑκατόν, θὰ ἀπομείνουν μόνον δέκα ἀπὸ τὸν ἰσραηλιτικὸν λαόν.

Διὰ τοῦτο αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος· μάλιστα, ὁ Κύριος πρὸς τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαόν: «Οἱ πόλεις σας θὰ ἀδειάσουν ἀπὸ ἄνδρες. Εἰς τὴν πόλιν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἐστρατεύοντο καὶ ἔβγαιναν εἰς πόλεμον χίλιοι στρατιῶται, θὰ ἀπομείνουν μόνον ἑκατὸν καὶ εἰς ἐκείνην, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἐστρατεύοντο καὶ ἔβγαιναν εἰς πόλεμον ἑκατόν, θὰ ἀπομείνουν μόλις δέκα, διὰ νὰ πολεμήσουν ὑπέρ του Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ».

Διότι αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος πρὸς τὸν ἰσραηλιτικὸν λαόν· Ζητήσατέ με, ἐλᾶτε πλησίον μου καὶ θὰ ζήσετε καὶ θὰ μακροημερεύσετε.

Διότι αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος πρὸς τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαόν: «Ζητῆστε με μὲ πόθον πολὺν καὶ ἐγκαρτέρησιν, καὶ θὰ ζήσετε καὶ θὰ σωθῆτε.

Μὴ ζητεῖτε τὴν εἰδωλολατρικὴν Βαιθὴλ καὶ μὴ εἰσέρχεσθε εἰς τὴν περιοχὴν Γάλγαλα καὶ εἰς τὸ φρέαρ τοῦ ὅρκου μὴ διαβαίνετε. Διότι καὶ τὰ Γάλγαλα ἀσφαλῶς καὶ βεβαίως θὰ περιέλθουν εἰς αἰχμαλωσίαν καὶ ἡ Βαιθὴλ θὰ καταντήσῃ, ὡς ἐάν ποτὲ δὲν ὑπῆρξεν.

Καὶ μὴ τρέχετε νὰ λατρεύσετε τὰ εἴδωλα εἰς τὴν Βαιθήλ, καὶ εἰς τὴν εἰδωλολατρικὴν πόλιν Γάλγαλα μὴ εἰσέρχεσθε, καὶ μὴ φθάνετε μέχρι τὸ Φρέαρ τὸ ὅρκου, δηλαδὴ τὴν Βηρσαβεέ, ὅπου λατρεύονται τὰ εἴδωλα. Διότι τὰ Γάλγαλα θὰ αἰχμαλωτισθοῦν ὁπωσδήποτε καὶ ἡ Βαιθὴλ θὰ ἀφανισθῇ.

Ἀναζητήσατε τὸν Κύριον καὶ ὑπὸ τὴν σκέπην αὐτοῦ ζήσατε, διὰ νὰ μὴ ἀνάψῃ πυρκαϊὰ εἰς τὸν ἰσραηλιτικὸν λαόν, ἡ ὁποία καὶ θὰ καταφάγῃ αὐτόν, καὶ δὲν θὰ ὑπάρχῃ κανείς, ποὺ νὰ σβήσῃ τὴν πυρκαϊὰν εἰς τὸν οἶκον τοῦ Ἰσραὴλ

Ζητῆστε μὲ πόθον πολὺν καὶ ἐγκαρτέρησιν τὸν Κύριον, καὶ θὰ ζήσετε καὶ θὰ σωθῆτε. Διαφορετικὰ θὰ ἀνάψῃ πυρκαϊὰ εἰς τοὺς Ἰσραηλῖτες, ποὺ κατοικοῦν εἰς τὴν Σαμάρειαν, καὶ θὰ τοὺς καταφάγῃ ἡ φωτιά, χωρὶς νὰ ὑπάρχῃ κανείς, ὁ ὁποῖος θὰ ἠμπορῇ νὰ σβήσῃ τὴν πυρκαϊάν, ποὺ θὰ κατατρώγῃ τοὺς Ἰσραηλῖτες».

Ὁ Κύριος εἶναι αὐτός, ποὺ ἔχει καὶ παρέχει καὶ ἐφαρμόζει τὴν τελείαν δικαιοκρισίαν καὶ ἐπιβάλλει τὴν δικαιοσύνην εἰς τὴν γῆν.

Ὁ πανίσχυρος Κύριος εἶναι Ἐκεῖνος, ὁ Ὁποῖος ὑψώνει καὶ κάνει νὰ θριαμβεύῃ ἡ δικαία ἀπόφασις· Ἐκεῖνος, ὁ Ὁποῖος ἐπιβάλλει καὶ στερεώνει τὴν δικαιοσύνην εἰς τὴν γῆν

Αὐτὸς εἶναι, ποὺ δημιουργεῖ ἐκ τοῦ μηδενὸς τὰ πάντα καὶ δίδει μορφὴν εἰς αὐτά. Ὁ Κύριος μεταβάλλει τὴν σκιὰν τῆς νυκτὸς εἰς πρωΐαν καὶ τὴν ἡμέραν εἰς σκοτεινὴν νύκτα. Αὐτός, ποὺ προσκαλεῖ τὸ ὕδωρ τῆς θαλάσσης εἰς τὸ στερέωμα τῆς γῆς καὶ χύνει αὐτὸ εἰς τὴν γῆν. Τὸ ὄνομά του εἶναι Κύριος ὁ Θεὸς ὁ Παντοκράτωρ.

Ἐκεῖνος, ὁ Ὁποῖος δημιουργεῖ τὰ πάντα ἀπὸ τὸ μηδὲν καὶ μὲ πολλὴν εὐκολίαν καὶ τάξιν μεταρρυθμίζει καὶ μορφοποιεῖ τὰ πάντα. Ἐκεῖνος εἶναι, ὁ Ὁποῖος μετατρέπει τὴν σκιὰν τῆς νύκτας εἰς πρωΐ· δηλαδὴ τοὺς κινδύνους τοῦ θανάτου εἰς λαμπρὰν καὶ γλυκεῖαν εὐφροσύνην. Ἐκεῖνος εἶναι, ὁ Ὁποῖος μετατρέπει τὴν ἡμέραν εἰς σκοτεινὴν νύκτα· δηλαδή, περιβάλλει μὲ τὸ σκοτάδι τῶν συμφορῶν ὅσους ζοῦν εἰς τὸ φῶς τῆς κοσμικῆς εὐτυχίας. Ἐκεῖνος εἶναι, ὁ Ὁποῖος ἐνεργεῖ, ὥστε τὸ νερὸ τῆς θαλάσσης «καὶ τῶν λιμνῶν καὶ τῶν ποταμῶν» νὰ ἐξατμιζεται, νὰ δημιουργῇ ὑδρατμούς, οἱ ὁποῖοι συγκεντρώνονται εἰς τὴν ἀτμόσφαιραν ὡς νέφη, καὶ ὁ Ὁποῖος ἐνεργεῖ, ὥστε οἱ ὑδρατμοὶ νὰ ὑγροποιοῦνται, νὰ γίνωνται βροχή, καὶ τὸ νερὸ νὰ χύνεται εἰς τὸ πρόσωπον τῆς γῆς· δηλαδή, ἐνεργεῖ καὶ τώρα, ὥστε ὁ στρατὸς τῶν Ἀσσυρίων, ὡς ἄλλη καταρρακτώδης βροχή, νὰ ἔλθῃ ἀπὸ τὴν Ἀνατολὴν καὶ νὰ πλημμυρίσῃ τὴν χώραν σας. Τὸ ὄνομά του εἶναι: «Κύριος ὁ Θεός, ὁ Ὁποῖος ἐξουσιάζει καὶ κυβερνᾷ τὰ πάντα μὲ τὴν παντοκρατορικὴν δύναμίν του».

Αὐτὸς καταμερίζει συντριβὴν εἰς τὴν ἰσχὺν τῶν ἀνθρώπων καὶ ἐπιφέρει καταστροφὴν εἰς τὰ ὀχυρώματα αὐτῶν.

Ὁ Κύριος εἶναι Ἐκεῖνος, ὁ Ὁποῖος δίδει πλήρη συντριβὴν εἰς τοὺς ἰσχυρούς, κακοπάθειαν δὲ καὶ ἐρείπια εἰς ὠχυρωμένες πόλεις.

Οἱ Ἰσραηλῖται ἐμίσησαν κάθε δίκαιον δικαστήν, ὁ ὁποῖος εἰς τὴν πύλην τῶν πόλεων ἀπέδιδε δικαιοσύνην καὶ ἐβδελύχθησαν λόγον ἅγιον ἐναρέτου ἀνθρώπου.

«Οἱ Ἰσραηλῖται, ἐπειδὴ ἐζοῦσαν μέσα εἰς τὴν ἀδικίαν καὶ παρανομίαν, ἐμίσησαν ὅσους ἀσκοῦσαν μὲ δικαιοσύνην τὸ λειτούργημα τοῦ δικαστοῦ εἰς τὶς πύλες τῆς πόλεως, ὅπου ἐγίνοντο οἱ συναθροίσεις τοῦ λαοῦ καὶ ἀπενέμετο ἡ δικαιοσύνη· ἐπεριφρόνησαν καὶ ἐσιχάθηκαν τὸν λόγον τοῦ δικαίου καὶ ἐναρέτου.

Διὰ τοῦτο, ἐπειδὴ ἐγρονθοκοπεῖτε καὶ ἐμωλοπίζατε τοὺς πτωχοὺς καὶ ἐλαμβάνατε ἐκβιαστικῶς δῶρα ἀπὸ αὐτούς, μὲ τὰ ὁποῖα ἀνοικοδομήσατε πολυτελεῖς οἴκους μὲ λαξευτοὺς λίθους, σᾶς λέγω ὅτι δὲν θὰ κατοικήσετε εἰς αὐτούς. Ἐφυτεύσατε ὡραίους καρποφόρους ἀμπελῶνας καὶ δὲν θὰ πίετε οἶνον ἀπὸ αὐτούς.

Διὰ τοῦτο, ἐπειδὴ ἐγρονθοκοπούσατε μὲ ἀγριότητα τοὺς πτωχοὺς καὶ ἐπαίρνατε ἀπὸ αὐτοὺς δι’ ἁρπαγῆς καὶ ἐκβιασμοῦ ἐκλεκτὰ δῶρα, ἀπὸ τὴν ἄδικον δὲ αὐτὴν ἁρπαγὴν οἰκοδομήσατε μὲ πελεκητὲς πέτρες κατοικίες πολυτελεῖς, μάθετε καλὰ ὅτι δὲν θὰ κατοικήσετε εἰς τὰ σπίτια αὐτά. Ἐφυτεύσατε ὡραῖα καὶ ἐκλεκτὰ ἀμπέλια, δὲν θὰ πιῆτε ὅμως κρασὶ ἀπὸ αὐτά.

Θὰ βαδίσετε εἰς καταστροφὴν καὶ ἀφανισμόν, διότι ἐγὼ ἐγνώριζα, ὅτι αἱ ἀσέβειαί σας εἶναι πολλαί, αἱ ἁμαρτίαι σας βαρεῖαι, διότι κατεπατεῖτε τὸ δίκαιον, ἐλαμβάνατε ἀνταλλάγματα καὶ παρεβλέπατε τὸ δίκαιον τῶν πτωχῶν, ὅταν ὡς δικασταὶ ἐκαλεῖσθε νὰ δικάσετε παρὰ τὰς πύλας τῆς πόλεως.

Αὐτὰ θὰ συμβοῦν, διότι ἐγνώριζα τὸ πλῆθος τῶν ἀσεβειῶν σας, οἱ δὲ ἁμαρτίες σας εἶναι μεγάλες καὶ βαρειές· σεῖς καταπατεῖτε τὸ δίκαιον, ἀνταλλάσσοντες τοῦτο μὲ χρήματα καὶ δῶρα, καὶ παραθεωρεῖτε τὸ δίκαιον τῶν ἀδυνάτων καὶ πτωχῶν εἰς τὶς κρίσεις καὶ δίκες, ποὺ γίνονται εἰς τὶς πύλες τῶν πόλεων.

Λόγῳ αὐτῆς τῆς πωρώσεώς σας, ὁ συνετὸς κατὰ τὸν καιρὸν ἐκεῖνον θὰ τηρῇ σιωπήν, διότι εἶναι ἐποχὴ ἐπικρατήσεως τῶν πονηρῶν.

Διὰ τοῦτο ὁ φρόνιμος καὶ συνετός, ὅταν ἔλθουν ἐναντίον σας τὰ νέφη τῶν κακῶν, διὰ τὰ ὁποῖα ὡμίλησα, θὰ σιωπήσῃ γεμᾶτος ἀθυμίαν, διότι εἶναι καιρὸς ἐπικρατήσεως τῶν πονηρῶν».

