Πέτρου Α'

Ἐγὼ ὁ Πέτρος, ἀπόστολος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἀπευθύνομαι πρὸς τοὺς ἐκλεκτοὺς διασκορπισμένους προσωρινοὺς κατοίκους τοῦ Πόντου, τῆς Γαλατίας, τῆς Καππαδοκίας, τῆς Ἀσίας καὶ τῆς Βιθυνίας.

Πέτρος, ἀπόστολος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, γράφω τὴν ἐπιστολὴν ταύτην πρὸς τοὺς ἐκλεκτοὺς τοῦ Θεοῦ, ποὺ ἔχουν ἀληθινὴν πατρίδα τὸν οὐρανὸν καὶ τώρα εἶναι προσωρινοὶ κάτοικοι τῆς γῆς σκορπισμένοι εἰς τὰς χώρας Πόντου, Γαλατίας, Καππαδοκίας, Ἀσίας καὶ Βιθυνίας.

Ὁ Πέτρος, ἀπόστολος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, εἰς σᾶς τοὺς ἐκλεκτοὺς τοῦ Θεοῦ, οἱ ὁποῖοι εἶσθε τώρα προσωρινοὶ κάτοικοι, διασκορπισμένοι εἰς τὰς χώρας τοῦ Πόντου, τῆς Γαλατίας, τῆς Καππαδοκίας, τῆς Ἀσίας καὶ τῆς Βιθυνίας,

Εἶσθε ἐκλεκτοί, διότι συμφώνως πρὸς τὴν πρωτοβουλία τοῦ Θεοῦ Πατρὸς τὸ Πνεῦμα σᾶς ξεχώρισε ἀπὸ τὸν κόσμο, γιὰ νὰ ὑπακούετε στὸν Ἰησοῦ Χριστὸ καὶ νὰ καθαρίζεσθε μὲ τὸ αἷμα του. Ἡ χάρι καὶ ἡ εὐλογία εἴθε νὰ πληθύνωνται σὲ σᾶς.

Καὶ ἐγίνατε ἐκλεκτοὶ σύμφωνα μὲ τὴν πρόγνωσιν τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς μὲ τὸν ἁγιασμόν, τὸν ὁποῖον σᾶς μετέδωκε τὸ Πνεῦμα, διὰ νὰ ὑποταχθῆτε εἰς τὸν Ἰησοῦν Χριστὸν καὶ ἀπολαύσετε τὰς χάριτας καὶ τοὺς καρπούς, ποὺ ἐπήγασαν ἀπὸ τὸν σταυρικὸν θάνατόν του· εἴθε νὰ πληθύνουν καὶ νὰ πλεονάσουν εἰς σᾶς ἡ χάρις καὶ ἡ εἰρήνη.

καὶ ἔχετε γίνει ἐκλεκτοί, σύμφωνα μὲ τὴν ἀγαθὴν πρόγνωσιν τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός, μὲ τὸν ἁγιασμόν, ποὺ χαρίζει τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, διὰ νὰ ὑπακούσετε εἰς τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου καὶ λάβετε τὴν ἀπολύτρωσιν, ποὺ ἐπήγασεν ἀπὸ τὸ χυθὲν αἷμα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, εὔχομαι ἡ χάρις καὶ ἡ εἰρήνη νὰ αὐξάνῃ καὶ νὰ πληθύνεται εἰς σᾶς.

Εὐλογημένος (δοξασμένος) νὰ εἶναι ὁ Θεὸς καὶ Πατέρας τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος λόγῳ τῆς πολλῆς του εὐσπλαχνίας μᾶς ἀναγέννησε μὲ τὴν ἀνάστασι τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐκ νεκρῶν γιὰ ἀγαθὰ αἰώνια ποὺ ἐλπίζουμε,

Εἶναι ἄξιος δοξολογίας ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος σύμφωνα πρὸς τὸ πολὺ ἔλεός του καὶ τὴν εὐσπλαγχνίαν του μᾶς ξαναγέννησε διὰ νὰ μᾶς χαρίσῃ ἐλπίδα ἀγαθῶν αἰωνίων. Καὶ ἔκαμε τὴν ἐλπίδα μας αὐτὴν ζωντανὴν διὰ τῆς ἀναστάσεως τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ βεβαίαν ἐγγύησιν, ὅτι ἡ ἐλπίς μας δὲν θὰ διαψευσθῇ, ἀλλὰ θ’ ἀναστηθῶμεν καὶ ἡμεῖς.

Ἂς εἶναι εὐλογημένος καὶ δοξασμένος ὁ Θεὸς καὶ Πατὴρ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος σύμφωνα μὲ τὸ πολὺ αὐτοῦ ἔλεος καὶ τὴν ἄπειρον εὐσπλαγχνίαν του μᾶς ἔχει ἀναγεννήσει πνευματικῶς, ὥστε μὲ ζωντανὴν καὶ ἀδιάψευστον ἐλπίδα νὰ ἀποβλέπωμεν εἰς τὰ αἰώνια ἀγαθὰ διὰ τῆς ἀναστάσεως ἐκ νεκρῶν τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἡ ὁποία ἀποτελεῖ βεβαίωσιν καὶ ἀπόδειξιν καὶ τῆς ἰδικῆς μας ἀναστάσεως.

γιὰ κληρονομία ἄφθαρτη καὶ ἀκατάστρεπτη καὶ ἀμάραντη, φυλαγμένη στοὺς οὐρανοὺς γιὰ σᾶς,

Ἡ ζωντανὴ δὲ αὕτη ἐλπὶς ὑπόσχεται κληρονομίαν, ποὺ δὲν φθείρεται καὶ δὲν μολύνεται, οὔτε μαραίνεται, ἀλλ’ ἔχει φυλαχθῆ εἰς τοὺς οὐρανοὺς διὰ σᾶς.

Αὐτὴ δὲ ἡ ἐλπὶς ἀναφέρεται εἰς κληρονομίαν ἄφθαρτον καὶ ἀμόλυντον καὶ ἀμάραντον, ἡ ὁποία ἔχει φυλαχθῇ διὰ σᾶς εἰς τοὺς οὐρανούς. (Καὶ εἶναι ἡ κληρονομία αὐτή, ἡ αἰωνία καὶ μακαρία καὶ ἔνδοξος βασιλεία τῶν οὐρανῶν)·

οἱ ὁποῖοι μὲ τὴ δύναμι τοῦ Θεοῦ λόγῳ τῆς πίστεως διαφυλάττεσθε γιὰ σωτηρία ἕτοιμη νὰ φανερωθῇ τὸν ἔσχατο καιρό (τὸν καιρὸ τῆς δευτέρας παρουσίας).

Καὶ καταδιώκεσθε μὲν τώρα ἀπὸ τοὺς ἐχθροὺς τῆς πίστεως, δὲν θὰ πάθετε ὅμως τίποτε ἀπὸ τὰς ἐπιβουλάς των. Διότι διαφυλάττεσθε ἐν ἀσφαλείᾳ μὲ τὴν δύναμιν τοῦ Θεοῦ διὰ τῆς πίστεως καὶ πεποιθήσεως, τὴν ὁποίαν ἔχετε εἰς τὸν Θεόν. Διαφυλάττεσθε δὲ διὰ τὴν σωτηρίαν, ἡ ὁποία εἶναι ἕτοιμος νὰ ἀποκαλυφθῇ κατὰ τὸν ἔσχατον καιρὸν τῆς δευτέρας παρουσίας.

διὰ σᾶς, οἱ ὁποῖοι φρουρεῖσθε καὶ μένετε ἀσφαλεῖς μὲ τὴν δύναμιν τοῦ Θεοῦ, διὰ τῆς θερμῆς καὶ ἐνεργοῦ πίστεως πρὸς αὐτόν, ὥστε νὰ ἀποκτήσετε τὴν σωτηρίαν, ποὺ εἶναι ἑτοίμη νὰ ἀποκαλυφθῇ εἰς ὅλην της τὴν δόξαν κατὰ τὸν ἔσχατον καιρὸν τῆς Δευτέρας Παρουσίας.

Γι’ αὐτὸ αἰσθάνεσθε ἀγαλλίασι, ἔστω καὶ ἂν τώρα, ἐὰν εἶναι ἀνάγκη, λυπηθῆτε γιὰ λίγο ἐξ αἰτίας διαφόρων δοκιμασιῶν,

Δι’ αὐτὸ καὶ χαίρετε ἐν μέσῳ τῶν θλίψεων, ἔστω καὶ ἂν λυπηθῆτε τώρα ἐπ’ ὀλίγον μὲ διαφόρους καὶ ποικίλους πειρασμοὺς καὶ δοκιμασίας, ἐὰν χρειασθῇ νὰ ὑποστῆτε αὐτὰ διὰ τὸν καταρτισμόν σας.

Δι’ αὐτὸ καὶ πρέπει νὰ χαίρετε πάντοτε, ἔστω καὶ ἂν παραστῇ ἀνάγκη, διὰ τὸν καταρτισμὸν καὶ τὴν πρόοδόν σας εἰς τὴν ἀρετήν, νὰ λυπηθῆτε τώρα ὀλίγον μὲ τοὺς διαφόρους πειρασμοὺς καὶ τὰς ποικίλας θλίψεις.

ὥστε ἡ δοκιμασμένη πίστι σας, πολυτιμότερη ἀπὸ τὸ παροδικῆς σημασίας χρυσάφι, ποὺ ἐπίσης δοκιμάζεται μὲ φωτιά, νὰ βρεθῇ ἀξία γιὰ ἔπαινο καὶ τιμὴ καὶ δόξα κατὰ τὴ φανέρωσι τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Θὰ λυπηθῆτε δὲ ἐπ’ ὀλίγον, διὰ νὰ γίνῃ ἡ διὰ τῶν θλίψεων καὶ τῶν πειρασμῶν τούτων δοκιμασθεῖσα πίστις σας πολυτιμοτέρα ἀπὸ τὸν χρυσόν, ποὺ φθείρεται, ἔστω καὶ ἂν ἔγινεν οὗτος μέσα στὴ φωτιὰ ἁγνὸς καὶ καθαρός, καὶ διὰ νὰ εὑρεθῇ ἡ πίστις σας αὕτη πρὸς ἔπαινόν σας καὶ τιμὴν καὶ δόξαν κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς Κρίσεως, ὅταν θὰ φανερωθῇ ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς ὡς ἔνδοξος Κριτής.

Αἱ θλίψεις ἄλλωστε αὐταὶ σκοπὸν ἔχουν νὰ κάμουν δόκιμον καὶ λαμπροτέραν τὴν πίστιν σας, πολυτιμοτέραν ἀπὸ τὸν φθαρτὸν χρυσόν, ὁ ὁποῖος μὲ τὴν φωτιὰν καθαρίζεται ἀπὸ τὶς σκουριὲς καὶ λαμπικαρίζεται. Καὶ νὰ εὑρεθῇ ἔτσι ἡ πίστις σας πρὸς ἔπαινον καὶ πρὸς τιμὴν καὶ δόξαν σας, ὅταν θὰ ἀποκαλυφθῇ μὲ ὅλην του τὴν δόξαν ὁ Χριστός, κατὰ τὴν Δευτέραν Παρουσίαν.

Αὐτόν, καίτοι δὲν γνωρίζετε κατ’ ὄψιν, ὅμως ἀγαπᾶτε. Καίτοι δὲν βλέπετε αὐτόν, ἐπειδὴ ὅμως πιστεύετε, ἀγάλλεσθε μὲ χαρὰ ἀνέκφραστη καὶ τιμημένη (ὄχι σὰν τὴν ἄτιμη καὶ αἰσχρὴ χαρά),

Τὸν Χριστὸν δὲ αὐτόν, καίτοι δὲν γνωρίζετε προσωπικῶς καὶ δὲν τὸν εἴδατε, ὅταν ἔζη ὡς ἄνθρωπος εἰς τὸν κόσμον αὐτόν, ὅμως τὸν ἀγαπᾶτε. Ἐπειδὴ δέ, καίτοι δὲν τὸν βλέπετε τώρα μὲ τὰ μάτια τοῦ σώματος, πιστεύετε ὅμως εἰς αὐτόν, διὰ τὴν πίστιν σας αὐτὴν θὰ ἀνταμειφθῆτε καὶ θὰ ἀγαλλιᾶσθε εἰς τὸ μέλλον ἀπολαμβάνοντες χαράν, ποὺ δὲν δύναται στόμα ἀνθρώπου νὰ περιγράψῃ καὶ ἡ ὁποία εἶναι γεμάτη ἀπὸ δόξαν.

Τὸν Χριστόν, καίτοι δὲν τὸν ἐγνωρίσατε καὶ δὲν τὸν εἴδατε προσωπικῶς, ὅμως τὸν ἀγαπᾶτε. Ἐπειδὴ δὲ πιστεύετε εἰς αὐτόν, καίτοι δὲν τὸν βλέπετε τώρα μὲ τὰ μάτια τοῦ σώματος, δοκιμάζετε ἀγαλλίασιν, ἔνδοξον καὶ ἀπερίγραπτον χαράν, τὴν ὁποίαν στόμα ἀνθρώπου δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἐκφράσῃ.

ἀπολαμβάνοντας (ἀπὸ τώρα) τὸ ἀποτέλεσμα τῆς πίστεώς σας, τὴ σωτηρία τῶν ψυχῶν.

Καὶ θὰ ἀπολαμβάνετε τὴν δοξασμένην αὐτὴν χαράν, διότι θὰ λάβετε ὑπὸ τὴν ἀσφαλῆ κατοχήν σας ἐκεῖνο, εἰς τὸ ὁποῖον καταλήγει καὶ τελειώνει ἡ πίστις, δηλαδὴ τὴν σωτηρίαν τῶν ψυχῶν σας.

Βέβαιοι ἀπολύτως, ὅτι θὰ κερδήσετε τὸν σκοπὸν καὶ τὴν κατάληξιν τῆς πίστεώς σας, δηλαδὴ τὴν σωτηρίαν τῶν ψυχῶν σας.

Γι’ αὐτὴ τὴ σωτηρία μὲ πολὺ πόθο ζήτησαν νὰ μάθουν καὶ ἐρευνοῦσαν οἱ προφῆτες, ποὺ προφήτευσαν γιὰ τὴ χάρι ποὺ σᾶς δόθηκε.

Περὶ τῆς σωτηρίας δὲ αὐτῆς, τὴν ὁποίαν ἐπιτυγχάνομεν διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, μὲ πόθον πολὺν ἐζήτησαν νὰ μάθουν καὶ ἐξήτασαν οἱ προφῆται, οἱ ὁποῖοι ἐπροφήτευσαν περὶ τῆς χάριτος, ποὺ θὰ ἐδιδετο εἰς σᾶς.

Περὶ τῆς σωτηρίας αὐτῆς μὲ πολὺν ζῆλον καὶ ἐνδιαφέρον ἐζήτησαν νὰ μάθουν καὶ ἠρεύνησαν οἱ προφῆται, οἱ ὁποῖοι εἶχαν προφητεύσει περὶ τῆς χάριτος καὶ τῆς δωρεάς, ποὺ θὰ ἐδίδετο εἰς σᾶς.

Ἐρευνοῦσαν νὰ ἐξακριβώσουν ποιός καὶ τί λογῆς θὰ ἦταν ὁ καιρός, γιὰ τὸν ὁποῖο μιλοῦσε τὸ Πνεῦμα τοῦ Χριστοῦ, ποὺ ἦταν σ’ αὐτούς, προλέγοντας τὰ παθήματα, ποὺ θὰ συνέβαιναν στὸ Χριστό, καὶ τὶς δόξες, ποὺ θ’ ἀκολουθοῦσαν.

Ἐξήταζαν δηλαδή οἱ προφῆται, εἰς ποῖον χρόνον καὶ ὑπὸ ποίας περιστάσεις τὸ Πνεῦμα τοῦ Χριστοῦ, ποὺ εἶχαν μέσα τους καὶ ἐκ προτέρου ἐμαρτύρει περὶ τῶν μελλόντων, ἐφανέρωνεν, ὅτι θὰ συμβοῦν τὰ πάθη, ποὺ θὰ ὑπέφερεν ὁ Χριστός, καὶ αἱ δόξαι, ποὺ θὰ ἐπηκολούθουν ὕστερον ἀπὸ τὸ πάθη αὐτά.

Ἠρεύνησαν δηλαδὴ εἰς ποῖον χρόνον καὶ κατὰ ποίαν ἐποχὴν καὶ περίστασιν θὰ ἐλάμβαναν χώραν τὰ παθήματα τοῦ Χριστοῦ καὶ αἱ δόξαι ποὺ θὰ τὰ ἐπακολουθοῦσαν, ὅπως ἐφανέρωνε εἰς αὐτοὺς τὸ Πνεύμα τοῦ Χριστοῦ, ποὺ εἶχαν μέσα των, ὅταν προανήγγειλε τὰ ἐξαίρετα αὐτὰ γεγονότα.

Καὶ φανερώθηκε σ’ αὐτούς, ὅτι, ὄχι γιὰ τοὺς ἑαυτούς τους (γιὰ τὸν καιρό τους δηλαδή), ἀλλὰ γιὰ σᾶς (γιὰ τὸν δικό σας καιρὸ) διακονοῦσαν προφητεύοντας αὐτά, τὰ ὁποῖα τώρα (ὡς γεγονότα πλέον) ἀναγγέλθηκαν σὲ σᾶς ἀπ’ αὐτοὺς ποὺ κήρυξαν σὲ σᾶς τὸ εὐαγγέλιο μὲ τὴν ἔμπνευσι τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τὸ ὁποῖο στάλθηκε ἀπὸ τὸν οὐρανό. Σ’ αὐτὰ καὶ ἄγγελοι ἐπιθυμοῦν νὰ ἐμβαθύνουν.

Εἰς τοὺς προφήτας τούτους ἀπεκαλύφθη ἀπὸ τὸν Θεόν, ὅτι ὄχι διὰ τὸν ἑαυτόν τους, ἀλλὰ διὰ σᾶς ἐγίνοντο αὐτοὶ διάκονοι καὶ ὄργανα τοῦ Θεοῦ διὰ νὰ προαναγγείλουν αὐτά, ποὺ σᾶς ἀνηγγέλθησαν τώρα ὡς γεγονότα πλέον ἀπὸ τοὺς κήρυκας τοῦ εὐαγγελίου, τοὺς ὁποίους ἔμπνεει τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, τὸ ὁποῖον ἀπεστάλη ἀπὸ τὸν οὐρανόν. Καὶ εἶναι τόσον ὑψηλαὶ καὶ μεγάλοι αἱ ἀλήθειαι αὐταί, ποὺ περιλαμβάνονται εἰς τὸ εὐαγγελικὸν κήρυγμα, ὥστε ἐπιθυμοῦν καὶ αὐτοὶ οἱ ἄγγελοι νὰ ἐμβαθύνουν εἰς αὐτάς.

Εἰς αὐτοὺς δὲ τοὺς προφήτας εἶχεν ἀποκαλυφθῆ ἀπὸ τὸν Θεόν, ὅτι ὄχι δι’ αὐτούς, ἀλλὰ διὰ σᾶς καὶ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν σας θὰ ἐπραγματοποιοῦντο τὰ προφητευόμενα λόγια, τὰ ὁποῖα τώρα ἔχουν ἀναγγελθῆ πρὸς σᾶς, διὰ μέσου τῶν Ἀποστόλων, οἱ ὁποῖοι σᾶς ἐκήρυξαν τὸ Εὐαγγέλιον, φωτιζόμενοι καὶ ἐμπνεόμενοι ἀπὸ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, ποὺ εἶχε σταλῆ ἀπὸ τοὺς οὐρανούς. Καὶ εἶναι τόσον μεγάλα καὶ καταπληκτικὰ αὐτὰ τὰ γεγονότα τῆς σωτηρίας μας, ὥστε καὶ οἱ ἄγγελοι ἐπιθυμοῦν νὰ σκύψουν μὲ ἐνδιαφέρον ἐπάνω των καὶ νὰ ἐμβαθύνουν εἰς τὴν κατανόησίν των.

