Πρὸς Τιμόθεον Α'

Ἐγὼ ὁ Παῦλος, ἀπόστολος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ κατ’ ἐντολὴν τοῦ Θεοῦ τοῦ σωτῆρος μας, καὶ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ τῆς ἐλπίδος μας,

Ἐγώ ὁ Παῦλος, ἀπόστολός του Ἰησοῦ Χριστοῦ κατὰ διαταγὴν τοῦ Θεοῦ, ποὺ εἶναι σωτήρ μας, καὶ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος εἶναι ἡ ἐλπίδα μας,

Ἐγώ ὁ Παῦλος, ἀπόστολος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ κατόπιν προσταγῆς τοῦ Θεοῦ, τοῦ Σωτῆρος μας, καὶ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, ποὺ εἶνα ἡ ἐλπίδα μας,

ἀπευθύνομαι πρὸς τὸν Τιμόθεο, γνήσιο τέκνο διὰ τῆς πίστεως. Χάρι, ἔλεος, εὐλογία νὰ εἶναι σὲ σένα ἀπὸ τὸ Θεὸ πατέρα μας καὶ τὸν Ἰησοῦ Χριστὸ τὸν Κύριό μας.

γράφω τὴν ἐπιστολὴν αὐτὴν εἰς τὸν Τιμόθεον, ποὺ διὰ τῆς πίστεως εἰς τὸ κήρυγμά μου ἔγινε γνήσιον πνευματικόν μου τέκνον. Εἴθε νὰ σουῦ δοθῇ, ὦ Τιμόθεε, χάρις ἔλεος καὶ εἰρήνη ἀπὸ τὸν Θεόν πατέρα μας καὶ ἀπὸ τὸν Χριστὸν Ἰησοῦν τὸν Κύριόν μας.

εἰς τὸν Τιμόθεον, ποὺ εἶναι διὰ τῆς πίστεως εἰς τὸ κήρυγμά μου γνήσιον πνευματικόν μου τέκνον, εἴθε ἡ χάρις, τὸ ἔλεος καὶ ἡ εἰρήνη νὰ δοθῇ ἀπὸ τὸν Θεὸν Πατέρα μας καὶ ἀπὸ τὸν Χριστὸν Ἰησοῦν, τὸν Κύριον μας.

Ὅπως σὲ παρεκάλεσα νὰ παραμείνῃς στὴν Ἔφεσο, ὅταν ἔφευγα γιὰ τὴ Μακεδονία, ἔτσι σὲ παρακαλῶ καὶ τώρα, γιὰ νὰ διδάξῃς καὶ συμβουλεύσῃς μερικοὺς νὰ μὴ διδάσκουν διαφορετικὰ ἀπὸ τὸ εὐαγγέλιο,

Καθὼς σὲ παρεκάλεσα νὰ παραμείνῃς εἰς τὴν Ἔφεσον, ὅταν ἐπήγαινα εἰς Μακεδονίαν, ἔτσι σὲ παρακαλῶ καὶ τώρα. Καὶ σὲ παρεκάλεσα τότε νὰ παραμείνῃς διὰ νὰ παραγγείλῃς εἰς μερικοὺς νὰ μὴ διδάσκουν διαφορετικὰ ἀπὸ τὴν διδασκαλίαν τοῦ Εὐαγγελίου,

Καθὼς σὲ εἶχα παρακελέσει τότε, ποὺ ἐπήγαινα εἰς τὴν Μακεδονίαν, νὰ παραμείνῃς εἰς τὴν Ἔφεσον, ἔτσι σὲ παρακαλῶ καὶ τώρα νὰ μείνῃς, διὰ νὰ παραγγέλλῃς εἰς μερικοὺς καὶ νὰ συμβουλεύῃς νὰ μὴ διδάσκουν διαφορετικὴν διδασκαλίαν ἀπὸ τὴν τοῦ Εὐαγγελίου,

οὔτε ν’ ἀσχολοῦνται μὲ μύθους καὶ ἀπέραντες γενεαλογίες, ποὺ προκαλοῦν ἁπλῶς συζητήσεις, καὶ δὲν συμβάλλουν στὸ ἔργο, μὲ τὸ ὁποῖο ὁ Θεὸς οἰκονομεῖ τὴ σωτηρία μὲ βάσι τὴν πίστι.

οὔτε νὰ προσέχουν εἰς μύθους καὶ εἰς γενεαλογίας προγόνων ἡ μυθικῶν θεῶν ἀτελειώτους, αἱ ὁποῖαι προκαλοῦν ἀνωφελεῖς συζητήσεις καὶ φιλονεικίας μᾶλλον παρὰ συντελοῦν εἰς τὴν διακονίαν, μὲ τὴν ὁποίαν οἰκονομεῖται ἡ διὰ τῆς πίστεως σωτηρία τῶν διδασκομένων.

οὔτε νὰ δίδουν προσοχὴν εἰς μύθους καὶ εἰς τὰς ἀτελεώτους γενεαλογίας προγόνων, αἱ ἀποίαι παρέχουν μᾶλλον ἀφορμὴν καὶ παρασύρουν εἰς ἀνωφελεῖς καὶ ἐπιβλαβεῖς συζητήσεις καὶ φιλονεικίας, παρὰ εἰς τὸ ἔργον τῆς σωτηρίας, τὸ ὁποῖον μὲ ἀπείρους σοφοὺς τρόπους προσφέρεται ἀπὸ τὸν Θεὸν εἰς τοὺς ἀνθρώπους διὰ τῆς πίστεως.

Τὸ ἐπιστέγασμα δὲ τῆς διδασκαλίας καὶ συμβουλῆς εἶναι ἀγάπη ἀπὸ καθαρὴ καρδιὰ καὶ ἀγαθὴ συνείδησι καὶ ἀνυπόκριτη πίστι.

Τὸ συμπλήρωμα δὲ τῆς παραγγελίας μου εἶναι ἀγάπη ἀπὸ καθαρὰν καὶ ἀνιδιοτελῆ καρδίαν καὶ ἀπὸ συνείδησιν ἀγαθήν, ἐλευθέραν ἀπὸ κάθε τύψιν, καὶ ἀπὸ πίστιν εἰλικρινῆ καὶ ἀληθῆ.

Τὸ δὲ τέλος καὶ ὁ σκοπὸς τῆς παραγγελίας μου εἶναι ἀγάπη ἀπὸ καθαρὰν καὶ ἁγνὴν καρδίαν καὶ ἀπὸ συνείδησιν ἀγαθήν, ποὺ δὲν τὴν ταράσσουν αἱ τύψεις, καὶ ἀπὸ πίστιν εἰλικρινὴ καὶ ὀρθήν.

Μερικοὶ ἀπέτυχαν σ’ αὐτὰ καὶ ἐξετράπησαν σὲ μάταιες [Σημ.: Ἤ, ψευδεῖς] διδασκαλίες.

Ἀπὸ τὰς ἀρετὰς ὅμως αὐτὰς ἔπεσαν ἔξω καὶ ἀπεμακρύνθησαν μερικοὶ καὶ δι’ αὐτὸ παρεξετράπησαν εἰς ματαίους καὶ ἀνωφελεῖς λόγους καὶ διδασκαλίας.

Ἀπὸ αὐτὰς δὲ τὰς ἀρετὰς μερικοὶ παρεξέκλιναν καὶ ἔπεσαν ἔξω καὶ παρεξετράπησαν εἰς κενὰς καὶ ἀνωφελεῖς ἀργολογίας,

Θέλουν νὰ εἶναι νομοδιδάσκαλοι, ἐνῷ δὲν καταλαβαίνουν οὔτε αὐτά, τὰ ὁποῖα λέγουν, οὔτε αὐτά, γιὰ τὰ ὁποῖα δίνουν αὐθεντικὲς διαβεβαιώσεις.

Θέλουν νὰ παρουσιάζωνται ὡς διδάσκαλοι τοῦ νόμου, καὶ δὲν καταλαβαίνουν οὔτε ἐκεῖνα ποὺ λέγουν, οὔτε ἐκεῖνα διὰ τὰ ὁποῖα δίδουν αὐθεντικὰς διαβεβαιώσεις.

θέλοντες νὰ παρουσιάζωνται ὡς διδάσκαλοι τοῦ Νόμου, χωρὶς νὰ ἐνοοῦν οὔτε ἐκεῖνα ποὺ λέγουν οὔτε ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα προσφέρουν μὲ τόσο αὐθεντικὰς τάχα καὶ κατηγορηματικὰς διαβεβαιώσεις.

Ἐμεῖς ὅμως γνωρίζουμε, ὅτι ὁ νόμος εἶναι ὠφέλιμος, ἐὰν κανεὶς τὸν χρησιμοποιῇ ὀρθῶς,

Ἐνῷ δὲ αὐτοὶ δὲν καταλαβαίνουν, ἠμεῖς οἱ Χριστιανοὶ ἀντιθέτως γνωρίζομεν, ὅτι ὁ νόμος εἶναι καλός, ἐὰν τὸν μεταχειρίζεται κανεὶς σύμφωνα μὲ τὸν σκοπὸν τοῦ νόμου. Ὁ σκοπὸς δὲ τοῦ νόμου εἶναι νὰ ὁδηγήσῃ τὸν ἄνθρωπον εἰς τὸν Χριστόν.

Ἡμεῖς βέβαια γνωρίζομεν ὅτι ὁ νόμος εἶναι καλός, ἐὰν τὸν χρησιμοποιῇ κανεὶς κατὰ τρόπον τὸν ὁποῖον ἐδόθη.

γνωρίζοντας τοῦτο, ὅτι ὁ νόμος δὲν εἶναι γιὰ τὸν δίκαιο, ἀλλὰ γιὰ τοὺς παραβάτες τοῦ νόμου καὶ τοὺς ἀνυποτάκτους, τοὺς ἀσεβεῖς καὶ τοὺς ἁμαρτωλούς, αὐτοὺς ποὺ δὲν ἔχουν ὅσιο καὶ ἱερό, τοὺς πατροκτόνους καὶ τοὺς μητροκτόνους, τοὺς ἀνθρωποκτόνους γενικῶς,

Ἂς γνωρίζῃ δὲ ὁ χρησιμοποιῶν τὸν νόμον τοῦτο, ὅτι δηλαδὴ ὁ νόμος δὲν ὡρίσθη οὔτε εἶναι ἀναγκαῖος διὰ τὸν δίκαιον, διότι αὐτὸς ἔχει ὁδηγὸν τὸν ἔμφυτον ἠθικὸν νόμον, ποὺ φυσικὸ εἶναι γραμμένος εἰς τὴν καρδίαν του. Ὁ νόμος ὡρίσθη διὰ τοὺς ἀνόμους καὶ τοὺς ἀνυποτάκτους, διὰ τοὺς ἀσεβεῖς καὶ ἁμαρτωλούς, δι’ ἐκείνους ποὺ δὲν ἔχουν ἱερὸν καὶ ὅσιον καὶ βεβηλώνουν τὰ πάντα, δι’ αὐτοὺς ποὺ κακοποιοῦν καὶ θανατώνουν τὸν πατέρα των καὶ τὴν μητέρα των, διὰ τοὺς φονεῖς,

Ἂς γνωρίζῃ δὲ καθένας, ὅτι ὁ Νόμος δὲν ἐδόθη καὶ δὲν ἔχει ἰσχὺν διὰ τὸν δίκαιον, τοῦ ὁποίου ἡ συμπεριφορὰ ἀνταποκρίνεται ἐκ τῶν προτέρων εἰς τὸν Νόμον. Ἀλλ’ ὁ Νόμος ὑπάρχει καὶ ἔχει ἰσχὺν ἐναντίον τῶν παρανόμων καὶ τῶν ἀνυποτάκτων εἰς τὸ θεῖον θέλημα, ἐναντίον τῶν ἀσεβῶν καὶ ἁμαρτωλῶν, ἐναντίον ἐκείνων ποὺ δὲν ἔχουν τίποτε τὸ ὅσιον καὶ βεβηλώνουν τὰ πάντα. Ἐδόθη καὶ ἔχει ἰσχὺν διὰ τοὺς πατροκτόνους καὶ μητροκτόνους, διὰ τοὺς φονεῖς τῶν ἀνθρώπων,

τοὺς κατὰ φύσιν ἀνηθίκους, τοὺς παρὰ φύσιν ἀνηθίκους, τοὺς δουλεμπόρους, τοὺς ψεῦτες, τοὺς ἐπιόρκους καὶ γενικῶς τοὺς ἐνόχους σὲ κάθε ἄλλο ποὺ ἀντίκειται στὴν ὑγιῆ διδασκαλία,

τοὺς πόρνους, τοὺς ἀρσενοκοίτας, δι’ ἐκείνους ποὺ πωλοῦν ὡς ἀνδράποδα τοὺς ἀνθρώπους, διὰ τοὺς ψεύστας, τοὺς ἐπιόρκους καὶ ἐν γένει διὰ τοὺς ἐνόχους εἰς κάθε τι, ποὺ ἀντιστρατεύεται πρὸς τὴν διδασκαλίαν τὴν ἀληθῆ καὶ ἐλευθέραν ἀπὸ τὴν ἀρρώστιαν καὶ τὸ θανατηφόρον μίασμα τῆς αἱρέσεως καὶ πλάνης.

διὰ τοὺς πόρνους, τοὺς ἀρσενοκοίτας, δι’ αὐτούς, ποὺ πωλοῦν ὡς ἀνδράποδα τοὺς ἀνθρώπους, διὰ τοὺς ψεύστας καὶ τοὺς ἐπιόρκους καὶ δι’ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι διαπράττουν καὶ ὅ,τι ἄλλο ἀντιστρατεύεται εἰς τὴν ὀρθὴν καὶ ἀληθινὴν διδασκαλίαν τοῦ Χριστοῦ,

ἡ ὁποία συμφωνεῖ μὲ τὸ ἔνδοξο εὐαγγέλιο τοῦ μακαρίου Θεοῦ, ποὺ ὁ Θεὸς ἐμπιστεύθηκε σὲ μένα.

Καὶ διδασκαλία τέτοια εἶναι μόνη αὐτή, ποὺ συμφωνεῖ πρὸς τὸ Εὐαγγέλιον, τὸ ὁποῖον εἶναι δόξα τοῦ μακαρίου Θεοῦ καὶ τὸ ὁποῖον ὁ Θεὸς ἐνεπιστεύθη εἰς ἐμέ.

αὐτὴν ποὺ εἶναι σύμφωνος μὲ τὸ Εὐαγγέλιον τῆς δόξης τοῦ μακαρίου Θεοῦ καὶ τὸ ὁποῖον Εὐαγγέλιον τὸ ἐνεπιστεύθη ὁ Θεὸς εἰς ἐμέ.

