Ῥουθ

Κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ποὺ οἱ Κριταὶ ἐκυβερνοῦσαν τοὺς Ἰσραηλίτας ἔπεσε λιμὸς εἰς τὴν χώραν αὐτῶν. Ἐξ αἰτίας τοῦ λιμοῦ ἕνας ἀνὴρ ἀπὸ τὴν Βηθλεέμ, τῆς φυλῆς τοῦ Ἰούδα, ἀνεχώρησε νὰ κατοικήσῃ αὐτός, ἡ σύζυγός του καὶ οἱ δύο υἱοί του εἰς τὴν ἀγροτικὴν περιοχὴν τῆς Μωάβ.

Καὶ συνέβη κατὰ τοὺς χρόνους, κατὰ τοὺς ὁποίους οἱ Κριταὶ ἔκριναν τὰς ὑποθέσεις τοῦ Ἰσραήλ, καὶ ἐπέπεσε πεῖνα εἰς τὴν ἐντεῦθεν του Ἰορδάνου χώραν. Καὶ ἕνεκεν αὐτῆς ἀνεχώρησε κάποιος ἄνθρωπος ἀπὸ τὴν Βηθλεὲμ τῆς φυλῆς τοῦ Ἰούδα διὰ νὰ κατοικήσῃ ὡς ξένος εἰς τοὺς ἀγροὺς τῆς Μωάβ, αὐτὸς καὶ ἡ γυναῖκα του καὶ τὰ δύο παιδιά του.

Ὁ ἀνὴρ ὠνομάζετο Ἐλιμέλεχ, ἡ σύζυγός του ὠνομάζετο Νωεμίν, τὰ δὲ δύο τέκνα του ὁ ἕνας Μααλὼν καὶ ὁ ἄλλος Χελαιών. Ἦσαν Ἐφραθαῖοι, διότι κατήγοντο ἀπὸ τὴν Ἐφραθά, δηλαδὴ ἀπὸ τὴν Βηθλεὲμ τῆς Ἰουδαίας. Αὐτοὶ ἦλθον εἰς ἀγροτικὴν περιοχὴν τῆς Μωὰβ καὶ ἐγκατεστάθησαν ἐκεῖ.

Καὶ ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ὠνομάζετο Ἐλιμέλεχ καὶ ἡ γυναῖκα του ἐκαλεῖτο Νωεμὶν καὶ τὰ ὀνόματα, ποὺ εἶχαν τὰ δύο παιδιά του, ἦσαν Μααλὼν καὶ Χελαιών. Ὅλοι ἦσαν Ἐφραθαῖοι, ἀπὸ τὴν Βηθλεὲμ τῆς φυλῆς τοῦ Ἰούδα (ποὺ ἐκαλεῖτο καὶ Ἐφραθᾶ), καὶ ἦλθαν εἰς τοὺς ἀγροὺς τῆς Μωὰβ καὶ ἔμεναν ἐκεῖ.

Ἐκεῖ ὅμως ὕστερα ἀπὸ ὀλίγον χρόνον ἀπέθανεν ὁ Ἐλιμέλεχ, ὁ σύζυγος τῆς Νωεμίν, καὶ ἔμεινεν αὐτὴ μόνη μὲ τὰ δύο τέκνα της.

Καὶ ἀπέθανεν ὁ Ἐλιμέλεχ, ὁ σύζυγος τῆς Νωεμίν,καὶ ἔμεινεν αὐτὴ χήρα μόνη μὲ τὰ δύο παιδιά της.

Οἱ δύο υἱοί της ἐπῆραν ἐκεῖ ὡς συζύγους γυναῖκας Μωαβίτιδας, ἡ μία τῶν ὁποίων ἐλέγετο Ὀρφὰ ἡ δὲ ἄλλη Ρούθ. Παρέμειναν εἰς τοὺς ἀγροὺς τῆς χώρας Μωὰβ ἐπὶ δέκα ἔτη.

Καὶ ἔλαβον ὡς συζύγους των γυναῖκας Μωαβίτιδας. Καὶ ἡ μὲν μία εἶχε τὸ ὄνομα Ὂρφὰ καὶ ἡ δευτέρα ὠνομάζετο Ροὺθ καὶ κατῴκησαν ἐκεῖ περίπου δέκα ἔτη.

Ἔπειτα ἀπέθαναν καὶ οἱ δύο υἱοί, ὁ Μααλὼν καὶ ὁ Χελαιών, καὶ ἔτσι ἔμειναν ἡ Νωεμὶν χήρα ἀπὸ ἄνδρα καὶ ἔρημη ἀπὸ τὰ δύο παιδιά της.

Καὶ ἀπέθανον ὡσαύτως καὶ οἱ δύο, ὁ Μααλὼν δηλαδὴ καὶ ὁ Χελαιών, καὶ ἀπέμεινεν ἡ γυναῖκα μόνη, ἔρημος καὶ ἀπὸ τὸν ἄνδρα της καὶ ἀπὸ τὰ δύο παιδιά της.

Ἐξ αἰτίας τῆς θλίψεώς της καὶ ἐπειδὴ ἐπληροφορήθη ὅτι ὁ Θεὸς ἠλέησε τὸν ἰσραηλιτικὸν λαὸν καὶ ἔδωσεν εἰς αὐτὸν ἄρτους, ἐξεκίνησεν ἡ Νωεμὶν καὶ αἱ δύο νύμφαι της, ἐγκατέλειψαν τὴν ἀγροτικὴν περιοχὴν τῆς Μωάβ,

Καὶ ἑτοιμάσθη ἡ Νωεμὶν καὶ αἱ δύο νύμφαι της καὶ ἐγύρισαν ὀπίσω φεύγουσαι ἀπὸ τοὺς ἀγροὺς τῆς Μωάβ, διότι ἤκουσεν ἡ Νωεμὶν εἰς τοὺς ἀγροὺς τῆς Μωάβ, ὅτι ὁ Κύριος εἶχεν ἐπισκεφθῇ ἐν εὐμενείᾳι τὸν λαὸν του διὰ νὰ δώσῃ εἰς αὐτὸν ἄρτους.

καὶ ἀνεχώρησαν ἀπὸ τὸν τόπον, ὅπου εὑρίσκοντο. Μαζῆ δὲ μὲ τὴν Νωεμὶν ἠκολούθησαν καὶ αἱ δύο νύμφαι της. Ἐπροχωροῦσαν εἰς τὸν δρόμον τῆς ἐπιστροφῆς των εἰς τὴν χώραν τῆς φυλῆς τοῦ Ἰούδα.

Καὶ ἐβγῆκεν ἀπὸ τὸν τόπον, ὅπου διέμενε, καὶ μαζί της ἀνεχώρησαν καὶ αἱ δύο νύμφαι της. Καὶ ἐβάδιζαν εἰς τὸν δρόμον, ποὺ θὰ τὰς ὡδήγει διὰ νὰ ἐπιστρέψουν εἰς τὴν χώραν τοῦ Ἰούδα.

Εἰς κάποιο σημεῖον τῆς πορείας των εἶπεν ἡ Νωεμὶν εἰς τὰς δύο νύμφας της· «ἐπιστρέψατε, σᾶς παρακαλῶ, καὶ πηγαίνετε κάθε μία εἰς τὸν οἶκον τῆς μητρός της. Εὔχομαι νὰ δείξῃ ὁ Κύριος καλωσύνην καὶ στοργὴν πρὸς σᾶς, ὅπως καὶ σεῖς ἐδείξατε καλωσύνην πρὸς τὰ ἀποθανόντα τέκνα μου καὶ πρὸς ἐμέ.

Καὶ εἶπεν ἡ Νωεμὶν εἰς τὰς δύο νύμφας της: «Πηγαίνετε πλέον, γυρίσατε πίσω ἡ κάθε μία σας εἰς τὸ σπίτι τῆς μητέρας της. Εἴθε ὁ Κύριος νὰ δείξῃ τὴν εὐσπλαγχνίαν του καὶ τὸ ἔλεός του πρὸς σᾶς, ὅπως καὶ σεῖς ἐδείξατε καλωσύνην καὶ ἀγάπην καὶ εἰς τοὺς πεθαμένους υἱούς μου καὶ εἰς ἐμέ.

Εἴθε ὁ Κύριος νὰ δώσῃ πρὸς σᾶς τὴν χάριν καὶ προστασίαν του, ὥστε κάθε μία ἀπὸ σᾶς νὰ εὔρη ἀνάπαυσιν εἰς τὸν οἶκον τοῦ νέου ἀνδρός, ποὺ θὰ λάβῃ». Ἔπειτα ἡ Νωεμὶν κατεφίλησεν αὐτὰς καὶ ἐκεῖναι ὕψωσαν τὴν φωνήν, ἔκλαυσαν,

Εἴθε ὁ Κύριος νὰ σᾶς δώσῃ, ὅπως εὕρητε ἡ καθεμία σας ἀνάπαυσιν εἰς τὸ σπίτι τοῦ ἀνδρός, τὸν ὁποῖον θὰ λάβῃ ὡς δεύτερον σύζυγον». Καὶ τὰς ἐφίλησε μὲ πόθον καὶ στοργήν. Καὶ ἔβγαλαν διαπεραστικὴν καὶ σπαρακτικὴν φωνὴν καὶ αἱ τρεῖς καὶ ἔκλαυσαν.

καὶ εἶπαν πρὸς αὐτήν· «μαζῆ σου θὰ γυρίσωμεν εἰς τὸν λαόν σου».

Καὶ εἶπαν αἱ δύο νύμφαι πρὸς αὐτήν: «Μαζί σου θά ἐπιστρέψωμεν εἰς τὸν λαόν σου, ἀπαρνούμεναι τοὺς συμπατριώτας μας».

Ἡ Νωεμὶν ἀπήντησε πρὸς αὐτάς· «ἐπιστρέψατε σᾶς παρακαλῶ, θυγατέρες μου, ὀπίσω. Τί λόγος ὑπάρχει νὰ πορευθῆτε μαζῆ μου; Μήπως ἔχω ἄλλα τέκνα εἰς τὴν κοιλίαν μου, διὰ νὰ γίνουν αὐτὰ σύζυγοί σας;

Καὶ ἀπεκρίθη ἡ Νωεμίν: «Γυρίσατε πίσω, κόρες μου. Καὶ γιὰ ποιὸ λόγο ἔρχεσθε μαζί μου; Μήπως ὑπάρχουν εἰς τὴν κοιλίαν μου καὶ ἄλλα παιδιὰ ἀκόμη, διὰ νὰ γίνουν ἄνδρες σας;

Ἐπιστρέψατε, σᾶς παρακαλῶ, θυγατέρες μου, διότι ἐγὼ ἔχω πλέον γηράσει καὶ δὲν πρόκειται νὰ ὑπανδρευθῶ, ὥστε νὰ γεννήσω παιδιά.

Γυρίσατε λοιπὸν πίσω, κόρες μου, διότι ἔχω γηράσει, ὥστε νὰ μὴ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπανδρευθῶ. Ἀλλ’ ἔστω, ὅτι εἶπα, ὅτι ὑπάρχει καὶ δι’ἐμὲ βάσις καὶ ἐλπίς νὰ ὑπανδρευθῶ καὶ ὅτι θὰ γεννήσω παιδιά.

