Πέτρου Β'

Ἐγὼ ὁ Συμεὼν Πέτρος, δοῦλος καὶ ἀπόστολος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἀπευθύνομαι σὲ σᾶς, οἱ ὁποῖοι ὡς διὰ λαχνοῦ λάβατε τὴν ἴδια μὲ μᾶς τοὺς ἀποστόλους πίστι κατὰ τὴ δικαιοσύνη τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ Θεὸς καὶ Σωτήρ μας.

Ὁ Σίμων Πέτρος, δοῦλος καὶ ἀπόστολος Ἰησοῦ Χριστοῦ, γράφει πρὸς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι δωρεὰν σὰν διὰ λαχνοῦ ἐπέτυχον τὴν πίστιν, ποὺ τοὺς παρέχει τὰ ἴσα προνόμια καὶ τὴν σὴν τιμὴν πρὸς ἡμᾶς τοὺς Ἀποστόλους. Καὶ ἐπέτυχαν τὴν πίστιν αὐτὴν ἕνεκα τῆς ἀπροσωπολήπτου δικαιοσύνης τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ποὺ εἶναι συγχρόνως καὶ Θεός μας καὶ Σωτήρ μας.

Ὁ Σίμων Πέτρος, δοῦλος καὶ ἀπόστολος Ἰησοῦ Χριστοῦ πρὸς ἐκείνους, εἰς τοὺς ὁποίους ἐδόθη δωρεάν, σὰν διὰ λάχνοῦ, ἡ ἰδία κατὰ τὴν ἀξίαν καὶ τὴν τιμὴν πίστις, ποὺ ἐδόθη καὶ εἰς ἡμᾶς, ἕνεκα τῆς ἀμερολήπτου δικαιοσύνης τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ Θεοῦ μας καὶ Σωτῆρος.

Ἡ χάρι καὶ ἡ εὐλογία εἴθε νὰ πληθύνωνται σὲ σᾶς διὰ τῆς ἐπιγνώσεως τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ Ἰησοῦ, ὁ ὁποῖος εἶναι ὁ Κύριός μας.

Εἴθε νὰ πληθυνθοῦν εἰς σᾶς ἡ χάρις καὶ ἡ εἰρήνη διὰ τῆς τελείας γνώσεως τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ Ἰησοῦ του Κυρίου μας.

Εὔχομαι νὰ πληθυνθῇ μεταξύ σας ἡ χάρις καὶ ἡ εἰρήνη, διὰ τῆς ὅσον τὸ δυνατὸν βαθυτέρας καὶ τελειοτέρας γνώσεως τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ Ἰησοῦ, τοῦ Κυρίου μας.

Ἐπειδὴ ἡ θεία δύναμί του κατόπιν τῆς ἐπιγνώσεως ἐκείνου, ὁ ὁποῖος μᾶς κάλεσε γιὰ δόξα καὶ ἔπαινο, ἔχει χαρίσει σὲ μᾶς ὅλα τὰ ἀναγκαῖα γιὰ ζωὴ καὶ εὐσέβεια,

Εἶναι ἐπιβεβλημένον, ἀδελφοί, νὰ προοδεύετε εἰς τὴν ἀρετήν, ἐπειδὴ ἡ θεία δύναμις τοῦ Χριστοῦ μᾶς ἔχει χαρίσει ὅλα, ὅσα συντελοῦν εἰς τὴν πνευματικὴν ζωὴν καὶ εὐσέβειαν. Μᾶς τὰ ἐχάρισε δὲ διὰ τῆς ἐπιγνώσεως τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος μᾶς ἐκάλεσεν ἀπὸ τὴν κατάστασιν τῆς ἁμαρτίας εἰς τὴν σωτηρίαν διὰ τῆς ἐνδόξου τελειότητος καὶ δυνάμεώς του, ποὺ συνετέλεσε τὸ θαῦμα αὐτὸ τῆς ἐπιστροφῆς μας.

Καὶ τοῦτο, διότι ἡ θεία δύναμις τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ μᾶς ἔχει δωρήσει ὅλα ὅσα ὁδηγοῦν καὶ ὑποβοηθοῦν πρὸς τὴν πνευματικὴν ζωὴν καὶ τὴν εὐσέβειαν. Μᾶς τὰ ἐδώρησε δὲ διὰ τῆς ἀκριβοῦς καὶ βαθείας γνώσεως τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος μᾶς ἐκάλεσεν ἀπὸ τὴν πλάνην καὶ τὴν ἐνοχήν, χάρις εἰς τὴν ἰδικήν του ἄπειρον δόξαν καὶ τὴν ἀρετήν.

μὲ τὰ ὁποῖα ἔχουν χαρισθῇ σὲ μᾶς τὰ μέγιστα καὶ πολύτιμα ἀγαθὰ ποὺ εἶχεν ὑποσχεθῆ, γιὰ νὰ γίνετε μ’ αὐτὰ κοινωνοὶ τῆς θείας φύσεως, ἀφοῦ ἀποφύγετε τὴ διαφθορὰ τοῦ κόσμου ἐξ αἰτίας τῆς ἁμαρτωλῆς ἐπιθυμίας,

Διὰ τῆς ἐνδόξου δὲ ταύτης τελειότητός του ἐχαρίσθησαν εἰς ἡμᾶς αἱ μέγισται ὑποσχέσεις, ἵνα προτρεπόμενοι καὶ ἐνισχυόμενοι δι’ αὐτῶν γίνετε μέτοχοι θείας φύσεως. Γίνετε δηλαδὴ ἅγιοι καὶ συμμέτοχοι τῆς ζωῆς τοῦ Χριστοῦ, ἀφοῦ ἀπαλλαγῆτε ἀπὸ τὴν διαφθορὰν τοῦ κόσμου, τὴν ὁποίαν προκαλεῖ ἡ ἐφάμαρτος ἐπιθυμία.

Διὰ μέσου δὲ αὐτῶν τῶν ἀπείρων τελειοτήτων του ἔχουν δωρηθῇ εἰς ἡμᾶς αἱ ἀνεκτίμητοι καὶ μέγισται ὑποσχέσεις, ἵνα ἐλκυόμενοι καὶ ἐνισχυόμενοι ἀπὸ αὐτὰς γίνετε συμμέτοχοι θείας φύσεως, ἀποφεύγοντες καὶ ἐλευθερούμενοι ἀπὸ τὴν φαυλότητα καὶ τὴν διαφθορὰν τοῦ κόσμου, πρὸς τὴν ὁποίαν ὠθεῖ καὶ ὑποδουλώνει ἡ ἁμαρτωλὴ ἐπιθυμία.

γι’ αὐτὸ ἂς γίνῃ καὶ αὐτὸ ἐδῶ· Καταβάλετε κάθε προσπάθεια καὶ προσθέσετε πλουσίως στὴν πίστι σας τὴν ἀνδρεία, στὴν ἀνδρεία τὴ γνῶσι,

Καὶ ἀκριβῶς δὲ διότι ὁ Θεὸς ἔκαμε τόσα καὶ τόσα διὰ τὴν σωτηρίαν σας, διὰ τοῦτο καὶ σεῖς συνεργασθῆτε μὲ πᾶσαν δυνατὴν ἐπιμέλειαν καὶ δραστηριότητα καὶ προσθέσατε εἰς τὴν πίστιν, ποὺ ἔχετε, τὴν ἀρετήν, εἰς τὴν ἀρετὴν δὲ προσθέσατε τὴν ἀκριβῆ γνῶσιν τοῦ θείου θελήματος·

Δι’ αὐτὸ τοῦτο δὲ καὶ σεῖς καταβάλατε ἀπὸ τὸν εὐατόν σας κάθε ἐπιμέλειαν καὶ δραστηριότητα καὶ προσθέσατε εἰς τὴν πίστιν σας τὴν ἀρετήν· εἰς δὲ τὴν ἀρετὴν προσθέσατε (καὶ ὑπὸ τῆς προσωπικῆς σας πείρας βοηθούμενοι) τὴν ἀκριβῆ γνῶσιν τοῦ θείου θελήματος.

στὴ γνῶσι τὴν ἐφαρμογή, στὴν ἐφαρμογὴ τὴν ὑπομονή, στὴν ὑπομονὴ τὴν εὐσέβεια,

εἰς τὴν γνῶσιν δὲ ταύτην προσθέσατε τὴν αὐτοκυριαρχίαν ἐπὶ πάσης κακῆς κλίσεως εἰς τὴν αὐτοκυριαρχίαν δὲ καὶ ἐγκράτειαν προσθέσατε τὴν ὑπομονὴν εἰς τὰς ἐξωτερικὰς δυσμενεῖς περιστάσεις· εἰς τὴν ὑπομονὴν δὲ προσθέσατε τὸν ὀφειλόμενον πρὸς τὸν Θεόν σεβασμὸν καὶ φόβον.

Εἰς δὲ τὴν ἀκριβῆ γνῶσιν προσθέσατε τὴν αὐτοκυριαρχίαν καὶ σωφροσύνην, εἰς δὲ τὴν αὐτοκυριαρχίαν καὶ σωφροσύνην τὴν ὑπομονὴν κατὰ τὰς διαφόρους περιπετείας καὶ θλίψεις· εἰς δὲ τὴν ὑπομονὴν τὴν εὐσέβειαν.

στὴν εὐσέβεια τὴν ἀγάπη πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς χριστιανούς, καὶ στὴν ἀγάπη πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς χριστιανοὺς τὴν ἀγάπη πρὸς ὅλους.

Εἰς δὲ τὸν σεβασμὸν τοῦτον προσθέσατε τὴν ἀγάπην πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς Χριστιανούς· εἰς τὴν ἀγάπην δὲ τῶν ἀδελφῶν προσθέσατε τὴν ἀγάπην πρὸς τὸν Χριστὸν καὶ πρὸς ὅλους.

Εἰς δὲ τὴν εὐσέβειαν προσθέσατε τὴν εἰλικρινῆ ἀγάπην πρὸς τοὺς ἀδελφούς· εἰς αὐτὴν δὲ τὴν φιλαδελφίαν προσθέσατε τὴν ἀγάπην πρὸς τὸν Θεὸν καὶ πρὸς ὅλους.

Ὅταν δὲ αὐτὰ ὑπάρχουν σὲ σᾶς, καὶ μάλιστα πλουσίως, δὲν σᾶς καθιστοῦν ἀχρήστους καὶ ἀκάρπους (ἀλλ’ ἀποδοτικοὺς) στὴν ἐπίγνωσι τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Διότι, ὅταν αἱ ἀρεταὶ αὐταὶ ὑπάρχουν καὶ πλεονάζουν εἰς σᾶς, σᾶς καθιστοῦν ἐπιμελεῖς καὶ καρποφόρους καὶ ὄχι ἀμελεῖς καὶ ἀκάρπους προκειμένου νὰ ἐπιτύχετε τὴν τελείαν γνῶσιν τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, τὸν ὁποῖον γνωρίζει κανεὶς ὄχι μὲ θεωρίας, ἀλλὰ διὰ τῆς ἀποκτήσεως τῶν ἀρετῶν, ποὺ μᾶς ἐξομοιώνουν καὶ μᾶς ἑνώνουν μὲ αὐτόν.

Διότι, ὅταν ὅλα αὐτὰ τὰ ὑπέροχα πλεονεκτήματα ὑπάρχουν καὶ πλεονάζουν εἰς σᾶς, δὲν θὰ σᾶς κάμουν ἀμελεῖς καὶ ἀκάρπους, ἀλλὰ τουναντίον δραστηρίους καὶ πλήρεις πνευματικῶν καρπῶν, διὰ νὰ προχωρήσετε ἔτσι καὶ ὁλοκληρώσετε, μέσῳ καὶ τῆς προσωπικῆς αὐτῆς πείρας σας, τὴν τελείαν γνῶσιν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Ἀντιθέτως ἐκεῖνος, στὸν ὁποῖο δὲν ὑπάρχουν αὐτά, εἶναι τυφλός, δὲν βλέπει μακριά, λησμόνησε τὸν καθαρισμὸ τῶν παλαιῶν ἁμαρτιῶν του.

