Πρὸς Κολασσαείς

Ἐγὼ ὁ Παῦλος, ἀπόστολος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ μὲ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, καὶ ὁ Τιμόθεος ὁ ἀδελφὸς

Ἐγώ ὁ Παῦλος, ὁ ὁποῖος εἶμαι Ἀπόστολος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, διότι ὁ Θεὸς τὸ ἠθέλησε, καὶ ὁ Τιμόθεος ὁ πνευματικὸς ἀδελφός,

Ἐγώ ὁ Παῦλος, ὁ ὁποῖος εἷμαι Ἀπόστολος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, σύμφωνα μὲ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, καὶ ὁ Τιμόθεος, ὁ πνευματικὸς ἀδελφός,

ἀπευθυνόμεθα στοὺς ἀδελφοὺς στὶς Κολοσσές, ποὺ εἶναι ἀφιερωμένοι καὶ πιστοὶ στὸ Χριστό. Χάρι νὰ εἶναι σὲ σᾶς καὶ εὐλογία ἀπὸ τὸ Θεὸ πατέρα μας καὶ τὸν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό.

γράφομεν τὴν ἐπιστολὴν αὐτὴν πρὸς τοὺς κατοικοῦντας εἰς Κολασσὰς Χριστιανοὺς καὶ στερεωμένους εἰς τὴν πίστιν ἀδελφοὺς ἐν Χριστῷ· εἴθε νὰ σᾶς δοθῇ χάρις καὶ εἰρήνη ἀπὸ τὸν Θεόν καὶ Πατέρα μας καὶ ἀπὸ τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν.

εἰς τοὺς Χριστιανούς, τοὺς στερεοὺς ἐν τῇ πίστει καὶ ἀδελφοὺς ἐν Χριστῷ, ποὺ κατοικοῦν εἰς τὰς Κολοσσάς, εὐχόμεθα νὰ σᾶς δοθῇ χάρις καὶ εἰρήνη ἀπὸ τὸν Θεὸν καὶ Πατέρα μας καὶ ἀπὸ τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν.

Πάντοτε στὶς προσευχές μας γιὰ σᾶς εὐχαριστοῦμε τὸ Θεὸ καὶ Πατέρα τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ,

Εὐχαριστοῦμεν τὸν Θεόν καὶ πατέρα τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστὸν πάντοτε, ὅταν προσευχώμεθα διὰ σᾶς,

Πάντοτε, κάθε φορὰ ποὺ προσευχόμεθα διὰ σᾶς, εὐχαριστοῦμεν τὸν Θεὸν καὶ Πατέρα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ,

διότι πληροφορηθήκαμε τὴν πίστι σας στὸν Ἰησοῦ Χριστὸ καὶ τὴν ἀγάπη πρὸς ὅλους τοὺς ἁγίους (τοὺς χριστιανοὺς)

διότι ἠκούσαμεν τὴν πίστιν σας, ποὺ σᾶς ενώνει μὲ τὸν Ἰησοῦν Χριστόν, καὶ τὴν ἀγαθοεργὸν ἀγάπην, ποὺ ἔχετε πρὸς ὅλους τοὺς πιστούς.

διότι ἐπληροφορήθημεν τὴν ἁγνὴν καὶ θερμὴν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ πίστιν σας καὶ τὴν ἀγάπην σας, ποὺ ἔχετε καὶ ἐκδηλώνετε πρὸς ὅλους τοὺς Χριστιανούς.

γιὰ τὰ ἐλπιζόμενα ἀγαθὰ τὰ ἀποταμιευμένα γιὰ σᾶς στοὺς οὐρανούς. Γι’ αὐτὰ ἤδη ἀκούσατε κατόπιν τῆς κηρύξεως τῆς ἀληθείας τοῦ εὐαγγελίου,

Τὸν εὐχαριστοῦμεν διὰ τὰ ἐλπιζόμενα ἀγαθά, ποὺ ἔχουν ἀποταμιευθῆ διὰ σᾶς εἰς τοὺς οὐρανοὺς καὶ περὶ τῶν ὁποίων ἠκούσατε εἰς τὸ παρελθὸν διὰ τοῦ ἀψευδοῦς καὶ ἀλανθάστου λόγου τοῦ εὐαγγελίου, ποὺ σᾶς ἐκηρύχθη.

Τὸν εὐχαριστοῦμεν καὶ τὸν εὐγνωμονοῦμεν ἀκόμη διὰ τὰ ἐλπιζόμενα πλούσια ἀγαθά, ποὺ ἔχουν ἀποθησαυρισθῆ ἀπὸ αὐτὸν εἰς τοὺς οὐρανοὺς διὰ σᾶς καὶ διὰ τὰ ὁποῖα κατὰ τὸ παρελθὸν ἠκούσατε εἰς τὸ γεμᾶτο ἀπὸ τὴν ἀλήθειαν τοῦ Θεοῦ κήρυγμα τοῦ Εὐαγγελίου.

τὸ ὁποῖον ἔφθασε σὲ σᾶς, ὅπως καὶ σὲ ὅλο τὸν κόσμο. Καὶ συνεχῶς καρποφορεῖ καὶ προοδεύει, ὅπως καὶ σὲ σᾶς ἀπὸ τὴν ἡμέρα ποὺ ἀκούσατε καὶ γνωρίσατε τὴ χάρι τοῦ Θεοῦ ἀληθινά,

Καὶ ἀπὸ τότε τὸ εὐαγγέλιον τοῦτο δὲν ἔπαυσε νὰ εἶναι παρὸν εἰς σᾶς, ὅπως εἶναι παρὸν καὶ εἰς ὅλον τὸν κόσμον. Καὶ ἑξακολουθεῖ νὰ καρποφορεῖ καὶ νὰ διαδίδεται, ὅπως καρποφορεῖ καὶ μεταξύ σας ἀπὸ τὴν ἡμέραν, ποὺ ἠκούσατε καὶ ἐλάβατε πλήρη γνῶσιν τῆς εὐαγγελικῆς διδασκαλίας, ποὺ μᾶς ἐχάρισεν ὁ Θεός, καὶ ἡ ὁποία εἶναι ἐξ ὁλοκλήρου ἀληθής.

Καὶ τὸ ὁποῖον Εὐαγγέλιον εἶναι πάντοτε παρὸν καὶ φωτεινὸν ἐνώπιόν σας, ὅπως καὶ εἰς ὅλον τὸν κόσμον. Καὶ συνεχῶς φέρει καρποὺς ἀρετῆς καὶ σωτηρίας εἰς τοὺς ἀνθρώπους, ἀπλώνεται καὶ διαδίδεται πρὸς ὅλας τὰς κατευθύνσεις, ὅπως καὶ μεταξύ σας ἀπὸ τὴν ἡμέραν, κατὰ τὴν ὁποίαν διὰ πρώτην φορὰν ἠκούσατε καὶ ἐγνωρίσατε καλὰ τὴν εὐαγγελικὴν διδασκαλίαν, ποὺ μᾶς ἐφανέρωσεν ὁ Θεὸς καὶ ἡ ὁποία εἶναι ἀπολύτως ἀληθινή.

ὅπως καὶ μάθατε ἀπὸ τὸν Ἐπαφρᾶ τὸν ἀγαπητό, δοῦλο τοῦ Θεοῦ ὅπως καὶ ἐμεῖς. Αὐτὸς εἶναι πιστὸς ὑπηρέτης τοῦ Χριστοῦ γιὰ σᾶς.

Ἔτσι δέ, ἐλεύθερον ἀπὸ κάθε πλάνην, σᾶς ἐκηρύχθη τὸ εὐαγγέλιον καὶ ἐμάθατε τοῦτο ἀπὸ τὸν Ἐπαφρᾶν, τὸν ἀγαπητὸν σύνδουλόν μας, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀληθὴς καὶ ἀφωσιωμένος τοῦ Χριστοῦ ὑπηρέτης διὰ τὴν ἰδικήν σας ὠφέλειαν καὶ σωτηρίαν.

Ἔτσι ἀκριβῶς, καθαρὸν καὶ ἀνόθευτον, ἐπήρατε καὶ ἐμάθατε τὸ Εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ ἀπὸ τὸν Ἐπαφρᾶν, τὸν ἀγαπητὸν σύνδουλόν μας, ὁ ὁποῖος εἶναι πιστὸς καὶ ἀφωσιωμένος ὑπηρέτης καὶ ἐργάτης τοῦ Χριστοῦ διὰ τὴν ἰδικήν σας σωτηρίαν καὶ πρόοδον.

Αὐτὸς καὶ μᾶς πληροφόρησε γιὰ τὴν πνευματικὴ ἀγάπη σας.

Αὐτὸς καὶ μᾶς ἐφανέρωσε τὴν ἀγάπην σας, ποὺ ὡς καρπὸν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἔχετε δι’ ἠμᾶς.

Αὐτὸς δὲ καὶ ἐγνωστοποίησεν εἰς ἡμᾶς τὴν ἀγάπην σας, τὴν ὁποίαν τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον ἐκαλλιέργησε καὶ ἀνέπτυξεν εἰς τὰς ψυχάς σας.

Γι’ αὐτὸ καὶ ἐμεῖς ἀπὸ τὴν ἡμέρα ποὺ λάβαμε πληροφορίες, δὲν παύουμε νὰ προσευχώμεθα γιὰ σᾶς, καὶ νὰ ζητοῦμε ν’ ἀποκτήσετε πλήρως τὴ γνῶσι τοῦ θελήματός του μὲ τὴν ἀπόκτησι ὅλης τῆς πνευματικῆς σοφίας καὶ συνέσεως,

Ἐπειδὴ δὲ ἐλάβαμεν τὰς εἰδήσεις αὐτάς, δι’ αὐτὸ καὶ ἡμεῖς ἀπὸ τὴν ἡμέραν ἐκείνην, ποὺ τὰς ἠκούσαμεν, δὲν παύομεν νὰ προσευχώμεθα διὰ σᾶς καὶ νὰ ζητῶμεν ἀπὸ τὸν Θεόν νὰ σᾶς δώσῃ πλήρη καὶ τελείαν γνῶσιν τοῦ θελήματός του μὲ κάθε πνευματικὴν σοφίαν καὶ σύνεσιν.

Διὰ τοῦτο καὶ ἡμεῖς ἀπὸ ἐκείνην τὴν ἡμέραν, ποὺ ἠκούσαμεν αὐτὰς τὰς πληροφορίας, δὲν παύομεν νὰ προσευχώμεθα διὰ σᾶς εἰς τὸν Θεὸν καὶ νὰ ζητοῦμεν νὰ ἐμπλησθῆτε καὶ νὰ ἐμποτισθῆτε ἀκόμη περισσότερον ἀπὸ τὴν πλήρη καὶ τελείαν γνῶσιν τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ μὲ κάθε πνευματικὴν σοφίαν καὶ σύνεσιν,

γιὰ νὰ ζήσετε ἀξίως τοῦ Κυρίου (κατὰ τρόπον ἄξιον ἐνώπιον τοῦ Κυρίου) σὲ κάθε ἀρεστὸ σ’ αὐτόν, σὲ κάθε καλὸ ἔργο καρποφορώντας, καὶ προοδεύοντας στὴ γνῶσι τοῦ Θεοῦ.

Ἔτσι δὲ νὰ φωτισθῆτε καὶ νὰ ὁδηγηθῆτε διὰ νὰ πολιτευθῆτε, καθὼς πρέπει καὶ ἀξίζει εἰς τὸν Κύριον, ὥστε νὰ ἀρέσκετε εἰς κάθε τι εἰς αὐτὸν μὲ τὸ νὰ παράγουν αἱ ψυχαί σας ὡς πνευματικὸν καρπὸν κάθε καλὸν ἔργον καὶ νὰ προάγεσθε εἰς τὴν ἐπίγνωσιν του Θεοῦ.

ὥστε νὰ ζήσετε καὶ νὰ πορευθῆτε καθὼς πρέπει καὶ ἀξίζει εἰς τὸν Κύριον, εἰς κάθε τι ποὺ εἶναι εὐάρεστον εἰς αὐτόν, καρποφοροῦντες πλουσίως κάθε καλὸν ἔργον καὶ προοδεύοντες συνεχῶς εἰς τὴν καθαρὰν καὶ τελείαν γνῶσιν τοῦ Θεοῦ,

Νὰ δυναμώνετε μὲ κάθε δύναμι ἀπὸ τὴν ἔνδοξη δύναμί του, γιὰ νὰ ἔχετε κάθε ὑπομονὴ καὶ καρτερία,

Ἐνισχυόμενοι δὲ μὲ πᾶσαν δύναμιν, ποὺ θὰ σᾶς τὴν παρέχῃ ἡ κραταιὰ καὶ ἔνδοξος μεγαλειότης του, νὰ δεικνύετε κάθε ὑπομονὴν εἰς τοὺς διωγμοὺς καὶ κάθε μεγαλοκαρδίαν εἰς τὰς ἀδικίας καὶ τοὺς πειρασμούς,

ἐνδυναμούμενοι μὲ κάθε δύναμιν κατὰ τὴν ἔνδοξον αὐτοῦ ἰσχὺν καὶ κραταιότητα, προοδεύοντες συνεχῶς εἰς κάθε ὑπομονὴν κατὰ τοὺς διωγμοὺς καὶ τὰς θλίψεις, εἰς κάθε μεγαλοκαρδίαν ἀπέναντι ἐκείνων, ποὺ σᾶς ἀδικοῦν.

καὶ μὲ χαρὰ νὰ εὐχαριστῆτε τὸ Θεὸ καὶ Πατέρα, ποὺ μᾶς ἀξίωσε νὰ ἔχωμε μερίδιο στὴν κληρονομία τῶν ἁγίων στὸ βασίλειο τοῦ φωτός.

ὥστε μὲ χαρὰν νὰ εὐχαριστῆτε τὸν Θεόν καὶ Πατέρα, ὁ ὁποῖος μᾶς ἔκαμεν ἱκανοὺς καὶ μᾶς ἠξίωσε νὰ λάβωμεν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ φωτὸς τὸ μερίδιον, ποὺ σὰν λαχεῖον ἐκληρώθη καὶ ἐδόθη δωρεὰν εἰς τοὺς Χριστιανούς.

Μετὰ χαρᾶς δὲ πάντοτε νὰ εὐχαριστῆτε καὶ νὰ δοξάζετε τὸν Θεὸν καὶ Πατέρα, ὁ ὁποῖος μᾶς ἠξίωσε καὶ μὲ τὴν χάριν του μᾶς ἔδωσε τὴν ἱκανότητα, νὰ λάβωμεν μέρος καὶ νὰ γίνωμεν μέτοχοι τῆς κληρονομίας, τὴν ὁποίαν θὰ ἔχουν οἱ ἅγιοι, (δηλαδὴ τῆς μακαρίας καὶ φωτεινῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ).

Αὐτὸς μᾶς λύτρωσε ἀπὸ τὴν ἐξουσία τοῦ σκότους καὶ μᾶς μετέφερε στὴ βασιλεία τοῦ ἀγαπημένου Υἱοῦ του,

Ναί· νὰ εὐχαριστῆτε τὸν Θεόν, ποὺ μᾶς ἐγλύτωσεν ἀπὸ τὴν ἐξουσίαν τοῦ σκότους καὶ μᾶς μετέφερεν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ ἀγαπημένου του Υἱοῦ.