Καὶ ἂν αὐτὸ τὸ ἀδύνατον γίνῃ, μήπως σεῖς θὰ περιμένετε, ἕως ὅτου αὐτὰ γίνουν ἄνδρες; Ἢ μήπως πρὸς χάριν αὐτῶν θὰ συγκρατήσετε ἑαυτάς, ὥστε νὰ μὴν ὑπανδρευθῆτε ἄλλον; Μὴ λοιπόν, θυγατέρες μου, ἐπιμένετε νὰ ἔλθετε μαζῆ μου. Ἐπιστρέψατε εἰς τὰς οἰκογενείας σας, διότι ἐγὼ εἶμαι λυπημένη καὶ διὰ σᾶς, ἐπειδὴ τὸ χέρι τοῦ Κυρίου ἔπεσεν ἐπάνω μου».

Μήπως θὰ περιμένετε τὰ παιδιὰ αὐτά, ἕως ὅτου γίνουν ἄνδρες καὶ ἀποκτήσουν ἡλικίαν γάμου; Ἢ δι’ αὐτοὺς θὰ μείνετε κατασχεμένες διὰ νὰ μὴ ὑπανδρευθῆτε; Μή, λοιπόν, κόρες μου, μὴ ἐπιμείνητε νὰ μὲ ἀκολουθήσητε, διότι ἐδόθη εἰς ἐμὲ πικρία καὶ θλῖψις μεγαλυτέρα ἀπὸ ὅ,τι ἐδόθη εἰς σᾶς. Διότι ἔπεσεν ἐπάνω μου τιμωρὸς ἡ χεὶρ τοῦ Κυρίου»·

Καὶ πάλιν ἐκεῖναι ὕψωσαν φωνὴν καὶ ἔκλαυσαν ἀκόμη. Καὶ ἡ μὲν Ὀρφά, ὑποχωρήσασα εἰς τὰς προτροπὰς τῆς πενθερᾶς της, ἐφίλησεν αὐτὴν μὲ σπαραγμὸν καρδίας καὶ ἐπέστρεψεν εἰς τὸν λαόν της, ἡ Ρούθ ὅμως ἠκολούθησε τὴν πενθεράν της.

Καὶ ὕψωσαν ἐκ νέου καὶ αἱ τρεῖς τὴν φωνήν των καὶ ἔκλαυσαν καὶ πάλιν· καὶ μὲ πόθον καὶ σπαραγμὸν ἐφίλησεν ἡ Ὀρφὴ τὴν πενθεράν της καὶ ἐγύρισε πάλιν εἰς τοὺς συμπατριώτας καὶ συγγενεῖς της. Ἡ Ροὺθ ὅμως ἠκολούθησε τὴν Νωεμίν.

Εἶπε τότε ἡ Νωεμὶν πρὸς τὴν Ρούθ· «ἰδού, ἡ συννυφάδα σου ἐπέστρεψεν εἰς τὸν λαόν της καὶ εἰς τοὺς θεούς της. Ἐπίστρεψε, σὲ παρακαλῶ, καὶ σὺ καὶ πήγαινε μαζῆ μὲ τὴν συννυφάδα σου».

Καὶ εἶπεν ἡ Νωεμὶν εἰς τὴν Ρούθ: «Ἰδοὺ ἡ συννυφάδα σου ἐγύρισε πίσω εἰς τὸν λαόν της καὶ εἰς τοὺς θεούς της. Γύρισε, λοιπόν, καὶ σὺ ἀκολουθοῦσα ὀπίσω ἀπὸ τὴν συννυφάδα σου».

Ἡ Ρούθ ὅμως ἀπήντησε· «μὴ ἐπιμένῃς καὶ μὴ μὲ στενοχωρῇς νὰ σὲ ἐγκαταλείψω καὶ νὰ γυρίσω ὀπίσω, διότι ὅπου σὺ πορευθῇς καὶ ἐγὼ θὰ πορευθῶ μαζῆ σου· ὅπου σὺ κατοικήσῃς, ἐκεῖ θὰ κατοικήσω καὶ ἐγώ. Ὁ λαός σου θὰ εἶναι λαός μου καὶ ὁ Θεός σου θὰ εἶναι Θεός μου.

Εἶπε δὲ ἡ Ρουθ: «Μὴ μοῦ εἴπῃς πλέον νὰ σὲ ἐγκαταλείψω ἢ νὰ γυρίσω ὀπίσω καὶ νὰ μὴ ἀκολουθήσω ὀπίσω σου· διότι ὅπου καὶ ἂν ὑπάγῃς σύ, θὰ ὑπάγω καὶ ἐγώ, καὶ ὅπου θὰ κατοικήσῃς καὶ θὰ διανυκτερεύσῃς σύ, θὰ κατοικήσω καὶ θὰ διανυκτερεύσω καὶ ἐγώ· ὁ λαός σου θὰ εἶναι καὶ ἰδικός μου λαὸς καὶ ὁ Θεός σου θὰ εἶναι καὶ ἰδικός μου Θεός. Ἀπαρνοῦμαι ἀπὸ τὴν στιγμὴν αὐτὴν καὶ τοὺς συγγενεῖς καὶ συμπατριώτας μου, καὶ τοὺς θεοὺς τῶν πατέρων μου.

Ὅπου ἀποθάνῃς καὶ ταφῇς, ἐκεῖ καὶ ἐγὼ θὰ ἀποθάνω καὶ θὰ ταφῶ. Ὁ Κύριος ἂς μοῦ ἀνταποδώσῃ καὶ ἂς μὲ τιμωρήσῃ, ἂν πράξω διαφορετικά. Ὁ θάνατος μόνον θὰ χωρίσῃ ἐμὲ ἀπὸ σέ».

Καὶ ὁπουδήποτε καὶ ἂν ἀποθάνῃς, θὰ ἀποθάνω καὶ ἐγὼ καὶ ἐκεῖ θὰ ταφῶ. Ὁ Κύριος εἴθε νὰ κάμῃ εἰς ἐμὲ αὐτὰ καὶ ἂς προσθέσῃ ἀκόμη περισσότερα τιμωρῶν με, ἐὰν ἀθετήσω τὴν ὑπόσχεσίν μου. Διότι μόνος ὁ θάνατος θὰ κάμῃ τὸν χωρισμὸν μεταξύ σου καὶ ἐμοῦ».

Ὅταν ἡ Νωεμὶν εἶδεν ὅτι ἡ Ροὺθ εἶχε σταθερὰν καὶ ἀμετακίνητον ἀπόφασιν νὰ πορευθῇ μαζῆ της, ἔπαυσε πλέον νὰ ὁμιλῇ πρὸς αὐτὴν ἐπὶ τοῦ ζητήματος τούτου.

Ὅταν δὲ εἶδεν ἡ Νωεμίν, ὅτι ἦτο αὐτὴ στερεὰ ἀποφασισμένη νὰ ὑπάγῃ μαζί της, ἔπαυσε πλέον νὰ ὁμιλῇ πρὸς αὐτὴν καὶ νὰ τὴν προτρέπη, ὅπως ἐπιστρέψῃ.

Συνέχισαν καὶ αἱ δύο τὸν δρόμον των, ἕως ὅτου ἔφθασαν εἰς τὴν Βηθλεέμ. Ὅταν δὲ ἔφθασαν εἰς τὴν Βηθλεέμ, ὁλόκληρος ἡ πόλις, μάλιστα δὲ αἱ γυναῖκες τῆς Βηθλεέμ, συνεκινήθησαν διὰ τὰς δύο γυναῖκας καὶ ἔλεγαν μεγαλοφώνως· «ἆραγε αὐτὴ εἶναι ἡ Νωεμίν;»

Ἐβάδισαν δὲ καὶ αἱ δύο πεζή, ἕως ὅτου ἔφθασαν αὐταὶ εἰς τὴν Βηθλεέμ. Καὶ συνέβη, ὅταν ἦλθαν αυταὶ εἰς τὴν πόλιν, ἡ φήμη τῆς ἀφίξεώς των διεδόθη εἰς ὅλην τὴν πόλιν, καὶ εἶπαν αἱ γυναῖκες τῆς Βηθλεέμ: «Ἄραγε αὐτὴ ἡ καταβεβλημένη καὶ ξεπεσμένη εἶναι ἡ Νωεμίν;»

Ἐκείνη δὲ ἀπήντησε πρὸς αὐτάς· «μὴ μὲ καλῆτε Νωεμίν (δηλαδὴ εὐχάριστον καὶ γλυκεῖαν), ἀλλὰ ὀνομάσατέ με Πικράν, διότι ὁ Παντοδύναμος μοῦ ἔστειλε πολλὰς πικρίας.

Καὶ εἶπεν ἡ Νωεμὶν πρὸς αὐτάς: «Μὴ μὲ καλεῖτε πλέον Νωεμίν (= εὐάρεστον), ἄλλα καλέσατέ με πίκραν. Διότι ὁ παντοδύναμος Κύριος μὲ ἐπότισε πικρίαν.

Ἐγώ, οἰκογενειακῶς μὲ τὸν ἄνδρα μου καὶ τὰ δύο τέκνα μου, ἐπῆγα εἰς τὴν Μωάβ, καὶ ὁ Κύριος μὲ ἐπανέφερε τώρα μόνην, χήραν καὶ ἄτεκνον. Διατί λοιπόν, μὲ καλεῖτε Νωεμίν; Ὁ Κύριος μὲ ἐταπείνωσεν, ὁ Παντοδύναμος μὲ ἔθλιψεν».

Ἐγὼ ἔφυγα ἀπὸ ἐδῶ καὶ ἐπῆγα εἰς τὴν Μωὰβ γεμάτη, μὲ τὸν ἄνδρα μου καὶ τὰ δύο παιδιά μου, καὶ ὁ Κύριος μὲ ἐγύρισε ἐδῶ ἀδειανήν, χωρὶς σύζυγον καὶ χωρὶς παιδιά. Καὶ διατί μὲ ὀνομάζετε Νωεμίν; Καὶ ὁ Κύριος μὲ ἐταπείνωσε καὶ ὁ Παντοδύναμός μου ἔστειλε μεγάλην κακοπάθειαν».

Ἔτσι ἐπέστρεψεν ἡ Νωεμὶν καὶ ἡ Μωαβῖτις νύμφη τῆς Ρούθ ἀπὸ τοὺς ἀγροὺς τῆς Μωάβ. Ἔφθασαν δὲ αὐταὶ εἰς τὴν Βηθλεέμ, ὅταν ἤρχιζεν ὁ θερισμὸς τῆς κριθῆς.

Τοιουτοτρόπως ἐγύρισε πίσω εἰς Βηθλεὲμ ἡ Νωεμὶν καὶ ἡ Ροὺθ ἡ Μωαβίτισσα, ἡ νύμφη της, ἐπιστρέφουσαι ἀπὸ τοὺς ἀγροὺς τῆς Μωάβ. Ἦλθαν δὲ αὗται εἰς Βηθλεὲμ κατὰ τὴν ἀρχὴν τοῦ θερισμοῦ τῆς κριθῆς.

Εἰς τὴν Νωεμὶν ἦτο γνωστὸς ἔνας ἀνήρ, συγγενὴς τοῦ ἀνδρός της. Αὐτὸς δὲ ὁ ἀνὴρ ἦτο πλούσιος καὶ ἐπίσημος, κατήγετο ἀπὸ τὴν οἰκογένειαν τοῦ Ἐλιμέλεχ τοῦ ἀνδρός της, καὶ ὠνομάζετο Βοόζ.