Καὶ εὐχαριστῶ τὸν Ἰησοῦ Χριστὸ τὸν Κύριό μου, ποὺ μοῦ ἔδωσε δύναμι, διότι μὲ ἔκρινε ἔμπιστο καὶ μοῦ ἀνέθεσε ὑπηρεσία,

Καὶ εὐχαριστῶ τὸν Χριστὸν Ἰησοῦν τὸν Κύριόν μας, ποὺ μὲ ἐνίσχυσε. Καὶ τὸν εὐχαριστῶ, διότι μὲ ἔκρινεν ἄξιον τῆς ἐμπιστοσύνης του καὶ ἔθεσεν εἰς τὴν διακονίαν τοῦ εὐαγγελίου ἐμέ,

Καὶ εὐχαριστῶ τὸν Ἰησοῦν Χριστόν, τὸν Κύριόν μας, ποὺ μὲ ἐνίσχυσε καὶ ἐδυνάμωσεν εἰς τὸ ἔργον τοῦ Εὐαγγελίου, διότι μὲ ἐνέκρινεν ἄξιον τῆς ἐμπιστοσύνης του καὶ μὲ ἔθεσεν εἰς τὴν ἱερὰν αὐτὴν ὑπηρεσίαν τοῦ κηρύγματος

ἐνῷ πρωτύτερα ἤμουν ἀσεβὴς κατήγορος καὶ διώκτης καὶ κακοποιός. Ἀλλ’ ἐλεήθηκα, διότι ἔδειξα αὐτὴ τὴ διαγωγὴ ἀπὸ ἄγνοια διατελώντας σὲ κατάστασι ἀπιστίας.

ποὺ ἤμην προτήτερα βλάσφημος καὶ διώκτης καὶ ὑβριστὴς τῆς Ἐκκλησίας του. Ἀλλ’ ἐλεήθην ἀπὸ τὸν Θεόν, διότι ἐξ ἀγνοίας ἔκαμα ταῦτα, ὅταν ἤμην ἀκόμη ἐν τῇ ἀπιστίᾳ.

ἐμέ, ποὺ ἤμουν προηγουμένως βλάσφημος τοῦ ἁγίου ὀνόματός του, διώκτης καὶ ὑβριστὴς τοῦ ἔργου του καὶ τῆς Ἐκκλησίας του. Ἀλλ’ ἐλεήθην ἀπὸ τὸν Θεόν, διότι ὅσα τότε ἔκαμνα, τὰ ἔκαμνα ἐξ ἀγνοίας, εὑρισκόμενος εἰς τὴν κατάστασιν τῆς ἀπιστίας.

Ὑπερεξεχείλισε δὲ ἡ χάρι τοῦ Κυρίου μας διὰ τῆς φιλανθρωπίας καὶ ἀγάπης, τὴν ὁποία ἔδειξε διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Ἀλλ’ ἐπλεόνασε μὲ τὸ παραπάνω ἡ χάρις τοῦ Κυρίου μας, ἡ ὁποία ἐγέμισε τὸ ἐσωτερικόν μου μὲ ἐκείνην τὴν πίστιν καὶ τὴν ἀγάπην, αἱ ὁποία κατορθώνονται καὶ πηγάζουν ἀπὸ τὴν κοινωνίαν καὶ σχέσιν μὲ τὸν Ἰησοῦν Χριστόν.

Ἀλλ’ ἐδόθη εἰς ἐμὲ μὲ τὸ παραπάνω ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν μαζῆ μὲ τὴν φωτισμένην πίστιν καὶ τὴν πλουσίαν ἀγάπην, ποὺ ἀπορρέουν καὶ προσφέρονται ἀπὸ τὸν Ἰησοῦν Χριστόν.

Εἶναι ἀληθινὸς ὁ λόγος καὶ τελείως ἄξιος ἀποδοχῆς, ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς ἦλθε στὸν κόσμο γιὰ νὰ σώσῃ ἁμαρτωλούς, ἀπὸ τοὺς ὁποίους πρῶτος εἶμαι ἐγώ.

Ὁ λόγος, ποὺ θὰ εἴπω, εἶναι ἀξιόπιστος καὶ ἄξιος νὰ τὸν δεχθοῦν μὲ τὴν ψυχήν τους ὅλοι· ὅτι δηλαδὴ ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς ἦλθεν εἰς τὸν κόσμον νὰ σώσῃ ἁμαρτωλούς, ἀπὸ τοὺς ὁποίους πρῶτος εἶμαι ἐγώ.

Ἀξιόπιστος εἶναι ὁ λόγος, ποὺ θὰ σοῦ πῶ, καὶ ἄξιος ὁλοψύχου καὶ ἀδιστάκτου ἀποδοχῆς ἐκ μέρους ὅλων· ὅτι δηλαδὴ ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς ἦλθεν εἰς τὸν κόσμον νὰ σώσῃ τοὺς ἁμαρτωλούς, μεταξὺ τῶν ὁποίων πρῶτος εἶμι ἐγώ.

Ἀλλὰ γι’ αὐτὸ ἐλεήθηκα, γιὰ νὰ δείξῃ ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς σὲ μένα πρῶτο ὅλη τὴν εὐσπλαχνία του, γιὰ νὰ εἶμαι παράδειγμα σ’ ὅσους στὸ μέλλον θὰ πιστεύσουν σ’ αὐτὸν γιὰ ν’ ἀποκτοῦν τὴν αἰώνια ζωή.

Ἀλλ’ ἀκριβῶς δι’ αὐτὸ ἐλεήθην, διὰ νὰ δείξῃ ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς εἰς ἐμὲ περισσότερον ἀπὸ κάθε ἄλλον ὁλόκληρον τὴν μακροθυμίαν του καὶ χρησιμεύσω ὡς ὑπόδειγμα εἰς ἐκείνους, ποὺ μέλλουν νὰ πιστεύσουν εἰς αὐτὸν διὰ νὰ κληρονομήσουν τὴν αἰώνιον ζωήν.

Ἀλλὰ διὰ τοῦτο ἀκριβῶς ἠλεήθην, διὰ νὰ δείξῃ ὁλοκάθαρα ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς εἰς ἐμέ, περισσότερον ἀπὸ οἰανδήποτε ἄλλον, ὅλην τὴν μακροθυμίαν του πρὸς παραδειγματισμὸν καὶ ἐνθάρρυνσιν ὅλων ἐκείνων, ποὺ ἔμελλαν νὰ πιστεύσουν εἰς αὐτόν, διὰ νὰ ἀπολαύσουν τὴν αἰωνίαν ζωήν.

Στὸν αἰώνιο λοιπὸν βασιλέα, τὸν ἀθάνατο, τὸν ἀόρατο, τὸ μόνο σοφὸ Θεό, ἂς ἀποδίδεται τιμὴ καὶ δόξα στοὺς ἀπεράντους αἰῶνες. Ἀμήν.

Εἰς δὲ τὸν βασιλέα, ποὺ εἶναι κύριος τῶν αἰώνων καὶ ὅλων τῶν κτισμάτων ὅσα ἔγιναν κατ’ αὐτούς, εἰς τὸν ἄφθαρτον, ἀόρατον, εἰς τὸν ἕνα καὶ μόνον σοφὸν Θεόν, ἂς εἶναι τιμὴ καὶ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Εἰς δὲ τὸν βασιλέα καὶ κύριον ὅλων τῶν αἰώνων καὶ ὅλων τῶν δημιουργημάτων, ποὺ ἔγιναν διὰ μέσου τῶν αἰώνων, εἰς τὸν ἄφθαρτον, εἰς τὸν ἀόρατον, εἰς τὸν ἕνα καὶ μόνον πάνσοφον Θεόν, ἂς εἶναι τιμὴ καὶ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμήν.

Αυτὴ τὴ συμβουλὴ σοῦ δίνω, παιδί μου Τιμόθεε, σύμφωνα μὲ τὶς προφητεῖες ποὺ προηγήθηκαν σὲ σένα, λαμβάνοντας αὐτὲς ὑπ’ ὄψιν ν’ ἀγωνίζεσαι ὡς στρατιώτης τὸν καλὸν ἀγῶνα,

Ταύτην τὴν παραγγελίαν σου ἐμπιστεύομαι καὶ σοῦ ἀναθέτω νὰ τὴν φυλάξῃς ἀκριβῶς, τέκνον Τιμόθεε, σύμφωνα μὲ τὰς προφητείας, ποὺ ἐλέχθησαν διὰ σὲ καὶ μὲ ὡδήγησαν νὰ σὲ ἐκλέξω συνεργάτην μου. Σοῦ παραγγέλλω δηλαδὴ τώρα παρακινούμενος ἀπὸ τὰς προφητείας αὐτὰς νὰ στρατεύεσαι τὴν καλὴν στρατείαν,

Αὐτὴν τὴν ἐντολὴν παραθέτω εἰς τὰ χέρια σου, διὰ νὰ τὴν φυλάξῃς πιστῶς, τέκνον Τιμόθεε, σύμφωνα μὲ τὰς προφητείας καὶ τὰς ἀποκαλύψεις τοῦ Θεοῦ, ποὺ ἐλέχθησαν διὰ σέ, δηλαδὴ νὰ εἶσαι συνεχῶς ὁ καλὸς στρατιώτης, ὁ ἐπιστρατευμένος εἰς αὐτὰς μὲ τὴν καλὴν στρατείαν,

ἔχοντας πίστι καὶ ἀγαθὴ συνείδησι, τὴν ὁποία μερικοὶ ἀπώθησαν καὶ ἔτσι ναυάγησαν ὡς πρὸς τὴν πίστι.

γεμᾶτος πίστιν καὶ μὲ συνείδησιν, ποὺ νὰ μαρτυρῇ ἀγαθὰ καὶ νὰ εἶναι ἐλευθέρα ἀπὸ κάθε τύψιν. Μερικοὶ ἀπώθησαν καὶ κατέπνιξαν τῆς συνειδήσεως τὰς τύψεις καὶ διαμαρτυρίας της, δι’ αὐτὸ δὲ κατέληξαν εἰς ναυάγιον τῆς πίστεώς των.

ἔχων τὴν ὀρθὴν πίστιν, ἀγαθὴν καὶ ἀκατάκριτον συνείδησιν, τὴν ὁποίαν συνείδησιν μερικοὶ ἀπώθησαν, τὴν κατέπνιξαν καὶ τὴν ἐπέταξαν ἀπὸ τὴν ψυχήν των καὶ ἔτσι κατέληξαν εἰς ναυάγιον τῆς πίστεώς των.

Ἀπ’ αὐτοὺς εἶναι ὁ Ὑμέναιος καὶ ὁ Ἀλέξανδρος, τοὺς ὁποίους παρέδωσα στὸ Σατανᾶ, γιὰ νὰ βασανισθοῦν παιδαγωγικῶς γιὰ νὰ μὴ διδάσκουν βλάσφημα (αἱρετικά).

Ἀπὸ αὐτοὺς εἶναι ὁ Ὑμέναιος καὶ ὁ Ἀλέξανδρος, τοὺς ὁποίους ἀπέκοψα ἀπὸ τὴν Ἐκκλησίαν καὶ τοὺς παρέδωκα εἰς τὸν σατανᾶν. Καὶ ἔλαβα τὸ μέτρον αὐτὸ διὰ νὰ σωφρονισθοῦν μὲ τὴν παιδαγωγίαν αὐτὴν καὶ νὰ μὴ διδάσκουν βλάσφημα.

Ἀπὸ αὐτοὺς εἶναι ὁ Ὑμέναιος καὶ ὁ Ἀλέξανδρος, τοὺς ὁποίους ἀπεμάκρυνα ἀπὸ τὴν Ἐκκλησίαν καὶ τοὺς παρέδωσα εἰς τὸν σατανᾶν. Τοὺς ἀπέκοψα δὲ ἀπὸ τὴν Ἐκκλησίαν, διὰ νὰ παιδαγωγηθοῦν μὲ τὴν σωφρονιστικὴν αὐτὴν τιμωρίαν, ὥστε νὰ μὴ διδάσκουν πλέον ψευδολογίας καὶ βλασφημίας.

Παρακαλῶ δέ, πρῶτα ἀπ’ ὅλα νὰ γίνωνται δεήσεις, προσευχές, παρακλήσεις, εὐχαριστίες γιὰ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους,

Ἀφοῦ δὲ σύμφωνα μὲ τὰ ἀνωτέρω ὀφείλομεν νὰ ἀγαπῶμεν ὅλους καὶ ἀφοῦ ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς ἦλθε νὰ σώσῃ ὅλους τοὺς ἁμαρτωλούς, λοιπόν, καὶ ἑγὼ προτρέπω καὶ σέ, ὦ Τιμόθεε, καὶ τοὺς λοιποὺς ἀδελφοὺς πρῶτον ἀπὸ ὅλα να κάνετε δεήσεις, προσευχάς, παρακλήσεις, εὐχαριστίας δι’ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους,

Σᾶς παρακαλῶ, λοιπόν, καὶ σᾶς προτρέπω πρῶτον ἀπὸ ὅλα νὰ κάμνετε δεήσεις, προσευχάς, παρακλήσεις, εὐχαριστίας δι’ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους,

γιὰ τοὺς βασιλεῖς καὶ ὅλα τὰ ὑπεροχικὰ πρόσωπα, γιὰ νὰ διάγωμε ἤρεμο καὶ ἥσυχο βίο μὲ κάθε εὐσέβεια καὶ σεμνότητα.

διὰ τοὺς βασιλεῖς καὶ δι’ ὅλους ὅσοι ἔχουν ἀξίωμα καὶ θέσιν ἀνωτέραν, διὰ νὰ τοὺς φωτίζῃ καὶ τοὺς κραταιώνῃ ὁ Θεός, ὅπως ἐξασφαλίζουν τὴν εἰρηνικὴν συμβίωσιν τῶν πολιτῶν, ὥστε νὰ περνῶμεν καὶ ἡμεῖς βίον ἤρεμον καὶ ἥσυχον μὲ πᾶσαν εὐσέβειαν καὶ σεμνότητα.

διὰ τοὺς βασιλεῖς καὶ δι’ ὅλους ἐκείνους ποὺ κατέχουν ἀξιώματα καὶ θέσεις μέσα εἰς τὴν κοινωνίαν, ὥστε νὰ τοὺς φωτίζῃ ὁ Θεὸς νὰ κυβερνοῦν μὲ σύνεσιν, διὰ νὰ διερχώμεθα τὸν βίον μας εἰρηνικὸν καὶ ἥσυχον μὲ κάθε εὐσέβειαν καὶ σεμνότητα.

Διότι αὐτὸ εἶναι καλὸ καὶ εὐάρεστο ἐνώπιον τοῦ σωτῆρος μας Θεοῦ,

Διότι τοῦτο, ἤτοι τὸ νὰ προσευχώμεθα δι’ ὅλους, εἶναι καλὸν καὶ εὐάρεστον ἐνώπιον τοῦ σωτῆρος μας Θεοῦ.

Διότι τὸ νὰ προσευχώμεθα διὰ τὴν πρόοδον καὶ τὴν σωτηρίαν τῶν ἄλλων, αὐτὸ εἶναι καλόν, εὐάρεστον καὶ εὐπρόσδεκτον ἐνώπιον τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Θεοῦ,

ὁ ὁποῖος θέλει νὰ σωθοῦν ὅλοι οἱ ἄνθρωποι καὶ νὰ ἔλθουν σὲ ἐπίγνωσι τῆς ἀληθείας.

