Μαλαχίας

Ἀπειλητικὴ κατὰ τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ ἀπόφασις, ληφθεῖσα καὶ λεχθεῖσα παρὰ Κυρίου διὰ μέσου τοῦ ἀγγελιαφόρου του, Μαλαχίου· θέσατε αὐτὰ εἰς τὰς καρδίας σας.

Θεόπνευστος καὶ προφητικὸς λόγος, παραληφθεὶς παρὰ τοῦ Κυρίου καὶ ἀπευθυνόμενος πρὸς τὸν Ἰσραὴλ διὰ χειρὸς τοῦ ἀπεσταλμένου του Μαλαχίου. Βάλετέ τον λοιπὸν εἰς τὸ βάθος τῶν καρδιῶν σας.

Ὁ Κύριος λέγει πρὸς τοὺς Ἰσραηλίτας· ἐγὼ σᾶς ἠγάπησα καὶ σεῖς ἀσεβῶς εἴπατε· Πῶς καὶ εἰς τί ἐξεδηλώθη ἡ ἀγάπη σου πρὸς ἡμᾶς; Ὁ Ἡσαῦ δὲν ἦτο ἀδελφὸς τοῦ Ἰακώβ; Λέγει ὁ Κύριος. Καὶ ἐν τούτοις ἐγὼ ἠγάπησα τὸν Ἰακώβ τὸν πρόγονόν σας,

Σᾶς ἠγάπησα, λέγει ὁ Κύριος. Καὶ σεῖς διαμφισβητοῦντες τοῦτο εἴπατε: Μὲ τί ἔδειξες τὴν ἀγάπην σου πρὸς ἡμᾶς: Καὶ ἡ πρὸς τὸ ἐρώτημά σας τοῦτο ἀπάντησις: Δὲν ἦταν ὁ Ἡσαῦ ἀδελφὸς τοῦ Ἰακώβ; Καὶ δὲν εἶχε τὰ αὐτὰ δικαιώματα ἐπὶ τῆς κληρονομίας τοῦ Ἀβραὰμ καὶ τοῦ Ἰσαάκ; Λέγει ὁ Κύριος. Καὶ ἐγὼ ἠγάπησα τὸν προπάτορά σας Ἰακὼβ καὶ πρὸς αὐτὸν ἔδειξα ἰδιαιτέραν προστασίαν,

τὸν δὲ Ἡσαῦ ἐμίσησα καὶ ἐπῆρα τὴν ἀπόφασιν νὰ καταστροφῇ ἡ χώρα του καὶ ἡ κληρονομία του αὐτὴ νὰ γίνῃ κατοικία τῶν ἀγρίων ζώων τῆς ἐρήμου.

τὸν δὲ Ἡσαῦ ἀπεδοκίμασα καὶ ἀπεξένωσα τῆς διαθήκης μου καὶ τὰ ὅρια τῆς χώρας τῶν ἀπογόνων του τὰ ἔταξα νὰ ἀφανισθοῦν καὶ τὴν κληρονομίαν του τὰ προώρισα νὰ ἐρημωθοῦν τελείως.

Καὶ ἂν τυχὸν εἴπουν οἱ Ἰδουμαῖοι, οἱ ἀπόγονοι τοῦ Ἡσαῦ, κατεστράφη βέβαια ἡ χώρα μας, ἡμεῖς ὅμως θὰ ἐπιστρέψωμεν καὶ θὰ ἀνοικοδομήσωμεν τὰς ἐρημωθείσας περιοχάς. Ἀλλὰ ὁ Κύριος ὁ παντοκράτωρ λέγει τὰ ἐξῆς· αὐτοὶ θὰ οἰκοδομήσουν καὶ ἐγὼ θὰ καταστρέψω. Ἡ χώρα των διὰ τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν θὰ ὀνομασθῇ περιοχὴ ἀνομίας, ὁ δὲ λαός της θὰ εἶναι ἐκεῖνος, ἐναντίον τοῦ ὁποίου ἀντιτάσσεται διὰ παντὸς ὁ Κύριος.

Διότι θὰ εἴπῃ ὁ λαὸς τῆς Ἰδουμαίας: Ἡ χώρα τῆς Ἰδουμαίας ἔχει καταστραφῆ· καὶ ἂς ἐπιστρέψωμεν εἰς αὐτὴν καὶ ἂς οἰκοδομήσωμεν πάλιν τὰ ὅσα ἐρημώθησαν. Αὐτὰ ὅμως λέγει ὁ Κύριος παντοκράτωρ: Αὐτοὶ θὰ οἰκοδομήσουν καὶ ἐγὼ θὰ καταστρέψω· καὶ θὰ ἐπικληθῇ ἡ χώρα τους σύνορα ἀνομίας καὶ ὁ λαὸς τῆς λαός, κατὰ τοῦ ὁποίου ἔχει ἀντιπαραταχθῇ ὁ Κύριος αἰωνίως.

Θὰ τὰ ἴδουν οἱ ὀφθαλμοί σας αὐτά, ὦ Ἰσραηλῖται, καὶ θὰ εἴπετε: Μέγας εἶναι ὄντως ὁ Κύριος ὑπεράνω ἀπὸ ὅλην τὴν ἔκτασιν τῆς ἰσραηλιτικῆς χώρας.

Καὶ θὰ ἴδουν τότε τὰ μάτια σας, καὶ σεῖς οἱ ἴδιοι θὰ εἴπητε: Ἐδοξάσθη καὶ ἀπεδείχθη μέγας καὶ θαυμαστὸς ὁ Κύριος ἐπάνω ἀπὸ τὰ σύνορα τοῦ Ἰσραήλ, τὰ ὁποῖα ἐπροστάτευσε καὶ ὑπερησπίσθη.

Ὁ υἱὸς τιμᾷ τὸν πατέρα καὶ ὁ δοῦλος τὸν κύριόν του. Ἐάν, λοιπόν, ἐγὼ εἶμαι πατήρ σας, ποῦ εἶναι ἡ δόξα καὶ ἡ τιμή μου ἐκ μέρους σας; Καὶ ἐὰν ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριός σας, ποῦ εἶναι ὁ φόβος σας ἀπέναντί μου; Λέγει Κύριος ὁ παντοκράτωρ. Σεῖς ἱερεῖς, οἱ ὁποῖοι κατεξευτελίζετε τὸ Ὄνομά μου καὶ ἔπειτα ἐλέγατε· εἰς τί καὶ κατὰ ποῖον τρόπον ἡμεῖς ἐξηυτελίσαμεν τὸ Ὄνομά σου;

Κάθε φρόνιμος υἱὸς σέβεται καὶ τιμᾷ τὸν πατέρα του καὶ κάθε δοῦλος τιμᾷ τὸν κύριόν του. Καὶ ἐὰν λοιπὸν εἶμαι πατέρας ἐγώ, ποὺ εἶναι ἡ τιμὴ καὶ ὁ σεβασμός, ποὺ μοῦ ἀποδίδετε; Καὶ ἐὰν εἶμαι ἐγὼ Κύριος, ποὺ εἶναι ὁ φόβος, τὸν ὁποῖον μοῦ ἔχετε; Αὐτὰ λέγει καὶ ἐρωτᾷ ὄχι κανένας ὅμοιός μας, ἀλλ’ ὁ Κύριος ὁ παντοκράτωρ. Ὦ σεῖς οἱ ἱερεῖς, οἱ ὁποῖοι ἀτιμάζετε καὶ περιφρονεῖτε τὸ ὄνομά μου. Καὶ σεῖς ἀπηντήσατε: Μὲ τί ἐξηυτελίσαμεν καὶ περιεφρονήσαμεν τὸ ὄνομά σου;

Ἐξηυτελίσατε καὶ κατεφρονήσατε τὸ Ὄνομά μου, μὲ τὸ νὰ προσφέρετε εἰς τὸ θυσιαστήριόν μου θυσίας ἄρτων μολυσμένων καὶ ἐν τούτοις ἠρωτήσατε· εἰς τί καὶ πῶς προσεφέραμεν τοιαύτας μολυσμένας θυσίας; Ἀλλὰ τί ἐρωτᾶτε, ἀφοῦ σεῖς οἱ ἴδιοι, λέγετε· τὸ θυσιαστήριον, ἡ τράπεζα αὐτὴ τοῦ Κυρίου, εἶναι μολυσμένη. Σεῖς οἱ ἴδιοι προσεφέρατε πρὸς θυσίαν εὐτελῆ καὶ ἀνάξια λόγου.