Καὶ εἰς τὴν Νωεμὶν ὑπῆρχεν εἰς τὴν Βηθλεὲμ κάποιος ἄνθρωπος γνωστὸς ἐκ συγγενείας εἰς τὸν ἄνδρα της, ὁ ἄνθρωπος δὲ αὐτὸς ἦτο λόγῳ τοῦ πλούτου του δυνατὸς καὶ μεγάλης ἐπιρροῆς, καταγόμενος ἀπὸ τὴν συγγένειαν τοῦ Ἐλιμέλεχ. Τὸ ὄνομά του δὲ ἦτο Βοόζ.

Ἡ Ρούθ ἡ Μωαβῖτις εἶπε πρὸς τὴν Νωεμίν· «νὰ μεταβῶ λοιπὸν εἰς ἀγρὸν νὰ μαζέψω στάχυα ὄπισθεν ἐκείνου, ὁ ὁποῖος θὰ μοῦ κάμῃ αὐτὴν τὴν χάριν καὶ τὴν καλωσύνην;» Ἡ Νωεμὶν εἶπε πρὸς αὐτήν· «πήγαινε, κόρη μου».

Καὶ εἶπεν ἡ Ρουθ ἡ Μωαβίτισσα εἰς τὴν Νωεμίν: «Μοῦ ἐπιτρέπεις λοιπὸν νὰ ὑπάγω εἰς ἀγρόν τινα καὶ νὰ συνάξω ἀπὸ τὰ στάχυα, ποὺ θὰ πίπτουν χάμω ὀπίσω ἐκείνου, εἰς τὰ μάτια τοῦ ὁποίου θὰ εὕρω εὐμένειαν καὶ χάριν;» Εἶπε δὲ εἰς αὐτὴν ἡ Νωεμίν: «Πήγαινε, κόρη μου».

Ἡ Ρούθ ἐπῆγεν, ἦλθεν εἰς κάποιον ἀγρὸν καὶ ἐμάζευε στάχυα πίσω ἀπὸ τοὺς θεριστάς. Κατὰ ἀγαθὴν δὲ σύμπτωσιν συνέβη νὰ ἔλθῃ εἰς ἀγρόν, ὁ ὁποῖος ἀνῆκεν εἰς τὸν Βοόζ, τὸν καταγόμενον ἀπὸ τὴν οἰκογένειαν τοῦ Ἐλιμέλεχ.

Καὶ ἡ Ροὺθ ἐπῆγε. Καὶ ἀφοῦ ἦλθεν, ἐμάζευε στάχυα εἰς τὸν ἀγρὸν ὀπίσω ἀπὸ τοὺς θεριστὰς καὶ κατὰ σύμπτωσιν εὑρέθη εἰς τὸ μερίδιον τοῦ ἀγροῦ, ποὺ ἀνῆκεν εἰς τὸν Βοόζ, ὁ ὁποῖος ἦτο ἐκ τῆς συγγενείας τοῦ Ἐλιμέλεχ.

Καὶ ἰδοὺ εἰς κάποιον ὥραν ἦλθεν ἀπὸ τὴν Βηθλεὲμ ὁ Βοὸζ καὶ εἶπε πρὸς τοὺς θεριστάς· «ὁ Κύριος μαζῆ σας». Ἐκεῖνοι δὲ τοῦ ἀπήντησαν· «εἴθε νὰ σὲ εὐλογήσῃ ὁ Κύριος».

Καὶ ἰδοὺ ὁ Βοὸζ ἦλθεν ἀπὸ τὴν Βηθλεὲμ εἰς τὸν ἀγρόν· καὶ εἶπεν εἰς τοὺς ἐργάτας ποὺ ἐθέριζαν: «Εἴθε ὁ Κύριος νὰ εἶναι μαζί σας». Καὶ εἶπαν καὶ αὐτοὶ εἰς αὐτόν: «Εἴθε νὰ σὲ εὐλογῇ ὁ Κύριος».

Εἶπε δὲ ὁ Βοὸζ εἰς τὸν νεαρὸν δοῦλον του, ὁ ὁποῖος ἦτο ἐπιστάτης εἰς τοὺς θεριστάς· «τίνος εἶναι αὐτὴ ἡ νεαρὰ γυνή;»

Καὶ εἶπεν ὁ Βοὸζ εἰς τὸν νέον ὑπηρέτην του, ποὺ ἐπιστατοῦσε εἰς τοὺς θεριστάς: «Τίνος εἶναι αὐτὴ ἡ νέα;»

Ὁ νεαρὸς δοῦλος, ὁ ἐπιστάτης τῶν θεριστῶν, εἶπε πρὸς αὐτόν· «αὐτὴ εἶναι Μωαβῖτις, ἡ ὁποία ἐπέστρεψε μαζῆ μὲ τὴν Νωεμὶν ἀπὸ τοὺς ἀγροὺς τῆς Μωάβ.

Καὶ ἀπεκρίθη ὁ νέος ὑπηρέτης, ποὺ ἐπιστατοῦσε τοὺς θεριστάς, καὶ εἶπεν: «Εἶναι ἡ νέα ἡ Μωαβίτισσα, ἡ ὁποία ἐπέστρεψε μὲ τὴν Νωεμὶν ἀπὸ τοὺς ἀγροὺς τῆς Μωάβ.

Μὲ παρεκάλεσε δὲ καὶ μοῦ εἶπε· Δός μου τὴν ἄδειαν νὰ μαζέψω καὶ νὰ συγκεντρώσω μερικὰ στάχυα μεταξὺ τῶν δεματιῶν πίσω ἀπὸ τοὺς θεριστάς. Ἦλθε καὶ ἀπὸ τὸ πρωῒ ἕως τὸ βράδυ δὲν ἐσταμάτησεν οὔτε ἐπ’ ὀλίγον νὰ μαζεύῃ στάχυα εἰς τὸ χωράφι».

Καὶ εἶπεν: «Ἂν εἶναι μὲ τὴν ἄδειάν σου, θὰ μαζεύσω λοιπὸν καὶ θὰ συνάξω πίσω ἀπὸ τοὺς θεριστὰς στάχυα ἀπ’ ἐκεῖνα ποὺ πίπτουν ἀπὸ τὰ δεμάτια των». Καὶ ἦλθε καὶ ἐστάθη, ἀπὸ τὸ πρωΐ δὲ ἕως τὸ ἑσπέρας δὲν ἔπαυσεν εἰς τὸν ἀγρὸν οὔτε ἐπ’ ὀλίγον».

Ὁ Βοὸζ ἐκάλεσε τὴν Ρούθ καὶ τῆς εἶπεν· «δὲν ἄκουσες, κόρη μου, τί εἶπα εἰς τὸν ἐπιστάτην μου; Νὰ μὴν πᾷς εἰς ἄλλον ἀγρόν, διὰ νὰ μαζέψῃς στάχυα καὶ νὰ μὴ ἀπομακρυνθῇς ἀπὸ ἐδῶ. Προσκολλήσου ἐδῶ μαζῆ μὲ τὰς ὑπηρετρίας μου.

Καὶ εἶπεν ὁ Βοὸζ πρὸς τὴν Ρουθ: «Δὲν ἄκουσες, κόρη μου, τὶ εἶπα εἰς τὸν ἐπιστάτην μου καὶ εἰς τοὺς ἐργάτας μου; Νὰ μὴ ὑπάγῃς λοιπὸν εἰς ἄλλον ἀγρὸν διὰ νὰ συλλέξῃς στάχυα· καὶ δὲν θὰ φύγῃς σὺ ἀπ’ ἐδῶ· προσκολλήσου ἐδῶ μὲ τὰ κοράσιά μου καὶ μὴ χωρίζεσαι ἀπὸ τὴν συντροφιάν τους.

Κύτταξε ποιὸς εἶναι ὁ ἀγρὸς εἰς τὸν ὁποῖον οἱ θερισταί μου θερίζουν, καὶ πήγαινε πίσω ἀπὸ αὐτούς, διὰ νὰ μαζεύῃς στάχυα. Ἰδοὺ ἐγὼ ἔδωσα ἐντολὴν εἰς τοὺς ὑπηρέτας μου, νὰ μὴ σὲ πειράξῃ κανείς. Ὅταν διψήσῃς θὰ πᾶς εἰς τὰ δοχεῖα τοῦ ὕδατος καὶ θὰ πιῇς ἀπὸ ἐκεῖ, ὅπου πίνουν καὶ οἱ δοῦλοι μου».

Τὰ μάτια σου νὰ τὰ ρίπτῃς εἰς τὸν ἀγρὸν ἐκεῖ, ὅπου θερίζουν, καὶ θὰ πηγαίνῃς ὀπίσω ἀπὸ τοὺς θεριστάς. Ἰδοὺ ἔδωκα ἐντολὴν εἰς τὰ παιδιὰ νὰ μὴ σὲ θίξουν ἢ σὲ ἐνοχλήσουν ὁπωσδήποτε. Καὶ ὅταν θὰ διψάσῃς, θὰ ὑπάγῃς εἰς τὰ δοχεῖα τοῦ νεροῦ καὶ θὰ πίῃς ἀπ’ ἐκεῖ, ποὺ θὰ παίρνουν νερὸ τὰ παιδιὰ ποὺ θερίζουν».

Ἔπεσεν ἐκείνη μὲ τὸ πρόσωπον κατὰ γῆς, προσεκύνησεν αὐτὸν μέχρις ἐδάφους καὶ τοῦ εἶπε· «πῶς συνέβη, ὥστε ἐγὼ μία ξένη γυναῖκα νὰ εὕρω χάριν ἐνώπιόν σου καὶ μὲ τόσην εὐμένειαν νὰ ἐνδιαφερθῇς δι’ ἐμέ;»

Καὶ ἔπεσε καὶ ἐπροσκύνησε μὲ τὸ πρόσωπόν της ἀκουμβησμένον εἰς τὴν γῆν καὶ εἶπε πρὸς τὸν Βοόζ:«Εἰς τί ὀφείλεται τὸ ὅτι ηὗρα τόσην εὐμένειαν εἰς τὰ μάτια σου, ὥστε νὰ μὲ προσέξῃς καὶ νὰ λάβῃς γνῶσιν περὶ ἐμοῦ, ἡ ὁποία εἶμαι ξένη;»

Ὁ Βοὸζ τῆς ἀπήντησεν· «ἐπληροφορήθην λεπτομερῶς, πόσον καλὰ ἐφέρθης ἀπέναντι τῆς πενθερᾶς σου, ὅταν ἀπέθανεν ὁ ἄνδρας σου, καὶ πῶς χάριν αὐτῆς ἐγκατέλειψες τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα σου, τὸν τόπον ὅπου ἐγεννήθης καὶ ἐπορεύθης πρὸς ἕνα λαόν, τὸν ὁποῖον προηγουμένως δὲν εἶχες γνωρίσει.

Καὶ ἀπεκρίθη ὁ Βοὸζ καὶ εἶπε πρὸς αὐτήν: «Μοῦ ἀνήγγειλαν λεπτομερῶς καὶ ἀσφαλῶς ὅλα ὅσα ἔχεις κάμει ἔναντι τῆς πενθερᾶς σου, μετὰ τὸν θάνατον τοῦ ἀνδρός σου· καὶ μὲ ἐπληροφόρησαν πῶς ἀφῆκες τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα σου καὶ τὸν τόπον τῆς γεννήσεώς σου καὶ ἐπῆγες εἰς λαόν, τὸν ὁποῖον δὲν ἐγνώριζες οὔτε χθὲς οὔτε προχθές.

Εὔχομαι νὰ βραβεύσῃ ὁ Κύριος αὐτὸ τὸ ἔργον σου, πλούσιος νὰ εἶναι ὁ μισθός σου ἐκ μέρους Κυρίου τοῦ Θεοῦ τοῦ Ἰσραήλ, πρὸς τὸν ὁποῖον ἦλθες διὰ νὰ τεθῇς μὲ πίστιν κάτω ἀπὸ τὰς προστατευτικάς του πτέρυγας».