Καὶ εἶναι τοῦτο εὐάρεστον εἰς τὸν Θεόν, διότι αὐτὸς θέλει ὅλοι οἱ ἄνθρωποι νὰ σωθοῦν καὶ διὰ τῆς πίστεως νὰ λάβουν πλήρη γνῶσιν τῆς ἀληθείας.

ὁ ὁποῖος θέλει νὰ σωθοῦν ὅλοι οἱ ἄνθρωποι, νὰ προχωρήσουν καὶ νὰ λάβουν πλήρη καὶ καθαρὰν γνῶσιν τῆς ἀληθείας (διὰ νὰ βαδίσουν ἀνεπηρέαστοι ἀπὸ τὰς πλάνας εἰς τὸν δρόμον τῆς σωτηρίας).

Διότι ὁ αὐτὸς εἶναι Θεός, ὁ αὐτὸς εἶναι καὶ μεσίτης μεταξὺ Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων ὡς ἄνθρωπος Ἰησοῦς Χριστός.

Θέλει δὲ τὴν σωτηρίαν ὅλων, διότι ἕνας καὶ μόνος εἶναι Θεός, Θεὸς ὅλων, ὄχι ὡρισμένου μόνον ἔθνους Θεός· ἕνας εἶναι καὶ μεσίτης μεταξὺ Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων, ὁ Ἰησοῦς Χριστός, ποὺ ἔγινεν ἄνθρωπος,

Διότι ἔνας εἶναι ὁ Θεός, Θεὸς ὅλων ἀνεξαιρέτως τῶν ἀνθρώπων, ἔνας εἶναι καὶ ὁ μεσίτης ματαξὺ τοῦ Θεοῦ καὶ τῶν ἀνθρώπων, ὁ Ἰησοῦς Χριστός, ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ, ποὺ ἔγινεν ἄνθρωπος

Αὐτὸς ἔδωσε τὸν ἑαυτό του ἀντί λύτρου γιὰ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους, πρᾶγμα ποὺ εἶχε ὁρισθῆ καὶ ἔγινε στὸν καιρό του.

καὶ ἔδωκε τὸν ἑαυτόν του λύτρον διὰ νὰ ἑξαγοράσῃ ὅλους. Διὰ τὸ γεγονὸς δὲ αὐτὸ τῆς ἑξαγορᾶς μᾶς κάνει λόγον ἡ μαρτυρία, ἡ ὁποία καὶ ἀπὸ ἡμᾶς τοὺς Ἀποστόλους δίδεται, Ἀλλὰ πρὸ παντὸς ἐδόθη ἀπὸ αὐτὸν καὶ ἐπεσφραγίσθη εἰς τοὺς ὡρισμένους ὑπὸ τῆς θείας Προνοίας καιροὺς μὲ τὸν θάνατόν του.

καὶ ἔδωκε τὸν ἑαυτόν του λύτρον διὰ τὴν ἐξαγορὰν καὶ ἀπολύτρωσιν ὅλων ἀπὸ τὴν δουλείαν καὶ τὸν θάνατον τῆς ἁμαρτίας, γεγονὸς τὸ ὁποῖον ἐπεμαρτυρήθη καὶ ἐπεβεβαιώθη ἀπὸ αὐτὸν τὸν ἴδιον εἰς τοὺς καθωρισμένους ἀπὸ τὸν Θεὸν καιρούς.

Γι’ αὐτὸ ὡρίσθηκα ἐγὼ κήρυξ καὶ ἀπόστολος, - ἀλήθεια λέγω ἐπικαλούμενος τὸ Χριστό, δὲν ψεύδομαι - , διδάσκαλος τῶν ἐθνικῶν πραγματικὰ καὶ ἀληθινά.

Διὰ τὴν μαρτυρίαν αὐτὴν ἀνεδείχθην καὶ ὡρίσθην ἀπὸ τὸν Θεόν κῆρυξ καὶ Ἀπόστολος ἐγώ. Λέγω ἀλήθειαν, ὅπως μοῦ τὸ ἐπιβάλλει ἡ μετὰ τοῦ Χριστοῦ κοινωνία μου· δὲν ψεύδομαι. Ἐτάχθην νὰ εἶμαι διδάσκαλος τῶν ἐθνικῶν ἐν τῇ πίστει καὶ τῇ ἀληθείᾳ.

Δι’ αὐτὴν δὲ τὴν μαρτυρίαν καὶ διακήρυξιν ἔχω κληθῇ καὶ τεθῇ ἀπὸ τὸν Θεὸν κῆρυξ καὶ ἀπόστολος - σᾶς λέγω τὴν ἀλήθειαν ἐνώπιον τοῦ Χριστοῦ, δὲν ψεύδομαι - διδάσκαλος τῶν ἐθνικῶν, διὰ νὰ τοὺς φανερώσω τὴν πίστιν καὶ τὴν ἀλήθειαν.

Θέλω λοιπὸν νὰ προσεύχονται οἱ ἄνδρες σὲ κάθε τόπο, ὑψώνοντας χέρια ἅγια, χωρὶς ταραχὴ καὶ ἀμφιβολία.

(Συνεχίζω τώρα τὸν λόγον μου περὶ προσευχῆς). Θέλω λοιπὸν νὰ προσεύχωνται οἱ ἄνδρες εἰς κάθε τόπον, καὶ νὰ σηκώνουν πρὸς τὸν οὐρανὸν χέρια καθαρὰ ἀπὸ κάθε μολυσμόν, ἐλεύθεροι ἀπὸ ὀργὴν καὶ δισταγμὸν ὀλιγοπιστίας.

Θέλω, λοιπόν, νὰ προσεύχωνται οἱ ἄνδρες εἰς κάθε τόπον, νὰ ὑψώνουν πρὸς τὸν οὐρανὸν χέρια ἀμόλυντα ἀπὸ τὴν ἁμαρτίαν καὶ μὲ πλουσίους τοὺς καρποὺς τῆς ἀρετῆς, νὰ προσεύχωνται χωρὶς ὀργὴν καὶ χωρὶς καμμίαν ἀμφιβολίαν καὶ ὀλιγοπιστίαν.

Ἐπίσης δὲ οἱ γυναῖκες νὰ στολίζουν τοὺς ἑαυτούς τους μὲ ἐνδυμασία σεμνὴ, μὲ συστολὴ καὶ σοβαρότητα, ὄχι μὲ ἐπιτηδευμένη κόμμωσι ἢ χρυσὰ κοσμήματα ἢ μαργαριτάρια ἢ πολυτελῆ ἐνδύματα,

Τὸ ἴδιο θέλω καὶ αἱ γυναῖκες νὰ προσεύχωνται μὲ ἐνδυμασίαν σεμνήν, νὰ στολίζουν τὸν ἑαυτόν τους μὲ συστολὴν καὶ σωφροσύνην, ὄχι μὲ φιλάρεσκα πλεξίματα τῶν μαλλιῶν τους ἢ μὲ χρυσᾶ ἢ μαργαριταρένια κοσμήματα ἢ μὲ ρούχα πολυτελῆ,

Ἐπίσης αἱ γυναῖκες πρέπει νὰ προσεύχωνται μὲ ἐνδυμασίαν σεμνήν, νὰ στολίζουν δὲ τὸν ἑαυτόν των μὲ συστολὴν καὶ σεμνότητα καὶ σωφροσύνην καὶ ὄχι μὲ ἐξεζητημένα πλεξίματα τῶν μαλλιῶν ἢ μὲ χρυσᾶ κοσμήματα ἢ μὲ μαργαριτάρια ἢ μὲ πολυτελῆ ἐνδύματα,

ἀλλὰ μὲ ὅ,τι πρέπει σὲ γυναῖκες, ποὺ παρουσιάζονται ὡς θεοσεβεῖς, μὲ καλὰ ἔργα δηλαδή.

ἀλλὰ μὲ ὅ,τι πρέπει εἰς γυναῖκας, ποὺ παρουσιάζονται εἰς τὰ μάτια ὅλων, ὅτι σέβονται τὸν Θεόν. Θέλω δηλαδὴ αἱ γυναῖκες νὰ στολίζωνται μὲ ἔργα ἀγαθά.

ἀλλὰ μὲ ὅ,τι ταιριάζει εἰς γυναῖκας, αἱ ὁποῖαι ἔχουν ὡς ἔργον των τὴν εὐσέβειαν· δηλαδὴ τοὺς ταιριάζει νὰ στολίζωνται μὲ ἔργα ἀγαθά.

Ἡ γυναῖκα νὰ μαθαίνῃ σιωπή, πλήρη ὑποταγή.

Ἡ γυναῖκα ἂς μανθάνῃ τὴν σωτηριώδη γνῶσιν τοῦ εὐαγγελίου ἥσυχα, χωρὶς νὰ δημιουργῇ θόρυβον μὲ τὴν πολυλογίαν ἢ τὰς ἀντιρρήσεις της, ἀλλὰ νὰ δεικνύῃ πᾶσαν ὑποταγήν.

Ἡ γυναῖκα ἂς προσπαθῇ νὰ μαθαίνῃ τὴν ἀλήθειαν τοῦ Εὐαγγελίου μὲ ἡσυχίαν, χωρὶς νὰ ἐκτρέπεται εἰς πολυλογίας καὶ θορύβους, ἀλλὰ μὲ κάθε σεμνότητα καὶ ὑπακοήν.

Στὴ γυναῖκα βεβαίως δὲν ἐπιτρέπω νὰ διδάσκῃ (στὶς ἐκκλησιαστικὲς συνάξεις) ἢ νὰ ἐξουσιάζῃ τὸν ἄνδρα, ἀλλὰ νὰ εἶναι σὲ ταπείνωσι.

Δὲν ἐπιτρέπω δὲ εἰς τὴν γυναῖκα νὰ διδάσκῃ εἰς τὰς συνάξεις τῆς λατρείας, οὔτε νὰ ἐξουσιάζῃ καὶ νὰ γίνεται κυρία τοῦ ἀνδρός της, ἀλλ’ ὀφείλει νὰ μένῃ ἥσυχος, χωρὶς νὰ ἀντιλέγῃ ἢ νὰ θορυβῇ.

Δὲν ἐπιτρέπω δὲ εἰς τὴν γυναῖκα νὰ διδάσκῃ εἰς τὰς λατρευτικὰς συγκεντρώσεις τῶν πιστῶν, οὔτε νὰ κυριαρχῇ καὶ νὰ ἐξουσιάζῃ ἐπὶ τοῦ ἀνδρός, ἀλλὰ νὰ παραμένῃ ἥσυχος χωρὶς ἀντιρρήσεις καὶ θορύβους.

Διότι ὁ Ἀδὰμ πλάσθηκε πρῶτα, ἔπειτα ἡ Εὔα.

Δὲν πρέπει δὲ νὰ ἐξουσιάζῃ τὸν ἄνδρα της ἡ γυνή, διότι ὁ Ἀδὰμ ἐπλάσθη πρῶτος, ἔπειτα ἐπλάσθη ἡ Εὕα, διὰ νὰ εἶναι βοηθὸς τοῦ ἀνδρός.

Ταιριάζει νὰ ὑποτάσσεται ἡ γυναῖκα, διότι ὁ Ἀδὰμ ἐπλάσθη πρῶτος καὶ ἔπειτα ἀπὸ αὐτὸν ἐπλάσθη ἡ Εὔα.

Ἐπίσης ὁ Ἀδὰμ δὲν ἀπατήθηκε, ἐνῷ ἡ γυναῖκα ἀπατήθηκε καὶ ἔκανε παράβασι.

Καὶ ἐπὶ πλέον ὁ Ἀδὰμ δὲν ἐξηπατήθη ἀπὸ τὸ φίδι, ἡ γυνὴ ὅμως ἐξηπατήθη ἀπὸ τὴν συμβουλὴν τοῦ φιδιοῦ καὶ ἔπεσεν εἰς τὴν παράβασιν.

Καὶ ὁ μὲν Ἀδὰμ δὲν ἠπατήθη ἀπὸ τὸν διάβολον, ἡ δὲ γυναῖκα ἐξηπατήθη ἀπὸ τὴν ὑποβολὴν τοῦ πονηροῦ καὶ ἔπεσεν εἰς τὴν παράβασιν.

Θὰ σωθῇ δὲ μὲ τὴν τεκνογονία, ἐὰν (ἡ ἔγγαμη γυναῖκα γενικῶς, οἱ ἔγγαμες γυναῖκες) παραμένουν στὴν πίστι καὶ τὴν ἀγάπη καὶ τὴν ἁγιότητα διὰ τῆς σωφροσύνης.

Θὰ σωθῇ δὲ κάθε γυναῖκα μὲ τὴν γέννησιν καὶ τὴν ἀνατροφὴν τέκνων, ἄρκει νὰ τηρήσουν αἱ γυναῖκες πίστιν εἰς τοὺς ἄνδρας των καὶ ἀγάπην εἰς αὐτοὺς καὶ νὰ διαφυλάξουν μὲ σωφροσύνην τὸν ἁγιασμὸν τῆς ἁγνότητος.

Θα σωθῇ δὲ κάθε γυναῖκα διὰ τῆς τεκνογονίας, μὲ τὴν ἀπόκτησιν δηλαδὴ καὶ καλὴν ἀνατροφὴν τῶν τέκνων της, ἐὰν βέβαια μείνουν μέχρι τέλους εἰς τὴν πίστιν πρὸς τοὺς ἄνδρας των, εἰς τὴν ἀγάπην πρὸς αὐτοὺς καὶ εἰς τὸν ἁγιασμὸν μὲ τὴν σωφροσύνην καὶ τὴν ἁγνότητά των.

Ἀξιόπιστος ὁ λόγος· Ἐὰν κανεὶς ἐπιθυμῇ νὰ εἶναι ἐπίσκοπος [Σημ.: Ἐπίσκοπος λεγόταν καὶ ὁ πρεσβύτερος], καλὸ ἔργο ἐπιθυμεῖ.

Ὁ λόγος περὶ ἐπισκοπῆς, τὸν ὁποῖον θὰ εἴπω, εἶναι ἄξιος νὰ δώσῃ ὁ καθένας πίστιν εἰς αὐτὸν καὶ νὰ τὸν δεχθῇ μὲ τὴν καρδιά του. Ἐὰν κανεὶς ἐπιθυμῇ πολὺ τὸ ἐπισκοπικὸν ἀξίωμα, καλὸν ἔργον ἐπιθυμεῖ.

Ἀξιόπιστος καὶ ἀληθινὸς εἶναι ὁ λόγος, ποὺ θὰ σᾶς πῶ· ἐὰν κανεὶς ἐπιθυμῇ πολὺ τὸ ἀξίωμα τοῦ ἐπισκόπου, καλὸν ἔργον ἐπιθυμεῖ (ἐφ’ ὅσον πράγματι ποθεὶ τὸ ἔργον τοῦ ὑψίστου τούτου λειτουργήματος καὶ ὄχι τὴν τιμὴν τοῦ ἀξιώματος).