Μὲ ἐξευτελίζετε μὲ τὸ νὰ προσφέρετε εἰς τὸ θυσιαστήριόν μου ἄρτους μολυσμένους ἀπὸ τὴν ἰδιοτελῆ καὶ ἀσεβῆ διάθεσίν σας καὶ ὕστερα εἴπατε: Μὲ τί τοὺς ἐμολύναμεν; Ὅταν λέγετε σεῖς δι’ ὅσων πράττετε· τράπεζα μολυσμένη καὶ κοινὴ εἶναι, ποὺ μὲ τὴν φωτιά της τὰ κατατρώγει ὅλα, τότε καὶ ἐκεῖνα, ποὺ βάζετε ἐπάνω εἰς τὸ θυσιαστήριον, τὰ ἐξεμηδενίσατε καὶ δὲν ἐφροντίσατε νὰ εἶναι ἐκλεκτά.

Διότι ἐὰν προσφέρετε πρὸς θυσίαν τυφλὸν ζῶον, δὲν εἶναι αὐτὸ κάτι κακόν; Ἐὰν προσφέρετε χωλὸν ἢ ἄρρωστον, δὲν εἶναι αὐτὸ παράνομον; Πρόσφερε αὐτὸ εἰς τὸν ἄρχοντά σου καὶ θὰ ἴδῃς, ἐὰν θὰ τὸ δεχθῇ. Θὰ ἴδῃς, ἐὰν θὰ διατεθῇ εὐμενῶς ἀπέναντί σου, λέγει Κύριος ὁ Παντοκράτωρ.

Καὶ ἐὰν προσφέρετε διὰ θυσίαν τυφλὸν ζῶον, δὲν εἶναι κακόν; Καὶ ἐὰν προσφέρετε χωλὸν ἢ ἄρρωστον σφάγιον, δὲν εἶναι κακόν; Διὰ νὰ ἀντιληφθῇς τοῦτο, πρόσφερε τὸ ἄρρωστον καὶ τυφλὸν αὐτὸ εἰς τὸν ἄρχοντα, ποὺ ἔχει κάποιαν ἐξουσίαν ἐπὶ σοῦ, καὶ θὰ ἴδῃς ἐὰν θὰ τὸ δεχθῇ εὐχαριστίας καὶ ἐὰν θὰ ὑποδεχθῇ εὐμενῶς τὸ πρόσωπόν σου, λέγει ὁ Κύριος παντοκράτωρ.

Λοιπόν, διὰ τὰ ἁμαρτήματά σας αὐτὰ φροντίσατε νὰ ἐξιλεώσετε τὸ πρόσωπον τοῦ Θεοῦ σας καὶ παρακαλέσατε αὐτὸν μετὰ πίστεως, διότι μὲ τὰ ἴδια σας τὰ χέρια ἔγιναν αὐταὶ αἱ παρανομίαι. Ἐγὼ ὁ Θεὸς εἶναι δυνατὸν νὰ μεροληπτήσω πρὸς χάριν σας; Λέγει ὁ Κύριος ὁ Παντοκράτωρ.

Καὶ τώρα, ὕστερα ἀπὸ τὰς βεβηλώσεις σας αὐτάς, καταστήσατε εὐμενὲς καὶ ἵλεων τὸ πρόσωπὸν τοῦ Θεοῦ σας καὶ παρακαλέσατέ τον. Μὲ τὰ ἴδια σας τὰ χέρια ἔγιναν αὐτά· ἐὰν εἶναι δννατὸν κατόπιν τούτων νὰ δεχθῶ εὐμενῶς τὰ πρόσωπά σας, ὅταν προσφέρωνται θυσίαι ἀπὸ σᾶς, λέγει ὁ Κύριος παντοκράτωρ.

Διότι ἐξ αἰτίας ἰδικῆς σας θὰ κλεισθοῦν αἱ θύραι τοῦ ναοῦ καὶ δὲν θὰ ἀνάπτῃ πλέον ἀσκόπως καὶ ματαίως εἰς τὸ θυσιαστήριόν μου τὸ πῦρ τῶν θυσιῶν. Δὲν εὐαρεστοῦμαι πλέον εἰς σᾶς, λέγει ὁ Κύριος ὁ Παντοκράτωρ, καὶ δὲν θὰ δεχθῶ πλέον θυσίαν ἀπὸ τὰ χέρια σας.

Διότι καὶ μεταξύ σας θὰ κλεισθοῦν τελείως αἱ θύραι τοῦ ναοῦ καὶ δὲν θὰ ἀνάψῃ τὸ θυσιαστήριόν μου ματαίως, ὅπως γίνεται σήμερα. Δὲν αἰσθάνομαι καμμίαν εὐαρέσκειαν εἰς σᾶς, λέγει ὁ Κύριος παντοκράτωρ. Καὶ θυσίαν δὲν θὰ δεχθῶ εὐχαρίστως ἀπὸ τὰ χέρια σας.

Διότι ἀπὸ ἀνατολῶν ἡλίου μέχρι δυσμῶν θὰ δοξάζεται τὸ Ὄνομά μου μεταξὺ τῶν ἐθνῶν καὶ εἰς κάθε τόπον θὰ προσφέρεται θυμίαμα εἰς τὸ Ὄνομά μου, θυσία καθαρά, διότι θὰ γίνῃ πλέον μέγα καὶ σεβαστὸν μεταξὺ τῶν ἐθνῶν τὸ Ὄνομά μου, λέγει Κύριος ὁ παντοκράτωρ.

Ναί· δὲν θὰ δεχθῶ ἀπὸ τὰς βεβήλους χεῖρας σας θυσίαν. Διότι καθ’ ὅλον τὸν κόσμον, ἀπὸ τὰς ἀνατολὰς ἕως τὰς δυσμὰς τοῦ ἡλίου, τὸ ὄνομά μου ἔχει δοξασθῇ μεταξὺ τῶν ἐπιστραφέντων πρὸς ἐμὲ ἐθνῶν, καὶ εἰς κάθε τόπον προσφέρεται θυμίαμα λατρείας εἰς τὸ ὄνομά μου καὶ θυσία καθαρά, μὴ μολυσμένη ἀπὸ αἵματα καὶ καπνοὺς καὶ κνῖσαν κατακαιομένων σαρκῶν καὶ λίπους· διότι μέγα εἶναι τὸ ὄνομά μου μεταξὺ τῶν ἐθνῶν, λέγει ὁ παντοκράτωρ Κύριος.

Σεῖς ὅμως βεβηλώνετε τὸ θυσιαστήριόν μου, ὅπως ἄλλως τε καὶ σεῖς οἱ ἴδιοι ὁμολογεῖτε, ὅτι ἡ τράπεζα, τὸ θυσιαστήριον δηλαδὴ τοῦ Κυρίου, εἶναι μολυσμένη καὶ τὰ προσφερόμενα ἐκεῖ πρὸς θυσίαν εἶναι ἐξευτελισμένα καὶ ἄνευ ἀξίας.

Σεῖς δὲ βεβηλώνετε καὶ ἀτιμάζετε τὸ ὄνομά μου μὲ τὸ νὰ λέγετε διὰ τοῦ ἀσεβοῦς φρονήματος, ποὺ μέσα σας ὑποτρέφετε: Τὸ θυσιαστήριον τοῦ Κυρίου εἶναι μολυσμένον καὶ τὰ ἐπ’ αὐτοῦ τιθέμενα φαγητά του καὶ αἱ θυσίαι του εἶναι καταφρονημέναι.

Προφασιζόμενοι λέγετε, ὅτι προσφέρετε τόσον πτωχὰ ἕνεκα τῆς στερήσεως καὶ τῆς ἀνάγκης σας. Ἀλλὰ αὐτὰ ἐγὼ τὰ ἀπέρριψα καὶ τὰ διεσκόρπισα, λέγει Κύριος παντοκράτωρ. Σεῖς προσφέρετε θυσίας προερχομένας ἀπὸ ἀρπαγήν, ἀκόμη δὲ τὰ χωλὰ καὶ τὰ ἀσθενικά. Ἐὰν λοιπὸν τέτοιες εὐτελεῖς θυσίες προσφέρετε, εἶναι δυνατὸν ἐγὼ νὰ δεχθῶ αὐτὰς ἀπὸ τὰ χέρια σας; Λέγει Κύριος ὁ Παντοκράτωρ.

Καὶ εἴπατε: Αὐτὰ ποὺ προσφέρομεν, ἀπὸ πολὺν κόπον καὶ ἀπὸ μεγάλην δαπάνην προέρχονται! Καὶ τὰ ἐπεριφρόνησα, ἀφοῦ δὲν προήρχοντο ἀπὸ πρόθυμον διάθεσιν, λέγει ὁ παντοκράτωρ Κύριος. Καὶ φέρνετε μέσα εἰς τὸ θυσιαστήριον ἁρπαγμένα ζῷα καὶ τὰ χωλὰ καὶ τὰ ἄρρωστα· καὶ ἐὰν φέρετε τὴν τοιαύτην θυσίαν, εἶναι δυνατὸν νὰ προσδεχθῶ αὐτὴν ἀπὸ τὰ χέρια σας; Λέγει ὁ παντοκράτωρ Κύριος.