Ζητήσατε ὅμως καὶ ἐφαρμόσατε τὸ καλὸν καὶ ὄχι τὸ πονηρόν, διὰ νὰ ζήσετε. Ἔτσι ὅταν πράττετε, θὰ εἶναι μαζῆ σας Κύριος, ὁ Θεός, ὁ Παντοκράτωρ, ὅπως καὶ σεῖς τὸ εἴπατε·

«Ζητῆστε λοιπὸν μὲ ἐπιμονν καὶ ἐπιμέλειαν τὸ καλὸν καὶ τὸ δίκαιον καὶ ὄχι τὸ πονηρὸν καὶ ἁμαρτωλόν, διὰ νὰ ζήσετε καὶ σωθῆτε. Ἔτσι θὰ εἶναι μαζί σας ὁ Κύριος, ὁ Θεός, ὁ Ὁποῖος ἐξουσιάζει καὶ κυβερνᾷ τὰ πάντα μὲ τὴν παντοκρατορικὴν δύναμίν του, ὅπως καὶ σεῖς ἰσχυρίζεσθε λέγοντες:

«Ἐμισήσαμεν τὰ πονηρὰ καὶ ἠγαπήσαμεν τὰ καλὰ τὰ σύμφωνα μὲ τὸν νόμον τοῦ Θεοῦ». Ἀποκαταστήσατε, λοιπόν, καὶ ἀποδώσατε δικαιοσύνην, ὅταν κρίνετε παρὰ τὰς πύλας τῶν πόλεών σας, διὰ νὰ ἐλεήσῃ Κύριος, ὁ Θεός, ὁ Παντοκράτωρ τοὺς ὑπολοίπους ἀπὸ τὸν ἰσραηλιτικὸν λαόν.

«Ἔχομεν μισήσει τὰ πονηρὰ καὶ ἁμαρτωλὰ καὶ ἀγαπήσαμε τὰ καλὰ καὶ δίκαια, ποὺ εἶναι σύμφωνα μὲ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ». Ἂς ἀκολουθήσουν λοιπὸν εἰς τὰ λόγια τὰ ἔργα· καὶ συγκεκριμένα: Ἀποκαταστῆστε τὴν δικαιοσύνην εἰς τὶς πύλες τῶν πόλεων, ὅπου ἐκδικάζονται οἱ ὑποθέσεις τοῦ λαοῦ, διὰ νὰ ἐλεήσῃ ὁ Κύριος, ὁ Θεός, ὁ Ὁποῖος ἐξουσιάζει καὶ κυβερνᾷ τὰ πάντα μὲ τὴν παντοκρατορικὴν δύναμίν του, τοὺς ὑπολοίπους ἀπογόνους τοῦ Ἰωσήφ, δηλαδὴ τῶν δέκα φυλῶν τοῦ Ἰσραήλ».

Διὰ τοῦτο αὐτὰ λέγει Κύριος, ὁ Θεός, ὁ παντοκράτωρ· «εἰς ὅλας τὰς πλατείας τῶν πόλεων θὰ ἀκούεται κοπετὸς καὶ εἰς τὰς ὁδοὺς θὰ ἀντηχοῦν τὰ θρηνώδη ἐπιφωνήματα οὐαί, οὐαί. Εἰς τὸ πάνδημον αὐτὸ πένθος τῶν κοπετῶν θὰ κληθοῦν νὰ λάβουν μέρος καὶ οἱ γεωργοὶ μαζῆ μὲ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν εἰδικευθῇ εἰς τοὺς θρήνους.

Διὰ τοῦτο αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος, ὁ Θεός, ὁ Ὁποῖος ἐξουσιάζει καὶ κυβερνᾷ τὰ πάντα μὲ τὴν παντοκρατορικὴν δύναμίν του: «Εἰς ὅλες τὶς δημόσιες πλατεῖες τῶν πόλεων θὰ ὑπάρξουν θρῆνοι, κλαυθμοὶ μὲ κτυπήματα τοῦ στήθους, μυρολόγια· καὶ εἰς ὅλους τοὺς δρόμους θὰ ἀκούωνται οἱ θρηνητικὲς κραυγὲς «ἀλλοίμονον, ἀλλοίμονον». Οἱ γεωργοὶ θὰ ἐγκαταλείψουν τὰ ἔργα των καὶ θὰ κληθοὺν εἰς τὸ πένθος καὶ τοὺς κλαυθμοὺς μὲ κτυπήματα τοῦ στήθους καὶ θὰ προστεθοὺν εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὴν εἰδικότητα νὰ θρηνωδοῦν·

Εἰς ὅλους τοὺς δρόμους θὰ ἀκούωνται κοπετοὶ καὶ θρῆνοι, διότι ἐγὼ ὁ Θεὸς τῆς δικαιοσύνης θὰ περάσω ἀνάμεσα ἀπὸ αὐτούς» εἶπεν ὁ Κύριος.

καὶ εἰς ὅλους τοὺς δρόμους θὰ ὑπάρξουν θρῆνοι, κλαυθμοὶ μὲ κτυπήματα τοῦ στήθους, μυρολόγια· διότι Ἐγώ, ὁ Θεὸς τῆς δικαιοσύνης, θὰ ἐπισκεφθῶ καὶ θὰ διέλθω μέσα ἀπὸ αὐτοὺς ὡς τιμωρός», εἶπεν ὁ Κύριος.

Ἀλλοίμονον εἰς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐπιθυμοῦν καὶ ζητοῦν νὰ ἔλθῃ ἡ ἡμέρα τοῦ Κυρίου. Τί θὰ εἶναι γιὰ σᾶς αὐτὴ ἡ ἡμέρα τοῦ Κυρίου; Θὰ εἶναι σκοτεινὴ καὶ ὄχι φωτεινή, ἀπειλητικὴ καὶ ὄχι παρηγορητική.

«Ἀλλοίμονον εἰς τοὺς θρασεῖς καὶ αὐθάδεις ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἀντιλέγουν εἰς τὶς προρρήσεις τῶν Προφητῶν καὶ ζητοῦν καὶ ἐπιθυμοῦν νὰ ἔλθῃ ἡ ἡμέρα τοῦ Κυρίου! Ἀλλὰ τί νομίζετε ὅτι θὰ σημαίνῃ διὰ σᾶς ἡ ἡμέρα τοῦ Κυρίου; Θὰ σημαίνῃ σκοτάδι καὶ ὄχι φῶς.

Ἡ τιμωρία σας θὰ εἶναι τρομερὰ καὶ ἀναπόφευκτος, ὡς ἐὰν κανεὶς γλυτώσῃ ἀπὸ τὸν κίνδυνον τοῦ λέοντος καὶ περιπέσῃ εἰς τὴν ἄρκτον· ὡς ἐὰν πηδήσῃ ἐντὸς τοῦ οἴκου του, διὰ νὰ σωθῇ, στηρίξῃ δὲ τὰς χεῖρας του εἰς τὸν τοῖχον τῆς οἰκίας του καὶ τὸν δαγκώσῃ ὄφις.

Ἕνεκα τῶν πολλῶν καὶ φοβερῶν δεινῶν, τὰ ὁποῖα κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην θὰ ἔλθουν, ἡ ἡμέρα τοῦ Κυρίου θὰ εἶναι ἡμέρα χωρὶς δυνατότητα σωτηρίας. Θὰ εἶναι ὡσὰν νὰ διαφεύγῃ ἕνας ἄνθρωπος ἀπὸ τὸν κίνδυνον τοῦ λιονταριοῦ, διὰ νὰ πέσῃ ὅμως ἐπάνω εἰς τὴν ἀρκούδα· καὶ διὰ νὰ σωθῇ ἀπὸ τὸ λιοντάρι καὶ τὴν ἀρκούδα, εἰσέρχεται μὲ ὁρμὴν εἰς τὸ σπίτι του, ἐνῷ δὲ ἀικουμβᾷ βιαστικὰ τὰ χέρια του εἰς τὸν τοῖχον, ἐκεῖ τὸν δαγκώνει ἀμέσως τὸ φίδι!

Θὰ εἶναι γεμάτη σκότος καὶ χωρὶς φῶς ἡ ἡμέρα τῆς ἐκδικήσεως τοῦ Κυρίου. Σκότος βαθὺ θὰ εἶναι χωρὶς τὸ παραμικρότερον φέγγος.

Δὲν εἶναι λοιπὸν σκοτάδι ἡ ἡμέρα τοῦ Κυρίου καὶ ὄχι φῶς; σκοτάδι βαθύ, χωρὶς τὴν ἐλαχίστην ἀκτῖνα φωτός, ἡ ἡμέρα αὐτή;»

«Ἐμίσησα καὶ ἀπέρριψα τὰς ἑορτάς σας, δὲν θὰ ὀσφρανθῶ τὰς θυσίας σας κατὰ τὰς μεγάλας ἑορτὰς καὶ πανηγύρεις σας.

«Ἔχω μισήσει, ἀπέρριψα τὶς θρησκευτικὲς ἑορτές σας· δὲν θὰ ὀσφρανθῶ, δὲν θὰ δεχθῶ τὶς θυσίες, ποὺ προσφέρετε εἰς Ἐμὲ κατὰ τὶς πανηγύρεις σας.

Διότι, ἐὰν μοῦ προσφέρετε ὁλοκαυτώματα καὶ τὰς ἄλλας θυσίας σας, δὲν θὰ τὰς δεχθῶ καὶ δὲν θὰ ἐπιβλέψω εὐμενῶς, ὅταν παρουσιάζεσθε ἐνώπιόν μου μὲ τὰς θυσίας σωτηρίου.

Διότι ἐὰν μοῦ προσφέρετε θυσίες ὁλοκαυτωμάτων καὶ ἄλλες θυσίες σας, δὲν θὰ τὶς ἀποδεχθῶ εὐχαρίστως καὶ δὲν θὰ κυττάξω εὐμενῶς καὶ μὲ προσοχὴν τὴν παρουσίαν σας κατὰ τὰ ἱερὰ δεῖπνα τῶν θυσιῶν «τοῦ σωτηρίου».

Ἀπομακρύνατε ἀπὸ κοντά μου τὸν ἦχον τῶν ᾠδῶν σας. Δὲν θέλω νὰ ἀκούσω τὰς μελῳδίας τῶν ὀργάνων σας.

Ἀπομάκρυνε ἀπὸ Ἐμέ, Ἰσραηλιτικὲ λαέ, τὸν ἦχον τῶν ᾠδῶν σου· τὸν μελωδικὸν ἦχον τῶν μουσικῶν ὀργάνων σου ἀρνοῦμαι νὰ τὸν ἀκούσω.

Ἡ δικαιοσύνη σας πρέπει νὰ τρέχῃ εἰς τὰς ὁδούς σας, ὅπως ρέει τὸ νερό. Πλουσία ὡς ἀδιάβατος χείμαρρος πρέπει νὰ εἶναι ἡ δικαιοσύνη σας.

Ἡ ἐναντίον σας λοιπὸν δικαία ἀπόφασις θὰ ἐπέλθῃ τιμωρὸς (ἐναντίον σας) ὡσὰν τὸ νερό, ποὺ κυλᾷ ὁρμητικά, καὶ ἡ δικαιοσύνη ὡσὰν ἀδιαπέραστος χείμαρρος.

Ἰσραηλιτικὲ λαέ, μήπως κατὰ τὰ τεσσαράκοντα ἔτη, ὅταν περιεπλανᾶσθε εἰς τὴν ἔρημον ὑπὸ τὴν προστασίαν μου, μοῦ προσεφέρατε ζῶα πρὸς θυσίαν;

Ἰσραηλιτικὲ λαέ, διὰ νὰ κατανοήσετε ὅτι δὲν ἔχω ἀνάγκην τῶν θυσιῶν σας, ἐνθυμηθῆτε τοῦτο: Μήπως μοῦ προσεφέρατε θύματα σφαζόμενα καὶ θυσίες κατὰ τὴν ἐπὶ σαράντα χρόνια περιπλάνησίν σας εἰς τὴν ἔρημον;

Ἐπήρατε καὶ ἐφέρατε τὴν σκηνὴν τοῦ Μολὸχ καὶ τὸ ἄστρον τοῦ εἰδωλολατρικοῦ θεοῦ σας Ραιφάν, τὰ εἴδωλα αὐτῶν, τὰ ὁποῖα κατεσκευάσατε διὰ τὸν ἑαυτόν σας.