Ἀλλὰ πρέπει ὁ ἐπίσκοπος νὰ εἶναι ἀδιάβλητος, μιᾶς γυναίκας ἄνδρας (ἐὰν εἶναι ἔγγαμος), προσεκτικός, ἐγκρατής, σεμνός, φιλόξενος, διδακτικός,

Ἀλλὰ τὸ καλὸν καὶ ὑψηλὸν ἔργον πρέπει νὰ ἀνατίθεται εἰς καλοὺς καὶ ἐκλεκτοὺς ἀνθρώπους. Πρέπει λοιπὸν ὁ ἐπίσκοπος νὰ εἶναι ἀκατηγόρητος, ὥστε κανεὶς να μὴ μπορῇ να εἴπῃ τίποτε εἰς βάρος του. Πρέπει να εἶναι σύζυγος μιᾶς μόνης γυναικὸς καὶ να μὴ ἔχῃ ἔλθει εἰς δεύτερον γάμον. Νὰ εἶναι προσεκτικός, ἐγκρατής, σεμνός, φιλόξενος, διδακτικός.

Ἀλλ’ ἂς ἔχῃ ὑπ’ ὄψιν του, ὅτι τὸ καλὸν ἔργον ταιριάζει εἰς ἐκλεκτοὺς ἀνθρώπους. Πρέπει, λοιπόν, ὁ ἐπίσκοπος νὰ εἶναι ἄμεμπτος καὶ ἀκατηγόρητος· νὰ εἶναι, σύζυγος μιᾶς μόνης γυναικὸς καὶ νὰ μὴν ἔχῃ συνάψει δεύτερον γάμον· νὰ εἶναι ἐγκρατὴς καὶ προσεκτικός, σώφρων, σεμνός, φιλόξενος, ἱκανὸς νὰ διδάσκῃ τοὺς ἄλλους τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ·

ὄχι βίαιος καὶ ἐπιθετικός, ὄχι φιλόνικος, ὄχι αἰσχροκερδής, ἀλλὰ πρᾶος, ἀφιλόνικος, ἀφιλάργυρος.

Νὰ μὴ εἶναι μέθυσος, οὔτε να βιαιοπραγῇ καὶ να δέρνῃ μὲ τὰ χέρια του τοὺς ἄλλους, οὔτε νὰ ἐπιζητῇ κέρδη μὲ μέσα αἰσχρά, ἀλλὰ νὰ εἶναι ἐπιεικής, ξένος πρὸς μάχας καὶ φιλονεικίας, ἀφιλάργυρος.

νὰ μὴ εἶναι μέθυσος καὶ ὀργίλος, νὰ μὴ ἐκτρέπεται εἰς χειροδικίας, νὰ μὴ εἶναι αἰσχροκερδής, ἀλλὰ νὰ εἶναι ἐπιεικής, ἀφιλόνεικος καὶ φιλειρηνικός, ἀφιλάργυρος.

νὰ κυβερνᾷ καλὰ τὸ σπίτι του, νὰ ἔχῃ τέκνα ὑπάκουα μὲ κάθε σεμνότητα.

Νὰ κυβερνᾷ καλὰ τὸ σπίτι του, νὰ ἔχῃ παιδιά, ποὺ νὰ ὑποτάσσωνται μὲ κάθε σεμνότητα.

Νὰ προΐσταται δὲ καὶ νὰ κυβερνᾷ μὲ σύνεσιν τὸ σπίτι του, νὰ ἔχῃ τέκνα καλῶς παιδαγωγημένα, ὥστε νὰ ὑποτάσσωνται μὲ κάθε σεμνότητα.

- Ἐὰν δὲ κανεὶς δὲν ξέρῃ νὰ κυβερνήσῃ τὸ σπίτι του, πῶς θὰ διοικήσῃ τὴν Ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ; -

Πρέπει δὲ νὰ κυβερνᾷ καλὰ τὸ σπίτι του, διότι, ἐὰν ἕνας δὲν γνωρίζῃ νὰ διευθύνῃ τὸ σπίτι του, πῶς θὰ ἐπιμεληθῇ καὶ θὰ φροντίσῃ διὰ τὴν Ἐκκλησίαν τοῦ Θεοῦ;

Ἐὰν δὲ κανεὶς δὲν γνωρίζῃ νὰ κυβερνᾷ καλὰ τὸ σπίτι του, πῶς θὰ ἐνδιαφερθῇ καὶ θὰ φροντίσῃ ὀρθῶς διὰ τὴν Ἐκκλησίαν τοῦ Θεοῦ;

νὰ μὴν εἶναι πρόσφατο μέλος στὴν Ἐκκλησία, γιὰ νὰ μὴν ὑπερηφανευθῇ καὶ καταδικασθῇ ὅπως ὁ Διάβολος.

Πρέπει νὰ μὴ εἶναι νεοκατήχητος καὶ νεοφυτευμένος εἰς τὸν πνευματικὸν ἀμπελῶνα τοῦ Κυρίου. Δὲν πρέπει δὲ να εἶναι νεοκατήχητος, διὰ νὰ μὴ ὑπερηφανευθῇ καὶ πέσῃ εἰς τὴν αὐτὴν ἐξ ὑπερηφανείας καταδίκην, ποὺ ἔπεσε καὶ ὁ διάβολος.

Πρέπει ἀκόμη νὰ μὴν εἶναι νεοφώτιστος καὶ νεοπροσήλυτος εἰς τὴν πίστιν τοῦ Χριστοῦ, διὰ νὰ μὴν ὑπερηφανευθῇ ἀπὸ τὸ ἀξίωμα καὶ πέσῃ ἔτσι εἰς τὴν ἰδίαν καταδίκην, ποὺ ἔπεσε διὰ τὴν ἀλαζονείαν του ὁ διάβολος.

Ἐπίσης αὐτὸς πρέπει νὰ ἔχῃ καλὴ μαρτυρία καὶ ἀπὸ τοὺς ἔξω τῆς Ἐκκλησίας, γιὰ νὰ μὴν ἐξευτελισθῇ καὶ πέσῃ σὲ παγίδα τοῦ Διαβόλου.

Πρέπει δὲ να ἔχῃ καὶ καλὴν μαρτυρίαν ἀπὸ τοὺς ἔξω τῆς Ἐκκλησίας ἀνθρώπους, διὰ νὰ μὴ τοῦ στήσῃ μὲ τὰς κατηγορίας καὶ τὴν διαπόμπευσιν τῶν ἀπίστων παγίδα ὁ διάβολος καὶ πέσῃ εἰς αὐτὴν εἴτε θυμώνων καὶ μισῶν τοὺς κατηγόρους του, εἴτε χάνων τὸ κῦρος του καὶ ἀπογοητευόμενος, εἴτε καὶ παρασυρόμενος πάλιν εἰς τὰ παλαιά.

Πρέπει δέ, ἐκτὸς αὐτῶν ποὺ εἴπαμεν ἀνωτέρω, νὰ ἔχῃ καὶ καλὴν μαρτυρίαν περὶ τῆς ἀμέμπτου ζωῆς του ἀπὸ τοὺς ἔξω τῆς Ἐκκλησίας ἀνθρώπους, διὰ νὰ μὴ περιπέσῃ εἰς τὸν περίγελων καὶ τὸν χλευασμὸν τῶν ἀνθρώπων καὶ συλληφθῇ ἔτσι εἰς τὴν παγίδα τοῦ διαβόλου.

Ἐπίσης οἱ διάκονοι πρέπει νὰ εἶναι σεμνοί, ὄχι διπρόσωποι, ὄχι μὲ τὸ νοῦ τους στὸ πολὺ κρασί, ὄχι αἰσχροκερδεῖς.

Οἱ διάκονοι τὸ ἴδιο πρέπει να εἶναι σεμνοί, ὄχι διπρόσωποι, ὥστε να λέγουν ἄλλα εἰς τοῦτον καὶ ἄλλα εἰς ἐκεῖνον διὰ τὴν αὐτὴν ὑπόθεσιν· νὰ μὴ ἔχουν τὸν νοῦν τους εἰς τὸ πολὺ κρασί, νὰ μὴ εἶναι αἰσχροκερδεῖς·

Ἐπίσης οἱ διάκονοι πρέπει νὰ εἶναι σεμνοί, ὄχι διπλοπρόσωποι ποὺ διὰ λόγους καλακείας ἢ συμφέροντος ἄλλα νὰ λέγουν εἰς τὸν ἕνα καὶ ἄλλα εἰς τὸν ἄλλον. Νὰ μὴ δίνουν τὴν καρδιά τους εἰς τὸ πολὺ κρασί, νὰ μὴ εἶναι αἰσχροκερδεῖς·

Νὰ κρατοῦν τὴν ἱερὴ ὑπόθεσι τῆς πίστεως μὲ καθαρὴ συνείδησι.

νὰ κατέχουν τὴν μυστηριώδη ἀλήθειαν τῆς πίστεως συντροφευμένην μὲ βίον ἄμεμπτον καὶ καθαρὰν συνείδησιν.

νὰ γνωρίζουν καὶ νὰ κρατοῦν καλὰ τὰς μυστηριώδεις ἀληθείας τῆς πίστεως μὲ καθαρὰν καὶ ἀμόλυντον τὴν συνείδησιν, μὲ βίον δηλαδὴ ἄμεμπτον.

Καὶ αὐτοὶ δὲ ἂς ἐξετάζωνται πρῶτα, καὶ ἔπειτα ἂς γίνωνται διάκονοι, ἐὰν εἶναι ἀπηλλαγμένοι κατηγορίας.

Καὶ αὐτοὶ δὲ ἂς ἐξετάζωνται πρῶτον προσεκτικὰ καὶ ἂς δοκιμάζονται, καὶ ἔπειτα ἂς ἀναλαμβάνουν τὴν ὑπηρεσίαν τοῦ διακόνου, ἐφ’ ὅσον εὑρεθοῦν, ὅτι εἶναι ἀκατηγόρητοι καὶ ἄμεμπτοι.

Καὶ αὐτοὶ θὰ ἐξετάζωνται προηγουμένως καὶ θὰ ἐξελέγχωνται μὲ προσοχὴν καὶ ἔπειτα θὰ ἀναλαμβάνουν τὸ ἔργον τῆς διακονίας, ἐφ’ ὅσον πράγματι ἀποδειχθοῦν, ὅτι εἶναι ἄμεμπτοι καὶ ἀκέραιοι.

Οἱ γυναῖκες (τους) ἐπίσης νὰ εἶναι σεμνές, ὄχι φιλοκατήγορες (κουτσομπόλες), προσεκτικές, πιστὲς σὲ ὅλα.

Αἱ γυναῖκες διάκονοι πρέπει καὶ αὐταὶ νὰ εἶναι σεμναί, ἐλεύθεραι ἀπὸ τὸ ἁμάρτημα τῆς κακολογίας καὶ διαβολῆς, ἐγκρατεῖς καὶ προσεκτικοί, ἀξιόπιστοι εἰς ὅλα.

Αἱ δὲ διακόνισσαι ἐπίσης πρέπει νὰ εἶναι σεμναί, ἀπηλλαγμέναι ἀπὸ τὸ πάθος τῆς κακολογίας, καὶ συκοφαντίας, ἐγκρατεῖς καὶ προσεκτικαί, πισταὶ εἰς ὅλα τὰ καθήκοντά των.

Οἱ διάκονοι νὰ εἶναι μιᾶς γυναίκας ἄνδρες (ἐὰν εἶναι ἔγγαμοι), καὶ νὰ κυβερνοῦν καλὰ τὰ τέκνα καὶ τὰ σπίτια τους.

Οἱ διάκονοι ἂς εἶναι μονόγαμοι, μιᾶς γυναικὸς ἄνδρες, νὰ κυβερνοῦν καλὰ τὰ τέκνα των καὶ τὰ σπίτια των.

Οἱ διάκονοι ἂς εἶναι σύζυγοι μιᾶς γυναικὸς καὶ νὰ μὴν ἔχουν ἔλθει εἰς δεύτερον γάμον· νὰ προΐστανται καὶ νὰ παιδαγωγοῦν καλῶς τὰ παιδιά των καὶ ὅλην των τὴν οἰκογένειαν.

Ὅσοι δὲ διακόνησαν καλά, ἀποκτοῦν μεγάλη ὑπόληψι καὶ πολλὴ ἐκτίμησι γιὰ τὸ ζῆλο τους χάριν τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Ζητῶ καὶ ἀπ’ αὐτούς, ὅπως ἐζήτησα καὶ ἀπὸ τοὺς ἐπισκόπους, νὰ κυβερνοῦν καλὰ τὰ σπίτια των, διότι ἐκεῖνοι, ποὺ διηκόνησαν καλά, ἀποκτοῦν καὶ καλὸν βαθμὸν καὶ προάγονται εἰς ἐπισκόπους. Ἀποκτοῦν ἀκόμη καὶ πολλὴν παρρησίαν καὶ θάρρος εἰς τὸ νὰ διακηρύττουν τὴν πίστιν, ποὺ ὁμολογοῦμεν ὅσοι εἴμεθα ἐν κοινωνίᾳ μὲ τὸν Ἰησοῦν Χριστόν.

Διότι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι μὲ σύνεσιν καὶ φόβον Θεοῦ διηκόνησαν καλῶς καὶ διακονοῦν, ἀποκτοῦν καλὸν βαθμόν, προάγονται δηλαδὴ εἰς τὸ ἀξίωμα τοῦ ἱερέως καὶ τοῦ ἀρχιερέως· ἐπὶ πλέον δὲ ἀποκτοῦν τόλμην καὶ θάρρος νὰ ὁμολογοῦν καὶ νὰ κηρύττουν τὴν πίστιν εἰς τὸν Ἰησοῦν Χριστόν.

Αὐτὰ σοῦ γράφω, ἐλπίζοντας νὰ ἔλθω σὲ σένα συντόμως.

Σοῦ γράφω αὐτὰ μὲ τὴν ἐλπίδα νὰ ἔλθω πρὸς σὲ πολὺ γρήγορα.

Σοῦ τὰ γράφω αὐτὰ ἔχων τὴν ἐλπίδα, ὅτι σύντομα θὰ ἔλθω εἰς σέ, διὰ νὰ σοῦ πῶ καὶ προφορικῶς περισσότερα.

Ἀλλ’ ἐὰν βραδύνω, σοῦ τὰ γράφω γιὰ νὰ ξέρῃς πῶς πρέπει νὰ συμπεριφέρεται κανεὶς στὸν οἶκο τοῦ Θεοῦ, ποὺ εἶναι ἡ Ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ τοῦ ἀληθινοῦ, ὁ στῦλος καὶ ἡ στερεὰ βάσι τῆς ἀληθείας.

Ἐὰν ὅμως βραδύνω νὰ ἔλθω, σοῦ τὰ γράφω διὰ νὰ γνωρίζῃς, πῶς πρέπει κανεὶς νὰ πολιτεύεται καὶ νὰ συμπεριφέρεται εἰς τὸ σπίτι καὶ τὴν οἰκογένειαν τοῦ Θεοῦ, τουτέστιν εἰς τὴν Ἐκκλησίαν τοῦ Θεοῦ, ποὺ εἶναι ζωντανὸς καὶ ὄχι νεκρὸς σὰν τὰ εἴδωλα. Εἶναι δὲ ἡ Ἐκκλησία ἄλλος στῦλος καὶ θεμέλιον στερεόν, ποὺ ὑποβαστάζει τὴν ἀλήθειαν.