Αὐτὸς εἶναι ἐκεῖνος, ποὺ μᾶς ἐλύτρωσεν ἀπὸ τὴν ἐξουσίαν τῶν σκοτεινῶν δαιμόνων καὶ μᾶς κατέταξε εἰς τὴν Βασιλείαν τοῦ Υἱοῦ τῆς ἀγάπης του.

διὰ τοῦ ὁποίου ἔχουμε τὴν ἀπολύτρωσι, τὴν ἄφεσι τῶν ἁμαρτιῶν.

Διὰ τῆς σχέσεώς μας δὲ μὲ τὸν Υἱὸν τοῦτον ἔχομεν κτῆμα μας τὴν ἀπελευθέρωσιν, τὴν συγχώρησιν τῶν ἁμαρτιῶν μας.

Διὰ τοῦ Υἱοῦ του δέ, τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἐπήραμε καὶ ἔχομεν τὴν ἀπολύτρωσιν, τὴν συγχώρησιν καὶ ἐξάλειψιν τῶν ἁμαρτιῶν μας.

Αὐτὸς (λόγῳ τῆς σαρκώσεως) εἶναι ὁρατὴ μορφὴ τοῦ ἀοράτου Θεοῦ. Ἔχει γεννηθῆ πρὶν ἀπὸ κάθε δημιούργημα,

Αὐτὸς ὁ Υἱὸς εἶναι εἰκὼν τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος δὲν βλέπεται μὲ τοὺς σωματικοὺς ὀφθαλμούς. Εἶναι ἀκόμη πρωτότοκος, ποὺ δὲν ἐκτίσθη, ἀλλ’ ἐγεννήθη ἀπὸ αὐτὴν τὴν οὐσίαν τοῦ Πατρὸς προτοῦ να δημιουργηθοῦν ὅλα τὰ κτίσματα.

Αὐτός, ὁ Υἱός, εἶναι ἀπαράλλακτη εἰκὼν τοῦ Θεοῦ τοῦ ἀοράτου, πρωτότοκος, ποὺ δὲν ἐκτίσθη, ἀλλ’ ἐγεννήθη προαιωνίως ἀπὸ τὴν αὐτὴν οὐσίαν τοῦ Πατρός, Θεοῦ τέλειος, πρὶν ἀκόμη δημιουργηθῇ κανένα ἀπολύτως ἀπὸ ὅλα τὰ κτίσματα.

ἀφοῦ δι’ αὐτοῦ δημιουργήθηκαν τὰ πάντα, ὅσα εἶναι στοὺς οὐρανοὺς καὶ ὅσα εἶναι στὴ γῆ, τὰ ὁρατὰ καὶ τὰ ἀόρατα, εἴτε θρόνοι εἴτε κυριότητες εἴτε ἀρχὲς εἴτε ἐξουσίες. Τὰ πάντα δι’ αὐτοῦ καὶ γι’ αὐτὸν (γιὰ τὴ δόξα του) ἔχουν δημιουργηθῆ.

Ναί· ἐγεννήθη προτοῦ νὰ δημιουργηθῇ ὁ κόσμος. Διότι διὰ αὐτοῦ ἐκτίσθησαν ὅλα, ὅσα δηλαδὴ ὑπάρχουν εἰς τοὺς οὐρανοὺς καὶ ὅσα εἶναι ἐπὶ τῆς γῆς· ἐκεῖνα, ποὺ βλέπονται μὲ τὰ μάτια τοῦ σώματος, καὶ ἐκεῖνα, ποὺ δὲν βλέπονται καὶ εἶναι ἀόρατα· εἴτε τὰ ἀόρατα αὐτὰ εἶναι οἱ θρόνοι, εἴτε εἶναι αἱ κυριότητες, εἴτε εἶναι αἱ ἀρχαί, εἴτε εἶναι αἱ ἐξουσίαι, ὅλα ἐν γένει τὰ οὐράνια τάγματα τῶν ἀγγέλων δι’ αὐτοῦ καὶ δι’ αὐτὸν ἔχουν κτισθῇ· ἀπὸ αὐτὸν ἔλαβαν τὴν ὕπαρξιν καὶ δι’ αὐτοῦ θὰ τελειοποιηθοῦν.

Διότι δι’ αὐτοῦ ἐκτίσθησαν τὰ πάντα, ὅλα ὅσα ὑπάρχουν εἰς τοὺς οὐρανοὺς καὶ εἰς τὴν γῆν, τὰ ὁρατὰ καὶ τὰ ἀόρατα· εἴτε τὰ ἀόρατα αὐτὰ εἶναι οἱ Θρόνοι εἴτε εἶναι αἱ Κυριότητες εἴτε εἶναι αἱ Ἐξουσίαι, ὅλα ἐν γένει τὰ τάγματα τῶν ἀγγέλων δι’ αὐτοῦ καὶ εἰς δόξαν αὐτοῦ ἔχουν κτισθῇ.

Ἀντιθέτως αὐτὸς (δὲν ἔχει δημιουργηθῆ, ἀλλ’) εἶναι πρὶν ἀπὸ τὰ πάντα. Καὶ τὰ πάντα δι’ αὐτοῦ συντηροῦνται στὴν ὕπαρξι.

Καὶ αὐτὸς ὑπάρχει προτήτερα ἀπὸ ὅλα, καὶ ὅλα ἀπὸ αὐτὸν συγκροτοῦνται καὶ διατηροῦνται εἰς τὴν ὕπαρξιν καὶ κυβερνῶνται.

Καὶ αὐτὸς ἄναρχος καὶ προαιώνιος ὑπάρχει πρὶν ἀπὸ ὅλα, καὶ τὰ πάντα συγκρατοῦνται εἰς τὴν ὕπαρξιν καὶ κυβερνῶνται ἀπὸ αὐτόν.

Αὐτὸς ἐπίσης εἶναι ἡ Κεφαλὴ τοῦ σώματος, τῆς Ἐκκλησίας. Αὐτὸς εἶναι ἀρχή, πρωτοαναστημένος ἀπὸ τοὺς νεκρούς (μὲ ἔνδοξη ἀνάστασι, στὴν ὁποία δὲν ἀκολουθεῖ πλἐον θάνατος), γιὰ νὰ εἶναι αὐτὸς σὲ ὅλα πρῶτος.

Καὶ αὐτός, ἀπὸ τὸν ὁποῖον τὰ πάντα συγκρατούνται, εἶναι ἡ κεφαλὴ τοῦ σώματος, δηλαδὴ τῆς Ἐκκλησίας· ὁ ὁποῖος εἶναι ἡ ἀρχὴ τῆς Ἐκκλησίας καὶ ὁ ἱδρυτὴς αὐτῆς, ὁ πρῶτος ποὺ ἀνέστη ἐκ τῶν νεκρῶν, διὰ νὰ γίνῃ αὐτὸς καὶ κατὰ τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν του πρωτεύων εἰς ὅλα· πρῶτος δηλαδὴ καὶ ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ καὶ ἐν τῇ ἀναστάσει.

Καὶ αὐτὸς εἶναι ἡ κεφαλὴ καὶ ὁ ἀρχηγὸς τοῦ σώματος, δηλαδὴ τῆς Ἐκκλησίας· ἡ ἀρχὴ καὶ ἡ ζωοποιὸς δύναμις τῆς Ἐκκλησίας, ὁ πρῶτος ποὺ ἀνεστήθη ἐκ τῶν νεκρῶν, διὰ νὰ γίνῃ αὐτὸς καὶ ὡς ἄνθρωπος πρῶτος εἰς ὅλα.

Διότι σ’ αὐτὸν εὐαρεστήθηκε νὰ κατοικήσῃ ὅλη ἡ θεότης, ὁ ὅλος Θεός,

Τοῦ πρέπει δὲ νὰ πρωτεύῃ εἰς ὅλα, διότι μέσα εἰς αὐτὸν εὐηρεστήθη νὰ κατοικήσῃ σὰν εἰς ναὸν ὁλόκληρος ἡ θεία φύσις.

Διότι εἰς αὐτὸν ἔχει εὐαρεστηθῆ καὶ εὐχαριστηθῆ νὰ κατοικήσῃ ὁλόκληρος ἡ θεότης.

καὶ δι’ αὐτοῦ νὰ συμφιλιώσῃ μὲ τὸν ἑαυτό του ὅλους τοὺς ἀνθρώπους, δι’ αὐτοῦ δηλαδὴ καὶ τοὺς ζωντανοὺς πάνω στὴ γῆ καὶ τὰ πνεύματα τῶν νεκρῶν στοὺς οὐρανούς, ἀφοῦ ἔφερε εἰρήνη μὲ τὸ αἷμα τοῦ σταυροῦ του.

Καὶ δι’ αὐτοῦ ὁ Θεὸς εὐηρεστήθη νὰ συνδιαλλάξῃ καὶ νὰ συμφιλίωσῃ ὅλα πρὸς τὸν ἑαυτόν του. Καὶ εἰρήνευσε μὲ τὸ αἷμα καὶ τὴν θυσίαν τοῦ σταυρικοῦ του θανάτου εἴτε τοὺς ἐπὶ γῆς ἀνθρώπους μὲ τὸν Θεὸν καὶ μεταξύ τους, εἴτε τοὺς ἐν οὐρανοῖς ἀγγέλους, τοὺς ὁποίους ἐσυμφιλίωσε μὲ ὅλους μας.

Καὶ διὰ μέσου αὐτοῦ εὐηρεστήθη καὶ ἠθέλησεν ὁ Θεὸς νὰ συμφιλιώσῃ τὰ πάντα πρὸς τὸν ἑαυτόν του. Εἰρήνευσε δὲ καὶ συνεφιλίωσε μὲ τὸ αἷμα τῆς σταυρικῆς του θυσίας τόσον τοὺς ἀνθρώπους τῆς γῆς μεταξύ τους καὶ μὲ τὸν Θεόν, ὅσον καὶ τοὺς ἐν οὐρανοῖς ἀγγέλους μὲ ὅλους ἡμᾶς τοὺς ἀνθρώπους.

Καὶ σεῖς ἄλλοτε ἤσασταν ἀποξενωμένοι ἀπὸ τὸ Θεὸ καὶ ἐχθροί του κατὰ τὸ φρόνημα (ὡς ἄπιστοι στὸ Θεὸ καὶ λάτρες ψευδῶν θεῶν) μαζὶ μὲ τὰ κακὰ ἔργα.

Εἰρήνευσε δὲ καὶ σᾶς, ποὺ ἄλλοτε ἦσθε ἀποξενωμένοι ἀπὸ τὸν Θεόν καὶ ἐχθροὶ αὐτοῦ μὲ τὴν προαίρεσίν σας καὶ τὸ ἐσωτερικόν σας καὶ μὲ τὰ ἔργα τὰ πονηρά, ποὺ ἐκάνατε.

Καὶ σᾶς, οἱ ὁποῖοι ἄλλοτε ἤσασθε ἀποξενωμένοι ἀπὸ τὸν Θεὸν καὶ ἐχθροὶ αὐτοῦ, κατὰ τὸν ἐσωτερικόν σας ἄνθρωπον, μὲ τὰ πονηρὰ του ἔργα,

Ἀλλὰ τώρα μὲ τὸ σάρκινο σῶμα του κατόπιν τοῦ θανάτου σᾶς συμφιλίωσε, γιὰ νὰ σᾶς παρουσιάσῃ ἐνώπιόν του ἁγίους, καὶ χωρὶς ψεγάδι καὶ χωρὶς κατηγορία,

Τώρα δὲ σᾶς ἐσυμφιλίωσε διὰ τοῦ σώματος, ποὺ ἦτο σὰρξ ἀνθρωπίνη ἰδική του. Σᾶς ἐσυμφιλίωσε μὲ τὸν θάνατόν του, διὰ νὰ σᾶς παραστήσῃ ἐνώπιόν του ἁγίους καὶ ἀμέμπτους καὶ ἀπηλλαγμένους ἀπὸ κάθε κατηγορίαν.

τώρα σᾶς συνεφιλίωσε διὰ τοῦ σώματός του, τῆς ἰδικῆς του σαρκός, μὲ τὸν σταυρικόν του θάνατον, διὰ νὰ σᾶς καταστήσῃ καὶ σᾶς παραστήσῃ ἐνώπιον του ἁγίους καὶ ἀμέμπτους καὶ χωρὶς καμμίαν κατηγορίαν.

ἐὰν βεβαίως μένετε σταθεροὶ στὴν πίστι, θεμελιωμένοι καὶ ἀκλόνητοι καὶ ἀμετακίνητοι ἀπὸ τὴν πεποίθησι στὸ εὐαγγέλιο, ποὺ ἀκούσατε, ποὺ ἔχει κηρυχθῆ σ’ ὅλη τὴν οἰκουμένη κάτω ἀπὸ τὸν οὐρανό, ποὺ ἐγὼ ὁ Παῦλος ἔγινα διάκονός του.

Ἀσφαλῶς δὲ θὰ σᾶς παραστήσῃ ἁγίους καὶ ἀμέμπτους, ἐὰν βεβαίως καὶ σεῖς ἑξακολουθῆτε νὰ ἐμμένετε θεμελιωμένοι εἰς τὴν πίστιν καὶ στερεοί, χωρὶς να μετακινῆσθε καὶ ἀπομακρύνεστε ἀπὸ τὴν ἐλπίδα, ποὺ μᾶς ὑπόσχεται τὸ εὐαγγέλιον, τὸ ὁποῖον ἠκούσατε καὶ τὸ ὁποῖον ἐκηρύχθη εἰς ὅλην τὴν κάτω ἀπὸ τὸν οὐρανὸν οἰκουμένην, καὶ τοῦ ὁποίου εὐαγγελίου ἔγινα ἐγὼ ὁ Παῦλος διάκονος.

Αὐτὰ τὰ σωτήρια καὶ ἀνεκτίμητα δῶρα σᾶς τὰ ἔδωσε ὡς ἰδικά σας πλέον, ἐὰν βέβαια καὶ σεῖς ἔχετε πάρει τὴν ἀπόφασιν νὰ μένετε σταθερὰ θεμελιωμένοι εἰς τὴν πίστιν, στερεοὶ καὶ ἀμετακίνητοι ἐπάνω εἰς τὴν ἐλπίδα, ποὺ μᾶς παρέχει τὸ Εὐαγγέλιον, τὸ ὁποῖον ἔχει κηρυχθῇ εἰς ὅλην τὴν οἰκουμένην τὴν κάτω ἀπὸ τὸν οὐρανὸν καὶ τοῦ ὁποίου Εὐαγγελίου ἐγώ, ὁ Παῦλος, ἔγινα διάκονος.

Χαίρω τώρα γιὰ ὅσα πάσχω γιὰ χάρι σας. Μὲ ὅσα δὲ πάσχω στὴ σάρκα μου συντελῶ νὰ συμπληρώνωνται ὅσα ὑπολείπονται μετὰ τὶς θλίψεις τοῦ Χριστοῦ νὰ ὑποφέρωμε καὶ ἐμεῖς χάριν τοῦ σώματός του, τὸ ὁποῖον εἶναι ἡ Ἐκκλησία.

Καὶ ἡ δρᾶσις μου ὡς Ἀποστόλου ἠμποδίσθη πρὸς τὸ παρόν, διότι εἶμαι φυλακισμένος. Ἀλλὰ τώρα παρὰ τὴν φυλάκισίν μου αὐτὴν χαίρω διὰ τὰ παθήματα, ποὺ ὑποφέρω διὰ τὴν σωτηρίαν σας. Καὶ μὲ τὰ παθήματά μου αὐτὰ ἀναπληρώνω τὰ ὑστερήματα τῶν θλίψεων τοῦ Χριστοῦ καὶ πάσχω ἑγὼ εἰς τὸ σῶμα μου τὰ ὅσα δὲν ἐπρόφθασε νὰ πάθῃ ὁ Χριστός. Καὶ τὰ ὑποφέρω ὑπὲρ τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ, τὸ ὁποῖον εἶναι ἡ Ἐκκλησία.