Καὶ ἐκεῖ εἰς τὴν ἔρημον δὲν μοῦ προσεφέρατε τὴν κατὰ τὸν Νόμον λατρείαν, ἀλλ’ ἐδείξατε εἰς Ἐμὲ τὴν ἰδίαν ἀσέβειαν: Ἐσηκώσατε εἰς τοὺς ὤμους σας (ἢ ἐπάνω εἰς φορεῖον), διὰ νὰ τὴν μεταφέρετε ἐδῷ καὶ ἐκεῖ ὡς κειμήλιον ἱερόν, τὴν βέβηλον σκηνὴν τοῦ εἰδώλου Μολὸχ καὶ τὸ ἄστρον τοῦ θεοῦ σας Ραιφάν, τὰ ὁμοιώματα καὶ τὰ εἴδωλά των, ποὺ ἐκάματε, διὰ νὰ τὰ προσκυνῆτε.

Διὰ τοῦτο ἐγὼ θὰ σᾶς μετοικήσω πέραν ἀπὸ τὴν Δαμασκόν» λέγει ἐκεῖνος, τοῦ ὁποίου τὸ ὄνομα εἶναι Κύριος, ὁ Θεὸς ὁ Παντοκράτωρ.

Πρὸς τιμωρίαν λοιπὸν τῆς εἰδωλολατρίας καὶ ἀσεβείας σας αὐτῆς θὰ σᾶς μετοικήσω εἰς τόπον πολὺ μακρινόν, πέραν ἀπὸ τὴν Δαμασκόν», λέγει ὁ Κύριος, τοῦ ὁποίου τὸ ὄνομα εἶναι ὁ Θεός, ὁ Ὁποῖος ἐξουσιάζει καὶ κυβερνᾷ τὰ πάντα μὲ τὴν παντοκρατορικὴν δύναμίν του.

Ἀλλοίμονον εἰς ἐκείνους ἀπὸ τοὺς Ἰσραηλίτας, οἱ ὁποῖοι ἐξουθενώνουν τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ ἔχουν πεποίθησιν εἰς τὴν ὀρεινὴν Σαμάρειαν. Λησμονοῦν, ὅτι διὰ τοῦ Θεοῦ ἐξωλόθρευσαν εἰς τοὺς ἀρχαίους χρόνους τὰ βασίλεια τῶν ἐθνῶν τῆς Παλαιστίνης καὶ ἐγκατεστάθησαν εἰς τὰς περιοχάς των.

Ἀλλοίμονον εἰς τοὺς Ἰσραηλῖτες ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι καταφρονοῦν τὴν Σιὼν καὶ παραβλέπουν τὸν ἀληθινὸν Θεόν, ὁ Ὁποῖος λατρεύεται ἐκεῖ· ἔχουν δὲ πεποίθησιν εἰς τὴν ὀρεινὴν Σαμάρειαν καὶ προσέχουν τὰ ἐκεῖ εὑρισκόμενα εἴδωλα. Ὅλοι αὐτοὶ λησμονοῦν τοῦτο: Ὅτι ὁ Θεός, ποὺ λατρεύεται εἰς τὴν Σιών, Αὐτὸς εἶναι Ἐκεῖνος, ὁ Ὁποῖος τοὺς ἐβοήθησεν, ὥστε νὰ ἐξολοθρεύσουν τὰ βασίλεια τῶν ἐθνῶν, ποὺ ἦσὰν ἐγκατεστημένα εἰς τὴν Χαναάν, καὶ κατόπιν εἰσῆλθαν καὶ ἐκατοίκησαν μὲ πᾶσαν ἄνεσιν αὐτοί. Ἰσραηλῖται,

Ὅλοι, εἰ δυνατόν, οἱ Ἰσραηλῖται περιέλθετε καὶ μεταβῆτε μέχρι τῆς μεγάλης Ἐμάθ, πέραν τοῦ Ὀρόντου ποταμοῦ. Ἀπὸ ἐκεῖ καταβῆτε εἰς τὴν πόλιν τῶν Φιλισταίων, τὴν Γέθ. Ἴδετε τὰς πλουσιωτάτας καὶ ἰσχυρότατος ἀπὸ ὅλας αὐτὰς τὰς βασιλείας καὶ ἴδετε, ἐὰν τὰ ὅρια τῶν μεγάλων αὐτῶν βασιλειῶν εἶναι σήμερον μεγαλύτερα ἀπὸ τὰ ὅρια τῆς χώρας σας.

πηγαίνετε ὅλοι καὶ παρατηρήσατε μὲ προσοχὴν καὶ διέλθετε πρὸς βορρᾶν εἰς τὴν μεγάλην πόλιν Ἐμὰθ καὶ ἀπὸ ἐκεῖ κατεβῆτε εἰς τὴν πόλιν Γὲθ τῶν Φιλισταίων καὶ εἰς τὶς ἄλλες, τὶς πλέον ἰσχυρὲς καὶ τὶς πλέον πλούσιες πόλεις ὅλων αὐτῶν τῶν βασιλειῶν. Ἐξετάσατε λοιπὸν τοῦτο: Τὰ σύνορα τῶν ἄλλοτε μεγάλων αὐτῶν πόλεων εἶναι μεγαλύτερα τῶν συνόρων τῆς χώρας σας; Ἀσφαλῶς ὄχι!

Ἀλλὰ σεῖς προχωρεῖτε ἀμετανόητοι καὶ ἀναίσθητοι εἰς τὴν ἡμέραν τῆς ὀργῆς τοῦ Κυρίου· σεῖς, οἱ ὁποῖοι μὲ μεγάλην εὐλάβειαν ἐγγίζετε καὶ κατατρίβεσθε μὲ τὰ ψευδῆ σάββατα τῶν εἰδώλων.

Ἀλλοίμονον σεῖς, οἱ ὁποῖοι μένετε ἀμετανόητοι καὶ δεικνύεσθε ἀχάριστοι εἰς τὸν εὐεργέτην σας Κύριον, βαδίζετε πρὸς τὴν ἡμέραν τῆς ὀργῆς καὶ τιμωρίας τοῦ Κυρίου· σεῖς, οἱ ὁποῖοι νομίζετε ὅτι τιμᾶτε δῆθεν τὰ Σάββατα, καὶ ὅμως πράττετε εἰς αὐτὰ παράνομα, εἰδωλολατρικα ἔργα·

Σεῖς, οἱ ὁποῖοι κοιμᾶσθε ἐπάνω εἰς κλίνας πολυτελεῖς, ἐλεφαντίνας καὶ κατασπαταλᾶτε χρήματα διὰ στρωμνὰς καὶ πολυτελῆ σκεπάσματα· σεῖς, οἱ ὁποῖοι τρώγετε ἐκλεκτὰ ἐρίφια ἀπὸ τὰ ποίμνια καὶ μοσχάρια γάλακτος ἀπὸ τὰς ἀγέλας τῶν βοῶν.

σεῖς, οἱ ὁποῖοι κοιμᾶσθε ἐπάνω εἰς πολυτελεῖς ἐλεφάντινες (φιλντισένιες) κλίνες καὶ κατασπαταλᾶτε διὰ τὸν στολισμόν των χρήματα καὶ ζῆτε ἐπάνω εἰς αὐτὲς βίον ἀμέριμνον καὶ τρυφηλὸν ἀπὸ τὰ χρήματα τῶν πτωχῶν· σεῖς, οἱ ὁποῖοι τρώγετε μικρὰ καὶ ἐκλεκτὰ ἐρίφια ἀπὸ τὰ ποίμνια καὶ μικρὰ μοσχάρια γάλακτος ἀπὸ τὶς ἀγέλες τῶν βοδιῶν·

Συνοδεύετε μὲ ρυθμικὰ χειροκροτήματα τὸν ἦχον τῶν μουσικῶν ὀργάνων, διότι ἐθεωρήσατε τὰς διασκεδάσεις σας καὶ ὅλα αὐτὰ ὅτι εἶναι μόνιμα καὶ ὄχι παροδικά.

σεῖς, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὶς διασκεδάσεις σας συνοδεύετε μὲ τραγούδια, κραυγὲς καὶ κρότους τῶν χεριῶν τὸν ἦχον τῶν μουσικῶν ὀργάνων, διότι ἐθεωρήσατε ὅτι ὅλα αὐτὰ εἶναι μόνιμα καὶ ὄχι πρόσκαιρα καὶ φεύγοντα·

Σεῖς, πίνετε ἐκλεκτὸν διϋλισμένον οἶνον, χρίεσθε μὲ τὰ πανάκριβα μύρα καὶ δὲν πονεῖτε καθόλου διὰ τὴν ἐπικειμένην καταστροφὴν τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ ἐξ αἰτίας τῆς διαφθορᾶς του.

σεῖς, οἱ ὁποῖοι πίνετε ἐκλεκτόν, διυλισμένον, μοσχάτο κρασί καὶ χρίεσθε μὲ τὰ εὐωδέστερα καὶ τὰ πιὸ ἀκριβὰ μύρα· ἐνῷ δὲ τολμᾶτε νὰ ἐργάζεσθε τόσες παρανομίες, δὲν συγκινεῖσθε καὶ δὲν φέρνετε καθόλου εἰς νοῦν τὴν καταστροφὴν τοῦ Ἰωσήφ, δηλαδὴ τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, ἡ ὁποία ἔρχεται λόγῳ τῆς ἀποστασίας καὶ τῆς διαφθορᾶς σας.

Καὶ ἰδοὺ τώρα θὰ αἰχμαλωτισθοῦν οἱ Ἰσραηλῖται, αὐτοὶ καὶ οἱ ἄρχοντές των· τὰ ζῶα των θὰ ἐξαφανισθοῦν λάφυρα τῶν ἐχθρῶν των, καὶ κανεὶς χρεμετισμὸς ἵππων Ἰσραηλιτικῶν δὲν θὰ ἀκούεται πλέον.

Ἐπειδὴ συμπεριφέρεσθε μὲ αὐτὸν τὸν τρυφηλὸν καὶ ἀνάλγητον τρόπον, διὰ τοῦτο πάρα πολὺ γρήγορά οἱ Ἰσραηλῖται θὰ αἰχμαλωτισθοῦν, ἡ δὲ αἰχμαλωσία θὰ ἀρχίσῃ ἀπὸ τοὺς ἄρχοντας, τοὺς ἐπισήμους καὶ τοὺς ἰσχυρούς. Ἐπίσης θὰ ἀπομακρυνθῇ ἐντελῶς ὁ χρεμετισμὸς τῶν ἵππων ἀπὸ τὸν Ἐφραίμ (τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαόν), ἀφοῦ θὰ ἀφανισθοῦν παντελῶς καὶ οἱ ἵπποι.

Ὁ Κύριος ὡρκίσθη εἰς τὸν ἑαυτόν του, ὅτι θὰ γίνῃ τοῦτο, διότι εἶπε· «βδελύσσομαι τὴν ὑπερηφάνειαν τῶν Ἰσραηλιτῶν, ἔχω ἀποστραφῇ καὶ μισήσει τὰς χώρας των καὶ θὰ καταστρέψω τὴν πόλιν μαζῆ μὲ ὅλους ὅσοι κατοικοῦν εἰς αὐτήν.

Θὰ συμβοῦν ὅλα αὐτά, διότι ὁ Κύριος ὡρκίσθη εἰς τὸν ἑαυτόν του· ὡρκίσθη εἰς τὴν ἄπειρόν του τελειότητα, εἰς τὴν μακαρίαν ζωήν του, γεγονὸς ποὺ σημαίνει τὴν ἀμετάθετον ἀπόφασίν του. Εἶπεν: «Ἀηδιάζω ὅλην τὴν ἑωσφορικὴν ὑπερηφάνειαν τοῦ Ἰακὼβ (τῶν Ἰσραηλιτῶν) καὶ ἔχω μισήσει τὴν χώραν των· θὰ καταστρέψω καὶ θὰ ἀφανίσω κάθε πόλιν των μαζὶ μὲ ὅλους τοὺς κατοίκους της.

Καὶ ἐὰν τυχὸν ἀπομείνουν ἀπὸ τὴν καταστροφὴν δέκα ἄνδρες εἰς μίαν οἰκίαν, δὲν θὰ διαφύγουν ἐν τέλει τὸν ὄλεθρον, διότι καὶ αὐτοὶ θὰ ἀποθάνουν.

Θὰ συμβῇ δὲ τοῦτο: Ἐὰν ἀπὸ τὴν μεγάλην καταστροφήν, ποὺ θὰ ἐπακολουθήσῃ, ἀπομείνουν δέκα ἄνδρες μαζὶ εἰς ἕνα σπίτι, θὰ ἀποθάνουν καὶ αὐτοί.