Ἐὰν ὅμως ἀργοπορήσω, σοῦ τὰ γράφω διὰ νὰ γνωρίζῃς πῶς πρέπει νὰ ζῇς καὶ νὰ φέρεσαι εἰς τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος οἶκος εἶναι ἡ Ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος. (Εἶναι αὐτὴ θεοσύστατος, ζῶν ὀργανισμὸς ἐπὶ ἀσαλεύτου βάσεως ἐδραιωμένος, φορεὺς τῆς αἰωνίου θείας ἀληθείας. Θεμέλιος λίθος καὶ κεφαλή της εἶναι ὁ Χριστός, πλήρωμα δὲ αὐτῆς οἱ πιστοί, κλῆρος καὶ λαός). Καὶ ἡ Ἐκκλησία αὐτὴ εἶναι στῦλος καὶ στερεὸν θεμέλιον τῆς ἀληθείας.

Ὁμολογουμένως δέ, εἶναι μεγάλο τὸ μυστήριο τῆς Θρησκείας μας· Ὁ Θεὸς φανερώθηκε μὲ σάρκα, δικαιώθηκε ἀπὸ τὸ Πνεῦμα (τὸ Πνεῦμα ἀπέδειξε, ὅτι δὲν ἦταν ἁπλῶς ἄνθρωπος, ἀλλὰ Θεάνθρωπος), φάνηκε σὲ κήρυκες (οἱ κήρυκές του ὑπῆρξαν αὐτόπτες μάρτυρες), κηρύχθηκε στὰ ἔθνη, πιστεύθηκε στὸν κόσμο, ἀναλήφθηκε μὲ δόξα.

Καὶ πράγματι κατὰ τὴν ὁμολογίαν ὅλων τῶν πιστῶν μέγα εἶναι τὸ μυστήριον τῆς ἀληθοῦς θρησκείας, ποὺ ἀπεκαλύφθη καὶ ὡς θησαυρὸς αἰώνιος παρεδόθη ὑπὸ τοῦ Θεοῦ εἰς τὴν Ἐκκλησίαν. Δηλαδή, Θεὸς ἐφανερώθη σαρκωμένος, ἀπεδείχθη ἀληθὴς Μεσσίας διὰ τοῦ Πνεύματος, ποὺ ἐνήργει σημεῖα δι’ αὐτοῦ, ἔγινεν ὁρατὸς εἰς τοὺς ἀγγέλους, ἐκηρύχθη μεταξὺ τῶν ἐθνικῶν, ἐπιστεύθη εἰς τὸν κόσμον ὡς Θεάνθρωπος, ἀνελήφθη μὲ δόξαν.

Καὶ πράγματι εἶναι μεγάλο τὸ μυστήριον τῆς εὐσεβείας, ὅπως μᾶς τὸ ἐδίδαξεν ὁ Κύριος. Ὁ Θεὸς ἐφανερώθη μὲ σάρκα ἀνθρωπίνην ἐν μέσῳ τῶν ἀνθρώπων, ἐμαρτυρήθη μὲ τὰ καταπληκτικὰ σημεῖα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ὡς ὁ ἀπόλυτα ἀναμάρτητος καὶ δίκαιος Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, ἔγινεν ὁρατὸς ὡς ἄνθρωπος ἀπὸ τοὺς ἀγγέλους, ἐκηρύχθη μεταξὺ τῶν ἐθνικῶν, ἐπιστεύθη εἰς τὸν κόσμον ὡς σωτὴρ τοῦ κόσμου, ἀνελήφθη εἰς τοὺς οὐρανοὺς μὲ δόξαν.

Ἀλλὰ τὸ Πνεῦμα ρητῶς λέγει, ὅτι κατὰ τοὺς ὑστερινοὺς χρόνους μερικοὶ θ’ ἀποστατήσουν ἀπὸ τὴν Πίστι καὶ θὰ προσέχουν σὲ πνεύματα ἀπατηλὰ καὶ σὲ διδασκαλίες δαιμονίων,

Ἐνῷ δὲ ἡ Ἐκκλησία ὡς στῦλος καὶ στερεὸν θεμέλιον τῆς ἀληθείας περιφρουρεῖ καὶ διακηρύττει τὸ μέγα τοῦτο τῆς εὐσεβείας μυστήριον, τὸ Πνεῦμα λέγει ρητῶς διὰ τῶν ἐν τῇ έκκλησίᾳ προφητῶν του, ὅτι εἰς τοὺς ὑστερινοὺς χρόνους θὰ ἀποστατήσουν μερικοὶ ἀπὸ τὴν πίστιν καὶ θὰ προσέχουν εἰς ἀνθρώπους, ποὺ θὰ κατέχωνται ἀπὸ πνεύματα πλάνης, καὶ εἰς διδασκαλίας, ποὺ θὰ ἐμπνέωνται ἀπὸ δαιμόνια·

Τὸ δὲ Ἅγιον Πνεῦμα ρητῶς λέγει καὶ προλέγει, ὅτι κατὰ τοὺς κατόπιν χρόνους σκληρυμένοι μερικοί, ἐξ αἰτίας τῆς ἁμαρτωλότητός των, θὰ ἀποστατήσουν ἀπὸ τὴν ὀρθὴν πίστιν καὶ θὰ προσέχουν εἰς πνεύματα πλάνης καὶ εἰς δαιμονικὰς διδασκαλίας.

ποὺ θὰ κηρύττουν ψευδολόγοι ὑποκριταί, νεκρωμένοι στὴ συνείδησί τους,

θὰ προσέχουν εἰς ἀνθρώπους, ποὺ ψευδολογοῦν μὲ ὑποκρισίαν καὶ ἔχουν καυτηριασμένην καὶ ἀναίσθητον τὴν συνείδησίν τους.

Θὰ δίδουν προσοχὴν καὶ πίστιν εἰς διδασκάλους τοῦ ψεύδους καὶ τῆς πλάνης, οἱ ὁποῖοι θὰ ἔχουν ἀναίσθητον καὶ ἀνάλγητον, σὰν καυτηριασμένην, τὴν συνείδησίν των.

ποὺ θ’ ἀπαγορεύουν τὸ γάμο, ἐπίσης θὰ ἐπιβάλλουν ἀποχὴ ἀπὸ τροφές (ὡς δῆθεν ἀκάθαρτες), τὶς ὁποῖες ὁ Θεὸς δημιούργησε γιὰ νὰ τρώγουν καὶ ν’ ἀναπέμπουν εὐχαριστία στὸ Θεὸ οἱ πιστοὶ καὶ γνῶστες τῆς ἀληθείας.

Οἱ ὑποκριταὶ καὶ ἀσυνείδητοι αὐτοὶ θὰ ἐμποδίζουν νὰ ἔρχεται κανεὶς εἰς γάμον καὶ θὰ διδάσκουν νὰ ἀπέχωμεν ἀπὸ φαγητά, τὰ ὁποῖα ἔκτισεν ὁ Θεός, διὰ νὰ μεταλαμβάνουν καὶ τρώγουν ἀπὸ αὐτὰ μὲ εὐχαριστίαν πρὸς τὸν Θεόν οἱ πιστοὶ καὶ προωδευμένοι εἰς τὴν τελείαν γνῶσιν τῆς ἀληθείας.

Οἱ ἀσυνείδητοι αὐτοὶ ψευδολόγοι θὰ ἐμποδίζουν τοὺς ἀνθρώπους νὰ ἔρχωνται εἰς γάμον, θὰ διδάσκουν ὅτι πρέπει νὰ ἀπέχουν οἱ ἄνθρωποι ἀπὸ φαγητά, τὰ ὁποῖα ἐν τούτοις ὁ ἴδιος ὁ Θεὸς τὰ ἔδωσε, διὰ νὰ τὰ τρώγουν καὶ τὰ ἀπολαμβάνουν μὲ εὐγνωμοσύνην πρὸς τὸν Θεὸν οἱ πιστοὶ καὶ οἱ προχωρημένοι εἰς τὴν πλήρη γνῶσιν τῆς ἀληθείας.

Διότι κάθε τι, ποὺ δημιούργησε ὁ Θεός, εἶναι ὠφέλιμο, καὶ κανένα δὲν εἶναι ἀπορρίψιμο, ἀρκεῖ νὰ λαμβάνεται μὲ εὐχαριστήρια προσευχή.

Πράγματι δὲ εἶναι πλάνη τὸ νὰ ἀποφεύγῃ κανεὶς ὡρισμένα φαγητά, ὡς δῆθεν ἀκάθαρτα. Διότι κάθε τι ποὺ ἔκτισεν ὁ Θεός, εἶναι καλὸν καὶ τίποτε δὲν εἶναι ἀκάθαρτον καὶ ἄξιον νὰ πεταχθῇ μακρυά, ἀρκεῖ νὰ λαμβάνεται μὲ εὐγνωμοσύνην καὶ εὐχαριστίαν πρὸς τὸν Θεόν, ποὺ μᾶς τὸ ἔδωκε.

Διότι κάθε τι, ποὺ ἔκτισεν ὁ Θεὸς καὶ τὸ ἔδωσε πρὸς τροφὴν εἰς τοὺς ἀνθρώπους, εἶναι καλὸν καὶ κανένα ἀπὸ αὐτὰ δὲν εἶναι μολυσμένον καὶ ἄξιον περιφρονήσεως, ἀρκεῖ μόνον νὰ λαμβάνεται μὲ εὐγνωμοσύνην καὶ εὐχαριστίαν πρὸς τὸν Θεόν.

Διότι ἁγιάζεται μὲ τὸ λόγο τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν προσευχή.

Δὲν εἶναι δὲ ἀκάθαρτον καὶ ἀπόβλητον, διότι γίνεται ἅγιον μὲ τὸν λόγον καὶ τὴν προσευχήν, ποὺ ἀπευθύνομεν εἰς τὸν Θεόν πρὸ τοῦ φαγητοῦ μας.

Διότι κάθε τι πρὸς τροφὴν γίνεται καθαρὸν καὶ ἅγιον μὲ τὸν λόγον καὶ τὴν προσευχήν μας πρὸς τὸν Θεόν.

Ἐὰν αὐτὰ διδάσκῃς στοὺς ἀδελφούς, θὰ εἶσαι ἕνας καλὸς ὑπηρέτης τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ποὺ ἀνατρέφεσαι μὲ τοὺς λόγους τῆς Πίστεως καὶ τῆς καλῆς διδασκαλίας, τὴν ὁποία ἔχεις παρακολουθήσει.

Ἐὰν αὐτὰ θέτῃς ὡς θεμέλιον τῆς οἰκοδομῆς καὶ ὠφελείας τῶν ἀδελφῶν, θὰ εἶσαι καλὸς διάκονος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, καὶ θὰ τρέφεσαι τινευματικῶς μὲ τοὺς λόγους τῆς πίστεως καὶ τῆς ὀρθῆς καὶ ὑγιοῦς διδασκαλίας, τὴν ὁποίαν μὲ ἐπιμέλειαν πολλὴν ἔχεις παρακολουθήσει.

Ἐὰν αὐτὰ προσφέρῃς εἰς τοὺς ἀδελφοὺς καὶ τὰ θέτῃς πάντοτε ὑπ’ ὄψιν των, θὰ ἀναδειχθῇς ὁ καλὸς διάκονος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ποὺ θὰ τρέφεσαι συγχρόνως μὲ τὰ λόγια τῆς φωτισμένης πίστεως καὶ τῆς ὑγιοῦς διδασκαλίας, τὴν ὁποίαν ἔχεις παρακολουθήσει.

Μὲ τοὺς ἀνιέρους δὲ μύθους, ποὺ εἶναι γιὰ γραΐδια, νὰ μὴν ἀσχολῆσαι καθόλου. Νὰ γυμνάζῃς δὲ τὸν ἑαυτό σου, γιὰ νὰ προοδεύῃς σὲ εὐσέβεια.

Ἀπόφευγε δὲ τοὺς ἀκαθάρτους μύθους, ποὺ μόνον γραῖαι μποροῦν νὰ τοὺς συζητοῦν καὶ νὰ τοὺς διηγοῦνται. Γύμναζε δὲ καὶ συνήθιζε τὸν ἑαυτόν σου εἰς τὴν συνεχῆ ἑξάσκησιν τῆς εὐσεβοῦς καὶ ἁγίας ζωῆς.

Ἄφινε κατὰ μέρος καὶ μὴ δίδῃς σημασίαν εἰς τοὺς ἀνιέρους καὶ τοὺς ἀκαθάρτους μύθους, μὲ τοὺς ὁποίους μόνον ὡρισμένα γραΐδια εὑρίσκουν εὐχαρίστησιν νὰ ἀσχολοῦνται. Νὰ γυμνάζῃς δέ, νὰ ἀσκῇς καὶ νὰ συνηθίζῃς τὸν εὐατόν σου εἰς τὴν ἀληθινὴν εὐσέβειαν.

Ἡ ἐκγύμνασι τοῦ σώματος εἶναι βεβαίως ὠφέλιμη γιὰ λίγο, ἐνῷ ἡ εὐσέβεια εἶναι ὠφέλιμη γιὰ πάντοτε, ἐπειδὴ ὑπόσχεται ἀγαθὰ γιὰ τὴν παροῦσα καὶ γιὰ τὴ μέλλουσα ζωή.

Σοῦ συνιστῶ δὲ τὴν γυμνασίαν αὐτήν, διότι ἡ μὲν σωματικὴ ἑξάσκησις καὶ ἐκγύμνασις εἰς ὀλίγον εἶναι ὠφέλιμος, ἐπειδὴ ἀποβλέπει μόνον εἰς τὸ σῶμα, ποὺ εἶναι φθαρτόν. Ἡ εὐσέβεια ὅμως εἶναι ὠφέλιμος εἰς ὅλα, καὶ εἰς τὸ σῶμα δηλαδὴ καὶ εἰς τὴν ψυχήν, διότι ὑπόσχεται ἀγαθὰ καὶ ἀνταμοιβὰς καὶ διὰ τὴν παροῦσαν καὶ διὰ τὴν μέλλουσαν ζωήν.

Διότι ἡ μὲν σωματικὴ γυμναστικὴ καὶ ἐξάσκησις ὀλίγον χρόνον καὶ εἰς μικρὰ ζητήματα εἶναι ὠφέλιμος, διότι ἀναφέρεται εἰς τὸ φθαρτὸν μόνον σῶμα. Ἡ εὐσέβεια ὅμως εἶναι ὠφέλιμος εἰς ὅλα, εἰς τὴν ψυχὴν καὶ εἰς τὸ σῶμα, διότι ὑπόσχεται καὶ προσφέρει ἀγαθά, διὰ τὴν παροῦσαν καὶ τὴν μέλουσα ζωήν.

Ὁ λόγος εἶναι ἀληθινὸς καὶ τελείως ἄξιος ἀποδοχῆς.