Καταραμένος θὰ εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος, ἐνῷ εἶχε τὴν δυνατότητα, ὑπῆρχε δὲ εἰς τὸ ποίμνιόν του ἀρσενικὸν ζῶον, ἐπὶ δὲ τούτοις τὸ εἶχε τάξει πρὸς θυσίαν, ἀντὶ νὰ προσφέρῃ αὐτό, προσφέρει θυσίαν πρὸς τὸν Κύριον ζῶον βλαμμένον. Διότι ἐγὼ εἶμαι μέγας βασιλεύς, λέγει ὁ Κύριος ὁ Παντοκράτωρ καὶ τὸ Ὄνομά μου εἶναι περιφανὲς μεταξὺ τῶν ἐθνῶν.

Κατηραμένος εἶναι ἐκεῖνος, ὁ ὁποῖος σὰν αὐθάδης παλληκαρὰς θὰ ἀπετόλμα νὰ ἐξαπατήσῃ τὸν Θεόν, καὶ ὁ ὁποῖος, ἐνῷ ὑπῆρχεν εἰς τὸ ποίμνιόν του ἀρσενικὸν ζῶον καὶ ἔκαμε τάξιμον δι’ αὐτὸ νὰ τὸ θυσιάσῃ, θυσιάζει ἀντ’ αὐτοῦ εἰς τὸν Κύριον ἄλλο ζῶον ἀρρωστημένον. Καὶ εἶναι κατηραμένος, διότι ἐγώ, τὸν ὁποῖον τολμᾷ νὰ ἐξαπατήσῃ, δὲν εἶμαι ὅμοιός του, ἀλλ’ εἶμαι βασιλεὺς μέγας, λέγει ὁ Κύριος παντοκράτωρ, καὶ τὸ ὄνομά μου εἶναι ἔνδοξον καὶ φοβερὸν καὶ μεταξὺ αὐτῶν ἀκόμη τῶν ἐθνῶν.

Καὶ τώρα αὐτὴ εἶναι ἡ ἐντολή μου πρὸς σᾶς, ὦ ἱερεῖς.

Καὶ τώρα ἡ ἀπειλητική μου πρὸς σᾶς προειδοποίησις καὶ ἀπόφασις, ὦ ἱερεῖς, εἶναι αὕτη:

Ἐὰν δὲν ὑπακούσετε καὶ δὲν πάρετε ἀπόφασιν μὲ ὅλην σας τὴν καρδιά, νὰ δώσετε εἰλικρινῶς δόξαν εἰς τὸ Ὄνομά μου, λέγει Κύριος ὁ Παντοκράτωρ, θὰ ἀποστείλω ἐναντίον σας τὴν κατάραν, θὰ καταρασθῶ καὶ θὰ μεταβάλω τὴν εὐλογίαν σας, ὥστε νὰ γίνῃ κατάρα. Θὰ καταρασθῶ αὐτήν, θὰ διαλύσω τὴν εὐλογίαν σας, ὥστε νὰ μὴ εἶναι πλέον μαζῆ σας, διότι σεῖς οὔτε εἰς αὐτὴν οὔτε εἰς τὸν Νόμον μου ἀποδίδετε πλέον σημασίαν.

Ἐὰν δὲν ἀκούσητε αὐτὰ ποὺ σᾶς εἶπα καὶ ἐὰν δὲν τὰ βάλετε εἰς τὴν καρδίαν σας, διὰ νὰ δώσετε δόξαν εἰς τὸ ὄνομά μου, παύοντες νὰ ἀτιμάζετε αὐτό, λέγει ὁ παντοκράτωρ Κύριος, ὠρισμένως θὰ ἐξαποστείλω ἐπάνω σας τὴν κατάραν καὶ θὰ καταράσθω τὴν εὐλογίαν σας καὶ τὰ προνομία σας, ποὺ σᾶς ἔδωκα ξεχωρίσας τὴν φυλήν σας ἀπὸ τὸν ἄλλον Ἰσραὴλ καὶ ἀναθέσας εἰς αὐτὴν νὰ μὲ ὑπηρετῇ· καὶ θὰ καταράσθω τὴν εὐλογίαν αὐτὴν τὴν ἐξαιρετικήν, ποὺ σᾶς ἔδωκα, καὶ θὰ διασκορπίσω αὐτήν, ὥστε νὰ μὴ τὴν ἔχετε πλέον καὶ δὲν θὰ εἶναι εἰς τὸ ἑξῆς εἰς σᾶς, διότι σεῖς δὲν βάζετε εἰς τὴν καρδίαν σας αὐτά, ποὺ σᾶς εἶπα, διὰ νὰ μετανοήσετε καὶ μὲ δοξάσετε.

Ἰδού, ἐγὼ θὰ σᾶς ἀφαιρέσω καὶ θὰ σᾶς στερήσω ἀπὸ τὸν ὦμον τῶν θυσιαζομένων ζώων, τὸν ὁποῖον σύμφωνα μὲ τὸν Νόμον τοῦ Μωϋσέως ἐδικαιοῦσθε νὰ λαμβάνετε. Κατὰ δὲ τὰς ἑορτάς σας θὰ σκορπίσω εἰς τὸ πρόσωπόν σας τὸν ἀκάθαρτον στόμαχον τῶν θυσιαζομένων ζώων. Θὰ σᾶς πάρω καὶ θὰ σᾶς πετάξω εἰς αὐτὸν τὸν τόπον τῶν ἀπορριμμάτων.

Ἰδοὺ ἐγὼ ξεχωρίζω εἰς σᾶς τὸν ὦμον, ὥστε μὴ ἔχοντες χέρια νὰ μὴ δύνασθε πλέον νὰ ἱερουργῆτε, καὶ θὰ σκορπίσω κάπρον εἰς τὰ πρόσωπά σας, τὴν κόπρον τῶν κατὰ τὰς ἑορτάς σας σφαζομένων ζῴων, καὶ θὰ συμπεριλάβω καὶ σᾶς εἰς τὴν κάπρον αὐτήν.

Ἔτσι δὲ τιμωρούμενοι θὰ μάθετε, ὅτι ἐγὼ ἔχω δώσει τὴν ἐντολήν, διὰ νὰ μένῃ στερεὰ καὶ ἀμετακίνητος ἡ διαθήκη μου μὲ τοὺς Λευίτας, λέγει Κύριος ὁ Παντοκράτωρ.

Καὶ θὰ βάλετε γνῶσιν τότε, ἂν καὶ πολὺ ἀργά, διότι ἐγὼ καὶ ὄχι ἄνθρωπός τις ἔχω ἀποστείλει εἰς σᾶς τὴν ἀπειλητικὴν αὐτὴν προειδοποίησιν, τοῦ νὰ εἶναι ὑπὸ ὅλας της τὰς ἐπόψεις ἰσχυρὰ ἡ διαθήκη καὶ συμφωνία, ποὺ ἔκαμα μὲ τοὺς Λευίτας, λέγει ὁ παντοκράτωρ Κύριος.

Ἡ συνθήκη μου μὲ τὴν φυλὴν Λευῒ ἦτο συγχρόνως καὶ ὑπόσχεσις μακροζωΐας καὶ εἰρήνης. Ἐδίδαξα τὴν φυλὴν Λευῒ νὰ μὲ φοβῆται καὶ νὰ μὲ σέβεται καὶ νὰ συστέλλεται καὶ ἁπλῶς ὅταν ἀκούῃ τὸ Ὄνομά μου.

Ἡ διαθήκη μου ἦτο μαζί του, διαθήκη ὑποσχομένη καὶ ἑξασφαλίζουσα εἰς αὐτὸν ζωὴν καὶ εἰρήνην καὶ ἐνισχύων τὴν ἀγαθήν του διάθεσιν τοῦ ἔδωκα μὲ σεβασμὸν βαθὺν νὰ μὲ φοβῆται καὶ νὰ συστέλλεται ταπεινούμενος πρὸ τοῦ ὀνόματός μου.

Εἰς τοὺς Λευίτας, κατὰ τὸν παλαιὸν καιρόν, ὁ Νόμος αὐτὸς τῆς ἀληθείας ἦτο πάντοτε εἰς τὸ στόμα των, καὶ ἡ ἀδικία δὲν ἀνεφέρετο κἂν εἰς τὰ χείλη αὐτῶν. Οὗτοι ἐπορεύοντο τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς των ἐν εἰρήνῃ μαζῆ μου καὶ πολλοὺς ἐπανέφεραν διὰ τῆς μετανοίας ἀπὸ τὸν δρόμον τοῦ κακοῦ εἰς τὸν Θεόν.