Γι’ αὐτό, ἀφοῦ θὰ ἔχετε ἑτοιμασθῆ πνευματικῶς καὶ θὰ βρίσκεσθε σὲ πλήρη ἐπαγρύπνησι, στηρίξετε τὴν ἐλπίδα σας στὸ μισθό, ποὺ θὰ φερθῇ γιὰ σᾶς ὅταν φανερωθῇ ὁ Ἰησοῦς Χριστός.

Ἀφοῦ λοιπὸν τόσον μεγάλας καὶ ὑψηλὰς εὐεργεσίας καὶ δωρεὰς μᾶς ἐχάρισεν ὁ Θεός, δι’ αὐτὸ περιμαζεύσατε τὰς διανοίας σας καὶ συγκεντρώσατε τὰς σκέψεις σας ἐλευθερώνοντες τὸν ἐσωτερικόν σας ἄνθρωπον ἀπὸ κάθε τι, ποὺ τὸν ἐμποδίζει νὰ ὑπηρετῇ τὸν Θεόν, καὶ ἐγκρατευόμενοι εἰς ὅλα ἐλπίσατε ἄνευ τοῦ ἐλαχίστου δισταγμοῦ, ὅτι θὰ λάβετε τὴν χάριν τῆς σωτηρίας, τὴν ὁποίαν σᾶς φέρει ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς δευτέρας μεγαλοπρεποῦς ἀποκαλύψεως καὶ παρουσίας του.

Δι’ αὐτό, λοιπόν, περισφίξατε καὶ συγκεντρώσατε τὸν νοῦν σας, ἀπαλλάξατέ τον ἀπὸ κάθε τι ποὺ τὸν σκοτίζει καὶ τὸν ἀπομακρύνει ἀπὸ τὸν Θεόν, ἄγρυπνοι δὲ καὶ ἐγκρατεῖς ἐλπίσατε πλήρως καὶ τελείως εἰς τὴν θείαν χάριν τῆς ἐνδόξου σωτηρίας, τὴν ὁποίαν σᾶς ἔδωσε τώρα, θὰ σᾶς προσφέρῃ δὲ εἰς ὅλην της τὴν μεγαλειότητα ὁ Χριστὸς κατὰ τὴν μεγάλην ἐκείνην ἡμέραν τῆς δευτέρας καὶ μεγαλοπρεποῦς φανερώσεως καὶ παρουσίας του·

Σὰν τέκνα ὑπακοῆς νὰ μὴν ἐπιδίδεσθε στὶς ἁμαρτωλὲς ἀπολαύσεις, ποὺ εἴχατε κατὰ τὸ παρελθὸν στὴν κατάστασι τῆς ἀγνοίας.

Σὰν παιδιά, ποὺ μητέρα ἔχουν τὴν ὑπακοὴν καὶ δὲν ἀπειθοῦν ποτὲ εἰς τὴν ἀλήθειαν, χωρὶς νὰ συμμορφώνεσθε πρὸς τὰς ἐπιθυμίας, αἱ ὁποῖαι σᾶς διηύθυναν εἰς τὸ παρελθόν, ὅταν ἦσθε εἰς τὴν ἄγνοιαν καὶ δὲν ἠξεύρατε τὸν Χριστὸν καὶ τὸ Εὐαγγέλιον,

σὰν παιδιὰ ὑπακοῆς, ποὺ ὑποτάσσοντο εἰς τὴν ἀλήθειαν, χωρὶς νὰ συμμορφώνεσθε καὶ νὰ παρασύρεσθε εἰς τὰς ἐπιθυμίας, αἱ ὁποῖαι σᾶς εἶχαν ὑποδουλώσει εἰς τὸν καιρὸν τῆς ἀγνοίας σας τότε, ποὺ δὲν ἐγνωρίζετε τὸν Χριστὸν καὶ τὸ Εὐαγγέλιον.

Ἀλλὰ κατὰ τὸ πρότυπο τοῦ ἁγίου (τοῦ Θεοῦ), ποὺ σᾶς κάλεσε, γίνετε καὶ σεῖς ἅγιοι σὲ κάθε συμπεριφορά σας.

ἀλλὰ σύμφωνα μὲ τὸ παράδειγμα τοῦ ἁγίου Θεοῦ, ποὺ σᾶς ἐκάλεσε, γίνετε καὶ σεῖς ἅγιοι εἰς κάθε περίπτωσιν καὶ εἰς κάθε τρόπον τῆς συμπεριφορᾶς σας.

Ἀλλὰ κατὰ τὸν τύπον τοῦ ἁγίου Θεοῦ, ποὺ σᾶς ἐκάλεσε εἰς τὸν δρόμον τοῦ ἁγιασμοῦ, γίνεσθε καὶ σεῖς εἰς ὅλην σας τὴν ἐσωτερικὴν καὶ ἐξωτερικὴν συμπεριφορὰν ἅγιοι.

Διότι λέγει ἡ Γραφή· Ἅγιοι γίνεσθε, διότι ἐγὼ εἶμαι ἅγιος.

Διότι εἶναι γραμμένον εἰς τὴν Ἁγίαν Γραφήν· Νὰ εἶσθε ἅγιοι, διότι ἑγὼ εἶμαι ἅγιος, λέγει πρὸς ὑμᾶς ὁ Κύριος.

Διότι εἶναι γραμμένον εἰς τὴν Ἁγίαν Γραφήν· «νὰ γίνεσθε εἰς ὅλην σας τὴν ζωὴν ἅγιοι, διότι ἐγώ, ὁ Θεὸς καὶ Πατέρας σας, εἶμαι ἅγιος».

Καὶ ἀφοῦ ὀνομάζετε Πατέρα ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος εἶναι καὶ Κριτής, ποὺ κρίνει ἀπροσωπολήπτως συμφώνως πρὸς τὸ ἔργο καθενός, ζήσετε μὲ σεβασμὸ (πρὸς τὸ Θεὸ ὡς Πατέρα καὶ Κριτὴ) τὸ χρόνο τῆς ἐδῶ προσωρινῆς ζωῆς σας.

Καὶ ἐὰν ὀνομάζετε καὶ ἐπικαλῆσθε πατέρα τὸν Θεόν, ὁ ὁποῖος ἀμερολήπτως καὶ χωρὶς νὰ ἀποβλέπῃ εἰς πρόσωπα κρίνει τὸν καθένα μας σύμφωνα μὲ τὸ σύνολον τῶν πράξεων του, μὲ φόβον συμπεριφερθῆτε κατὰ τὸν χρόνον τῆς ζωῆς σας ἐν τῇ γῇ, ὁ ὁποῖος εἶναι χρόνος ξενητειᾶς, διότι ἡ γῆ δὲν εἶναι ἡ ἀληθινὴ καὶ παντοτινὴ πατρίς σας.

Καὶ ἐφ’ ὅσον ἐπικαλεῖσθε ὡς Πατέρας σας τὸν Θεόν, ὁ ὁποῖος κρίνει τὸν καθένα χωρὶς προσωποληψίαν, ἀλλὰ σύμφωνα μὲ τὰ ἔργα τῆς ζωῆς του, νὰ συμπεριφερθῆτε καὶ νὰ περάσετε τὸν χρόνον τῆς προσωρινῆς αὐτῆς κατοικίας σας εἰς τὴν γῆν μὲ φόβον Θεοῦ·

Νὰ λαμβάνετε δὲ ὑπ’ ὄψιν σας, ὅτι λυτρωθήκατε ἀπὸ τὴ ματαία πατροπαράδοτη ζωή σας μὲ τίμημα ὄχι φθαρτὰ πράγματα, ἀσῆμι ἢ χρυσάφι,

Πρέπει δὲ μὲ φόβον Θεοῦ νὰ κανονίζετε τὴν συμπεριφοράν σας, διότι γνωρίζετε καὶ δὲν πρέπει ποτὲ νὰ τὸ ξεχάνετε, ὅτι ὄχι μὲ λύτρα φθαρτά, δηλαδὴ μὲ ἀργυρᾶ καὶ χρυσᾶ νομίσματα ἐξηγοράσθητε καὶ ἠλευθερώθητε ἀπὸ τὴν ματαίαν σας διαγωγὴν καὶ συμπεριφοράν, ποὺ τὴν εἴχατε πατροπαράδοτον.

γνωρίζοντες καλά, ὅτι δὲν ἐξαγορασθήκατε καὶ δὲν ἐλευθερωθήκατε ἀπὸ τὴν πατροπαράδοτον ματαίαν καὶ ἁμαρτωλὴν ζωὴν καὶ συμπεριφορὰν μὲ λύτρα φθαρτά, μὲ ἀργυρᾶ ἢ χρυσᾶ νομίσματα,

ἀλλὰ μὲ τὸ πολύτιμο αἷμα τοῦ Χριστοῦ, ποὺ θυσιάσθηκε σὰν ἄμωμος καὶ ἄσπιλος ἀμνός,

Ἀλλ’ ἐξηγοράσθητε μὲ τὸ πολύτιμον αἷμα τοῦ Χριστοῦ, τὸ ὁποῖον προσεφέρθη θυσία σὰν αἷμα μικροῦ ἀρνιοῦ τελείως ἀμολύντου καὶ καθαροῦ ἀπὸ κάθε ἠθικὴν κηλῖδα.

ἀλλ’ ἔχετε ἐξαγορασθῆ μὲ τὸ ἀτίμητον αἷμα τοῦ Χριστοῦ ὁ ὁποῖος προσεφέρθη θυσία, ὡς ἀμόλυντος καθαρὸς καὶ ἀκηλίδωτος ἀμνός.

ποὺ εἶχε μὲν προαποφασισθῆ πρὸ τῆς δημιουργίας τοῦ κόσμου, φανερώθηκε δὲ κατὰ τοὺς τελευταίους χρόνους γιὰ σᾶς,

Ὁ Χριστὸς δὲ ὡς λυτρωτὴς καὶ ὡς ἀμνὸς ἄμωμος θυσιαζόμενος ὑπὲρ τῶν ἀνθρώπων ἦτο γνωστὸς εἰς τὸν Θεόν πρὸ πάντων τῶν αἰώνων. Καὶ εἶχε μὲν προγνωσθῇ ἀπὸ τὸν Θεόν ἔκτοτε, προτοῦ ἀκόμη νὰ δημιουργηθῇ ὁ κόσμος, ἐφανερώθη δὲ διὰ τῆς ἐνανθρωπήσεως καὶ ἀναστάσεώς του κατὰ τὸν τελευταῖον καιρόν, διὰ σᾶς,

Ὁ Χριστὸς δὲ εἶχε προγνωσθῇ καὶ προορισθῆ ἀπὸ τὸν Θεὸν καὶ Πατέρα, πρὶν ἀκόμη δημιουργηθῇ ὁ κόσμος, διὰ τὴν μεγάλην αὐτὴν λυτρωτικὴν θυσίαν, ἐφανερώθη δὲ μὲ τὴν ἐνανθρώπησίν του κατὰ τοὺς τελευταίους τούτους χρόνους διὰ σᾶς,

οἱ ὁποῖοι δι’ αὐτοῦ πιστεύετε στὸ Θεό, ποὺ τὸν ἀνέστησε ἐκ νεκρῶν καὶ τοῦ ἔδωσε δόξα, ὥστε ἡ πεποίθησί σας καὶ ἡ ἐλπὶς νὰ εἶναι στὸ Θεό.

οἱ ὁποῖοι διὰ μέσου αὐτοῦ πιστεύετε εἰς τὸν Θεόν, ὁ ὁποῖος τὸν ἀνέστησεν ἐκ νεκρῶν καὶ τὸν ἐδόξασεν, ὥστε ἡ πίστις, ποὺ ἔχετε εἰς τὸν Χριστόν, καὶ ἡ ἐλπίς, τὴν ὁποίαν στηρίζετε εἰς αὐτόν, νὰ εἶναι πίστις καὶ ἐλπίς εἰς αὐτὸν τὸν Θεόν, ποὺ ὕψωσε καὶ ἐδόξασε τὸν Χριστόν.

οἱ ὁποῖοι διὰ μέσου αὐτοῦ πιστεύετε εἰς τὸν Θεόν, ποὺ τὸν ἀνέστησε ἐκ τῶν νεκρῶν καὶ τοῦ ἔδωσεν ἀπεριόριστον δόξαν, ὥστε ἡ πίστις σας καὶ ἡ ἐλπίδα σας πρὸς αὐτόν, νὰ εἶναι πίστις καὶ ἐλπὶς εἰς αὐτὸν τοῦτον τὸν ἄπειρον Θεὸν καὶ Πατέρα, ὁ ὁποῖος τὸν ἔστειλε Σωτῆρα τῶν ἀνθρώπων καὶ τὸν ἐδόξασε διὰ τῆς ἀναστάσεως καὶ ἀναλήψεως εἰς τοὺς οὐρανούς.

Ἀφοῦ κατόπιν τῆς ὑπακοῆς στὴν ἀλήθεια ἔχετε ἐξαγνίσει τὶς ψυχές σας μὲ τὴν καθαρτικὴ δύναμι τοῦ Πνεύματος, γιὰ νὰ μπορῆτε νὰ ἔχετε ἀνυπόκριτη ἀγάπη πρὸς τοὺς ἀδελφούς, ἀγαπήσετε ὁ ἕνας τὸν ἄλλο ἀπὸ καθαρὴ καρδιὰ ἐνθέρμως.

Ὀφείλετε νὰ κάμετε ἁγνὰς καὶ καθαρὰς τὰς ψυχάς σας ἀπὸ κάθε ἀκάθαρτον πάθος καὶ ἀπὸ κάθε κακὴν ἐπιθυμίαν καὶ κλίσιν διὰ τῆς ὑπακοῆς σας εἰς τὴν ἀλήθειαν, τὴν ὁποίαν ὑπακοὴν θὰ σᾶς δώσῃ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα. Μὲ τὴν ἁγνότητα δὲ αὐτὴν παρασκευαζόμενοι πρὸς φιλαδελφίαν ἐλευθέραν ἀπὸ κάθε προσποίησιν καὶ ὑποκρισίαν, ἀγαπήσατε ὁ ἕνας τὸν ἄλλον θερμῶς μὲ καρδίαν καθαρὰν καὶ ξένην πρὸς κάθε ἰδιοτέλειαν.

Ἀφοῦ δὲ κατὰ καθῆκον καὶ πρὸς τὸ συμφέρον σας καταστήσατε τὰς ψυχάς σας ἁγνὰς καὶ καθαρὰς ἀπὸ κάθε μολυσμὸν καὶ ἐπιθυμίαν τῆς ἁμαρτίας μὲ τὴν πρόθυμον ὑπακοήν σας εἰς τὴν ἀλήθειαν διὰ τοῦ φωτισμοῦ καὶ τῆς δυνάμεως τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ὥστε νὰ εἶναι αἱ ψυχαὶ σας δεκτικαὶ μιᾶς εἰλικρινοῦς καὶ ἀνυποκρίτου φιλαδελφίας, ἀγαπήσατε ὁ ἔνας τὸν ἄλλον θερμῶς καὶ πλουσίως μὲ καρδίαν καθαρὰν ἀπὸ κάθε ἰδιοτέλειαν καὶ ἀντιζηλίαν.

Ἔχετε ἀναγεννηθῆ ὄχι ἀπὸ σπορὰ μὲ σπέρμα φθαρτό, ἀλλ’ ἄφθαρτο, μὲ λόγο Θεοῦ ἀθάνατο καὶ αἰώνιο (ποὺ ἰσχύει αἰωνίως).

Πρέπει δὲ νὰ ἀγαπᾶτε θερμῶς καὶ ἀνιδιοτελῶς ὁ ἕνας τὸν ἄλλον, διότι εἶσθε ὅλοι ἀδελφοὶ καὶ ἔχετε ἀναγεννηθῆ ὄχι ἀπὸ σπορὰν σαρκικὴν καὶ φθαρτήν. Ἡ νέα ζωή, ποὺ ἐλάβατε ὅλοι, ἐκπηγάζει ἀπὸ σπέρμα ἄφθαρτον. Ἀνεγεννήθητε διὰ τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ, ποὺ εἶναι λόγος ζωντανός, γεμᾶτος δύναμιν, λόγος ποὺ μένει εἰς τὸν αἰῶνα.

Καὶ τοῦτο, διότι ἔχετε ἀναγεννηθῆ ὡς νέοι πνευματικοὶ ἄνθρωποι καὶ ἀδελφοί, ὄχι ἀπὸ σπορὰν σαρκικὴν καὶ φθαρτήν, ἀλλὰ μὲ τοῦ Θεοῦ τὸν λόγον, ὁ ὁποῖος εἶναι γεμᾶτος ζωὴν καὶ δύμαμιν καὶ μένει ἀκατάλυτος εἰς τὸν αἰῶνα.

Διότι κάθε ἄνθρωπος εἶναι σὰν τὸ χόρτο, καὶ κάθε δόξα ἀνθρώπου σὰν τὸ ἄνθος τοῦ χόρτου. Ξεραίνεται τὸ χόρτο, καὶ τὸ ἄνθος του πέφτει.

Ναί· δὲν εἶναι ἡ ἀναγέννησις σας αὐτὴ σὰν τὴν γέννησιν, ποὺ ἐλάβατε ἀπὸ τοὺς σαρκικοὺς γονεῖς σας. Διότι κάθε ἄνθρωπος εἶναι σὰν τὸν χόρτον, καὶ κάθε δόξα ἀνθρώπου ὁμοιάζει πρὸς τὸ ἄνθος τοῦ χόρτου. Ξηραίνεται ὁ χόρτος καὶ πίπτει μαραμένον τὸ ἄνθος του. Ἔτσι καὶ ἡ σαρκικὴ γέννησις δίδει φθαρτὴν καὶ ἐντελῶς πρόσκαιρον ζωήν.

Ἡ ἀναγέννησίς σας αὐτὴ δὲν εἶναι σὰν τὴν σαρκικὴν καὶ φθαρτὴν γέννησίν σας ἀπὸ τοὺς γονεῖς σας. Διότι κάθε ἄνθρωπος γενικῶς εἶναι σὰν τὸ χορτάρι καὶ κάθε δόξα τοῦ ἀνθρώπου εἶναι σὰν τὸ ἄνθος τοῦ χόρτου. Ἐξηράθηκε τὸ χόρτον καὶ τὸ ἄνθος αὐτοῦ ἔπεσε μαραμένον εἰς τὴν γῆν. Ἔτσι μοιάζει ἡ σαρκικὴ γέννησις καὶ ἐπίγειος ζωή.

Ἀλλ’ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ εἶναι αἰώνιος (ἔχει αἰώνιο κῦρος, ἰσχύει αἰωνίως). Αὐτὸς δὲ ὁ λόγος εἶναι ὁ λόγος ποὺ κηρύχθηκε σὲ σᾶς.

Ὁ λόγος ὅμως τοῦ Κυρίου μένει εἰς τὸν αἰῶνα καὶ ἡ ζωὴ λοιπόν, εἰς τὴν ὁποίαν μᾶς ἀναγεννᾷ, εἶναι ζωὴ αἰώνιος. Ὁ λόγος δὲ αὐτὸς τοῦ Κυρίου εἶναι τὸ κήρυγμα, ποὺ ὡς χαροποιὸς διδασκαλία ἐδιδάχθη εἰς σᾶς.

Ἐξ ἀντιθέτου ὁ λόγος τοῦ Κυρίου μένει αἰώνιος καὶ ἀκατάλυτος· καὶ ἡ ζωή, τὴν ὁποίαν χαρίζει εἶναι ἄφθαρτος. Ὁ ζωοποιὸς δὲ αὐτὸς λόγος τοῦ Θεοῦ εἶναι τὸ κήρυγμα τοῦ Χριστοῦ, τὸ ὁποῖον σὰν χαρμόσυνον μήνυμα ἔχει κηρυχθῆ εἰς σᾶς.