Θὰ ἀπομείνουν ὅμως κάτι ὀλίγοι συγγενεῖς, οἱ ὁποῖοι θὰ ἔλθουν νὰ παραλάβουν αὐτοὺς καὶ νὰ τοὺς θάψουν. Βιάζοντες τοὺς ἑαυτούς των θὰ μεταφέρουν τὰ ὀστᾶ ἀπὸ τὸν οἶκον πρὸς ἐνταφιασμόν. Καὶ ἐὰν κανεὶς ἐρωτήσῃ αὐτούς, οἱ ὁποῖοι εὑρίσκονται μέσα εἰς τὸ σπίτι, μήπως ὑπάρχει κανεὶς ἄλλος ἢ τίποτε ἄλλο μαζῆ σου;

Τότε θὰ ἔλθουν ὅσοι ἐπιζήσουν ἀπὸ τοὺς συγγενεῖς (ἢ τοὺς γείτονας) καὶ θὰ τοὺς παραλάβουν διὰ νὰ τοὺς ἐνταφιάσουν. Καὶ μὲ πολλὴν δυσκολίαν θὰ παραλάβουν τὰ ὀστᾶ, τὰ λείψανα, λόγῳ τοῦ ὅτι ἄρχισαν νὰ λειώνουν, νὰ διαλύωνται τὰ νεκρὰ σώματα καὶ νὰ ἀποπνέουν δυσοσμίαν, διὰ νὰ τὰ μεταφέρουν ἔξω ἀπὸ τὸ σπίτι πρὸς ταφήν. Ἐκεῖνοι δέ, ποὺ θὰ ἔλθουν νὰ ἐρευνήσουν τὸ σπίτι διὰ νὰ παραλάβουν τὰ νεκρὰ σώματα, θὰ ἐρωτήσουν ἐκεῖνον ποὺ γνωρίζει τὸ ἐσωτερικὸν τοῦ σπιτιοῦ: «Μήπως ὑπάρχει ἀκόμη κάποιος ἄταφος νεκρὸς κοντά σου;».

Καὶ ἐκεῖνος θὰ ἀπαντήσῃ· δὲν ὑπάρχει πλέον· καὶ θὰ πῇ ὁ ἕνας εἰς τὸν ἄλλον μετὰ φόβου· σιωπή, μὴ ἀναφέρῃς τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου.

Καὶ αὐτὸς θὰ ἀπαντήση: «Ὄχι· δὲν ὑπάρχει πλέον». Ἐκεῖνος δὲ ποὺ ἀπάντησε, θὰ ἀκούσῃ ἀπὸ ἐκεῖνον ποὺ ἐρώτησε: «Σιώπα· μὴ ἐπικαλῆσαι τὸν Κύριον διότι ἐσώθης, ἐπειδὴ ἡ τιμωρία προέρχεται ἀπὸ τὸν Θεόν, ἕνεκα τῆς ἀποστασίας».

Διότι ἰδού, ὁ Κύριος ἔχει πάρει ὁριστικὴν ἀπόφασιν, ἔχει δώσει ἐντολὴν καὶ θὰ καταστρέψῃ τοὺς πλουσίους οἴκους τῶν ἀρχόντων καὶ θὰ διαρρήξῃ τὰ μικρὰ σπίτια τῶν πτωχῶν.

Διότι, νά· ὁ Κύριος ἔχει ἀμετάκλητον ἀπόφασιν καὶ ἔδωκεν ὁριστικὴν ἐντολήν (εἰς τὸν ἐχθρόν) καὶ θὰ καταστρέψῃ ἐντελῶς τὶς πολυτελεῖς κατοικίες τῶν πλουσίων, θὰ προξενήσῃ δὲ ραγίσματα εἰς τὶς κατοικίες τῶν πτωχῶν (ἢ κατ’ ἄλλην ἑρμηνείαν: Θὰ καταστρέψῃ ἐντελῶς τὸ πολυάνθρωπον καὶ πλούσιον βασιλείον τοῦ Ἰσραήλ, καὶ εἰς τὸ ὀλιγάνθρωπον βασίλειον τοῦ Ἰούδα θὰ προξενήσῃ μικρότερες συμφορές).

Εἶναι δυνατὸν ποτὲ οἱ ἵπποι νὰ τρέχουν ἐπάνω εἰς βράχους; Εἶναι δυνατὸν οἱ ἄρρενες ἵπποι νὰ μείνουν ἀπαθεῖς καὶ σιωπηλοὶ ἐνώπιον τῶν θηλυκῶν ἵππων; Ὄχι. Ἔτσι καὶ ἡ ἰδική σας καταστροφὴ εἶναι βεβαία, διότι ἐξετρέψατε τὴν δικαιοσύνην τοῦ Θεοῦ εἰς ὀργὴν ἐναντίον σας· ἐπεσύρατε ἐπάνω σας ὡς ἔργον δικαιοσύνης πλέον τὴν πικρίαν καὶ τὴν καταστροφήν.

Εἶναι ποτὲ δυνατὸν νὰ τρέξουν ἐπάνω εἰς πέτρες καὶ βράχους οἱ ἵπποι; Ἀσφαλῶς ὄχι! Εἶναι ποτὲ δυνατὸν οἱ θηλυμανεῖς ἵπποι νὰ σιωποῦν καὶ νὰ μὴ χρεμετίζουν εἰς τὸ ἀντίκρυσμα τῶν θηλυκῶν ἵππων; Ἀσφαλῶς ὄχι! Ἔτσι καὶ οἱ ἐχθροὶ θὰ ἐπιτεθοῦν ὁπωσδήποτε ἐναντίον σας διὰ νὰ σᾶς ἐξολοθρεύσουν, διότι ἐξωργίσατε τὸν δίκαιον Κριτὴν καὶ τὸν ἐστρέψατε ἐναντίον σας· τὸν ἐξηναγκάσατε δὲ μὲ τὶς ἀδικίες σας νὰ ἐκδώσῃ δικαίαν καὶ πικρὰν ἀπόφασιν ἐναντίον σας.

Σεῖς οἱ ὁποῖοι εὐφραίνεσθε εἰς τὸ πονηρὸν καὶ ὄχι εἰς τὸ ἀγαθόν, καὶ κομπαστικῶς λέγετε· «μὲ τὴν ἰδικήν μας ἱκανότητα δὲν ἀπεκτήσαμεν δύναμιν καὶ κυριότητα ἐπάνω εἰς τοὺς ἄλλους;»

Ἐφερθήκατε ἔτσι σεῖς, οἱ ὁποῖοι δὲν εὐφραίνεσθε διὰ κανένα ἀγαθὸν πρᾶγμα, ἀλλ’ εὐχαριστεῖσθε μὲ τὴν φευγαλέαν ἡδονὴν καὶ λέγετε ἀλαζονικῶς: «Δὲν εἶναι μήπως μὲ τὴν ἰδικήν μας δύναμιν, ποὺ ἐνικήσαμεν τοὺς ἐχθρούς μας καὶ ἐστερεώσαμεν τὸ ἀνεξάρτητον, κυρίαρχον καὶ ἰσχυρὸν βασίλειόν μας;»

Διότι, λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων· «ἰδοὺ ἐγὼ θὰ ἐπιφέρω ἐναντίον σας, ὦ Ἰσραηλῖται, ἐχθρικὸν ἔθνος· καὶ οἱ ἐχθροί σας θὰ σᾶς καταθλίψουν καὶ θὰ σᾶς περιορίσουν, ὥστε νὰ μὴ ἠμπορῆτε νὰ κυκλοφορήσετε πρὸς βορρᾶν μέχρις Ἐμάθ καὶ πρὸς δυσμὰς μέχρι τοῦ χειμάρρου.

«Ἕνεκα λοιπὸν τῆς ἀλαζονικῆς αὐτῆς στάσεως Ἐγὼ θὰ παρακινήσω καὶ θὰ φέρω ἐναντίον σας, λαὲ τοῦ Ἰσραήλ, ἔθνος δυνατὸν καὶ ἐχθρικόν», λέγει ὁ Κύριος ὅλων τῶν οὐρανίων στρατιῶν καὶ δυνάμεων «οἱ ἐχθροὶ αὐτοὶ θὰ σᾶς καταπιέσουν καὶ περιορίσουν ἀπὸ παντοῦ καὶ θὰ σᾶς ἐμποδίσουν ἀπὸ τοῦ νὰ εἰσέλθετε πρὸς βορρᾶν εἰς τὴν πόλιν Ἐμὰθ καὶ πρὸς τὰ δυτικὰ μέχρι τοῦ χειμάρρου».

Ὁ Κύριος καὶ Θεὸς μοῦ ἔδειξε τὸ ἑξῆς ὅραμα· Ἰδοὺ σμήνη νεαρῶν ἀκρίδων ἔρχονται κατὰ τὴν πρωΐαν καὶ ἰδοὺ ἕνας συμβολικὸς βροῦχος, ὁ ὁποῖος ὑπενθυμίζει τὸν τρομερὸν βασιλέα Γώγ.

Αὐτὸ εἶναι τὸ ὅραμα, τὸ ὁποῖον μοῦ ἔδειξε Κύριος ὁ Θεός: Ἰδοὺ σμῆνος ἀπὸ γεννοβόλημα ἀκρίδων, τὸ ὁποῖον ἔρχεται κατὰ τὸ πρωΐ, καὶ ἰδοὺ ἕνας βροῦχος (= ἀκρίδα χωρὶς φτερά), ὁ ὁποῖος συμβολίζει τὸν τρομερὸν βασιλιᾶ Γώγ.

Τὰ σμήνη αὐτὰ τῶν ἀκρίδων ἦσαν ἕτοιμα νὰ κατακλύσουν τὴν χώραν καὶ νὰ καταφάγουν τελείως τὴν χλωρίδα της. Ἐγὼ ὅμως εἶπα· Κύριε, Κύριε, γίνε ἵλεως εἰς τὸν λαόν σου· ποιὸς θὰ διατηρήσῃ ἐν τῇ ζωῇ τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαόν, ὁ ὁποῖος ἄλλως τε εἶναι πάρα πολὺ ὀλίγος;

Καὶ ὅταν τὸ ἀμέτρητον αὐτὸ πλῆθος τῶν ἀκρίδων ἦταν ἕτοιμον νὰ καταφάγῃ καὶ νὰ ἀφανίσῃ ἐντελῶς τὴν χλωρίδα τῆς χώρας, προσέπεσα καὶ ἱκέτευσα τὸν Κύριον καὶ εἶπα: «Κύριε, Κύριε, γίνε εὐμενής, συμπαθής, ἱλαρὸς εἰς τὸν λαόν σου! Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιζήση ὁ Ἰακώβ (ὁ Ἰσραηλιτικὸς λαός), ὁ ὁποῖος ἄλλωστε εἶναι τόσον ὀλιγάριθμος;

Ἄλλαξε, Κύριε, τὴν ἀπόφασίν σου ἐπὶ τοῦ σημείου αὐτοῦ. Καὶ ὁ Κύριος ἀπήντησε· «δὲν θὰ γίνῃ αὐτό».

Μετανόησε, Κύριε, ἀπὸ τὴν φοβερὰν αὐτὴν ἀπόφασίν σου». Καὶ ὁ Κύριος ἐκάμφθη εἰς τὸ αἴτημά μου αὐτὸ καὶ εἶπεν: «Αὐτὸ δὲν πρόκειται νὰ συμβῇ».

Τότε ὁ Κύριος ἔδειξεν εἰς ἐμὲ ἕνα δεύτερον ὅραμα· Ἰδού, ὁ Κύριος ἀπεφάσισε καὶ ὥρισε τὴν καταδίκην τοῦ Ἰσραὴλ διὰ πυρός. Ἡ φωτιὰ αὐτὴ κατεξήρανε τὰς ἀνεξαντλήτους πηγὰς τῶν ὑδάτων, κατέφαγε τὴν Παλαιστίνην, τὴν ἐκλεκτὴν αὐτὴν μερίδα τοῦ Κυρίου.

Αὐτὸ εἶναι τὸ (δεύτερον) ὅραμα, τὸ ὁποῖον μοῦ ἔδειξε Κύριος ὁ Θεός: Νά! Ὁ Κύριος ἐξέδωσε τὴν δικαίαν καταδικαστικὴν ἀπόφασίν του κατὰ τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ με φωτιά. Ἡ φωτιὰ αὐτή (ὁ φοβερὸς καύσων) κατεξήρανε τὰ πολλὰ ὑπόγεια ὕδατα καὶ κατέφαγε καὶ ἐρήμωσε τὴν Παλαιστίνην, ποὺ εἶναι ἡ ἐκλεκτὴ μερίδα τοῦ Κυρίου.