Ὁ νόμος τῆς ἀληθείας ἦτο εἰς τὸ στόμα τῶν παλαιοτέρων ἀπογόνων τοῦ Λευὶ καὶ δόλος δὲν εὑρέθη εἰς τὰ χείλη των εἰς τὸν εὐθὺν καὶ ἴσιον δρόμον βαδίζοντες, ἐβάδισαν μὲ εἰρήνην μαζί μου, καὶ πολλοὺς διὰ τῆς ὀρθῆς διδασκαλίας τῶν καὶ τοῦ ἁγίου βίου τῶν ἐπέστρεψαν ἀπὸ τὴν ἀδικίαν καὶ ἁμαρτίαν.

Διότι τὰ χείλη τοῦ ἱερέως πρέπει νὰ φυλάττουν καὶ νὰ ἐκφράζουν πάντοτε τὴν ἀληθῆ γνῶσιν. Διότι οἱ ἄνθρωποι ἀπὸ τὸ στόμα αὐτοῦ ἀναζητοῦν νὰ μάθουν τὸν Νόμον τοῦ Θεοῦ. Διότι ὁ ἱερεὺς εἶναι ἀγγελιαφόρος Κυρίου τοῦ Θεοῦ τοῦ Παντοκράτορος.

Ἐπέστρεψαν δὲ πολλοὺς εἰς μετάνοιαν οἱ ἱερεῖς, διότι τὰ χείλη τοῦ ἱερέως θὰ φυλάττουν τὴν γνῶσιν τοῦ θείου θελήματος καὶ θὰ διδάσκουν αὐτήν, καὶ ἀπὸ τὸ στόμα τοῦ ἱερέως θὰ ζητήσουν οἱ πιστοὶ τὴν ἐξήγησιν καὶ διδασκαλίαν τοῦ νόμου, διότι ὁ ἱερεὺς εἶναι ἄγγελος καὶ ἀπεσταλμένος τοῦ παντοδυνάμου καὶ παντοκράτορος Κυρίου.

Σεῖς ὅμως σήμερον παρεξεκλίνατε ἀπὸ τὴν εὐθεῖαν ὁδόν, ἐσκανδαλίσατε πολλοὺς καὶ τοὺς ἐκάματε ἀδυνάτους εἰς τὴν γνῶσιν καὶ τὴν τήρησιν τοῦ Νόμου καὶ ἔτσι ἠκυρώσατε τὴν συνθήκην τῆς φυλὴς Λευΐ, λέγει Κύριος ὁ Παντοκράτωρ.

Σεῖς ὅμως, ἀντιθέτως πρὸς τὴν συμπεριφοράν των προγενεστέρων, ἐβγήκατε ἔξω καὶ ἀπεπλανήθητε ἀπὸ τὴν εὐθεῖαν ὁδὸν τῆς ἀρετῆς καὶ μὲ τὸ κακὸν παράδειγμα σᾶς ἐκλονίσατε εἰς τὴν πίστιν καὶ εἰς τὴν ὑπακοήν του νόμου πολλούς, καὶ κατεστήσατε ἀνίσχυρον τὴν διαθήκην, ποὺ συνῆψα μὲ τὴν φυλὴν τοῦ Λευΐ, λέγει ὁ παντοκράτωρ Κύριος.

Διὰ τοῦτο ἐγὼ σᾶς παρέδωκα, ἐξουδενωμένους καὶ ἀπερριμμένους, εἰς ὅλα τὰ ἔθνη, διότι σεῖς δὲν ἐτηρήσατε τὰς ἐντολάς μου, ἀλλὰ ἐδείχθητε προσωπολῆπται εἰς τὴν ἐφαρμογὴν τοῦ Νόμου μου.

Καὶ ἐγὼ σᾶς ἔχω παραδώσει ἐξουθενωμένους καὶ περιφρονημένους ἀπὸ ὅλα τὰ ἔθνη, διότι δὲν ἐφυλάξατε τοὺς δρόμους τῶν ἐντολῶν μου, ἄλλα προετιμούσατε ἀπὸ τὸν νόμον μου νὰ ἀρέσκετε εἰς πρόσωπα ἀνθρώπων.

Ἕνας δὲν εἶναι ὁ πατὴρ ὅλων σας; Ἕνας δὲν εἶναι ὁ Κύριος καὶ Θεός, ὁ ὁποῖος σᾶς ἐδημιούργησε; Διατί ἐγκατελείψατε καὶ ἐχωρίσθητε ὁ ἔνας ἀδελφὸς ἀπὸ τὸν ἄλλον καὶ ἐβεβηλώσατε τὴν συνθήκην, τὴν ὁποίαν ὁ Κύριος εἶχε συνάψει μὲ τοὺς προπάτοράς σας;

Δὲν εἶναι ἕνας Πατέρας ὅλων σας; Δὲν σᾶς ἔκτισεν ἕνας Θεός; Διατί ἐγκατελείψατε ὁ καθένας σας τὸν ἀδελφόν του διὰ νὰ βεβηλώσητε καὶ παραβῆτε τὴν διαθήκην, ποὺ ἔκαμεν ὁ Θεὸς μὲ τοὺς προγόνους σας;

Ἐγκατελείφθη ἀπὸ τὸν Θεὸν τὸ ἰουδαϊκὸν ἔθνος, διότι βδελυρὰ πράγματα ἐπραγματοποιήθησαν εἰς τὸ ἰσραηλιτικὸν βασίλειον καὶ εἰς αὐτὴν τὴν Ἱερουσαλήμ. Διότι ἐβεβήλωσαν οἱ Ἰουδαῖοι τὰ ἅγια τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ, τὰ ὀποῖα ἄλλοτε εἶχαν ἀγαπήσει καὶ σεβασθῆ καὶ κατεσκεύασαν ἀγάλματα καὶ θυσιαστήρια πρὸς τιμὴν ξένων θεῶν.

Ἐγκατελείφθη εἰς ἐπιγαμίας εἰδωλολατρικὰς ὁ λαὸς τοῦ Ἰούδα καὶ ἔγιναν πράξεις καὶ γάμοι βδελυροὶ καὶ σιχαμένοι εἰς τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαὸν καὶ εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ, διότι ὁ Ἰούδας ἐβεβήλωσε μὲ τὰς ἐπιγαμίας του αὐτὰς τὸν ἅγιον Ναὸν τοῦ Κυρίου, τὸν ὁποῖον ἠγάπησε κατὰ τὸ παρελθόν, καὶ διεπραγματεύθη συνοικέσια καὶ δεσμοὺς μὲ ξένους θεούς.

Θὰ ἐξολοθρεύσῃ ὁ Κύριος τὸν ἄνθρωπον ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος διαπράττει τοιαύτας βδελυρότητας καὶ θὰ τὸν ταπεινώσῃ μεταξὺ τῶν ἀπογόνων τοῦ Ἰακώβ, ὅπως καὶ τὸν ἐκτρεπόμενον Λευίτην τὸν ἀνήκοντα εἰς τὴν τάξιν τῶν Λευϊτῶν, οἱ ὁποῖοι προσφέρουν θυσίαν εἰς Κύριον τὸν Παντοκράτορα.

Θὰ ἐξολοθρεύσῃ ὁ Κύριος τὸν ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος ποιεῖ τὰς βδελυκτὰς αὐτὰς ἐπιγαμίας, μέχρι πλήρους ταπεινώσεως καὶ ἐξαφανίσεως ἀπὸ τὰ μέρη, ὅπου διαμένουν οἱ ἀπόγονοι τοῦ Ἰακώβ, καὶ ἐκ μέσου ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι προσφέρουν θυσίαν εἰς τὸν παντοκράτορα Κύριον.

Καὶ αὐτὰ ἀκόμη τὰ ὁποῖα ἐγὼ ἐμίσουν, σεῖς τὰ ἐπράττατε. Μὲ ὑποκριτικὰ δάκρυα ἐκαλύπτατε τὸ θυσιαστήριον τοῦ Κυρίου, μὲ κλαυθμοὺς καὶ στεναγμοὺς καὶ κοπετούς. Ἀξίζει, λοιπόν, νὰ ἐπιβλέψω ἐγὼ εἰς τὰς ὑποκριτικάς σας θυσίας ἢ νὰ κάμω αὐτὰς δεκτὰς ἀπὸ τὰ χέρια σας;

Καὶ ἐπράττετε αὐτά, τὰ ὁποῖα ἐμισοῦσα· ὅταν δὲ σᾶς εὕρισκαν δυσχερεῖς περιστάσεις, ἐκαλύπτατε μὲ ἄφθονα δάκρυα τὸ θυσιαστήριον τοῦ Κυρίου καὶ μὲ κλαυθμὸν καὶ στεναγμὸν παρατεταμένον καὶ κοπιαστικόν. Κατόπιν αὐτοῦ εἶναι ἄξιον νὰ ἐπιβλέψω εὐμενῶς εἰς τὴν ὑπὸ τοιαύτας περιστάσεις προσφερομένην ἀπὸ σᾶς θυσίαν ἢ νὰ λάβω δῶρον εὐπρόσδεκτον ἀπὸ τὰς χεῖρας σας;

Σεῖς ὅμως εἴπατε· «διὰ ποῖον λόγον, ποῖαν ἁμαρτίαν ἐπράξαμεν;» Λησμονεῖτε ὅμως ὅτι ὁ Κύριος ἐντόνως διεμαρτυρήθη ἐναντίον σου, μάρτυς κατηγορίας, ἀναμέσον σοῦ καὶ τῆς γυναικὸς τῆς νεότητός σου, τὴν ὁποίαν χωρὶς λόγον ἐγκατέλιπες αὐτήν, ποὺ ὑπῆρξεν ἕως τώρα σύντροφός σου καὶ σύζυγός σου, σύμφωνα μὲ τὸν Νόμον τοῦ Θεοῦ.