Ἀποβάλετε λοιπὸν κάθε κακία καὶ κάθε δόλο καὶ ὑποκρισίες καὶ φθόνους καὶ ὅλες τὶς καταλαλιές.

Ἐφ’ ὅσον λοιπὸν ἀνεγεννήθητε διὰ τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ, πρέπει νὰ πετάξετε ἀπ’ ἐπάνω σας σὰν ἄλλο ροῦχον ἀκάθαρτον κάθε εἶδος κακίας καὶ κάθε δόλον καὶ κάθε μορφὴν ὑποκρισίας καὶ φθόνου καὶ ὅλας τὰς κατὰ τοῦ πλησίον κακολογίας καὶ κατακρίσεις.

Λοιπόν, ἐφ’ ὅσον ἐγίνατε νέοι ἄνθρωποι μὲ τὸν σωτήριον καὶ ζωοποιὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, πρέπει νὰ πετάξετε ἀπὸ πάνω σας κάθε κακίαν καὶ κάθε δολιότητα καὶ κάθε εἶδος ὑποκρισίας καὶ φθόνου καὶ ὅλας ἀνεξαιρέτως τὰς κατακρίσεις καὶ ἐπικρίσεις ἐναντίον τοῦ πλησίον.

Καὶ σὰν νεογέννητα βρέφη ποθήσατε μὲ πολὺ πόθο τὸ ἀνόθευτο γάλα τοῦ λόγου, γιὰ ν’ ἀναπτυχθῆτε μ’ αὐτὸ καὶ νὰ σωθῆτε,

Ἀφοῦ δὲ ἀπορρίψετε ὅλα αὐτά, τότε σὰν νεογέννητα βρέφη μὲ πόθον πολὺν ἐπιθυμήσατε τὸ γνήσιον καὶ ἀνόθευτον πνευματικὸν γάλα τῆς θείας διδασκαλίας, διὰ νὰ μεγαλώσετε μὲ αὐτὸ καὶ καταλήξετε εἰς τὴν σωτηρίαν.

Σὰν βρέφη δὲ νεογέννητα μὲ ἐπιθυμίαν μεγάλην ποθήσατε τὸ ἀνόθευτον καὶ θρεπτικὸν πνευματικὸν γάλα τῆς θείας Χάριτος καὶ διδασκαλίας, διὰ νὰ μεγαλώσετε μὲ αὐτὸ καὶ προχωρήσετε ἀσφαλεῖς εἰς τὸν δρόμον τῆς σωτηρίας.

ἀφοῦ γευθήκατε, ὅτι ὁ Κύριος εἶναι γεμᾶτος καλωσύνη.

Καὶ θὰ αἰσθανθῆτε τὸν πόθον αὐτὸν διὰ τὸ πνευματικὸν γάλα τῆς θείας διδασκαλίας, ἐὰν βεβαίως διὰ τῆς πείρας σας ἐδοκιμάσατε καὶ ἐμάθετε, ὅτι ὁ Κύριος εἶναι καλὸς καὶ εὐεργετικὸς καὶ οἱ λόγοι του συνεπῶς εἶναι τροφὴ ὄχι μόνον γλυκεῖα, ἀλλὰ καὶ ὠφέλιμος καὶ ζωηφόρος.

Καὶ εἶναι φυσικὸν νὰ αἰσθανθῆτε τὸν ἔντονον αὐτὸν πόθον τῆς πνευματικῆς τροφῆς, ἐφ’ ὅσον ἐγευθήκατε καὶ ἀπὸ τὴν προσωπικήν σας πεῖραν ἐγνωρίσατε, ὅτι ὁ Κύριος εἶναι πάντοτε εὐεργετικὸς καὶ ἀγαθός.

Προσερχόμενοι πρὸς αὐτὸν, λίθο ζωντανό, ποὺ ἀπὸ μὲν τοὺς ἀνθρώπους ἔχει ἀπορριφθῆ, ἀλλὰ γιὰ τὸ Θεὸ εἶναι ἐκλεκτὸς, πολύτιμος,

Καὶ νὰ πλησιάζετε ὁλονὲν καὶ περισσότερον πρὸς τὸν Κύριον αὐτόν, ὁ ὁποῖος εἶναι λίθος, ποὺ ἔχει ζωὴν καὶ μεταδίδει ζωήν, καὶ ἀπὸ μὲν τοὺς ἀνθρώπους ἔχει ἀποδοκιμασθῆ, διότι τὸν ἐσταύρωσαν, ἐνώπιον ὅμως τοῦ Θεοῦ εἶναι ἐκλεκτὸς καὶ τιμημένος.

Νὰ προσέρχεσθε δὲ πάντοτε μὲ ἱερὸν πόθον καὶ εὐλάβειαν πρὸς τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀκρογωνιαῖος λίθος τῆς Ἐκκλησίας, ζωὴ καὶ πηγὴ τῆς ζωῆς, ποὺ ἀπὸ μὲν τοὺς ἀνθρώπους ἔχει ἀποδοκιμασθῆ καὶ περιφρονηθῆ, ὅπως ἐφάνηκε ἀπὸ τὸ γεγονὸς τῆς σταυρώσεως, ἐνώπιον ὅμως τοῦ Θεοῦ εἶναι ἐκλεκτὸς καὶ τιμημένος.

νὰ οἰκοδομῆσθε καὶ σεῖς ὡς λίθοι ζωντανοὶ σὲ οἶκο πνευματικό, ἱερατεῖο ἅγιο γιὰ νὰ προσφέρετε πνευματικὲς θυσίες εὐπρόσδεκτες στὸ Θεὸ διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Καὶ νὰ οἰκοδομῆσθε καὶ νὰ κτίζεσθε ἐπ’ αὐτοῦ καὶ σεῖς σὰν λίθοι ζωντανοί, ὥστε νὰ εἶσθε οἶκος τοῦ Θεοῦ πνευματικός, σύλλογος καὶ γένος ἱερέων ἅγιον, διὰ νὰ προσφέρετε διὰ μέσου τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ θυσίας πνευματικάς, ποὺ μὲ εὐχαρίστησιν τὰς δέχεται ὁ Θεός.

Καὶ σεῖς οἱ ἴδιοι νὰ οἰκοδομῆσθε ἐπάνω εἰς αὐτὸν σὰν λίθοι ζωντανοί, ὥστε νὰ εἶσθε πνευματικὸς οἶκος καὶ κατοικητήριον τοῦ Θεοῦ, ἱεράτευμα ἅγιον, διὰ νὰ προσφέρετε διὰ μέσου τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ θυσίας πνευματικάς, τὰς ὁποίας μὲ εὐχαρίστησιν καὶ εὐμένειαν δέχεται ὁ Θεός.

Διότι περιέχεται στὴ Γραφή· Ἰδοὺ θέτω στὴ Σιὼν λίθο ἀκρογωνιαῖο, ἐκλεκτό, πολύτιμο, καὶ ὁποιος πιστεύει σ’ αὐτόν, δὲν θὰ καταισχυνθῇ (ἀλλὰ θὰ τιμηθῇ).

Προσέξετε νὰ ἐπωφεληθῆτε τὸν λίθον αὐτὸν καὶ νὰ μὴ σᾶς ἀποβῇ οὗτος εἰς καταδίκην. Διότι περιέχεται εἰς τὴν Ἁγίαν Γραφὴν ὁ ἐξῆς λόγος· Ἰδοὺ θέτω εἰς τὴν Σιὼν λίθον ἀκρογωνιαῖον, ὁ ὁποῖος βαστάζει τὸ ὅλον πνευματικὸν οἰκοδόμημα καὶ σφίγγει εἰς ἐν τοὺς δύο λαούς, τοὺς Ἰουδαίους καὶ τοὺς ἐθνικούς, ποὺ διὰ τῆς πίστεως γίνονται ὁ ἕνας ἠνωμένος λαὸς τοῦ Κυρίου. Καὶ ὁ λίθος αὐτὸς εἶναι διάλεκτος, πολύτιμος, καὶ ἐκεῖνος, ποὺ στηρίζει τὴν πεποίθησίν του ἐπ’ αὐτοῦ, δὲν θὰ ἐντροπιασθῇ.

Διότι περιέχεται εἰς τὴν Ἁγίαν Γραφὴν ἡ θεόπνευστος αὐτὴ φράσις· «ἰδού, θέτω εἰς τὴν Σιὼν ἀκρογωνιαῖον, θεμελιακὸν λίθον, ποὺ θὰ βαστάζῃ καὶ θὰ συγκρατῇ στερεὰ τὸ οἰκοδόμημα τῆς Ἐκκλησίας, λίθον ἐκλεκτόν, πολύτιμον, καὶ ἐκεῖνος ποὺ πιστεύει καὶ στηρίζεται ἐπάνω εἰς αὐτὸν δὲν θὰ ἐντροπιασθῇ».

Σὲ σᾶς λοιπὸν ἀνήκει ἡ τιμή, οἱ ὁποῖοι πιστεύετε. Σ’ ἐκείνους δέ, οἱ ὁποῖοι ἀπιστοῦν, ἀνήκει ἡ καταισχύνη, ὅτι ὁ λίθος, τὸν ὁποῖον οἱ οἰκοδόμοι ἀπέρριψαν, αὐτὸς ἔγινε ἀκρογωνιαῖος, καὶ λίθος προσκόμματος καὶ πέτρα πτώσεως.

Διὰ σᾶς λοιπόν, οἱ ὁποῖοι πιστεύετε, προορίζεται ἡ τιμή, ποὺ μεταδίδει ὁ λίθος οὗτος. Δι’ ἐκείνους ὅμως, ποὺ ἀπειθοῦν, ἐφαρμοζεται ὁ ἄλλος λόγος τῆς Γραφῆς, ποὺ λέγει· ὁ λίθος, τὸν ὁποῖον δὲν ἐθεώρησαν κατάλληλον διὰ τὴν οἰκοδομὴν καὶ τὸν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες, αὐτὸς ἔγινε κεφαλὴ γωνίας, ἀγκωνάρι περίβλεπτον, ποὺ βαστάζει τὸ ὅλον οἰκοδόμημα, ἀλλὰ καὶ ὁ λίθος ἐπὶ τοῦ ὁποίου οἱ ἄπιστοι σκοντάπτουν καὶ πέτρα, ποὺ τοὺς μπερδεύει καὶ κρημνίζονται.

Διὰ σᾶς, λοιπόν, ποὺ πιστεύετε εἰς τὸν Χριστόν, ἐπιφυλάσσεται αὐτὴ ἡ τιμή. Δι’ ἐκείνους ὅμως ποὺ ἀπειθοῦν κατὰ τοῦ Χριστοῦ καὶ ἐπαναστατοῦν, ἰσχύει ὁ ἄλλος λόγος τῆς Γραφῆς, «λίθον, τὸν ὁποῖον ἐπεριφρόνησαν καὶ ἀπέρριψαν ὡς ἀκατάλληλον οἱ οἰκοδομοῦντες, αὐτὸς ἔγινε κεφαλὴ γωνίας, ἀγκωνάρι θεμελιακὸ καὶ πολύτιμο διὰ τὴν πνευματικὴν οἰκοδομήν. Ἔγινε ὅμως καὶ λίθος, ἐπάνω εἰς τὸν ὁποῖον σκοντάπτουν οἱ ἄπιστοι, καὶ πέτρα, ἀπὸ τὴν ὁποίαν κρημνίζονται».

Αὐτοὶ προσκόπτουν (σκοντάφτουν), διότι δὲν πιστεύουν στὸ λόγο. Γι’ αὐτὸ καὶ προωρίσθηκαν (γιὰ νὰ προσκόπτουν δηλαδή, ἀφοῦ δὲν πιστεύουν στὸ λόγο. Ὅσους ἀπιστοῦν, δικαίως ὁ Θεὸς προώρισε γιὰ ἀπώλεια).

Οὗτοι σκοντάπτουν εἰς τὸν λόγον τοῦ εὐαγγελίου, ἐπειδὴ ἀπειθοῦν εἰς αὐτόν. Εἰς τὸ σκόνταμμα δὲ καὶ τὸν κρημνισμὸν αὐτὸν προωρίσθησαν ἀπὸ τὸν Θεόν, ὁ ὁποῖος προεῖδε τὴν διεστραμμένην γνώμην των καὶ τοὺς τιμωρεῖ διὰ τὴν ἀπείθειάν των.

Αὐτοὶ σκοντάπτουν εἰς τὸν λόγον τοῦ Εὐαγγελίου, ἐπειδὴ ἀπειθοῦν καὶ ἐπαναστατοῦν ἐναντίον αὐτοῦ. Εἰς αὐτὸ δὲ τὸ σκόνταμμα καὶ τὸ ὀλέθριον κρήμνισμα, προωρίσθησαν ἀπὸ τὸν Θεόν, σύμφωνα μὲ τὴν πρόγνωσίν του πρὸς τιμωρίαν των, διὰ τὴν διεστραμμένην καὶ κακκὴν διάθεσίν των.

Ἀλλὰ σεῖς εἶσθε γένος ἐκλεκτό, βασιλικὸ ἱερατεῖο, ἔθνος ἅγιο (ἔθνος ἀφιερωμένο), λαὸς γιὰ δόξα (γιὰ νὰ δοξάζεται δηλαδή), ὥστε νὰ διακηρύξετε τὰ μεγαλεῖα ἐκείνου, ὁ ὁποῖος ἀπὸ τὸ σκότος σᾶς κάλεσε στὸ θαυμαστὸ φῶς του.

Σεῖς ὅμως εἶσθε γένος ἐκλεκτόν, ἱερατεῖον ποὺ ἔχετε βασιλικὴν καταγωγὴν καὶ εἶσθε δι’ αὐτὸ συγχρόνως βασιλεῖς καὶ ἱερεῖς. Εἶσθε ἔθνος ἅγιον, ἀφιερωμένον εἰς τὸν Θεόν, λαὸς ξεχωρισμένος διὰ νὰ ἀποτελῆτε ἰδιαίτερον κτῆμα καὶ περιουσίαν τοῦ Θεοῦ. Καὶ ἔχετε ὅλας αὐτὰς τὰς ἐξαιρετικὰς ἰδιότητας, διὰ νὰ διακηρύττετε μὲ τὸ ἅγιον παράδειγμά σας τὰς ἐξόχους καὶ ἀπείρους τελειότητας ἐκείνου, ποὺ σᾶς ἐκάλεσεν ἀπὸ τὸ σκότος τῆς πλάνης καὶ τῆς ἁμαρτίας εἰς τὴν νέαν φωτεινὴν καὶ θαυμαστὴν πνευματικὴν ζωήν του.

Σεῖς ὅμως εἶσθε «γένος ἐκλεκτόν, ἱερατεῖον μὲ βασιλικὴν τὴν καταγωγήν, ἔθνος ἅγιον, καθιερωμένον εἰς τὸν Θεόν, ξεχωριστὸς λαὸς μέσα εἰς τὴν οἰκουμένην, ἰδιαίτερον κτῆμα καὶ περιουσία τοῦ ἀπείρου Θεοῦ», διὰ νὰ διαλαλῆτε μὲ τὰ λόγια καὶ τὸ παράδειγμά σας τὰς ἀρετὰς ἐκείνου, ὁ ὁποῖος σᾶς ἐκάλεσεν ἀπὸ τὸ σκοτάδι τῆς πλάνης καὶ τῆς ἁμαρτίας εἰς τὸ λαμπρὸν καὶ ἀξιοθαύμαστον πνευματικόν του φῶς.

Σεῖς ἄλλοτε ἤσασθε ὄχι λαὸς (τοῦ Θεοῦ), ἀλλὰ τώρα εἶσθε λαὸς τοῦ Θεοῦ· σεῖς ἤσασθε ὄχι ἐλεημένοι, ἀλλὰ τώρα ἐλεηθήκατε.

Σεῖς, οἱ ὁποῖοι κάποτε δὲν ἦσθε οὔτε κὰν λαός, τώρα ὅμως εἶσθε λαὸς τοῦ Θεοῦ· σεῖς οἱ ὁποῖοι δὲν εἴχετε ἐλεηθῆ, τώρα ὅμως ἐλεήθητε ἀπὸ τὸν Θεόν.

Σεῖς, οἱ ὁποῖοι κάποτε δὲν ἤσασθε οὔτε κἂν λαός, ἐνῶ τώρα εἶσθε λαὸς τοῦ Θεοῦ· σεῖς, οἱ ὁποῖοι δὲν εἴχατε προηγουμένως πάρει τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ, ἐνῶ τώρα ἔχετε ἐλεηθῇ.

Ἀγαπητοί, σᾶς παρακαλῶ ὡς ξένους καὶ προσωρινοὺς σ’ αὐτὸ τὸν κόσμο (νὰ μὴ προσκολλᾶσθε στὰ κοσμικά, ἀλλὰ) ν’ ἀπέχετε ἀπὸ τὶς σαρκικὲς ἡδονές, οἱ ὁποῖες ἀντιστρατεύονται στὴν ψυχή.

Σᾶς παρακαλῶ λοιπόν, ἀγαπητοί, ὡς πολίτας πλέον τοῦ οὐρανοῦ, ποὺ εἶσθε ξένοι ἐπὶ τῆς γῆς καὶ προσωρινῶς διαμένετε εἰς αὐτὴν ἐν μέσῳ τῶν εἰδωλολατρῶν κατοίκων της, νὰ ἀπέχετε ἀπὸ τὰς σαρκικὰς ἐπιθυμίας, αἱ ὁποῖαι ἀντιστρατεύονται καὶ μάχονται κατὰ τῆς ψυχῆς.

Ἀγαπητοί, σᾶς παρακαλῶ, λοιπόν, σὰν πνευματικοὺς ἀνθρώπους καὶ πολίτας τοῦ οὐρανοῦ, προσωρινοὺς καὶ παρεπιδήμους μέσα εἰς τὸν φθαρτὸν καὶ ἁμαρτωλὸν αὐτὸν κόσμον, νὰ ἀπέχετε ἀπὸ τὰς σαρκικὰς ἐπιθυμίας, αἱ ὁποῖαι ἀντιστρατεύονται καὶ πολεμοῦν τὴν ψυχήν.

Ἡ συμπεριφορά σας μεταξὺ τῶν ἐθνικῶν νὰ εἶναι καλή, ὥστε, γι’ αὐτὸ ποὺ σᾶς κατηγοροῦν ὡς κακοποιούς, ἀφοῦ ἰδοῦν ἐν καιρῷ φωτισμοῦ, ἐξ αἰτίας τῶν καλῶν ἔργων (σας) νὰ πιστεύσουν καὶ λατρεύσουν τὸ Θεό.

Τὴν συμπεριφοράν σας μεταξὺ τῶν ἐθνικῶν νὰ ἔχετε καλήν, ὥστε νὰ προσελκύῃ τὴν ἐκτίμησιν καὶ τὸν σεβασμόν, καὶ ἔτσι δι’ ὅσα τώρα σᾶς κατηγοροῦν ὡς ἐγκληματίας καὶ κακοποιούς, παρακινούμενοι ἀπὸ τὰ καλὰ καὶ ἐνάρετα ἔργα σας, ποὺ θὰ παρακολουθήσουν ἀπὸ πλησίον, νὰ δοξάσουν τὸν Θεόν κατὰ τὴν ἡμέραν, ποὺ θὰ σᾶς ἐπισκεφθῇ ὁ Κύριος καὶ θὰ φέρῃ εἰς φῶς τὴν ἀθῳότητά σας.