Ὅτι δὲ οἱ ἀγῶνες τῆς εὐσεβοῦς καὶ ἁγίας ζωῆς ὠφελοῦν καὶ εἰς τὴν παροῦσαν καὶ εἰς τὴν μέλλουσαν ζωήν, εἶναι λόγος ἀξιόπιστος καὶ ἄξιος νὰ τὸν παραδεχθῇ κανεὶς μὲ ὅλην τὴν καρδίαν του.

Αὐτὸς δὲ ὁ λόγος, ποὺ σοῦ γράφω, εἶναι ἀξιόπιστος καὶ ἄξιος νὰ γίνῃ δεκτὸς μὲ ὅλην τὴν καρδίαν.

Γι’ αὐτὸ ἄλλωστε καὶ κοπιάζουμε καὶ ὑπομένουμε ὀνειδισμούς (χλευασμοὺς, ὕβρεις), διότι στηρίξαμε τὴν ἐλπίδα μας στὸν ἀληθινὸ Θεό, ὁ ὁποῖος ἐνδιαφέρεται γιὰ τὴ σωτηρία ὅλων τῶν ἀνθρώπων, ἰδιαιτέρως τῶν πιστῶν.

Διότι δὲ εἶναι ἀξιόπιστος ὁ λόγος οὗτος, δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς καὶ ἡμεῖς κοπιάζομεν καὶ περιπαιζόμεθα ὡς βλάκες δῆθεν καὶ ἀνόητοι, ἐπειδὴ ἔχομεν στηρίξει τὰς ἐλπίδας μας εἰς τὸν ζῶντα Θεόν, ποὺ εἶναι σωτὴρ ὅλων τῶν ἀνθρώπων, τοὺς ὁποίους συντηρεῖ μὲ τὴν πρόνοιάν του, πρὸ παντὸς δὲ εἶναι σωτὴρ τῶν πιστῶν, τοὺς ὁποίους σώζει ἀπὸ τὸν αἰώνιον θάνατον.

Δι’ αὐτὸ ἀκριβῶς καὶ ἡμεῖς κοπιάζωμεν καὶ γινόμεθα ἀντικείμενον ἐμπαιγμῶν καὶ εἰρωνειῶν, διότι ἔχομεν τὰς ἐλπίδας μας εἰς τὸν ζῶντα Θεόν, ὁ ὁποῖος εἶναι σωτὴρ καὶ τρφοδότης ὅλων τῶν ἀνθρώπων, μάλιστα δὲ σωτὴρ τῶν πιστῶν, εἰς τοὺς ὁποίους χαρίζει τὴν αἰωνίαν ζωήν.

Νὰ λέγῃς αὐτὰ καὶ νὰ διδάσκῃς.

Μὲ τὸ κῦρος καὶ τὴν ἐξουσίαν τοῦ ἀξιώματός σου πρότρεπε καὶ δίδασκε αὐτά, ποὺ σοῦ γράφω.

Αὐτὰ νὰ παραγγέλλῃς συνεχῶς, αὐτὰ ποὺ σοῦ γράφω νὰ διδάσκῃς.

Κανεὶς νὰ μὴ σὲ καταφρονῇ γιὰ τὸ νεαρὸ τῆς ἡλικίας, ἀλλὰ νὰ γίνεσαι ὑπόδειγμα τῶν πιστῶν μὲ τὸ λόγο, μὲ τὴ συμπεριφορά, μὲ τὴν ἀγάπη, μὲ τὴν ἀγαθὴ διάθεσι, μὲ τὴν καλωσύνη, μὲ τὴν ἁγνότητα.

Παρὰ τὴν νεότητά σου παρουσίασε βίον φρονίμου καὶ ἐναρέτου γέροντος, ὥστε κανεὶς νὰ μὴ καταφρονῇ τὸ νεαρὸν τῆς ἡλικίας σου. Ἀλλὰ παρ’ ὅλην τὴν νεότητά σου γίνου παράδειγμα τῶν πιστῶν καὶ εἰς τοὺς λόγους σου καὶ εἰς τὴν συμπεριφοράν σου κατὰ τὰς συναναστροφάς σου πρὸς αὐτοὺς καὶ εἰς τὴν ἀγάπην, ποὺ θὰ δεικνύῃς εἰς ὅλους, καὶ εἰς τὴν πνευματικὴν ζωήν, ποὺ μὲ τὴν χάριν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος θὰ ζῇς, καὶ εἰς τὴν πίστιν καὶ εἰς τὴν ἁγνότητα καὶ καθαρότητα τοῦ βίου.

Κανεὶς ἂς μὴ προκαταλαμβάνεται καὶ ἂς μὴ καταφρονῇ τὸ νεαρὸν τῆς ἡλικίας σου, ἀλλὰ σύ, καίτοι εἶσαι νέος ἀκόμη, νὰ γίνῃς τύπος καὶ παράδειγμα τῶν πιστῶν εἰς τὸν λόγον σου, εἰς τὴν συναναστροφήν σου μὲ τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους, εἰς τὴν ἀγάπην ποὺ θὰ δεικνύῃς πρὸς τοὺς ὅλους, εἰς τὴν πνευματικὴν ζωήν, εἰς τὴν φωτισμένην πίστιν, εἰς τὴν ἁγνότητα καὶ καθαρότητα τῆς ζωῆς σου.

Ἕως ὅτου ἔλθω, συγκέντρωνε, τὴν προσοχή σου στὴν ἀνάγνωσι τῶν Γραφῶν, στὸ κήρυγμα, στὴ διδασκαλία.

Ἕως ὅτου ἔλθω, σοῦ συνιστῶ νὰ καταγίνεσαι μὲ ἐπιμέλειαν εἰς τὴν ἀνάγνωσιν τῶν Ἁγίων Γραφῶν, εἰς τὴν παρηγορίαν καὶ νουθεσίαν τῶν θλιβομένων καὶ κλονιζομένων, εἰς τὴν διδασκαλίαν ὅλων τῶν πιστῶν.

Ἕως ὅτου ἔλθω νὰ ἐπιδίδεσαι μὲ ἐπιμέλειαν καὶ προσοχὴν εἰς τὴν ἀνάγνωσιν τῶν Γραφῶν, εἰς τὴν παρηγορίαν καὶ νουθεσίαν τῶν πιστῶν, εἰς τὴν διδασκαλίαν ὅλων.

Νὰ μὴ παραμελῇς τὸ χάρισμά σου, ποὺ σοῦ δόθηκε κατόπιν προφητείας μὲ ἐπίθεσι τῶν χεριῶν τῶν πρεσβυτέρων (Τότε πρεσβύτεροι ὠνομάζονταν καὶ οἱ ἐπίσκοποι, ἀλλὰ καὶ οἱ ἀπόστολοι).

Μὴ παραμλῇς τὸ θεῖον χάρισμα,ποὺ ὑπάρχει μέσα σου καὶ σοῦ ἐδόθη μὲ ἐπίθεσιν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς σου τῶν χειρῶν τοῦ σώματος τῶν πρεσβυτέρων, κατόπιν ἐκλογῆς, εἰς τὴν ὁποίαν ὠδηγήθημεν ἀπὸ προφητικὴν ἀποκάλυψιν.

Μὴ ἀδιαφορῇς καὶ μὴ παραμελῆς τὸ χάρισμα, ποὺ ὑπάρχει εἰς σέ, καὶ τὸ ὁποῖον σοῦ ἐδόθη μὲ ἐπίθεσιν τῶν χειρῶν τῆς τάξεως τῶν πρεσβυτέρων, σύμφωνα μὲ προφητικὴν ἀποκάλυψιν ἐκ μέρους τοῦ Θεοῦ.

Αὐτὰ νὰ σκέπτεσαι, σ’ αὐτὰ νὰ μένῃς, γιὰ νὰ βλέπουν ὅλοι τὴν προκοπή σου.

Σοῦ συνιστῶ νὰ μελετᾷς αὐτά, ποὺ σοῦ γράφω. Ὁλόκληρος ἡ διάνοιά σου καὶ ἡ ὕπαρξίς σου νὰ εἶναι εἰς αὐτά, διὰ νὰ γίνῃ φανερὰ εἰς ὅλους ἡ πρόοδός σου καὶ δώσῃς εἰς ὅλους τὸ καλὸν παράδειγμα.

Αὐτά, ποὺ σοῦ γράφω, νὰ τὰ μελετᾷς πάντοτε· μέσα εἰς αὐτὰ νὰ μένῃς μὲ τὴν ψυχὴν καὶ τὴν διάνοιαν, διὰ νὰ γίνῃ ἔτσι φανερὰ ἡ πρόοδός σου εἰς ὅλους, καὶ νὰ χρησιμεύσῃ ὡς καλὸν παράδειγμα.

Νὰ προσέχῃς τὸν ἑαυτό σου καὶ τὴ διδασκαλία, νὰ ἐπιμένῃς σ’ αὐτά. Διότι, ἔτσι κάνοντας, καὶ τὸν ἑαυτό σου θὰ σώσῃς καὶ αὐτοὺς ποὺ σὲ ἀκούουν.

Πρόσεχε εἰς τὸν ἑαυτόν σου καὶ εἰς ἐκεῖνα, ποὺ διδάσκεις. Ἐπίμενε εἰς αὐτά. Διότι, ὅταν κάνης αὐτό, ποὺ σὲ προτρέπω, καὶ τὸν ἑαυτόν σου θὰ σώσῃς καὶ ἐκείνους ποὺ σὲ ἀκούουν.

Νὰ ἀγρυπνῇς καὶ νὰ παρακολουθῇς μὲ προσοχὴν τὸν εὐτόν σου καὶ τὴν διδασκαλίαν σου. Ἐπίμενε εἰς αὐτά, διότι ὅταν κάμνῃς αὐτό, ποὺ σοῦ συνιστῶ, θὰ σώσῃς καὶ τὸν ἑαυτόν σου καὶ ἐκείνους ποὺ σὲ ἀκούουν.

Γέροντα νὰ μὴν ἐπιπλήξῃς, ἀλλὰ σ’ αὐτὸν νὰ ὁμιλῇς ὅπως σὲ πατέρα, σὲ νεωτέρους ὅπως σὲ ἀδελφούς,

Μὴν ἐπιπλήξῃς μὲ ἀπότομον τρόπον γεροντότερον κατὰ τὴν ἡλικίαν, ἀλλὰ πρότρεπέ τον σὰν πατέρα, τοὺς νεωτέρους δὲ κατὰ τὴν ἡλικίαν συμβούλευέ τους σὰν ἀδελφούς.

Μὴ ἐπιπλήξῃς, καὶ μάλιστα μὲ ἀπότομον τρόπον, γεροντότερον, ἀλλὰ νὰ τὸν προτρέπῃς καὶ νὰ τὸν παρηγορῆς σὰν πατέρα, τοὺς δὲ νεωτέρους κατὰ τὴν ἡλικίαν νὰ τοὺς συμβουλεύῃς καὶ νὰ τοὺς καθοδηγῇς σὰν ἀδελφούς.

σὲ γερόντισσες ὅπως σὲ μητέρες, σὲ νεώτερες ὅπως σὲ ἀδελφές, μὲ κάθε ἁγνότητα.

Τὰς ἠλικιωμένας πρότρεπέ τας σὰν μητέρας, τὰς νεωτέρας συμβούλευέ τας σὰν ἀδελφάς, προσέχων νὰ συμπεριφέρεσαι πρὸς αὐτὰς μὲ πᾶσαν ἁγνότητα.

Τὰς ἠλικιωμένας νὰ τὰς προτρέπῃς καὶ ἐνθαρρύνῃς σὰν μητέρας, τὰς νεωτέρας κατὰ τὴν ἡλικίαν νὰ τὰς νουθετῇς σὰν ἀδελφάς, κρατῶν τὸν ἑαυτόν σου εἰς πᾶσαν ἁγνότητα καὶ καθαρώτητα.

Τὶς χῆρες νὰ φροντίζῃς, τὶς χῆρες ποὺ ἔχουν ὄντως ἀνάγκη (ποὺ εἶναι ἔρημες ἀπὸ συγγενεῖς καὶ ἀπροστάτευτες).

Τίμα τὰς χήρας, τὰς πράγματι χήρας, αὐτὰς δηλαδὴ ποὺ εἶναι ὄχι μόνον πτωχαί, ἀλλὰ καὶ σώφρονες καὶ ἁγναί.

Νὰ τιμᾷς καὶ νὰ ὑπολήπτεσαι τὰς χήρας, τὰς πραγματικὰς χήρας, αὐτὰς αἱ ὁποῖαι ζοῦν μὲ σεμνότητα καὶ σωφροσύνην.

Ἐὰν δὲ κάποια χήρα ἔχῃ τέκνα ἢ ἐγγόνια, ἂς διδάσκωνται νὰ σέβωνται πρῶτα τὸ σπίτι τους καὶ ν’ ἀνταμείβουν τοὺς προγόνους τους (γονεῖς, πάππους) μὲ περιποιήσεις. Διότι αὐτὸ εἶναι καλὸ καὶ εὐάρεστο στὸ Θεό.

Ἐὰν δὲ καμμία χήρα ἔχῃ παιδιὰ ἢ ἐγγόνια, ἂς μανθάνουν ταῦτα νὰ δεικνύουν σεβασμὸν πρῶτον εἰς τὴν ἰδίαν των οἰκογένειαν καὶ νὰ ἀνταποδίδουν ἀμοιβὰς εἰς τοὺς προγόνους των δι’ ὅσα αὐτοὶ ἐμόχθησαν καὶ ἐθυσίασαν, ὅταν τὰ ἐγγόνια ἢ τὰ παιδιὰ εἶχαν ἀνάγκην περιθάλψεως. Πρέπει δὲ ταῦτα νὰ μάθουν τὸν σεβασμὸν καὶ τὴν ἀνταπόδοσιν αὐτήν, διότι τοῦτο εἶναι καλὸν καὶ εὐάρεστον ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ.

Ἐὰν δὲ καμμιὰ χήρα ἔχῃ παιδιὰ ἢ ἐγγόνια, ἂς μανθάνουν αὐτὰ νὰ σέβωνται πρῶτον τὴν οἰκογένειάν των καὶ νὰ ἀνταποδίδουν ἀμοιβὰς εἰς τοὺς προγόνους των, ἀπέναντι τῶν ὅσων ἔλαβαν ἀπὸ αὐτούς, ὅταν ὡς παιδιὰ εἶχαν ἀνάγκην διατροφῆς καὶ περιποιήσεως· διότι αὐτὸ εἶναι καλὸν καὶ εὐάρεστον ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ.

Ἡ δὲ χήρα, ποὺ ἔχει ὄντως ἀνάγκη καὶ εἶναι ἔρημη, ἔχει στηρίξει τὴν ἐλπίδα της στὸ Θεὸ καὶ δὲν παύει νὰ δέεται καὶ νὰ προσεύχεται νύκτα καὶ ἡμέρα.