Καὶ ἠρωτήσατε διαποροῦντες: Διατί ὁ Θεὸς δὲν δέχεται τὴν θυσίαν μας; Διότι ὁ Κύριος ὑπῆρξε μάρτυς μεταξύ σου καὶ μεταξὺ τῆς γυναικός, ποὺ τὴν ἐπῆρες κατὰ τὸν καιρὸν τῆς νεότητάς σου σύζυγον καὶ τὴν ὁποίαν ἐγκατέλιπες. Καὶ ὅμως αὐτὴ ἦτο σύντροφος τῆς ζωῆς σου μὲ ἴσα πρὸς σὲ δικαιώματα καὶ γυνὴ ἀνήκουσα εἰς τὴν αὐτὴν θρησκείαν μὲ σέ.

Δὲν εἶναι ἄλλος ἐκεῖνος, ποὺ ἔπλασε τὸν Ἀδάμ, καὶ ἄλλος ποὺ ἔπλασε τὴν Εὔαν. Ἀλλὰ ὁ αὐτὸς Θεός ἀπὸ τὸ ὑπόλειμμα τοῦ θείου ἐμφυσήματος ἔπλασεν, ἐζωογόνησε καὶ τὴν γυναῖκα. Ἀλλὰ σεῖς εἴπατε· τί ἄλλο παρὰ ἀπογόνους ζητεῖ ἀπὸ ἡμᾶς ὁ Θεός; Ὁ Θεὸς ζητεῖ νὰ προσέξετε τὴν καθαρότητα τοῦ πνεύματός σας καὶ τὴν γυναῖκα, τὴν ὁποίαν εἶχες ἐκ νεότητός σου νὰ μὴ ἐγκαταλίπῃς.

Εἰς καὶ ὁ αὐτὸς Θεὸς καὶ οὐχὶ ἄλλος τις ἐποίησε τὸν ἄνδρα καὶ τὴν γυναῖκα, καὶ εἰς τοὺς δύο ὑπάρχει ὑπόλοιπον ἐκ τῆς αὐτῆς θείας καὶ ζωοποιοῦ πνοῆς του. Καὶ ὅμως σεῖς εἴπατε: Τί ἄλλο ζητεῖ ὁ Θεὸς διὰ τοῦ γάμου παρὰ ἀπογόνους; Καὶ ὅταν λοιπὸν γεννηθοῦν τέκνα, δικαιούμεθα νὰ ἀπολύσωμεν τὴν γυναῖκα. Ὄχι· μὴ πράξετε τοιοῦτόν τι, ἀλλὰ σεβασθῆτε καὶ φυλάξατε μὲ τιμὴν τὴν ζωὴν καὶ τὴν πνοήν, ποὺ σᾶς μετέδωκεν ἐξ ἴσου ὁ Θεός, καὶ σὺ ὁ ἀνὴρ μὴ ἐγκαταλίπῃς τὴν γυναῖκα, ποὺ ἐνυμφεύθης ἀπὸ τὰ νειάτα σου.

Ἐὰν λοιπὸν μισίσῃς τὴν γυναῖκα σου καὶ τὴν διώξῃς, λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, τότε ἀσέβεια θὰ καλύψῃ ὅλας τὰς ἀναμνήσεις τῆς προγενεστέρας ζωῆς σου, λέγει Κύριος ὁ Παντοκράτωρ. Προσέξατε, λοιπόν, τὴν καθαρότητα τοῦ πνεύματός σας καὶ μὴ ἐγκαταλείψετε τὴν σύζυγόν σας.

Ἀλλ’ ἐὰν μισήσας τὴν γυναῖκά σου τὴν ἀποπέμψῃς, λέγει ὁ Κύριος, ὅστις εἶναι καὶ ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ, τότε ἁμαρτία οὐ μόνον ἀδικοῦσα ταύτην, ἀλλὰ καὶ ἀσεβοῦσα πρὸς τὸν Θεὸν θὰ σκεπάσῃ τὰς σκέψεις καὶ τὰς ἀποφάσεις σου, λέγει ὁ παντοκράτωρ Κύριος. Διὰ νὰ μὴ ἐμπέσητε λοιπὸν εἰς τὴν ἀσέβειαν ταύτην καὶ ὑποστῆτε τὰς συνεπείας της, σεβασθῆτε καὶ φυλάξατε μὲ τιμὴν τὴν ζωήν, ποὺ σᾶς ἐνεφύσησεν ὁ Θεός, καὶ τότε ἀσφαλῶς δὲν θὰ ἐγκαταλείψετε τὴν σύζυγον, μὲ τὴν ὁποίαν αὐτὸς ποὺ σᾶς ἔπλασε, σᾶς ἥνωσεν εἰς ἕν.

Σεῖς παροργίζετε τὸν Θεὸν μὲ τοὺς λόγους σας καὶ ἐρωτᾶτε· εἰς τί πρωργίσαμεν τὸν Θεόν; Τὸν παρωργίσατε διότι λέγετε, ὅτι κάθε ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος διαπράττει τὸ κακόν, εὑρίσκει καλὸν ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καὶ εἰς τοὺς παρανόμους καὶ ἁμαρτωλοὺς αὐτοὺς εὐαριστεῖται ὁ Κύριος. Καὶ ποῦ λοιπὸν εἶναι ὁ Θεὸς τῆς δικαιοσύνης;

Καὶ σεῖς, ποὺ ἐξωργίσατε μὲ τοὺς λόγους σας τὸν Θεὸν καὶ εἴπατε: Μὲ τί τὸν παρωργίσαμεν; Τὸν παρωργίσατε μὲ τὸ να λέγετε, ὅτι καθένας ποὺ κάνει κακὸν καὶ πονηρόν, πράττει καλὸν ἐμπρὸς εἰς τὸν Κύριον, καὶ εἰς αὐτοὺς ποὺ πράττουν τὰ πονηρά, εὐηρεστήθη ὁ Κύριος· καὶ ποὺ λοιπὸν εἶναι ὁ Θεὸς τῆς δικαιοσύνης, ἀφοῦ τόση ἀδικία ἐπικρατεῖ καὶ οἱ κακοὶ εὐτυχοῦν;

Ἰδοὺ ἐγώ, λέγει ὁ Θεός, θὰ ἀποστείλω πρὸς σᾶς τὸν ἀγγελιαφόρον μου, ὁ ὁποῖος καὶ θὰ ἐπιβλέψῃ καὶ θὰ προετοιμάσῃ τὴν ὁδόν μου πρὸ ἐμοῦ. Αἰφνιδίως θὰ ἔλθῃ ὁ Κύριος εἰς τὸν ναόν του, τὸν ὁποῖον Κύριον σεῖς ζητεῖτε, καὶ ὁ ἀγελιοφόρος τῆς νέας διαθήκης, τὸν ὁποῖον σεῖς θέλετε. Ἰδού, ἔρχεται, λέγει Κύριος ὁ Παντοκράτωρ.

Ἰδοὺ ἐξαποστέλλω τὸν ἄγγελόν μου, καὶ αὐτὸς θὰ ἐπιβλέψῃ καὶ θὰ προετοιμάσῃ τὸν δρόμον πρὸ ἐμοῦ, καὶ ἔξαφνα θὰ ἔλθῃ εἰς τὸν ναὸν του ὁ Κύριος, τὸν ὁποῖον σεῖς ζητεῖτε, καὶ ὁ ἀπεσταλμένος τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός, ποὺ θὰ συνάψῃ τὴν νέαν διαθήκην μὲ τοὺς ἀνθρώπους, τὸν ὁποῖον σεῖς θέλετε. Ἰδοὺ ἔρχεται· μὴ ἀμφιβάλλετε περὶ αὐτοῦ, διότι τὸ λέγει ὁ παντοκράτωρ Κύριος.