Καὶ πάλιν τότε εἶπα· Κύριε, πράϋνε τὸν θυμόν σου, σταμάτησε τὴν καταστροφήν, διότι ποιὸς θὰ διατηρήσῃ πλέον ἐν τῇ ζωῇ τὸν ἰσραηλιτικὸν λαόν, ὁ ὁποῖος ἄλλως τε εἶναι τόσον ὀλίγος;

Ἐμπρὸς εἰς τὸ τραγικὸν αὐτὸ θέαμα προσέπεσα καὶ ἱκέτευσα τὸν Κύριον καὶ εἶπα: «Κύριε, σταμάτα λοιπὸν τὴν δικαίαν ὀργήν σου! Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἐπιζήσῃ ὁ Ἰακώβ (ὁ Ἰσραηλιτικὸς λαός), ὁ ὁποῖος ἄλλωστε εἶναι τόσον ὀλιγάριθμος;

Ἄλλαξε, Κύριε, τὴν ἀπόφασίν σου αὐτήν. Ὁ Κύριος ἀπήντησε· «δὲν θὰ γίνῃ αὐτό».

Μετανόησε, Κύριε, ἀπὸ τὴν φοβερὰν αὐτὴν ἀπόφασίν σου». Καὶ ὁ Κύριος ἐκάμφθη εἰς τὸ αἴτημά μου αὐτὸ καὶ εἶπεν: «Αὐτὸ δὲν πρόκειται νὰ συμβῇ».

Τότε ὁ Κύριος μοῦ ἔδειξε καὶ τρίτον ὅραμα· Ἰδού, ἵστατο ὁ Κύριος ἐπάνω εἰς ἕνα τεῖχος σκληρὸν καὶ ἄθραυστον ὡσὰν ἀδαμάντινον καὶ εἰς τὸ χέρι του κρατοῦσε ἐργαλεῖον, ποὺ ἔλαμπε σὰν ἀδάμας.

Αὐτὸ εἶναι τὸ (τρίτον) ὅραμα, τὸ ὁποῖον μοῦ ἔδειξε Κύριος ὁ Θεός: Νά! Ὁ Κύριος ἐστέκετο ἐπάνω εἰς τεῖχος στερεὸν καὶ ἀκατάλυτον ὅπως ὁ ἀδάμας καὶ εἰς τὸ χέρι του ἐκρατοῦσε ἐργαλεῖον ἀδαμάντινον.

Εἶπε δὲ ὁ Κύριος πρὸς ἐμέ· «Ἀμὼς τί βλέπεις;» Καὶ εἶπα· βλέπω ἕνα σκληρὸν ἐργαλεῖον ὡσὰν τὸ διαμάντι. Εἶπε τότε ὁ Κύριος πρὸς ἐμέ· «ἰδού, ἐγὼ θέτω ἀνάμεσα τοῦ λαοῦ μου Ἰσραὴλ αὐτὸ τὸ σκληρὸν ἐργαλεῖον καὶ ἔχω λάβει τὴν ἀπόφασιν νὰ τὸν ἐγκαταλείψω πλέον ἀπροστάτευτον.

Καὶ ὁ Κύριος εἶπε πρὸς ἐμέ: «Τί βλέπεις ἐσύ, Ἀμώς;» Καὶ ἐγὼ ἀπάντησα: «Ἐργαλεῖον ἀδαμάντινον». Καὶ ὁ Κύριος εἶπε πρὸς ἐμέ: «Νά! Ἐγὼ θὰ θέσω μεταξὺ τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ μου καταστροφὴν ἰσχυρὰν καὶ πάρα πολὺ σκληρὰν καὶ στερεάν, ὅπως τὸν ἄθραυστον ἀδάμαντα, καὶ δὲν πρόκειται πλέον νὰ παρατρέξω καὶ νὰ παραβλέψω τὴν ἀσέβειαν, τὴν ὁποίαν ἐπιτελοῦν οἱ Ἰσραηλῖται μὲ θράσος καὶ ἀναίδειαν.

Οἱ ἄξιοι γέλωτος εἰδωλολατρικοί του βωμοὶ θὰ ἐξαφανισθοῦν. Αἱ εἰδωλολατρικαὶ τελεταὶ καὶ ἑορταὶ τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ θὰ ἐρημωθοῦν καὶ θὰ ἐγερθῶ μὲ ρομφαίαν θανάτου ἐναντίον τοῦ βασιλικοῦ οἴκου τοῦ Ἱεροβοάμ».

Θὰ ἀφανισθοῦν οἱ ἄξιοι παντὸς γέλωτος εἰδωλολατρικοὶ βωμοὶ καὶ θὰ ἐρημωθοῦν οἱ εἰδωλολατρικὲς τελετὲς καὶ ἑορτὲς τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ καὶ θὰ σηκωθῶ ἐπάνω· ἀρκετὰ ἐμακροθύμησα· καὶ θὰ κινηθῶ μὲ πλατὺ καὶ μεγάλο ἀμφίστομον σπαθὶ ἐναντίον τοῦ βασιλικοῦ οἴκου (τοῦ βασιλείου) τοῦ Ἱεροβοάμ».

Ὁ ἱερεὺς τῆς Βαιθήλ, ὁ Ἀμασίας, ἔστειλεν ἀνθρώπους πρὸς τὸν βασιλέα τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ καὶ τοῦ εἶπεν· «ὁ Ἀμὼς ὀργανώνει συνωμοσίας ἐν μέσῳ τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ ἐναντίον σου. Ἡ χώρα δὲν ἠμπορεῖ πλέον νὰ ἀνεχθῇ τοὺς ἐπαναστατικοὺς λόγους του·

Καὶ ὁ Ἀμασίας, ὁ εἰδωλολάτρης ἱερεὺς τῆς Βαιθήλ, ἔστειλεν ἀπεσταλμένους πρὸς τὸν Ἱεροβοὰμ Β', τὸν βασιλιᾶ του Ἰσραήλ, μὲ τοὺς ὁποίους τοῦ διεμήνυσεν: «Ὁ Ἀμὼς ἐνεργεῖ ἐναντίον σου συνωμοτικῶς μεταξὺ τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ. Εἶναι δὲ τόσον βαρειὰ ἡ συνωμοσία, ποὺ ἐξυφαίνει ἐναντίον σου, ὥστε οὐδὲ αὐτὴ ἡ χώρα ἠμπορεῖ νὰ ὑποφέρῃ ὅλα τὰ ἐπαναστατικά του λόγια·

διότι τὰ ἐξῆς λέγει ὁ Ἀμώς· Ὁ Ἱεροβοὰμ θὰ φονευθῇ μὲ ἐχθρικὴν ρομφαίαν, ὁ δὲ ἰσραηλιτικὸς λαὸς θὰ ὁδηγηθῇ αἰχμάλωτος μακρὰν ἀπὸ τὴν πατρίδα του».

διότι αὐτὰ λέγει ὁ Ἀμώς: «Ὁ Ἱεροβοὰμ πρόκειται νὰ ἀποθάνῃ ἀπὸ πλατὺ καὶ μεγάλο ἀμφίστομον ἐχθρικὸν σπαθί, ὁ δὲ Ἰσραηλιτικὸς λαὸς θὰ συρθῇ αἰχμάλωτος μακριὰ ἀπὸ τὴν χώραν του».

Ὁ Ἀμασίας ἐκάλεσε τὸν Ἀμὼς καὶ τοῦ εἶπε· «Προφήτα, φύγε καὶ πήγαινε νὰ κατοικήσῃς εἰς τὴν χώραν τοῦ βασιλείου Ἰούδα. Ἐκεῖ νὰ ζήσῃς καὶ ἐκεῖ νὰ προφητεύῃς.

Καὶ ὁ Ἀμασίας εἶπεν εἰρωνικῶς εἰς τὸν Ἀμώς: «Προφῆτα, προχώρει, φύγε, ἀναχώρησε εἰς τὴν χώραν τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰούδα· ἐκεῖ πέρασε τὴν ζωήν σου καὶ ἐκεῖ προφήτευε.

Εἰς τὴν Βαιθὴλ δὲν θὰ προφητεύσῃς πλέον, διότι εἰς τὴν πόλιν αὐτὴν ὑπάρχει βασιλικὸς ναὸς καὶ τὸ ἀνάκτορον τοῦ βασιλέως».

Εἰς δὲ τὴν Βαιθὴλ δὲν πρόκειται πλέον νὰ συνεχίσῃς νὰ προφητεύῃς, διότι εἰς τὴν πόλιν αὐτὴν ὑπάρχει τὸ ἱερὸν τοῦ βασιλιᾶ Ἱεροβοὰμ μὲ τὸ ἀνάθημα τοῦ χρυσοῦ μόσχου, καὶ ἡ Βαιθὴλ εἶναι οἶκος ξεχωρισμένος διὰ τὴν βασιλείαν».

Ὁ Ἀμὼς ἀπεκρίθη καὶ εἶπε πρὸς τὸν Ἀμασίαν· «ἐγὼ δὲν ἤμην ἀπ’ ἀρχῆς προφήτης, οὔτε μαθητὴς προφήτου τινὸς ἢ σχολῆς προφητῶν. Ἤμην ἐνας ἀπλοῦς γιδοβοσκὸς καὶ ὁ ὁποῖος ἐπὶ πλέον ἐχάρασσα καὶ περιποιούμουνα τὰς συκαμίνους.

Ὁ Ἀμὼς ἀπεκρίθη εἰς τὸν Ἀμασίαν καὶ εἶπεν: «Ἐγὼ δὲν ἤμουν προφήτης οὔτε προέρχομαι ἀπὸ σχολὴν προφητῶν, οὐδὲ ἀνήκω εἰς ὅμιλον προφητῶν. Ἐγὼ ἤμουν βοσκὸς καὶ ἐχάρασσα (ἢ ἐπεριποιόμουν) συκομουριές.

Ὁ Κύριος ὅμως μὲ ἐπῆρε ἀπὸ τὰ πρόβατα καὶ ὁ ἴδιος ὁ Κύριος μοῦ εἶπε· Πήγαινε καὶ προφήτευσον εἰς τὸν ἰσραηλιτικόν μου λαόν.

Ἀλλ’ ὁ Κύριος μὲ παρέλαβεν ἀπὸ τὸ κοπάδι τῶν προβάτων ποὺ ἔβοσκα, καὶ ὁ Ἴδιος ὁ Κύριος εἶπε πρὸς ἐμέ: «Πήγαινε καὶ προφήτευσε μὲ παρρησίαν καὶ γενναῖον φρόνημα εἰς τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαόν μου».

Καὶ τώρα σύ, Ἀμασία, ἄκουσε τὸν λόγον τοῦ Κυρίου. Σὺ μοῦ λέγεις, παῦσε νὰ προφητεύῃς εἰς τὸν ἰσραηλιτικὸν λαὸν καὶ νὰ δημιουργῇς ὀχλαγωγίας εἰς τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἰακώβ.

Τώρα λοιπόν, Ἀμασία, ἄκουσε τί λέγει ὁ Κύριος. Σὺ μοῦ λέγεις: «Σιώπα καὶ μὴ προφητεύῃς εἰς τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαόν· παῦσε νὰ δημιουργῇς ὀχλαγωγίες καὶ νὰ ξεσηκώνῃς τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἰακώβ (τοὺς Ἰσραηλῖτες)».

Διὰ τοῦτο αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος· Ἡ σύζυγός σου θὰ ἐκδοθῇ ἐντὸς τῆς πόλεως δημοσίᾳ εἰς πορνείαν, οἱ υἱοί σου καὶ αἱ θυγατέρες σου θὰ πέσουν διὰ ρομφαίας ἐχθρικῆς, ἡ χώρα σου θὰ καταμετρηθῇ καὶ θὰ περιέλθῃ ὑπὸ τὴν κυριαρχίαν ἄλλων. Σὺ δὲ θὰ ἀποθάνῃς εἰς χώραν μολυσμένην, εἰδωλολατρικήν, ὅλοι δὲ οἱ Ἰσραηλῖται θὰ ὁδηγηθοῦν αἰχμάλωτοι μακρὰν ἀπὸ τὴν πατρίδα των».

Διὰ τοῦτο αὐτὰ λέγει ὁ Κύριος: «Ἡ γυναῖκα σου θὰ ὑβρισθῇ ἀπὸ τοὺς ἐχθροὺς καὶ θὰ πορνεύσῃ δημοσίως μέσα εἰς τὴν πόλιν· οἱ υἱοί σου καὶ οἱ θυγατέρες σου θὰ σφαγοῦν ἀπὸ τοὺς ἐχθροὺς μὲ πλατὺ καὶ μεγάλο ἀμφίστομον σπαθί· ἡ χώρα σου θὰ πέσῃ εἰς τὰ χέρια τῶν ἐχθρῶν καὶ θὰ διανεμηθῇ (ἢ θὰ πληρώνῃ φόρους) εἰς αὐτούς, καὶ σὺ θὰ ἀποθάνῃς εἰς χώραν ξένην, μολυσμένην ἀπὸ τὴν εἰδωλολατρίαν ὁ δὲ Ἰσραηλιτικὸς λαὸς θὰ ὑποδουλωθῇ καὶ θὰ ὁδηγηθῇ αἰχμάλωτος μακριὰ ἀπὸ τὴν χώραν του».