Ἡ δὲ πραγματικὴ χήρα, ἡ σώφρων δηλαδὴ καὶ ἁγνή, ποὺ εἶναι συγχρόνως καὶ ἔρημος ἀπὸ συγγενεῖς, ἔχει στηρίξει τὰς ἐλπίδας τῆς εἰς τὸν Θεόν καὶ καταγίνεται μὲ ἐπιμονὴν εἰς τὰς δεήσεις καὶ προσευχὰς νύκτα καὶ ἡμέραν.

Ἡ δὲ πραγματικὴ χήρα, ἡ ἁγνὴ καὶ σεμνή, ἡ ὁποία μένει ἀπολύτως μόνη, χωρὶς συγγενεῖς ἢ ἀπογόνους, ἔχει ἀναθέσει ὅλας τὰς ἐλπίδας της εἰς τὸν Θεὸν καὶ ἀφιερώνει τὰς ἡμέρας καὶ τὰς νύκτας της εἰς δεήσεις καὶ προσευχάς.

Ἀντιθέτως ἡ χήρα, ἡ ὁποία ἀσωτεύει, καίτοι ζῇ, εἶναι νεκρή (ζῇ σωματικῶς, ἀλλ’ εἶναι νεκρὴ πνευματικῶς).

Ἡ χήρα ὅμως, ποὺ σπαταλεῖ καὶ ζῇ βίον τρυφηλόν, καίτοι φαίνεται ζωντανή, ἔχει ἀποθάνει πνευματικῶς.

Ἡ χήρα ὅμως ποὺ ζῇ ἕνα σπάταλον καὶ τρυφηλὸν βίον, καίτοι ζῇ ἕνα σωματικῶς, ἔχει ἐν τούτοις ἀποθάνει πνευματικῶς ἐξ αἰτίας τῶν ἁμαρτιῶν της.

Αὐτὰ ἐπίσης νὰ διδάσκῃς, γιὰ νὰ μὴ δίνουν λαβὴ νὰ κατηγοροῦνται.

Παράγγελλε καὶ αὐτά, ποὺ σοῦ γράφω διὰ τὰς χήρας, διὰ νὰ μὴ δίδουν λαβὴν εἰς κατηγορίαν καὶ αὐταὶ καὶ οἱ ἀπόγονοί των.

Καὶ αὐτὰ νὰ παραγγέλλῃς καὶ νὰ συμβουλεύῃς εἰς τὰς χήρας, διὰ νὰ εἶναι ἄμεμπτοι καὶ ἀκατηγόρητοι.

Ἐὰν δὲ κάποιος δὲν προνοῇ γιὰ τοὺς δικούς του, καὶ μάλιστα γιὰ τοὺς ἀνθρώπους τοῦ σπιτιοῦ του, αὐτὸς ἔχει ἀρνηθῇ τὴν Πίστι, καὶ εἶναι χειρότερος καὶ ἀπὸ ἄπιστο.

Ἐὰν δὲ κανένας ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους τούτους δὲν λαμβάνῃ πρόνοιαν διὰ τοὺς ἰδικούς του ἀνθρώπους καὶ μάλιστα διὰ τοὺς οἰκιακούς του, αὐτὸς ἔχει ἀρνηθῇ τὴν πίστιν τοῦ Χριστοῦ καὶ εἶναι χειρότερος καὶ ἀπὸ αὐτὸν τὸν ἄπιστον, ὁ ὁποῖος συνήθως δὲν στερεῖται τὴν φυσικὴν στοργήν.

Ἐὰν δὲ κανεὶς ἀπὸ τοὺς ἀπογόνους, περὶ τῶν ὁποίων ἔκαμα λόγον ἀνωτέρω, δὲν φροντίζῃ καὶ δὲν λαμβάνῃ πρόνοιαν διὰ τοὺς ἰδικούς του ἀνθρώπους καὶ μάλιστα τοὺς οἰκιακούς του, ἔχει ἀρνηθῆ τὴν πίστιν καὶ εἶναι χειρότερος ἀπὸ τὸν ἄπιστον, (ὁ ὁποῖος ἐπὶ τέλους ἠμπορεῖ νὰ ἐνδιαφέρεται διὰ τοὺς οἰκιακούς του).

Ἡ χήρα νὰ καταγράφεται στὸν ἐκκλησιαστικὸ κατάλογο τῶν χηρῶν ἂν δὲν εἶναι μικρότερη τῶν ἑξήντα ἐτῶν, ἂν ὑπῆρξε σύζυγος ἑνὸς μόνον ἀνδρός,

Χήρα ἂς καταγράφεται εἰς τὸν κατάλογον τῆς Ἐκκλησίας ἐφ’ ὅσον δὲν εἶναι μικροτέρα τῶν ἑξῆντα ἐτῶν καὶ ἐφ’ ὅσον ὑπῆρξεν ἐνὸς ἀνδρὸς γυνή, δηλαδὴ μονόγαμος.

Χήρα ἂς κατατάσσεται εἰς τὴν τάξιν τῶν χήρων, διὰ νὰ διακονῇ εἰς τὴν Ἐκκλησίαν, ἐφ’ ὄσον δὲν εἶναι μικροτέρα τῶν ἐξήντα ἐτῶν καὶ ἔχει ὑπάρξει σύζυγος ἑνὸς μόνον ἀνδρός, χωρὶς νὰ ἔχῃ ἔλθει εἰς δεύτερον γάμον.

ἂν ἀπολαύῃ ἐκτιμήσεως γιὰ καλὰ ἔργα, ἂν ἀνέθρεψε τέκνα, ἂν φιλοξένησε, ἂν ἔνιψε πόδια ἁγίων (χριστιανῶν), ἂν βοήθησε ἐνδεεῖς, ἂν συνέτρεξε σὲ κάθε καλὸ ἔργο.

Πρέπει ἀκόμη νὰ παρέχεται μαρτυρία καλὴ περὶ αὐτῆς διὰ τὰ καλά της ἔργα· ἐὰν δηλαδὴ ἀνέθρεψε παιδιά, ἐὰν ἐφιλοξένησεν, ἐὰν ἔνιψε πόδια Χριστιανῶν ποὺ ἤρχοντο ἀπὸ ὁδοιπορίαν ἢ περιοδείαν, ἐὰν ἐβοήθησε θλιβομένους, ἐὰν συνέτρεξεν εἰς κάθε ἔργον ἀγαθόν.

Πρέπει δὲ νὰ ἔχῃ ἐκ μέρους τῶν ἄλλων καὶ τὴν καλὴν μαρτυρίαν διὰ τὰ καλά της ἔργα· ἐὰν δηλαδὴ ἔθρεψε καὶ ἀνέθρεψε μὲ ἐπιμέλειαν τὰ τέκνα της, ἐὰν ἐφιλοξένησε μὲ προθυμίαν καὶ χωρὶς νὰ λυπηθῇ ἔξοδα ἀνθρώπους, ποὺ δὲν εἶχαν ποὺ νὰ μείνουν, ἐὰν ἔπλυνε τὰ πόδια τῶν Χριστιανῶν ποὺ ἤρχοντο ἀπὸ ὁδοιπορίαν, ἐὰν ἐπροθυμοποιήθη νὰ βοηθήσῃ τοὺς θλιβομένους, ἐὰν κατὰ τὸ μέτρον τῶν δυνάμεών της ἐπεδίωξε κάθε ἔργον καλωσύνης.

Τὶς νεώτερες δὲ χῆρες νὰ μὴ δέχεσαι (νὰ μὴ καταγράφῃς στὸν ἐκκλησιαστικὸ κατάλογο τῶν χηρῶν). Διότι, ὅταν αἰσθανθοῦν κόρο ἀπὸ τὸ Χριστό, θέλουν νὰ παντρευτοῦν,

Τὰς νεωτέρας ὅμως χήρας μὴ τὰς δέχεσαι· διότι, ὅταν ὁ ἔρωτας καὶ ὁ πόθος τῆς σαρκικῆς ζωῆς ψυχράνῃ τὴν ἀγάπην των πρὸς τὸν Χριστόν, θέλουν νὰ ἔλθουν ες γάμον.

Νεωτέρας ὅμως χήρας νὰ μὴ τὰς δέχεσαι εἰς τὴν τάξιν τῶν διακονισσῶν, διότι ὅταν κυριευθοῦν ἀπὸ ἐπιθυμίας καὶ πόθους σαρκικῆς ζωῆς, ἀφανίζεται ἡ ἀγάπη των πρὸς τὸν Χριστὸν καὶ θέλουν νὰ ὑπανδρευθοῦν.

καὶ ἔχουν ἁμαρτία, διότι ἄφησαν τὸ ζῆλο ποὺ εἶχαν πρῶτα.

Αὐταὶ ἔχουν κατάκρισιν καὶ καταδίκην, διότι κατεφρόνησαν τὴν πρώτην των ὑπόσχεσιν, περὶ τοῦ ὅτι θὰ παρέμενον πισταὶ καὶ ἀφωσιωμέναι εἰς τὸν Χριστόν.

Αὐταὶ δὲ ἐπωμίζονται εὐθύνην καὶ καταδίκην, διότι τὴν πρώτην αὐτῶν ὑπόσχεσιν, ὅτι θὰ μένουν πισταὶ εἰς τὸν Χριστόν, τὴν κατεπάτησαν.

Ἐκτὸς δὲ τούτου, συνηθίζουν νὰ εἶναι καὶ ἀργόσχολες, καὶ νὰ γυρίζουν ἀπὸ σπίτι σὲ σπίτι. Ὄχι δὲ μόνο νὰ εἶναι ἀργόσχολες, ἀλλὰ καὶ φλύαρες καὶ περίεργες, καὶ νὰ λέγουν τὰ ἀνάρμοστα.

Συγχρόνως δὲ αἱ νεώτεραι αὐταὶ χῆραι κακομαθαίνουν νὰ εἶναι ἀργαὶ καὶ νὰ περιέρχωνται τὰ σπίτια. Ὄχι δὲ μόνον ἀργαὶ γίνονται, ἀλλὰ καὶ φλύαροι καὶ περίεργοι, λέγουσαι ἐκεῖνα, ποὺ δὲν πρέπει.

Συγχρόνως δὲ αἱ νεώτεραι αὐταὶ χῆραι μανθάνουν νὰ εἶναι ἀργαὶ καὶ νὰ περιέρχωνται τὰ διάφορα σπίτια. Καὶ εἶναι ὄχι μόνον ἀργαί, ἀλλὰ καὶ φλύαροι καὶ περίεργοι, λέγουσαι ἐκεῖνα ποὺ δὲν πρέπει.

Γι’ αὐτὸ θέλω οἱ νεώτερες χῆρες νὰ παντρεύωνται, νὰ γεννοῦν παιδιά, νὰ φροντίζουν τὸ σπίτι τους, νὰ μὴ δίνουν στὸν ἐχθρὸ καμμία ἀφορμὴ γιὰ νὰ χλευάζῃ.

Δι’ αὐτὰ λοιπὸν θέλω αἱ νεώτεραι χῆραι νὰ ὑπανδρεύωνται, νὰ τεκνογονοῦν, νὰ οἰκοκυρεύωνται, νὰ μὴ δίνουν καμμίαν ἀφορμὴν εἰς τὸν ἐχθρὸν τῆς πίστεως, διὰ νὰ διαβάλλῃ καὶ χλευάζῃ τὴν πίστιν.

Πρὸς ἀποφυγήν, λοιπόν, αὐτῶν τῶν κινδύνων, θέλω αἱ νεώτεραι χῆραι νὰ ὑπανδρεύωνται, νὰ ἀποκτοῦν καὶ νὰ τρέφουν τὰ παιδιά των, νὰ γίνωνται καλαὶ νοικοκυραί, ὥστε νὰ μὴ δίδουν καμμίαν ἀφορμὴν εἰς τὸν ἐχθρὸν τῆς πίστεως, νὰ ἐμπαίζῃ αὐτὰς καὶ τὴν πίστιν μας.

Ἤδη δὲ μερικὲς παρεξετράπησαν καὶ ἀκολούθησαν τὸ Σατανᾶ.

Θέλω δὲ νὰ ὑπανδρεύωνται αἱ νεώτεραι χῆραι, διότι τώρα, ποὺ σοῦ γράφω, μερικαὶ παρεξετράπησαν καὶ ἠκολούθησαν πίσω ἀπὸ τὸν σατανᾶν.

Διότι, καὶ τώρα ποὺ σοῦ γράφω αὐτά, μερικαὶ παρεξετράπησαν εἰς ἁμαρτωλὴν ζωὴν ὀπίσω ἀπὸ τὸν σατανᾶ.

Ὅποιος πιστὸς ἢ πιστὴ (χριστιανὸς ἢ χριστιανὴ) ἔχει χῆρες, ἂς τὶς βοηθῇ, καὶ ἂς μὴν ἐπιβαρύνεται ἡ Ἐκκλησία, γιὰ νὰ μπορέσῃ νὰ βοηθήσῃ τὶς χῆρες ποὺ ὄντως ἔχουν ἀνάγκη (ἀφοῦ εἶναι ἔρημες ἀπὸ συγγενεῖς καὶ ἀπροστάτευτες).

Ἐὰν κανεὶς πιστὸς ἢ πιστὴ ἔχῃ εἰς τὸ σπίτι του χήρας, ἂς παρέχῃ εἰς αὐτὰς τὰ ἀρκετὰ διὰ τὴν συντήρησίν των καὶ ἂς μὴ ἐπιβαρύνεται ἡ Ἐκκλησία, διὰ νὰ ἠμπορῇ αὕτη νὰ βοηθήσῃ ἀρκετὰ τὰς ἀπροστατεύτους καὶ πραγματικὰς χήρας.

Ἐὰν κανεὶς πιστὸς ἡ καμμιὰ πιστὴ ἔχῃ εἰς τὸ σπίτι του πτωχὰς καὶ ἐναρέτους χήρας, νὰ παρέχῃ εἰς αὐτὰς ὅ,τι χρειάζεται διὰ τὴν συντήρησίν των καὶ ἂς μὴ ἐπιβαρύνεται ἡ Ἐκκλησία, διὰ νὰ βοηθῇ ἅλλας πραγματικὰς καὶ ἀπροστατεύτους χήρας.

Οἱ πρεσβύτεροι, ποὺ προΐστανται καλά, νὰ ἀξιώνωνται διπλῆς περιποιήσεως, μάλιστα ὅσοι κοπιάζουν στὸ κήρυγμα καὶ στὴ διδασκαλία.

Ὅσοι ἀπὸ τοὺς ἔχοντας τὸ ἀξίωμα τοῦ πρεσβυτέρου εἶναι καλοὶ προεστοὶ καὶ κοπιάζουν διὰ τὸ ποίμνιον, εἶναι ἄξιοι νὰ παίρνουν διπλῆν μερίδα διὰ τὴν συντήρησίν των. Πρὸ παντὸς πρέπει νὰ λαμβάνουν τὴν διπλῆν μερίδα ἐκεῖνοι, ποὺ κοπιάζουν εἰς τὸ κήρυγμα καὶ εἰς τὴν διδασκαλίας.