Διότι ἐκεῖνος, εἰς τὸν ὁποῖον δὲν ὑπάρχουν καὶ δὲν πλεονάζουν αἱ ἀρεταὶ ποὺ ἀνέφερα, εἶναι τυφλὸς καὶ βλέπει σκοτεινὰ ὅπως ὁ μύωψ. Πολὺ σκοτεινὰ διακρίνει καὶ τὸν Χριστὸν καὶ τὰ τοῦ Χριστοῦ, ἐπειδὴ ἐλησμόνησε τὸν καθαρισμὸν τῶν παλαιῶν του ἁμαρτιῶν, ποὺ τοῦ ἐδόθη διὰ τοῦ βαπτίσματος καὶ δὲν ἐκαλλιέργησε μὲ συνεχῆ προσπάθειαν τὴν χάριν καὶ τὸν φωτισμόν, ποὺ τοῦ ἐδόθησαν εἰς τὸ βάπτισμα.

Διότι ἐκεῖνος εἰς τὸν ὁποῖον δὲν ὑπάρχουν αὐτὰ τὰ προσόντα, ποὺ ἀνέφερα, εἶναι τυφλός, βλέπει σκοτεινὰ καὶ ἀκαθόριστα σὰν μύωψ, ἐπειδὴ ἐλησμόνησε τὸν καθαρισμὸν τῶν παλαιῶν ἁμαρτιῶν του, τὸν ὁποῖον ἔλαβε μὲ τὸ βάπτισμα καὶ τὰ ἄλλα μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας.

Γι’ αὐτό, ἀδελφοί, δείξετε περισσότερο ζῆλο στὸ ν’ ἀξιοποιῆτε τὴν κλῆσι σας καὶ ἐκλογή. Διότι, ἂν κάνετε αὐτά, δὲν θὰ χάσετε ποτέ.

Διὰ τοῦτο, ἀδελφοί, καταβάλετε περισσοτέραν σπουδὴν καὶ ἐπιμέλειαν διὰ νὰ κάμετε μὲ τὴν ἀπόκτησιν τῶν ἀρετῶν, ποὺ σᾶς ἀνέφερα, ἀσφαλῆ καὶ ἀμετακίνητον τὴν κλῆσιν σας καὶ τὴν ἐκλογήν σας. Διότι, ὅταν ἀσκῆτε τὰς ἀρετὰς αὐτάς, δὲν θὰ προσκόψετε καὶ δὲν θὰ ἐμποδισθῆτε ποτὲ ἀπὸ τοῦ νὰ ἐπιτύχετε τὴν σωτηρίαν.

Διὰ τοῦτο, ἀδελφοί, ἀναπτύξατε ἀκόμη μεγαλυτέραν δραστηριότητα καὶ ἐπιμέλειαν καὶ ἐργασθῆτε περισσότερον, διὰ νὰ κάμετε σταθερὰν καὶ ἀκλόνητον πραγματικότητα τὴν κλῆσιν καὶ τὴν ἐκλογήν σας μὲ τὰς ἀρετάς, ποὺ σᾶς εἶπα. Διότι, ὅταν ἐφαρμόζετε αὐτά, τότε δὲν θὰ προσκόψετε ποτὲ εἰς τίποτε καὶ δὲν θὰ πέσετε.

Ἀντιθέτως ἔτσι θὰ σᾶς χορηγηθῇ πλουσίως ἡ εἴσοδος στὴν αἰώνια βασιλεία τοῦ Κυρίου μας καὶ Σωτῆρος Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Ναί· δὲν θὰ σκοντάψετε πουθενά. Διότι ἔτσι θὰ σᾶς παραχωρηθῇ ἀνοικτὴ καὶ ἐλευθέρα ἡ εἴσοδος εἰς τὴν αἰώνιον βασιλείαν τοῦ Κυρίου μας καὶ Σωτῆρος Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Ἐπειδὴ ἔτσι θὰ χορηγηθῇ εἰς σᾶς τελείως ἐλευθέρα καὶ ἀνεμπόδιστος ἡ εἴσοδος εἰς τὴν αἰώνιον βασιλείαν τοῦ Κυρίου ἡμῶν καὶ Σωτῆρος Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Γι’ αὐτὸ δὲν θ’ ἀμελήσω νὰ σᾶς ὑπενθυμίζω πάντοτε αὐτὰ τὰ πράγματα, καίτοι τὰ γνωρίζετε καὶ εἶσθε στηριγμένοι στὴν ἀλήθεια, ποὺ ἤδη ἔχετε.

Διότι δὲ αὐτὸ εἶναι τὸ μέσον μὲ τὸ ὁποῖον θὰ σᾶς ἀνοιχθῇ διάπλατα ἡ εἴσοδος εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν, δι’ αὐτὸ δὲν θὰ ἀμελήσω νὰ σᾶς ὑπενθυμίζω πάντοτε αὐτά, ποὺ σᾶς ἔγραψα, καίτοι τὰ γνωρίζετε καὶ εἶσθε στηριγμένοι εἰς τὴν χριστιανικὴν ἀλήθειαν, ἡ ὁποία σᾶς ἐκηρύχθη καὶ εἶναι παροῦσα καὶ φανερὰ μεταξύ σας.

Δι’ αὐτὸ καὶ ἐγὼ δὲν θὰ παραμελήσω νὰ σᾶς ὑπενθυμίζω αὐτά, διὰ τὰ ὁποῖα σᾶς ἔγραψα, ἂν καὶ γνωρίζετε καλὰ καὶ εἶσθε στηριγμένοι εἰς τὴν χριστιανικὴν ἀλήθειαν, ποὺ εἶναι φανερὰ καὶ παροῦσα εἰς σᾶς.

Ἰδιαιτέρως θεωρῶ ἐπιβεβλημένο, ὅσο βρίσκομαι σ’ αὐτὴ τὴ σκηνὴ τοῦ σώματος, νὰ διεγείρω τὴν προσοχή σας μὲ ὑπενθύμισι,

Νομίζω δὲ δίκαιον καὶ καθῆκον μου ὡς Ἀποστόλου, ἐφ’ ὅσον ζῶ καὶ εἶμαι εἰς τὸ σῶμα τοῦτο, τὸ ὁποῖον εἶναι προσωρινὴ σκηνὴ τῆς ψυχῆς, νὰ σᾶς καθιστῶ ἀγρύπνους καὶ προθύμους, διὰ τῆς ὑπενθυμίσεως τῆς ἀληθείας.

Νομίζω δέ, ὅτι εἶναι ὀρθὸν καὶ δίκαιον, ἐφ’ ὁσον ὑπάρχω καὶ ζῶ ἀκόμη εἰς τὸ σῶμα τοῦτο, εἰς τὸ ἐπίγειον αὐτὸ σκήνωμα, νὰ σᾶς ἐξυπνῶ καὶ νὰ σᾶς κρατῶ προσεκτικοὺς καὶ προθύμους μὲ τὴν ὑπόμνησιν καὶ ἀνάμνησις αὐτῶν τῶν ἀληθειῶν.

διότι γνωρίζω, ὅτι ταχέως θ’ ἀποθέσω τὴ σκηνὴ τοῦ σώματος (θὰ ἐκδημήσω γιὰ τὴν ἄλλη ζωὴ) ὅπως καὶ μοῦ φανέρωσε ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός.

Καὶ τὸ καθῆκον μου αὐτὸ μοῦ παρουσιάζεται περισσότερον ἐπεῖγον, διότι γνωρίζω, καθὼς καὶ ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστὸς μοῦ ἐφανέρωσεν, ὅτι εἶναι προσεχὴς καὶ γρήγορος ὁ θάνατός μου, κατὰ τὸν ὁποῖον θὰ ἀποτεθῇ εἰς τὸν τάφον τὸ σῶμά μου.

Τοσούτῳ μᾶλλον, καθ’ ὅσον γνωρίζω ὅτι, ὅπως μοῦ ἐφανέρωσε ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός, εἶναι σύντομος καὶ πολὺ προσεχὴς ἡ ἐκδημία μου ἐκ τοῦ κόσμου τούτου καὶ ἡ ἀπόθεσις τοῦ σώματός μου εἰς τὸν τάφον.

Θὰ φροντίσω δὲ νὰ μπορῆτε καὶ πάντοτε μετὰ τὴν ἀναχώρησί μου γιὰ τὴν ἄλλη ζωὴ νὰ ἔχετε αὐτὰ τὰ πράγματα ὑπ’ ὄψιν σας διατηρούμενα ὡς γραπτὰ μνημεῖα.

Θὰ φροντίσω δὲ καὶ κάθε φορά, ποὺ ἡ ἀνάγκη θὰ τὸ ἐπιβάλλῃ, νὰ εἶσθε εἰς θέσιν μετὰ τὸν θάνατόν μου νὰ διατηρῆτε τὴν ἀνάμνησιν τῶν ἀληθειῶν αὐτῶν.

Θὰ φροντίσω δὲ μὲ τὰ θεόπνευστα κείμενα, ποὺ σᾶς ἀφίνω, νὰ διατηρῆτε πάντοτε τὴν ἀνάμνησιν τῶν ἀληθειῶν αὐτῶν καὶ μετὰ τὴν ἐκ τοῦ κόσμου τούτου ἐκδημίαν μου.

Διότι γνωρίσαμε σὲ σᾶς τὴ δύναμι καὶ τὴν ἰσχὺ τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ χωρὶς ν’ ἀκολουθήσωμε περιτέχνους μύθους, ἀλλ’ ἀφοῦ γίναμε αὐτόπτες τῆς μεγαλειώδους δυνάμεώς του.

Πρέπει δὲ νὰ τὰς ἐνθυμῆσθε πάντοτε, διότι ἐγὼ καὶ οἱ ἄλλοι Ἀπόστολοι δὲν ἠκολουθήσαμεν μύθους πλεγμένους μὲ φαινομενικὴν σοφίαν, ἀλλὰ σᾶς ἐγνωστοποιήσαμεν τὴν δύναμιν καὶ τὴν μέλλουσαν ἔνδοξον παρουσίαν τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἐπειδὴ εἴδαμεν μὲ τὰ μάτια μας τὴν μεγαλειότητα ἐκείνου, κατὰ τὴν Μεταμόρφωσίν του.

Διότι ἡμεῖς οἱ Ἀπόστολοι δὲν κατεστήσαμεν εἰς σᾶς γνωστὴν τὴν ἄπειρον δύναμιν καὶ τὴν ἔνδοξον Δευτέραν Παρουσίαν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἀκολουθήσαντες μύθους φκιασμένους μὲ τέχνην καὶ ἐπιτηδειότητα, ἀλλὰ σᾶς ἐδιδάξαμεν τὰς μεγάλας αὐτὰς ἀληθείας, ἐπειδὴ εἴδαμεν μὲ τὰ ἴδια μας τὰ μάτια τὴν μεγαλειότητα Ἐκείνου κατὰ τὴν ἔνδοξον μεταμόρφωσίν του.

Ἔλαβε δὲ ἀπὸ τὸ Θεὸ Πατέρα τιμὴ καὶ δόξα, ὅταν γι’ αὐτὸν ἀπὸ τὴ Μεγαλοπρεπῆ Δόξα (τὸ μεγαλοπρεπὲς πρόσωπο τοῦ Θεοῦ Πατρὸς) ἦλθε τέτοια φωνή· Αὐτὸς εἶναι ὁ Υἱός μου ὁ ἀγαπητός, τὸν ὁποῖο ἐγὼ ἐξέλεξα [Σημ.: Βλέπε τὸ Ἠσ. μβ' 1 ὅπως παρατίθεται στὸ Ματθ. ιβ' 18] (καὶ κατέστησα Μεσσία, Χριστό).

Διότι ἐκεῖ εἰς τὴν Μεταμόρφωσιν ἔλαβεν ἀπὸ τὸν Θεόν Πατέρα τιμὴν καὶ δόξαν, ὅταν ἠκούσθη δι’ αὐτὸν ἀπὸ τὴν ἔνδοξον τοῦ Θεοῦ μεγαλοπρέπειαν τέτοια φωνή: Οὗτος εἶναι ὁ Υἱός μου ὁ ἀγαπητός, εἰς τὸν ὁποῖον ἑγὼ εὐαρεστήθην.