Ὁ Κύριος ἔδειξεν εἰς ἐμὲ ἕνα ἄλλο ὅραμα. Ἰδού, δοχεῖον ἴδια τὰς ἰξόβεργας τοῦ κυνηγοῦ πτηνῶν.

Αὐτὸ εἶναι τὸ (τέταρτον) ὅραμα, τὸ ὁποῖον μοῦ ἔδειξε Κύριος ὁ Θεός: Νά! ἕνα δοχεῖον μὲ ἰξόβεργες κυνηγοῦ πτηνῶν.

Καὶ μοῦ εἶπε· «Ἀμὼς τί βλέπεις σύ;» Καὶ εἶπα· «Βλέπω δοχεῖον διὰ τὰς ἰξόβεργας τοῦ κυνηγοῦ πτηνῶν». Ὁ Κύριος μοῦ εἶπε τότε· «Ἔφθασε πλέον τὸ τέλος τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, δὲ πρόκειται πλέον νὰ τὸν ἐπισκέπτωμαι καὶ νὰ τοῦ παρέχω τὴν προστασίαν μου.

Καὶ ὁ Κύριος εἶπε πρὸς ἐμέ: «Τί βλέπεις ἐσύ, Ἀμώς;» Καὶ ἐγὼ ἀπάντησα: «Δοχεῖον μὲ ἰξόβεργες κυνηγοῦ πτηνῶν». Καὶ ὁ Κύριος εἶπε πρὸς ἐμέ: «ἜφΘασε τὸ τέλος τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ μου· δὲν πρόκειται πλέον νὰ παρατρέξω καὶ νὰ παραβλέψω τὴν ἀσέβειαν, τὴν ὁποίαν ἐπιτελοῦν οἱ Ἰσραηλῖται μὲ θράσος καὶ ἀναίδειαν.

Ὀλολυγμοὶ θὰ ἀντηχήσουν τότε εἰς τὰς ὀροφὰς τοῦ ναοῦ. Κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην τῆς καταστροφῆς, λέγει ὁ Κύριος, πάρα πολλοὶ θὰ ἔχουν πέσει νεκροὶ εἰς ὅλην τὴν περιοχὴν τοῦ ἰσραηλιτικοῦ βασιλείου. Θὰ ἀπλώσω ἐπάνω εἰς αὐτὴν νεκρικὴν σιγήν».

Τότε θὰ ἀντηχήσουν εἰς τὶς ὀροφὲς τοῦ Ναοῦ ξεφωνητὰ καὶ θρῆνοι καὶ βοὴ ἀπὸ τὰ ξύλα, ποὺ θὰ καίγωνται. Κατὰ τὴν φοβερὰν ἐκείνην ἡμέραν», λέγει ὁ Κύριος, «θὰ εἶναι πλῆθος ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι θὰ φονευθοῦν εἰς κάθε τόπον τῆς χώρας τοῦ Ἰσραήλ· θὰ ἐπιφέρω δὲ νεκρικὴν σιγὴν εἰς τὶς πόλεις καὶ τοὺς δρόμους καὶ τὰ χωριά, λόγῳ τῆς παντελοῦς ἐρημίας, ποὺ θὰ εἶναι συνέπεια τῆς ἀπουσίας τῶν κατοίκων».

Ἀκούσατε, λοιπόν, αὐτὰ σεῖς οἱ πλούσιοι καὶ ἰσχυροί, οἱ ὁποῖοι κατὰ τὸ πρωΐ, ποὺ διεξάγονται αἱ δίκαι, συντρίβετε τὸν ἄπορον καὶ καταδυναστεύετε πάντοτε τοὺς πτωχοὺς τῆς χώρας.

«Ἀκοῦστε λοιπὸν αὐτὰ σεῖς οἱ πλούσιοι, οἱ ὁποῖοι συντρίβετε καὶ κυριολεκτικὰ ἀφανίζετε τὸν ἄπορον κατὰ τὶς δίκες, ποὺ διεξάγονται κατὰ τὸ πρωΐ, σεῖς οἱ ἰσχυροί, οἱ ὁποῖοι κάνετε κατάχρησιν τῆς δυνάμεώς σας καὶ καταναγκάζετε καὶ καταθλίβετε τοὺς πτωχοὺς τῆς χώρας·

Σεῖς, οἱ ὁποῖοι λέγετε· Πότε θὰ περάσῃ ἡ ἀργία τῆς νουμηνίας, διὰ νὰ ἐπιδοθῶμεν εἰς τὸ ἐμπόριόν μας, καὶ τὸ Σάββατον, διὰ νὰ ἀνοίξωμεν τὰς θησαυροφόρους ἐπιχειρήσεις μας, νὰ χρησιμοποιήσωμεν λιποβαρῆ σταθμὰ εἰς τὴν πώλησιν καὶ βαρύτερα διὰ τὴν ἀγορὰν καὶ γενικῶς νὰ χρησιμοποιοῦμεν ἄδικον ζυγὸν εἰς ἐξυπηρέτησιν του συμφέροντός μας·

σεῖς, οἱ ὁποῖοι λέγετε: «Πότε θὰ περάσῃ ἡ ἀργία τῆς πρώτης τοῦ μηνός, διὰ νὰ ἐμπορευθῶμεν· πότε θὰ περάσῃ τὸ Σάββατον, διὰ νὰ ἀνοίξωμεν τὰ χρηματοκιβώτια καὶ τὰ θησαυροφυλάκια τῶν ἐμπορικῶν μας καταστημάτων καὶ νὰ κάμωμεν μικρὸν καὶ λιποβαρὲς τὸ μέτρον κατὰ τὴν πώλησιν, βαρύτερα δὲ τὰ μέτρα κατὰ τὴν ἀγοράν, καὶ γενικὰ νὰ κάμωμεν ἔτσι, ὥστε νὰ εἶναι ἄδικη καὶ ψεύτικη ἡ ζυγαριά,

διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν ἔτσι νὰ ἀγοράσωμεν τοὺς πτωχοὺς ὡς δούλους μας καὶ τὸν πένητα ἀντὶ ἑνὸς ζεύγους ὑποδημάτων, καὶ νὰ ἐμπορευθῶμεν κάθε εἴδους προϊόντα τῆς γῆς εἰς πλουτισμόν μας;

διὰ νὰ ἠμπορέσωμεν ἔτσι νὰ ἀγοράσωμεν καὶ τοὺς πτωχοὺς ὡς δούλους μας καὶ τὸν τελείως ἄπορον ἀντὶ ἐνὸς ζευγαριοῦ ὑποδημάτων καὶ νὰ ἐμπορευθῶμεν παντὸς εἴδους προϊόντα καὶ καρποὺς τῆς γῆς διὰ νὰ πλουτίσωμεν;».

Ὁ Κύριος ὁρκίζεται ἐναντίον τῆς ἐγωπαθοῦς αὐτῆς ἰδιοτελείας τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ καὶ λέγει, ὅτι δὲν θὰ λησμονηθοῦν καὶ δὲν θὰ ἐπικρατήσουν μέχρι τέλους τὰ κακά σας ἔργα.

Ὁ Κύριος ὁρκίζεται κατὰ τῆς μετ’ αὐθαδείας καὶ θράσους ἀδικίας τοῦ Ἰακώβ (τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ) καὶ λέγει: «Οὐδέποτε θὰ λησμονηθοῦν παντελῶς καὶ δὲν θὰ συνεχισθοῦν μέχρι τέλους ὅλα τὰ ἁμαρτωλὰ ἔργα σας.

Σεῖς νομίζετε ὅτι καθόλου δὲν θὰ ταραχθῇ ἡ χώρα σας ἀπὸ τὰ κακὰ αὐτὰ ἔργα σας. Ἀλλὰ μάθετε τοῦτο· ὅτι ὅλοι, ὅσοι κατοικοῦν εἰς τὴν Ἰσραηλιτικὴν χώραν, θὰ πενθήσουν, διότι ἡ μέλλουσα νὰ ἐπέλθῃ τιμωρία καὶ καταστροφὴ θὰ εἶναι μεγάλη, ὡσὰν πλημμύρα ποταμοῦ, ὡσὰν ἐκείνην τὴν ὁποίαν ἐπιφέρει ὁ Νεῖλος, ὅταν ἀνεβοῦν καὶ ξεχειλίσουν τὰ ὕδατά του ἀπὸ τὴν κοίτην του καὶ πλημμυρίσουν τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου.

Ἕνεκα τῶν ἀδικιῶν καὶ τῶν ἁμαρτωλῶν αὐτῶν ἔργων σας νομίζετε ὅτι δὲν θὰ συγκλονισθῇ ἡ γῆ τοῦ Ἰσραήλ; (Θὰ συνταραχθῇ καὶ θὰ ἀναστατωθῇ. Τότε) ὅλοι οἱ κάτοικοι τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰσραὴλ θὰ πενθήσουν, ἡ δὲ καταστροφὴ θὰ ξεχυθῇ καὶ θὰ πλημμυρίσῃ τὴν χώραν, ὅπως ἀνεβαίνουν καὶ πλημμυρίζουν τὴν Αἴγυπτον τὰ νερὰ τοῦ ποταμοῦ Νείλου, τὰ ὁποῖα κατόπιν κατεβαίνουν καὶ ἀποσύρονται πάλιν εἰς τὴν κοίτην τοῦ μεγάλου αὐτοῦ ποταμοῦ τῆς Αἰγύπτου».

Κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην θὰ γίνῃ καὶ τοῦτο, λέγει ὁ Κύριος. Ἐνῷ θὰ εἶναι μεσημβρία, ὁ ἥλιος θὰ δύσῃ, ἡ δὲ γῆ ἐν πλήρει ἡμέρᾳ θὰ σκοτισθῇ καὶ θὰ χάσῃ τὸ φῶς της.

«Καὶ κατὰ τὴν φοβερὰν ἐκείνην ἡμέραν θὰ συμβῇ τοῦτο», λέγει Κύριος ὁ Θεός· «ὁ ἥλιος θὰ δύσῃ, ἐνῷ θὰ εἶναι μεσημέρι, καὶ ἔτσι ἡ γῆ, ἐνῷ θὰ εἶναι πλήρης ἡμέρα, θὰ σκεπασθῇ ἀπὸ σκοτάδι καὶ θὰ χάσῃ τὸ φῶς της.

Θὰ μεταβάλω τὰς χαρμοσύνους ἑορτάς σας εἰς ἡμέρας πένθους καὶ ὅλα τὰ εὐφρόσυνα ᾄσματά σας εἰς θρῆνον. Θὰ στείλω τέτοιαν θλῖψιν, ὥστε ὅλοι σας θὰ ζωσθῆτε πένθιμον σάκκινον ἔνδυμα, αἱ δὲ κεφαλαί σας θὰ μαδήσουν καὶ θὰ γίνουν φαλακραί. Ὁ θρῆνος σας θὰ εἶναι τόσον πικρὸς καὶ δριμύς, ὡσὰν ἐκείνου ποὺ γίνεται διὰ τὴν ἀπώλειαν ἀγαπητοῦ προσώπου, ἐξ αἰτίας τοῦ ὁποίου οἱ συγγενεῖς διέρχονται ἡμέραν ὀδύνης.

Θὰ μεταστρέψω τὶς εὐφρόσυνες ἑορτές σας εἰς πένθος καὶ ὅλα τὰ χαρούμενα ἄσματά σας εἰς θρήνους. Θὰ κάμω, ὥστε ὅλοι νὰ ζωσθῆτε τρίχινον πένθιμον ἔνδυμα (σάκκον) καὶ ὅλοι νὰ ξυρίσετε τὴν κεφαλήν σας, ὥστε αὐτὴ νὰ φαίνεται ὡσὰν φαλακρὴ εἰς ἔνδειξιν πένθους. Θὰ κάμω, ὥστε ὁ θρῆνος νὰ εἶναι ὅπως ἐκεῖνος, ποὺ γίνεται διὰ τὴν ἀπώλειαν πολυαγαπημένου μονογενοῦς υἱοῦ, ἕνεκα τοῦ ὁποίου οἱ συγγενεῖς (ἢ κατ’ ἄλλην ἑρμηνείαν: Οἱ σύμμαχοί των) διέρχονται ἡμέρες, πικρίας καὶ ὀδύνης».