Ποιὸς ὅμως θὰ ἠμπορέσῃ, νὰ ἀνθέξῃ κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην τῆς ἐλεύσεώς του; Ἢ ποιὸς θὰ σταθῇ ὄρθιος κατὰ τὴν μεγαλειώδη ἐμφάνισίν του; Διότι αὐτὸς θὰ εἰσπορευθῇ ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπων ὡς πῦρ χωνευτηρίου καὶ ὡς σταχτόνερο (ἀλισίβα), ποὺ χρησιμοποιοῦν οἱ πλύνοντες.

Καὶ ποῖος θὰ ὑποφέρῃ τὴν ἡμέραν τῆς ἐλεύσεώς του; Ἢ ποῖος θὰ σταθῇ ὄρθιος καὶ θὰ βαστάσῃ τὴν ἔνδοξον ἐμφάνισίν του; Διότι αὐτὸς εἰσέρχεται εἰς τὸν κόσμον τῶν ἀνθρώπων σὰν φωτιὰ καμινιοῦ, ποὺ λειώνει καὶ χωνεύει κάθε τι, καὶ σὰν καθαρτικὸν χορτάρι, ποὺ χρησιμοποιοῦν αὐτοὶ ποὺ πλύνουν ροῦχα.

Καὶ θὰ καθίσῃ, διὰ νὰ ἀναχωνεύσῃ καὶ καθαρίσῃ τοὺς πάντας, ὅπως ὁ χρυσοχόος καθαρίζει τὸ ἀργύριον καὶ τὸ χρυσίον εἰς τὸ καμίνι. Καὶ θὰ καθαρίσῃ τοὺς υἱοὺς τῆς φυλῆς Λευῒ καὶ θὰ ἀναχωνεύσῃ αὐτοὺς ὡς εἰς κάμινον, ὅπως οἱ χρυσοχόος ἀναχωνεύει καὶ καθαρίζει τὸ χρυσίον καὶ τὸ ἀργύριον. Τότε δὲ αὐτοὶ καὶ θὰ προσφέρουν ἐν δικαιοσύνῃ πρὸς τὸν Κύριον θυσίας.

Θὰ καθίσῃ ρίπτων εἰς τὸ χωνευτήριον καὶ καθαρίζων διὰ τοῦ πυρὸς τῆς θείας Χάριτος, ὅπως μὲ τὸ πῦρ καθαρίζεται τὸ ἀργύριον καὶ τὸ χρυσίον. Καὶ θὰ καθαρίσῃ τοὺς εἰς λατρείαν αὐτοῦ ἀφιερωμένους νέους πνευματικοὺς ἀπογόνους τοῦ Λευῒ καὶ θὰ χύσῃ αὐτοὺς ἀναχωνεύων καὶ ἀνακαινίζων, ὅπως χύνεται καθαρὸν ἀπὸ τὸ χωνευτήριον τὸ χρυσίον καὶ τὸ ἀργύριον καὶ θὰ προσφέρουν τότε εἰς τὸν Κύριον θυσίαν δι’ ἔργων ἀρετῆς καὶ δικαιοσύνης.

Καὶ τότε αὐτὴ ἡ θυσία τῶν Ἰουδαίων γενικῶς, καὶ εἰδικώτερον τῶν κατοίκων τῆς Ἱερουσαλήμ, θὰ εἶναι εὐάρεστος εἰς τὸν Κύριον, ὅπως ἦσαν εὐάρεστοι εἰς αὐτὸν αἱ θυσίαι περασμένων αἰώνων καὶ προηγουμένων ἐτῶν.

Καὶ τότε θὰ ἀρέσῃ εἰς τὸν Κύριον ἡ θυσία, ἥτις θὰ προσφέρεται ὑπό του Ἰουδαϊκοῦ λαοῦ καὶ τῆς Ἱερουσαλήμ, καθὼς καὶ κατὰ τὰς παλαιοτέρας ἡμέρας καὶ καθὼς κατὰ τὰ παρελθόντα ἔτη.

Θὰ ὁδηγήσω ὑμᾶς εἰς δίκην καὶ κρίσιν καὶ ἐγὼ θὰ εἶμαι ταχὺς μάρτυς κατηγορίας ἐναντίον τῶν μάγων, ἐναντίον τῶν μοιχαλίδων, ἐναντίον ἐκείνων ποὺ ὁρκίζοντα ψευδῶς εἰς τὸ Ὄνομά μου, καὶ ἐκείνων ποὺ ἀποστεροῦν τὴν ἀμοιβὴν τοῦ ἡμερομισθίου ἐργάτου, ἐναντίον αὐτῶν ποὺ καταδυναστεύουν τὴν χήραν καὶ γρονθοκοποῦν τοὺς ὀρφανούς, ὅπως καὶ ἐναντίον ἐκείνων, ποὺ διαστρέφουν τὴν δικαίαν κρίσιν τῶν ξένων καὶ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι δὲν μὲ φοβοῦνται, λέγει ὁ Κύριος Παντοκράτωρ.

Καὶ θὰ ἔλθω κοντά σας ὡς κριτὴς διὰ νὰ κάμω κρίσιν καὶ θὰ εἶμαι μάρτυρας καὶ δικαστὴς γρήγορος κατὰ τῶν μάγων καὶ κατὰ τῶν μοιχαλίδων καὶ κατ’ ἐκείνων, ποὺ ὁρκίζονται εἰς τὸ ὄνομά μου διὰ να βεβαιώσουν ψεῦδος καὶ ὄχι ἀλήθειαν, καὶ κατ’ ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι στεροῦν τὸν μισθὸν τοῦ μισθωτοῦ καὶ καταπιέζουν τὴν χήραν καὶ κακοποιοῦν τοὺς ὀρφανοὺς καὶ καταπατοῦν τὸ δίκαιον τοῦ ξένου, ποὺ ἔχει προσελκυσθῆ εἰς τὴν ἀληθῆ τοῦ Ἰσραὴλ θρησκείαν, καὶ κατ’ ἐκείνων, ποὺ δὲν μὲ φοβοῦνται, λέγει ὁ παντοκράτωρ Κύριος.

Διότι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος ὁ Θεός σας καὶ δὲν ἔχω μεταβληθῇ οὐδὲ ἐπ’ ἐλάχιστον.

Θὰ κρίνω δὲ καὶ θὰ τιμωρήσω ὅλους τοὺς παραβάτας, ποὺ δὲν μὲ φοβοῦνται, διότι ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεός σας μὲ κράτος καὶ δύναμιν ἀκατανίκητον καὶ δὲν ἔχω ἀλλοιωθῆ οὔτε ἤλλαξα.

Σεῖς, οἱ ἀπόγονοι τοῦ Ἰακώβ, δὲν ἀπεμακρύνθητε ἀπὸ τὰς ἀδικίας, ποὺ εἶχαν διαπράξει οἱ προγονοί σας· διεστρέψατε τὸν Νόμον μου καὶ δὲν τὸν ἐφυλάξατε. Ἐπανέλθετε, λοιπόν, ἐν μετανοίᾳ πρὸς ἐμὲ καὶ ἐγὼ θὰ ἐπανέλθω προστάτης πρὸς σᾶς, λέγει Κύριος Παντοκράτωρ. Σεῖς ὅμως εἴπατε καὶ λέγετε· ἀπὸ τί καὶ εἰς τί νὰ ἐπιστρέψωμεν;

Σεῖς ὅμως, ὦ ἀπόγονοι τοῦ Ἰακώβ, δὲν ἀπεμακρύνθητε ἀπὸ τὰς ἀδικίας τῶν πατέρων σας. Παρέβητε τὰς ἐντολὰς τοῦ νόμου μου καὶ δὲν ἐφυλάξατε αὐτάς. Γυρίσατε πίσω διὰ τῆς μετανοίας πρὸς Ἐμὲ καὶ θὰ ἐπιστρέφω καὶ Ἐγὼ πρὸς σᾶς, λέγει ὁ παντοκράτωρ Κύριος. Καὶ εἰς τὴν πρόσκλησιν ταύτην σεῖς ἀπηντήσατε: Διατί νὰ ἐπιστρέψωμεν καὶ διὰ ποίαν παράβασιν νὰ μετανοήσωμεν;

Ἐγὼ σᾶς λέγω· εἶναι ὀρθὸν νὰ καταδολιεύεται ὁ ἄνθρωπος τὸν Θεόν; Βεβαίως ὄχι. Τότε διατί σεῖς καταδολιεύεσθε ἐμέ; Θὰ μοῦ πῆτε· εἰς τί ἡμεῖς σὲ ἐδολιεύθημεν; Μὲ ἐδολιεύθητε, διότι τὰ δέκατα καὶ τὰς ἀπαρχὰς τῶν προϊόντων σας, ποὺ ἀνήκουν εἰς ἐμέ, δὲν μοῦ τὰ προσεφέρατε, ἄλλα τὰ ἐκρατήσατε εἰς τὰς οἰκίας σας.