Διότι κατὰ τὴν μεταμόρφωσιν ἔλαβεν ἀπὸ τὸν Θεὸν Πατέρα ὁ Χριστὸς τιμὴν καὶ δόξαν, ὅταν ἠκούσθη δι’ αὐτὸν ἀπὸ τὴν μεγαλοπρεπῆ δόξαν τοῦ Θεοῦ, τέτοια φωνή· «αὐτὸς εἶναι ὁ Υἱός μου ὁ ἀγαπητός, εἰς τὸν ὁποῖον ἐγὼ ἔχω εὐαρεστηθῆ».

Ἐμεῖς δὲ ἤμασταν μαζί του στὸ ὄρος τὸ ἅγιο (ὅπου ἔγινε ἡ Μεταμόρφωσι) καὶ γίναμε αὐτήκοοι αὐτῆς τῆς φωνῆς, ποὺ ἦλθε ἀπὸ τὸν οὐρανό.

Καὶ τὴν φωνὴν αὐτὴν ἡμεῖς ἠκούσαμεν νὰ βγαίνῃ ἀπὸ τὸν οὐρανόν, ὅταν ἤμεθα μαζί του εἰς τὸ ὄρος, τὸ ὁποῖον ἁγιάσθη διὰ τῆς Μεταμορφώσεώς του.

Καὶ αὐτὴν τὴν φωνὴν ἡμεῖς, ποὺ ἤμεθα μαζῆ του εἰς τὸ ἅγιον ἐκεῖνο ὄρος τῆς μεταμορφώσεώς του, τὴν ἠκούσαμεν νὰ βγαίνῃ καὶ νὰ ἔρχεται ἀπὸ τὸν οὐρανόν.

Ἔτσι ἔχουμε μεγαλύτερη βεβαιότητα γιὰ τὸν προφητικὸ λόγο (τὸ λόγο τῶν προφητῶν γιὰ τὸ Μεσσία), στὸν ὁποῖο καλὰ κάνετε καὶ προσέχετε σὰν σὲ λύχνο, ποὺ φωτίζει σὲ σκοτεινὸ τόπο, ἕως ὅτου ἡ ἡμέρα προβάλῃ καὶ ὁ ἥλιος ἀνατείλῃ στὶς καρδιές σας.

Καὶ ἔχομεν τώρα, μετὰ τὴν ἐπαλήθευσίν των αὐτὴν ἀπὸ τὴν φωνὴν τοῦ Πατρός, βεβαιοτέραν πεποίθησιν καὶ πίστιν εἰς τὰς περὶ τοῦ Χριστοῦ προφητείας τῆς Π. Διαθήκης. Εἰς τοὺς προφητικοὺς δὲ τούτους λόγους καλὰ κάνετε, ποὺ προσέχετε, σὰν εἰς λύχνον ποὺ φέγγει ἐν μέσῳ σκοτεινοῦ τόπου, ἕως ὅτου ἡ ἡμέρα τῆς δευτέρας παρουσίας λάμψῃ μέσα εἰς τὰ σκότη, καὶ τὸ ἄστρον τῆς αὐγῆς, ποὺ φέρει τὸ φῶς, ἤτοι ὁ Κύριος Ἰησοῦς, ἀνατείλῃ εἰς τὰς καρδίας σας καὶ τὰς γεμίσῃ χαρὰν καὶ ἀγαλλίασιν.

Καὶ ἔπειτα ἀπὸ τὴν ἐπίσημον αὐτὴν μαρτυρίαν τοῦ Πατρὸς ἔχομεν τώρα περισσότερον σταθερὰν καὶ ἀσφαλῆ τὴν πεποίθησίν μας εἰς τὰς προφητείας τῆς Π.Διαθήκης περὶ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Εἰς αὐτοὺς δὲ τοὺς προφητικοὺς λόγους καλὰ κάμνετε, ποὺ προσέχετε, σὰν εἰς ἕνα λύχνον, ποὺ φωτίζει εἰς σκοτεινὸν καὶ δύσβατον τόπον, μέχρις ὅτου ὁλοκάθαρον πλέον τὸ φῶς τοῦ Εὐαγγελίου λάμψῃ, σὰν εἰς πλήρη ἡμέραν καὶ ὁλόλαμπρος ἀνατείλῃ εἰς τὰς καρδίας σας ὁ νοητὸς ἥλιος τῆς δικαιοσύνης, ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός.

Ἀλλὰ νὰ ξέρετε πρῶτα αὐτό, ὅτι καμμία προφητεία τῆς Γραφῆς δὲν δύναται νὰ ἑρμηνευθῇ ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο ἀφ’ ἑαυτοῦ [Σημ.: Ἤ, δὲν δύναται νὰ ἑρμηνευθῇ ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο αὐτὴ καθ’ ἑαυτήν] (ἀλλὰ μὲ τὸ φωτισμὸ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος).

Διὰ νὰ προσέχετε ὅμως εἰς τὸν προφητικὸν λόγον ὡς εἰς πραγματικὸν λύχνον, ποὺ θὰ σᾶς φωτίζῃ, πρέπει πρὸ παντὸς νὰ γνωρίζετε τοῦτο, ὅτι κάθε προφητεία τῆς Ἁγίας Γραφῆς δὲν ἑρμηνεύεται μὲ ἐξήγησιν καὶ λύσιν τοῦ ἀνθρωπίνου νοῦ, ποὺ μὲ μόνας του τὰς δυνάμεις ἐξετάζει καὶ ἐξηγεῖ αὐτήν, ἀλλ’ ἑρμηνεύεται διὰ φωτισμοῦ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Ὑπὸ τὴν ἀπαραίτητον προϋπόθεσιν ὅτι τοῦτο πρὸ παντὸς πρέπει νὰ γνωρίζετε· ὅτι κάθε προφητεία τῆς Ἁγίας Γραφῆς δὲν λύεται καὶ δὲν ἀποσαφηνίζεται κατὰ τὴν προσωπικὴν ἑκάστου ἀντίληψιν, ἀλλὰ μὲ τὸν φωτισμὸν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Διότι καμμία προφητεία δὲν προῆλθε ποτὲ ἀπὸ θέλημα ἀνθρώπου, ἀλλ’ ἐμπνεόμενοι ἀπὸ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο μίλησαν ἐκλεγμένοι ἀπὸ τὸ Θεὸ ἄνθρωποι.

Διότι δὲν ἔγινε ποτὲ εἰς τὸ παρελθὸν προφητεία μὲ μόνον τὸ θέλημα τοῦ ἀνθρώπου, ἀλλὰ ἐλάλησαν προφητείας ἅγιοι τοῦ Θεοῦ ἄνθρωποι, ποὺ ἐνεπνέοντο καὶ διηυθύνοντο ἀπὸ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα.

Διότι ποτὲ ἕως τώρα δὲν ἐλέχθη προφητεία μὲ τὸν νοῦν καὶ τὸ θέλημα τοῦ ἀνθρώπου, ἀλλὰ οἱ ἅγιοι ἄνθρωποι τοῦ Θεοῦ, οἱ προφῆται, ἐπροφήτευσαν ἐμπνεόμενοι καὶ ὁδηγούμενοι ἀπὸ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα.

Παρουσιάσθηκαν δὲ καὶ ψευδοπροφῆτες στὸ λαό, ὅπως καὶ σὲ σᾶς θὰ παρουσιασθοῦν ψευδοδιδάσκαλοι. Αὐτοὶ μὲ τρόπο δόλιο θὰ εἰσαγάγουν αἱρέσεις ποὺ ὁδηγοῦν στὴν ἀπώλεια, θὰ ἀρνοῦνται καὶ αὐτὸν τὸν Δεσπότη (τὸν Κύριο) ποὺ τοὺς ἀγόρασε, καὶ ἔτσι θὰ ἐπιφέρουν κατὰ τοῦ ἑαυτοῦ τους γρήγορη ἀπώλεια.

Ἀνεφάνησαν δὲ καὶ ψευδοπροφῆται μεταξὺ τοῦ Ἰουδαϊκοῦ λαοῦ, καθὼς καὶ μεταξύ σας θὰ παρουσιασθοῦν εἰς τὸ μέλλον ψευδοδιδάσκαλοι, ποὺ μὲ πανουργίαν θὰ εἰσαγάγουν πλανεμένος διδασκαλίας καταστρεπτικάς. Θὰ ἀρνοῦνται δὲ οἱ ψευδοδιδάσκαλοι οὗτοι καὶ αὐτὸν τὸν δεσπότην, ποὺ τοὺς ἐξηγόρασε μὲ τὸ αἷμα του, καὶ θὰ ἐπιφέρουν ἔτσι κατὰ τοῦ ἑαυτοῦ των ταχεῖαν καταστροφήν.

Ἐκτὸς ὅμως τῶν ἀληθινῶν προφητῶν ἀνεφάνησαν καὶ ψευδοπροφῆται εἰς τὸν ἰουδαϊκὸν λαόν, ὅπως ἄλλωστε καὶ μεταξύ σας θὰ παρουσιασθοῦν ψευδοδιδάσκαλοι, οἱ ὁποῖοι μὲ πολλὴν ἐπιτηδειότητα καὶ πανουργίαν θὰ προσπαθήσουν νὰ εἰσαγάγουν καὶ διαδώσουν ὀλεθρίας αἱρέσεις. Θὰ ἀρνοῦνται δὲ καὶ θὰ παραμερίζουν αὐτὸν τὸν Κύριον καὶ Δεσπότην, ποὺ τοὺς ἐξηγόρασεν ἀπὸ τὴν αἰωνίαν καταδίκην μὲ τὸ αἷμα του, καὶ θὰ ἐπισύρουν ἐναντίον τοῦ ἑαυτοῦ των ταχείαν καταστροφήν.

Τὶς δὲ ἀσέλγειές τους θὰ ἀκολουθήσουν πολλοί, καὶ ἐξ αἰτίας των ἡ ὁδὸς τῆς ἀληθείας (ἡ χριστιανικὴ πίστι) θὰ δυσφημηθῇ.

Καὶ πολλοὶ θὰ ἀκολουθήσουν τὰς ποικίλας μορφὰς τῆς ἀσελγείας, εἰς τὰς ὁποίας θὰ παρακινοῦν μὲ τὴν διδασκαλίαν τους οἱ ψευδοδιδάσκαλοι οὗτοι. Καὶ δι’ αὐτοὺς ἡ χριστιανικὴ πίστις καὶ ζωή, ποὺ εἶναι ὁ δρόμος τῆς ἀληθείας, ὁ ὁποῖος ὁδηγεῖ εἰς τὴν οὐράνιον βασιλείαν, θὰ βλασφημηθῇ καὶ θὰ κακολογηθῇ.

Καὶ πολλοὶ θὰ παρασυρθοῦν ἀπὸ τοὺς δολίους αὐτοὺς αἱρετικοὺς καὶ θὰ ἀκολουθήσουν τὰς διαφόρους αὐτῶν ἀκολασίας. Ἐξ αἰτίας δὲ ὅλων αὐτῶν θὰ βλασφημηθῇ καὶ θὰ κακολογηθῇ ὁ δρόμος τῆς χριστιανικῆς ἀληθείας, ποὺ ὁδηγεῖ εἰς τὸν ἁγιασμὸν καὶ τὴν ὁμοίωσιν πρὸς τὸν Θεόν.

Ἀπὸ ἄπληστη δὲ ἰδιοτέλεια θὰ σᾶς ἐκμεταλλευθοῦν μὲ πλαστοὺς λόγους. Καὶ ἡ καταδίκη τους, ἀπὸ τοὺς παλαιοὺς χρόνους ἀποφασισμένη, δὲν θὰ μείνῃ ἀνεκτέλεστη, καὶ ἡ ἀπώλειά τους δὲν θὰ μείνῃ ἀνενέργητη.