Εἴθε ὁ Κύριος νὰ ἀνταμείψῃ τὸ ἔργον αὐτὸ ποὺ ἔκαμες· εἴθε νὰ γίνῃ ἡ ἀμοιβή σου διὰ τὴν θυσίαν αὐτὴν γεμάτη καὶ πλουσία ἀπὸ Κύριον τὸν Θεὸν τοῦ Ἰσραήλ, πρὸς τὸν Ὁποῖον ἀπαρνηθεῖσα τοὺς θεοὺς τῶν πατέρων σου ἦλθες διὰ νὰ σκεπασθῆς μὲ πεποίθησιν ἀδιάσειστον ὑπὸ τὰς πτέρυγάς του».

Ἡ δὲ Ρούθ εἶπεν· «εἴθε νὰ εἶμαι πάντοτε ὑπὸ τὴν εὐμένειάν σου αὐτήν, κύριε, διότι μὲ παρηγόρησες καὶ ὠμίλησες εἰς τὴν καρδίαν τῆς δούλης σου. Καὶ ἰδοὺ ἐγὼ θὰ εἶμαι μία ἀπὸ τὰς δούλας σου».

Ἡ δὲ Ροὺθ εἶπεν: «Εἴθε νὰ εὕρω εὕνοιαν καὶ χάριν εἰς τὰ μάτια σου, κύριε, καὶ νὰ μὴ ἀποξενωθῶ τῆς εὐμενείας σου· διότι μὲ ἐπαρηγόρησες· καὶ διότι ὡμίλησες εἰς τὴν καρδίαν τῆς δούλης σου· καὶ ἰδοὺ ἐγὼ θὰ εἶμαι ὡς μία ἀπὸ τὰς ὑπηρετρίας σου».

Ὁ Βοὸζ κατόπιν τῆς εἶπεν· «εἶναι τώρα ὥρα φαγητοῦ. Πλησίασε ἐδῶ νὰ φάγῃς ἄρτον καὶ νὰ βουτήξῃς τὸ κομμάτι τοῦ ἄρτου εἰς τὸ ξύδι». Ἡ Ροὺθ ἐκάθισε κοντὰ εἰς τοὺς θεριστάς, ὁ δὲ Βοὸζ ἐσώρευσεν εἰς αὐτὴν ἄρτον ἀπὸ ἀποφλοιωμένην κριθήν. Ἡ Ρούθ ἔφαγεν, ἐχόρτασε καὶ ἀφῆκε περίσσευμα.

Καὶ εἶπεν εἰς αὐτὴν ὁ Βοόζ: «Εἶναι τώρα ὥρα διὰ νὰ φάγωμεν· ἐλθὲ ἐδῶ πλησίον καὶ θὰ φάγῃς ἀπὸ τοὺς παρατιθεμένους ἄρτους καὶ θὰ βάψης τὸ τεμάχιον τοῦ ψωμιοῦ σου εἰς τὸ ξίδι, διὰ νὰ σοῦ κινῆται ἡ ὄρεξις». Καὶ ἐκάθισεν ἡ Ροὺθ πλησίον τῶν θεριστῶν καὶ παρέθεσεν εἰς αὐτὴν σωρὸν κριθίνου ἄρτου ὁ Βοόζ· καὶ ἔφαγεν ἡ Ροὺθ καὶ ἐχορτάσθη καὶ ἀφῆκε περίσσευμα.

Κατόπιν δὲ ἠγέρθη καὶ ἤρχισε νὰ συλλέγῃ στάχυα. Ὁ Βοὸζ ἔδωσεν ἐντολὴν εἰς τοὺς δούλους του καὶ εἶπεν· «ἡ Ρούθ ἂς μαζεύῃ στάχυα ἀνάμεσα ἀκόμη καὶ ἀπὸ τὰ δεμάτια· νὰ μὴ τὴν διώξετε καὶ τὴν ἐντροπιάσετε.

Καὶ ἐσηκώθη ἡ Ροὺθ διὰ νὰ συλλέγῃ στάχυα. Καὶ ὁ Βοὸζ ἔδωκεν ἐντολὴν εἰς τὰ παιδιά, τοὺς θεριστάς του καὶ εἶπεν: «Ἀκόμη καὶ μεταξὺ τῶν δεματίων ἀφήνετέ την νὰ συλλέγῃ καὶ νὰ μὴ τὴν ἐντροπιάσετε λέγοντάς της: «Θὰ τὰ μαζεύσωμεν ἡμεῖς αὐτά».

Ἀκόμη δὲ ἀπὸ τὰ δεμάτια, ποὺ μεταφέρετε, ἀφήσατε νὰ πίπτουν στάχυα χάριν αὐτῆς καὶ ἀπὸ τὰ συσσωρευμένα δεμάτια ρίψατε ἀκόμη μερικά. Αὐτὴ δὲ θὰ ἔχῃ τὸ δικαίωμα νὰ τὰ συλλέξῃ διὰ τὴν διατροφήν της, χωρὶς κανεὶς ἀπὸ σᾶς νὰ τῆς κάμῃ παρατήρησιν».

Καὶ ἀπὸ τὰ θερισμένα ποὺ βαστάζετε, ἀφήσατε νὰ πίπτουν μερικὰ δι’ αὐτήν, ὥστε νὰ τὰ θερίζετε διὰ νὰ τὰ συλλέγῃ αὐτή, καὶ ἀπὸ τὰ μαζευμένα εἰς σωροὺς στάχυα, ὅταν θὰ τὰ μαζεύετε εἰς δεμάτια, ἀφήνετε μερικὰ καὶ δι’ αὐτήν· καὶ κάμετέ το εἰς ὥραν ποὺ θὰ ἀπομακρυνθῇ διὰ νὰ φάγῃ. Καὶ θὰ συλλέξῃ τὰ στάχυα αὐτὰ καὶ δὲν θὰ τὴν ἐπιτιμήσετε».

Ἡ Ρούθ συνέλεξεν εἰς τὸν ἀγρὸν στάχυα μέχρι τῆς ἑσπέρας ὁπότε καὶ τὰ ἐρράβδισε. Τὸ προϊὸν ἀπὸ τὰ συγκεντρωθέντα στάχυα τῆς κριθῇς ἕνα οἰφί (εἴκοσι περίπου κιλά).

Καὶ ἐμάζευσεν ἡ Ροὺθ στάχυα εἰς τὸν ἀγρὸν ἕως τὸ βράδυ καὶ ἐρράβδισε ὅσα ἐμάζευσεν, ὥστε να καθαρισθῇ ὁ καρπὸς ἀπὸ τὸ ἄχυρον, καὶ ἐβγηκαν καθαραὶ περίπου τεσσαράκοντα λίτρα κριθῆς.

Ἐπῆρε τὰ φορτίον της αὐτὸ καὶ μετέβη εἰς τὴν πόλιν πρὸς τὴν πενθεράν της, ἡ ὁποία καὶ εἶδεν ὅλον αὐτό, ποὺ εἶχε συλλέξει ἡ Ρούθ. Ἡ Ρούθ παρουσίασε καὶ ἔδωκεν εἰς τὴν πενθεράν της καὶ τὸ φαγητόν ποὺ τῆς ἐπερίσσευσεν ἀφοῦ αὐτὴ εἶχε χορτάσει.

Καὶ ἐσήκωσε τὴν κριθὴν ἐπὶ τῆς ράχεώς της καὶ ἐμβῆκεν εἰς τὴν πόλιν. Καὶ εἶδεν ἡ πενθερά της αὐτὰ ποὺ ἐμάζευσε· καὶ ἀφοῦ ἡ Ροὺθ ἔβγαλεν ἀπὸ τὸν σάκκον της, ἔδωκεν εἰς τὴν πενθεράν της ἐκεῖνα τὰ τεμάχια τοῦ κριθίνου ψωμιοῦ, ποὺ ἀφῆκεν ὡς περίσσευμα ἐξ ἐκεῖνων, ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἐχόρτασεν εἰς τὸν ἀγρόν.

Ἡ πενθερά της τὴν ἐρώτησε· «ποῦ ἐσταχυολόγησες σήμερον, ποῦ ἐμάζευσες αὐτὴν τὴν κριθήν; Ἂς εἶναι εὐλογημένος ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος ἐφρόντισε διὰ σέ». Ἡ Ροὺθ ἀνήγγειλεν εἰς τὴν πενθεράν της, ποῦ ἐσταχυολόγησε καὶ προσέθεσεν· «ὁ ἀνήρ, εἰς τὸν ἀγρὸν τοῦ ὁποίου σήμερον εἰργάσθην, ὀνομάζεται Βοόζ».

Καὶ εἶπεν εἰς αὐτὴν ἡ πενθερά της: «Ποὺ ἐμάζευσες σήμερον καὶ εἰς ποῖον ἀγρὸν εἰργάσθης; Εἴθε νὰ εἶναι εὐλογημένος αὐτὸς ποὺ ἔνοιωσε, ποία εἶσαι». Καὶ ἡ Ροὺθ ἀνήγγειλεν εἰς τὴν πενθεράν της ποῦ εἰργάσθη καὶ εἶπε: «Τὸ ὄνομα τοῦ ἀνθρώπου, πλησίον τοῦ ὁποίου εἰργάσθην σήμερον, εἶναι Βοόζ».

Ἡ δὲ Νωεμὶν εἶπε πρὸς τὴν νύμφην της· «εἶναι ἄξιος τῶν εὐλογιῶν τοῦ Κυρίου ὁ ἄνθρωπος αὐτός, διότι ἔδειξε καλωσύνην καὶ εὐμένειαν καὶ πρὸς ἡμᾶς, ποὺ ζῶμεν, καὶ πρὸς τοὺς οἰκείους μας, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀποθάνει». Καὶ προσέθεσεν ἀκόμη ἡ Νωεμίν· «μὲ τὸν ἄνθρωπον αὐτὸν συγγενεύομεν· εἶναι μάλιστα ἀπὸ τοὺς στενοὺς συγγενεῖς μας».

Εἶπε δὲ ἡ Νωεμὶν εἰς τὴν νύμφην της: «Εἶναι ἄξιος νὰ εὐλογῆται ἀπὸ τὸν Κύριον, διότι δὲν ἐγκατέλιπε τὴν καλωσύνην του καὶ τὴν συμπάθειάν του πρὸς ἡμᾶς τοὺς ζῶντας, ὅπως καὶ πρότερον μὲ τοὺς ἀποθαμένους μας». Καὶ εἶπεν εἰς αὐτὴν ἡ Νωεμίν: «Ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς συγγενεύει πρὸς ἡμᾶς, εἶναι ἀπὸ τοὺς στενοὺς συγγενεῖς μας».

Εἶπεν ἡ Ροὺθ πρὸς τὴν πενθεράν της· «μοῦ εἶπεν ἀκόμη αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος· Νὰ πηγαίνῃς μαζῆ μὲ τὰς ὑπηρετρίας μου, μέχρις ὅτου τελειώσῃ ὅλος ὁ θερισμός, ποὺ ὑπάρχει εἰς τοὺς ἀγρούς μου».