Τώρα δὲ φυλακισμένος καὶ δέσμιος χαίρω διὰ τὰ παθήματα, ποὺ ὑποφέρω πρὸς χάριν σας καὶ ἀναπληρώνω ὅσα δὲν ἐπρόφθασε νὰ πάθη διὰ σᾶς ὁ Χριστός, τὰ ἀναπληρώνω σὰν ἐργάτης τοῦ Εὐαγγελίου του, ποὺ ἐν μέσῳ κόπων καὶ κινδύνων καὶ θλίψεων, προσφέρω τὴν σωτηρίαν εἰς τοὺς συγχρόνους μου ἀνθρώπους. Καὶ ὑφίσταμαι αὐτὰ διὰ τὸ σῶμα τοῦ Χριστοῦ, τὸ ὁποῖον εἶναι ἡ Ἐκκλησία.

Αὐτῆς ἐγὼ ἔγινα ὑπηρέτης συμφώνως πρὸς τὸ ἔργο, ποὺ μοῦ ἀνέθεσε ὁ Θεὸς γιὰ χάρι σας, νὰ κηρύξω τὸ λόγο τοῦ Θεοῦ,

Τῆς Ἐκκλησίας δὲ αὐτῆς ἔγινα ἐγὼ διάκονος καὶ τὴν ὑπηρετῶ μὲ τὸ ὑψηλὸν ἀξίωμα τοῦ οἰκονόμου τοῦ Θεοῦ, τὸ ὁποῖον μου ἐδόθη πρὸς ὠφέλειάν σας. Μοῦ ἐδόθη τὸ ἀξίωμα αὐτό, διὰ νὰ κηρύξω πλήρως καὶ εἰς τὴν ἐντέλειαν τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ.

Αὐτῆς δὲ τῆς Ἐκκλησίας εἶμαι ἐγὼ διάκονος σύμφωνα μὲ τὴν πνευματικὴν διαχείρισιν καὶ ἐνέργειαν καὶ χάριν τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία μοῦ ἐδόθη, διὰ νὰ ἐξυπηρετήσω σᾶς καὶ νὰ κηρύξω ἀνόθευτον καὶ πλήρη τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ.

τὸ μυστήριο τὸ κρυμμένο ἀπὸ αἰῶνες καὶ ἀπὸ γενεές. Ἀλλὰ τώρα φανερώθηκε στοὺς ἁγίους (στοὺς πιστούς) του.

Καὶ ὅταν λέγω τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, ἐννοῶ τὸ εὐαγγέλιον, ποὺ διακηρύττει τὴν σωτήριον βουλὴν τοῦ Θεοῦ τοῦ νὰ σωθοῦν ὅλοι οἱ ἄνθρωποι διὰ τοῦ Χριστοῦ. Καὶ τὸ σωτήριον αὐτὸ σχέδιον τοῦ Θεοῦ ἦτο κρυμμένον ἀπ’ ἀρχῆς τοῦ χρόνου, καθ’ ὅλους τοὺς αἰῶνας καὶ τὰς γενεάς, ἐφανερώθη δὲ τώρα μὲ τὸ κήρυγμα εἰς τοὺς ἁγίους αὐτοῦ, τοὺς Χριστιανούς.

Δηλαδὴ νὰ κηρύξω τὴν βουλὴν καὶ ἀπόφασιν τοῦ Θεοῦ διὰ τὴν σωτηρίαν τῶν ἀνθρώπων, ἡ ὁποία βουλὴ καὶ ἀπόφασις ἦτο ἄγνωστος καὶ κρυμμένη ἀπὸ τὴν ἀρχὴν τοῦ χρόνου καὶ εἰς ὅλους τοὺς αἰῶνας καὶ ἀπὸ ὅλας τὰς γενεάς, καὶ ἡ ὁποία ἐφανερώθη τώρα μὲ τὸ κήρυγμα τοῦ Εὐαγγελίου εἰς τοὺς ἁγίους τοῦ Θεοῦ, εἰς τοὺς Χριστιανούς.

Σ’ αὐτοὺς θέλησε ὁ Θεὸς νὰ κάνῃ γνωστό, πόσο μεγάλος εἶναι ὁ ἔνδοξος πλοῦτος αὐτοῦ τοῦ μυστηρίου γιὰ τοὺς ἐθνικούς. Τὸ μυστήριο εἶναι ὁ Χριστὸς γιὰ σᾶς, ἡ ἐλπὶς νὰ κατακτήσετε τὴ δόξα.

Εἰς αὐτοὺς ἠθέλησεν ὁ Θεὸς νὰ γνωστοποιήση, πόσον μεγάλος εἶναι ὁ ἔνδοξος πλοῦτος τῶν χαρίτων καὶ δωρεῶν τοῦ Θεοῦ, ποὺ φανερώνεται καὶ ἐκχύνεται διὰ τοῦ μυστηρίου αὐτοῦ τῆς σωτηρίας. Καὶ τοῦ μυστηρίου αὐτοῦ ἡ δόξα φαίνεται πολὺ περισσότερον ἐν τῇ σωτηρίᾳ τῶν ἐθνικῶν. Μᾶς ἀπεκαλύφθη δηλαδὴ τώρα ἡ ἄγνωστος πρότερον ἀλήθεια, ὅτι ὁ Χριστός, τὸν ὁποῖον οἱ Ἰουδαῖοι ἐφαντάζοντο ὡς ἀποκλειστικῶς ἰδικόν των, εἶναι μεταξύ σας καὶ ἰδικός σας σωτὴρ καὶ λυτρωτής, διὰ τοῦ ὁποίου ἐλπίζομεν νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν αἰωνίαν δόξαν.

Εἰς αὐτοὺς ἠθέλησεν ὁ Θεὸς νὰ γνωστοποιήσῃ ποῖος εἶναι ὁ ἀφάνταστος πλοῦτος τῆς δόξης τοῦ μυστηρίου τῆς σωτηρίας τῶν ἀνθρώπων, ὅπως μάλιστα φαίνεται εἰς τὴν σωτηρίαν τῶν ἐθνικῶν. Αὐτὸς δὲ ὁ προηγουμένως ἄγνωστος καὶ ἄπειρος θησαυρὸς εἶναι ὁ σαρκωθεὶς καὶ σταυρωθεὶς Χριστός, ὁ ὁποῖος σὰν ἰδικός σας Σωτὴρ ὑπάρχει μεταξύ σας καὶ διὰ τοῦ ὁποίου ἐλπίζομεν ὅλοι νὰ ἀποκτήσωμεν τὴν αἰωνίαν δόξαν.

Αὐτὸν ἐμεῖς κηρύττουμε, διαφωτίζοντας κάθε ἄνθρωπο καὶ διδάσκοντας κάθε ἄνθρωπο μὲ κάθε σοφία, γιὰ νὰ παρουσιάσωμε κάθε ἄνθρωπο τέλειο ὅπως θέλει ὁ Ἰησοῦς Χριστός [Σημ.: Ἤ, τέλειο διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ].

Τὸν Χριστὸν δὲ αὐτὸν κηρύττομεν ἡμεῖς οἱ Ἀπόστολοι συμβουλεύοντες κάθε ἄνθρωπον καὶ διδάσκοντες κάθε ἄνθρωπον μὲ πᾶσαν σοφίαν καὶ σύνεσιν, διὰ νὰ παρουσιάσωμεν κάθε ἄνθρωπον τέλειον, ὅπως τὸν κάνει ἡ μετὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἕνωσις.

Αὐτὸν δὲ τὸν Χριστὸν κηρύττομεν ἡμεῖς οἱ Ἀπόστολοι, συμβουλεύοντες κάθε ἄνθρωπον καὶ διδάσκοντες πάντα ἄνθρωπον, μὲ κάθε σοφίαν καὶ σύνεσιν, διὰ νὰ τὸν καταστήσωμεν καὶ παραστήσωμεν τέλειον διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Γι’ αὐτὸ καὶ κοπιάζω ἀγωνιζόμενος μὲ τὴν ἐνέργειά του, ἡ ὁποία ἐνεργεῖ δι’ ἐμοῦ ἀποτελεσματικά.

Πρὸς τὸν σκοπὸν δὲ αὐτὸν κοπιάζω καὶ ὑποβάλλομαι εἰς ἀγῶνας καὶ θυσίας σύμφωνα μὲ τὴν ἐνέργειαν, ποὺ μὲ δύναμιν καὶ ἀποτελεσματικότητα ἐνεργεῖ δι’ ἐμοῦ ὁ Χριστός.

Πρὸς τοῦτο δὲ καὶ κοπιάζω ἀγωνιζόμενος, σύμφωνα μὲ τὴν χάριν καὶ τὴν δραστηριότητα, ἡ ὁποία ἐνεργεῖται ἐντὸς ἐμοῦ καὶ δι’ ἐμοῦ μὲ τὴν δύναμιν τοῦ Χριστοῦ.

Θέλω δὲ νὰ ξέρετε πόσο μεγάλον ἀγῶνα ἔχω γιὰ σᾶς καὶ γιὰ τοὺς πιστοὺς στὴ Λαοδίκεια καὶ γιὰ ὅσους δὲν μὲ ἔχουν δεῖ σωματικῶς,

Σᾶς εἶπα κοπιάζω καὶ ἀγωνίζομαι. Διότι θέλω νὰ γνωρίζετε, πόσον μεγάλον ἀγῶνα, ποίας προσευχὰς καὶ ποίας φροντίδας ἔχω διὰ σᾶς καὶ δι’ ἐκείνους, ποὺ μενοῦν εἲς τὴν Λαοδίκειαν καὶ δι’ ὅσους δὲν ἔχουν ἴδει τὸ πρόσωπόν μου καὶ δὲν μὲ ἐγνώρισαν σωματικῶς,

Διότι θέλω νὰ μάθετε καὶ σεῖς πόσον μεγάλον ἀγῶνα ἔχω διὰ σᾶς καὶ διὰ τοὺς Χριστιανοὺς τῆς Λαοδικείας καὶ δι’ ὅσους δὲν ἔχουν ἴδει τὸ πρόσωπόν μου καὶ δὲν μὲ ἐγνώρισαν σωματικῶς,

γιὰ νὰ στηριχθοῦν οἱ ψυχές τους, ἀφοῦ διδαχθοῦν ἀπὸ ἀγάπη καὶ σ’ ὅλο τὸν πλοῦτο τοῦ περιεχομένου τῆς σοφίας γιὰ βαθύτερη γνῶσι τοῦ μυστηρίου τοῦ Θεοῦ καὶ πατρὸς καὶ τοῦ Χριστοῦ,

διὰ νὰ ἐνισχυθοῦν αἱ καρδίαι των, ποὺ κλονίζονται τώρα ἀπὸ τοὺς ψευδοδιδασκάλους. Καὶ ἢ ἐνίσχυσις αὐτὴ θὰ συντελεσθῇ μὲ τὴν ἕνωσιν τῶν Χριστιανῶν τούτων διὰ τῆς ἀγάπης, ὥστε ἐνωμένοι ὅλοι εἰς ἕνα σῶμα νὰ μὴ κλονίζωνται ἀπὸ τὰς ψευδοδιδασκαλίας. Καὶ ἔτσι νὰ πληροφορηθοῦν πλούσια διὰ τῆς ἐσωτερικῆς βεβαιότητος, τὴν ὁποίαν δίδει ἡ σύνεσις καὶ βαθεῖα γνῶσις τῆς ἀληθείας, ὥστε διὰ τῆς συνέσεως ταύτης νὰ γνωρίσουν τελείως τὸ μυστήριον τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς καὶ τοῦ Χριστοῦ.

διὰ νὰ παρηγορηθοῦν καὶ ἐνισχυθοῦν αἱ καρδίαι των καὶ μείνουν ἀπρόσβλητοι καὶ ἀκλόνητοι ἀπὸ ψευδοδιδασκαλίας καὶ ἀμφιβολίας. Καὶ αὐτὸ θὰ ἐπιτευχθῇ, ἐὰν βέβαια καὶ οἱ ἴδιοι καλλιεργήσουν τὴν ἀγάπην μεταξύ των καὶ ἁρμονικῶς συνδεθοῦν δι’ αὐτῆς καὶ πληροφορηθοῦν ἔτσι μὲ σοφίαν καὶ σύνεσιν ὅλον τὸν πλοῦτον τῆς ἀληθείας, ποὺ ἀναφέρεται εἰς τὴν σωτηρίαν των, καὶ γνωρίσουν εἰς βάθος τὸ μυστήριον τοῦ Θεοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Χριστοῦ.

στὸν ὁποῖο εἶναι κρυμμένοι ὅλοι οἱ θησαυροὶ τῆς σοφίας καὶ τῆς γνώσεως.

Νὰ γνωρίσουν δηλαδὴ τὸ ἄγνωστον προτήτερα καὶ φανερωθὲν τώρα μέσον τῆς σωτηρίας τοῦ ἀνθρώπου διὰ τοῦ Χριστοῦ, εἰς τὸν ὁποῖον ὑπάρχουν ὅλοι οἱ θησαυροὶ τῆς σωτηριώδους σοφίας καὶ τῆς γνώσεως κρυμμένοι, καὶ μόνος αὐτὸς φανερώνει τούτους εἰς τοὺς ἐπιδεκτικοὺς καὶ ἀξίους.

Νὰ γνωρίσουν, ὅτι εἰς τὸν Χριστὸν ὑπάρχουν ὅλοι οἱ θυσαυροὶ τῆς σοφίας καὶ τῆς γνώσεως, οἱ ὁποῖοι ἦσαν προηγουμένως ἄγνωστοι καὶ ἀπόκρυφοι, καὶ ἐφανερώθησαν τώρα ἀπὸ τὸν Χριστὸν εἰς τοὺς πιστούς.

Λέγω δὲ τοῦτο, γιὰ νὰ μὴ σᾶς ἐξαπατᾶ κανεὶς μὲ ἀληθοφανῆ λόγια.

Λέγω δὲ τοῦτο διὰ νὰ μὴ σᾶς ἐξαπατᾷ κανεὶς μὲ λόγους, ποὺ φαίνονται πιθανοί, καὶ μὲ τοὺς ὁποίους ζητεῖ νὰ σᾶς πείσῃ, ὅτι καὶ μακρὰν τοῦ Χριστοῦ ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ εὕρῃ σοφίαν.

Αὐτὸ δὲ σᾶς τὸ λέγω, διὰ νὰ μὴ σᾶς παραπλανᾷ κανεὶς εἰς παραλογισμοὺς καὶ ἀστηρίκτους εἰκασίας, ποὺ βασίζονται εἰς ἀναποδείκτους πιθανολογίας, καὶ σᾶς ἀπομακρύνει ἔτσι ἀπὸ τὸν Χριστόν.

Διότι, ἂν καὶ σωματικῶς εἶμαι ἀπών, ὅμως πνευματικῶς εἶμαι μαζί σας, καὶ χαίρω, διότι βλέπω τὴ σταθερότητα καὶ τὴ στερεότητά σας στὴν πίστι σας στὸ Χριστό.