Καὶ οἱ ψευδοδιδάσκαλοι αὐτοὶ θὰ ἐμπορευθοῦν εἰς βάρος σας ἐπιδιώκοντες αἰσχρὰ κέρδη μὲ συλλογισμοὺς τῆς ἐπινοήσεώς των ἀνακατευμένους μὲ φαινομενικὸν καὶ πλαστὸν ζῆλον. Κατὰ τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν ἡ καταδίκη δὲν παραμένει ἀδρανής, ἀλλ’ ἐνηργήθη ἀπὸ παλαιοὺς χρόνους κατὰ πολλῶν ὁμοίων των καὶ ἡ ἀπώλειά των δὲν εἶναι δυσκίνητος σὰν τὸν ἄνθρωπον ποὺ νυστάζει, ἀλλὰ ἀναβάλλεται ὑπὸ τοῦ μακροθύμου Κριτοῦ, ἕως ὅτου ἐκσπάσῃ τρομερά.

Καὶ οἱ ψευδοδιδάσκαλοι αὐτοί, σὰν ἀπατεῶνες καὶ δόλιοι ἔμποροι, διὰ νὰ ἐπιτύχουν εἰς βάρος σας αἰσχρὰ κέρδη, θὰ σᾶς ἐκμεταλλευθοῦν μὲ ψευδεῖς διδασκαλίας, τὰς ὁποίας θὰ συλλαμβάνῃ καὶ θὰ πλάθῃ ἡ νοσηρά των διάνοια. Ἐναντίον αὐτῶν ἡ καταδίκη δὲν θὰ βραδύνη, ὅπως καὶ εἰς τὴν παλαιὰν ἐποχὴν δὲν ἐβράδυνε ἐναντίον ἄλλων ὁμοίων των, καὶ ἡ ἀπώλειά των δὲν κοιμᾶται (ἀλλὰ θὰ ἐκσπάσῃ βαρεῖα ἐναντίον των, ὅταν σταματήσῃ πλέον ἡ μακροθυμία τοῦ Θεοῦ).

Ἀφοῦ, ὡς γνωστόν, ὁ Θεὸς δὲν φείσθηκε ἀγγέλων, ὅταν ἁμάρτησαν, ἀλλὰ τοὺς ἔδεσε μὲ ἁλυσίδες σκότους καὶ τοὺς φυλάκισε, καὶ κρατοῦνται γιὰ νὰ δικασθοῦν·

Διότι, ἐὰν ὁ Θεὸς ἀκόμη καὶ τοὺς ἀγγέλους, ὅταν ἡμάρτησαν, δὲν ἐλογάριασεν, ἀλλὰ ἁλυσοδεμένους εἰς τὸ σκότος τοὺς ἔρριψεν εἰς τὸν τάρταρον καὶ τοὺς παρέδωκε νὰ φυλάττωνται διὰ νὰ δικασθοῦν κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς κρίσεως·

Διότι, ἐὰν ὁ Θεὸς δὲν ἐλυπήθη καὶ δὲν ἐλογάριασε καὶ αὐτοὺς ἀκόμη τοὺς ἀγγέλους ποὺ εἶχαν ἁμαρτήσει, ἀλλὰ μὲ φοβερὲς ἁλυσίδες δεμένους τοὺς ἔρριψε εἰς τὸ βαθὺ σκοτάδι τοῦ ταρτάρου καὶ τοὺς παρέδωσε νὰ φρουροῦνται διὰ τὴν ἡμέραν τῆς κρίσεως·

καὶ ἀφοῦ δὲν φείσθηκε τοῦ ἀρχαίου κόσμου (παρὰ τὸ μέγα πλῆθος του), ἀλλὰ φύλαξε μόνο μαζὶ μὲ ἑπτὰ ἄλλους ὄγδοο τὸν Νῶε, κήρυκα σωτηρίας, ἐνῷ στὸν κόσμο τῶν ἀσεβῶν ἐπέφερε κατακλυσμὸ (ὁ Νῶε δηλαδὴ μὲ τὴν κατασκευὴ τῆς κιβωτοῦ ἐπὶ μακρὸν χρόνον, ἀλλ’ ἀσφαλῶς καὶ μὲ τὸ λόγο, κήρυττε σωτηρία, διασώθηκαν ὅμως μόνον ὀκτώ, διότι οἱ ἀσεβεῖς ἔμειναν ἀμετανόητοι)·

καὶ ἐὰν τὸν παλαιὸν κόσμον, ποὺ ἔζησε πρὸ τοῦ κατακλυσμοῦ, δὲν τὸν ἐλυπήθη, ἀλλὰ τὸν Νῶε μὲ ἑπτὰ ἄλλους, ὄγδοον αὐτὸν τῆς δικαιοσύνης κήρυκα εἰς τὴν γενεάν του, ἐφύλαξεν ἀπὸ τὴν καταστροφήν, ὅταν ἐπέφερε κατακλυσμὸν εἰς τὸν κόσμον τῶν ἀσεβῶν·

καὶ ἐὰν τὸν παλαιὸν ἐκεῖνον κόσμον τῆς ἐποχῆς τοῦ κατακλυσμοῦ δὲν ἐλυπήθη, ἀλλὰ διεφύλαξε μόνον τὸν Νῶε καὶ ἑπτὰ ἄλλους ἀπὸ τὴν καταστροφήν, ὅταν ἐξαπέλυσε τὸν κατακλυσμὸν εἰς τὸν κόσμον τῶν ἀσεβῶν·

καὶ ἀφοῦ τὶς πόλεις τῶν Σοδόμων καὶ τῆς Γομόρρας μὲ τὸ νὰ μεταβάλῃ σὲ στάχτη τιμώρησε μὲ ἐξαφάνισι, καὶ ἔτσι ἔθεσε παράδειγμα γι’ αὐτούς, ποὺ θὰ ἀσεβοῦσαν στὸ μέλλον,

καὶ ἐὰν τὰς πόλεις τῶν Σοδόμων καὶ τῆς Γομόρρας μετέβαλεν εἰς στάκτην καὶ κατεδίκασε νὰ μένουν διὰ παντὸς κατεστραμμένοι καὶ τὰς ἔθεσε φοβερὸν παράδειγμα εἰς ἐκείνους, ποὺ εἰς τὸ μέλλον θὰ ἔζων ἀσεβῶς·

καὶ ἐὰν τὰς πόλεις τῶν Σοδόμων καὶ τῆς Γομόρρας τὰς ἔκαψε καὶ τὰς ἔκαμε στάκτην καὶ τὰς κατεδίκασε εἰς τὴν φοβερὰν αὐτὴν καταστροφήν, νὰ μένουν ὡς παράδειγμα τῆς θείας ὀργῆς πρὸς ἐκείνους, ποὺ θὰ ἐζοῦσαν εἰς τὸ μέλλον μὲ ἀσέβειαν καὶ φαυλότητα·

ἐνῷ ἔσωσε τὸν εὐσεβῆ Λώτ, ποὺ ὑπέφερε ἀπὸ τὴν ἀσελγῆ διαγωγὴ τῶν διεστραμμένων· -

καὶ ἐὰν ἐγλύτωσε τὸν δίκαιον Λώτ, ὅταν κατεπιέζετο καὶ ὑπέφερεν ἀπὸ τὴν συμπεριφορὰν ἐκείνων, ποὺ μὲ τὴν ἀσωτίαν καὶ ἀσέλγειάν των παρεβίαζον τὸν φυσικὸν νόμον·

καὶ ἐὰν τὸν δίκαιον Λὼτ τὸν ἐγλύτωσε ὅταν ἐταλαιπωρεῖτο καὶ ὑπέφερε ἀπὸ τὴν φαύλην συμπεριφορὰν καὶ ζωὴν ἐκείνων, ποὺ μὲ τὰς βδελυρὰς ἀκολασίας των καταπατοῦσαν καὶ παρεβίαζαν τοὺς φυσικοὺς θεσμοὺς τῆς συνειδήσεως,

μὲ ὅσα δηλαδὴ ἔβλεπε καὶ ἄκουε ὁ εὐσεβὴς αὐτὸς ἄνθρωπος, κατοικώντας ἀνάμεσά τους, καθημερινῶς προκαλοῦσε βασανισμὸ στὴν εὐσεβῆ ψυχή του ἐξ αἰτίας τῶν ἀνόμων ἔργων τους - ·

καὶ τὸν ἐγλύτωσεν ὁ Θεός, διότι βλέπων μὲ τὰ μάτια του τὰ ἄσεμνα παραδείγματα καὶ μὲ τὰ αὐτιά του ἀκούων τὰς αἰσχρότητας ὁ δίκαιος ἐκεῖνος Λώτ, ὅταν ἑκατοικοῦσεν ἐν μέσῳ τῶν ἀσεβῶν αὐτῶν, μὲ τὰ παράνομα ἔργα των ἔθετε καθημερινῶς εἰς δοκιμασίαν τὴν ψυχήν του, ποὺ παρέμεινε δικαία καὶ δὲν παρεσύρθη,

- διότι ὁ δίκαιος Λὼτ βλέπων μὲ τὰ μάτια του καὶ ἀκούων καθημερινῶς τὰς φαυλότητας ἐκείνων ἐν μέσῳ τῶν ὁποίων κατοικοῦσε, ἔθετεν εἰς δοκιμασίαν καὶ βάσανον κάθε ἡμέραν τὴν δικαίαν ψυχὴν του μὲ τὰ παράνομα ἔργα των, χωρὶς καθόλου νὰ παρασυρθῇ ἀπὸ τὸ ἐλεεινὸν παράδειγμά των - .

ἀφοῦ αὐτὰ συνέβησαν, ἄρα γνωρίζει ὁ Κύριος νὰ σώζῃ τοὺς εὐσεβεῖς ἀπὸ δοκιμασία, τοὺς δὲ ἀσεβεῖς νὰ κρατῇ ἤδη σὲ κατάστασι (μερικῆς) τιμωρίας γιὰ τὴν ἡμέρα τῆς κρίσεως (καὶ τῆς πλήρους τιμωρίας),

ἐὰν εἰς ὅλας αὐτὰς τὰς περιπτώσεις ἔτσι ἐνήργησεν ὁ Θεός, ἐξάγεται λοιπὸν ἐκ τούτων, ὅτι γνωρίζει καλὰ ὁ Κύριος νὰ ἐλευθερώνῃ ἀπὸ κάθε πειρασμὸν καὶ ἐξωτερικὴν στενοχώριαν τοὺς εὐσεβεῖς, τοὺς δὲ ἀδίκους, καίτοι θὰ τιμωροῦνται καὶ κατὰ τὸν μεταξὺ χρόνον, γνωρίζει νὰ τοὺς φυλάττῃ διὰ τὴν ἡμέραν τῆς Κρίσεως, ὁπότε θὰ τοὺς ἐπιβάλῃ ὁλόκληρον τὴν ἁρμόζουσαν τιμωρίαν.

Ὅλα αὐτὰ μαρτυροῦν, ὅτι γνωρίζει ὁ Κύριος τοὺς μὲν εὐσεβεῖς νὰ τοὺς γλυτώνῃ καὶ νὰ τοὺς σώζῃ ἀπὸ δοκιμασίας καὶ περιπετείας, τοὺς δὲ ἀδίκους, οἱ ὁποῖοι καὶ κατὰ τὴν παροῦσαν ζωὴν βασανίζονται ἀπὸ τὴν ἁμαρτωλότητά των, νὰ τοὺς φυλάττῃ διὰ τὴν μεγάλην ἐκείνην ἡμέραν τῆς Κρίσεως (ὁπότε καὶ θὰ τοὺς ἐπιβάλῃ πλήρη τὴν τιμωρίαν).

προπάντων δὲ ἐκείνους, ποὺ ἀκολουθοῦν βδελυρὲς σαρκικὲς ἐπιθυμίες, καὶ καταφρονοῦν τὸν Κύριο [Σημ.: Ἤ, τὴν αὐθεντία τοῦ Κυρίου]. Θρασεῖς, ἀλαζόνες! Δὲν τρέμουν νὰ χλευάζουν ἔνδοξα πράγματα (δόγματα τῆς πίστεως, μεγαλειότητες τοῦ Κυρίου, ἰδίως τὴν παντοδυναμία του, τὴν ἀνάστασι καὶ τὴ δευτέρα παρουσία του),

Πρὸ παντὸς δὲ φυλάσσει εἰς κρίσιν καὶ καταδίκην ἐκείνους, ποὺ σύρονται ὀπίσω ἀπὸ σάρκα μὲ ἐπιθυμίαν, ποὺ μιαίνει καὶ μολύνει, καὶ ποὺ περιφρονοῦν τὴν ὑπερτάτην ἐξουσίαν καὶ τὸ μεγαλεῖον τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ. Αὐτοὶ πράττουν μὲ θρασεῖαν καὶ αὐθάδη τόλμην τὰ ἄνομα καὶ δὲν τρέμουν, ὅταν βλασφημοῦν τοὺς ἐνδόξους ἀγγέλους καὶ τοὺς ἀποδίδουν πρόστυχα καὶ ὑβριστικὰ πάθη καὶ ἐπιθυμίας σαρκικάς.