Νὰ ἔχετε πάντοτε καλὴν καὶ ἀνεπίληπτον τὴν συμπεριφοράν σας μεταξὺ τῶν εἰδωλολατρῶν, ὥστε ἐνῶ σᾶς κατηγοροῦν ὡς κακοποιούς, ὅταν θὰ ἴδουν τὴν ἀνεπίληπτον ζωήν σας καὶ τὰ καλὰ σας ἔργα, θὰ παρακινηθοῦν ἀπὸ αὐτὰ νὰ δοξάσουν τὸν Θεὸν κατὰ τὴν ἡμέραν ποὺ ἐκεῖνος θὰ σᾶς ἐπισκεφθῇ καὶ θὰ παρουσιάσῃ ὁλόλαμπρον τὴν ἀθωότητα καὶ ἀρετήν σας.

Νὰ ὑποτάσσεσθε δὲ σὲ κάθε ἀνθρωπίνη ἐξουσία χάριν τοῦ Κυρίου, εἴτε εἶναι ὁ βασιλεύς, ἐπειδὴ εἶναι ἀνώτατος ἄρχων,

Ὑποταχθῆτε λοιπὸν σύμφωνα μὲ τὴν παραγγελίαν τοῦ Κυρίου εἰς πᾶσαν ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων ἐγκατεστημένην ἀρχήν· εἴτε εἰς τὸν βασιλέα ὡς εἰς ἀνώτερον,

Ὑποταχθῆτε, λοιπόν, κατὰ τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου εἰς κάθε ἄνθρωπον, ποὺ κατέχει κάποιαν ἀρχὴν καὶ ἐξουσίαν εἴτε εἰς τὸν βασιλέα ὡς πρὸς ἀνώτερον ἄρχοντα

εἴτε εἶναι οἱ ἡγεμόνες, ἐπειδὴ ἀποστέλλονται ἀπ’ αὐτὸν γιὰ νὰ τιμωροῦν τοὺς κακοποιοὺς καὶ νὰ ἐπιδοκιμάζουν ὅσους πράττουν τὸ καλό.

εἴτε εἰς τοὺς διοικητὰς τῶν ἐπαρχιῶν, ὅπως ἁρμόζει νὰ ὑποτάσσεσθε εἰς ἄρχοντας, ποὺ στέλλονται ἀπὸ αὐτόν, τὸν ἐπίγειον βασιλέα, πρὸς τιμωρίαν μὲν τῶν κακοποιῶν, ἔπαινον δὲ καὶ ἐνίσχυσιν ἐκείνων, ποὺ πράττουν τὸ ἀγαθόν.

εἴτε εἰς τοὺς διοικητὰς ἐπαρχιῶν, ὡς πρὸς ἄρχοντας ποὺ στέλλονται ἀπὸ αὐτὸν διὰ τὴν τιμωρίαν μὲν τῶν κακοποιῶν διὰ τὸν ἔπαινον δὲ καὶ τὴν ἀσφάλειαν ἐκείνων, ποὺ πράττουν τὸ καλόν.

Διότι ἔτσι εἶναι τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, πράττοντας τὸ καλὸ ν’ ἀποστομώνωμε τοὺς ἀνοήτους ἀνθρώπους, ποὺ δὲν ξέρουν τί λέγουν ἐναντίον μας.

Δείξατε νομιμοφροσύνην καὶ ὑποταγήν, διότι ἔτσι εἶναι τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, μὲ τὴν ἀγαθοεργίαν νὰ ἐπιβάλλετε σιωπὴν εἰς τὴν ἄγνοιαν τῶν ἀνθρώπων ποὺ σᾶς κατηγοροῦν, χωρὶς νὰ ἠξεύρουν ποῖοι εἶσθε.

Διότι ἔτσι εἶναι τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ· μὲ τὴν κατὰ Θεὸν νομιμοφροσύνην καὶ μὲ τὴν ἀγαθοεργίαν σας νὰ φιμώνετε καὶ νὰ σταματᾶτε τὴν ἄγνοιαν τῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι σᾶς ἐπικρίνουν, χωρὶς καὶ νὰ γνωρίζουν ποῖοι πράγματι εἶσθε.

Νὰ φέρεσθε ὡς ἄνθρωποι ἐλεύθεροι, καὶ νὰ μὴν ἔχετε τὴν ἐλευθερία ὡς πρόφασι καὶ δικαιολογία γιὰ τὸ κακό, ἀλλὰ νὰ φέρεσθε ὡς δοῦλοι τοῦ Θεοῦ.

Ὑποταχθῆτε σὰν ἐλεύθεροι ἀπὸ τὴν κακίαν καὶ ἀπὸ κάθε ἄτοκον καὶ ὄχι σὰν ἄνθρωποι ποὺ ἔχουν τὴν ἐλευθερίαν ὡς πρόφασιν τῆς κακίας καὶ τῆς ἀπειθείας, ἀλλὰ σὰν δοῦλοι Θεοῦ.

Ὑποταχθῆτε, λοιπόν, κατὰ Θεὸν εἰς τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς ἐξουσίας σὰν ἠθικῶς ἐλεύθεροι ἄνθρωποι καὶ ὄχι σὰν ἄνθρωποι, ποὺ ἔχουν τὴν ἐλευθερίαν ὡς πρόφασιν καὶ καμουφλάρισμα τῆς κακίας, ἀλλὰ σὰν ἀληθινοὶ δοῦλοι τοῦ Θεοῦ.

Ν’ ἀποδώσετε τιμὴ σὲ ὅλους. Τὴν ἀδελφότητα (τὸ σύνολο τῶν ἀδελφῶν, τῶν χριστιανῶν) νὰ ἀγαπᾶτε. Τὸ Θεὸ νὰ σέβεσθε. Τὸν βασιλέα νὰ τιμᾶτε.

Εἰς ὅλους ἀποδώσατε τὴν ὀφειλομένην εἰς ἕκαστον τιμήν. Νὰ ἀγαπᾶτε τὸ σύνολον τῶν Χριστιανῶν ἀδελφῶν. Νὰ φοβῆσθε εὐλαβῶς τὸν Θεόν καὶ νὰ τιμᾶτε τὸν βασιλέα.

Ἀποδώσατε τὴν ὀφειλομένην τιμὴν εἰς ὅλους. Ἀγαπᾶτε ὅλους τοὺς ἀδελφούς σας Χριστιανούς, νὰ φοβῆσθε καὶ νὰ σέβεσθε τὸν Θεόν· νὰ τιμᾶτε τὸν βασιλέα.

Σεῖς, δοῦλοι, νὰ ὑποτάσσεσθε μὲ κάθε σεβασμὸ στοὺς κυρίους σας, ὄχι μόνο στοὺς ἀγαθοὺς καὶ καλούς, ἀλλὰ καὶ στοὺς δυστρόπους.

Οἱ δοῦλοι ἂς ὑποτάσσωνται εἰς τοὺς κυρίους μὲ φόβον Θεοῦ, ποὺ θὰ τὸν δείχνουν εἰς κάθε περίστασιν. Ἂς ὑποτάσσωνται ὄχι μόνον εἰς τοὺς καλοὺς καὶ ἐπιεικεῖς κυρίους, ἀλλὰ καὶ εἰς τοὺς στρεβλοὺς καὶ δυστρόπους.

Οἱ δοῦλοι ἂς ὑποτάσσωνται μὲ φόβον Θεοῦ εἰς κάθε τι, ποὺ διατάσσουν οἱ κύριοί των, ὄχι μόνον εἰς τοὺς καλοὺς καὶ ἐπιεκεῖς, ἀλλὰ καὶ εἰς τοὺς ἰδιοτρόπους, ποὺ ποτὲ δὲν ἰκανοποιοῦνται, ἀλλὰ πάντοτε γογγύζουν.

Διότι τοῦτο εἶναι ἡ δόξα, ἐὰν δηλαδὴ χάριν τῆς θείας συνειδήσεως ὑπομένῃ κανεὶς παθήματα πάσχοντας ἀδίκως.

Διότι τοῦτο προσελκύει τὴν εὔνοιαν τοῦ Θεοῦ, ἐὰν μὲ τὴν συνείδησιν, ὅτι ὁ Θεὸς τὸ θέλει καὶ εὐαρεστεῖται εἰς τοῦτο, ὑποφέρῃ κανεὶς λύπας, πάσχων ἀδίκως.

Διότι τοῦτο εἶναι χάρις Θεοῦ, ἐὰν μὲ τὴν συνείδησιν, ὅτι αὐτὸ θέλει ὁ Θεός, ὑποφέρῃ κανεὶς λύπας, ταλαιπωρούμενος καὶ πάσχων ἀδίκως.

Διότι τί δόξα εἶναι, ἐὰν ὑπομείνετε δεχόμενοι πλήγματα γιὰ ἁμαρτίες; Ἀλλ’ ἐὰν ὑπομείνετε ὑφιστάμενοι παθήματα καίτοι πράττετε τὸ καλό, αὐτὸ εἶναι δόξα ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ.

Διότι ποία δόξα σας ἀνήκει, ἐὰν δείξετε ὑπομονήν, ὅταν σφάλλετε, καὶ διὰ τὰ σφάλματά σας αὐτὰ σᾶς δέρουν εἰς τὸ πρόσωπον; Ἐὰν ὅμως δείξετε ὑπομονήν, ὅταν, μολονότι πράττετε τὸ καθῆκον σας πρὸς τοὺς κυρίους σας, καταπιέζεσθε ἀπὸ αὐτοὺς καὶ ὑποφέρετε, τοῦτο εἶναι ἀρεστὸν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ.

Διότι ποία εἶναι ἡ δόξα καὶ ὁ ἔπαινός σας, ἐὰν δείξετε ὑπομονήν, ὅταν διαπράξετε σφάλματα καὶ ἐξ αἰτίας αὐτῶν σᾶς δέρουν; Ἀλλ’ ἐὰν δείξετε ὑπομονήν, καθ’ ὅν χρόνον πάσχετε καὶ ταλαιπωρεῖσθε, μολονότι πράττετε τὸ ἀγαθὸν καὶ ἐκτελεῖτε εὐσυνειδήτως τὸ καθῆκον σας, τοῦτο εἶναι εὐάρεστον ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καὶ δόξα διὰ σᾶς.

Γι’ αὐτὸ ἄλλωστε κληθήκατε, ἀφοῦ καὶ ὁ Χριστὸς ἔπαθε γιὰ σᾶς, ἀφήνοντας σὲ σᾶς παράδειγμα γιὰ ν’ ἀκολουθήσετε στὰ ἴχνη του.

Καὶ εἶναι τοῦτο ἀρεστὸν εἰς τὸν Θεόν, διότι ἔχετε κληθῆ διὰ νὰ πράττετε τὸ καλὸν καὶ εὐεργετῆτε, καὶ ὅταν ἀκόμη παραγνωρίζεσθε καὶ ὑποφέρετε ἀδίκως. Καθ’ ὅσον καὶ ὁ Χριστὸς ἔπαθε πρὸς χάριν σας, χωρὶς αὐτὸς νὰ πταίσῃ εἰς τίποτε καὶ ἀφῆκεν εἰς σᾶς παράδειγμα τέλειον πρὸς μίμησιν, διὰ νὰ ἀκολουθήσετε ἀκριβῶς ἐπάνω εἰς τὰ ἀχναρια του.

Διότι εἰς αὐτὸ ἀκριβῶς ἔχετε κληθῇ, διὰ νὰ ἐκτελῆτε τὸ καθῆκον σας, καὶ διὰ νὰ πράττετε τὸ ἀγαθὸν καὶ ὅταν ἀκόμη ἀδικῆσθε καὶ ταλαιπωρῆσθε ἀδίκως. Διότι καὶ ὁ Χριστὸς ἔπαθε πρὸς χάριν ἡμῶν καὶ ὑπέμεινε σταυρόν, διὰ νὰ σώσῃ ἀκόμη καὶ αὐτοὺς τοὺς σταυρωτάς του, ἀφήσας εἰς σᾶς τέλειον παράδειγμα πρὸς μίμησιν, διὰ νὰ ἀκολουθήσετε καὶ βαδίσετε ἀκριβῶς ἐπάνω εἰς τὰ ἴχνη του.

Αὐτὸς ἁμαρτία δὲν ἔκανε, οὔτε στὸ στόμα του βρέθηκε κακό.

Αὐτὸς δὲν ἔκαμέ ποτε ἁμαρτίαν, οὔτε εὑρεθῇ δόλος ἢ ψεῦδος εἲς τὸ στόμα τοῦ.

Αὐτὸς δὲν ἔκαμε ποτὲ καμμίαν ἀπολύτως ἁμαρτίαν· «οὔτε δὲ καὶ εἰς τὸ στόμα του εὑρέθη ποτὲ δόλος ἢ ἔστω καὶ ὁ παραμικρότερος ἁμαρτωλὸς λόγος».

Αὐτὸς ὑβριζόμενος δὲν ἀνταπέδιδε τὶς ὕβρεις, καὶ πάσχοντας δὲν ἔκανε ἐκδίκησι, ἀλλὰ παρέδιδε στὸ δίκαιο κριτή.

Αὐτός, ἐνῷ ἐνεπαίζετο καὶ ὑβρίζετο, δὲν ἀνταπέδιδεν ὕβρεις εἰς τὰς ὕβρεις ἐνῷ ἔπασχεν ἀδίκως, δὲν ἐφοβέριζε μὲ ἐκδικητικὰς ἀπειλὰς τοὺς ἀδικοῦντας αὐτόν, ἀλλὰ ἀνέθετε τὸν ἑαυτόν του εἰς τὸν Θεόν, ποὺ πάντοτε κάνει κρίσιν δικαίαν.

Αὐτός, ἐνῶ ἐχλευάζετο καὶ ὑβρίζετο ἀπὸ τοὺς βασανιστάς του, δὲν ἐχλεύαζε καὶ δὲν ὕβριζεν αὐτούς. Ἐνῶ ἔπασχεν ἀδίκως, δὲν ἀπειλοῦσεν ἐκδικήσεις, ἀλλὰ παρέδιδε καὶ ἐνεπιστεύετο τὸν ἑαυτόν του εἰς τὸν Θεόν, ποὺ κρίνει πάντοτε μὲ δικαιοσύνην.

Αὐτὸς ὁ ἴδιος βάσταξε τὶς ἁμαρτίες μας στὸ σῶμα του πάνω στὸ ξύλο (τοῦ σταυροῦ), γιὰ νὰ ἐλευθερωθοῦμε ἀπὸ τὶς ἁμαρτίες καὶ νὰ ζήσωμε γιὰ τὴν ἀρετή. Μὲ τὸ δικό του τραῦμα θεραπευθήκατε.

Αὐτὸς ἐβάστασεν ὁ ἴδιος ἐπάνω του τὰς ἁμαρτίας μας καὶ προσέφερε διὰ τοῦ σώματός του θυσίαν δι’ αὐτὰς εἰς τὸν σταυρόν. Καὶ ἔκαμε τὴν θυσίαν αὐτήν, διὰ νὰ ἐλευθερωθῶμεν καὶ ἀποξενωθῶμεν ἀπὸ τὰς ἁμαρτίας καὶ ζήσωμεν εἰς τὸ ἑξῆς διὰ τὴν δικαιοσύνην καὶ διὰ τὴν ἀρετήν. Διὰ τῶν πληγῶν αὐτοῦ ἰατρεύθητε.

«Αὐτὸς ἐπῆρε καὶ ἐβάστασεν ἐπάνω του τὰς ἁμαρτίας μας καὶ προσέφερε διὰ τοῦ σώματός του θυσίαν ἐπάνω εἰς τὸ ξύλον τοῦ σταυροῦ, διὰ νὰ λάβωμεν ἡμεῖς τὴν λύτρωσιν καὶ τὴν ἀπαλλαγὴν ἀπὸ τὰς ἁμαρτίας», νὰ ζήσωμεν δὲ μὲ τὴν δικαιοσύνην καὶ τὴν ἀρετήν. «Χάρις εἰς τὰς πληγὰς αὐτοῦ ἔχετε καὶ σεῖς θεραπευθῆ ἀπὸ τὴν θανατηφόρον νόσον τῆς ἁμαρτίας».

Ἤσασθε δὲ σὰν πρόβατα πλανώμενα, ἀλλὰ τώρα ἐπιστρέψατε στὸν ποιμένα καὶ κυβερνήτη τῶν ψυχῶν σας.

Ναί· ἰατρεύθητε, διότι ἄλλοτε ἦσθε ἄρρωστοι πνευματικῶς ἦσθε σὰν πρόβατα ποὺ ἐπλανῶντο. Ἀλλὰ τώρα ἐγυρίσατε ὀπίσω εἰς τὸν ποιμένα καὶ ἄγρυπνον φρουρὸν τῶν ψυχῶν σας.

Διότι ἤσασθε προηγουμένως ἄρρωστοι πνευματικῶς· «ἤσασθε πρόβατα ποὺ ἐπλανῶντο» μὲ ἄμεσον τὸν κίνδυνο νὰ κατασπαραχθοῦν ἀπὸ τοὺς λύκους. Ἀλλὰ τώρα ἐγυρίσατε εἰς τὸν καλὸν Ποιμένα καὶ τὸν ἀκοίμητον φρουρὸν καὶ ὑπερασπιστὴν τῶν ψυχῶν σας.

Ἐπίσης σεῖς, γυναῖκες, νὰ ὑποτάσσεσθε στοὺς ἄνδρες σας, ὥστε, καὶ ἂν μερικοὶ δὲν πιστεύουν στὸ λόγο (στὸ εὐαγγέλιο), νὰ κερδηθοῦν (στὴν Πίστι) μὲ τὴ συμπεριφορὰ τῶν γυναικῶν χωρὶς ν’ ἀκούουν λόγο,

Ἄς ἔλθω τώρα καὶ εἰς τὰ οἰκογενειακα σᾶς καθήκοντα. Ὅπως οἱ δοῦλοι εἰς τοὺς κυρίους τῶν, ἔτσι καὶ αἱ γυναῖκες ἂς ὑποτάσσωνται εἰς τοὺς συζύγους των, ὥστε καὶ ἂν μερικοὶ ἀπὸ αὐτοὺς ἀπειθοῦν εἰς τὸν λόγον τοῦ Εὐαγγελίου, νὰ κερδηθοῦν εἰς τὴν πίστιν τοῦ Χριστοῦ χωρὶς λόγον καὶ κήρυγμα, διὰ μόνης τῆς ἐναρέτου συμπεριφορᾶς τῶν γυναικῶν.

Ὅπως οἱ δοῦλοι, διὰ τοὺς ὁποίους εἶπα προηγουμένως, ἔτσι καὶ αἱ γυναῖκες πρέπει νὰ ὑποτάσσωνται εἰς τοὺς ἄνδρας των, ὥστε, καὶ ἐὰν μερικοὶ ἀπὸ αὐτοὺς δὲν ὑπακούουν εἰς τὸν λόγον τοῦ Εὐαγγελίου, νὰ κερδηθοῦν εἰς τὴν κατὰ Χριστὸν πίστιν καὶ ζωήν, χωρὶς λόγια καὶ διδασκαλίας, (ἀλλὰ μὲ τὴν ἐνάρετον, τὴν εὐγενῆ καὶ σεμνὴν συμπεριφορὰν τῶν γυναικῶν),

ἀφοῦ θὰ ἰδοῦν τὴν συνδεομένη μὲ τὸ σεβασμὸ ἁγνὴ διαγωγή σας.

Ὅταν δηλαδὴ ἀντιληφθοῦν καλὰ καὶ εἰς τὰς διαφόρους περιστάσεις τὴν συμπεριφοράν σας, ποὺ θὰ τὴν κάνῃ ἁγνὴν καὶ ἁγίαν ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ, θὰ κερδηθοῦν οἱ ἄνδρες σας εἰς τὴν πίστιν τοῦ Χριστοῦ.

ὅταν θὰ ἴδουν καὶ θὰ ἐννοήσουν καλὰ τὴν ἁγνὴν καὶ ἁγίαν συμπεριφοράν σας, ποὺ θὰ τὴν ἐμπνέῃ ὁ φόβος καὶ ὁ σεβασμὸς τοῦ Θεοῦ.