Ἀλλ’ ὅμως σᾶς ξεύρω καλὰ καὶ ἔχω πεποίθησιν, ὅτι δὲν θὰ ἐξαπατηθῆτε. Διότι ἂν καὶ ἀπουσιάζω σωματικῶς, ἀλλὰ μὲ τὸ πνεῦμά μου εἶμαι μαζί σας καὶ χαίρω, ποὺ βλέπω τὴν εὐταξίαν σας καὶ τὴν σταθερότητα τῆς εἰς Χριστὸν πίστεώς σας.

Ἔχω ὅμως πεποίθησιν εἰς σᾶς, ὅτι θὰ μείνετε ἀκλόνητοι εἰς τὴν ἀλήθειαν. Διότι, ἂν καὶ ἀπουσιάζω σωματικῶς, εἶμαι ἐν τούτοις διὰ τοῦ πνεύματός μου παρὼν μαζῆ σας καὶ χαίρω, διότι βλέπω τὴν τάξιν, ποὺ ἔχετε καὶ τὴν σταθερότητα τῆς πίστεως σας εἰς τὸν Χριστόν.

Ὅπως λοιπὸν παραλάβατε τὸν Ἰησοῦ Χριστὸ τὸν Κύριο, ἔτσι νὰ ζῆτε ἑνωμένοι μ’ αὐτόν.

Ὅπως λοιπὸν παρελάβετε ἀπὸ τὸν Ἐπαφρᾶν καὶ ἐδιδάχθητε ἀπὸ αὐτόν, ὅτι ὁ ἀληθὴς Χριστὸς εἶναι ὁ Ἰησοῦς ὁ Κύριος, ἀκριβῶς ἔτσι ἑξακολουθεῖτε νὰ πολιτεύεσθε.

Ὅπως λοιπὸν ἐδιδάχθητε ἀπὸ τὸν Ἐπαφρᾶν καὶ παρελάβατε τὸν Ἰησοῦν Χριστόν, τὸν Κύριον, ἔτσι σύμφωνα μὲ αὐτὰ νὰ προχωρῆτε καὶ συμπεριφέρεσθε.

Νὰ εἶσθε ριζωμένοι σ’ αὐτὸν καὶ νὰ οἰκοδομῆτε τὴ ζωή σας πάνω σ’ αὐτόν. Καὶ νὰ στερεώνεσθε ὅλο καὶ περισσότερο στὴν πίστι, ὅπως τὴ διδαχθήκατε, ξεχειλίζοντας γι’ αὐτὴ σὲ εὐχαριστία πρὸς τὸ Θεό.

Ἑξακολουθεῖτε νὰ μένετε ριζωμένοι στερεὰ καὶ νὰ οἰκοδομῆσθε ἐπὶ τοῦ Χριστοῦ καὶ νὰ ἀποκτᾶτε μεγαλυτέραν βεβαιότητα περὶ τῆς πίστεως, καθὼς ἀκριβῶς ἐδιδάχθητε, προοδεύοντες περισσότερον εἰς τὴν πίστιν καὶ εὐχαριστοῦντες τὸν Θεόν, διότι σᾶς ἐχάρισε τὸν φωτισμόν της.

Ἐξακολουθεῖτε νὰ μένετε βαθειὰ ριζωμένοι καὶ νὰ οἰκοδομῆσθε ἐπάνω εἰς τὸν Χριστὸν καὶ νὰ προχωρῆτε συνεχῶς μὲ ἀδίστακτον βεβαιότητα διὰ τὴν πίστιν σας, ὅπως ἔχετε διδαχθῇ, προοδεύοντες ὁλονὲν καὶ περισσότερον εἰς αὐτὴν καὶ εὐχαριστοῦντες συγχρόνως τὸν Θεόν, ποὺ σᾶς ἔδωσε αὐτὴν τὴν πίστιν.

Προσέχετε μήπως σᾶς ἐξαπατήσῃ καὶ σᾶς παρασύρῃ κανεὶς μὲ τὴν ψευδοφιλοσοφία καὶ καθαρὴ ἀπάτη, σύμφωνα μὲ τὴν παράδοσι τῶν ἀνθρώπων, σύμφωνα μὲ τὰ πτωχὰ στοιχεῖα τοῦ πλανωμένου κόσμου, καὶ ὄχι σύμφωνα μὲ τὸ Χριστό.

Προσέχετε μήπως σᾶς ἐξαπατήσῃ κανεὶς μὲ τὴν ψευδοφιλοσοφίαν καὶ τὴν ἀδειανὴν ἀπὸ ὠφέλιμον περιεχόμενον ἀπάτην, ποὺ στηρίζεται ὄχι εἰς θείαν ἀποκάλυψιν, ἀλλ’ εἰς τὴν παράδοσιν τῶν ἀνθρώπων καὶ εἶναι φτιασμένη σύμφωνα μὲ τὴν στοιχειώδη καὶ παιδαριώδη θρησκευτικὴν διδασκαλίαν τοῦ πλανωμένου κόσμου καὶ ὄχι σύμφωνα πρὸς τὴν διδασκαλίαν τοῦ Χριστοῦ.

Προσέχετε, μήπως σᾶς ἐξαπατήσῃ κανεὶς καὶ λεηλατήσῃ τὸν θησαυρὸν τῆς πίστεώς σας μὲ τὴν ψευδῆ φιλοσοφίαν καὶ τὴν κούφιαν ἀπάτην, ἡ ὁποία βασίζεται εἰς τὴν ψευδῆ καὶ ἀκατάστατον παράδοσιν τῶν ἀνθρώπων, κατὰ τὴν παιδαριώδη καὶ μωρὰν ἀντίληψιν περὶ τῶν στοιχείων τοῦ κόσμου, καὶ ὄχι σύμφωνα μὲ τὴν διδασκαλίαν τοῦ Χριστοῦ.

Διότι μέσα σ’ αὐτὸν κατοικεῖ ὅλος ὁ πλοῦτος τῆς θεότητος οὐσιωδῶς,

Μείνατε στερεοὶ εἰς τὴν διδασκαλίαν τοῦ Χριστοῦ, διότι ἐν αὐτῷ κατοικεῖ ὁλόκληρος ἡ θεότης ὄχι ἀσωμάτως, ὅπως πρὸ τῆς ἐνανθρωπήσεως, ἀλλὰ μέσα εἰς τὸ σῶμα καὶ τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν, ποὺ διὰ τῆς σαρκώσεώς του προσέλαβε.

Μὴ λησμονεῖτε ποτὲ ὅτι εἰς τὸν Χριστόν, μέσα εἰς τὸ σῶμα του, μέσα εἰς τὴν ἀνθρωπίνην του φύσιν, τὴν ὁποίαν διὰ τῆς σαρκώσεως προσέλαβε, κατοικεῖ ὁλόκληρος ἡ θεότης.

καὶ ἔτσι δι’ αὐτοῦ εἶσθε πάμπλουτοι. Αὐτὸς εἶναι ἡ Κεφαλὴ κάθε ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας.

Καὶ διὰ τῆς ἑνώσεώς σας μὲ αὐτὸν εἶσθε καὶ σεῖς γεμᾶτοι ἀπὸ τὰς χαρίτας αὐτοῦ, ὁ ὁποῖος εἶναι ἡ κεφαλὴ καὶ ἡ αἰτία κάθε ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας ἀγγέλων καὶ ἀνθρώπων.

Ἄλλωστε καὶ σεῖς εἶσθε δι’ αὐτοῦ γεμᾶτοι μὲ πλῆθος ἀπὸ ἀνεκτίμητα χαρίσματα. Αὐτὸς εἶναι ἡ κεφαλὴ καὶ ἡ πηγὴ κάθε ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν·

Δι’ αὐτοῦ ἐπίσης περιτμηθήκατε μὲ περιτομὴ ἀχειροποίητη διὰ τῆς ἀποβολῆς τοῦ συνόλου τῶν ἁμαρτιῶν τῆς διεφθαρμένης ἀνθρωπίνης φύσεως, μὲ τὴ χριστιανικὴ περιτομή.

Διὰ τῆς κοινωνίας σας μὲ αὐτὸν ἐπεριτμηθήκατε καὶ μὲ περιτομὴν πνευματικήν, ποὺ δὲν γίνεται ἀπὸ χέρι ἀνθρώπινον, ὅπως ἡ Ἰουδαϊκὴ περιτομή, ἀλλ’ ἐνεργεῖται ἀπὸ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα. Συνίσταται δὲ ἡ περιτομὴ αὐτὴ εἰς τὸ γδύσιμον καὶ τὴν ἀποβολὴν τοῦ σώματος, ποὺ ἐδούλευσεν εἰς τὰς ἁμαρτίας τῆς σαρκός. Καὶ τὸ γδύσιμον αὐτό, ποὺ ἔγινεν ὄχι διὰ τῆς κατακόψεως τοῦ σώματος, εἶναι ἡ περιτομή, ποὺ ἐλάβετε ἀπὸ τὸν Χριστόν,

δι’ αὐτοῦ καὶ ἐν αὐτῷ ἔχετε περιτμηθῆ ὄχι μὲ τὴν σαρκικὴν περιτομὴν τῶν Ἑβραίων, ἀλλὰ μὲ τὴν πνευματικήν, ποὺ δὲν γίνεται ἀπὸ χέρι ἀνθρώπου· μὲ περιτομήν, ποὺ ἐλάβατε ἀπὸ τὸν Χριστὸν (ὅταν ἐβαπτίσθητε) καὶ ἡ ὁποία συνίσταται εἰς τὴν ἀποβολὴν ὅλου τοῦ ἁμαρτωλοῦ παλαιοῦ ἀνθρώπου,

Θαφτήκατε μαζί του κατὰ τὸ βάπτισμα, κατὰ τὸ ὁποῖο καὶ ἀναστηθήκατε μαζί, διότι πιστεύσατε στὴν ἐνέργεια τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος τὸν ἀνέστησε ἐκ νεκρῶν.

ὅταν ἐθαφθήκατε μαζί του εἰς τὸ βάπτισμα. Καὶ δὲν ἐθαφθήκατε μόνον, ἀλλὰ καὶ ἀνεστηθήκατε μυστηριακῶς διὰ τοῦ βαπτίσματος μαζὶ μὲ τὸν Χριστόν. Καὶ ὅλα αὐτὰ ἔγιναν διὰ τῆς πίστεως εἰς τὴν ἐνέργειαν καὶ δύναμιν τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος ἀνέστησεν αὐτὸν ἐκ νεκρῶν. Ἐπιστεύσατε δηλαδή, ὅτι ὁ Θεὸς μὲ τὴν αὐτὴν ἐνέργειαν καὶ δύναμιν θὰ ἀναστήσῃ καὶ σᾶς ἐκ νεκρῶν.

ὅταν ἐτάφητε μαζῆ μὲ τὸν Χριστὸν εἰς τὸ βάπτισμα καὶ κατὰ ἕνα τρόπον μυστηριώδη, ἀλλὰ πραγματικόν, ἀναστηθήκατε τότε μαζῆ του διὰ τῆς πίστεως καὶ τῆς ἐνεργείας τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος ἀνέστησε τὸν Χριστὸν ἐκ νεκρῶν.

Ναὶ ἐσᾶς, ποὺ ἤσασταν νεκροὶ λόγῳ τῶν παραπτωμάτων καὶ τῆς ἀπεριτμησίας τοῦ σώματός σας (τῆς εἰδωλολατρίας), ἐσᾶς ζωοποίησε μαζὶ μ’ αὐτόν. Συγχώρησε σ’ ἐμᾶς (Ἰουδαίους καὶ ἐθνικοὺς) ὅλα τὰ παραπτώματα.

Πράγματι δὲ καὶ σᾶς, ποὺ ἦσθε νεκροὶ ἕνεκα τῶν ἁμαρτημάτων καὶ τῆς σαρκικῆς ἀκροβυστίας, τὴν ὁποίαν εἴχατε ὡς ἀποξενωμένοι ἀπὸ τὸν Θεόν, σᾶς ἐζωοποίησε μαζὶ μὲ τὸν Χριστόν. Καὶ ἔτσι καὶ εἰς σᾶς τοὺς ἐθνικοὺς καὶ εἰς ἡμᾶς τοὺς Ἰουδαίους μᾶς ἐχάρισεν ὅλα τὰ παραπτώματα.

Καὶ σᾶς, οἱ ὁποῖοι ἤσασθε νεκροὶ ἕνεκα τῶν ἁμαρτημάτων καὶ τῆς σαρκικῆς ἀκροβυστίας, ποὺ εἴχατε ὡς εἰδωλολάτραι, σᾶς ἐζωοποίησε μαζῆ μὲ τὸν Χριστόν. Ἔτσι δὲ ἐχάρισε, ἔσβησε καὶ ἐξηφάνισε τὰ ἁμαρτήματα ὅλων ἡμῶν Ἰουδαίων καὶ ἐθνικῶν.

Ἔσβησε τὸ ἐναντίον μας χρεωστικὸ γραμμάτιο μὲ τὶς διατάξεις, τὸ ὁποῖον ἦταν ἀπέναντι στὰ μάτια μας, ναί, τὸ ἔβγαλε ἀπὸ τὴ μέση καὶ τὸ κάρφωσε στὸ σταυρό.

Καὶ ἔσβησεν ὁλοτελῶς τὸ εἰς βάρος μας χρεωστικὸν γραμμάτιον, ποὺ εἶχε γίνει ἀπὸ τὰς διατάξεις τοῦ Μωσαϊκοῦ νόμου, τὰς ὁποίας ἦτο ἀδύνατον νὰ τὰς τηρήσωμεν καὶ δι’ αὐτὸ ἐγίναμεν ἔνοχοι καὶ χρεωφειλέται εἰς τὴν θείαν δικαιοσύνην. Ἦτο λοιπὸν ἐναντίον μας τὸ γραμμάτιον τοῦτο, καὶ αὺτὸ ὁ Κύριος τὸ ἐσήκωσεν ἀπὸ τὸ μέσον καὶ τὸ ἐκάρφωσεν εἰς τὸν σταυρόν, ὅπου μὲ τὸ αἷμα του τὸ ἔσβησεν.

Καὶ ἐξηφάνισε τελείως τὸ καταδικαστικὸν δι’ ἡμᾶς γραμμάτιον τῆς ἐνοχῆς μας, ποὺ εἶχε γίνει ἐξ αἰτίας τῶν διατάξεων τοῦ μωσαϊκοῦ Νόμου, τὰς ὁποίας ὅλοι μας τὰς εἴχαμεν παραβῆ κατὰ τὸ μέγιστον μέρος των. Αὐτό, λοιπόν, τὸ καταδικαστικὸν δι’ ἡμᾶς γραμμάτιον τὸ ἔβγαλε ἀπὸ τὸ μέσον καὶ τὸ ἐκάρφωσεν εἰς τὸν σταυρόν, ὅπου καὶ μὲ τὸ αἷμα του τὸ ἔσβησε.

Ξεγύμνωσε τὶς ἀρχὲς καὶ τὶς ἐξουσίες, τοὺς δαίμονες, καὶ τοὺς ἐξευτέλισε δημοσίως, σύροντας αὐτοὺς σὲ θριαμβευτικὴ πομπὴ μὲ τὸ ἅρμα τοῦ σταυροῦ.