Εἰς κρίσιν καὶ αἰωνίαν καταδίκην ὁ Θεὸς κρατεῖ μάλιστα ἐκείνους, ποὺ πορεύονται ὀπίσω ἀπὸ τὰς σαρκικὰς ἡδονὰς μὲ ἐπιθυμίας ποὺ μολύνουν καὶ μιαίνουν, καὶ οἱ ὁποῖοι καταφρονοῦν τὴν κυριότητα καὶ ἐξουσίαν τοῦ παντοδυνάμου Θεοῦ. Αὐτοὶ εἶναι θρασεῖς καὶ ἀδίστακτοι διὰ τὸ κακόν, ἀλαζονικοὶ καὶ ἀναιδεῖς. Δὲν φοβοῦνται καὶ δὲν τρέμουν, ὅταν βλασφημοῦν καὶ χλευάζουν καὶ αὐτοὺς τοὺς ἐνδόξους ἀγγέλους.

ἐνῷ καὶ ἄγγελοι, ἂν καὶ εἶναι ἀνώτεροι σὲ ἰσχὺ καὶ δύναμι, δὲν ἐκφέρουν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου ὑβριστικὴ κρίσι κατ’ αὐτῶν (τῶν αἱρετικῶν);

Καὶ βλασφημοῦν αὐτοὶ τοὺς ἐνδόξους ἀγγέλους, εἰς καιρὸν ποὺ οἱ ἄγγελοι, καίτοι κατὰ τὴν ἰσχὺν καὶ τὴν δύναμιν εἶναι μεγαλύτεροι ἀπὸ τοὺς ἀσθενεῖς ἀνθρώπους, δὲν ἐκφέρουν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου κρίσιν ὑβριστικὴν κατὰ τῶν δαιμόνων, οἱ ὁποῖοι διὰ τῆς ἀθανάτου καὶ ἀσωμάτου φύσεώς των διετήρησαν κάποια ἀσθενῆ λείψανα ἀπὸ τὴν παλαιάν τους δόξαν.

Εἰς στιγμὴν κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ ἄγγελοι, ἂν καὶ κατὰ τὴν ἰσχὺν καὶ τὴν δύναμιν εἶναι μεγαλύτεροι, δὲν ἐκφέρουν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου κρίσιν ὑβριστικὴν οὔτε καὶ ἐναντίον τῶν πονηρῶν δαιμόνων.

Αὐτοὶ δέ, ὡς ἄλογα ζῷα ἐνστικτώδη, πλασμένα νὰ τρῶνε καὶ νὰ κοπρίζουν, χλευαστικῶς ἐκφραζόμενοι γιὰ πράγματα ποὺ ἀγνοοῦν, λόγῳ τῆς διαφθορᾶς τους θὰ καταστραφοῦν.

Αὐτοὶ δὲ οἱ αἱρετικοί, σὰν ἄλογα ζῶα, τὰ ὁποῖα ἀκολουθοῦν ἀπὸ αὐτὴν τὴν ὥραν τῆς γεννήσεως των τὰς φυσικάς των ὁρμὰς καὶ ὡς ἐκ τούτου πιάνονται εἰς παγίδα φθοροποιὸν καὶ ὀλεθρίαν, θὰ καταστραφοῦν ἀσφαλῶς, ἐπειδὴ βλασφημοῦν εἰς ἐκεῖνα, ποὺ δὲν γνωρίζουν, δηλαδὴ βλασφημοῦν τοὺς ἐνδόξους ἀγγέλους.

Αὐτοὶ δὲ οἱ αἱρετικοί, σὰν ἄλογα ζῶα, γεννημένα διὰ νὰ ἀκολουθοῦν τὰς φυσικὰς ὁρμάς, θὰ καταδικασθοῦν ἀσφαλῶς εἰς φθορὰν καὶ ἀπώλειαν, διότι ὑβρίζουν καὶ βλασφημοῦν, ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἀγνοοῦν, δηλαδὴ τοὺς ἀγγέλους.

Ἔτσι θὰ πληρωθοῦν γιὰ τὴν ἀσέβειά τους. Θεωροῦν εὐτυχία τὴν ἐφήμερη ἀπόλαυσι. Εἶναι κηλῖδες καὶ μιάσματα. Κυλίονται καὶ βρίσκουν ἀπόλαυσι στὶς ἀκολασίες τους. Τολμοῦν νὰ συντρώγουν καὶ συμπίνουν μαζί σας.

Οὗτοι θὰ λάβουν εἰς ἀνταμοιβὴν τὴν τιμωρίαν καὶ τὸν μισθόν, μὲ τὸν ὁποῖον πληρώνεται ἡ ἀδικία. Νομίζουν οἱ ταλαίπωροι ὡς ἀπόλαυσιν τὸ νὰ ὀργιάζουν ὄχι μόνον κατὰ τὴν νύκτα, ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἡμέρας. Εἶναι ἀκάθαρτοι καὶ στίγματα τῆς Ἐκκλησίας καὶ θεωροῦν ὡς ἀπόλαυσιν καὶ τρυφὴν τὸ νὰ παραπλανήσουν πολλοὺς μὲ τὰς ἀπάτας των καὶ τὰς πλάνας των, τὰς ὁποίας διαδίδουν, ὅταν συντρώγουν μαζί σας εἰς τὰς ἀγάπας.

Θὰ πάρουν δὲ ὡς μισθὸν τὴν πρέπουσαν τιμωρίαν τῆς ἀδικίας των. Αὐτοὶ θεωροῦν ὡς ἡδονὴν καὶ ἀπόλαυσιν τὸ νὰ ὀργιάζουν εἰς τρυφηλὰς διασκεδάσεις, ὄχι μόνον τὴν νύκτα, ἀλλὰ καὶ τὴν ἡμέραν. Εἶναι στίγματα καὶ ὄνειδος τῆς κοινωνίας καὶ θεωροῦν ἀπόλαυσιν καὶ ἡδονὴν νὰ παραπλανοῦν τοὺς ἄλλους μὲ τὰς ἀπάτας των, τὰς ὁποίας μάλιστα θέτουν εἰς κυκλοφορίαν, ὅταν συντρώγουν μαζῆ σας.

Τὰ μάτια τους εἶναι κυριευμένα ἀπὸ τὴν αἰσχρὴ γυναῖκα καὶ ἀκαταπαύστως ἁμαρτάνουν. Παρασύρουν ἀστήρικτες ψυχές. Ἔχουν πνεῦμα γυμνασμένο στὴν ἀπάτη καὶ ἐκμετάλλευσι. Ἄνθρωποι καταραμένοι!

Ἔχουν μάτια γεμᾶτα ἀπὸ ἐπιθυμίαν τοῦ νὰ βλέπουν γυναῖκας αἰσχρὰς καὶ πόρνας· μάτια ποὺ ἀκατάπαυστα ἁμαρτάνουν· ἑξαπατοῦν καὶ παρασύρουν μὲ τὰ μάτια αὐτὰ εἰς αἰσχρὰς πράξεις ψυχάς, ποὺ δὲν εἶναι στηριγμέναι εἰς τὴν ἀρετήν· ἔχουν καρδίαν γυμνασμένην εἰς τὴν ἀχόρταστον ἐπιθυμίαν τοῦ χρήματος καὶ τῆς ἡδονῆς. Εἶναι τέκνα τῆς κατάρας.

Ἔχουν μάτια γεμᾶτα ἀπὸ αἰσχρὰς ἐπιθυμίας καὶ τὰ ὁποῖα μάτια συνεχῶς καὶ ἀκαταπαύστως ἁμαρτάνουν. Ἐξαπατοῦν μὲ δελεαστικὰ καὶ ἀπατηλὰ λόγια ψυχάς, ποὺ δὲν εἶναι στηριγμέναι εἰς τὴν πίστιν καὶ τὴν ἀρετήν. Ἔχουν αὐτοὶ καρδίαν γυμνασμένην εἰς τὴν ἀχόρταστον ἐπιθυμίαν τοῦ χρήματος καὶ τῶν ἡδονῶν. Εἶναι τέκνα τῆς κατάρας!

Ἐγκατέλειψαν τὸν ἴσιο δρόμο καὶ μπῆκαν στὸ δρόμο τῆς πλάνης. Ἀκολούθησαν τὸ δρόμο τοῦ Βαλαὰμ τοῦ υἱοῦ τοῦ Βοσόρ, ποὺ ἀγάπησε παράνομο κέρδος,

Ἐγκατέλιπαν τὸν ἴσιον δρόμον καὶ ἐπλανήθησαν. Ἠκολούθησαν δὲ τὸν δρόμον καὶ ἐμιμήθησαν τὴν συμπεριφορὰν τοῦ Βαλαὰμ τοῦ υἱοῦ τοῦ Βοσόρ, ὁ ὁποῖος ἠγάπησε τὸν μισθὸν τῶν ἐργατῶν τῆς ἀδικίας, διότι ἔλαβε χρήματα ἀπὸ τὸν βασιλέα τῶν Μωαβιτῶν, διὰ νὰ καταρασθῇ ἄδικα τὸν εὐλογημένον λαὸν τοῦ Θεοῦ.

Ἀφοῦ ἐγκατέλειψαν τὸν εὐθὺν δρόμον, παρεπλανήθησαν εἰς τὰς ἀδιεξόδους τῆς ἁμαρτίας. Ἠκολούθησαν τὸν δρόμον καὶ τὸ κακὸν παράδειγμα τοῦ Βαλαάμ, υἱοῦ τοῦ Βοσόρ, ὁ ὁποῖος ἠγάπησε μισθὸν τῆς ἀδικίας (ὅταν ἐπῆρε χρήματα ἀπὸ τὸν βασιλέα τῶν Μωαβιτῶν, διὰ νὰ καταρασθῇ ἐν γνώσει του ἄδικα, τὸν λαὸν τοῦ Θεοῦ, τοὺς Ἰσραηλίτας).

καὶ ἐλέγχθηκε γιὰ τὴν παρανομία του. Ὄνος, ποὺ δὲν ἔχει φωνή, μίλησε μὲ ἀνθρώπινη φωνὴ καὶ ἐμπόδισε τὴν παραφροσύνη τοῦ προφήτου.

Ἀλλ’ ἔλαβεν ἔλεγχον καὶ ἐπιτίμησιν διὰ τὴν παρανομίαν του. Ὄνος, ποὺ δὲν εἶχεν ἐκ φύσεως ἔναρθρον φωνήν, ὡμίλησε μὲ φωνὴν ἀνθρώπου καὶ ἠμπόδισε τοῦ προφήτου τὴν παραφροσύνην, ποὺ τὸν ἔσπρωχνε νὰ ἀπειθήσῃ πρὸς τὴν ρητὴν ἀπαγόρευσιν τοῦ Θεοῦ.

Ἀλλ’ ἐπῆρε τὸν πρέποντα ἔλεγχον διὰ τὴν παρανομίαν του αὐτήν. Διότι τὸ ὑποζύγιόν του, ὄνος ἐκ φύσεως ἄφωνος, ὡμίλησε μὲ φωνὴν ἀνθρώπου καὶ ἠμπόδισε τὴν παράφρονα αὐτὴν πρᾶξιν τοῦ προφήτου ἐκείνου.

Αὐτοὶ εἶναι πηγὲς χωρὶς νερό, σύννεφα ποὺ παρασύρονται ἀπὸ ἀνεμοθύελλα, ἄνθρωποι στοὺς ὁποίους τὸ βαθὺ σκοτάδι διατηρεῖται παντοτινό.