Καὶ εἶπεν ἡ Ροὺθ πρὸς τὴν πενθεράν της: «Καὶ βεβαίως ἔτσι ἐξηγεῖται ὅτι μοῦ εἶπεν ἀκόμη: «Πήγαινε μαζὶ μὲ τὰ κοράσια, τὰς ὑπηρετρίας μου, ἕως ὅτου ἀποτελειώσουν ὅλον τὸν θερισμόν, ὁ ὁποῖος ὑπάρχει εἰς τὸν ἀγρόν μου».

Ἡ Νωεμὶν εἶπε πρὸς τὴν Ροὺθ τὴν νύμφην της· «εἶναι καλόν, κόρη μου, ὅτι ἐξέρχεσαι εἰς σταχυολογίαν μὲ τὰς ὑπηρετρίας τοῦ ἀνθρώπου αὐτοῦ, καὶ ἔτσι δὲν ὑπάρχει φόβος μεταβαίνουσα εἰς ἄλλον ἀγρὸν νὰ σὲ συναντήσουν καὶ σὲ κακομεταχειρισθοῦν ἄλλοι».

Καὶ εἶπεν ἡ Νωεμὶν πρὸς τὴν Ρούθ, τὴν νύμφην της: «Εἶναι πολὺ καλόν, κόρη μου, τὸ ὅτι ἐβγῆκες καὶ ἐμάζευσες στάχυα μαζὶ μὲ τὰ κοράσια τοῦ Βοὸζ καὶ τὸ ὅτι δὲν θὰ σὲ συναντήσουν ἄλλοι ἄνθρωποι εἰς ξένον ἀγρόν, ἀλλὰ θὰ ἑξακολουθήσῃς νὰ ἐργάζεσαι εἰς τὸν ἀγρόν τοῦ συγγενοῦς μας».

Ἡ Ρούθ ἐνετάχθη εἰς τὴν ὁμάδα τῶν κορασίων τοῦ Βοόζ, ὥστε νὰ συλλέγῃ στάχυα κριθῇς καὶ σίτου μέχρι πέρατος τοῦ θερισμοῦ.

Καὶ ἐπροσκολλήθη ἡ Ροὺθ εἰς τὰ κοράσια, τὰς ὑπηρετρίας τοῦ Βοὸζ διὰ νὰ συλλέγῃ στάχυα, ἕως ὅτου συνετελέσθη ὁ θερισμὸς τῆς κριθῆς καὶ τοῦ σιταριοῦ.

Ἐκάθισεν ἡ Ρούθ μετὰ τὸ πέρας τοῦ θερισμοῦ μαζῆ μὲ τὴν πενθεράν της. Ἡ Νωεμίν, ἡ πενθερά της, τῆς εἶπε· «κόρη μου, ἐγὼ δὲν εἶμαι ὑποχρεωμένη νὰ ἀναζητήσω καὶ εὕρω διὰ σὲ τόπον καὶ τρόπον ἀναπαύσεώς σου, ὥστε νὰ ζήσῃς ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέρα εὐτυχισμένη;

Καὶ ἀφοῦ ἐτελείωσεν ὁ θερισμός, ἐκάθισεν ἡ Ροὺθ μὲ τὴν πενθεράν της ὑπηρετοῦσα καὶ ἀνακουφίζουσα αὐτήν. Εἶπε δὲ πρὸς αὐτὴν ἡ Νωεμίν, ἡ πενθερά της: «Κόρη μου, νὰ μὴ ζητήσω διὰ σὲ ἀνάπαυσιν καὶ ἀνακούφισιν, ὥστε νὰ ζήσῃς εἰς τὸ μέλλον εὐτυχισμένη;

Λοιπόν, δὲν ἠξεύρεις ὅτι ὁ Βοόζ, εἰς τὰς ὑπηρετρίας τοῦ ὁποίου ἔχεις προσκολληθῆ, εἶναι συγγενής μας; Ἰδού, ὅτι αὐτὸς λιχνίζει τὸ κριθάρι του εἰς τὸ ἁλῶνι κατὰ τὴν νύκτα αὐτήν.

Καὶ τώρα δὲν εἶναι στενὸς γνωστὸς καὶ συγγενής μας ὁ Βοόζ, μὲ τὰς ὑπηρετρίας τοῦ ὁποίου ἦσο, ὅταν συνέλεγες στάχυα; Ἰδοὺ αὐτὸς κατ’ αὐτὴν τὴν νύκτα λιχνίζει τὸ γεμᾶτον ἀπὸ τὰ κριθάρια του ἁλῶνι.

Σὺ νὰ λουσθῇς, νὰ ἀλειφθῇς μὲ ἀρωματικὸν ἔλαιον, νὰ φορέσῃς τὸ καλύτερόν σου φόρεμα καὶ νὰ μεταβῇς εἰς τὸ ἁλῶνι του. Πρόσεξε ὅμως νὰ μὴ σὲ γνωρίσῃ, ἕως ὅτου τελείωσῃ τὸ φαγητὸν καὶ τὸ ποτόν.

Σὺ δὲ θὰ λουσθῇς καὶ θὰ ἀλειφθῇς με εὐῶδες ἔλαιον καὶ θὰ περιβληθῇς τὰ καλά σου ἐνδύματα, καὶ θὰ ἀνέβης εἰς τὸ ἁλώνιον. Νὰ μὴ σὲ ἴδῃ καὶ νὰ μὴ σὲ ἀντιληφθῇ ὁ Βοόζ, μέχρις ὅτου τελειώσῃ οὗτος τὸ φαγητὸν καὶ τὸ ποτόν του.

Ὅταν δὲ θὰ μεταβῇ αὐτὸς νὰ κοιμηθῇ θὰ προσέξῃς τὸν τόπον, ὅπου θὰ κοιμᾶται. Θὰ πλησιάσῃς καὶ σὺ ἐκεῖ, θὰ ἀνασύρῃς τὸ σκέπασμα ἀπὸ τὰ πόδια του καὶ θὰ κοιμηθῇς ἐκεῖ. Αὐτὸς δὲ ὅταν ἐξυπνήσῃς, θὰ σοῦ πῇ, τί πρέπει νὰ κάμῃς».

Καὶ ἀκολούθως, ὅταν αὐτὸς κοιμηθῇ, θὰ παρατηρήσῃς καὶ θὰ μάθῃς τὸν τόπον, ὅπου κοιμᾶται, καὶ ἐκεῖ θὰ ἒλθῃς καὶ θὰ ἀνασηκώσῃς τὰ πλησίον τῶν ποδῶν του σκεπάσματα καὶ θὰ κοιμηθῇς. Καὶ αὐτός, ὅταν ἐξυπνήσῃ, θὰ σοῦ εἴπῃ ἐκεῖνα, ποὺ πρέπει να κάμῃς».

Ἡ Ρούθ ἀπήντησε πρὸς αὐτήν· «ὅλα ὅσα μοῦ εἶπες θὰ πράξω».

Εἶπε δὲ ἡ Ροὺθ πρὸς αὐτήν: «Ὅλα ὅσα θὰ μοῦ εἴπῃς, θὰ τὰ κάμω».

Κατέβηκε πράγματι εἰς τὸ ἁλώνι καὶ ἔκαμε ὅλα ὅσα τῆς εἶχε δώσει ἐντολὴν ἡ πενθερά της.

Καὶ κατέβη εἰς τὸ ἁλώνιον ἡ Ροὺθ καὶ ἔκαμεν ὅλα, ὅσα τῆς παρήγγειλεν ἡ πενθερά της.

Ὁ Βοὸζ ἔφαγεν, ἔπιεν, ηὐφράνθη ἡ καρδία του καὶ ἔπειτα ἦλθε νὰ κοιμηθῇ εἰς κάποιο ἄκρον τῆς θημωνιᾶς. Ἡ Ρούθ ἦλθεν ἐκεῖ κρυφίως, ἀνέσυρε τὸ σκέπασμα τῶν ποδῶν τοῦ Βοὸζ καὶ ἐκοιμήθη ἐκεῖ.

Καὶ ἔφαγεν ὁ Βοὸζ καὶ ἔπιε καὶ εὐφράνθη ἡ καρδία του πλήρης εὐγνωμοσύνης πρὸς τὸν πληθύναντα τὰ γεννήματα τῶν ἀγρῶν του Κύριον, καὶ ἦλθε νὰ κοιμηθη εἰς κάποιο ἄκρον τοῦ σωροῦ τῆς κριθῆς. Ἡ δὲ Ροὺθ ἦλθε κρυφίως καὶ χωρὶς νὰ τὴν ἀντιληφθῇ κανεὶς καὶ ἐσήκωσε τὰ πλησίον τῶν ποδῶν του σκεπάσματα, καὶ ἐκοιμήθη ἐκεῖ.

Κατὰ τὸ μεσονύκτιον ἐξύπνησεν ὁ Βοόζ, ἐξεπλάγη καὶ ἐταράχθη, διότι χωρὶς νὰ τὸ φαντάζεται, εἶδε μίαν γυναῖκα νὰ κοιμᾶται κοντὰ εἰς τὰ πόδια του.

Συνέβη δὲ κατὰ τὸ μεσονύκτιον, ὅταν ὁ Βοὸζ ἀφυπνίσθη, καὶ ἐξεπλάγη οὗτος καὶ ἐταράχθη, ἀπὸ τὸ ὅτι ἰδοὺ μία γυναῖκα ἐκοιμᾶτο πλησίον τῶν ποδῶν του.

Ὁ Βοὸζ τὴν ἠρώτησε· «ποία εἶσαι σύ;» Ἐκείνη εἶπεν· «ἐγὼ εἶμαι ἡ Ρούθ, ἡ δούλη σου. Σκέπασε τὴν δούλην σου μὲ τὸ ἄκρον τοῦ ἱματίου σου εἰς δεῖγμα τῆς προστασίας, τὴν ὁποίαν πρέπει νὰ τῆς προσφέρῃς, διότι εἶσαι συγγενής μου».

Εἶπε δὲ ὁ Βοόζ:«Ποία εἶσαι σύ, ποὺ τέτοια ὥρα εὐρέθης ἐδῶ;» Αὐτὴ δὲ εἶπεν: «Ἐγὼ εἶμαι ἡ Ρούθ, ἡ δούλη σου. Καὶ θὰ καταδεχθῇς νὰ ρίψῃς ἐπάνω εἰς ἐμὲ τὴν δούλην σου τὸ ἄκρον τοῦ ἐνδύματός σου καὶ νὰ μὲ σκεπάσῃς μὲ αὐτό, γινόμενος προστάτης μου, διότι σὺ εἶσαι συγγενής μου».

Ὁ Βοὸζ εἶπε πρὸς αὐτήν· «κόρη μου, ἂς εἶσαι εὐλογημένη ἀπὸ τὸν Κύριον καὶ Θεόν, διότι αὐτὴ ἡ στοργὴ καὶ ἡ καλωσύνη σου εἶναι μεγαλυτέρα ἀπὸ τὴν προηγουμένην, ποὺ ἔδειξες πρὸς τὴν πενθεράν σου, ἀφοῦ δὲν ἐξέλεξες νὰ ὑπανδρευθῇς νέους, εἴτε πτωχοὶ εἴτε πλούσιοι εἶναι αὐτοί.

Καὶ εἶπεν ὁ Βοόζ: «Εἴθε νὰ εἶσαι εὐλογημένη ἀπὸ Κύριον τὸν Θεόν, κόρη μου, διότι ἔδειξες ἀγαθωτέραν τὴν συμπάθειαν καὶ συμπεριφοράν σου κατὰ τὴν ἐσχάτην αὐτὴν περίπτωσιν παραπάνω ἀπὸ τὴν πρώτην, ὅτε διεκρίθης διὰ τὴν ἀφοσίωσίν σου εἰς τὴν πενθεράν σου· δὲν ἐπῆγες δηλαδὴ ὀπίσω ἀπὸ νέους, διὰ νὰ ὑπανδρευθῇς νεαρὸν ἄνδρα, εἴτε πτωχὸς εἴτε πλούσιος εἶναι αὐτός.