Ἐκεῖ εἰς τὸν σταυρὸν ἔγδυσε τὰς πονηρὰς ἀρχὰς καὶ ἐξουσίας καὶ τὰς διεπόμπευσε καὶ κατεντρόπιασεν αὐτὰς φανερὰ ἐμπρὸς εἰς ὅλον τὸν πνευματικὸν κόσμον καὶ ἔσυρε τοὺς δαίμονας νικημένους ἐν θριαμβευτικῇ πομπῇ. Καὶ ἐπέτυχε τοῦτο δι’ αὐτοῦ, ἤτοι τοῦ σταυροῦ, ὁ ὁποῖος ἔγινε διὰ τὸν Χριστὸν θριαμβευτικὸν ἅρμα νικητοῦ.

Εἰς τὸν σταυρὸν δὲ ἀπεγύμνωσε τὰς πονηρὰς ἀρχὰς καὶ ἐξουσίας τῶν δαιμόνων, τὰς ἐξηυτέλισε καὶ τὰς διεπόμπευσε φανερὰ καὶ ἔσυρε νικημένους καὶ ἀδυνάτους πλέον τοὺς δαίμονας εἰς τὴν θριαμβευτικὴν του πομπήν.

Κανεὶς λοιπὸν νὰ μὴ σᾶς κυβερνᾷ σὲ φαγητὰ ἢ σὲ ποτὰ ἢ σὲ ζητήματα ἑορτῆς ἢ πρωτομηνιᾶς ἢ Σαββάτου.

Ἀφοῦ δὲ αἱ διατάξεις τοῦ νόμου κατηργήθησαν, ἂς μὴ σᾶς κρίνῃ λοιπὸν κανεὶς διὰ φαγητὸν ἢ ποτὸν ἢ σχετικῶς μὲ ἑορτὴν ἢ πρωτομηνίαν ἢ ἄλλην ἡμέραν τῆς ἑβδομάδος,

Ἐφ’ ὅσον, λοιπόν, αἱ διατάξεις τοῦ Νόμου ἔχουν καταργηθῆ, ἂς μὴ σᾶς κρίνῃ καὶ ἂς μὴ σᾶς κατακρίνῃ κανεὶς διὰ φαγητόν ἢ ποτὸν ἡ διὰ κάτι ποὺ ἀναφέρεται εἰς Ἑβραϊκὴν ἑορτὴν ἢ εἰς τὴν πρωτομηνιὰν ἢ εἰς τὴν ἡμέραν τοῦ Σαββάτου.

Αὐτὰ εἶναι σκιὰ τῶν πραγμάτων, ποὺ ἔμελλαν νὰ ἔλθουν, ἐνῷ ἡ πραγματικὸτης βρίσκεται στὸ Χριστό.

τὰ ὁποῖα εἶναι μία ἁπλῆ σκιὰ τῶν μελλόντων πραγμάτων τῆς Καινῆς Διαθήκης, τὸ σῶμα δέ, τὸ ὁποῖον ἔχει τὴν πραγματικότητα καὶ ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἐρρίπτετο ἡ σκιὰ αὐτή, εἶναι τοῦ Χριστοῦ.

Αὐτά εἶναι μία ἁπλῆ σκιὰ καὶ ὑποτύπωσις τῶν ὅσων ἔμελλαν νὰ παραδοθοῦν διὰ τῆς Κ. Διαθήκης. Τὸ δὲ πραγματικὸν σῶμα, ἡ οὐσία δηλαδὴ καὶ ἡ ἀλήθεια ποὺ σώζει, εἶναι ὁ Χριστός.

Κανεὶς ἂς μὴ σᾶς καταδυναστεύῃ ἀρεσκόμενος σὲ ψευδοταπεινοφροσύνη καὶ λατρεία τῶν ἀγγέλων, εἰσχωρώντας σὲ πράγματα ποὺ δὲν ἔχει ἰδεῖ, χωρὶς λόγο ὑπερηφανευόμενος ἀπὸ τὸ σαρκικὸ του νοῦ,

Κανεὶς ἂς μὴ σᾶς ἀποστερῇ τὸ βραβεῖον σας, ἐπιδεικνύων καὶ ἐπιτηδευόμενος ψευδοταπεινοφροσύνην. Ἐπειδὴ δηλαδὴ θεωρεῖ τάχα τὸν ἑαυτόν του πολὺ μικρὸν καὶ ἀνάξιον νὰ λατρεύῃ κατ’ εὐθεῖαν τὸν Θεόν, ἐπιδίδεται εἰς θρησκείαν τῶν ἀγγέλων. Κανεὶς ἂς μὴ σᾶς ἐξαπατᾷ μὲ τὰς ἰδέας τῆς φαντασίας του, ὅτι εἰς τὴν ἀγγελοθρησκείαν αὐτὴν εἰσχωρεῖ δῆθεν καὶ ἐμβαθύνει εἰς πράγματα, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχει ἴδει. Αὐτὸς χωρὶς πραγματικὴν βάσιν φουσκώνει καὶ ὑπερηφανεύεται παραπλανώμενος ἀπὸ τοὺς λογισμοὺς τοῦ σαρκικοῦ νοῦ του.

Προσέχετε, λοιπόν, ὥστε κανεὶς νὰ μὴ ἁρπάξῃ ἀπὸ σᾶς καὶ σᾶς στερήσῃ ἀπὸ τὸ βραβεῖον, παρουσιαζόμενος μὲ ψευδοταπεινοφροσύνην καὶ διδάσκων, ὅτι λατρεύει καὶ προσεύχεται εἰς τοὺς ἀγγέλους, διότι τάχα εἶναι ἀνάξιος νὰ λατρεύσῃ κατ’ εὐθεῖαν τὸν Θεόν. Αὐτός, φαντασιοκόπος καθὼς εἶναι, ἰσχυρίζεται ὅτι εἰσχωρεῖ εἰς πράγματα, τὰ ὁποῖα δὲν εἶδε καὶ φουσκώνει ἀπὸ ἀνόητον ὑπερηφάνειαν, βυθιζόμενος εἰς πλάνας ἀπὸ τὸν σκοτισμένον νοῦν τῆς σαρκός του.

καὶ μὴ κρατώντας τὴν Κεφαλή (τὸ Χριστό), ἀπ’ ὅπου ὅλο τὸ σῶμα (ἡ Ἐκκλησία) μὲ τὶς προσλήψεις τῆς χορηγουμένης βοηθείας διατρέφεται, καὶ μὲ τοὺς τένοντες συνταιριάζεται, καὶ αὐξάνει μὲ τὴν αὔξησι ποὺ θέλει ὁ Θεός.

Καὶ δὲν κρατεῖ οὗτος στερεὰ τὴν κεφαλήν, ἤτοι τὸν Χριστόν, ἀπὸ τὸν ὁποῖον ἀμέσως καὶ χωρὶς νὰ παρεμβάλλωνταί οἱ ἄγγελοι, ὁλόκληρον τὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας, τῆς ὁποίας τὰ μέλη συνδέονται μεταξύ των καὶ ἐξαρτῶνται τὸ ἓν ἀπὸ τὸ ἂλλο σὰν μὲ ἀρθρώσεις καὶ μυῶνας, διατρέφεται καὶ εἰρηνεύεται καὶ ἐνώνεται ἁρμονικὰ καὶ αὐξάνει τὴν αὔξησιν, τὴν ὁποίαν ἐνεργεῖ ὁ Θεός.

Παραμερίζει δὲ αὐτὸς καὶ δὲν κρατεῖ τὴν κεφαλήν, δηλαδὴ τὸν Χριστόν, ἀπὸ τὸν ὁποῖον κατ’ εὐθεῖαν ὅλον τὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας - ποὺ ἀποτελεῖται ἀπὸ τοὺς πιστούς, οἱ ὁποῖοι σὰν ἄλλα σωματικὰ μέλη ἐφάπτονται καὶ συνδέονται ἁρμονικῶς μεταξύ των - ζωογονεῖται ἀπὸ τὴν χορηγουμένην ὑπὸ τοῦ Χριστοῦ ζωήν, ἐνώνεται ἁρμονικὰ καὶ αὐξάνει τὴν αὔξησιν, ποὺ θέλει καὶ ἐνεργεῖ ὁ Θεός.

Ἀφοῦ δὲ πεθάνατε μαζὶ μὲ τὸ Χριστὸ καὶ ἐλευθερωθήκατε ἀπὸ τὰ στοιχεῖα τοῦ κόσμου, γιατί σὰν νὰ ζῆτε στὸν κόσμο ὑποβάλλεσθε σὲ ἀπαγορευτικὲς διατάξεις,

Ἐὰν λοιπὸν ἀπεθάνατε μαζὶ μὲ τὸν Χριστὸν καὶ ἠλευθερώθητε ἀπὸ τὴν στοιχειώδη καὶ πλανεμένην θρησκευτικὴν διδασκαλίαν τοῦ κόσμου, διατί, σὰν νὰ ζῆτε ἀκόμη μὲ ἰδανικὰ καὶ ἐνδιαφέροντα κοσμικά, ἀποβάλλετε τὸν ἑαυτόν σας εἰς δόγματα καὶ προστάγματα, ὁποῖα εἶναι αὐτὰ ποὺ σᾶς λέγουν οἱ ψευδοδιδάσκαλοι;

Ἐάν, λοιπόν, ἔχετε ἀποθάνει μαζῆ μὲ τὸν Χριστὸν καὶ ἔχετε ἀπαλλαγῆ ἀπὸ τὰ στοιχειώδη καὶ μάταια αὐτὰ διδάγματα τοῦ Κόσμου, διατί, σὰν νὰ ζῆτε ἀκόμη κοσμικὴν ζωήν, δέχεσθε τὰ αὐθαίρετα διδάγματα τῶν ψευδοδιδασκάλων;

Μὴ πιάσῃς τοῦτο, καὶ μὴ γευθῇς ἐκεῖνο, καὶ μὴ ἐγγίσῃς τὸ ἄλλο,

Σᾶς λέγουν δὲ αὐτοί· Μὴ πιάσῃς αὐτό, μὴ γευθῇς ἐκεῖνο, μηδὲ ἐγγίσῃς τοῦτο.

Σᾶς λέγουν δὲ αὐτοί· «μὴ πιάσῃς αὐτὸ οὔτε νὰ γευθῇς ἐκεῖνο οὔτε νὰ ἐγγίσῃς τὸ ἄλλο».

- πράγματα προωρισμένα ὅλα νὰ γίνωνται κόπρια μετὰ τὴν πέψι - , σύμφωνα μὲ τὶς ἐντολὲς καὶ τὶς διδασκαλίες τῶν ἀνθρώπων;

Ἀλλὰ αὐτά, ποὺ σᾶς ἀπαγορεύουν νὰ πιάνετε καὶ νὰ γεύεσθε, εἶναι ὅλα προωρισμένα διὰ νὰ φθείρωνται, ὅταν χρησιμοποιηθοῦν καὶ καταναλωθοῦν. Διατί λοιπὸν ὑποβάλλετε τὸν ἑαυτόν σας εἰς τέτοια δόγματα, τὰ ὁποῖα ἔχουν γίνει σύμφωνα μὲ τὰ παραγγέλματα καὶ τὰς διδασκαλίας τῶν ἀνθρώπων;

Αὐτὰ τὰ ὑλικὰ στοιχεῖα εἶναι προωρισμένα ὅλα νὰ φθείρωνται, ὅταν χρησιμοποιηθοῦν καὶ ἀχρηστευθοῦν. Πῶς, λοιπόν, σεῖς δέχεσθε τέτοια δόγματα καὶ τέτοιες διδασκαλίες αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων;

Αὐτὰ παρουσιάζονται ὡς σοφία, ἡ ὁποία συνίσταται σὲ ἀγάπη πρὸς τὸ θρησκεύειν καὶ σὲ ταπεινοφροσύνη καὶ σὲ σκληραγώγησι τοῦ σώματος, ὄχι σὲ κάποια περιποίησι γιὰ τὴν ἱκανοποίησι τῆς σάρκας, ἀλλ’ ἔχουν ἐπίφασι σοφίας (δὲν εἶναι πραγματικὴ σοφία).

Τὰ δόγματα αὐτὰ ἔχουν μὲν τὴν ἐξωτερικὴν ἐμφάνισιν τῆς σοφίας, ἡ ὁποία συνίσταται εἰς θρησκείαν τῆς ἀρεσκείας καὶ θελήσεως καὶ ἐπινοήσεως τῶν αἱρετικῶν αὐτῶν καὶ εἰς ψευδοταπεινοφροσύνην καὶ εἰς περιφρόνησιν καὶ κακουχίαν τοῦ σώματος· πράγματι ὅμως δὲν φέρουν καμμίαν τιμήν, ἀλλὰ συντελοῦν πρὸς ἰκανοποιήσιν τῶν σαρκικῶν καὶ ἐγωϊστικῶν φρονημάτων.

Τὰ αὐθαίρετα αὐτὰ δόγματα δὲν περιέχουν κανένα λόγον σοφίας, ἀλλὰ εἶναι θρησκεία καμωμένη κατὰ τὴν ἀρέσκειαν τῶν αἱρετικῶν καὶ ψευδοταπεινοφροσύνη καὶ περιφρόνησις, ἀλλὰ καὶ ταλαιπωρία τοῦ σώματος. Αὐτὰ ὅμως δὲν δίδουν καμμίαν τιμὴν εἰς τὸν ἄνθρωπον, ἀλλ’ ἀπλῶς μόνον ὑποβοηθοῦν νὰ γεμίζῃ ἀπὸ ψευδῆ ἰκανοποίησις τὸ σαρκικὸν καὶ ἁμαρτωλὸν φρόνημα τοῦ παλαιοῦ ἀνθρώπου.

Ἀφοῦ δὲ ἀναστηθήκατε μαζὶ μὲ τὸ Χριστό, τὰ οὐράνια νὰ ζητῆτε, ὅπου εἶναι ὁ Χριστὸς καὶ κάθεται στὰ δεξιὰ τοῦ Θεοῦ,

Ἐὰν λοιπὸν ἀνεστήθητε μαζὶ μὲ τὸν Χριστὸν εἰς τὸ βάπτισμα, πρέπει νὰ ζητάτε τὰ ἄνω, δηλαδὴ τὰ ἐπουράνια, τὰ ὁποῖα εἶναι ἐκεῖ, ὅπου ὑπάρχει ὁ Χριστός, καθήμενος εἰς τὰ δεξιὰ τοῦ Θεοῦ.

Ἐὰν, λοιπόν, ἀνεστήθητε μαζῆ μὲ τὸν Χριστόν, ζητεῖτε καὶ ἐπιδιώκετε τὰ ἄνω, τὰ ἐν οὐρανοῖς, ἐκεῖ ὅπου ὑπάρχει ὁ Χριστός, καθήμενος ἐπὶ θρόνου εἰς τὰ δεξιὰ τοῦ Θεοῦ.

γιὰ τὰ οὐράνια νὰ ἐνδιαφέρεσθε, ὄχι γιὰ τὰ ἐπίγεια.

Πρὸς τὰ ἄνω διευθύνατε καὶ προσηλώσατε τὰς σκέψεις σας· ὄχι πρὸς τὰ γήϊνα.

Τὰς σκέψεις σας, τὰς ἐπιθυμίας σας, ὅλα τὰ φρονήματά σας, ἀνυψώσατέ τὰ πρὸς τὰ ἄνω καὶ ὄχι εἰς τὰ ἐπὶ τῆς γῆς.

Διότι πεθάνατε καὶ ἡ ζωή σας (ἡ νὲα ζωὴ τῆς ἀναστάσεως) εἶναι κρυμμένη μαζὶ μὲ τὸ Χριστὸ στὸ Θεό.