Αὐτοὶ εἶναι πηγαί, ποὺ ἐστείρευσαν καὶ δὲν ἔχουν νερό, διότι ἐστερήθησαν τὸ καθαρὸν ὕδωρ τῆς ἀληθείας. Εἶναι σύννεφα ποὺ τὰ σπρώχνουν μὲ βίαν σφοδροὶ καὶ καταστρεπτικοὶ ἄνεμοι. Δι’ αὐτοὺς ἔχει φυλαχθῆ ἡ μαυρίλα τοῦ αἰωνίου σκότους.

Αὐτοὶ εἶναι κατάξερες, χωρὶς νερό, πηγές, σύννεφα ποὺ τὰ σπρώχνουν μὲ ὁρμὴν θυελλώδεις ἄνεμοι. Δι’ αὐτοὺς ἔχει φυλαχθῇ καὶ τοὺς περιμένει τὸ κατάμαυρο αἰώνιον σκοτάδι τοῦ Ἅδου.

Μὲ μεγάλα δὲ καὶ ἐντυπωσιακὰ λόγια, κενὰ καὶ ἀπατηλά, παρασύρουν σὲ σαρκικὲς ἀπολαύσεις, ἀσέλγειες, ἀνθρώπους ποὺ μόλις ξέφυγαν ἀπ’ αὐτοὺς ποὺ ζοῦν σὲ πλάνη.

Καὶ τοὺς ἔχει ἐπιφυλαχθῆ ἡ μαυρίλα αὐτή, διότι μὲ ἐξογκωμένους λόγους γεμάτους ματαιότητα καὶ πλάνην δελεάζουν μὲ τὸ δόλωμα σαρκικῶν ἐπιθυμιῶν καὶ ἀκολασιῶν ἀστηρίκτους πιστούς, οἱ ὁποῖοι ἐχωρίσθησαν πραγματικῶς καὶ ἔφυγαν μακρὰν ἀπὸ τοὺς ἐθνικούς, ποὺ ζοῦν μέσα εἰς τὴν πλάνην.

Διότι αὐτοὶ ὁμιλοῦν μὲ ἐξωγκωμένους κτυπητοὺς λόγους, γεμάτους ψεῦδος καὶ ματαιότητα, καὶ παρασύρουν μὲ τὸ δόλωμα τῶν σαρκικῶν ἐπιθυμιῶν καὶ τῶν ἀκολασιῶν, τοὺς ἀστηρίκτους πιστούς, οἱ ὁποῖοι ἐν τούτοις ἔχουν ὄντως ξεφύγει ἀπὸ τοὺς εἰδωλολάτρας, τοὺς ζῶντας μέσα εἰς τὴν πλάνην τῆς ἁμαρτίας.

Τοὺς μιλοῦν γιὰ ἐλευθερία, ἐνῷ οἱ ἴδιοι εἶναι δοῦλοι τῆς διαφθορᾶς. Διότι ἀπ’ ὅ,τι κανεὶς ἔχει νικηθῇ, σ’ αὐτὸ καὶ ἔχει ὑποδουλωθῇ.

Καὶ ὑπόσχονται εἰς αὐτοὺς ἐλευθερίαν, εἰς καιρὸν ποὺ αὐτοὶ εἶναι δοῦλοι τῆς ἠθικῆς διαφθορᾶς καὶ τῆς ἁμαρτίας. Καὶ εἶναι δοῦλοι, διότι εἰς ἐκεῖνο τὸ πάθος, ἀπὸ τὸ ὁποῖον κανεὶς ἔχει νικηθῆ, εἰς αὐτὸ καὶ ἔχει δουλωθῆ.

Καὶ ὑπόσχονται εἰς αὐτοὺς λύτρωσιν καὶ ἐλευθερίαν, ἐνῶ αὐτοὶ εἶναι δοῦλοι τῆς διαφθορᾶς, ποὺ ὁδηγεῖ εἰς τὴν καταστροφήν. Διότι εἰς ἐκεῖνο τὸ πάθος, ἀπὸ τὸ ὁποῖον κανεὶς ἔχει νικηθῆ, εἰς αὐτὸ καὶ ἔχει ὑποδουλωθῆ.

Ἐὰν δέ, ἀφοῦ ξέφυγαν ἀπὸ τὰ μιάσματα τοῦ κόσμου μὲ τὴν ἐπίγνωσι τοῦ Κυρίου καὶ Σωτῆρος Ἰησοῦ Χριστοῦ, κατόπιν ἐμπλέκωνται πάλι σ’ αὐτὰ καὶ νικῶνται, τότε ἔγιναν σ’ αὐτοὺς τὰ τελευταῖα χειρότερα ἀπὸ τὰ πρῶτα (κατάντησαν δηλαδὴ σὲ χειρότερη κατάστασι ἀπὸ πρίν).

Ναί, εἶναι δοῦλοι. Διότι, ἐὰν μετὰ τὴν ἀποφυγὴν τῶν αἰσχρῶν καὶ μολυσματικῶν πράξεων τοῦ κόσμου, τὴν ὁποίαν κατώρθωσαν διὰ τῆς πλήρους γνώσεως τοῦ Κυρίου καὶ Σωτῆρος Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἐμπερδεύθησαν πάλιν εἰς τὰ δίκτυα τῶν αἰσχρῶν αὐτῶν πράξεων καὶ νικῶνται ἀπὸ αὐτάς, τότε τὰ τελευταῖα τους ἔγιναν χειρότερα ἀπὸ τὰ προτητερινά.

Διότι ἐάν, ἀφοῦ ἀπέφυγαν τοὺς μολυσμοὺς τοῦ ἁμαρτωλοῦ κόσμου χάρις εἰς τὴν πλήρη γνῶσιν τοῦ Κυρίου καὶ Σωτῆρος Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἐνεπλάκησαν πάλιν καὶ ἔπεσαν εἰς τὰς ἁμαρτωλὰς ἡδονὰς καὶ νικῶνται ἀπὸ αὐτάς, τότε τὸ τελευταῖον των κατάντημα εἶναι χειρότερον ἀπὸ τὸ πρῶτον.

Ἦταν δὲ καλλίτερο γι’ αὐτοὺς νὰ μὴν εἶχαν γνωρίσει τὴν ὁδὸ τῆς εὐσεβείας παρὰ ἀφοῦ τὴ γνώρισαν νὰ ἐγκαταλείψουν τὴν ἁγία διδασκαλία, ποὺ παραδόθηκε σ’ αὐτούς.

Διότι θὰ ἦτο καλύτερον δι’ αὐτοὺς νὰ μὴ εἶχαν γνωρίσει τὸν δρόμον τῆς δικαιοσύνης καὶ τὸν Χριστιανισμόν, παρά, ἀφοῦ τὸν ἐγνώρισαν, νὰ γυρίσουν πάλιν εἰς τὴν παλαιὰν ἁμαρτωλὴν ζωήν τους καὶ νὰ ἀπομακρυνθοῦν ἀπὸ τὴν παραδοθεῖσαν εἰς αὐτοὺς ἁγίαν ἐντολήν, ποὺ περιλαμβάνει τὴν ὅλην ἠθικὴν διδασκαλίαν τοῦ εὐαγγελίου.

Διότι ἦτο πολὺ καλύτερον δι’ αὐτούς, νὰ μὴ εἶχαν γνωρίσει καθόλου τὸν δρόμον τῆς δικαιοσύνης, παρά, ἀφοῦ τὸν ἐγνώρισαν καλά, νὰ φύγουν καὶ νὰ ἀπομακρυνθοῦν ἀπὸ τὸ παραδοθὲν εἰς αὐτοὺς ἅγιον θέλημα τοῦ Κυρίου καὶ νὰ ἐπιστρέψουν εἰς τὴν ἀκαθαρσίαν τῆς ἁμαρτωλότητος.

Συνέβη δὲ σ’ αὐτοὺς ὅ,τι λέγεται στὴν ἀληθινὴ παροιμία, Σκύλος ποὺ ἐπέστρεψε στὸν ἐμετό του, καί, Γουρούνα ποὺ λούσθηκε γιὰ νὰ κυλισθῇ πάλι στὸ βόρβορο.

Ἀλλὰ ἔχει συμβῆ εἰς αὐτοὺς ἐκεῖνο, ποὺ λέγει ἡ ἀληθὴς παροιμία· σκύλος ποὺ ἐγύρισε πάλιν εἰς τὸ ξέρασμά του, καὶ χοῖρος, ἡ ὁποία, ἀφοῦ ἐλούσθη καὶ ἐκαθαρίσθη, ἐκυλίσθη μέσα εἰς τὴν λάσπην καὶ μὲ τὰ συνεχῆ κυλίσματά της ἔγινε περισσότερον ἀκάθαρτος.

Ἔτσι δὲ ἔχει πραγματοποιηθῆ εἰς αὐτοὺς ἐκεῖνο, ποὺ ἡ ἀληθινὴ παροιμία λέγει· «σκυλὶ ποὺ γύρισε πάλι στὸ ξέρασμά του» καὶ χοῖρος, πού, ἀφοῦ ἐλούσθη καὶ ἐκαθαρίσθη, ἐκυλίσθη πάλιν μέσαν εἰς τὴν λάσπην».

Αὐτή, ἀγαπητοί, εἶναι τώρα ἡ δεύτερη ἐπιστολὴ ποὺ σᾶς γράφω. Μ’ αὐτὲς προσπαθῶ νὰ διεγείρω μὲ ὑπόμνησι τὴν καθαρὴ διάνοιά σας,

Ταύτην τὴν ἐπιστολήν, ἀγαπητοί, δευτέραν ἐντὸς ὀλίγου, ὕστερα ἀπὸ τὴν πρώτην, γράφω εἰς σᾶς. Καὶ εἰς τὰς δύο ταύτας ἐπιστολάς, διὰ τῆς ὑπενθυμίσεως, τὴν ὁποίαν δι’ αὐτῶν σᾶς κἀνω, καθιστῶ προσεκτικὴν τὴν διάνοιάν σας, τὴν εἰλικρινῆ καὶ καθαρὰν ἀπὸ τὴν πλάνην καὶ τὰ πάθη,

Αὐτὴν τώρα, ἀγαπητοί, δευτέραν πλέον ἐπιστολὴν σᾶς γράφω. Καὶ διὰ τῶν δύο αὐτῶν ἐπιστολῶν προσπαθῶ νὰ κρατῶ ἄγρυπνον καὶ προσεκτικὴν τὴν εἰλικρινὴ διάνοιάν σας μὲ τὴν ὑπόμνησιν, ποὺ σᾶς κάμνω,

γιὰ νὰ ἐνθυμηθῆτε τὰ λόγια ποὺ προεῖπαν οἱ ἁγιοι προφῆτες καὶ τὴ διδασκαλία τῶν ἀποστόλων σας, ποὺ εἶναι διδασκαλία τοῦ Κυρίου καὶ Σωτῆρος.

διὰ νὰ ἐνθυμηθῆτε τοὺς λόγους, ποὺ ἐλέχθησαν εἰς τὸ παρελθὸν ἀπὸ τοὺς ἁγίους προφήτας, καθὼς καὶ τὴν ἠθικὴν διδασκαλίαν τῶν Ἀποστόλων σας, ἡ ὁποία εἶναι καὶ διδασκαλία τοῦ Κυρίου καὶ Σωτῆρος μας.

διὰ νὰ ἐνθυμηθῆτε τὰ λόγια, τὰ ὁποῖα εἶχαν προφητευθῆ εἰς τοὺς καιροὺς τῆς Παλ. Διαθήκης ἀπὸ τοὺς ἁγίους προφήτας, καθὼς ἐπίσης καὶ τὴν διδασκαλίαν τῶν Ἀποστόλων σας, ἡ ὁποία εἶναι θέλημα καὶ διδασκαλία του Κυρίου καὶ Σωτῆρος μας.