Καὶ τώρα, κόρη μου, μὴ φοβῆσαι· ὅλα ὅσα μοῦ εἶπες θὰ κάμω πρὸς χάριν σου, διότι ὅλος ὁ λαὸς τῆς πόλεώς μου αὐτῆς γνωρίζει ὅτι σὺ εἶσαι γυνὴ ἐνάρετος καὶ ἰσχυρᾶς θελήσεως.

Καὶ τώρα, κόρη μου, μὴ φοβᾶσαι· δὲν πρόκειται νὰ πράξω τίποτε, ὥστε νὰ ἐκτεθῇ ἡ ὑπόληψίς σου· τουναντιον ὅλα ὅσα θὰ μοῦ εἴπῃς, καὶ γάμον ἀκόμη ἂν μου ζητήσῃς, θὰ τὰ κάμω πρὸς χάριν σου. Διότι ὁλόκληρος ἡ φυλὴ τοῦ λαοῦ, ποὺ κατοικεῖ εἰς τὴν πόλιν αὐτήν, γνωρίζει ὅτι σὺ εἶσαι γυναῖκα ἐνάρετος, ὥστε νὰ πολιτεύεσαι κατὰ τὰς ἐπιταγὰς τοῦ καθήκοντος.

Λοιπόν, πράγματι, ἐγὼ εἶμαι συγγενής σου. Ὑπάρχει ὅμως ἐδῶ καὶ ἕνας ἄλλος, ὁ ὁποῖος εἶναι στενώτερος συγγενής σου ἀπὸ ἐμέ.

Καὶ τώρα ἐγὼ εἶμαι πράγματι καὶ ἀληθῶς συγγενὴς τοῦ πενθεροῦ σου· ὑπάρχει ὅμὼς ἄλλος συγγενὴς πλησιέστερος καὶ περισσότερον στενὸς ἀπὸ ἐμέ.

Κοιμήσου αὐτὴν τὴν νύκτα ἐδῶ καὶ αὔριον τὸ πρωῒ θὰ ἐρωτήσω αὐτὸν σχετικῶς· ἂν θελήσῃ ἐκεῖνος νὰ σὲ νυμφευθῇ, καλῶς. Ἂς σὲ πάρῃ σύζυγόν του. Ἐὰν ὅμως ἐκεῖνος δὲν θελήσῃ νὰ σὲ νυμφευθῇ, θὰ σὲ πάρω ἐγὼ σύζυγόν μου. Ζῶν ἐνώπιόν μας εἶναι ὁ Κύριος ποὺ μὲ ἀκούει. Κοιμήσου ἐδῶ ἕως τὸ πρωΐ».

Κοιμήσου ἐδῶ εἰς τὸ ὕπαιθρον κατὰ τὴν νύκτα καὶ θὰ γίνῃ τὸ πρωῒ τὸ ἑξῆς: Ἐὰν ὁ στενότερος αὐτὸς συγγενὴς σὲ κρατήσῃ κατὰ τὸ δικαίωμα τῆς συγγενείας, ἔχει καλῶς· ἂς σὲ κρατήσῃ αὐτὸς ὡς σύζυγον ἐὰν ὅμως δὲν θελήσῃ νὰ σὲ νυμφευθῇ ὡς στενότερος συγγενής, θὰ σὲ πάρω ἐγὼ σύζυγον συμφώνως πρὸς τὴν περὶ συγγενείας ἐντολὴν τοῦ νόμου· εἶναι ζωντανὸς ὁ Κύριος καὶ ἀκούει τὴν ὑπόσχεσιν ποὺ σοῦ δίδω. Κοιμήσου ἥσυχα ἕως τὸ πρωΐ».

Ἐκοιμήθη πράγματι ἡ Ρούθ κοντὰ εἰς τὰ πόδια τοῦ Βοὸζ ἕως τὸ πρωΐ. Πολὺ δὲ πρωῒ ἐξύπνησεν εἰς ὥραν, κατὰ τὴν ὁποίαν, λόγῳ τοῦ σκότους, δὲν ἠμποροῦσε νὰ ἀναγνωρίσῃ ὁ ἕνας ἄνθρωπος τὸν ἄλλον. Ἐξ ἄλλου δὲ καὶ ὁ Βοὸζ εἶπεν εἰς τοὺς περὶ αὐτόν· «προσέξατε, κανεὶς δὲν πρέπει νὰ μάθῃ ὅτι ἦλθεν αὐτὴ ἡ γυναίκα εἰς τὸ ἁλώνι».

Καὶ ἐκοιμήθη ἡ Ροὺθ πλησίον εἰς τὰ πόδια του ἕως τὸ πρωΐ. Αὕτη δὲ ἠγέρθη πολὺ πρωΐ, εἰς ὥραν ποὺ δὲν ἠμποροῦσεν ὁ ἄνθρωπος νὰ διακρίνῃ τὰ χαρακτηριστικὰ τοῦ πλησίον του, ὥστε νὰ γνωρίσῃ αὐτόν, ποῖος εἶναι. Καὶ εἶπεν ὁ Βοὸζ εἰς τοὺς ἀνθρώπούς του: «Νὰ μὴ γίνῃ γνωστόν, ὅτι ἀπόψε ἦλθε γυνὴ εἰς τὸ ἁλώνιον, διότι τὸ πρᾶγμα θὰ παρεξηγηθῇ».

Εἶπε δὲ ὁ Βοὸζ εἰς τὴν Ρούθ· «φέρε τὸ ἱμάτιον, ποὺ ἔχεις ρίξει ἐπάνω σου». Τὸ ἐπῆρεν ὁ Βοόζ, ἔβαλεν εἰς αὐτὸ ἓξ μέτρα κριθῆς καὶ τὸ ἐφόρτωσεν εἰς αὐτήν. Αὐτὸς δὲ εἰσῆλθεν εἰς τὴν πόλιν Βηθλεέμ.

Καὶ εἶπεν ὁ Βοὸζ εἰς αὐτήν: «Φέρε τὸν μανδύαν, τὸν ὁποῖον ἔχεις ἐπάνω σου»· καὶ τὸν ἐκράτησεν ὁ Βοὸζ μὲ τὰ χέρια του καὶ ἔρριψε μὲ τὸ μέτρον ἓξ μέτρα κριθῇς καὶ τὸν ἐφώρτωσεν ἐπάνω της. Καὶ ἔπειτα, ἀφοῦ ἔφυγεν ἡ Ρούθ, ἐμβῆκε καὶ αὐτὸς εἰς τὴν πόλιν.

Ἡ Ρούθ ἐπανῆλθεν πρὸς τὴν πενθεράν της, ἡ ὁποία καὶ τὴν ἠρώτησε· «κόρη μου, τί ἔκαμες;» Ἐκείνη δὲ διηγήθη εἰς αὐτὴν ὅλα ὅσα τῆς εἶπε καὶ ἔπραξεν ὁ Βοόζ.

Καὶ ἡ Ροὺθ ἐμβῆκε πρὸς συνάντησιν τῆς πενθερᾶς της. Αὐτὴ δὲ τῆς εἶπε: «Κόρη μου, ἦλθες;» Καὶ ἡ Ροὺθ εἶπεν εἰς αὐτὴν ὅλα ὅσα εἶχε κάμει δι’ αὐτὴν ὁ Βοόζ.

Προσέθεσε δὲ ἀκόμη· «αὐτὰ τὰ ἓξ μέτρα κριθῆς μοῦ τὰ ἔδωκεν ὁ Βοὸζ καὶ μοῦ εἶπε· Πάρε τα διὰ νὰ μὴν ἐπανέλθῃς εἰς τὴν πενθεράν σου μὲ ἀδειανὰ τὰ χέρια».

Καὶ εἶπεν εἰς τὴν Νωεμίν: «Τὰ ἓξ αὐτὰ μέτρα τῆς κριθῆς μου τὰ ἔδωκε μὲ τὴν δικαιολογίαν ποὺ μοῦ εἶπε: «Μὴ ἐπιστρέψῃς εἰς τὴν πενθεράν σου μὲ χεῖρας ἀδειανὰς καὶ χωρὶς νὰ τῆς πᾶς τίποτε».

Ἡ δὲ Νωεμὶν τῆς εἶπε· «κάθησε ἐδῶ, κόρη μου, μέχρις ὅτου μάθῃς, ποίαν ἔκβασιν θὰ λάβῃ αὐτὴ ἡ ὑπόθεσις. Διότι ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς δὲν θὰ ἡσυχάσῃ, μέχρις ὅτου φέρῃ εἰς πέρας τὸ ζήτημα αὐτό».

Αὐτὴ δὲ εἶπε: «Κάθησε, κόρη μου, ἥσυχη, ἕως ὅτου πληροφορηθῇς διὰ τῶν πραγμάτων, πῶς δὲν θὰ πέσῃ χαμένος καὶ ἀπραγματοποίητος λόγος ἀπὸ ἐκείνους ποὺ σοῦ εἶπεν ὁ Βοόζ. Διότι δὲν θὰ ἡσυχάσῃ ὁ ἄνθρωπος αὐτός, ἕως ὅτου λάβῃ τέλος ἐντὸς τῆς ἡμέρας ἡ ὑπόθεσις».

Ὁ Βοὸζ πράγματι ἐπῆγεν εἰς τὴν πύλην τῆς Βηθλεὲμ καὶ ἐκάθησεν ἐκεῖ. Καὶ ἰδού, διήρχετο ἀπὸ ἐκεῖ ὁ συγγενὴς τῆς Ρούθ, ποὺ εἶχε περισσότερα δικαιώματα γάμου μὲ αὐτήν. Τὸν ἐκάλεσεν ὁ Βοὸζ καὶ τοῦ εἶπε· «φίλε, γύρισε πρὸς τὰ ἐδῶ καὶ κάθησε». Ἐκεῖνος κατηυθύνθη πρὸς τὸν Βοὸζ καὶ ἐκάθησεν ἐκεῖ.

Καὶ ὁ Βοὸζ ἀνέβη εἰς τὴν πύλην τῆς Βηθλεὲμ καὶ ἐκάθισεν ἐκεῖ. Καὶ ἰδοὺ ὁ συγγενὴς ὁ στενότερος ἐπέρνα ἀπ’ ἐκεῖ, τὸν ὁποῖον ἐφώναξεν ὁ Βοὸζ καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ Βοόζ: «Στρίψε καὶ κάθισε ἐδῶ, κύριε». Καὶ ἔστριψε πρὸς τὰ ἐκεῖ καὶ ἐκάθισε.

Ἀμέσως ὁ Βοὸζ ἐκάλεσε δέκα ἀπὸ τοὺς γεροντοτέρους τῆς πόλεως καὶ τοὺς εἶπε· «καθήσατε καὶ σεῖς ἐδῶ». Ἐκεῖνοι ἐκάθησαν.

Καὶ προσεκάλεσεν ὁ Βοὸζ δέκα ἄνδρας ἀπὸ τοὺς προεστοὺς καὶ ἐξέχοντας τῆς πόλεως Βηθλεὲμ καὶ εἶπε: «Καθίσατε καὶ σεῖς ἐδῶ». Καὶ ἐκάθισαν.