Μὴ σᾶς ἐλκύουν τὰ γήϊνα, διότι ἀπεθάνατε μυστηριακῶς ἐν τῷ ἁγίῳ βαπτίσματι μὲ τὰ παλαιὰ καὶ γήϊνα φρονήματά σας, καὶ σᾶς ἐδόθη ἀπὸ τὴν θείαν χάριν νέα ζωή, ἡ ὁποία εἶναι κρυμμένη μαζὶ μὲ τὸν Χριστὸν ἐν τῷ Θεῷ καὶ δὲν ἐφανερώθη ἀκόμη ἡ δόξα της καὶ ἡ μακαριότης της.

Μὴ σκέπτεσθε καὶ μὴ ἑλκύεσθε ἀπὸ τὰ γήϊνα καὶ κοσμικά, διότι ἔχετε ἀποθάνει ὡς πρὸς τὸν κόσμον διὰ τοῦ ἁγίου βαπτίσματος καὶ ἐλάβατε νέαν ζωήν, ἡ ὁποία εἶναι κρυμμένη μαζῆ μὲ τὸν Χριστὸν ἐν τῷ Θεῷ.

Ὅταν ὁ Χριστός, ἡ ζωή μας, φανερωθῇ, τότε καὶ σεῖς θὰ φανερωθῆτε μὲ δόξα.

Ὅταν ὁ Χριστὸς φανερωθῇ, ὁ αἴτιος καὶ ὁ χορηγὸς τῆς πνευματικῆς ταύτης ζωῆς μας, τότε καὶ σεῖς μαζὶ μὲ αὐτὸν θὰ φανερωθῆτε δοξασμένοι.

Ὅταν δὲ ὁ Χριστός, ποὺ εἶναι ἡ ζωὴ καὶ ἡ πηγὴ τῆς ζωῆς μας, φανερωθῇ ἔνδοξος κατὰ τὴν δευτέραν παρουσίαν, τότε καὶ σεῖς μαζῆ μὲ αὐτὸν θὰ φανερωθῆτε καὶ θὰ λάμψετε ἐν δόξῃ.

Νεκρώσατε λοιπὸν τὰ ἐπίγεια μέλη σας (τὶς ἁμαρτίες ποὺ γίνονται στὰ ἐπίγεια μέλη σας, ἢ ποὺ συνιστοῦν τὸ σῶμα τῆς ἁμαρτίας), τὴν πορνεία, τὴν ἀκαθαρσία, τὸ πάθος, τὴν αἰσχρὴ ἐπιθυμία, καὶ μάλιστα τὴν ἀνωμαλία, ἡ ὁποία εἶναι εἰδωλολατρία.

Νεκρώσατε λοιπὸν τὰ μέλη σας, ποὺ ἐπιθυμοῦν τὰς γηΐνας ἀπολαύσεις καὶ ἡδονάς. Νεκρώσατε τὴν πορνείαν, τὴν άκαθαρσίαν, κάθε πάθος καὶ ὑποδούλωσιν εἰς τὸ κακόν, κάθε κακὴν ἐπιθυμίαν, καὶ τὴν πλεονεξίαν, ἡ ὁποία εἶναι λατρεία εἰς τὸ εἴδωλον τοῦ χρήματος.

Λοιπόν, νεκρώσατε τὰ μέλη σας, τὰ μέλη τοῦ παλαιοῦ ἀνθρώπου, ποὺ ζητοῦν γηΐνας ἁμαρτωλὰς ἀπολαύσεις καὶ ἡδονάς· νεκρώσατε καὶ διῶξτε ἀπὸ τὸν ἑαυτόν σας τὴν πορνείαν, τὴν σαρκικὴν ἀκαθαρσίαν, κάθε ἁμαρτωλὸν πάθος, κάθε κακὴν ἐπιθυμίαν, ποὺ μολύνει τὸν ἄνθρωπον καὶ τὸν ὠθεῖ πρὸς τὴν κακὴν πρᾶξιν, καὶ τὴν πλεονεξίαν, ἡ ὁποία εἶναι εἰδωλολατρία ποὺ θεοποιεῖ καὶ λατρεύει τὸ χρῆμα.

Γι’ αὐτὰ ἔρχεται ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ στοὺς ἀπειθεῖς ἀνθρώπους.

Διὰ τὰ ἁμαρτήματα αὐτὰ ἔρχεται ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ εἰς αὐτούς, ποὺ συστηματικὲς καὶ μὲ ἐπιμονὴν ἀπειθοῦν.

Διὰ τὰ ἁμαρτήματα αὐτὰ ἔρχεται καὶ ξεσπάει ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ ἐναντίον τῶν τέκνων τῆς παρακοῆς, ἐναντίον αὐτῶν ποὺ ἐπεμένουν ἀμετανόητοι εἰς τὴν κακίαν των.

Σ’ αὐτὰ δουλεύατε καὶ σεῖς ἄλλοτε, ὅταν ζούσατε μεταξὺ αὐτῶν (τῶν ἀπειθῶν ἀνθρώπων).

Εἰς τὰ ἁμαρτήματα αὐτὰ καὶ σεῖς ἐπεριπατήσατε καὶ ἐδουλεύσατε κάποτε, ὅταν ἐζῆτε μεταξὺ αὐτῶν τῶν ἀπειθῶν ἀνθρώπων.

Εἰς τὰ ἁμαρτήματα αὐτὰ καὶ σεῖς εἴχατε περιπατήσει καὶ παρασυρθῆ ἄλλοτε, τότε ποὺ ἐζούσατε μεταξὺ αὐτῶν.

Ἀλλὰ τώρα σεῖς ἀποβάλετε (κοντὰ σὲ ὅσα ἀνέφερα προηγουμένως) καὶ ὅλα τὰ ἄλλα κακά, ὀργὴ, θυμό, κακότητα, κακολογία, αἰσχρολογία ἀπὸ τὸ στόμα σας.

Τώρα ὅμως βγάλετε ἀπὸ ἐπάνω σας καὶ σεῖς, σὰν ἄλλο ἀκάθαρτον ἔνδυμα, ὅλα αὐτὰ τὰ κακά, τὴν ὀργήν, τὸν θυμόν, τὴν στρεβλότητα καὶ πονηρίαν, τὴν κακολογίαν, τὴν αἰσχρολογίαν ἀπὸ τὸ στόμα σας.

Τώρα ὅμως πετάξτε καὶ σεῖς ἀπὸ πάνω σας ὅλα αὐτά, ἀκόμη δὲ καὶ τὴν ὀργήν, τὸν θυμόν, τὴν κακότητα καὶ πονηρίαν, τὴν ὑβρεολογίαν καὶ τὴν αἰσχρολογίαν ἀπὸ τὸ στόμα σας.

Μὴ ψεύδεσθε μεταξύ σας, ἀφοῦ ἀποβάλατε τὸν παλαιὸ ἄνθρωπο μαζὶ μὲ τὶς πράξεις του,

Μὴ ψεύδεσθε μεταξύ σας ὁ ἕνας εἰς τὸν ἄλλον, ἀφοῦ πλέον ἐγδυθήκατε τὸν παλαιὸν διεφθαρμένον ἄνθρωπον μαζὶ μὲ τὰς πράξεις του,

Μὴ λέτε ψέματα ὁ ἔνας εἰς τὸν ἄλλον, ἀφοῦ ἔχετε ἀποβάλει πλέον τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον μαζῆ μὲ τὰς πονηρὰς αὐτοῦ πράξεις

καὶ ἐνδυθήκατε τὸ νέο ἄνθρωπο, ποὺ συνεχῶς δι’ ἐπιγνώσεως (γνώσεως καὶ βιώσεως τῆς ἀληθείας) ἀνανεώνεται σύμφωνα μὲ τὴν εἰκόνα ἐκείνου, ποὺ τὸν δημιούργησε ὡς νέο ἄνθρωπο.

καὶ ἀφοῦ ἐνδυθήκατε τὸν νέον ἄνθρωπον, ποὺ συνεχῶς ἀνανεοῦται καὶ γίνεται καινούργιος, ὥστε νὰ προοδεύῃ εἰς τὴν τελείαν γνῶσιν τοῦ Θεοῦ. Καὶ γίνεται καινούργιος μὲ τὸ νὰ λαμβάνῃ τὴν αὐτὴν μορφὴν πρὸς τὴν εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ, ποὺ τὸν ἔκτισεν.

καὶ ἔχετε ἐνδυθῆ τὸν νέον, ὁ ὁποῖος συνεχῶς ξανακαινουργώνεται, ὥστε νὰ προχωρῇ εἰς βαθυτέραν γνῶσιν τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ γίνεται συνεχῶς τελειοτέραν εἰκὼν τοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος τὸν ἔκτισεν.

Στὴ νέα κατάστασι δὲν τίθεται ζήτημα Ἰουδαίου καὶ Ἕλληνος, περιτμημένου καὶ ἀπεριτμήτου, βαρβάρου, Σκύθη, δούλου, ἐλευθέρου, ἀλλ’ ὁ Χριστὸς εἶναι ὅλα καὶ γιὰ ὅλους [Σημ.: Ἤ, σὲ ὅλους].

Εἰς αὐτὸν δὲ τὸν νέον ἄνθρωπον δὲν ὑπάρχει διάκρισις Ἕλληνος καὶ Ἰουδαίου, περιτμημένου Ἰσραηλίτου καὶ ἀπεριτμήτου ἐθνικοῦ, βαρβάρου καὶ Σκύθου, δούλου καὶ ἐλευθέρου, ἀλλὰ καὶ ἐθνικότης καὶ καταγωγὴ καὶ ἀξίωμα καὶ τὰ πάντα, καθὼς καὶ εἰς πάντας τοὺς πιστοὺς εἶναι ὁ Χριστός.

Εἰς τὴν νέαν δὲ αὐτὴν κατάστασιν τῶν ἀνακαινισμένων ὑπὸ τοῦ Χριστοῦ ἀνθρώπων, δὲν ὑπάρχει διαφορὰ μεταξὺ Ἕλληνος καὶ Ἰουδαίου, περιτμημένου Ἰσραηλίτου καὶ ἀπεριτμήτου ἐθνικοῦ. Δὲν ὑπάρχει διαφορὰ μεταξὺ βαρβάρου, Σκύθου, δούλου, ἐλευθέρου, ἀλλὰ ὅλα αὐτὰ καὶ εἰς ὅλους τοὺς πιστοὺς εἶναι ὁ Χριστός.

Ὡς ἐκλεγμένοι ἀπὸ τὸ Θεό, ἀφιερωμένοι σ’ αὐτὸν καὶ ἀγαπημένοι του ἐνδυθῆτε λοιπὸν σπλαχνικὰ αἰσθήματα, καλωσύνη, ταπεινοφροσύνη, πραότητα, μακροθυμία.

Ἐνδυθῆτε λοιπὸν σὰν ἐκλεκτοὶ τοῦ Θεοῦ, ποὺ εἶσθε συγχρόνως καὶ ἁγιασμένοι καὶ ἀγαπημένοι ἀπὸ τὸν Θεόν, καρδίαν πονετικὴν καὶ συμπαθῆ, διάθεσιν ἀγαθὴν εἰς τὸ νὰ εὐεργετῆτε, ταπεινοφροσύνην, πρᾳότητα, μακροθυμίαν.

Ἐνδυθῆτε, λοιπόν, σὰν ἐκλεκτοὶ τοῦ Θεοῦ, ἁγιασμένοι καὶ ἀγαπημένοι ἀπὸ τὸν Θεόν, καρδίαν εὐσπλαγχνικὴν καὶ πονετικήν, ἀγαθότητα καὶ καλωσύνην, ταπεινοφροσύνην, πρᾳότητα, μεγαλοκαρδίαν.

Νὰ ἀνέχεσθε ὁ ἕνας τὸν ἄλλο, καὶ νὰ συγχωρῆτε ὁ ἕνας τὸν ἄλλο, ὅταν κανεὶς ἔχῃ κάτι εἰς βάρος ἄλλου. Ὅπως καὶ ὁ Χριστὸς σᾶς συγχώρησε, ἔτσι καὶ σεῖς.

Νὰ ἀνέχεσθε ὁ ἕνας τὰς ἀδυναμίας τοῦ ἄλλου καὶ νὰ χαρίζεσθε καὶ συγχωρῆσθε μεταξύ σας, ἐὰν κανένας ἔχῃ κάτι παράπονον κατὰ τοῦ ἄλλου. Καθὼς καὶ ὁ Χριστὸς ἐχαρίσθη εἰς σᾶς καὶ σᾶς συνεχώρησεν, ἔτσι καὶ σεῖς νὰ συγχωρῆτε ὁ ἕνας τὸν ἄλλον.

Νὰ ἀνέχεσθε μὲ ἀγάπην ὁ ἕνας τοῦ ἄλλου τὰς ἀδυναμίας, νὰ χαρίσεσθε μεταξύ σας καὶ νὰ ἀλληλοσυγχωρῆσθε, ἐὰν τυχὸν κανένας ἔχῃ ἐναντίον ἄλλου κάποιον δικαιολογημένην δυσαρέσκειαν καὶ ἀφορμὴν κατηγορίας. Ὅπως ὁ Χριστὸς ἐχαρίσθη εἰς σᾶς καὶ σᾶς συνεχώρησε, ἔτσι καὶ σεῖς νὰ συγχωρῆτε ὁ ἔνας τὸν ἄλλον.

Πάνω δὲ ἀπ’ ὅλα ἐνδυθῆτε τὴν ἀγάπη, ἡ ὁποία δένει τὸν ἄνθρωπο μὲ τὴν τελειότητα.

Ἐπάνω δὲ εἰς ὅλα αὐτὰ νὰ ἐνδυθῆτε τὴν ἀγάπην, ἡ ὁποία εἶναι σὰν ἕνας κρίκος, ποὺ δένει μαζὶ ὅλας τὰς ἀρετὰς εἰς τέλειον σύνολον.

Παρὰ πάνω δὲ ἀπὸ ὅλα αὐτὰ νὰ ἐνδυθῆτε καὶ νὰ κάμετε κτῆμα τῆς ψυχῆς σας τὴν ἀγάπην, ἡ ὁποία συνδέει εἰς ἕνα τέλειον σύνολον ὅλας τὰς ἀρετάς.

Καὶ ἡ εἰρήνη τοῦ Θεοῦ ἂς πρυτανεύῃ στὶς καρδιές σας. Γι’ αὐτήν καὶ κληθήκατε ὡς ἕνα σῶμα. Καὶ γίνεσθε εὐχάριστοι (μεταξύ σας).

Καὶ ἡ εἰρήνη, τὴν ὁποίαν δίδει ὁ Θεός, ἂς ἐπιστατῇ καὶ ἂς κυριαρχῇ μέσα εἰς τὰς καρδίας σας. Δι’ αὐτὴν δὲ τὴν εἰρήνην προσεκλήθητε, ὥστε νὰ γίνετε ἕνα σῶμα. Προσπαθεῖτε ἀκόμη νὰ γίνεσθε καὶ εὐχάριστοι μεταξύ σας.

Καὶ ἡ εἰρήνη τοῦ Θεοῦ ἂς βασιλεύῃ μέσα σας καὶ ἂς ἀποτελῇ τὸ συνεχὲς βραβεῖον τῶν καρδιῶν σας. Εἰς αὐτὴν ἄλλωστε τὴν εἰρήνην ἔχετε κληθῆ ἀπὸ τὸν Θεόν, ὥστε νὰ γίνετε ἕνα πνευματικὸν σῶμα. Προσπαθεῖτε δὲ ἀκόμα νὰ γίνεσθε εὐχάριστοι μεταξύ σας καὶ πρὸς τοὺς ἄλλους, σύμφωνα πάντοτε μὲ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ.