Ἰδού, ἔρχονται ἡμέραι, λέγει ὁ Κύριος, καὶ ἐγὼ θὰ ἐξαποστείλω εἰς τὴν χώραν σας πεῖναν, ὄχι ἀπὸ ἔλλειψιν ἄρτων ἢ ὕδατος, ἀλλὰ λιμὸν μεγάλον τοῦ νὰ ἀκούσετε κάποιον παρήγορον λόγον Κυρίου.

«Νά! ἔρχονται ἡμέρες», λέγει ὁ Κύριος, «κατὰ τὶς ὁποῖες θὰ στείλω πεῖναν εἰς τὴν χώραν, ὄχι πεῖναν λόγῳ στερήσεως ψωμιοῦ, οὔτε δίψαν λόγῳ στερήσεως νεροῦ, ἀλλὰ βαρυτάτην πεῖναν, ποὺ θὰ προέρχεται ἀπὸ τὴν μεγάλην στέρησιν νὰ ἀκούετε τὸν παρήγορον λόγον τῆς θείας διδασκαλίας καὶ τῆς προφητείας.

Ὅπως ἀναταράσσονται τὰ ὕδατα τῶν θαλασσῶν καὶ παρασύρονται ἐδῶ καὶ ἐκεῖ ἀπὸ τὰ διάφορα ρεύματα, ἔτσι καὶ οἱ κάτοικοι τῆς χώρας θὰ περιτρέχουν ἀπὸ Βορρᾶ καὶ Ἀνατολῶν ζητοῦντες φῶς καὶ παρηγορίαν ἀπὸ τὸν λόγον τοῦ Κυρίου, ἀλλὰ ματαίως, διότι δὲν θὰ εὑρίσκουν.

Οἱ κάτοικοι τῆς χώρας θὰ περιφέρωνται ἐδῶ καὶ ἐκεῖ ὅπως τὰ ὕδατα, ἀναζητοῦντες ποῦ θὰ φανῇ κάποιος προφήτης, ὁ ὁποῖος θὰ τοὺς πληροφορήσῃ τὴν γνώμην τοῦ Θεοῦ· θὰ εἶναι δὲ τόση ἡ ἀναταραχὴ τοῦ πλήθους, ὥστε θὰ κινοῦνται ἀπὸ τὴν Νεκρὰν Θάλασσαν (ἢ κατ’ ἄλλους: Ἀπὸ τὴν θάλασσαν τῆς Τιβεριάδος) μέχρι τῆς Μεσογείου θαλάσσης, δηλαδὴ ἀπὸ τὰ ἀνατολικὰ μέχρι τὰ δυτικὰ σύνορα τῆς χώρας, καὶ ἀπὸ τὰ βόρεια μέχρι τὰ ἀνατολικά, ἀναζητοῦντες νὰ ἀκούσουν τὸν παρηγορητικὸν λόγον τοῦ Κυρίου, καὶ δὲν θὰ τὸν εὑρίσκουν».

Κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην θὰ σβήσουν καὶ θὰ ἀφανισθοῦν ἀπὸ τὴν δίψαν αἱ ὡραῖαι νεάνιδες καὶ οἱ νεαροὶ ἄνδρες·

«Κατὰ τὴν φοβερὰν ἐκείνην ἡμέραν θὰ σβήσουν, θὰ ἑξαντληθοῦν καὶ θὰ ἀφανισθοῦν ἀπὸ τὴν δίψαν οἱ ὡραῖες νεαρὲς κόρες καὶ τὰ νέα παλληκάρια, τὰ γεμᾶτα ζωὴν καὶ δρᾶσιν·

ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ὁρκίζονται εἰς τὸ εἰδωλολατρικὸν θυσιαστήριον τῆς Σαμαρείας καὶ οἱ ὁποῖοι λέγουν· Ζῇ ὁ θεός σου, ὦ Δάν, ζῇ ὁ θεός σου, ὦ Βηρσαβεέ· θὰ πέσουν καὶ δὲν θὰ ἀνεγερθοῦν πλέον.

ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ὁρκίζονται ὄχι εἰς τὸν ἀληθινὸν Θεὸν καὶ Κύριον τοῦ παντός, ἀλλ’ εἰς τὸν εἰδωλολατρικὸν βωμὸν τῆς Σαμαρείας καὶ οἱ ὁποῖοι λέγουν: «Ζωντανὸς εἶναι ὁ Θεός σου, πόλις Δάν, καὶ ζωντανὸς εἶναι ὁ Θεός σου, πόλις Βηρσαβεέ!» Αὐτοὶ θὰ πέσουν καὶ δὲν θὰ σηκωθοῦν ποτὲ πλέον».

Εἶδα τὸν Κύριον νὰ ἵσταται ὄρθιος πλησίον εἰς τὸν εἰδωλολατρικὸν ναὸν καὶ νὰ λέγῃ εἰς τὸν ἄγγελόν του· «κτύπησε τὸν ναὸν αὐτόν. Τὰ προπύλαια τοῦ ναοῦ ἀπὸ τὰ κτυπήματα θὰ σεισθοῦν καὶ θὰ κρημνισθοῦν. Κόψε τὰς κεφαλὰς ὅλων. Αὐτοὺς δέ, ποὺ θὰ ἀπομείνουν ἀπὸ τὴν καταστροφὴν θὰ θανατώσω μὲ ἐχθρικὴν ρομφαίαν. Κανείς, ὅσον καὶ ἂν τραπῇ εἰς φυγήν, δὲν θὰ διαφύγῃ τὸν ὄλεθρον. Κανένας δὲν θὰ κατορθώσῃ νὰ διασωθῇ ἀπὸ αὐτούς.

Εἶδα τὸν Κύριον νὰ στέκεται ὄρθιος κοντὰ καὶ ἐπάνω ἀπὸ τὸ εἰδωλολατρικὸν θυσιαστήριον· καὶ ὁ Κύριος εἶπεν (εἰς ἕνα τῶν Ἀγγέλων του· κατ’ ἄλλους εἰς τὸν προφήτην Ἀμώς): «Κτύπησε τὸ θυσιαστήριον (τὸν ναόν) αὐτό· καὶ ἀπὸ τὸ κτύπημα θὰ σεισθοῦν καὶ θὰ πέσουν ὄχι μόνον οἱ στῦλοι, ἀλλὰ καὶ τὰ προπύλαια καὶ ὅλος ὁ ναός. Κόψε τὶς κεφαλὲς ὅλων. Ὅσους δὲ θὰ ἐναπομείνουν ἀπὸ τὴν καταστροφήν, θὰ τοὺς φονεύσω μὲ τὸ πλατὺ καὶ μεγάλο ἀμφίστομον σπαθὶ τοῦ ἐχθροῦ. Κανεὶς ἀπὸ αὐτοὺς δὲν θὰ γλυτώσῃ καὶ δὲν θὰ σωθῇ διὰ τῆς φυγῆς· καὶ κανεὶς ἀπὸ αὐτοὺς δὲν θὰ σωθῇ, ἔστω καὶ ἂν διαφύγῃ.

Καὶ ἐὰν ἀκόμη μερικοὶ κατορθώσουν νὰ κατεβοῦν καὶ νὰ κρυβοῦν εἰς τὸν ᾅδην, καὶ ἀπὸ ἐκεῖ τὸ χέρι μου θὰ τοὺς ἀνασύρῃ. Ἐὰν δὲ καὶ ἀναβοῦν εἰς τὸν οὐρανόν, καὶ ἀπὸ ἐκεῖ θὰ τοὺς κρημνίσω κάτω.

Καὶ ἂν ἀκόμη ὡρισμένοι κατορθώσουν να κατεβοῦν εἰς τὸν ἅδην καὶ νὰ κρυβοῦν, τὸ χέρι μου θὰ τοὺς σύρῃ ἀπὸ ἐκεῖ καὶ θὰ τοὺς ξερριζώσῃ. Ἐὰν πάλιν ἐπιτύχουν νὰ ἀνεβοῦν εἰς τὸν οὐρανόν, καὶ ἀπὸ ἐκεῖ θὰ τοὺς κρημνίσω κάτω.

Ἐὰν μὲ κάθε ἐπιμέλειαν καὶ φροντίδα κρυβοῦν εἰς τὰς κρύπτας τῆς κορυφῆς τοῦ ὄρους Καρμήλου, ἐγὼ θὰ ἐξερευνήσω τὴν περιοχὴν καὶ θὰ τοὺς συλλάβω. Καὶ ἐὰν φύγουν μακρὰν ἀπὸ τὰ μάτια μου καὶ καταδυθοῦν εἰς τὰ βάθη τῆς θαλάσσης θὰ διατάξω τοὺς δράκοντας τῆς θαλάσσης νὰ τοὺς κατασπαράξουν.

Ἐὰν κρυβοῦν καλὰ εἰς καποίαν κρύπτην εἰς τὴν κορυφὴν τοῦ ὄρους Κάρμηλον, θὰ ἐρευνήσω μὲ ἐπιμέλειαν, θὰ τοὺς ἀνακαλύψω καὶ θὰ τοὺς συλλάβω. Ἐὰν δὲ πάλιν ἐξαφανισθοῦν ἀπὸ τὰ μάτια μου καὶ καταβυθισθοῦν καὶ κρυφθοῦν εἰς τὰ σκοτεινὰ βάθη τῆς θαλάσσης, θὰ διατάξω ἕνα ἀπὸ τὰ ἐκεῖ εὑρισκόμενα μεγάλα κήτη νὰ τοὺς κατασπαράξῃ.

Ἐὰν συλληφθοῦν καὶ προχωροῦν αἰχμάλωτοι ἐνώπιον τῶν ἐχθρῶν των, καὶ ἐκεῖ θὰ διατάξω τὴν ἐχθρικὴν ρομφαίαν νὰ τοὺς θανατώσῃ. Θὰ ἔχω στηριγμένους τοὺς ὀφθαλμούς μου ἐπάνω των πρὸς τιμωρίαν των καὶ ὄχι διὰ τὸ καλόν των»!

Καὶ ἐὰν ὁδηγηθοῦν εἰς αἰχμαλωσίαν μὲ τὴν συνοδίαν τῶν ἐχθρῶν των, θὰ δώσω καὶ ἐκεῖ ἐντολὴν εἰς τὸ πλατὺ καὶ μεγάλο ἀμφίστομον ἐχθρικὸν σπαθὶ νὰ τοὺς φονεύσῃ. Καὶ θὰ προσηλώσω τὸ βλέμμα μου ἐπάνω των πρὸς τιμωρίαν καὶ ὄχι διὰ τὸ καλὸν των!»

Κύριος, Κύριος ὁ Θεὸς ὁ παντοκράτωρ εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἐγγίζει τὴν γῆν καὶ σείει αὐτὴν ὀλόκληρον. Ὅλοι ὅσοι κατοικοῦν τὴν χώραν αὐτὴν τοῦ Ἰσραὴλ θὰ πενθήσουν, διότι ἡ καταστροφὴ θὰ ὁμοιάζῃ μὲ τὸν Νεῖλον ποταμόν, τοῦ ὁποίου τὰ νερὰ ἐκχειλίζουν καὶ καταπλημμυρίζουν τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου.

Ὁ Κύριος, Κύριος ὁ Θεός, εἶναι Ἐκεῖνος, ὁ Ὁποῖος ἐξουσιάζει καὶ κυβερνᾷ τὰ πάντα μὲ τὴν παντοκρατορικὴν δύναμίν του καὶ ὁ Ὁποῖος ἐγγίζει ἁπλῶς τὴν γῆν, καὶ αὐτὴ σείεται ὁλόκληρος. Καὶ ὅλοι, ὅσοι κατοικοῦν τὴν χώραν αὐτὴν τοῦ Ἰσραήλ, θὰ πενθήσουν, καθὼς ἡ καταστροφή της θὰ ὁμοιάζῃ μὲ ἐκείνην ποὺ προκαλεῖ ὁ Νεῖλος, ὁ ποταμὸς τῆς Αἰγύπτου, τοῦ ὁποίου τὰ ὕδατα ἀνεβαίνουν καὶ πλημμυρίζουν τὴν Αἴγυπτον καὶ κατόπιν κατεβαίνουν καὶ ἀποσύρονται πάλιν εἰς τὴν κοίτην του.

Ὁ Κύριος ἔχει οἰκοδομήσει εἰς τοὺς οὐρανοὺς τὴν ὑψηλὴν αὐτοῦ κατοικίαν, θεμελιώνει δὲ καὶ πραγματοποιεῖ τὰς ὑποσχέσεις αὐτοῦ εἰς τοὺς ἀνθρώπους τῆς γῆς. Αὐτὸς προκαλεῖ τὸ νερὸ τῆς θαλάσσης ἐπάνω εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἔπειτα τὸ χύνει εἰς ὁλόκληρον τὴν γῆν. Κύριος ὁ Θεὸς ὁ Παντοκράτωρ, αὐτὸ εἶναι τὸ ὄνομά του.