Εἶπε δὲ ὁ Βοὸζ εἰς τὸν συγγενῆ τῆς Ρούθ· «τὸ μερίδιον τοῦ ἀγροῦ, τὸ ὁποῖον ἀνῆκεν εἰς τὸν συγγενῆ μας τὸν Ἐλιμέλεχ, ἔχει δοθῆ καὶ εὑρίσκεται εἰς τὴν κυριότητα τῆς Νωεμίν, ἡ ὁποία ἐπέστρεψεν ἀπὸ τοὺς ἀγροὺς τῆς Μωάβ. Αὐτὸ δὲ ἔχει ἐκτεθῆ πρὸς πώλησιν.

Καὶ εἶπεν ὁ Βοὸζ εἰς τὸν συγγενῆ: «Ὁ ἀγρὸς ποὺ ὡς μερίδιον κληρωθὲν εἰς αὐτὸν ἀνήκει εἰς τὸν συγγενῆ μας τὸν Ἐλιμέλεχ, καὶ ὁ ὁποῖος ἐδόθη εἰς τὴν Νωεμίν, ἡ ὁποία ἐπέστρεψεν ἀπὸ τοὺς ἀγροὺς Μωάβ, πρόκειται νὰ πωληθῇ.

Ἐσκέφθηκα λοιπὸν καὶ εἶπα· θὰ ἀνακοινώσω εἰς σὲ αὐτὸ τὸ ζήτημα προτείνων νὰ ἀγοράσῃς αὐτὸν τὸν ἀγρὸν ἐπὶ παρουσίᾳ τῶν δέκα τούτων μαρτύρων, ποὺ κάθονται κοντά μας καὶ ἐνώπιον τῶν ἄλλων πρεσβυτέρων τοῦ λαοῦ μου. Ἐὰν λοιπόν, ὡς στενώτερος συγγενὴς τοῦ Ἐλιμέλεχ, θέλῃς νὰ τὸ ἀγοράσῃς, ἀγόρασέ το. Εἰπέ το δὲ καὶ εἰς ἐμέ, διὰ νὰ γνωρίζω. Σοῦ προτείνω αὐτὰ διότι ἔπειτα ἀπὸ σὲ ἐγὼ εἶμαι ὁ στενώτερος συγγενὴς τοῦ Ἐλιμέλεχ». Ἐκεῖνος ἀπήντησεν· «ἐγὼ εἶμαι πράγματι ὁ στενώτερος συγγενὴς καὶ ἐγὼ θὰ ἀγοράσω τὸ τμῆμα αὐτὸ τοῦ ἀγροῦ».

Καὶ ἐγὼ εἶπα: Θὰ σοῦ καταστήσω ἀκουστὴν εἰς τὸ οὖς σου τὴν εἴδησιν αὐτὴν λέγοντας· λαβὲ ὡς ἰδιοκτησίαν σου καὶ δήλωσε τοῦτο ἔμπροσθεν τῶν προεστώτων τοῦ λαοῦ τῆς πόλεως Βηθλεέμ, εἰς τὸν ὁποῖον ἀνήκω καὶ ἐγώ. Ἐὰν ἀγοράζῃς τὸ κτῆμα ὡς συγγενὴς ἀναλαμβάνων καὶ τὰς ἄλλας συγγενικὰς ὑποχρεώσεις, ποὺ ἐπιβάλλει ὁ νόμος, ἀγόρασέ το. Ἐὰν ὅμως δὲν ἀγοράζῃς αὐτὸ μὲ τὰς βαρυνούσας αὐτὸ συγγενικὰς ὑποχρεώσεις, πληροφόρησέ με καὶ θὰ λάβω τοῦτον ἐπίσημον ἐνώπιόν τοῦ δικαστηρίου τούτου γνῶσιν· διότι δὲν ὑπάρχει ἐκτὸς σοῦ ἄλλος στενότερος συγγενὴς διὰ νὰ τὸ ἀγοράσῃ· καὶ ἐγὼ εἶμαι ὕστερα ἀπὸ σὲ στενὸς συγγενής». Αὐτὸς δὲ εἶπεν: «Ἐγὼ εἶμαι ὁ πλησιέστερος συγγενὴς καὶ θὰ ἐξαγοράσω ἐγὼ τὸ κτῆμα»,

Ὁ Βοὸζ προσέθεσε· «τὴν ἡμέραν ὅμως, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἀγοράσῃς τὸν ἀγρὸν ἀπὸ τὴν Νωεμὶν καὶ ἀπὸ τὴν Ροὺθ τὴν Μωαβίτιδα, σύζυγον τοῦ ἀποθανόντος υἱοῦ τοῦ Ἐλιμέλεχ, εἶσαι ὑποχρεωμένος νὰ λάβῃς καὶ ὡς σύζυγον τὴν Ρούθ, ὥστε νὰ ἀναδείξῃς κληρονόμους τοῦ ἀποθανόντος καὶ νὰ ἀναζήσῃ τὸ ὄνομά του εἰς τὴν κληρονομίαν».

Καὶ εἶπεν ὁ Βοόζ: «Κατὰ τὴν ἡμέραν, κατὰ τὴν ὁποίαν πρόκειται νὰ λάβῃς ὡς κτῆμα τὸν ἀγρὸν ἀπὸ τὴν χεῖρα τῆς Νωεμὶν καὶ ἀπὸ τὴν Ροὺθ τὴν Μωαβίτισσαν, τὴν γυναῖκα τοῦ ἀποθαμένου, πρέπει καὶ αὐτὴν νὰ τὴν ἀποκτήσῃς γυναῖκα, ὥστε νὰ ἀναστήσῃς τὸ ὄνομα τοῦ ἀποθαμένου ἐπὶ τῆς κληρονομίας του διὰ τοῦ τέκνου, τὸ ὁποῖον θὰ ἀποκτήσης δι’ αὐτῆς καὶ τὸ ὁποῖον θὰ φέρῃ τὸ ὄνομα τοῦ ἀαθᾳνόντος».

Ὁ στενὸς ἐκεῖνος συγγενὴς εἶπε τότε· «δὲν θὰ ἠμπορέσω ἐγὼ νὰ ἀγοράσω διὰ λογαριασμόν μου τὸν ἀγρόν, μήπως τυχὸν καὶ φθείρω τὴν ἰδικήν μου κληρονομίαν. Ἀγόρασε σὺ αὐτήν μου τὴν κληρονομίαν, διότι ἐγὼ δὲν θέλω καὶ δὲν θὰ ἠμπορέσω ὑπὸ τοιούτους ὄρους νὰ τὴν ἐξαγοράσω».

Καὶ εἶπεν ὁ συγγενής: «Δὲν θὰ ἠμπορέσω νὰ ἐξαγοράσω διὰ λογαριασμόν μου τὸ κτῆμα μὲ τὴν ὑποχρέωσιν αὐτὴν τῆς συγγενείας, διὰ νὰ μὴ σβήσω καὶ καταστρέφω τοὺς ἰδικούς μου κληρονόμους. Ἑξαγόρασε σὺ διὰ λογαριασμόν σου τὸ δικαίωμά μου τοῦτο ἐπὶ τῆς συγγενικῆς κληρονομίας, διότι ἐγὼ δὲν θὰ ἠμπορέσω νὰ τὸ ἑξαγοράσω».

Ὁ δὲ νομικὸς ὄρος, ἡ νομικὴ πρᾶξις, μεταξὺ τῶν Ἰσραηλιτῶν διὰ τὴν μεταβίβασιν κυριότητος εἰς περίπτωσιν ἀγορὰς ἢ ἀνταλλαγῆς, ὥστε νὰ εἶναι ἔγκυρος ἡ συμφωνία, ἦτο ὁ ἐξῆς: Ἐκεῖνος, ποὺ μετεβίβαζε τὴν κυριότητα τοῦ κτήματος, ἔλυε καὶ ἀφαιροῦσε τὸ ὑπόδημά του καὶ ἔδιδεν αὐτὸ εἰς ἐκεῖνον, εἰς τὸν ὁποῖον περιήρχοντο πλέον τὰ δικαιώματα κτήσεως. Αὐτὸ τὸ σύμβολον ἦτο ἐπίσημος μαρτυρία τῆς γενομένης πράξεως.

Καὶ τοῦτο ἴσχυε κατὰ παλαιὰν συνήθειαν μεταξὺ τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ ἐν σχέσει πρὸς τὸ δικαίωμα, ὅπερ ἐκ τῆς συγγενείας προέκυπτεν εἰς κτῆμα τι καὶ ἐν σχέσει πρὸς τὴν ἀνταλλαγὴν τῶν κτητόρων τοῦ κτήματος, ἤρκει δὲ τοῦτο, ἵνα σταθῇ καὶ λάβῃ κῦρος πᾶσα διὰ λόγου συμφωνία· ἔλυε δηλαδὴ ὁ ἄνθρωπος, ποὺ παρῃτεῖτο τοῦ δικαιώματός του, τὸ ὑπόδημά του καὶ τὸ ἔδιδεν εἰς τὸν πλησίον τουῦ, ποὺ ἐξηγόραζε τὸ ἐκ τῆς συγγενείας κτῆμα μετὰ τῶν ὑποχρεώσεων, τὰς ὁποίας ἡ συγγένεια τοῦ ἐπέβαλλε. Καὶ ἡ συμβολικὴ αὐτὴ πράξις ἦτο ἐπίσημος μαρτυρία περὶ τῆς παραχωρήσεως καὶ μεταβιβάσεως, ἔχουσα κῦρος μεταξὺ τῶν Ἰσραηλιτῶν.

Ὁ ἔχων, λοιπόν, τὰ πρῶτα δικαιώματα τῆς ἀγορᾶς εἶπεν εἰς τὸν Βοόζ· «ἀγόρασε σὺ διὰ λογαριασμόν σου τὸ κτῆμα τοῦτο». Ἔλυσε δὲ ἀμέσως τὸ ὑπόδημά του καὶ τὸ παρέδωσεν εἰς τὸν Βοόζ.

Καὶ εἶπεν ὁ συγγενὴς ὁ στενότερος εἰς τὸν Βοόζ: «Ἐξαγόρασε σὺ διὰ λογαριασμόν σου τὸ κτῆμα, ἐπὶ τοῦ ὁποίου λόγω τῆς συγγενείας ἔχω δικαιώματα καὶ ὑποχρεώσεις ἐγώ». Καὶ ἔλυσε τὸ ὑπόδημά του καὶ τὸ ἔδωκεν εἰς αὐτόν.

Εἶπε τότε ὁ Βοὸζ εἰς τοὺς γεροντοτέρους καὶ εἰς ὅλους ὅσοι ἔτυχε νὰ εὐρεθοῦν ἐκεῖ· «ὅλοι σεῖς εἶσθε σήμερα μάρτυρες ὅτι ἐγὼ ἀγοράζω ἀπὸ τὰ χέρια τῆς Νωεμὶν ὅλα ὅσα ἀνήκουν εἰς τὸν Ἐλιμέλεχ, ἐπομένως καὶ ὅλα ὅσα ἀνῆκον εἰς τοὺς δύο υἱούς του τὸν Χελαιὼν καὶ Μααλών.

Καὶ εἶπεν ὁ Βοὸζ πρὸς τοὺς προεστοὺς καὶ εἰς ὅλον τὸν λαόν, ὁ ὁποῖος εἶχεν ἒν τῷ μεταξὺ συναχθῇ: «Σεῖς εἶσθε σήμερον μάρτυρες, ὅτι ἔγινα κύριος εἰς ὅλα ὅσα ἀνήκουν εἰς τὸν Ἐλιμέλεχ, καὶ εἰς ὅλα ὅσα ὑπάρχουν εἰς τὸν Χελαιὼν καὶ τὸν Μααλών, ἑξαγοράσας αὐτὰ ἀπὸ τὴν χεῖρα τῆς Νωεμίν.