Ὁ λόγος τοῦ Χριστοῦ νὰ κατοικῇ σὲ σᾶς πλουσίως. Νὰ διδάσκετε καὶ νὰ διαφωτίζετε ὁ ἕνας τὸν ἄλλο μὲ κάθε σοφία. Μὲ ψαλμοὺς καὶ ὕμνους καὶ ᾠδὲς πνευματικὲς νὰ ὑμνῆτε τὸν Κύριο ἀπὸ τὴν καρδιά σας μὲ εὐγνωμοσύνη.

Ὁ λόγος καὶ ἡ διδασκαλία τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἂς διαμένῃ μέσα σας πλούσια μὲ πᾶσαν σοφίαν. Εἰς τοῦτο δὲ θὰ συντελέσῃ καὶ τὸ νὰ διδάσκετε καὶ συμβουλεύετε ὁ ἕνας τὸν ἄλλον μὲ ψαλμοὺς καὶ ὕμνους καὶ πνευματικὰς ᾠδάς, ποὺ θὰ ἐκφραζετε μὲ αὐτὰς τὴν εὐχαριστίαν σας πρὸς τὸν Θεόν καὶ θὰ τὰς ψάλλετε μὲ τὴν καρδίαν σας εἰς τὸν Κύριον.

Ἡ διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ ἂς κατοικῇ μέσα σας πλουσία, μὲ κάθε σύνεσιν καὶ σοφίαν. Νὰ διδάσκετε δὲ καὶ νὰ συμβουλεύετε ὁ ἔνας τὸν ἄλλον μὲ ψαλμοὺς καὶ μὲ ὕμνους καὶ μὲ πνευματικὰς ὠδάς, ὑμνολογοῦντες καὶ εὐχαριστοῦντες τὸν Κύριον μὲ ὅλην σας τὴν καρδίαν.

Καὶ κάθε τι, ποὺ θὰ κάνετε μὲ λόγο ἢ μὲ ἔργο, ὅλα νὰ τὰ κάνετε στὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ, εὐχαριστώντας ἔτσι τὸ Θεὸ καὶ πατέρα δι’ αὐτοῦ.

Καὶ κάθε τι ποὺ κάνετε μὲ λόγον ἢ μὲ ἔργον, ὅλα νὰ τὰ πράττετε διὰ νὰ ἀρέσκετε εἰς τὸν Κύριον Ἰησοῦν καὶ πρὸς δόξαν αὐτοῦ, εὐχαριστοῦντες δι’ αὐτοῦ τὸν Θεόν καὶ Πατέρα, ποὺ τόσον πολὺ μᾶς ἠγάπησεν.

Καὶ κάθε τί, τὸ ὁποῖον πράττετε μὲ τὰ λόγια σας ἢ μὲ τὰ ἔργα σας, τὰ πάντα νὰ τὰ κάμνετε ἐν ὀνόματι τοῦ Κυρίου καὶ πρὸς δόξαν αὐτοῦ, εὐχαριστοῦντες δι’ αὐτοῦ τὸν Θεὸν καὶ Πατέρα, ὁ ὁποῖος τόσον πολὺ μᾶς ἔχει εὐεργετήσει καὶ μᾶς εὐεργετεῖ.

Σεῖς, γυναῖκες, νὰ ὑποτάσσεσθε στοὺς ἄνδρες σας συμφώνως πρὸς τὸ ἀνέκαθεν καθῆκον κατὰ τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου.

Αἱ γυναῖκες νὰ ὑποτάσσεσθε εἰς τοὺς ἄνδρας σας, καθὼς ἁρμόζει εἰς ἀνθρώπους, ποὺ σχετίζονται στενὰ μὲ τὸν Κύριον.

Αἱ γυναῖκες νὰ ὑποτάσσεσθε εἰς τοὺς ἄνδρας σας, σὰν νὰ ὑποτάσσεσθε εἰς τὸν Κύριον (ὁ ὁποῖος καὶ παραγγέλλει αὐτὴν τὴν ὑποταγήν).

Σεῖς, ἄνδρες, ν’ ἀγαπᾶτε τὶς γυναῖκες σας καὶ νὰ μὴν ὀργίζεσθε ἐναντίον τους.

Οἱ ἄνδρες νὰ ἀγαπᾶτε τὰς γυναῖκας σας καὶ νὰ μὴ δεικνύεσθε πικροὶ πρὸς αὐτάς.

Οἱ ἄνδρες νὰ ἀγαπᾶτε τὰς γυναῖκας σας καὶ νὰ μὴ φέρεσθε μὲ πικρίαν καὶ ἀποτομίαν πρὸς αὐτάς.

Σεῖς, τέκνα, νὰ ὑπακούετε στοὺς γονεῖς σας σὲ ὅλα, διότι αὐτὸ εἶναι ἀρεστὸ στὸν Κύριο.

Τὰ τέκνα νὰ ὑπακούετε εἰς τοὺς γονεῖς καθ’ ὅλα, διότι τοῦτο εἶναι ἀρεστὸν εἰς τὸν Κύριον.

Τὰ τέκνα νὰ ὑπακούετε εἰς τοὺς γονεῖς εἰς ὅλα τὰ ὀρθά, ποὺ ἐκεῖνοι σᾶς συμβουλεύουν. Διότι τοῦτο εἶναι εὐάρεστον εἰς τὸν Κύριον.

Σεῖς, γονεῖς, νὰ μὴ πληγώνετε τὰ τέκνα σας, γιὰ νὰ μὴν ἀποθαρρύνωνται.

Οἱ πατέρες μὴ ἐρεθίζετε τὰ τέκνα σας, διὰ νὰ μὴ χάνουν τὸ θάρρος των καὶ ἀπελπίζωνται.

Οἱ πατέρες νὰ μὴ ἐξερεθίζετε τὰ τέκνα σας, διὰ νὰ μὴ περιπίπτουν εἰς ἀθυμίαν καὶ χάνουν τὸ θάρρος των καὶ ἀπελπίζωνται.

Σεῖς, δοῦλοι, νὰ ὑπακούετε στοὺς κατὰ σάρκα [Σημ.: Ἤ, στοὺς ἐπιγείους] κυρίους σὲ ὅλα, ὄχι δουλεύοντας γιὰ τὰ μάτια γιὰ νὰ εἶσθε ἀρεστοὶ στοὺς ἀνθρώπους, ἀλλὰ μὲ εἰλικρίνεια ψυχῆς, φοβούμενοι τὸ Θεό.

Οἱ δοῦλοι ὑπακούετε καθ’ ὅλα εἰς τοὺς κατὰ σάρκα κυρίους, ὄχι μόνον ὅταν οἱ ὀφθαλμοὶ τῶν κυρίων σᾶς βλέπουν, σὰν ἐκείνους δηλαδὴ ποὺ δουλεύουν γιὰ τὰ μάτια. Ὄχι σὰν ἀνθρωπάρεσκοι, ἀλλὰ μὲ εἰλικρίνειαν καρδίας, φοβούμενοι τὸν Θεόν.

Οἱ δοῦλοι νὰ ὑπακούετε κατὰ πάντα εἰς τοὺς κατὰ σάρκα κυρίους σας, ὄχι ὑποκριτικὰ καὶ διὰ τὰ μάτια σὰν ἀνθρωπάρεσκοι, ἀλλὰ μὲ κάθε εὐθύτητα καὶ εἰλικρίνειαν καρδίας, φοβούμενοι τὸν Θεόν.

Καὶ κάθε τι, ποὺ θά κάνετε, νὰ τὸ κάνετε μὲ τὴν ψυχή σας, σὰν νὰ τὸ κάνετε στὸν Κύριο καὶ ὄχι σὲ ἀνθρώπους.

Καὶ κάθε τι ποὺ κάνετε, νὰ τὸ ἐργάζεσθε πρόθυμα καὶ μὲ τὴν καρδίαν σας, σὰν νὰ τὸ ἐργάζεσθε εἰς τὸν Κύριον καὶ ὄχι εἰς ἀνθρώπους,

Καὶ κάθε τί τὸ ὁποῖον πράττετε νὰ τὸ ἐργάζεσθε πρόθυμα μὲ ὅλην σας τὴν ψυχήν, σὰν αὐτὸ νὰ ἀναφέρεται εἰς τὸν Κύριον καὶ ὄχι εἰς τοὺς ἀνθρώπους,

Καὶ νὰ ξέρετε, ὅτι ἀπὸ τὸν Κύριο θὰ λάβετε ὡς ἀνταμοιβὴ τὴν κληρονομία (τὴ βασιλεία του). Διότι τὸν Κύριο τὸ Χριστὸ ὑπηρετεῖτε.

γνωρίζοντες ὅτι ἀπὸ τὸν Κύριον θὰ ἀπολαύσετε τὴν ἀνταμοιβήν, ἡ ὁποία συνίσταται εἰς τὴν κληρονομίαν τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν, διότι δουλεύετε εἰς τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, ὁ ὁποῖος ἐνομοθέτησε τὴν ὑποταγὴν ταύτην τῶν δούλων εἰς τοὺς κυρίους.

γνωρίζοντες, ὅτι ἀπὸ τὸν Κύριον θὰ ἀπολαύσετε τὴν ἀνταπόδοσιν, ἡ ὁποία ἀνταπόδοσις εἶναι ἡ κληρονομία τῆς Βασιλείας τῶν οὐρανῶν. Θὰ σᾶς δοθῇ δὲ αὐτὴ ὡς ἀμοιβή, διότι δουλεύετε ἔτσι εἰς τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν.

Ἐκεῖνος δέ, ποὺ ἀδικεῖ, θὰ λάβῃ τὴν ἀνταπόδοσι τῆς ἀδικίας, ποὺ ἔκανε, διότι δὲν ὑπάρχει προσωποληψία (στὸ Θεό).

Διὰ δὲ τὰς ἀδικίας, ποὺ γίνονται εἰς βάρος τῶν δούλων, ἂς μὴ λησμονῇ κάθε ἄδικος κύριος, ὅτι ὅποιος ἀδικεῖ θὰ λάβῃ τὴν ἀνταπόδοσιν τῆς ἀδικίας ποὺ ἔκαμε, καὶ δὲν εἶναι προσωποληψία ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, διότι ὁ Θεὸς δὲν χαρίζεται εἰς κανένα.

Ἐκεῖνος ὅμως, ὁ ὁποῖος ἀδικεῖ τὸν δοῦλον του ἢ οἰονδήποτε ἄλλον, θὰ λάβῃ τὴν ἀνταπόδοσιν καὶ τὴν τιμωρίαν διὰ τὴν ἀδικίαν, ποὺ ἔκαμε· δὲν ὑπάρχει εἰς τὸν Θεὸν προσωποληψία, ἀλλὰ δικαιοσύνη καὶ ὀρθὴ κρίσις.

Σεῖς, κύριοι, νὰ δίνετε στοὺς δούλους σας τὸ δίκαιο καὶ τὸ ἀντάξιο τῆς ἐργασίας τους, λαμβάνοντας ὑπ’ ὄψιν, ὅτι καὶ σεῖς ἔχετε Κύριο στοὺς οὐρανούς.

Οἱ κύριοι παρέχετε εἰς τοὺς δούλους τὸ δίκαιον καὶ τὴν ἀνταμοιβὴν τὴν ἴσην πρὸς τοὺς κόπους των, γνωρίζοντες, ὅτι καὶ σεῖς ἔχετε Κύριον εἰς τοὺς οὐρανούς.

Οἱ κύριοι νὰ παρέχετε εἰς τοὺς δούλους σας πάντοτε τὸ δίκαιον καὶ τὴν ἰσοτιμίαν, ἐν ὀνόματι τῆς ἀδελφικῆς ἀγάπης, ποὺ σᾶς συνδέει, γνωρίζοντες ὅτι καὶ σεῖς ἔχετε κύριον εἰς τοὺς οὐρανούς.

Νὰ ἐπιδίδεσθε στὴν προσευχή. Ν’ ἀγρυπνῆτε γι’ αὐτὴ μὲ προθυμία καὶ χαρά.

Ὅλοι σας δὲ νὰ καταγίνεσθε ἀκούραστα εἰς τὴν προσευχήν. Νὰ ἀγρυπνῆτε εἰς αὐτὴν καὶ να τὴν συνοδεύετε μὲ εὐχαριστίαν εἰς τὸν Θεόν.

Κύριοι καὶ δοῦλοι, ὅλοι οἱ Χριστιανοί, νὰ ἐπιμένετε εἰς τὴν προσευχήν, νὰ ἀγρυπνῆτε εἰς αὐτὴν καὶ νὰ ἐκφράζετε συγχρόνως δι’ αὐτῆς τὰς εὐχαριστίας σας πρὸς τὸν Θεόν.

Καὶ νὰ προσεύχεσθε καὶ γιὰ μᾶς, γιὰ νὰ μᾶς ἀνοίξῃ ὁ Θεὸς θύρα τοῦ λόγου, γιὰ νὰ κηρύξωμε τὸ μυστήριο τοῦ Χριστοῦ, γιὰ τὸ ὁποῖο καὶ εἶμαι δεμένος (φυλακισμένος),

Νὰ προσεύχεσθε δὲ συγχρόνως καὶ ὑπὲρ ἡμῶν, διὰ νὰ μᾶς ἀνοίξῃ ὁ Θεὸς τὴν θύραν τοῦ εὐαγγελικοῦ λόγου, δηλαδὴ νὰ ἀπομακρύνῃ κάθε ἐμπόδιον ἀπὸ τὸ κήρυγμα καὶ νὰ δημιουργήσῃ εὐκαιρίας, διὰ νὰ λαλήσωμεν τὸ μυστήριον τῆς διὰ τοῦ Χριστοῦ σωτηρίας πάντων, διὰ τὸ ὁποῖον καὶ εἶμαι δεμένος.

Νὰ προσεύχεσθε συγχρόνως καὶ δι’ ἡμᾶς, διὰ νὰ μᾶς ἀνοίξῃ ὁ Θεὸς θύραν τῆς εὐαγγελικῆς διδασκαλίας, ὥστε μὲ εὐκολίαν καὶ χωρὶς ἐμπόδια νὰ κηρύξωμεν τὸ μυστήριον τῆς σωτηρίας, ποὺ προσφέρει ὁ Χριστός, διὰ τὸ ὁποῖον καὶ εἶμαι τώρα δεμένος.

γιὰ νὰ τὸ φανερώσω κατὰ τὸν τρόπο, ποὺ πρέπει νὰ κηρύξω.

Νὰ ἀνοίξῃ τὴν θύραν διὰ νὰ φανερώσω τὸ μυστήριον αὐτὸ ἄφοβα καὶ νὰ τὸ ἐκθέσω, ὅπως πρέπει νὰ ὁμιλήσω δι’ αὐτό.

Νὰ βοηθήσῃ ὁ Κύριος νὰ φανερώσω καθαρὰ αὐτὸ τὸ μυστήριον καὶ νὰ τὸ προσφέρω εἰς τοὺς ἀνθρώπους, ὅπως πρέπει.

Μὲ σύνεσι νὰ συμπεριφέρεσθε πρὸς τοὺς ἔξω τῆς Ἐκκλησίας. Ν’ ἀξιοποιῆτε τὸ χρόνο.