Στολισμός σας νὰ εἶναι ὄχι ὁ ἐξωτερικός, τὸ νὰ πλέκετε (περίτεχνα) τὴν κόμη καὶ νὰ φορῆτε χρυσὰ κοσμήματα καὶ νὰ ἐνδύεσθε (ἐντυπωσιακὰ) ἐνδύματα,

Αἱ σύζυγοι δὲ αὐταὶ ἂς ἔχουν στολισμὸν ὄχι τὸν ἐξωτερικόν, δηλαδὴ τὸ πλέξιμον τῶν τριχῶν τῆς κεφαλῆς τὸ ἐπιτηδευμένον, καὶ τὴν τοποθέτησιν γύρω ἀπὸ τὰ μέλη τῶν χρυσῶν κοσμημάτων, ἢ τὸ ντύσιμον φορεμάτων πολυτελῶν.

Αἱ καλαὶ δὲ αὐταὶ σύζυγοι ἂς μὴ ἐπιδιώκουν νὰ ἔχουν ἐξωτερικὸν στολισμόν, τὸ ἐξεζητημένον πλέξιμο τῶν μαλλιῶν τῆς κεφαλῆς των καὶ τὰ χρυσᾶ περιδέραια ἢ τὸ ντύσιμό των μὲ πολυτελῆ φορέματα,

ἀλλ’ ὁ κρυπτὸς ἄνθρωπος τῆς ψυχῆς μὲ τὸ μεγαλεῖο τοῦ ἀκενοδόξου καὶ ταπεινοῦ πνεύματος. Αὐτὸ εἶναι στὰ μάτια τοῦ Θεοῦ πολυτέλεια.

Ἀλλ’ ἂς ἔχουν στόλισμα τὸν κρυπτὸν καὶ ἀφανῆ εἰς τὰ σωματικὰ μάτια ἐσωτερικὸν τῆς καρδίας ἄνθρωπον, ποὺ ἔχει ὡς κόσμημα τὸν ἄφθαρτον στολισμὸν τοῦ πράου καὶ ὑπομονητικοῦ καὶ ἡσύχου πνεύματος, τὸ ὁποῖον ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ἔχει μεγάλην ἀξίαν καὶ εἶναι πολυτελές.

ἀλλ’ ἂς ἔχουν ὡς στολισμόν των τὸν κρυμμένον ἀπὸ τὰ μάτια τῶν ἀνθρώπων ἐσωτερικὸν ἄνθρωπον τῆς καρδίας, ποὺ ἔχει τὸν ἄφθαρτον καὶ ἀνεκτίμητον στολισμὸν τοῦ πράου καὶ εἰρηνικοῦ καὶ ἡσύχου πνεύματος, ποὺ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ἔχει μεγάλην ἀξίαν καὶ πολυτέλειαν.

Ἔτσι δὲ ἄλλοτε καὶ οἱ ἅγιες γυναῖκες, ποὺ πίστευαν στὸ Θεό, στόλιζαν τὸν ἑαυτό τους ὑποτασσόμενες στοὺς ἄνδρες τους,

Αὐτὸν τὸν πνευματικὸν στολισμὸν ἂς ἔχουν καὶ ἂς ἐπιδιώκουν αἱ Χριστιανοὶ σύζυγοι. Διότι ἔτσι καὶ ἄλλοτε κατὰ τὴν ἐποχὴν τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης καὶ αἱ ἅγιαι γυναῖκες, ποὺ ἤλπιζον εἰς τὸν Θεόν καὶ εἰς τὰς ὑποσχέσεις του, ἐστόλιζαν τὸν ἑαυτόν τους ὑποτασσόμεναι εἰς τοὺς ἄνδρας των.

Διότι ἔτσι καὶ ἄλλοτε εἰς τὴν Παλαιὰν Διαθήκην αἱ ἅγιαι γυναῖκες, ποὺ εἶχαν τὴν ἐλπίδα καὶ τὴν πίστιν των εἰς τὸν Θεόν, ἐστόλιζαν τὸν εὐατόν τους, ὑποτασσόμεναι, εἰς τοὺς ἄνδρας των.

ὅπως ἡ Σάρρα ἔδειξε ὑπακοὴ στὸν Ἀβραὰμ καὶ τὸν ὠνόμαζε κύριό της. Ἐκείνης γίνατε τέκνα. Νὰ κάνετε τὸ σωστὸ καὶ νὰ μὴ φοβῆσθε τίποτε.

Ὅπως καὶ ἡ Σάρρα ἔδειξεν ὑπακοὴν εἰς τὸν Ἀβραὰμ καὶ τὸν ἐκάλει ἐκ σεβασμοῦ κύριόν της. Ταύτης τῆς Σάρρας ἐγίνατε πνευματικαὶ θυγατέρες μὲ τὸ νὰ ἀγαθοεργῆτε καὶ νὰ ἀπομακρύνετε ἀπὸ τὰς καρδίας σας κάθε φόβον καὶ ἀνησυχίαν διὰ τὴν ὑγείαν καὶ τὴν ζωὴν τοῦ συζύγου σας καὶ τῶν παιδιῶν σας καὶ γενικῶς διὰ τὴν οἰκογένείαν σας ἐμπιστευόμεναι τὰ πάντα εἰς τὴν θείαν πρόνοιαν.

Ὅπως καὶ ἡ Σάρρα ἐδείκνυεν ὑπακοὴν εἰς τὸν Ἀβραάμ, καλοῦσα αὐτὸν μὲ σεβασμὸν καὶ ταπείνωσιν «κύριον». Αὐτῆς δὲ τῆς Σάρρας ἐγίνατε καὶ σεῖς πνευματικαὶ θυγατέρες μὲ τὸ νὰ πράττετε τὸ ἀγαθὸν χωρὶς νὰ φοβῆσθε, μήπως τυχὸν ἀγανακτήσουν ἐναντίον σας οἱ σύζυγοί σας.

Σεῖς ἐπίσης, ἄνδρες, νὰ συνέρχεσθε (μὲ τὶς γυναῖκες σας) μὲ κατανόησι καὶ ν’ ἀπονέμετε τιμὴ στὸ γυναικεῖο σκεῦος [Σημ.: Ἤ, φῦλο], ἐπειδὴ εἶναι ἀσθενέστερο, ἀλλὰ καὶ ἐπειδὴ εἶσθε συγκληρονόμοι τῆς δωρεᾶς τῆς ζωῆς, γιὰ νὰ μὴ παρεμποδίζωνται οἱ προσευχές σας.

Οἱ ἄνδρες ὁμοίως νὰ συγκατοικῆτε καὶ νὰ συζῆτε φρόνιμα καὶ συνετὰ μὲ τὰς γυναῖκας σας. Ἡ φρόνησις δὲ καὶ ἡ σύνεσις ἀπαιτεῖ νὰ ἀποφεύγετε κάθε βιαιότητα καὶ νὰ δεικνύετε ἀνοχήν, ἔτσι δὲ νὰ ἀπονέμετε τιμὴν πρὸς τὰς συζύγους σας, καὶ νὰ μὴ ξεχάνετε, ὅτι ἡ γυνὴ εἶναι σκεῦος ἀσθενέστερον καὶ πολὺ εὔκολα πληγώνεται καὶ μικροψυχεῖ καὶ ἀπελπίζεται. Πρέπει δὲ νὰ φέρεσθε ἔτσι, διότι αἱ σύζυγοί σας εἶναι καὶ συγκληρονόμοι τῆς αἰωνίου ζωῆς, τὴν ὁποίαν ὡς χάριν μᾶς ἔδωκεν ὁ Θεός, ἀλλὰ καὶ διότι πρέπει νὰ προλαμβάνεται κάθε ψυχρότης μεταξύ σας, διὰ νὰ μὴ παρεμποδίζονται αἱ κοιναὶ συμπροσευχαί σας.

Οἱ ἄνδρες ἐπίσης νὰ συνοικῆτε καὶ νὰ συζῆτε ὡς φρόνιμοι καὶ συνετοὶ μὲ τὰς συζύγους σας, νὰ ἀποφεύγετε κάθε τραχύτητα καὶ σκληρὰν συμπεριφοράν, νὰ ἀποδίδετε τὴν πρέπουσαν τιμὴν εἰς τὰς συζήγους σας καὶ νὰ μὴ λησμονῆτε, ὅτι ἡ γυναῖκα εἶναι σκεῦος ἀσθενέστερον, δὲν ἔχει μεγάλην ψυχικὴν ἀντοχὴν καὶ εὔκολα θίγεται καὶ θλίβεται. Ἄλλωστε καὶ αἱ σύζυγοί σας εἶναι μαζῆ μὲ σᾶς κληρονόμοι τῆς ἰδίας χάριτος καὶ αἰωνίας ζωῆς. Ἔτσι δὲ θὰ προλαμβάνεται κάθε δυσαρμονία καὶ δὲν θὰ παρεμποδίζωνται αἱ κοιναὶ προσευχαί σας.

Ὅλοι δὲ τέλος νὰ εἶσθε ὁμόφρονες, συμπονετικοί, φιλάδελφοι, εὔσπλαχνοι, γεμᾶτοι καλωσύνη.

Τελικῶς δὲ σᾶς προτρέπω νὰ ἔχετε ὅλοι τὰ αὐτὰ φρονήματα πίστεως καὶ ἐλπίδος· νὰ συμπαθῆτε καὶ νὰ συμμετέχετε εἰς τὰς λύπας καὶ τὰς χαρὰς τῶν ἀδελφῶν σᾶς· νὰ ἀγαπᾶτε σὰν ἀδελφοὺς τοὺς πλησίον σας Χριστιανούς· νὰ ἔχετε πονετικὴν καὶ τρυφερὰν καρδίαν, νὰ εἶσθε περιποιητικοὶ καὶ εὐγενεῖς.

Ἐν τέλει δὲ σᾶς συμβουλεύω καὶ σᾶς προτρέπω νὰ ἔχετε ὅλοι τὸ ἴδιο φρόνημα τοῦ Θεοῦ, νὰ εἶσθε συμπαθεῖς διὰ τοὺς ἄλλους καὶ συμμέτοχοι εἰς τὴν θλῖψιν καὶ τὴν χαρὰν τῶν ἀδελφῶν σας. Νὰ ἀγαπᾶτε μὲ ἀδελφικὴν ἀγάπην τοὺς Χριστιανούς, νὰ ἔχετε εὐαίσθητον καὶ εὔσπλαγχνον τὴν καρδίαν, νὰ εἶσθε προσηνεῖς καὶ εὐγενεῖς μεταξύ σας.

Νὰ μὴν ἀνταποδίδετε κακὸ γιὰ κακὸ ἢ ὕβρι γιὰ ὕβρι, ἀλλ’ ἀντιθέτως νὰ εὐλογῆτε, γνωρίζοντας ὅτι γι’ αὐτὸ κληθήκατε, γιὰ νὰ κληρονομήσετε ἔτσι εὐλογία.

Νὰ μὴ ἀνταποδίδετε κακὸν ἀντὶ κακοῦ ἢ ὕβριν καὶ περιπαιγμὸν ἀντὶ ὕβρεως· τουναντίον δὲ νὰ εὔχεσθε ἀγαθὰ εἰς τὸν Θεόν δι’ ἐκείνους, ποὺ σᾶς ἀδικοῦν καὶ νὰ εὐλογῆτε αὐτούς, γνωρίζοντες ὅτι δι’ αὐτὸ ἐκλήθητε ἀπὸ τὸν Θεόν, διὰ νὰ κληρονομήσετε εὐλογίαν καὶ ὄχι κατάραν. Πῶς λοιπὸν σεῖς θὰ καταρασθῆτε τοὺς ἄλλους, ἀφοῦ καὶ ὁ Θεὸς σᾶς δὲν σᾶς καταρᾶται;

Νὰ μὴ ἀνταποδίδετε κακὸν ἀντὶ κακοῦ ἢ ὕβριν καὶ χλευασμὸν ἀντὶ ὕβρεως καὶ χλευασμοῦ. Τοὐναντίον δὲ νὰ προσεύχεσθε δι’ αὐτοὺς ποὺ σᾶς ἀδικοῦν καὶ νὰ τοὺς εὐλογῆτε, γνωρίζοντες καλά, ὅτι δι’ αὐτὸ ἔχετε κληθῆ ἀπὸ τὸν Θεόν, διὰ νὰ κληρονομήσετε δηλαδὴ εὐλογίαν καὶ ὄχι κατάραν. Δι’ αὐτὸ καὶ πρέπει νὰ εἶσθε ἄνθρωποι τῆς εὐλογίας.

Γι’ αὐτὸ ἐκεῖνος, ποὺ θέλει ν’ ἀπολαύσῃ τὴ ζωὴ καὶ νὰ ἰδῇ ἡμέρες εὐτυχεῖς, ἂς παύσῃ τὴ γλῶσσα του ἀπὸ κακό, καὶ τὰ χείλη του γιὰ νὰ μὴ προφέρουν πρᾶγμα ἄσχημο.

Προσέχετε πολὺ εἰς τὰς παρεκτροπὰς αὐτὰς τῆς γλώσσης. Διότι καθὼς λέγει ἡ Γραφή, ἐκεῖνος, ποὺ θέλει νὰ ἀπολαμβάνῃ ζωὴν ἀκούραστον, ἄνετον καὶ εἰρηνικὴν καὶ νὰ ἴδῃ ἡμέρας καλὰς καὶ εὐτυχισμένας, ἂς παύσῃ τὴν γλῶσσαν του ἀπὸ τὸ κακὸν καὶ ἂς προσέχῃ τὰ χείλη του, ὥστε νὰ μὴ λαλήσουν ψεῦδος καὶ ἀπάτην.

Νὰ εἶσθε ἄγρυπνοι καὶ νὰ ἐλέγχετε αὐτὰ ποὺ λέτε· διότι ἡ Γραφὴ λέγει· «αὐτός ποὺ θέλει νὰ ἀπολαμβάνῃ ζωὴν εἰρηνικὴν καὶ ἄνετον καὶ νὰ ἴδῃ ἡμέρας καλάς, ἂς παύσῃ τὴν γλῶσσαν του ἀπὸ τὰ κακὰ λόγια καὶ τὰ χείλη του νὰ μὴ λαλήσουν ποτὲ δολιότητα, ψέμα καὶ ἀπάτην.

Ἂς ἀποφύγῃ τὸ κακὸ καὶ ἂς πράξῃ τὸ καλό, ἂς ἐπιζητήσῃ τὸ καλὸ καὶ ἂς ἐπιδιώξῃ αὐτό.

Ἂς ἀπομακρυνθῇ οὗτος ἀπὸ κάθε κακὸν καὶ ἂς κάμῃ τὸ ἀγαθόν, ἂς ζητήσῃ εἰρήνην καὶ ἂς ἐπιδιώξῃ αὐτήν.

Ἂς ἀλλάξῃ δρόμον καὶ ἂς φύγῃ ἀπὸ τὸ κακόν, ἂς πραγματοποιῇ κάθε ἀγαθὸν ἔργον, ἂς ζητήσῃ ἀπὸ τὸν Θεὸν εἰρήνην καὶ ἂς τὴν ἐπιδιώξῃ πρὸς κάθε ἄνθρωπον.

Διότι τὰ μάτια τοῦ Κυρίου εἶναι στραμμένα εὐμενῶς πρὸς τοὺς καλοὺς καὶ τὰ αὐτιά του γιὰ ν’ ἀκούουν τὴ δέησί τους, ἐνῷ τὸ πρόσωπο τοῦ Κυρίου εἶναι ἐναντίον ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι πράττουν κακά.

Διότι τὰ μάτια τοῦ Κυρίου ἔχουν ριφθῆ γεμᾶτα στοργὴν ἐπὶ τῶν δικαίων καὶ τὰ αὐτιά του εἶναι ἀνοικτὰ διὰ νὰ ἀκούσουν τὴν δέησίν των, τὸ πρόσωπον δὲ τοῦ Κυρίου ὠργισμένον καὶ ἀπειλητικὸν ἔχει στραφῇ ἐπὶ ἐκείνων, ποὺ κάμνουν τὸ κακόν.

Διότι οἱ ὀφθαλμοὶ τοῦ Κυρίου εἶναι ἐστραμμένοι μὲ στοργὴν καὶ τρυφερότητα ἐπάνω εἰς τοὺς δικαίους καὶ τὰ αὐτιά του ἀνοικτὰ καὶ ἕτοιμα νὰ ἀκούσουν τὴν προσευχήν των. Ἐξ ἀντιθέτου, ὠργισμένον τὸ πρόσωπον τοῦ Κυρίου, ἔχει στραφῆ ἐναντίον ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι διαπράττουν πονηρίας».

Ποῖος δὲ πρόκειται νὰ σᾶς κάνῃ κακό, ἐὰν πράττετε τὸ καλό;

Καὶ ἀφοῦ ὁ Θεὸς ἐπιβλέπει τοὺς δικαίους, ἕτοιμος νὰ ἀκούσῃ τὰς δεήσεις των, ποῖος θὰ ἠμπορέσῃ νὰ σᾶς κάμῃ κακὸν καὶ νὰ σᾶς ἐπιφέρῃ πραγματικὴν βλάβην, ἐὰν γίνετε μιμηταὶ καὶ ἀκόλουθοι τοῦ ἀγαθοῦ;

Καὶ ἀφοῦ ὁ Θεὸς παρακολουθεῖ μὲ στοργὴν τοὺς δικαίους καὶ φροντίζει δι’ αὐτούς, ποιὸς εἶναι δυνατὸν ποτὲ νὰ σᾶς βλάψῃ καὶ νὰ σᾶς κάμῃ κακόν, ἐὰν γίνετε μιμηταὶ καὶ ζηλωταὶ τοῦ ἀγαθοῦ;

Ἀλλὰ καὶ ἂν θὰ πάσχετε γιὰ τὸ καλό, εἶσθε εὐτυχεῖς. Γι’ αὐτὸ τὰ φόβητρά τους νὰ μὴ φοβηθῆτε καὶ νὰ μὴ ταραχθῆτε,

Ἀλλὰ καὶ ἂν ἐπιτρέψῃ ὁ Θεὸς νὰ πάσχετε διὰ τὴν ἀρετὴν καὶ τὴν ἀλήθειαν, εἶσθε μακάριοι, διότι αὐτὸ θὰ ἐπαυξήσῃ τὴν ἐν τῷ μέλλοντι εὐτυχίαν σας. Τὸν δὲ φόβον, μὲ τὸν ὁποῖον ζητοῦν οἱ ἄπιστοι νὰ σᾶς πτοήσουν, μὴ φοβηθῆτε καὶ μὴ δοκιμάσετε τὴν ἐλαχίστην ταραχὴν ἀπὸ αὐτόν.

Ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἀκόμη πάσχετε καὶ ὑποφέρετε διὰ τὴν ἀρετὴν καὶ τὴν πίστιν σας, εἶσθε μακάριοι, «διότι ὁ Θεὸς ἐπιτρέπει αὐτὴν τὴν δοκιμασίαν πρὸς τὸ καλόν σας. Δι’ αὐτὸ καὶ τὸν φόβον, μὲ τὸν ὁποῖον ζητοῦν νὰ σᾶς πτοήσουν οἱ διῶκται σας, μὴ τὸν φοβηθῆτε καὶ μὴ ἀφήσετε τὸν εὐατόν σας νὰ καταληφθῇ οὔτε καὶ ἀπὸ τὴν μικροτέραν ταραχήν».

ἀλλὰ τὸν Κύριο, ποὺ εἶναι ὁ Θεός, ὑπολογίσετε μέσα στὶς καρδιές σας. Καὶ νὰ εἶσθε ἕτοιμοι γιὰ ἀπολογία σὲ καθένα, ποὺ σᾶς ζητεῖ λόγο γιὰ τὴν πίστι σας, μὲ ταπεινοφροσύνη καὶ σεμνότητα.