Τοῦτο δὲ πρῶτα νὰ ξέρετε, ὅτι στὶς ἔσχατες ἡμέρες θὰ ἔλθουν ἐμπαῖκτες, ποὺ θὰ βαδίζουν σύμφωνα μὲ τὶς δικές τους ἐπιθυμίες (μὲ τὰ δικά τους θελήματα),

Πρέπει δὲ νὰ ἐνθυμηθῆτε καὶ νὰ κρατῆτε ζωηρὰς εἰς τὴν μνήμην σας τὰς διδασκαλίας αὐτάς, διὰ νὰ μὴ παρασυρθῆτε εἰς πλάνας. Διότι πρέπει πρωτίστως νὰ ξεύρετε τοῦτο· ὅτι δηλαδὴ θὰ ἔλθουν κατὰ τὸν πρὸ τῆς δευτέρας παρουσίας χρόνον ἄνθρωποι ἀσεβεῖς, ποὺ θὰ ἐμπαίζουν τὰ ἱερώτατα καὶ θὰ πορεύωνται σύμφωνα μὲ τὰς σαρκικὰς ἐπιθυμίας των.

Κρατεῖτε αὐτὰ ὡς πολύτιμον θησαυρόν, ἔχοντες ὑπ’ ὅψιν σας τοῦτο πρῶτον, ὅτι δηλαδὴ θὰ ἔλθουν, κατὰ τοὺς τελευταίους καιρούς, ἄνθρωποι σκληρυμένοι εἰς τὴν ἁμαρτίαν, ποὺ θὰ πορεύωνται καὶ θὰ ζοῦν σύμφωνα μὲ τὰς πονηράς των ἐπιθυμίας καὶ οἱ ὁποῖοι θὰ ἐμπαίζουν τὴν διδασκαλίαν τοῦ Κυρίου.

καὶ θὰ λέγουν· «Ποῦ εἶναι ἡ ὑπόσχεσι τῆς παρουσίας του; Ἀφ’ ὅτου πέθαναν οἱ πατέρες μας, ὅλα παραμένουν ἔτσι, ὅπως ἦταν ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τοῦ κόσμου (οἱ νεκροὶ δὲν ἀναστήθηκαν καὶ ἡ δευτέρα παρουσία δὲν ἔγινε)».

Καὶ θὰ λέγουν οἱ ἄνθρωποι αὐτοί· Ποὺ εἶναι καὶ πῶς δὲν ἐπραγματοποιήθη ἡ ὑπόσχεσις περὶ τῆς δευτέρας παρουσίας του; Διότι ἀπὸ τὴν ἐποχήν, ποὺ ἀπέθαναν οἱ πατέρες καὶ παλαιοί μας πρόγονοι, ὅλα μένουν ἔτσι, ὅπως τὰ βλέπομεν ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τῆς δημιουργίας.

Θὰ λέγουν δὲ πρὸς σᾶς· «ποῦ εἶναι ἡ ὑπόσχεσις τοῦ Χριστοῦ, περὶ Δευτέρας Παρουσίας; Τίποτε δὲν ἔγινεν ἀκόμη. Διότι ἀπὸ τὴν ἡμέραν, ποὺ οἱ πατέρες καὶ οἱ πρόγονοί μας ἀπέθαναν, ὅλα μένουν ἔτσι, ὅπως ἦσαν ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τῆς δημιουργίας».

Ἀλλὰ λησμονοῦν θεληματικὰ τοῦτο, ὅτι οἱ οὐρανοὶ ὑπῆρχαν ἀπὸ παλαιὰ καὶ ἡ γῆ διαμορφωμένη μέσα ἀπὸ τὸ νερὸ καὶ ἀνάμεσα στὸ νερὸ μὲ τὸ λόγο τοῦ Θεοῦ.

Λέγουν ὅμως αὐτά, διότι ἐξ αἰτίας τῆς θεληματικῆς των τυφλώσεως τοὺς διαφεύγει τοῦτο· ὅτι δηλαδή οἱ οὐρανοὶ ὑπῆρχον πρὸ πολλοῦ, ἐξ ἀρχῆς τῆς δημιουργίας, καθὼς καὶ ἡ γῆ, ἡ ὁποία ἔγινε καὶ ὑπάρχει διὰ τοῦ παντοδυνάμου λόγου τοῦ Θεοῦ, ἀφοῦ ἀπὸ τὸ νερὸν ἐβγῆκε καὶ ἐν μέσῳ τῶν θαλασσῶν ἐστηρίχθη.

Τυφλωμένοι ὅμως αὐτοὶ ἀπὸ τὰ ἁμαρτωλά τους πάθη λησμονοῦν τοῦτο, ὅτι δηλαδὴ οἱ οὐρανοὶ ὑπῆρχαν ἀπὸ πολὺ παλαιοὺς χρόνους καθὼς καὶ ἡ γῆ, ἡ ὁποία μὲ τὸν παντοδύναμον λόγον τοῦ Θεοῦ, ἔγινε καὶ ὑφίσταται, ἀφοῦ ἀπὸ τὸ ὕδωρ ἐβγῆκε καὶ διὰ τοῦ ὕδατος ὑπάρχει.

Μὲ τὴ χρῆσι δὲ αὐτῶν (τῶν οὐρανῶν δηλαδή, ποὺ ἔβρεξαν καταρρακτωδῶς νερό, καὶ τῆς γῆς, ποὺ δέχθηκε τὸ νερὸ) ὁ τότε κόσμος κατακλύσθηκε ἀπὸ νερὸ καὶ καταστράφηκε.

Μὲ τὸ νερὸν δὲ καὶ μὲ τὸν προστακτικὸν λόγον τοῦ Θεοῦ ἔγινεν ὁ κατακλυσμὸς καὶ ἡ γῆ μὲ τοὺς κατοίκους της κατεστράφη πλημμυρισθεῖσα ἀπὸ τὰ νερά.

Μὲ τὸ ἴδιο ἀκριβῶς νερό, κατόπιν διαταγῆς τοῦ Θεοῦ, ὁ τότε ἁμαρτωλὸς κόσμος κατεκλύσθη καὶ κατεστράφη.

Οἱ δὲ σημερινοὶ οὐρανοὶ καὶ ἡ γῆ μὲ τὸ λόγο του διατηροῦνται φυλασσόμενοι γιὰ νὰ παραδοθοῦν στὸ πῦρ κατὰ τὴν ἡμέρα τῆς κρίσεως καὶ τῆς καταστροφῆς τῶν ἀσεβῶν ἀνθρώπων.

Οἱ δὲ σημερινοὶ οὐρανοὶ καὶ ἡ γῆ διὰ τοῦ αὐτοῦ προστακτικοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ εἶναι ἀποταμιευμένοι καὶ φυλαγμένοι διὰ τὸ πῦρ, καὶ διατηροῦνται διὰ τὴν ἡμέραν τῆς κρίσεως, ἡ ὁποία θὰ εἶναι καὶ ἡμέρα καταστροφῆς τῶν ἀσεβῶν.

Οἱ δὲ σημερινοὶ οὐρανοὶ καὶ ἡ γῆ μὲ τὸν παντοδύναμον λόγον τοῦ Θεοῦ φυλάσσονται διὰ τὸ πῦρ καὶ διατηροῦνται διὰ τὴν μεγάλην ἡμέραν τῆς Κρίσεως καὶ τῆς καταστροφῆς τῶν ἀσεβῶν ἀνθρώπων.

Ἕνα δὲ πρᾶγμα νὰ μὴ λησμονῆτε, ἀγαπητοί, αὐτὸ ἐδῶ, ὅτι μία ἡμέρα γιὰ τὸν Κύριο εἶναι σὰν χίλια ἔτη, καὶ χίλια ἔτη σὰν ἡμέρα μία.

Ἀλλἀ σᾶς, ἀγαπητοί, ἂς μὴ διαφεύγῃ ἕνα πρᾶγμα, τὸ ἑξῆς· ὅτι μία ἡμέρα ἐνώπιον τοῦ Κυρίου εἶναι ὅσον χίλια ἔτη ἰδικά μας καὶ χίλια ἔτη ἀνθρώπινα σὰν μία ἡμέρα. Εἰς ἡμᾶς τοὺς περιορισμένους ἀνθρώπους οἱ αἰῶνες φαίνονται μακροί. Ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ὅμως εἶναι ὅσον μία στιγμὴ ἰδικῆ μας.

Ἕνα πρᾶγμα ἂς μὴ διαφεύγῃ τὴν προσοχήν σας, ἀγαπητοί, ὅτι μία ἡμέρα ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ εἶναι ὅσον γιὰ μᾶς τὰ χίλια ἔτη· καὶ χίλια ἔτη δικά μας εἶναι σὰν μιὰ ἡμέρα ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ. (Προσωρινοὶ καὶ ὀλιγοχρόνιοι καθὼς εἴμεθα μᾶς φαίνονται ἀτελείωτοι οἱ αἰῶνες καὶ ἴσως δυσφοροῦμεν).

Δὲν βραδύνει (νὰ ἔλθῃ) ὁ Κύριος, ὁ ὁποῖος ἔδωσε τὴν ὑπόσχεσι, ὅπως μερικοὶ νομίζουν ὅτι πρόκειται γιὰ βραδύτητα (ὁ Χριστὸς ὡς Κύριος δύναται σὲ ὁποιαδήποτε στιγμὴ νὰ ἐκπληρώσῃ τὴν ὑπόσχεσί του). Ἀλλὰ μακροθυμεῖ ἀπέναντί μας, ἐπειδὴ δὲν θέλει νὰ χαθοῦν μερικοί, ἀλλὰ νὰ ἔλθουν ὅλοι σὲ μετάνοια.

Δὲν βραδύνει λοιπὸν ὁ Κύριος νὰ ἐκπληρώσῃ τὴν ὑπόσχεσίν του, ὅπως μερικοὶ νομίζουν, ὅτι ἡ ἀναβολὴ αὐτὴ προέρχεται ἐξ ἀμελείας, ἀλλὰ δεικνύει μακροθυμίαν εἰς ἡμᾶς, διότι δὲν θέλει οὔτε κὰν ὀλίγοι νὰ ἀπολεσθοῦν,ἀλλὰ θέλει νὰ προσχωρήσουν ὅλοι εἰς μετάνοιαν.

Ὁ Κύριος ὅμως δὲν βραδύνει νὰ ἐκπληρώσῃ τὰς ὑποσχέσεις του, ὅπως μερικοὶ νομίζουν βραδύτητα, ποὺ δὲν βλέπουν τὴν ταχείαν καὶ ἄμεσον ἐκπλήρωσιν. Ἀλλ’ ἂς ἔχουν ὑπ’ ὅψιν των, ὅτι μακροθυμεῖ εἰς ἡμᾶς ὁ Κύριος, διότι δὲν θέλει οὔτε καὶ ὀλίγοι νὰ ἀπολεσθοῦν, ἀλλὰ θέλει νὰ προχωρήσουν ὅλοι εἰς τὴν μετάνοιαν καὶ σωτηρίαν.

Θὰ ἔλθῃ δὲ ἡ ἡμέρα τοῦ Κυρίου (αἰφνιδίως), ὅπως ὁ κλέπτης τὴ νύκτα. Κατ’ αὐτὴ δὲ τὴν ἡμέρα οἱ οὐρανοὶ θὰ παρέλθουν μὲ τρομερὸ πάταγο, καὶ τὰ στοιχεῖα θὰ καοῦν καὶ θὰ διαλυθοῦν, καὶ ἡ γῆ καὶ τὰ ἔργα σ’ αὐτὴ θὰ κατακαοῦν.

Θὰ ἔλθῃ δὲ ἡ ἡμέρα τοῦ Κυρίου, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ κρίνῃ τὸν κόσμον. Καὶ θὰ ἔλθῃ ἔξαφνα, σὰν τὸν κλέπτην κατὰ τὴν νύκτα. Κατ’ αὐτὴν δὲ τὴν ἡμέραν οἱ οὐρανοὶ μὲ βοὴν καὶ πάταγον θὰ παρέλθουν, τὰ δὲ οὐράνια σώματα διὰ τῆς καύσεως θὰ διαλυθοῦν, καὶ ἡ γῆ καὶ τὰ ἔργα, ποὺ θὰ ὑπάρχουν εἰς αὐτήν, θὰ κατακαοῦν.