Μήπως θὰ τολμήσῃ κανένας ἄνθρωπος νὰ κλωτσήσω τὸν Θεόν; Ἐρωτῶ, διότι σεῖς μὲ κλωτσᾶτε. Καὶ ἐν τῇ τυφλώσει σας θὰ εἴπητε: Μὲ τί σὲ ἐκλωτσήσαμεν; Διότι αἱ δεκάται καὶ αἱ ἐκλεκταὶ προσφοραὶ ἀπὸ τοὺς πρωτοωριμάζοντας καρποὺς εἶναι ὄχι εἰς τὸ θυσιαστήριόν μου, ἀλλὰ μαζί σας, εἰς τὰς ἀποθήκας σας.

Ὅλην σας δὲ τὴν προσοχὴν ἐστρέψατε καὶ στρέφετε, πῶς νὰ εὕρετε τρόπους, διὰ νὰ μὲ δολιευθῆτε πάλιν. Ἰδού, τὸ γεωργικὸν ἔτος συνεπληρώθη

Καὶ κυττάτε μὲ μάτι πλεονεκτικὸν καὶ ἀχόρταστον, καὶ σεῖς μὲ κλωτσᾶτε· καὶ τὸ ἔτος τῆς καρποφορίας καὶ τῆς συγκομιδῆς ἐπέρασε.

καὶ σεῖς εἰσηγάγετε ὅλα τὰ προϊόντα τῆς γῆς σας εἰς τὰς ἀποθήκας σας. Ἔτσι δὲ ἐκάματε ἁρπαγὴν τῶν δεκάτων καὶ ἀπαρχῶν, ποὺ εὑρίσκονται τώρα εἰς τὸ σπίτι σας. Μετανοήσατε, λοιπόν, διὰ τὰς παραβάσεις σας αὐτάς, λέγει Κύριος ὁ Παντοτοκράτωρ, διότι ἄλλως δὲν θὰ ἀνοίξω τοὺς καταρράκτας τοῦ οὐρανοῦ πρὸς χάριν σας νὰ στείλουν βροχάς, καὶ δὲν θὰ σκορπίσω τὴν εὐλογίαν μου, ὥστε νὰ ἰκανοποιηθῆτε ἀπὸ τὰ προϊόντα τῆς γῆς σας.

Καὶ ἐμβάσατε ὅλα τὰ προϊόντα τῆς γῆς εἰς τὰ ἀμπάρια, καὶ θὰ γίνῃ ἔτσι ἡ διαρπαγὴ εἰς βάρος τοῦ Θεοῦ εἰς τὸν οἶκον του. Μετανοήσατε λοιπὸν διὰ τοῦτο καὶ διορθώθητε, λέγει ὁ παντοκράτωρ Κύριος· καὶ θὰ ἴδητε τότε, ἐὰν δὲν θὰ σᾶς ἀνοίξω τοὺς καταρράκτας τοῦ οὐρανοῦ καὶ δὲν θὰ χύσω ἄφθονον τὴν εὐλογίαν μου εἰς σᾶς μέχρι τοῦ νὰ συγκομίσητε τὸ ἱκανόν.

Θὰ ξεχωρίσω καὶ θὰ στείλω εἰς σᾶς τροφὴν καὶ δὲν θὰ καταστρέψω τὰ προϊόντα τῆς χώρας σας. Τὰ ἀμπέλια σας, ποὺ εὑρίσκονται εἰς τὴν ὕπαιθρον δὲν θὰ προσβληθοῦν ἀπὸ ἀσθενείας, λέγει Κύριος Παντοκράτωρ.

Καὶ θὰ ξεχωρίσω πρὸς χάριν σας παραγωγὴν πρὸς διατροφήν σας καὶ δὲν θὰ καταστρέψω τὸν καρπὸν τῆς χώρας σας, καὶ δὲν θὰ καταληφθῇ ἀπὸ ἀσθένειαν ἡ ἄμπελός σας εἰς τὴν καλλιεργημένην γῆν, λέγει ὁ παντοκράτωρ Κύριος.

Διὰ τὴν πλουσίαν αὐτὴν καρποφορίαν καὶ συγκομιδὴν θὰ σᾶς καλοτυχίζουν ὅλα τὰ ἔθνη, διότι ἡ χώρα σας θὰ ἔχῃ γίνει ἐπιθυμητὴ καὶ ζηλευτή, λέγει Κύριος Παντοκράτωρ.

Καὶ θὰ σᾶς μακαρίσουν ὅλα τὰ ἔθνη, διότι σεῖς θὰ εἶσθε ἡ γῆ, τὴν ὁποίαν θὰ θέλω καὶ θὰ εὐλογῶ, λέγει ὁ παντοκράτωρ Κύριος.

Βαρεῖς λόγους εἴπατε ἐναντίον μου, λέγει ὁ Κύριος. Ἰδοὺ τί εἴπατε· εἰς τί καὶ πότε κατεφέρθημεν μὲ λόγια ἐναντίον σου;

Εἴπατε βαρεῖς καὶ βλασφήμους λόγους ἐναντίον μου, λέγει ὁ Κύριος. Καὶ μὴ συναισθανθέντες αὐτοὺς εἴπατε: Μὲ τί κατηγορήσαμεν καὶ εἴπαμεν ὑβριστικοὺς λόγους ἐναντίον σου;

Κατεφέρθητε, ὅταν εἴπατε· μάταιον εἶναι νὰ ὑπακούῃ καὶ νὰ ἐργάζεται κανεὶς εἰς τὸν Θεόν. Τί τάχα ὠφελήθημεν μὲ τὸ ὅτι ἐφυλάξαμεν τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ καὶ ἐπορεύθημεν ἱκέται ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Παντοκράτορος;

Εἴπατε σεῖς, οἱ ἐν τῇ πίστει κλονιζόμενοι: Ματαίως καὶ χωρὶς ὠφέλειάν τινα δουλεύει ἐκεῖνος, ποὺ ὑπηρετεῖ καὶ ὑπακούει εἰς τὸν Θεόν. Καὶ τί περισσότερον ἐπετύχαμεν, διότι ἐφυλάξαμεν τὰς ἐντολάς του καὶ διότι συμπεριεφέρθημεν ταπεινωμένοι ἐνώπιον τοῦ Κυρίου παντοκράτορος;

Ἰδού, ὅτι τώρα ἡμεῖς καλοτυχίζομεν τοὺς ξένους λαούς. Βλέπομεν ὅτι ὅλοι ὅσοι διαπράττουν τὴν ἀνομίαν καὶ ἀνθίστανται εἰς τὸ θέλημα τὸ Θεοῦ, προοδεύουν, ἀνοικοδομοῦν πόλεις καὶ γενικῶς ἔχουν σωθῆ.

Καὶ τώρα ἠμεῖς μακαρίζομεν τοὺς ἀσεβεῖς· καὶ προοδεύουν ὅλοι, ὅσοι πράττουν παρανομίας· καὶ ἀντεστάθησαν εἰς τὸν Θεόν, καὶ ὅμως ἐσώθησαν ἀντὶ νὰ καταστραφοῦν.

Αὐτὰ κατηγόρησαν τὸν Θεὸν καὶ αὐτοί ἀκόμη, ποὺ φοβοῦνται τὸν Κύριον, ἕκαστος πρὸς τὸν πλησίον αὐτοῦ. Ὁ Κύριος ἐπρόσεξε καὶ ἤκουσεν αὐτά, ποὺ εἶπαν. Τὰ ἔγραψε τὰ λόγια καὶ τὰ ἔργα τῶν φοβουμένων αὐτὸν εἰς βιβλίον ἀναμνηστικὸν ἐνώπιόν του.

Αὐτὰ εἶπαν κατακρίνοντες τὸν Κύριον αὐτοί, ποὺ τὸν φοβοῦνται, καὶ τὰ εἶπαν ὁ καθένας των πρὸς τὸν πλησίον του. Καὶ ἐπρόσεξεν ὁ Κύριος καὶ τὰ ἤκουσε καὶ τὰ ἔγραψεν εἰς βιβλίον ὑπενθυμίσεως, ὥστε νὰ τὰ ἔχῃ ἐμπρός του δι’ αὐτούς, οἱ ὁποῖοι φοβοῦνται τὸν Κύριον καὶ σέβονται τὸ ὄνομά του, ὥστε νὰ τοὺς ἐπιπλήξῃ μὲν δι’ αὐτά, νὰ τοὺς ἀποδώσῃ δὲ καὶ δίκαιον δι’ ὅσα ἠδικήθησαν.