Τὸν Κύριον δέ, ποὺ εἶναι ὁ μόνος Θεός, δοξάσατε καὶ σεβασθῆτε καὶ λατρεύσατέ τον ὡς ἅγιον μέσα εἰς τὰ βάθη τῶν καρδιῶν σας. Νὰ εἶσθε δὲ πάντοτε ἕτοιμοι διὰ νὰ ἀπολογηθῆτε καὶ ὑπερασπίσετε τὴν ἀλήθειαν τοῦ εὐαγγελίου εἰς καθένα, ποὺ σᾶς ζητῶ λόγον καὶ ἀπόδειξιν δι’ αὐτά, ποὺ ἐλπίζετε νὰ ἀπολαύσετε εἰς τὸ μέλλον καὶ διὰ τὰ ὁποῖα μᾶς περιγελοῦν οἱ ἄπιστοι. Νὰ ἀπολογηθῆτε δὲ χωρὶς ἐξάψεις ἢ φανατισμόν, ἀλλὰ μὲ πραότητα καὶ μὲ φόβον Θεοῦ.

Τὸν Κύριον δὲ καὶ Θεὸν δοξάσατε καὶ λατρεύσατέ τον ὡς ἅγιον μέσα στὶς καρδιές σας. Νὰ εἶσθε δὲ πάντοτε ἕτοιμοι, διὰ νὰ ἀπολογῆσθε ὑπὲρ τῆς ἀληθείας εἰς καθένα, ποὺ σᾶς ζητεῖ ἀπόδειξιν δι’ αὐτά, ποὺ πιστεύετε καὶ ἐλπίζετε νὰ ἀπολαύσετε ἐκ μέρους τοῦ Θεοῦ, χωρὶς νὰ φανατίζεσθε καὶ νὰ ἐξάπτεσθε. (Ὁ φανατισμὸς καὶ ἡ ὀργὴ ἐκθέτει εἰς τὰ μάτια τῶν ἐχθρῶν τῆς πίστεως καὶ σᾶς τοὺς ἰδίους καὶ τὴν ἀλήθειαν τοῦ Εὐαγγελίου).

Νὰ ἔχετε καλὴ συνείδησι, ὥστε, γι’ αὐτὸ ποὺ σᾶς κατηγοροῦν ὡς κακοποιούς, νὰ καταισχυνθοῦν οἱ δυσφημοῦντες τὴν καλή σας χριστιανικὴ διαγωγή.

Φροντίζετε δὲ νὰ ἔχετε ἀγαθὴν τὴν μαρτυρίαν τῆς συνειδήσεώς σας, ὅτι δηλαδὴ ἐτηρήσατε ἀκριβῶς τὸν νόμον τοῦ Θεοῦ, ὥστε δι’ ὅσα σᾶς κατηγοροῦν ὡς κακοποιούς, νὰ ἐντροπιασθοῦν οἱ ψευδῶς κατηγοροῦντες τὴν συμπεριφοράν σας, τὴν ὁποίαν καθιστᾷ ἀγαθὴν καὶ ἐνάρετον ἡ ἕνωσις καὶ κοινωνία σας μετὰ τοῦ Χριστοῦ.

Προσπαθεῖτε καὶ προσέχετε πάντοτε νὰ ἔχετε καλὴν μαρτυρίαν τῆς συνειδήσεώς σας, ὅτι φέρεσθε ὅπως ὁ Θεὸς θέλει, ὥστε ἐνῶ σᾶς κατηγοροῦν ὡς κακοποιούς, νὰ ἐντροπιασθοῦν αὐτοί, ποὺ προσπαθοῦν νὰ διαβάλλουν καὶ νὰ προσβάλλουν τὴν ἀγαθὴν καὶ ἐνάρετον ἐν Χριστῷ συμπεριφοράν σας μέσα εἰς τὴν κοινωνίαν.

Εἶναι δὲ καλλίτερο, ἐὰν αὐτὸ εἶναι τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, νὰ πάσχωμε διότι κάνουμε τὸ καλό, παρὰ διότι κάνουμε τὸ κακό,

Ἐν πάσῃ περιπτώσει δὲ πρέπει σεῖς νὰ ἔχετε ἀγαθὴν τὴν μαρτυρίαν τῆς συνειδήσεώς σας. Διότι ἐὰν εἶναι θέλημα τοῦ Θεοῦ νὰ πάσχετε καὶ ἐὰν ἐπιτρέπῃ ὁ Θεὸς θλίψεις, εἶναι προτιμότερον νὰ πάσχῃ κανεὶς ὅταν ἐργάζεται τὸ ἀγαθόν, παρὰ νὰ πάσχῃ ὅταν ἐργάζεται τὸ κακόν.

Διότι εἶναι προτιμότερον καὶ καλύτερον νὰ πάσχετε καὶ νὰ ὑποφέρετε, ἐὰν ὁ Θεὸς τὸ ἐπιτρέπῃ, ἐνῶ πράττετε τὸ ἀγαθόν, παρὰ νὰ πάσχετε, ὅταν ἐργάζεσθε τὸ κακόν.

ἀφοῦ καὶ ὁ Χριστὸς μιὰ φορὰ ἔπαθε γιὰ τὶς ἁμαρτίες μας, ἀθῷος γιὰ ἐνόχους, γιὰ νὰ μᾶς φέρῃ πλησίον στὸ Θεό. Καὶ θανατώθηκε μὲν κατὰ τὸ σῶμα, ἀλλὰ διατηρήθηκε ζωντανὸς κατὰ τὸ πνεῦμα,

Διότι καὶ αὐτὸς ὁ Χριστὸς μιὰ φορὰ γιὰ πάντα ἔπαθεν ἐπὶ τοῦ σταυροῦ διὰ τὰς ἁμαρτίας μας, ὁ δίκαιος καὶ ἀναμάρτητος δι’ ἠμᾶς τοὺς ἀδίκους καὶ ἁμαρτωλούς, διὰ νὰ μᾶς πλησιάσῃ καὶ μᾶς συμφιλίωσῃ πρὸς τὸν Θεόν. Καὶ ἐθανατώθη μὲν κατὰ τὴν σάρκα, διὰ τοῦ θανάτου ὅμως τούτου ἐνίκησε τὴν ἁμαρτίαν καὶ προσέλαβε νέας ζωοποιοὺς δυνάμεις κατὰ τὴν ψυχήν.

Διότι καὶ ὁ Χριστὸς μιὰ φορὰ ἔπαθεν ἐπάνω εἰς τὸν σταυρὸν διὰ τὴν ἐξάλειψιν τῶν ἁμαρτιῶν μας, ὁ ἀναμάρτητος καὶ ὁ ἅγιος, δι’ ἡμᾶς τοὺς ἀδίκους καὶ ἁμαρτωλούς, μὲ τὸν σκοπὸν νὰ μᾶς ὁδηγήσῃ καὶ μᾶς συμφιλιώσῃ μὲ τὸν Θεόν, θανατωθεὶς μὲν κατὰ τὸ σῶμα ἐπάνω εἰς τὸν σταυρόν, ζωοποιηθεὶς δὲ διὰ τοῦ Πνεύματος τῆς θεότητος.

μὲ τὸ ὁποῖο πῆγε καὶ κήρυξε καὶ στὰ φυλακισμένα πνεύματα (στὸν ᾅδη),

Μὲ τὴν ψυχήν του δὲ γεμάτην ἀπὸ ζωοποιὸν δύναμιν ἀνεξάντλητον ἐπορεύθη εὐθὺς μετὰ τὸν θάνατόν του εἰς τὰς ψυχάς, ποὺ ἐτηροῦντο εἰς τὴν φυλακὴν τοῦ Ἅδου, καὶ ἐκήρυξεν εἰς αὐτὰς τὸ Εὐαγγέλιον τῆς σωτηρίας.

Μὲ τὴν ψυχὴν δὲ ἠνωμένην μαζῆ μὲ τὴν θεότητα ἐπῆγεν ἀμέσως μετὰ τὸν σταυρικόν του θάνατον εἰς τὰς ψυχάς, ποὺ ἐκρατοῦντο μέσα εἰς τὸν Ἅδην, καὶ ἐκήρυξε τὸ Εὐαγγέλιον τῆς σωτηρίας.

παραδείγματος χάριν σ’ ἀνθρώπους ποὺ ἀπείθησαν ἄλλοτε, ὅταν τοὺς περίμενε ἡ μακροθυμία τοῦ Θεοῦ κατὰ τὶς ἡμέρες τοῦ Νῶε, ὅταν κατασκευαζόταν ἡ κιβωτός, στὴν ὁποία ὀλίγοι, δηλαδὴ ὀκτὼ ψυχές, διασώθηκαν μέσῳ ὕδατος (ἐπειδὴ τὸ ὕδωρ ἐκεῖνο τοῦ κατακλυσμοῦ ὕψωσε τὴν κιβωτὸ καὶ τὴν ἔκανε νὰ ἐπιπλέῃ).

Τὰ πνεύματα ταῦτα ἠπείθησαν κάποτε, ὅταν ἡ μακροθυμία τοῦ Θεοῦ τὰ ἐπερίμενεν ἐπὶ χρόνον μακρόν, μήπως μετανοήσουν καὶ πιστεύσουν, κατὰ τὰς ἡμέρας τοῦ Νῶε, ὅτε κατεσκευάζετο ἡ κιβωτός, εἰς τὴν ὁποίαν ἀπὸ τόσον πλῆθος μόνον ὀλίγαι, δηλαδὴ ὀκτὼ ψυχαί, διεσώθησαν ἀπὸ τὸ νερὸ τοῦ κατακλυσμοῦ.

Αὐτὰ δὲ τὰ πνεύματα εἶχαν ἀπειθήσει κάποτε, ὅταν ἡ μακροθυμία τοῦ Θεοῦ τὰ ἐπερίμενε νὰ μετανοήσουν καὶ ἐπιστρέψουν εἰς τὸν δρόμον τῆς ἀρετῆς, κατὰ τὰς ἡμέρας τοῦ Νῶε, ὁπότε κατεσκευάζετο ἡ κιβωτός, εἰς τὴν ὁποίαν ὀλίγαι μόνον ψυχαί, διὰ τὴν ἀκρίβειαν ὀκτὼ μόνον, ἐσώθησαν ἀπὸ τὸν κατακλυσμὸν τοῦ ὕδατος.

Αὐτὸ τὸ ὕδωρ ἦταν τύπος τοῦ βαπτίσματος, ὡς πραγματοποίησι δὲ τοῦ τύπου σῴζει τώρα καὶ ἐμᾶς τὸ βάπτισμα, τὸ ὁποῖον εἶναι, ὄχι ἀποβολὴ τῆς ἀκαθαρσίας τοῦ σώματος, ἀλλ’ ὑπόθεσι συνειδήσεως ἀγαθῆς (ἀφοῦ καθαρίζει τὴν ἁμαρτωλὴ καὶ ἔνοχη συνείδησι καὶ τὴν καθιστᾷ ἀγαθὴ) ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ δυνάμει τῆς ἀναστάσεως τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ,

Τὸ ὁποῖον ὕδωρ καὶ ἡμᾶς σώζει τώρα μὲ τὸ βάπτισμα, εἰς τὸ ὁποῖον εὑρίσκει τὴν ἐπαλήθευσιν καὶ πραγματοποίησίν του ὁ παλαιὸς ἐκεῖνος τύπος, ὅπου ἡ διὰ τῆς κιβωτοῦ σωτηρία προεικόνιζε τὴν διὰ τῆς κολυμβήθρας καὶ τοῦ βαπτίσματος σωτηρίαν. Εἶναι δὲ τὸ βάπτισμα ὄχι ἁπλῶς καθαρισμὸς καὶ ἀπόπλυσις τῆς ἀκαθαρσίας τῆς σαρκός, ἀλλὰ θερμὴ αἴτησις πρὸς τὸν Θεόν νὰ μᾶς δώσῃ συνείδησιν ἀγαθήν, ἐλευθέραν ἀπὸ κάθε τύψιν. Μᾶς σωζει δὲ τὸ βάπτισμα δυνάμει τῆς ἀναστάσεως τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ,

Αὐτὸ δὲ τὸ γεγονός, τῆς σωτηρίας δηλαδὴ ὀκτὼ ψυχῶν μέσα εἰς τὴν κιβωτόν, εἶναι προεικόνισμα τώρα τοῦ ἁγίου βαπτίσματος, κατὰ τὸ ὁποῖον, διὰ τοῦ νεροῦ τῆς κολυμβήθρας, σωζόμεθα ἡμεῖς οἱ Χριστιανοί. Τὸ ἰδικόν μας βάπτισμα δὲν εἶναι ἁπλῶς καθαρισμὸς τοῦ σώματος καὶ ἀπόρριψις τοῦ ρύπου, ἀλλ’ ὁλόθερμος προσευχὴ πρὸς τὸν Θεὸν νὰ μᾶς δώσῃ ἀγαθὴν καὶ ἀκατάγνωστον συνείδησιν, διὰ τῆς ἀναστάσεως τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.

ποὺ πῆγε στὸν οὐρανὸ καὶ κάθησε στὰ δεξιὰ τοῦ Θεοῦ, καὶ ὑποτάχθηκαν σ’ αὐτὸν ἄγγελοι καὶ ἐξουσίες καὶ δυνάμεις.

ὁ ὁποῖος κάθεται τώρα εἰς τὰ δεξιὰ τοῦ Θεοῦ, ἀφοῦ ἐπῆγε διὰ τῆς ἀναλήψεώς του εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ὑπετάχθησαν εἰς αὐτὸν τὰ διάφορα ἀγγελικὰ τάγματα, δηλαδὴ ἄγγελοι καὶ αἱ ἐξουσίαι καὶ αἱ δυνάμεις.

Αὐτὸς δὲ ὁ Χριστὸς ὑπάρχει τώρα εἰς τὰ δεξιὰ τοῦ Θεοῦ, πορευθεὶς εἰς τὸν οὐρανὸν διὰ τῆς ἐνδόξου ἀναλήψεώς του, ὅπου καὶ ὑπετάχθησαν εἰς αὐτὸν τὰ ἀγγελικὰ τάγματα, οἱ ἄγγελοι, αἱ ἐξουσίαι καὶ αἱ δυνάμεις.

Ἀφοῦ δὲ ὁ Χριστὸς πέθανε γιὰ μᾶς σωματικῶς, καὶ σεῖς ὁπλισθῆτε μὲ τὸ αὐτὸ φρόνημα τοῦ θανάτου. Διότι ἐκεῖνος, ποὺ πέθανε σωματικῶς, ἔχει παύσει νὰ ἁμαρτάνῃ.

Ἐφ’ ὅσον λοιπὸν ὁ Χριστὸς ἔπαθε κατὰ τὴν ἀνθρωπίνην του φύσιν διὰ τὴν σωτηρίαν μας, ὁπλισθῆτε καὶ σεῖς μὲ τὴν αὐτὴν ἀπόφασιν τοῦ νὰ ὑπομένετε καρτερικῶς παθήματα. Διότι ἐκεῖνος, ποὺ ὑποφέρει διὰ τὴν δικαιοσύνην καὶ τὴν ἀρετήν του παθήματα εἰς τὴν σάρκα καὶ ὑπομένει αὐτὰ μετὰ πραότητος, γίνεται τόσον ἰσχυρὸς πνευματικῶς, ὥστε οἱ πειρασμοὶ καὶ τὰ πάθη τῆς ἁμαρτίας δὲν ἔχουν πλέον δύναμιν ἐπ’ αὐτοῦ. Αὐτὸς συνεσταυρώθη μετὰ τοῦ Χριστοῦ καὶ ἔχει παύσει ἀπὸ τοῦ νὰ ἁμαρτάνῃ,

Ἀφοῦ λοιπόν, ὁ Χριστὸς ἔπαθε κατὰ τὴν ἀνθρωπίνην αὐτοῦ φύσιν ὑπὲρ ἡμῶν, καὶ σεῖς ὁπλισθῆτε μὲ τὴν αὐτὴν σκέψιν καὶ ἀπόφασιν, νὰ δέχεσθε μὲ ὑπομονὴν ἀνάλογα παθήματα, χωρὶς νὰ παρασύρεσθε ποτὲ εἰς τὴν ἁμαρτίαν. Διότι ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἔπαθε καὶ ἐσταυρώθη κατὰ τὸ σῶμα μαζῆ μὲ τὸν Χριστὸν εἶναι νεκρὸς ὡς πρὸς τὴν ἁμαρτίαν καὶ ἔχει παύσει νὰ ἁμαρτάνῃ,

Ὁπλισθῆτε μὲ τὸ φρόνημα τοῦ θανάτου, ὥστε τὸν ὑπόλοιπο χρόνο τῆς ἐπίγειας ζωῆς νὰ μὴ ζήσετε πλέον γιὰ τὶς ἀνθρώπινες ἐπιθυμίες, ἀλλὰ γιὰ τὸ θεῖο θέλημα.

διὰ νὰ μὴ ζήσῃ πλέον τὸν ὑπόλοιπον χρόνον τῆς ἐπιγείου ζωῆς του σύμφωνα μὲ τὰς ἐπιθυμίας τῆς διεφθαρμένης ἀνθρωπίνης φύσεως, ἀλλὰ κατὰ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ.

διὰ νὰ μὴ ζῇ πλέον τὸν ὑπόλοιπον χρόνον τῆς ἐπιγείου ζωῆς του σύμφωνα μὲ τὰς ἁμαρτωλὰς ἐπιθυμίας τῶν μακρὰν τοῦ Θεοῦ ἀνθρώπων, ἀλλὰ σύμφωνα μὲ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ.

Ἀρκετὸ βεβαίως χρόνο δαπανήσατε στὸ παρελθὸν ζώντας κατὰ τὸ θέλημα τῶν ἐθνικῶν. Ζήσατε μὲ ἀσέλγειες, αἰσχρὲς διασκεδάσεις, μεθύσια, γλεντοκόπια, ὀργιαστικὰ συμπόσια καὶ ἀθέμιτες εἰδωλολατρικὲς πράξεις καὶ τελετές.

Καὶ σεῖς ἔτσι πρέπει εἰς τὸ ἑξῆς νὰ ζήσετε. Διότι σᾶς εἶναι ἀρκετὸς ὁ περασμένος χρόνος τοῦ βίου σας, κατὰ τὸν ὁποῖον ἔχετε ἐργασθῆ μὲ τὸ παραπάνω τὸ ἁμαρτωλὸν θέλημα τῶν ἐθνικῶν καὶ εἰδωλολατρῶν. Συμπεριεφέρθητε τότε καὶ ἐζήσατε μὲ διαφόρους πράξεις ἀσελγείας, μὲ ἐπιθυμίας, μὲ μέθας, μὲ ἄσεμνα γλέντια καὶ φαγοπότια, μὲ οἰνοποσίας καὶ μὲ συμμετοχὴν εἰς εἰδωλολατρικὰς τελετάς, ποὺ μὲ τὰ ὄργια τῶν ἐπεριφρονεῖτο ὁ ἠθικὸς νόμος καὶ ὑβρίζετο ὁ στοιχειώδης ἀνθρωπισμός.

Ἄλλωστε ἦτο διὰ σᾶς ἀρκετὸς ὁ περασμένος χρόνος τοῦ βίου σας, κατὰ τὸν ὁποῖον ἔχετε ἐργασθῆ καὶ πραγματοποιήσει μὲ τὸ παραπάνω τὸ ἁμαρτωλὸν θέλημα τῶν εἰδωλολατρῶν. Διότι καὶ σεῖς τότε ἐπορεύθητε καὶ ἐζήσατε μὲ πράξεις ἀσελγείας, μὲ ἐπιθυμίας πονηράς, μὲ μέθας, μὲ ἀσέμνους διασκεδάσεις καὶ φαγοπότια, μὲ οἰνοποσίας, μὲ ὄργια εἰδωλολατρικά, διὰ τῶν ὁποίων κατεπατεῖτο καὶ ὁ στοιχειώδης ἠθικὸς νόμος.