Ὁ παντοκράτωρ Κύριος εἶναι Ἐκεῖνος, ὁ Ὁποῖος οἰκοδομεῖ εἰς τὸν οὐρανὸν τὴν ὑψηλὴν κατοικίαν του, θεμελιώνει δὲ καὶ πραγματοποιεῖ τὶς ὑποσχέσεις του εἰς τοὺς κατοίκους τῆς γῆς. Αὐτὸς εἶναι Ἐκεῖνος, ὁ Ὁποῖος ἐνεργεῖ, ὥστε τὸ νερὸ τῆς θαλάσσης (καὶ τῶν λιμνῶν καὶ τῶν ποταμῶν) νὰ ἐξατμίζεται, νὰ δημιουργὴ ὑδρατμούς, ποὺ συγκεντρώνονται εἰς τὴν ἀτμόσφαιραν ὡς νέφη, καὶ ὁ Ὁποῖος ἐνεργεῖ, ὥστε οἱ ὑδρατμοὶ νὰ ὑγροποιοῦνται καὶ τὸ νερὸ νὰ χύνεται ὡς βροχὴ εἰς τὸ πρόσωπον τῆς γῆς. Τὸ ὄνομά του εἶναι: «Κύριος ὁ Θεός, ὁ Ὁποῖος ἐξουσιάζει καὶ κυβερνᾷ τὰ πάντα μὲ τὴν παντοκρατορικὴν δύναμίν του».

«Σεις ὦ Ἰσραηλῖται, μήπως τάχα καὶ εἶσθε δι’ ἐμὲ ὅπως οἱ Αἰθίοπες; Λέγει ὁ Κύριος. Δὲν εἶμαι ἐγὼ ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος σᾶς ἀνεβίβασα ἐλευθέρους ἀπὸ τὴν χώραν τῆς Αἰγύπτου; Δὲν εἶμαι ἐγὼ αὐτός, ποὺ ἀνέσυρα τοὺς Φιλισταίους ἀπὸ τὴν Καππαδοκίαν καὶ τοὺς Σύρους ἀπὸ βόθρον;

«Δὲν μοῦ εἶσθε σεῖς οἱ Ἰσραηλῖται ὅμοιοι μὲ τοὺς Αἰθίοπας;», λέγει ὁ Κύριος. «Μήπως ἐγὼ δὲν εἶμαι Ἐκεῖνος, ὁ Ὁποῖος ὡδήγησα καὶ ἔφερα ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον εἰς τὴν γῆν Χαναὰν τοὺς Ἰσραηλίτες, ὅπως ἐπίσης καὶ τοὺς Φιλισταίους ἀπὸ τὴν Καππαδοκίαν καὶ τοὺς Σύρους ἀπὸ τὸν βόθρον;

Ἰδοὺ οἱ ὀφθαλμοὶ Κυρίου τοῦ Θεοῦ στρέφονται ὠργισμένοι εἰς τὴν βασιλείαν τῶν ἁμαρτωλῶν Ἰσραηλιτῶν, τὴν ὁποίαν καὶ θὰ ἐξαφανίσω ἀπὸ τὸ πρόσωπον τῆς γῆς. Ἀλλὰ δὲν θὰ καταστρέψω ἐξ ὁλοκλήρου τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἰακώβ.

Νά! Οἱ ὠργισμένοι ὀφθαλμοὶ Κυρίου τοῦ Θεοῦ εἶναι ἐστραμμένοι εἰς τὸ ἁμαρτωλὸν βασίλειον τοῦ Ἰσραήλ, καὶ θὰ ἑξαφανίσω τὸ βασίλειον αὐτὸ ἀπὸ τὸ πρόσωπον τῆς γῆς. Πλὴν ὅμως δὲν θὰ καταστρέψω καὶ δὲν θὰ ἑξαφανίσω τελείως τοὺς ἀπογόνους τοῦ Ἰακώβ», λέγει ὁ Κύριος.

Διότι ἰδού, ἐγὼ διατάσσω καὶ θὰ λιχνίσω καὶ θὰ διασκορπίσω τοὺς Ἰσραηλίτας εἰς ὅλα τὰ ἔθνη, ὅπως λιχνίζει ὁ γεωργὸς κατὰ τὰς ὥρας τοῦ λιχνίσματος τὸ ἄχυρον. Ἀλλὰ δὲν θὰ πέσῃ ὁ Ἰσραὴλ ἐξ ὁλοκλήρου συντετριμμένος ἐπάνω εἰς τὴν γῆν.

«Διότι, νά! Ἐγὼ προστάσσω καὶ θὰ λιχνίσω, θὰ διασκορπίσω τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαὸν εἰς ὅλα τὰ εἰδωλολατρικὰ ἔθνη, ὅπως ὁ γεωργὸς λιχνίζει μὲ τὸ λιχνιστήρι του τὸ ἄχυρον. Ἀλλ’ ὁ Ἰσραηλιτικὸς λαὸς δὲν θὰ πέσῃ τελείως συντετριμμένος εἰς τὴν γῆν δηλαδὴ δὲν θὰ καταστροφῇ ἐξ ὁλοκλήρου.

Θὰ θανατωθοῦν μὲ ἐχθρικὴν ρομφαίαν ὅλοι οἱ ἁμαρτωλοὶ τοῦ λαοῦ μου, οἱ ὁποῖοι λέγουν· Δὲν θὰ μᾶς πλησιάσουν, οὔτε καὶ θὰ πέσουν ἐπάνω μας τὰ κακά.

Θὰ θανατωθοῦν μὲ πλατὺ καὶ μεγάλο ἀμφίστομον ἐχθρικὸν σπαθὶ ὅλοι οἱ ἁμαρτωλοὶ τοῦ (Ἰσραηλιτικοῦ) λαοῦ μου, οἱ ὁποῖοι λέγουν: «Δὲν θὰ μᾶς πλησιάσουν, οὔτε θὰ πέσουν ἐπάνω μας τὰ κακὰ καὶ ἡ καταστροφή».

Κατὰ τὴν μεγάλην καὶ ἐπίσημον ἐκείνην ἡμέραν, θὰ ξαναστήσω τὴν σκηνὴν τοῦ Δαυΐδ, ἡ ὁποία ἔχει πέσει. Θὰ ἀνοικοδομήσω τὰ ἐρείπια τῆς χώρας αὐτῆς, θὰ ἀνορθώσω καὶ θὰ ἀποκαταστήσω αὐτήν, ὅπως ἦτο κατὰ τὴν περααμένην ἐποχὴν τῆς δόξης της.

«Κατὰ τὴν ἐπίσημον καὶ εὐτυχῆ ἡμέραν τοῦ Μεσαίου θὰ στήσω καὶ πάλιν τὸν θρόνον καὶ τὴν οἰκογένειαν τοῦ Δαβίδ, ἡ ὁποία θὰ ἔχῃ καταπέσει· θὰ ἀνοικοδομήσω καὶ πάλιν τὰ ἐρείπια τῆς χώρας τοῦ Ἰσραήλ, τὰ ὁποῖα θὰ ἔχουν κατασκαφῆ, τὰ δὲ κατεστραμμένα καὶ ἀνεσκαμμένα ἐρείπιά της θὰ τὰ ξανακτίσω· θὰ ἀνοικοδομήσω τὴν χώραν καὶ θὰ τὴν ἀποκαταστήσω ἐνωμένην εἰς ἕνα βασίλειον, ἔνδοξον καὶ λαμπράν, ὅπως ἦταν κατὰ τὴν ἐποχὴν τῶν ἐνδόξων βασιλέων της Δαβὶδ καὶ Σολομῶντος (ἢ κατ’ ἄλλους: Εἰς ἡμέρας μακράς)·

Ὥστε ὅλοι οἱ ἀπομείναντες Ἰσραηλῖται καὶ ὅλα τὰ ἔθνη νὰ ἀναζητοῦν καὶ ἐπικαλοῦνται τὸν ἀληθινὸν Θεόν, διότι καὶ αὐτὰ θὰ ἐπικαλεσθοῦν τὸ Ὄνομά μου λέγει Κύριος ὁ Θεός, ὁ ὁποῖος πραγματοποιεῖ ὅλα αὐτά.

ἔτσι, ὥστε νὰ ζητήσουν μὲ τὴν καρδιά των τὸν Κύριον, ἐκτὸς τῶν Ἰουδαίων, οἱ ὑπόλοιποι τῶν ἀνθρώπων καὶ ὅλα τὰ εἰδωλολατρικὰ ἔθνη, εἰς τὰ ὁποῖα θὰ ἔχουν βάλει ὡς ὄνομα τὸ ὄνομά μου, ὥστε νὰ εἶναι ἰδικοί μου», λέγει ὁ Κύριος, ὁ Θεός, ὁ Ὁποῖος πραγματοποιεῖ ὅλα αὐτά.

Ἰδού, θὰ ἔλθουν ἡμέραι, λέγει ὁ Κύριος, εὐτυχίας καὶ εὐλογίας, ὥστε ὁ θερισμὸς τοῦ σίτου θὰ φθάνῃ τὸν τρυγητὸν τῶν ἀμπέλων, τὰ δὲ σταφύλια θὰ ὠριμάζουν μέχρι τῆς ἐποχῆς, ποὺ θὰ σπείρωνται τὰ σιτηρά. Τὰ ὄρη θὰ σταλάζουν μέλι, θὰ παρέχουν πλούσια τὰ προϊόντα των, καὶ τὰ βουνὰ θὰ εἶναι κατάφυτα καὶ καταπράσινα.

«Νά! ἔρχονται ἡμέρες», λέγει ὁ Κύριος, «κατὰ τὶς ὁποῖες θὰ εἶναι τόσος ὁ πλοῦτος καὶ ἡ ἀφθονία τῶν ἀγαθῶν, ὥστε ὁ θερισμὸς τοῦ σιταριοῦ θὰ φθάνῃ μέχρι τῆς ἐποχῆς τοῦ τρύγου τῶν σταφυλιῶν, καὶ τὰ σταφύλια θὰ ὡριμάζουν μέχρι τὸν Νοέμβριον, δηλαδὴ τὴν ἐποχὴν τῆς σπορᾶς. Τὰ ὄρη θὰ στάζουν γλυκασμὸν καὶ μέλι ἀπὸ τοὺς ποικίλους καρποὺς τῶν δένδρων καὶ ἀπὸ τὸ γλυκὸ κρασί, ὅλοι δὲ οἱ λόφοι θὰ εἶναι κατάφυτοι καὶ καταπράσινοι.

Θὰ ἐπαναφέρω ἀπὸ τὴν αἰχμαλωσίαν τὸν λαόν μου τὸν ἰσραηλιτικὸν καὶ θὰ ἀνοικοδομήσουν αὐτοὶ τὰς κατεστραμμένας πόλεις των, θὰ κατοικήσουν, θὰ φυτεύσουν ἀμπελῶνας, θὰ πίουν ἐν εἰρήνῃ τὸν οἶνον των, θὰ καλλιεργήσουν τοὺς κήπους καὶ θὰ φάγουν ἥσυχοι τοὺς καρπούς των.

Ἐπίσης θὰ ἐπαναφέρω καὶ θὰ ἀποκαταστήσω τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαόν μου ἀπὸ τὴν αἰχμαλωσίαν. Τότε οἱ Ἰσραηλῖται θὰ ξανακτίσουν τὶς ἐρειπωμένες πόλεις των καὶ θὰ κατοικήσουν εἰς αὐτές. Θὰ φυτεύσουν ἀμπελῶνες καὶ θὰ πιοῦν τὸ κρασί των· θὰ φυτεύσουν καὶ θὰ καλλιεργήσουν ἐπίσης κήπους καὶ θὰ φάγουν τοὺς καρπούς των.

Θὰ τοὺς καταφυτεύσω μονίμως εἰς τὴν χώραν των καὶ δὲν θὰ ἀποσπασθοῦν βιαίως ἀπὸ τὴν γῆν, τὴν ὁποίαν ἔδωκα εἰς αὐτούς», λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ὁ Παντοκράτωρ.

Θὰ ἐγκαταστήσω τοὺς Ἰσραηλῖτες, θὰ τοὺς καταφυτεύσω μονίμως εἰς τὴν πατρίδα των, καὶ οὐδέποτε πλέον θὰ ξερριζωθοῦν βιαίως ἀπὸ τὴν χώραν, τὴν ὁποίαν τοὺς ἔχω δώσει», λέγει ὁ Κύριος, ὁ Θεὸς ὁ παντοκράτωρ.