Νὰ συμπεριφέρεσθε μὲ φρόνησιν πρὸς τοὺς ἔξω τῆς Ἐκκλησίας ἀνθρώπους, ἐπωφελούμενοι τὰς εὐκαιρίας ποὺ παρουσιάζονται διὰ τὴν ἐργασίαν τοῦ ἀγαθοῦ.

Νὰ συμπεριφέρεσθε μὲ σύνεσιν καὶ φρόνησιν πρὸς τοὺς ἀνθρώπους ποὺ εὑρίσκονται ἔξω ἀπὸ τὴν Ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ, ἐκμεταλλευόμενοι κάθε εὐκαιρίαν, διὰ νὰ πράττετε τὸ ἀγαθόν, κερδίζοντες ἔτσι τὸν καιρόν σας.

Ὁ λόγος σας νὰ εἶναι πάντοτε γεμᾶτος χάρι, ἀρτυμένος μὲ ἁλάτι. Νὰ ξέρετε πῶς πρέπει νὰ μιλᾶτε στὸν καθένα.

Ὁ λόγος σας ἂς εἶναι πάντοτε χαριτωμένος, ἀρτυμένος μὲ τὸ ἁλάτι τῆς φρονήσεως, ὥστε να εἶναι μὲν εὐχάριστος, ἀλλ’ ὄχι καὶ βρωμερός· να ξεύρετε, πῶς πρέπει σεῖς νὰ ἀποκρίνεσθε εἰς τὸν καθένα.

Τὰ λόγια σας ἂς εἶναι πάντοτε γεμᾶτα χάριν, ἀρτυμένα μὲ τὸ ἁλάτι τῆς καλωσύνης καὶ τῆς διακρίσεως, ὥστε νὰ εἶναι κατὰ Θεὸν εὐχάριστα εἰς τοὺς ἀνθρώπους. Νὰ ξέρετε δὲ πῶς πρέπει σεῖς νὰ ἀποκρίνεσθε εἰς τὸν καθένα.

Ὅλα τὰ σχετικὰ μ’ ἐμένα θὰ σᾶς κάνῃ γνωστὰ ὁ Τυχικός, ὁ ἀγαπητὸς ἀδελφὸς καὶ πιστὸς διάκονος καὶ δοῦλος ὅπως καὶ ἐγὼ στὸν Κύριο.

Τὰς περὶ ἑμοῦ εἰδήσεις θὰ σᾶς τὰς γνωστοποίησῃ ὅλας ὁ Τυχικός, ὁ ἀγαπητὸς ἀδελφὸς καὶ πιστὸς διάκονος καὶ σύνδουλός μου ἐν Κυρίῳ,

Τὰ κατ’ ἐμὲ θὰ σᾶς τὰ ἀνακοινώσῃ καὶ θὰ σᾶς τὰ κάμῃ γνωστὰ ὁ Τυχικός, ἀγαπητὸς ἀδελφὸς καὶ πιστὸς διάκονος καὶ σύνδουλος εἰς τὸ ἔργον τοῦ Κυρίου.

Τὸν ἔστειλα σ’ ἐσᾶς γι’ αὐτὸ ἀκριβῶς, γιὰ νὰ μάθῃ πῶς εἶσθε καὶ νὰ ἐνισχύσῃ τὶς καρδιές σας.

τὸν ὁποῖον σᾶς τὸν ἀπέστειλα ἀκριβῶς δι’ αὐτό, διὰ νὰ μάθῃ πῶς εἶσθε καὶ νὰ παρηγορήσῃ τὰς καρδίας σας.

Αὐτὸν ἄλλωστε ἔστειλα εἰς σᾶς, πρὸς αὐτὸν τὸν σκοπόν, διὰ νὰ μάθῃ τὰ καθ’ ὑμᾶς, τὴν πνευματικήν σας δηλαδὴ κατάστασιν καὶ παρηγορήσῃ τὰς καρδίας σας.

Τὸν ἔστειλα μαζὶ μὲ τὸν Ὀνήσιμο, τὸν πιστὸ καὶ ἀγαπητὸ ἀδελφό, ὁ ὁποῖος εἶναι συμπατριώτης σας. Θὰ σᾶς κάνουν γνωστὰ ὅλα ὅσα συμβαίνουν ἐδῶ.

Σᾶς τὸν ἔστειλα μαζὶ μὲ τὸν Ὀνήσιμον, τὸν πιστὸν καὶ ἀγαπητὸν ἀδελφόν, ὁ ὁποῖος εἶναι συμπολίτης σας, ἀπὸ τὰς Κολασσὰς καὶ αὐτός. Αὐτοὶ θὰ σᾶς γνωστοποιήσουν ὅλα τὰ ἐδῶ συμβαίνοντα.

Τὸν ἔστειλα δὲ μαζῆ μὲ τὸν Ὀνήσιμον, τὸν πιστὸν καὶ ἀγαπητὸν ἀδελφόν, ὁ ὁποῖος εἶναι συμπολίτης σας, ἀπὸ τὰς Κολοσσάς. Αὐτοὶ θὰ κάμουν εἰς σᾶς γνωστὰ ὅλα τὰ ἐδῶ.

Σᾶς χαιρετίζει ὁ Ἀρίσταρχος, ποὺ εἶναι μαζί μου στὴ φυλακή, καὶ ὁ Μᾶρκος ὁ ἀνιψιὸς τοῦ Βαρνάβα, - γιὰ τὸν ὁποῖο λάβατε ἐντολές· ἐὰν ἔλθῃ σὲ σᾶς, νὰ τὸν δεχθῆτε - ,

Σᾶς ἀσπάζεται ὁ Ἀρίσταρχος, ποὺ μὲ συντροφεύει καὶ μὲ ὑπηρετεῖ καὶ ἔγινεν ἔτσι αἰχμάλωτος μαζί μου εἰς τὴν φυλακήν, καὶ ὁ Μᾶρκος, ὁ ἀνεψιὸς τοῦ Βαρνάβα, διὰ τὸν ὁποῖον ἐλάβατε παραγγελίας, ἐὰν ἔλθῃ πρὸς σᾶς, φιλοξενήσατέ τον.

Σᾶς χαιρετᾷ ὁ Ἀρίσταρχος, ποὺ συμπαρίσταται εἰς τὴν φυλακήν μου καὶ ἔγινε ἔτσι συναιχμάλωτός μου, καὶ Μᾶρκος ὁ ἀνεψιὸς τοῦ Βαρνάβα διὰ τὸν ὁποῖον ἔχετε λάβει ὁδηγίας, ἐὰν ἔλθῃ πρὸς σᾶς νὰ τὸν δεχθῆτε καὶ νὰ τὸν φιλοξενήσετε - .

καὶ ὁ Ἰησοῦς, ὁ ὁποῖος λέγεται Ἰοῦστος. Αὐτοὶ προέρχονται ἀπὸ τοὺς Ἰουδαίους καὶ εἶναι οἱ μόνοι (ἀπὸ τοὺς Ἰουδαίους) συνεργάτες μου γιὰ τὴ βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ποὺ μοῦ ἔγιναν παρηγοριά.

Σᾶς ἀσπάζεται καὶ ὁ Ἰησοῦς, ποὺ λέγεται καὶ Ἰοῦστος. Εἶναι καὶ οἱ τρεῖς Χριστιανοὶ ἀπὸ τοὺς περιτμημένους. Καὶ αὐτοὶ μόνοι ἀπὸ τοὺς ἐξ Ἰουδαίων εἶναι ἐδῶ συνεργάται μου διὰ τὴν διάδοσιν τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ, οἱ ὁποῖοι μου ἔγιναν παρηγορία.

Σᾶς ἀσπάζεται ὁ Ἰησοῦς, ὁ ὁποῖος λέγεται καὶ Ἰοῦστος· καὶ οἱ τρεῖς αὐτοὶ εἶναι ἀπὸ τοὺς περιτμημένους Χριστιανούς, καὶ αὐτοὶ μόνοι ἀπὸ τοὺς Ἰουδαίους Χριστιανούς, εἶναι συνεργάται μου ἐδῶ εἰς τὴν Ρώμην, διὰ τὸ κήρυγμα τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ. Αὐτοὶ μοῦ ἔγιναν παρηγορία εἰς τὴν θλῖψιν τῆς φυλακίσεώς μου.

Σᾶς χαιρετίζει ὁ Ἐπαφρᾶς, ὁ συμπατριώτης σας, δοῦλος τοῦ Χριστοῦ, ποὺ πάντοτε ἀγωνίζεται γιὰ σᾶς στὶς προσευχές [Σημ.: Ἤ, μὲ τὶς προσευχές], γιὰ νὰ σταθῆτε τέλειοι καὶ ὡλοκληρωμένοι σὲ κάθε θέλημα τοῦ Θεοῦ.

Σᾶς ἀσπάζεται ὁ Ἐπαφρᾶς, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀπὸ σᾶς δοῦλος τοῦ Χριστοῦ, ποὺ ἀγωνίζεται πάντοτε εἰς τὰς προσευχὰς διὰ σᾶς, διὰ νὰ σταθῆτε τέλειοι καὶ τηρηταὶ ἀκριβεῖς κάθε θελήματος τοῦ Θεοῦ.

Σᾶς ἀσπάζεται ὁ Ἐπαφρᾶς, ποὺ εἶναι ἀπὸ σᾶς, δοῦλος Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος ἀγωνίζεται εἰς τὰς προσευχάς του διὰ σᾶς, διὰ νὰ σταθῆτε δηλαδὴ τέλειοι εἰς τὸν ἀγῶνα τῆς ἀρετῆς, ἐκπληρώνοντες μὲ ἀκρίβειαν κάθε θέλημα τοῦ Θεοῦ.

Βεβαιώνω δὲ γι’ αὐτὸν, ὅτι ἔχει πολὺ ζῆλο γιὰ σᾶς καὶ γιὰ τοὺς πιστοὺς στὴ Λαοδίκεια καὶ στὴν Ἱεράπολι.

Διότι μαρτυρῶ περὶ αὐτοῦ, ὅτι ἔχει πολὺν ζῆλον καὶ θερμὸν ἐνδιαφέρον διὰ σᾶς καὶ τοὺς ἐν Λαοδικείᾳ καὶ τοὺς ἐν Ἱεραπόλει πιστούς.

Βεβαιώνω καὶ πιστοποιῶ δι’ αὐτόν, ὅτι ἔχει πολὺν καὶ θερμὸν ζῆλον διὰ σᾶς, ὅπως ἐπίσης καὶ διὰ τοὺς Χριστιανοὺς τῆς Λαοδικείας καὶ τῆς Ἱεραπόλεως.

Σᾶς χαιρετίζει ὁ Λουκᾶς ὁ ἰατρὸς ὁ ἀγαπητὸς καὶ ὁ Δημᾶς.

Σᾶς ἀσπάζεται ὁ Λουκᾶς ὁ ἰατρὸς ὁ ἀγαπητὸς καὶ ὁ Δημᾶς.

Σᾶς ἀσπάζεται ὁ Λουκᾶς ὁ ἰατρὸς ὁ ἀγαπητός, καὶ ὁ Δημᾶς.

Χαιρετισμοὺς στοὺς ἀδελφοὺς στὴ Λαοδίκεια καὶ στὸ Νυμφᾶ καὶ στὴν ἐκκλησία ποὺ συναθροίζεται στὸ σπίτι του.

Ἀσπασθῆτε ἐκ μέρους μου τοὺς ἐν Λαοδικείᾳ ἀδελφοὺς καὶ τὸν Νυμφᾶν καὶ τὴν ἐκκλησίαν τῶν πιστῶν, ποὺ συνέρχονται εἰς τὸ σπίτι του.

Χαιρετήσατε ἐκ μέρους μου τοὺς ἀδελφοὺς Χριστιανούς, ποὺ εἶναι εἰς τὴν Λαοδικείαν καὶ τὸν Νυμφᾶν καὶ τοὺς πιστούς, ποὺ συγκεντρώνονται εἰς τὸ σπίτι του καὶ ποὺ ἀποτελοῦν τὴν κατ’ οἶκον ἐκκλησίαν.

Καὶ ὅταν ἀναγνωσθῇ σὲ σᾶς ἡ ἐπιστολή, φροντίσετε ν’ ἀναγνωσθῇ καὶ στὴν ἐκκλησία τῶν Λαοδικέων, καὶ τὴν ἐπιστολὴ ἀπὸ τὴ Λαοδίκεια ν’ ἀναγνώσετε καὶ σεῖς.

Καὶ ὅταν ἀναγνωσθῇ μεταξύ σας ἡ ἐπιστολή μου αὐτή, φροντίσατε νὰ ἀναγνωσθῇ καὶ εἰς τὴν Ἐκκλησίαν τῶν Λαοδικέων. Καὶ τὴν ἐπιστολήν, ποὺ θὰ σᾶς στείλουν ἀπὸ τὴν Λαοδικείαν, φροντίσατε νὰ τὴν ἀναγνώσετε καὶ σεῖς.

Καὶ ὅταν ἀναγνωσθῇ μεταξύ σας αὐτὴ ἡ ἐπιστολή μου, ἐνδιαφερθῆτε νὰ ἀναγνωσθῇ καὶ εἰς τὴν ἐκκλησίαν τῶν Λαοδικέων. Καὶ τὴν ἐπιστολήν, ποὺ θὰ λάβετε ἀπὸ τὴν Λαοδικείαν, φροντίσατε νὰ τὴν ἀναγνώσετε καὶ σεῖς.

Καὶ νὰ εἰπῆτε στὸν Ἄρχιππο· «Πρόσεχε τὴ διακονία, ποὺ παρέλαβες ἀπὸ τὸν Κύριο, νὰ τὴν ἐκπληρώνῃς».

Καὶ εἴπατε εἰς τὸν Ἀρχιππον· Πρόσεχε τὴν διακονίαν, ποὺ παρέλαβες μὲ θέλημα τοῦ Κυρίου, νὰ τὴν ἐκπληρώνῃς τέλεια.

Καὶ πέστε εἰς τὸν Ἄρχιππον: Πρόσεχε τὴν ἱερὰν ὑπηρεσίαν, τὴν ὁποίαν παρέλαβες μὲ τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου, νὰ τὴν ἐκπληρώνῃς πιστῶς καὶ εὐσυνειδήτως.

Ἐγὼ ὁ Παῦλος σᾶς γράφω χαιρετισμὸ μὲ τὸ ἴδιο μου τὸ χέρι. Νὰ ἐνθυμῆσθε τὰ δεσμά μου. Ἡ χάρι νὰ εἶναι μαζί σας. Ἀμήν.

Ὁ ἀσπασμὸς ἐγράφη μὲ τὸ ἰδικόν μου χέρι τοῦ Παύλου. Ἐνθυμεῖσθε τὰ δεσμά μου. Εἴθε ἡ χάρις τοῦ Κυρίου μας νὰ εἶναι μαζί σας. Ἀμήν.

Ὁ χαιρετισμὸς ἐγράφη μὲ τὸ δικό μου τὸ χέρι, τοῦ Παύλου. Νὰ ἐνθυμῆσθε τὰ δεσμά μου, διὰ νὰ παραδειγματίζεσθε ἀπὸ αὐτὰ εἰς τὴν Χριστιανικὴν σας ζωὴν καὶ ἐργασίαν· ἡ χάρις τοῦ Κυρίου μας νὰ εἶναι μαζῆ σας· ἀμήν.