Γι’ αὐτὸ παραξενεύονται, ἐπειδὴ τώρα δὲν τρέχετε μαζί τους στὸν αὐτὸ κατακλυσμὸ τῆς ἀσωτίας [Σημ.: Ἤ, στὴν αὐτὴ ὑπερπλεονάζουσα ἀσωτία], καὶ σᾶς χλευάζουν.

Ἕνεκα δὲ τῆς διαγωγῆς των αὐτῆς, ποὺ ἑξακολουθοῦν οἱ εἰδωλολάτραι νὰ δεικνύουν, παραξενεύονται, διότι καὶ σεῖς δὲν τρέχετε μαζί των εἰς τὸν αὐτὸν πλεονασμὸν τῆς ἀσωτίας. Ἐκδηλώνουν δὲ τὴν ἔκπληξίν των αὐτὴν μὲ βλασφημίαν κατὰ τῆς χριστιανικῆς ἀληθείας καὶ τοῦ Θεοῦ.

Καὶ οἱ εἰδωλολάτραι, μὲ τοὺς ὁποίους ἄλλωτε συνδιασκεδάζετε, παρεξενεύονται, διότι σεῖς σήμερα δὲν τρέχετε μαζῆ τους εἰς τὸ ἴδιο ξεχείλισμα τῆς ἀσωτίας. Καὶ ἐπειδὴ σᾶς βλέπουν διαφορετικοὺς τώρα ἀπὸ αὐτούς, βλασφημοῦν καὶ ὑβρίζουν τὴν χριστιανικὴν ἀλήθειαν.

Ἀλλὰ θὰ δώσουν λόγο σ’ ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος εἶναι ἕτοιμος νὰ κρίνῃ ζῶντες καὶ νεκρούς.

Ἀλλ’ αὐτοὶ θὰ περάσουν ἀπὸ δίκην καὶ θὰ δώσουν λόγον εἰς ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος εἶναι ἕτοιμος νὰ κρίνῃ τοὺς πάντας, τοὺς ζῶντας καὶ τοὺς νεκρούς.

Ἀλλ’ αὐτοὶ θὰ δώσουν λόγον τῶν πράξεών των εἰς ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος εἶναι ἕτοιμος νὰ κρίνῃ - καὶ θὰ κρίνῃ - ζῶντας καὶ νεκρούς.

Διότι γι’ αὐτὸ κήρυξε καὶ στοὺς νεκρούς, διότι πέθαναν μὲν ὡς πρὸς τοὺς ἀνθρώπους κατὰ τὸ σῶμα, ἀλλὰ ζοῦν ὡς πρὸς τὸ Θεὸ κατὰ τὸ πνεῦμα (Οἱ νεκροὶ δηλαδὴ δὲν περιέρχονται σ’ ἀνυπαρξία καὶ δὲν διαφεύγουν τὴν κρίσι).

Ναί· θὰ κρίνῃ ζῶντας καὶ νεκρούς. Διότι δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς ἐκηρύχθη τὸ εὐαγγέλιον εἰς τὸν Ἅδην καὶ εἰς τοὺς πρὸ τῆς ἐλεύσεως τοῦ Χριστοῦ νεκρούς, ὥστε οὗτοι, ἀφοῦ κατεκρίθησαν καὶ ἐτιμωρήθησαν σύμφωνα μὲ ὅσα συμβαίνουν μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων διὰ τοῦ θανάτου, ὁ ὁποῖος ἐπῆλθεν εἰς τὴν θνητὴν σάρκα των ὡς τιμωρία τῶν ἁμαρτιῶν των, νὰ ζοῦν τὴν ζωὴν τοῦ Θεοῦ κατὰ τὴν ψυχήν, ἡ ὁποία, ἐφ’ ὅσον ἐπίστευσαν εἰς τὸ κηρυχθὲν εἰς αὐτοὺς Εὐαγγέλιον, ἐζωοποιήθη ὑπὸ τῆς ὑπερφυσικῆς ζωῆς τοῦ Θεοῦ.

Διότι δι’ αὐτὸν ἀκριβῶς τὸν σκοπὸν ἐκηρύχθη τὸ Εὐαγγέλιον κάτω εἰς τὸν Ἅδην, εἰς τοὺς φυλακισμένους ἐκεῖ νεκρούς, ὥστε οἱ ἄνθρωποι αὐτοί ποὺ εἶχαν καταδικασθῇ καὶ τιμωρηθῇ μὲ τὸν θάνατον, πού, ὅπως συμβαίνει μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων, εἶναι συνέπεια τῆς ἁμαρτίας, νὰ ζοῦν τώρα, μὲ τὸ πνεῦμα των τὴν κατὰ Θεὸν ζωήν, ἐφ’ ὅσον φυσικὰ θὰ εἶχαν δεχθῇ τὸ κήρυγμα τοῦ Χριστοῦ.

Ὅλων δὲ τὸ τέλος εἶναι πλησίον. Ζήσετε λοιπὸν μὲ ἐγκράτεια καὶ ἀγρυπνήσετε γιὰ νὰ προσεύχεσθε.

Ὁμιλῶ περὶ πεθαμένων εἰς σᾶς, ποὺ εἶσθε εἰς τὴν ζωὴν ἀκόμη. Ἀλλὰ μὴ ξεχάνετε, ὅτι ὅλων τῶν πραγμάτων τοῦ κόσμου τὸ τέλος ἐπλησίασε. Καὶ τὸ ἰδικόν σας συνεπῶς τέλος δὲν εἶναι μακράν. Φροντίσατε λοιπὸν νὰ εἶσθε ἐγκρατεῖς καὶ προσεκτικοὶ καὶ ἀγρυπνήσατε εἰς τὰς προσευχάς.

Ἂς ἔχετε ὅμως πάντοτε ὑπ’ ὅψιν σας ὅτι ὅλων τὸ τέλος καὶ ὁ θάνατος πλησιάζει. Λοιπόν, προσπαθεῖτε νὰ ζῆτε μὲ σωφροσύνην, νὰ εἶσθε προσεκτικοὶ καὶ ἄγρυπνοι εἰς τὰς προσευχάς.

Πρὸ πάντων δὲ ἡ μεταξύ σας ἀγάπη νὰ εἶναι θερμή, διότι ἡ ἀγάπη θὰ καλύψῃ πλῆθος ἁμαρτιῶν.

Ἐπάνω δὲ ἀπὸ ὅλα φροντίσατε νὰ ἔχετε τὴν μεταξύ σας ἀγάπην θερμὴν καὶ διαρκῇ, διότι ἡ ἀγάπη θὰ σκεπάσῃ καὶ θὰ συγχωρήσῃ τὰς ἁμαρτίας τοῦ ἀγαπωμένου, ὅσον πολλαὶ καὶ ἂν εἶναι, θὰ ἑλκύσῃ δὲ τὸ θεῖον ἔλεος καὶ εἰς ἐκεῖνον, ποὺ ἀγαπᾷ.

Παρὰ πάνω δὲ ἀπὸ ὅλα, νὰ ἔχετε θερμήν, παντοτεινὴν καὶ πλουσίαν τὴν ἀγάπην μεταξύ σας, διότι ἡ ἀγάπη θὰ σκεπάσῃ τὰς ἁμαρτίας, ὅσον πολλαὶ καὶ ἂν εἶναι αὐταί.

Νὰ φιλοξενῇ ὁ ἕνας τὸν ἄλλο χωρὶς γογγυσμούς.

Να φιλοξενῆτε ὁ ἕνας τὸν ἄλλον, χωρὶς να γογγύζετε διὰ τὸ βάρος, ποὺ σᾶς δίδει ἡ ὑποδοχὴ τῶν ξένων.

Νὰ φιλοξενῆτε ὁ ἕνας τὸν ἄλλον, χωρὶς νὰ γογγύζετε ἀπὸ τὴν ἐνόχλησιν, ποὺ εἶναι φυσικὸν νὰ φέρῃ ἡ φιλοξενία.

Κατὰ τὸ χάρισμα, ποὺ ἔλαβε ὁ καθένας, νὰ ὑπηρετῆτε ὁ ἕνας τὸν ἄλλο σὰν καλοὶ διαχειρισταὶ τῆς ποικίλης χάριτος τοῦ Θεοῦ.

Ὁ καθένας σας σύμφωνα μὲ τὸ χάρισμα ποὺ ἔλαβεν, ἂς τὸ χρησιμοποιῇ εἰς ὑπηρεσίαν ὁ εἰς τῶν ἄλλων, σὰν καλοὶ διαχειρισταὶ τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία διανέμει ποικίλα καὶ διάφορα χαρίσματα.

Ὁ καθένας σας, σύμφωνα μὲ τὸ χάρισμα ποὺ ἔχει λάβει ἀπὸ τὸν Θεόν, ἂς ἐξυπηρετῇ μὲ αὐτὸ τοὺς ἄλλους, σὰν καλοὶ διαχειρισταὶ διαφόρων χαρισμάτων τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ.

Ὅποιος κηρύττει, ἂς συμπεριφέρεται ὡς κηρύττων λόγια τοῦ Θεοῦ. Ὅποιος ὑπηρετεῖ, ἂς ὑπηρετῇ μὲ τὴ δύναμι ποὺ χορηγεῖ ὁ Θεός. Ἔτσι μὲ ὅλα θὰ δοξάζεται ὁ Θεὸς διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, στὸν ὁποῖο ἀνήκει ἡ δόξα καὶ ἡ δύναμι στοὺς ἀπεράντους αἰῶνες. Ἀμήν.

Ἐὰν κανένας ἔχῃ τὸ χάρισμα νὰ διδάσκῃ τὸν θεῖον λόγον, ἂς λαλῇ μὲ ἱεροπρέπειαν καὶ εὐλάβειαν, σὰν νὰ λαλῇ λόγια Θεοῦ. Ἐὰν κανεὶς ὑπηρετῇ, ἂς ἔχῃ τὴν συναίσθησιν, ὅτι τὴν δύναμιν τοῦ νὰ ὑπηρετῇ τοῦ τὴν δίδει ἀφθόνως ὁ Θεός. Ὥστε μὲ ὅλα, ἤτοι καὶ μὲ τοὺς λόγους μας καὶ μὲ τὰ ἔργα μας νὰ δοξάζεται ὁ Θεὸς διὰ μέσου τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, εἰς τὸν ὁποῖον ἀνήκει ἡ δόξα καὶ ἡ κραταιὰ κυριαρχία εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Ἐὰν κανεὶς ἔχῃ τὸ χάρισμα νὰ διδάσκῃ, ἂς ἔχῃ ὑπ’ ὅψιν του, ὅτι λαλεῖ λόγια Θεοῦ καὶ ἂς ὁμιλῇ μὲ συναίσθησιν τῆς εὐθύνης του. Ἐὰν κανεὶς ὑπηρετῇ τοὺς ἄλλους, ἂς ἔχῃ ὑπ’ ὅψιν του, ὅτι τὴν δύναμιν καὶ τὴν ἱκανότητα αὐτὴν τοῦ τὴν χορηγεῖ ὁ Θεός. Νὰ συμπεριφέρεσθε μεταξύ σας ἔτσι, ὥστε μὲ τὴν ὅλην σας διαγωγὴν νὰ δοξάζεται ὁ Θεὸς διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, εἰς τὸν ὁποῖον ἀνήκει ἡ δόξα, ἡ δύναμις καὶ ἡ ἐξουσία εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμήν.

Ἀγαπητοί, γιὰ τὴν πύρινη θλῖψι σας, ποὺ γίνεται γιὰ νὰ δοκιμάζεσθε, μὴ παραξενεύεσθε σὰν νὰ σᾶς συμβαίνῃ κάτι παράξενο.

Ἐν σχέσει δὲ πρὸς τοὺς διωγμοὺς καὶ τὰς θλίψεις σας, ἀγαπητοί, σᾶς προτρέπω νὰ μὴ παραξενεύεσθε διὰ τὸ κάψιμον, ποὺ σᾶς κάνουν αἱ θλίψεις, αἱ ὁποῖαι γίνονται πρὸς ἄσκησιν καὶ δοκιμασίαν σας, σὰν νὰ σᾶς συνέβαινε κάτι παράδοξον.

Ἀγαπητοί, ἂς μὴ παραξενεύεσθε διὰ τὴν φλόγα καὶ τὸ κάψιμο, ποὺ σᾶς προκαλοῦν αἱ διάφοραι θλίψεις καὶ αἱ δυσκολίαι, ὡς ἐὰν κάτι τὸ παράξενον σᾶς συμβαίνῃ.

Ἀλλ’ ὅσο μετέχετε στὰ παθήματα τοῦ Χριστοῦ νὰ χαίρετε, γιὰ νὰ ὑπερχαρῆτε ὅταν φανερωθῇ ἡ δόξα του.

Ὄχι, μὴ παραξενεύεσθε, ἀλλ’ ὅσον συμμετέχετε εἰς τὰ παθήματα τοῦ Χριστοῦ μὲ τὰς θλίψεις καὶ τοὺς διωγμούς, ποὺ ὑποφέρετε διὰ τὸ ὄνομά του, τόσον νὰ χαίρετε, ἀλλὰ καὶ νὰ ὑπομένετε, διὰ νὰ χαρῆτε μὲ ἀγαλλίασιν μεγάλην καὶ κατὰ τὴν φανέρωσιν τῆς δόξης του, ποὺ θὰ γίνῃ εἰς τὴν δευτέραν παουσίαν του.

Ἀλλὰ καθ’ ὅσον συμμετέχετε εἰς τὰ παθήματα τοῦ Χριστοῦ μὲ τὰς θλίψεις καὶ τοὺς διωγμούς, ποὺ ὑφίστασθε πρὸς χάριν του,τόσον καὶ νὰ χαίρετε, διὰ νὰ χαρῆτε μὲ ἀπερίγραπτον ἀγαλλίασιν ἀκόμη περισσότερον κατὰ τὴν φανέρωσιν τῆς δόξης του εἰς τὴν Δευτέραν Παρουσίαν.

Ἂν ἐμπαίζεσθε γιὰ τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ, εἶσθε εὐτυχεῖς. Διότι τὸ Πνεῦμα τῆς δόξης καὶ δυνάμεως καὶ τοῦ Θεοῦ ἀναπαύεται σὲ σᾶς. Ὅσο μὲν ἀφορᾷ σ’ αὐτούς, προέρχεται δυσφήμησι, ἀλλ’ ὅσον ἀφορᾷ σὲ σᾶς, προσγίνεται δόξα (Αὐτοὶ μὲν σᾶς ὑβρίζουν, ἀλλὰ σεῖς δοξάζεσθε).

Ἐὰν δὲ ὑβρίζεσθε καὶ περιφρονῆσθε, ἐπειδὴ ὁμολογεῖτε τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ, εἶσθε μακάριοι, διότι τὸ Πνεῦμα τῆς δόξης καὶ τῆς δυνάμεως, τὸ ὁποῖον εἶναι συγχρόνως καὶ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ, ἀναπαύεται ἐπάνω σας. Καὶ ἀπὸ ἐκεῖνα μέν, ποὺ λέγουν καὶ πράττουν αὐτοί, βλασφημεῖται ὁ Χριστός, μὲ τὴν ἰδικήν σας ὅμως διαγωγὴν καὶ ὁμολογίαν δοξάζεται.

Ἐὰν σᾶς ὑβρίζουν καὶ σᾶς ἐμπαίζουν διὰ τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ, εἶσθε μακάριοι, διότι τὸ Πνεῦμα τῆς δόξης καὶ τῆς δυνάμεως, τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ ἀναπαύεται ἐπάνω σας. Ἀπὸ τὰ λόγια μὲν καὶ τὰ ἔργα ἐκείνων βλασφημεῖται ὁ Χριστός, ἀπὸ τὰ ἔργα δὲ καὶ τὴν ζωὴν τὴν ἰδικήν σας δοξάζεται.

Νὰ μὴ πάσχῃ δὲ κανεὶς ἀπὸ σᾶς ὡς φονεὺς ἢ κλέπτης ἢ κακοποιὸς ἢ ὡς μοιχός.

Ναί, δοξάζεται ἀπὸ σᾶς παρὰ τὰς ὕβρεις καὶ συκοφαντίας, ποὺ σᾶς κάνουν ἐκεῖνοι. Διότι προσέχετε νὰ μὴ ὑποφέρῃ κανεὶς ἀπὸ σᾶς τιμωρίας ὡς φονεὺς ἢ ὡς κλέπτης ἢ ὡς κακοποιὸς ἢ ὡς συνένοχος εἰς κάθε τι ποὺ εἶναι ξένον καὶ ἀσυμβίβαστον πρὸς τὴν χριστιανικὴν κλῆσιν.

Διότι προσέχετε, ποτὲ κανεὶς ἀπὸ σᾶς νὰ μὴ πάσχῃ καὶ νὰ μὴ τιμωρῆται ὡς φονεὺς ἢ ὡς κλέπτης ἢ ὡς κακοποιὸς ἢ ὡς ἄνθρωπος, ποὺ ἀνακατεύεται εἰς ξένας ὑποθέσεις καὶ προκαλεῖ μὲ τὰς ἀκρισίας του ζημίας καὶ βλάβας εἰς τοὺς ἄλλους.

Ἀλλ’ ἂν πάσχῃ ὡς χριστιανός, νὰ μὴν ἐντρέπεται, ἀλλὰ νὰ δοξάζῃ τὸ Θεὸ γι’ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα.

Ἐὰν ὅμως κατηγορῆται καὶ διώκεται ὡς Χριστιανός, ἂς μὴ ἐντρέπεται δι’ αὐτό, ἀλλὰ τουναντίον ἂς δοξάζῃ τὸν Θεόν διὰ τοὺς ὀνειδισμοὺς αὐτοὺς καὶ τὰς καταδιώξεις.

Ἐὰν ὅμως διώκεται καὶ πάσχῃ ὡς Χριστιανός, ἂς μὴ ἐντρέπεται. Ἐξ ἀντιθέτου ἂς δοξάζῃ τὸν Θεὸν εἰς τὰς περιστάσεις αὐτάς.

Εἶναι δὲ καιρός, ποὺ ἄρχισε ἡ κρίσι ἀπὸ τὸν οἶκο τοῦ Θεοῦ (ποὺ δοκιμάζεται δηλαδὴ ἡ Ἐκκλησία). Ἂν δὲ ἡ κρίσι ἄρχισε ἀπὸ μᾶς, πῶς θὰ τελειώσῃ γι’ αὐτούς, ποὺ ἀπιστοῦν στὸ εὐαγγέλιο τοῦ Θεοῦ;

Μὴ ἐντρέπεσθε, ἐὰν σᾶς ὀνειδίζουν, διότι εἶναι τώρα καιρὸς νὰ ἀρχίσῃ ἡ κρίσις καὶ τὸ ξεδιάλεγμα ἀπὸ τοὺς πιστούς, ποὺ ἀποτελοῦν τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ. Ἐὰν δὲ ἀρχίζῃ ἡ κρίσις πρῶτον ἀπὸ ἡμᾶς, ποῖον θὰ εἶναι τὸ τέλος ἐκείνων, ποὺ ἀπειθοῦν καὶ δὲν πιστεύουν εἰς τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Θεοῦ;

Διότι ἔφθασε πλέον ὁ καιρὸς νὰ ἀρχίσῃ ἡ κρίσις καὶ ἡ δοκιμασία ἀπὸ τοὺς πιστοὺς πρῶτον, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ. Ἐὰν δὲ ἀρχίζῃ ἀπὸ ἡμᾶς πρῶτον ἡ κρίσις αὐτὴ τοῦ Θεοῦ, ποῖον θὰ εἶναι τὸ κατάντημα ἐκείνων, ποῦ ἀπειθοῦν εἰς τὸ Εὐαγγέλιον τοῦ Θεοῦ;

Καὶ ἂν ὁ εὐσεβὴς καὶ ἐνάρετος μὲ δυσκολία σώζεται, ὁ ἀσεβὴς καὶ ἁμαρτωλὸς ποῦ θὰ φανῇ;

Καὶ διὰ νὰ μεταχειρισθῶ λόγους τῆς Ἁγίας Γραφῆς, ἐὰν ὁ δίκαιος δύσκολα καὶ διὰ μέσου τόσων θλίψεων σώζεται, ὁ ἀσεβὴς καὶ ἁμαρτωλὸς ποὺ θὰ φανῇ; Αὐτὸς θὰ χαθῇ ὁλοτελῶς.