Οἱ εὐσεβεῖς ὅμως αὐτοί, λέγει ὁ Κύριος ὁ Παντοκράτωρ, θὰ εἶναι ἰδικοί μου κατὰ τὴν ἡμέραν ἐκείνην, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐγὼ θὰ τοὺς προστατεύσω καὶ περιποιηθῶ. Θὰ τοὺς ξεχωρίσω ἀπὸ τοὺς ἄλλους καὶ θὰ τοὺς περιβάλω μὲ ἀγάπην, ὅπως ἐνας πατὴρ ἀγαπᾷ τὸν υἱόν του, ὁ ὁποῖος τὸν ὑπηρετεῖ πιστῶς καὶ προθύμως.

Καὶ θὰ εἶναι, λέγει ὁ παντοκράτωρ Κύριος, κτῆμα ἰδικόν μου, προβαλλόμενοι ὡς τοιοῦτον εἰς ἡμέραν, τὴν ὁποίαν ἐγὼ παρασκευάζω, καὶ θὰ τοὺς ἐκλέξω καὶ θὰ τοὺς ἀγαπήσω, ὅπως καὶ ἕνας ἄνθρωπος ἀσπάζεται καὶ ἀγαπᾷ τὸν υἱόν του, ὁ ὁποῖος ὑπακούει καὶ δουλεύει εἰς αὐτόν.

Τότε ὅλοι, ἀσεβεῖς καὶ εὐσεβεῖς θὰ στραφῆτε καὶ θὰ ἰδῆτε τὴν διαφορὰν μεταξὺ δικαίου καὶ ἀδίκου, μεταξὺ τοῦ ἀνθρώπου ὁ ὁποῖος ὑπακούει καὶ ὑπηρετεῖ τὸν Θεόν, καὶ ἐκείνου ὁ ὁποῖος ἀσεβεῖ καὶ ἀρνεῖται νὰ τὸν ὑπηρετήσῃ.

Καὶ θὰ ἀλλάξετε τότε γνώμην καὶ θὰ ἴδητε τὴν διαφορὰν καὶ διάκρισιν μεταξὺ τοῦ δικαίου καὶ τοῦ παραβαίνοντος τὸν θεῖον νόμον καὶ μεταξὺ ἐκείνου, ὁ ὁποῖος δουλεύει εἰς τὸν Θεόν, καὶ ἐκείνου, ὅστις δὲν δουλεύει εἰς αὐτόν.

Διότι ἰδού, ἡ τρομερὰ ἡμέρᾳ τοῦ Κυρίου ἔρχεται ὡσὰν καιόμενος κλίβανος καὶ θὰ τοὺς κατακαύσῃ. Ὅλοι οἱ ἀλλοεθνεῖς καὶ ὅλοι ὅσοι ἐργάζονται τὴν ἀνομίαν θὰ εἶναι ὡσὰν τὴν καλαμιά, καὶ ἡ ἡμέρα τοῦ Κυρίου ἡ τρομερά, ποὺ ἔρχεται, θὰ κατακαύσῃ αὐτούς, λέγει ὁ Κύριος ὁ Παντοκράτωρ. Τίποτε δὲν θὰ ἀπομείνῃ ἀπὸ αὐτούς, οὔτε ρίζα οὔτε κλάδος.

Διότι ἰδοὺ ἔρχεται ἡμέρα, ἡ ὁποῖα θὰ καίεται καὶ θὰ βγάζῃ φλόγα σὰν φοῦρνος ἀναμμένος καὶ θὰ τοὺς κάψῃ, καὶ θὰ εἶναι ὅλοι οἱ ἀλλόφυλοι καὶ εἰδωλολάτραι, καθὼς καὶ ὅλοι, ὅσοι κάνουν παράνομα ἔργα, σὰν τὴν καλάμην, καὶ θὰ τοὺς ἀνάψῃ ἡ ἡμέρα, ποὺ ἔρχεται, λέγει ὁ παντοκράτωρ Κύριος, καὶ δὲν θὰ ἀπομείνῃ ἀπὸ αὐτοὺς οὔτε ρίζα διὰ νὰ ξαναβλαστήσῃ εἰς τὸ μέλλον οὔτε κλῆμα τρυφερὸν διὰ νὰ βγάλῃ καρπόν.

Διὰ σᾶς ὅμως, οἱ ὁποῖοι εὐλαβεῖσθε τὸ Ὄνομά μου, θὰ ἀνατείλῃ ὁ ἥλιος τῆς δικαιοσύνης καὶ εἰς τὰς ἀκτῖνας αὐτοῦ, ποὺ ἀπλώνονται ὡσὰν πτέρυγες, θὰ ὑπαρχῃ θεραπεία καὶ θὰ ἐξέλθετε χαρούμενοι καὶ θὰ σκιρτήσετε ὡσὰν τὰ μοσχάρια, τὰ ὁποῖα ἀφέθησαν ἐλεύθερα ἀπὸ τοὺς δεσμούς των.

Καὶ θὰ ἀνατείλῃ εἰς σᾶς, οἱ ὁποῖοι φοβεῖσθε τὸ ὄνομά μου, ἥλιος ἀποδίδων δικαιοσύνην εἰς σᾶς καὶ παρέχων διὰ τῶν πτερύγων του θεραπείαν τῶν δεινῶν σας, καὶ θὰ βγῆτε καὶ θὰ ἀναπηδήσετε περιχαρεῖς καὶ εὐτυχισμένοι σὰν μοσχάρια, τὰ ὁποῖα ἔλυσαν ἀπὸ τὰ δεσμά.

Καὶ θὰ καταπατήσετε τοὺς ἀνόμους, οἱ ὁποῖοι καὶ θὰ γίνουν ὡσὰν στάκτη κάτω ἀπὸ τὸ πόδια σας κατὰ τὴν ἡμέραν, κατὰ τὴν ὁποίαν ἐγὼ θὰ πραγματοποιήσω αὐτά, λέγει ὁ Κύριος ὁ Παντοκράτωρ.

Καὶ θὰ καταπατήσετε τοὺς παραβάτας τοῦ νόμου, διότι θὰ γίνουν στάκτη κάτω ἀπὸ τὰ πόδια σας κατὰ τὴν ἡμέραν, τὴν ὁποίαν ἐγὼ ἑτοιμάζω, λέγει ὁ παντοκράτωρ Κύριος.

Ἰδού, ἐγὼ θὰ στείλω πρὸς σᾶς Ἠλίαν τὸν Θεσβίτην, πρὶν ἔλθῃ ἡ ἡμέρα ἐκείνη τοῦ Κυρίου, ἡ μεγάλη καὶ ἐπιφανής.

Καὶ ἰδοὺ ἐγὼ θὰ ἀποστείλω εἰς σᾶς ὡς Πρόδρομόν μου προφήτην, ἔχοντα τὸ πνεῦμα καὶ τὸν ζῆλον Ἠλία τοῦ θεσβίτου, προτοῦ νὰ ἔλθῃ ἡ ἡμέρα τοῦ Κυρίου ἡ μεγάλη καὶ ἔνδοξος καὶ φοβερά,

Αὐτὸς θὰ ἀποκαταστήσῃ δεσμοὺς ἀγάπης, τὴν καρδίαν τοῦ πατρὸς πρὸς τὸν υἱὸν καὶ τὴν καρδίαν τοῦ ἀνθρώπου πρὸς τὸν πλησίον αὐτοῦ, ἵνα μὴ ἔλθω ἐγὼ καὶ κτυπήσω ἐκ θεμελίων τὴν γῆν.

ὁ ὁποῖος θὰ φέρῃ πάλιν εἰς τὴν φυσικήν της κατάστασιν καὶ στοργὴν τὴν καρδίαν κάθε πατέρα πρὸς τὸν υἱόν του καὶ τὴν καρδίαν καθενὸς ἀνθρώπου πρὸς τὸν πλησίον του, μήπως ἔλθω καί, εὑρίσκων σᾶς εἰς τὴν ἠθικὴν ἀθλιότητα, ποὺ εἶσθε, πατάξω τὴν γῆν ἐκ θεμελίων.

Ἔχε πάντοτε εἰς τὸν νοῦν καὶ τὴν καρδίαν σου τὸν Νόμον τοῦ δούλου μου Μωϋσέως, ὅλας ἐκείνας τὰς ἐντολὰς ποὺ τοῦ ἔδωσα εἰς τὸ Χωρὴβ δι’ ὅλον τὸν ἰσραηλιτικὸν λαόν, προστάγματα καὶ δικαιώματα.

Νὰ ἐνθυμῆσθε πάντοτε τὸν νόμον τοῦ δούλου μου Μωϋσῆ, ὅπως ἔδωκα ἐντολὴν εἰς αὐτὸν ἐν τῷ ὄρει Χωρὴβ διὰ πάντα ἀνεξαιρέτως τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαὸν καὶ παρήγγειλα προσταγὰς καὶ ἐντολάς, τῶν ὁποίων τὴν τήρησιν δικαιοῦμαι νὰ ζητῶ.