Ἐπὶ πλέον λαμβάνω ὡς σύζυγόν μου τὴν Ρούθ, τὴν Μωαβίτιδα, σύζυγον τοῦ ἀποθανόντος Μααλών, διὰ νὰ ἀναζήσῃ τὸ ὄνομα τοῦ ἀποθανόντος ἐπὶ τῆς κληρονομίας του. Ἔτσι δὲ δὲν θὰ χαθῇ τὸ ὄνομά του μεταξὺ τῶν συγγενῶν του καὶ τῆς φυλῆς τοῦ λαοῦ του. Σεῖς εἶσθε σήμερον μάρτυρες».

Καὶ ὡσαύτως τὴν Ρούθ, ποὺ εἶναι Μωαβίτισσα καὶ ὑπῆρξε γυναῖκα τοῦ Μααλών, τὴν ἀποκτῶ σύζυγόν μου διὰ να ἀναστήσω τὸ ὄνομα τοῦ ἀποθαμένου ἐπὶ τῆς κληρονομίας τοῦυ· καὶ οὕτω διὰ τοῦ τέκνου, ποὺ θὰ γεννηθῇ ἐκ τῆς Ροὺθ καὶ θὰ εἶναι κληρονόμος τοῦ Μααλών, δὲν θὰ χαθῇ καὶ δὲν θὰ ἑξαλειφθῇ τὸ ὄνομα τοῦ ἀποθαμένου ἀπὸ τοὺς ἀδελφούς του καὶ ἀπὸ τὴν φυλὴν τοῦ λαοῦ του. Μάρτυρες τῶν ὑποσχέσεών μου αὐτῶν καὶ τῶν ὑποχρεώσεων, τὰς ὁποίας ἀναλαμβάνω, εἶσθε σεῖς σήμερον».

Ὅλος ὁ λαὸς ποὺ εὑρίσκετο εἰς τὴν πύλην, ἀπήντησαν· «ναί, εἴμεθα μάρτυρες». Οἱ δὲ πρεσβύτεροι προσέθεσαν· «εἴθε ὁ Κύριος νὰ ἀξιώσῃ τὴν γυναῖκα σου, ἡ ὁποία σήμερον εἰσέρχεται εἰς τὸν οἶκον σου, νὰ ὁμοιάσῃ μὲ τὴν Ραχὴλ καὶ τὴν Λείαν, αἱ ὁποῖαι μὲ τὰ γεννηθέντα ἀπὸ αὐτὰς τέκνα ἐδημιούργησαν τὸ μεγάλο ἔθνος τοῦ Ἰσραὴλ καὶ ἀπέκτησαν τιμὴν καὶ δύναμιν εἰς τὴν Ἐφραθὰ καὶ ὄνομα εἰς τὴν Βηθλεέμ.

Καὶ εἶπαν ὅλος ὁ λαός, ποὺ εἶχε συναχθῇ εἰς τὴν πύλην: «Εἴμεθα μάρτυρες τῶν βεβαιώσεών σου». Καὶ οἱ προεστοὶ εἶπαν: «Εἴθε ὁ Κύριος νὰ καταστήσῃ τὴν γυναῖκα σου, ποὺ ἐμβαίνει εἰς τὸ σπίτι σου, σὰν τὴν Ραχὴλ καὶ τὴν Λείαν, αἱ ὁποῖαι διὰ τῶν τέκνων ποὺ ἐγέννησαν ἔκτισαν τὴν οἰκογένειαν τοῦ Ἰσραὴλ καὶ ἐποίησαν γένος ἰσχυρὸν καὶ δυνατὸν ἐν τῇ Ἐφραθᾷ καὶ θὰ εἶναι ἑξακουστὸν τὸ ὄνομά των ἐν τῇ Βηθλεέμ.

Εὐχόμεθα ἐπίσης νὰ ἀναδειχθῇ ἡ οἰκογένειά σου ὡσὰν τὴν οἰκογένειαν τοῦ Φαρές, τὸν ὁποῖον ἐγέννησεν ἡ Θάμαρ διὰ τοῦ Ἰούδα, νὰ ἀναδειχθῇ διὰ τοῦ ἀπογόνου, τὸν ὁποῖον θὰ δώσῃ εἰς σὲ αὐτὴ ἡ δούλη σου, ἡ Ρούθ».

Καὶ εἴθε νὰ γίνῃ ὁ οἶκος σου πολυπληθὴς σὰν τὸν οἶκον τοῦ προπάτορος μας Φαρές, τὸν ὁποῖον ἐγέννησεν εἰς τὸν Ἰούδαν ἡ Θάμαρ, ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους, τοὺς ὁποίους θὰ σοῦ δώσῃ ὁ Κύριος ἀπὸ τὴν νέαν αὐτήν».

Ἐνυμφεύθη λοιπὸν ὁ Βοὸζ τὴν Ρούθ, ἔλαβεν αὐτὴν ὡς σύζυγόν του καὶ ἦλθεν εἰς συνάφειαν μὲ αὐτήν. Ὁ δὲ Κύριος τὴν ηὐλόγησεν, ὥστε νὰ συλλάβῃ καὶ νὰ γεννῆσῃ υἱόν.

Καὶ ἔλαβεν ὁ Βοὸζ εἰς τὴν οἰκίαν του τὴν Ροὺθ καὶ ἔγινε σύζυγός του καὶ συνῆλθε μετ’ αὐτῆς καὶ ἔδωκεν εἰς αὐτὴν ὁ Κύριος ἐγκυμοσύνην καὶ ἐγέννησεν υἱόν.

Αἱ δὲ γυναῖκες τῆς Βηθλεὲμ ἔλεγαν μὲ συγκίνησιν εἰς τὴν Νωεμίν· «ἂς εἶναι δοξασμένος ὁ Κύριος, ὁ ὁποῖος δὲν σὲ ἀφῆκε σήμερον χωρὶς στενὸν συγγενῆ σου καὶ ἔτσι θὰ συνεχισθῇ καὶ θὰ δοξασθῇ τὸ ὄνομά σου μεταξὺ τῶν Ἰσραηλιτῶν.

Καὶ εἶπαν αἱ γυναῖκες πρὸς τὴν Νωεμὶν εὐχαριστημέναι καὶ αὐταὶ διὰ τὴν χαράν της: «Ἂς εἶναι δοξασμένος ὁ Κύριος, ὁ ὁποῖος σήμερον δὲν ἐπέτρεψε νὰ στερηθῇς τὸν συγγενῆ σου, ποὺ ἐξηγόρασε τὴν κληρονομίαν τοῦ πεθαμένου παιδιοῦ σου καὶ ηὐδόκησε νὰ μὴ σβησθῇ, ἀλλὰ νὰ καλῆται τὸ ὄνομα τοῦ υἱοῦ σου ἐν μέσῳ τῶν Ἰσραηλιτῶν.

Θὰ ἀνακουφίσῃ δὲ τὴν ψυχήν σου, θὰ εἶναι τροφὴ καὶ στήριγμα εἰς τὰ γηρατεῖα σου, διότι ἡ νύμφη σου, ἡ ὁποία τόσον πολὺ σὲ ἠγάπησεν, ἐγέννησεν αὐτὸν τὸν υἱόν, καὶ ἡ ὁποία διὰ τοῦτο ἀξίζει περισσότερον ἀπὸ ἑπτὰ υἱούς».

Καὶ θὰ εἶναι διὰ σὲ τὸ παιδίον, ποὺ ἐγεννήθη, παρηγορία καὶ ἀνακούφισις τῆς ψυχῆς σου καὶ διὰ νὰ σὲ διατρέφῃ εἰς τὰ προχωρημένα γηρατεῖα σου, διότι ἐγέννησεν αὐτὸν ἡ νύμφη, ποὺ σὲ ἠγάπησε καὶ ἡ ὁποία εἶναι διὰ σὲ πολὺ καλλίτερα ἀπὸ πολλοὺς υἱούς».

Ἐπῆρεν ἡ Νωεμὶν τὸ παιδὶ τῆς Ρούθ, τὸ ἔθεσεν εἰς τὴν ἀγκάλην της καὶ ἀνέλαβεν αὐτὴ νὰ τὸ ἀναθρέψῃ.

Καὶ ἐπῆρεν ἡ Νωεμὶν τὸ παιδίον εἰς τὰ χέρια καὶ τὸ ἔβαλεν εἰς τὸν κόλπον της ἐκδηλώνουσα τὴν ἀγάπην της πρὸς αὐτὸ καὶ ἔγινε τροφὸς καὶ παραμάννα του.

Αἱ γειτόνισσαι ἔδωσαν εἰς αὐτὸ ὄνομα λέγουσαι· «ἐγεννήθη παιδὶ εἰς τὴν Νωεμίν». Ὠνόμασαν αὐτὸ Ὠβήδ. Αὐτὸς εἶναι ὁ πατὴρ τοῦ Ἰεσσαί, πατρὸς τοῦ Δαυΐδ.

Καὶ μὲ τὴν ἄδειαν τοῦ Βοὸζ ἔβαλαν τὸ ὄνομά του αἱ γειτόνισσαι, λέγουσαι γεμᾶται χαράν: «Ἐγεννήθη υἱὸς εἰς τὴν Νωεμίν». Καὶ ἐκάλεσαν τὸ ὄνομά του Ὠβήδ. Αὐτὸς εἶναι πατὴρ τοῦ Ἰεσσαί, ὁ ὁποῖος πάλιν ὑπῆρξε πατὴρ τοῦ Δαβίδ.

Αὐτοὶ δὲ εἶναι οἱ ἀπόγονοι τοῦ Φαρές· ὁ Φαρὲς ἐγέννησε τὸν Ἐσρώμ,

Καὶ αὐταί, ποὺ ἀπαριθμοῦνται κατωτέρω, εἶναι αἱ γενεαὶ τοῦ Φαρές· ὁ Φαρὲς ἐγέννησε τὸν Ἐσρώμ.

ὁ Ἐσρὼμ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀράν, ὁ Ἀρὰν ἐγέννησε τὸν Ἀμιναδάβ,

Ὁ Ἐσρὼμ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀράν· καὶ ὁ Ἀρὰν ἐγέννησε τὸν Ἀμιναδάβ.

Ὁ Ἀμιναδάβ ἐγέννησε τὸν Ναασών, ὁ Ναασὼν ἐγέννησε τὸν Σαλμὰν

Καὶ ὁ Ἀμιναδὰβ ἐγέννησε τὸν Ναασσών, καὶ ὁ Ναασσὼν ἐγέννησε τὸν Σαλμών.

ὁ Σαλμὰν ἐγέννησε τὸν Βοόζ, ὁ Βοὸζ ἐγέννησε τὸν Ὠβήδ,

Καὶ ὁ Σαλμὼν ἐγέννησε τὸν Βοόζ· καὶ ὁ Βοὸζ ἐγέννησε τὸν Ὠβήδ.

ὁ Ὠδὴδ ἐγέννησε τὸν Ἰεσσαὶ καὶ ὁ Ἰεσσαὶ ἐγέννησε τὸν Δαυΐδ.

Καὶ ὁ Ὠβὴδ ἐγέννησε τὸν Ἰεσσαὶ καὶ ὁ Ἰεσσαὶ ἐγέννησε τὸν Δαβίδ.