Καὶ ἐὰν ὁ δίκαιος μὲ πολλὴν δυσκολίαν σώζεται, ὁ ἁμαρτωλὸς καὶ ἀσεβὴς ποῦ θὰ φανῇ; (Αὐτὸς θὰ καταδικασθῇ εἰς ὄλεθρον).

Ὥστε καὶ ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι πάσχουν κατὰ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, ἂς ἐμπιστεύονται τοὺς ἑαυτούς τους στὸ Θεὸ ὡς σπλαχνικὸ [Σημ.: Ἤ, στοργικὸ] δημιουργό, πράττοντας συγχρόνως τὸ καλό.

Ὥστε καὶ αὐτοί, ποὺ τώρα πάσχουν, διότι ἔτσι θέλει ὁ Θεός, ἂς παραθέτουν πρὸς προστασίαν καὶ φύλαξιν τὰς ψυχάς των εἰς τὸν Θεόν ὡς ἄξιον ἐμπιστοσύνης δημιουργόν, ποὺ ἔχει ἀπεριόριστον δύναμιν νὰ τοὺς προστατεύσῃ, φροντίζοντες μόνον νὰ κάνουν τὸ ἀγαθὸν καὶ νὰ γίνωνται εὐεργετικοί.

Ὥστε καὶ αὐτοὶ ποὺ πάσχουν τώρα, ἐφ’ ὅσον αὐτὸ εἶναι τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, ἂς παραθέτουν καὶ ἂς ἐμπιστεύωνται τὰς ψυχάς των εἰς τὸν κατὰ πάντα ἀξιόπιστον Δημιουργόν, φροντίζοντες ἐκ παραλλήλου νὰ πράττουν τὸ ἀγαθόν.

Τοὺς πρεσβυτέρους σας παρακαλῶ ἐγὼ ὁ συμπρεσβύτερος καὶ μάρτυς τῶν παθημάτων τοῦ Χριστοῦ, ὁ μέτοχος ἐπίσης στὴ δόξα ποὺ μέλλει νὰ φανερωθῇ·

Τοὺς μεταξύ σας ἐγκατεστημένους πρεσβυτέρους παρακαλῶ ἑγὼ ὁ γνωστὸς εἰς ὅλους σας συμπρεσβύτερος, ποὺ μὲ τὰ μάτια μου εἶδα τὰ παθήματα τοῦ Χριστοῦ, καὶ δίδω μαρτυρίαν δι’ αὐτά, ὁ ὁποῖος θὰ εἶμαι καὶ συμμέτοχος τῆς δόξης, ποὺ μέλλει νὰ ἀποκαλυφθῇ κατὰ τὴν δευτέραν παρουσίαν.

Τοὺς πρεσβυτέρους, ποὺ ὑπάρχουν μεταξύ σας, τοὺς παρακαλῶ ἐγὼ ὁ Πέτρος, ὁ συμπρεσβύτερος, ποὺ ἀξιώθηκα νὰ εἶμαι αὐτόπτης μάρτυς τῶν παθημάτων τοῦ Χριστοῦ καὶ ὁ ὁποῖος θὰ εἶμαι συμμέτοχος εἰς τὴν δόξαν, ποὺ μέλλει νὰ ἀποκαλυφθῇ κατὰ τὴν Δευτέραν Παρουσίαν του,

Ποιμάνετε τὸ ποίμνιο τοῦ Θεοῦ, ποὺ εἶναι στὴ δικαιοδοσία σας, ἀσκώντας τὴ διαποίμανσι ὄχι ἀναγκαστικῶς (σὰν ἀγγαρεία), ἀλλὰ προθύμως· οὔτε αἰσχροκερδῶς, ἀλλ’ ἀνιδιοτελῶς·

Ποιμάνατέ τὸ εἰς τὴν δικαιοδοσίαν σας ποίμνιον τοῦ Θεοῦ, καὶ ἐπιβλέπετε μὲ πᾶσαν ἐπιμέλειαν καὶ προσοχὴν αὐτό, ὄχι ἐξ ἀνάγκης ἐπειδὴ εὑρεθῆτε εἰς τὴν θέσιν τοῦ πρεσβυτέρου, ἀλλὰ μὲ ὅλην σας τὴν θέλησιν, χωρὶς νὰ ἀποβλέπετε εἰς κέρδη αἰσχρά, ἀλλὰ μὲ προθυμίαν καὶ ζῆλον.

ποιμάνετε τὸ ποίμνιον τοῦ Θεοῦ, ποὺ εἶναι ὑπὸ τήν εὐθύνην σας, καὶ παρακολουθεῖτε καὶ ἐπιβλέπετε αὐτὸ μὲ προσοχήν, ὄχι ἐξ ἀνάγκης καὶ μὲ δυσφορίαν, ἀλλὰ μὲ ὅλην σας τὴν θέλησιν, χωρὶς νὰ ἀποβλέπετε εἰς παράνομα κέρδη, ἀλλὰ μὲ ἁγνὴν προθυμίαν καὶ ἐνδιαφέρον.

οὔτε ὡς καταδυναστευταὶ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι ἔλαχαν σὲ σᾶς ὡς κλῆροι, ἀλλὰ συμπεριφερόμενοι ὡς ὅμοιοι πρὸς τὸ ποίμνιο.

Χωρὶς νὰ καταπιέζετε καὶ τυραννῆτε τοὺς πιστούς, ποὺ ὡς ἄλλοι γεωργικοὶ κλῆροι πρὸς πνευματικὴν καλλιέργειαν ἐδόθησαν εἰς τὸν καθένα σας, ἀλλὰ νὰ γίνεσθε εἰς τὸ ποίμνιον ὑποδείγματα ἀρετῆς ἀξιομίμητα.

Χωρὶς νὰ καταπιέζετε καὶ νὰ καταδουλώνετε τοὺς πιστούς, ποὺ σᾶς ἔλαχαν, ἀλλὰ νὰ γίνεσθε ὑποδείγματα ἀρετῆς εἰς τὸ ποίμνιόν σας.

Καὶ ὅταν φανερωθῇ ὁ Ἀρχιποίμην, θὰ λάβετε τὸ ἀμαράντινο στεφάνι τῆς δόξης.

Καὶ ὅταν φανερωθῇ ὁ Ἀρχιποίμην Χριστός, θὰ λάβετε ὡς ἀμοιβὴν τὸν ἄφθαρτον τῆς δόξης στέφανον.

Ὅταν δὲ φανερωθῇ μὲ ὅλην του τὴν δόξαν ὁ ἀρχιποίμην Χριστός, θὰ λάβετε καὶ σεῖς τὸν ἀμάραντον στέφανον τῆς δόξης.

Ἐπίσης, νεώτεροι, νὰ ὑποτάσσεσθε στοὺς πρεσβυτέρους. Ὅλοι δέ, συμπεριφερόμενοι μὲ ταπείνωσι ὁ ἕνας πρὸς τὸν ἄλλο, φορέσετε καλὰ ἐπάνω σας σὰν ἄλλο ἔνδυμα τὴν ταπεινοφροσύνη. Διότι ὁ Θεὸς τοὺς ὑπερηφάνους πολεμεῖ, ἐνῷ τοὺς ταπεινοὺς εὐνοεῖ.

Ὁμοίως μὲ τὴν αὐτὴν προθυμίαν καὶ ἀνιδιοτέλειαν σεῖς οἱ νεώτεροι, ποὺ ἀποτελεῖτε τὸ σύνολον τῶν ποιμαινομένων, ὑποτάχθητε εἰς αὐτούς, ποὺ φέρουν τὸ ἐκκλησιαστικὸν ἀξίωμα τοῦ πρεσβυτέρου. Ὅλοι δέ, νεώτεροι καὶ πρεσβύτεροι, ὑποτασσόμενοι μεταξύ σας ὁ ἕνας εἰς τὸν ἄλλον κουμβωθῆτε καὶ δέσατε καλὰ ἐπάνω σας σὰν ἄλλο ἔνδυμα τὴν ταπεινοφροσύνην. Διότι ὁ Θεὸς τίθεται ἀντιμέτωπος πρὸς τοὺς ὑπερηφάνους, εἰς τοὺς ταπεινοὺς δὲ δίδει χάριν.

Κατὰ τὸν ἴδιον τρόπον καὶ οἱ νεώτεροι νὰ ὑποτάσσεσθε μὲ προθυμίαν καὶ ἀνιδιοτέλειαν εἰς τοὺς πρεσβυτέρους. Ὅλοι δέ, νεώτεροι καὶ πρεσβύτεροι, ὑποτασσόμενοι μεταξύ σας φορέσατε καὶ κουβωθῆτε σφικτά, σὰν ἄλλο ἔνδυμα, τὴν ταπεινοφροσύνην. «Διότι ὁ Θεὸς ἀντιτάσσεται εἰς τοὺς ὑπερηφάνους, ἐνῶ εἰς τοὺς ταπεινοὺς δίδει τὴν χάριν».

Γι’ αὐτὸ ταπεινωθῆτε κάτω ἀπὸ τὸ δυνατὸ χέρι τοῦ Θεοῦ, γιὰ νὰ σᾶς ὑψώσῃ μελλοντικά.

Ταπεινώθητε λοιπὸν κάτω ἀπὸ τὸ δυνατὸν χέρι τοῦ Θεοῦ διὰ νὰ σᾶς ὑψώσῃ εἰς τὸν κατάλληλον χρόνον, ὅταν θὰ ἀποκαλυφθῇ ὁ Κύριος.

Τπεινωθῆτε, λοιπόν, κάτω ἀπὸ τὸ παντοδύναμον χέρι τοῦ Θεοῦ, διὰ νὰ σᾶς ὑψώσῃ καὶ σᾶς δοξάσῃ κατὰ τὸν καιρὸν τῆς Δευτέρας αὐτοῦ Παρουσίας.

Ὅλη τὴν ἀγωνιώδη φροντίδα σας ρίψετε πάνω σ’ αὐτόν, διότι αὐτὸς ἐνδιαφέρεται γιὰ σᾶς.

Ὅλην δὲ τὴν φροντίδα, τὴν ὁποίαν σᾶς προκαλοῦν οἱ διωγμοί, ρίψατέ την μὲ ἐμπιστοσύνην ἐπὶ τοῦ Κυρίου, διότι αὐτὸς νοιάζεται καὶ ἐνδιαφέρεται διὰ σᾶς.

Ὅλην σας δὲ τὴν φροντίδα, εἴτε διὰ τὰ καθημερινά σας προβλήματα εἴτε διὰ τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν δυσκολιῶν καὶ τῶν διωγμῶν, ἀναθέσατέ την μὲ ἐμπιστοσύνην εἰς τὸν Κύριον, διότι αὐτὸς ἐνδιαφέρεται καὶ φροντίζει διὰ σᾶς.

Νὰ εἶσθε νηφάλιοι, ἄγρυπνοι. Ὁ ἀντίδικός σας Διάβολος περιφέρεται ὡς λέων ὠρυόμενος (βρυχώμενος) ζητώντας κάποιον νὰ τὸν καταπιῇ.

Ἐγκρατεύθητε, γίνετε ἄγρυπνοι καὶ προσεκτικοί· ὁ ἀντίπαλος καὶ κατήγορός σας διάβολος σὰν λεοντάρι, ποὺ βρυχᾶται, περιπατεῖ μὲ μανίαν καὶ ζητεῖ, ποῖον νὰ ἀποσπάσῃ ἀπὸ τὴν πίστιν διὰ νὰ τὸν καταπίῃ.

Ἐγκρατευθῆτε καὶ σωφρονήσατε, ἀγρυπνεῖτε καὶ προσέχετε· διότι ὁ ἀντίπαλός σας καὶ κατήγορος διάβολος, σὰν λιοντάρι ποὺ ὠρύεται, περιπατεῖ μὲ μανίαν ζητῶν ποιὸν νὰ καταπιῇ (παρασύρων αὐτὸν εἰς τὴν ἁμαρτίαν καὶ τὸν αἰώνιον θάνατον).

Ἀντισταθῆτε σ’ αὐτὸν στηριγμένοι στερεὰ στὴν πίστι. Ξέρετε, ὅτι τὰ αὐτὰ παθήματα συμβαίνουν στοὺς ἀδελφούς σας, ποὺ βρίσκονται στὸν κόσμο.

Πρὸς τὸν ἀντίπαλον τοῦτον ἀντισταθῆτε στηριγμένοι στερεὰ εἰς τὴν πίστιν, παρηγορούμενοι ἀπὸ τὴν γνῶσιν, ὅτι τὰ ἴδια ἀκριβῶς παθήματα γίνονται εἰς ὅλους τοὺς ἐν Χριστῷ ἀδελφούς σας, ποὺ εἶναι διεσπαρμένοι μέσα εἰς τὸν μακρὰν τοῦ Θεοῦ κόσμον.

Ἐναντίον αὐτοῦ τοῦ ἀντιπάλου ἀντισταθῆτε στηριγμένοι εἰς τὴν πίστιν, γνωρίζοντες, ὅτι οἱ ἴδιοι πειρασμοὶ καὶ τὰ ἴδια παθήματα γίνονται εἰς ὅλους τοὺς ἀδελφούς σας, ποὺ εἶναι διασκορπισμένοι μέσα εἰς τὸν κόσμον.

Ὁ δὲ Θεὸς κάθε δωρεᾶς, ποὺ σᾶς κάλεσε διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ γιὰ τὴν αἰώνια δόξα του μετὰ τὰ ὀλιγόχρονα παθήματά σας, αὐτὸς θὰ σᾶς στερεώσῃ, θὰ σᾶς στηρίξῃ, θὰ σᾶς δυναμώσῃ, θὰ σᾶς ἑδραιώσῃ.

Ὁ δὲ Θεός, ποὺ εἶναι ἡ πηγὴ πάσης δωρεᾶς καὶ σᾶς ἐκάλεσε διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς τὴν ἐν οὐρανοῖς αἰώνιον δόξαν, ἀφοῦ ἐπὶ ὀλίγον χρόνον ὑποστῆτε πρόσκαιρα παθήματα καὶ θλίψεις, αὐτὸς θὰ σᾶς καταρτίσῃ, θὰ σᾶς στηρίξη, θὰ σᾶς ἐνδυναμώσῃ, θὰ σᾶς θεμελιώσῃ.

Ὁ δὲ Θεός ποὺ εἶναι ἡ πηγὴ καὶ ὁ χορηγὸς κάθε δωρεὰς καὶ σᾶς ἐκάλεσεν εἰς τὴν αἰώνιον αὐτοῦ δόξαν διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἀφοῦ ἐπὶ ὀλίγον διάστημα ὑποστῆτε παροδικὰς θλίψεις, αὐτὸς θὰ σᾶς καταρτίσῃ, θὰ σᾶς στηρίξῃ, θὰ σᾶς ἐνδυναμώσῃ, θὰ σᾶς θεμελιώσῃ ἀκλονήτους.

Σ’ αὐτὸν ἀνήκει ἡ δόξα καὶ ἡ δύναμι στοὺς ἀπεράντους αἰῶνες. Ἀμήν.

Εἰς αὐτὸν τὸν Θεόν ἀνήκει ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Εἰς αὐτὸν ἀνήκει ἡ δόξα καὶ ἡ ἐξουσία καὶ ἡ κυριαρχία εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμήν.

Διά τοῦ Σιλουανοῦ, τοῦ ἐμπίστου ἀδελφοῦ, σᾶς ἔγραψα μὲ λίγα, καθὼς νομίζω, λόγια, διδάσκοντας καὶ ἐπιβεβαιώνοντας, ὅτι αὐτὴ εἶναι ἡ ἀληθινὴ χάρι τοῦ Θεοῦ, στὴν ὁποία στέκεσθε.

Διὰ τοῦ Σιλουανοῦ, τοῦ ἐμπίστου ἀδελφοῦ, σᾶς ἔγραψα, καθὼς νομίζω, δι’ ὀλίγων, καὶ σᾶς προτρέπω καὶ σᾶς παρέχω τὴν μαρτυρίαν, ὅτι αὐτά, ποὺ σᾶς ἔγραψα, εἶναι ἡ ἀληθὴς Θρησκεία καὶ χάρις, ποὺ μᾶς ἀπεκάλυψεν ὁ Θεός, εἰς τὴν ὁποίαν διὰ τῆς πίστεως καὶ ὑπακοῆς σας στέκεσθε.

Διὰ τοῦ Σιλουανοῦ, τοῦ ἀξιοπίστου καὶ ἐμπίστου ἀδελφοῦ, σᾶς ἔγραψα δι’ ὀλίγων, ὅπως ἐγὼ νομίζω, προτρέπων καὶ παρακαλῶν καὶ βεβαιώνων ὅτι αὐτά, ποὺ σᾶς ἔγραψα, εἶναι ἡ ἀληθὴς καὶ πραγματικὴ χάρις καὶ δωρεὰ τοῦ Θεοῦ, εἰς τὴν ὁποίαν καὶ στέκεσθε σταθεροί.

Σᾶς στέλνει χαιρετισμοὺς ἡ συνεκλεκτὴ ἐκκλησία, ποὺ εἶναι στὴ Βαβυλῶνα (στὴ Ρώμη), καὶ ὁ Μᾶρκος ὁ υἱός μου.

Σᾶς στέλλει χαιρετισμοὺς ἡ Ἐκκλησία τῆς Ρώμης τῆς παρομοιαζομένης διὰ τὴν διαφθορὰν τῶν κατοίκων της πρὸς τὴν Βαβυλῶνα. Ἡ Ἐκκλησία της ὅμως εἶναι μαζὶ μὲ σᾶς ἐκλεκτὴ τοῦ Θεοῦ, καὶ μετ’ αὐτῆς σᾶς ἀσπάζεται καὶ ὁ Μᾶρκος ὁ πνευματικὸς υἱός μου.

Σᾶς στέλλει χαιρετισμοὺς ἡ ἐν Βαβυλῶνι Ἐκκλησία, ποὺ εἶναι μαζῆ καὶ μὲ τὴν ἰδικήν σας Ἐκκλησίαν ἐκλεκτὴ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, καὶ ὁ Μᾶρκος, ὁ πνευματικός μου υἱός.

Χαιρετίσετε ὁ ἕνας τὸν ἄλλο μὲ φίλημα ἀγάπης. Εὐλογία νὰ εἶναι σὲ σᾶς ὅλους, ποὺ ἀνήκετε στὸν Ἰησοῦ Χριστό. Ἀμήν.

Χαιρετίσατε ὁ ἕνας τὸν ἄλλον μὲ φίλημα ἁγνῆς καὶ ἁγίας ἀγάπης. Εἴθε νὰ εἶναι εἰρήνη εἰς ὅλους σας, ποὺ διὰ τῆς ἑνώσεώς σας μὲ τὸν Ἰησοῦν Χριστὸν ἀποτελεῖτε ἕνα σῶμα. Ἀμήν.

Χαιρετίσατε ὁ ἔνας τὸν ἄλλον μὲ φίλημα ἁγίας ἀγάπης. Εἴθε νὰ εἶναι ἡ εἰρήνη τοῦ Θεοῦ εἰς ὅλους σας, ποὺ πιστεύετε καὶ ἀνήκετε εἰς τὸν Ἰησοῦν Χριστόν. Ἀμήν.