Θὰ ἔλθῃ βεβαίως ἡ μεγάλη ἡμέρα τῆς Δευτέρας Παρουσίας τοῦ Κυρίου. Θὰ ἔλθῃ ὅμως ἔξαφνα, σὰν κλέπτης κατὰ τὴν νύκτα. Καὶ κατὰ τὴν ἡμέραν αὐτὴν οἱ οὐρανοὶ θὰ παρέλθουν καὶ θὰ ἐξαφανισθοῦν μὲ ἀπερίγραπτον βοὴν καὶ κρότον. Τὰ δὲ ὑλικὰ στοιχεῖα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἀποτελοῦνται οἱ οὐρανοί, θὰ ἀναφλεγοῦν καὶ θὰ διαλυθοῦν καὶ ἡ γῆ καὶ τὰ ἔργα, ποὺ ὑπάρχουν εἰς αὐτήν, θὰ κατακαοῦν.

Ἀφοῦ δὲ ὅλα αὐτὰ θὰ διαλυθοῦν, ὁποῖοι πρέπει νὰ εἶσθε μὲ τρόπους ἁγίας διαγωγῆς καὶ εὐσεβείας,

Ἀφοῦ λοιπὸν ὅλα αὐτὰ θὰ διαλυθοῦν, πόσον τέλειοι Χριστιανοὶ πρέπει νὰ εἶσθε σεῖς εἰἲς ὅλας τὰς ἐκδηλώσεις ἁγίας διαγωγῆς καὶ εὐσεβείας!

Άφοῦ, λοιπόν, ὅλα αὐτὰ καὶ μὲ τέτοιον τρόπον πρόκειται νὰ διαλυθοῦν, σκεφθῆτε ποῖοι πρέπει νὰ εἶσθε σεῖς οἱ Χριστιανοὶ εἰς τὰς ἁγίας συναναστροφάς σας καὶ τὰ ἔργα τῆς εὐσεβείας.

περιμένοντας καὶ ἐπιθυμώντας ταχὺ τὸν ἐρχομὸ τῆς ἡμέρας τοῦ Θεοῦ, ἐξ αἰτίας τῆς ὁποίας οἱ οὐρανοὶ θὰ διαλυθοῦν διὰ πυρός, καὶ τὰ στοιχεῖα θὰ καοῦν καὶ θὰ λειώσουν!

Καὶ ἔτσι νὰ περιμένετε μὲ εἰρήνην καὶ ἐλπίδα καὶ νὰ προχωρῆτε μὲ ζῆλον πρὸς τὸν ἐρχομὸν τῆς ἡμέρας τοῦ Θεοῦ, ἕνεκα τῆς ὁποίας οἱ οὐρανοὶ θὰ κοκκινίσουν ἀπὸ φωτιὰ καὶ θὰ διαλυθοῦν καὶ τὰ οὐράνια σώματα θὰ κατακαοῦν καὶ θὰ λυώσουν.

Νὰ περιμένετε δὲ ὄχι μὲ φόβον, ἀλλὰ μὲ ἐλπίδα καὶ χαράν, καὶ νὰ προχωρῆτε μὲ ὄρεξιν καὶ ἐνδιαφέρον πρὸς τὴν παρουσίαν τῆς μεγάλης ἐκείνης ἡμέρας τοῦ Θεοῦ, κατὰ τὴν ὁποίαν οἱ οὐρανοὶ φλεγόμενοι ἀπὸ τὸ πῦρ θὰ διαλυθοῦν καὶ τὰ ὑλικὰ στοιχεῖα τοῦ σύμπαντος καιόμενα καὶ αὐτὰ θὰ λυώσουν!

Συμφώνως δὲ πρὸς τὴν ὑπόσχεσί του περιμένουμε νέους οὐρανοὺς καὶ νέα γῆ, στὰ ὁποῖα θὰ ὑπάρχῃ μονίμως τελειότης.

Καινούργιους δὲ οὐρανοὺς καὶ καινούργιαν γῆν σύμφωνα μὲ τὴν ὑπόσχεσίν του περιμένομεν, εἰς τοὺς ὁποίους ἡ ἀρετὴ καὶ ἁγιότης θὰ κατοικῇ.

Ἡμεῖς δέ, οἱ Χριστιανοί, καινούργιους οὐρανοὺς καὶ καινούργιαν γῆν, σύμφωνα μὲ τὴν ὑπόσχεσιν τοῦ Θεοῦ περιμένομεν, εἰς τοὺς ὁποίους πλέον μονίμως θὰ κατοικῇ ἡ δικαιοσύνη καὶ κάθε ἀρετή.

Γι’ αὐτό, ἀγαπητοί, περιμένοντας αὐτά, φροντίσετε γιὰ νὰ βρεθῆτε ἀπέναντί του ἀκηλίδωτοι καὶ ἄψογοι μαζὶ μὲ τὴν ἐκτέλεσι τοῦ ἀγαθοῦ (νὰ βρεθῆτε ἐν τάξει ἀρνητικὰ καὶ θετικά).

Διὰ τοῦτο, ἀγαπητοί, περιμένοντες μὲ τρόμον καὶ χαρὰν τὸ ξανακαινούργωμα αὐτὸ τοῦ σύμπαντος, προσπαθήσατε μὲ ζῆλον καὶ σπουδὴν νὰ εὑρεθῆτε ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, ὅταν θὰ ἔλθῃ, ἐλεύθεροι καὶ ἀπὸ τὸν παραμικρὸν μολυσμὸν καὶ ἀπὸ τὴν ἐλαφροτέραν ἠθικὴν κηλῖδα, ὁπότε θὰ εἶσθε καὶ εἰς εἰρηνικὴν κατάστασιν, χωρὶς κανένα τρόμον ἢ φόβον.

Διὰ τοῦτο, ἀγαπητοί, ἐφ’ ὅσον τόσον ὕψιστα καὶ ἐξαίσια γεγονότα περιμένομεν, προσπαθῆστε μὲ ζῆλον καὶ ἐπιμέλειαν νὰ εὑρεθῆτε ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, ὅταν θὰ ἔλθῃ ὡς κριτής, ἄσπιλοι καὶ ἔμεμπτοι (ὁπότε καὶ θὰ ἀντικρύσετε τὸν Κύριον μὲ εἰρήνην καὶ χαράν).

Τὴ δὲ μακροθυμία τοῦ Κυρίου μας νὰ θεωρῆτε σωτηρία, ὅπως καὶ ὁ ἀγαπητός μας ἀδελφὸς Παῦλος σᾶς ἔγραψε μὲ τὴ σοφία ποὺ τοῦ δόθηκε.

Καὶ τὴν μακροθυμίαν τοῦ Κυρίου μας, διὰ τὴν ὁποίαν ἀναβάλλει νὰ ἔλθῃ, νὰ θεωρῆτε ὡς κάτι ποὺ ὁδηγεῖ εἰς σωτηρίαν, καθὼς καὶ ὁ ἀγαπητός μας ἀδελφὸς Παῦλος σύμφωνα μὲ τὴν σοφίαν, ποὺ τοῦ ἐδόθη ἀπὸ τὸν Θεόν, σᾶς ἔγραψε,

Τὸ δὲ γεγονός, ὅτι ὁ Κύριος ἀναβάλλει νὰ ἔλθῃ ἕνεκα τῆς μεγάλης αὐτοῦ μακροθυμίας, νὰ τὸ θεωρήσετε ὡς θεόσδοτον εὐκαιρίαν, ποὺ ὁδηγεῖ πρὸς τὴν σωτηρίαν, ὅπως ὁ ἀγαπητὸς ἀδελφὸς ἡμῶν Παῦλος σᾶς ἔχει γράψει, σύμφωνα μὲ τὴν σοφίαν, ποὺ τοῦ ἔχει δοθῇ ἀπὸ τὸν Θεόν.

Ἔτσι ἔγραψε καὶ σ’ ὅλες τὶς ἐπιστολές, ὁμιλώντας σ’ αὐτὲς γι’ αὐτὰ τὰ θέματα. Σ’ αὐτὲς ὑπάρχουν μερικὰ δυσνόητα, τὰ ὁποῖα οἱ ἀμαθεῖς καὶ ἀστήρικτοι διαστρεβλώνουν, ὅπως καὶ τὶς λοιπὲς Γραφές, μὲ ἀποτέλεσμα τὴ δική τους καταστροφή.

ὅπως κάνει λόγον καὶ εἰς ὅλας τὰς ἐπιστολάς του περὶ τῶν ζητημάτων αὐτῶν, μεταξὺ τῶν ὁποίων εἶναι μερικὰ δυσκολονόητά, τὰ ὁποῖα οἱ ἀμαθεῖς καὶ ἀστήρικτοι διαστρεβλώνουν καὶ παρερμηνεύουν, ὅπως διαστρέφουν καὶ τὰς λοιπὰς γραφάς, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν καταστροφὴν καὶ καταδίκην των.

Ὅπως ἐπίσης καὶ εἰς ὅλας τὰς ἐπιστολάς του κάμνει λόγον περὶ τῶν μεγάλων αὐτῶν θεμάτων, μεταξὺ τῶν ὁποίων ὑπάρχουν μερικὰ δυσνόητα, ποὺ οἱ ἀμαθεῖς καὶ ἀστήρικτου εἰς τὴν χριστιανικὴν ἀλήθειαν τὰ διαστρεβλώνουν, ὅπως ἄλλωστε διαστρεβλώνουν καὶ τὰς ἄλλας Γραφάς, διὰ νὰ καταλήξουν ἔτσι οἱ ἴδιοι θεληματικὰ εἰς τὴν αἰώνιον ἀπώλειαν.

Ἀλλὰ σεῖς, ἀγαπητοί, καθὼς εἶσθε προειδοποιημένοι, νὰ προφυλάσσεσθε γιὰ νὰ μὴ παρασυρθῆτε στὴν πλάνη τῶν διεστραμμένων ἀνθρώπων καὶ χάσετε τὸ στήριγμά σας.

Σεῖς λοιπόν, ἀγαπητοί, γνωρίζοντες ἐκ προτέρου τὸν κίνδυνον νὰ προφυλάττεσθε, διὰ νὰ μὴ συμπαρασυρθῆτε ἀπὸ τὴν πλάνην τῶν ἀσεβῶν καὶ ἀνόμων ψευδοδιδασκάλων καὶ πέσετε ἔξω ἀπὸ τὴν ἀμετακίνητον θεμελίωσίν σας εἰς τὴν χριστιανικὴν πίστιν καὶ διδασκαλίαν.

Σεῖς λοιπόν, ἀγαπητοί, γνωρίζοντες αὐτὰ ἐκ τῶν προτέρων, νὰ λαμβάνετε τὰ μέτρα σας καὶ νὰ προφυλάσσεσθε, διὰ νὰ μὴ συναρπασθῆτε ἀπὸ τὴν πλάνην τῶν ἀσεβῶν ψευδοδιδασκάλων καὶ ἐκπέσετε ἀπὸ τὸ ἀκλόνητον στήριγμά σας, ἀπὸ τὴν χριστιανικὴν ἀλήθειαν.

Νὰ αὐξάνετε δὲ στὴ χάρι καὶ τὴ γνῶσι τοῦ Κυρίου μας καὶ Σωτῆρος Ἰησοῦ Χριστοῦ. Σ’ αὐτὸν ἀνήκει ἡ δόξα καὶ τώρα καὶ στὸν αἰώνιο καιρό [Σημ.: Ἤ, στὴν αἰωνία ἡμέρα, στὴν ἀτελεύτητη ἡμέρα, στὴν αἰωνιότητα]. Ἀμήν.

Εὔχομαι δὲ νὰ αὐξάνεσθε εἰς τὴν χάριν καὶ εἰς τὴν γνῶσιν, τὴν ὁποίαν δίδει ὁ Κύριος ἡμῶν καὶ Σωτὴρ Ἰησοῦς Χριστός. Ἂς εἶναι εἰς αὐτὸν ἡ δόξα καὶ τώρα καὶ καθ’ ὅλην τὴν ἀτελεύτητον ἡμέραν τῆς αἰωνιότητος. Ἀμήν.

Ἀλλὰ νὰ αὐξάνεσθε συνεχῶς εἰς τὴν χάριν καὶ τὴν γνῶσιν τοῦ Κυρίου ἡμῶν καὶ Σωτῆρος Ἰησοῦ Χριστοῦ. Εἰς αὐτὸν ἂς εἶναι ἡ ἄπειρος δόξα καὶ τώρα καὶ εἰς τὴν ἀνέσπερον ἡμέραν τῆς αἰωνιότητος. Ἀμήν.