Οἱ πρεσβύτεροι, οἱ ὁποῖοι προΐστανται κατὰ τρόπον καλὸν καὶ φροντίζουν καὶ κοπιάζουν διὰ τὸ ποίμνιόν των, ἂς κρίνωνται ἄξιοι μεγαλυτέρας ἀμοιβῆς, μάλιστα δὲ ἐκεῖνοι ποὺ κοπιάζουν εἰς τὸ κήρυγμα καὶ τὴν διδασκαλίαν.

Διότι λέγει ἡ Γραφή, Σὲ βόδι, ποὺ ἁλωνίζει, μὴ βάλῃς φίμωτρο, καὶ, Ὁ ἐργάτης εἶναι ἄξιος τοῦ μισθοῦ του.

Εἶναι δὲ δίκαιον τοῦτο, διότι λέγει ἡ Γραφή· Δὲν θὰ φράξῃς τὸ στόμα τοῦ βωδιοῦ ποὺ ἁλωνίζει. Καὶ ὅτι· Εἶναι ἄξιος ὁ ἐργάτης τοῦ μισθοῦ τῆς ἐργασίας του.

Διότι καὶ ἡ Ἁγία Γραφὴ λέγει· «δὲν θὰ δέσῃς καὶ δὲν θὰ κλείσῃς τὸ στόμα τοῦ βωδιοῦ, ποὺ ἁλωνίζει»· καὶ «ὁ ἐργάτης εἶναι ἄξιος τοῦ μισθοῦ του».

Ἐναντίον πρεσβυτέρου νὰ μὴ δέχεσαι κατηγορία, ἐκτὸς ἂν βεβαιώνεται ἀπὸ δύο ἢ τρεῖς μάρτυρες.

Μὴ δέχεσαι κατηγορίαν ἐναντίον πρεσβυτέρου, παρὰ μόνον ὅταν στηρίζεται ἐπὶ τῆς μαρτυρίας δύο ἢ τριῶν μαρτύρων.

Μὴ δέχεσαι καὶ μὴν υἱοθετῇς κατηγορίαν ἐναντίον πρεσβυτέρου, παρὰ μόνον ὅταν ἐπιβεβαιώνεται μὲ τὴν μαρτυρίαν δύο ἢ τριῶν μαρτύρων.

Ὅσους ἁμαρτάνουν ἔλεγχε ἐνώπιον ὅλων, γιὰ νὰ ἔχουν φόβο καὶ οἱ ὑπόλοιποι.

Ὅσους κατ’ ἐπανάληψιν ἁμαρτάνουν, ἔλεγχέ τους ἐμπρὸς εἰς ὅλους, διὰ νὰ ἔχουν φόβον καὶ οἱ λοιποί.

Αὐτοὺς ποὺ συνεχῶς ἁμαρτάνουν, χωρὶς νὰ ἔχουν προθυμίαν διορθώσεως, νὰ τοὺς ἐλέγχῃς ἐνώπιον ὅλων, διὰ νὰ ἔχουν καὶ οἱ ἄλλοι φόβον.

Σὲ ἐξορκίζω ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ τῶν ἐκλεκτῶν ἀγγέλων νὰ ἐφαρμόσῃς αὐτὰ χωρὶς προκατάληψι, χωρὶς νὰ κάνῃς τίποτε εὐνοιοκρατικά.

Σὲ ἐξορκίζω ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ τῶν ἐκλεκτῶν ἀγγέλων νὰ φυλάξῃς αὐτά, ποὺ σοῦ γράφω. Νὰ τὰ φυλάξῃς δὲ χωρὶς καμμίαν προκατάληψιν καὶ χωρὶς νὰ πράττῃς τίποτε ἀπὸ εὐνοϊκὴν διάθεσιν καὶ κλίσιν τῆς καρδίας σου πρὸς τὸν κατηγορούμενον.

Σὲ ἐξορκίζω ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ τῶν ἐκλεκτῶν ἀγγέλων νὰ φυλάξῃς αὐτά, ποὺ σοῦ γράφω χωρὶς καμμίαν προκατάληψιν καὶ χωρὶς νὰ κάμνῃς τίποτε κινούμενος ἀπὸ εὐμενῇ προδιάθεσιν τῆς καρδίας σου πρὸς τοὺς πταίστας.

Χέρια νὰ μὴ βιάζεσαι νὰ ἐπιθέτῃς σὲ κανένα γιὰ χειροτονία, καὶ ἔτσι νὰ μὴ γίνεσαι συμμέτοχος σὲ ξένες ἁμαρτίες. Νὰ διατηρῇς τὸν ἑαυτό σου καθαρό.

Νὰ μὴ βάζῃς γρήγορα τὰ χέρια σου εἰς κανένα πρὸς χειροτονίαν, οὔτε νὰ γίνεσαι συμμέτοχος καὶ συνυπεύθυνος εἰς ξένας ἁμαρτίας, τὰς ὁποίας ἑπόμενον εἶναι νὰ διαπράξῃ ὁ ἀναξίως χειροτονηθείς. Διατήρει τὸν ἑαυτόν σου καθαρὸν καὶ ἀπὸ ἰδικάς σου, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ ξένας ἁμαρτίας.

Νὰ μὴ ἀπλώνῃς ταχέως καὶ χωρὶς προηγουμένην ἐξέτασιν τὰ χέρια σου, διὰ νὰ χειροτονήσῃς κάποιον οὔτε νὰ συμμετέχῃς καὶ νὰ ἀναλαμβάνῃς εὐθύνην εἰς ξένας ἁμαρτίας, εἰς ἁμαρτίας δηλαδὴ τὰς ὁποίας πιθανὸν νὰ διαπράξῃ ὁ χειροτονηθεὶς ἀναξίως· φύλαττε τὸν εὐατόν σου ἁγνὸν ἀπὸ ὅλα.

Νὰ μὴ πίνῃς πλὲον μόνο νερό, ἀλλὰ νὰ χρησιμοποιῇς λίγο κρασὶ γιὰ τὸ στομάχι σου καὶ τὶς συχνὲς ἀσθένειές σου.

Νὰ μὴ πίνῃς πλέον νερὸ εἰς τὸ φαγητόν σου, ἀλλὰ χρησιμοποιεῖ ὀλίγον κρασὶ διὰ τὸ στομάχι σου καὶ τὰς συχνὰς ἀσθενείας σου.

Νὰ μὴ πίνῃς πλέον νερὸ κατὰ τὸ φαγητόν σου, ἀλλὰ νὰ χρησιμοποιῇς καὶ ὀλίγον οἶνον διὰ τὸ στομάχι σου καὶ διὰ τὰς συχνὰς ἀσθενείας σου.

Μερικῶν ἀνθρώπων οἱ ἁμαρτίες εἶναι φανερές ἐκ τῶν προτέρων, καὶ ὁδηγοῦν σὲ σχηματισμὸ κρίσεως ἐκ τῶν προτέρων, ἀλλὰ σὲ μερικοὺς φανερώνονται ἐκ τῶν ὑστέρων.

Διὰ νὰ ἐπανέλθω δὲ εἰς τὴν προτροπήν μου τοῦ νὰ μὴ θέτῃς γρήγορα τὰ χέρια σου εἰς κανένα, σοῦ ὑπενθυμίζω, ὅτι μερικῶν ἀνθρώπων αἱ ἁμαρτίαι εἶναι ὁλοφάνεροι, καὶ ξεπροβάλλουν, ὥστε διευκολύνουν τὴν κρίσιν τῶν ἄλλων δι’ αὐτάς. Εἰς μερικοὺς ὅμως φανερώνονται ὕστερα ἀπὸ χρόνον ἀρκετόν.

Μερικῶν ἀνθρώπων αἱ ἁμαρτίαι εἶναι ὁλοφάνεροι, ὥστε νὰ ὑποβοηθοῦν εἰς τὴν ὀρθὴν κρίσιν περὶ αὐτῶν. Εἰς μερικοὺς ὅμως ἀποκαλύπτονται κατόπιν. (Πρόσεχε, λοιπόν, νὰ μὴ χειροτονῇς κάτι τέτοιους ἀνθρώπους).

Ὁμοίως καὶ τὰ καλὰ ἔργα εἶναι φανερὰ ἐκ τῶν προτέρων, ἀλλὰ καὶ τὰ μὴ φανερὰ δὲν δύνανται νὰ παραμείνουν κρυμμένα.

Τὸ ἴδιο καὶ τὰ καλὰ ἔργα εἶναι ὁλοφάνερα καὶ τὰ μὴ ὁλοφάνερα δὲν ἠμποροῦν νὰ κρυβοῦν.

Καὶ τὰ καλὰ ἐπίσης ἔργα εἶναι ὁλοφάνερα καὶ τὰ κακὰ ἔργα, ποὺ προσπαθοῦν οἱ πονηροὶ νὰ τὰ ἀποκρύψουν, δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ μείνουν κρυμένα. Θὰ τὰ φανερώσῃ ὁ Θεός.

Ὅσοι εἶναι κάτω ἀπὸ ζυγὸ δουλείας, ἂς θεωροῦν τοὺς κυρίους τους ἀξίους κάθε τιμῆς, γιὰ νὰ μὴ δυσφημῆται τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ διδασκαλία.

Ὅσοι εἶναι δοῦλοι κάτω ἀπὸ τὴν πιεστικὴν δουλείαν ἀπίστων κυρίων, ἂς θεωροῦν τοὺς δεσπότας των ἀξίους κάθε τιμῆς, διὰ νὰ μὴ δίδουν μὲ τὴν δυστροπίαν των ἀφορμὴν νὰ συκοφαντῆται καὶ περιυβρίζεται τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ διδασκαλία τοῦ εὐαγγελίου.

Ὅσοι δοῦλοι εἶναι κάτω ἀπὸ τὸν ζυγὸν τῶν ἀπίστων, ἂς θεωροῦν ἀξίους κάθε τιμῆς τοὺς κυρίους των καὶ ἂς φέρωνται ἀπέναντι αὐτῶν μὲ σεβασμὸν καὶ τιμήν, διὰ νὰ μὴ δίδουν ἀφορμὴν νὰ συκοφαντῆται καὶ νὰ ὑβρίζεται τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ.

Ὅσοι δὲ ἔχουν πιστοὺς κυρίους, ἂς μὴ τοὺς καταφρονοῦν διότι εἶναι ἀδελφοί, ἀλλ’ ἂς τοὺς ὑπηρετοῦν περισσότερο, ἀκριβῶς διότι αὐτοί, ποὺ ἀπολαμβάνουν τὴν καλή τους ὑπηρεσία, εἶναι πιστοὶ καὶ ἀγαπητοί.

Ἐκεῖνοι δέ, ποὺ ἔχουν δεσπότας πιστοὺς Χριστιανούς, ἂς μὴ τοὺς καταφρονοῦν, λαμβάνοντες θάρρος ἀπὸ τὸ ὅτι εἶναι ἒν Χριστῷ ἀδελφοί. Ἀλλὰ ἂς δουλεύουν περισσότερον, διότι αὐτοί, ποὺ ἀπολαμβάνουν τὴν καλὴν δουλείαν τῆς προθύμου ὑπηρεσίας των, εἶναι καὶ αὐτοὶ πιστοὶ καὶ ἀγαπητοί.

Ὅσοι δὲ ἔχουν ὡς κυρίους των πιστοὺς Χριστιανούς, ἂς μὴ τοὺς περιφρονοῦν καὶ ἂς μὴ παίρνουν πολὺ θάρρος ἀπέναντί των, ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι εἶναι ἀδελφοὶ διὰ τοῦ Χριστοῦ. Ἀλλὰ ἂς δουλεύουν περισσότερον, διότι αὐτοὶ ποὺ ἀπολαμβάνουν τοὺς καρποὺς τῆς καλῆς ἐργασίας των, εἶναι πιστοὶ καὶ ἀγαπητοὶ Χριστιανοί.

Αὐτὰ νὰ διδάσκῃς καὶ νὰ κηρύττῃς. Ἐὰν δὲ κανεὶς διδάσκῃ διαφορετικὰ καὶ δὲν ἀκολουθῇ τοὺς ὑγιεῖς λόγους, αὐτοὺς τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, καὶ τὴν εὐσεβῆ διδασκαλία,

Δίδασκε καὶ πρότρεπε τοὺς πιστοὺς νὰ τηροῦν αὐτά, ποὺ σοῦ ἔγραψα εἰς τὴν ἐπιστολήν. Ἐὰν κανεὶς διδάσκῃ διαφορετικὰ ἀπὸ τὸ εὐαγγέλιον καὶ δὲν ἀκολουθῇ τοὺς ὑγιεῖς καὶ μὴ μολυσμένους ἀπὸ τὴν ἀρρώστιαν τῆς πλάνης λόγους τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, καὶ τὴν διδασκαλίαν, ποὺ εἶναι σύμφωνος πρὸς τὴν εὐσέβειαν,

Αὐτὰ νὰ διδάσκῃς καὶ νὰ προτρέπῃς τοὺς Χριστιανοὺς νὰ τὰ τηροῦν. Ἐὰν κανεὶς διδάσκῃ διαφορετικὰ καὶ δὲν μένῃ μὲ ὑποταγὴν καὶ πίστιν προσηλωμένος εἰς τοὺς ἁγίους λόγους τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ εἰς τὴν διδασκαλίαν, ποὺ ὁδηγεῖ πρὸς τὴν ἀληθινὴν εὐσέβειαν,

αὐτὸς εἶναι φουσκωμένος ἀπὸ ὑπερηφάνεια, ἐνῷ δὲν ξέρει τίποτε, ἀλλ’ ἔχει τὴ νόσο νὰ ρέπῃ σὲ συζητήσεις καὶ λογομαχίες, ἀπὸ τὶς ὁποῖες προέρχονται ἔξαψι (φανατισμός), διχόνοια, ὑβρεολόγια, πράγματα κακά,

αὐτὸς εἶναι φουσκωμένος καὶ τυφλωμένος ἀπὸ ὑπερηφάνειαν. Καὶ νομίζει μέν, δτι τὰ ἠξεύρει ὅλα, ἀλλὰ δὲν ἠξεύρει τίποτε καὶ ἔχει τὴν ἀσθένειαν τοῦ νὰ συζητῇ καὶ ἐξετάζῃ τὰ μάταια καὶ ἀνωφελῆ καὶ νὰ παρασύρεται εἰς λογομαχίας, ἀπὸ τὰς ὁποίας προέρχονται φθόνος, φιλονεικία, κακολογίαι, ὑποψίαι κακαὶ καὶ ἄδικοι.

αὐτὸς εἶναι σκοτισμένος καὶ φουσκωμένος ἀπὸ ἀλαζονείαν καὶ ἔπαρσιν, χωρὶς νὰ γνωρίζῃ τίποτε τὸ ὀρθὸν καὶ οἰκοδομητικόν, ἀλλὰ κατέχεται ἀπὸ ἀσθένειαν καὶ ἀσχολεῖται μὲ νοσηρὸν τρόπον γύρω ἀπὸ ματαίας συζητήσεις καὶ λογομαχίας, ἀπὸ τὰς ὁποίας προέρχεται φθόνος, φιλονεικία, βλασφημίαι, ὑποψίαι ἀστήρικτοι καὶ ἄδικοι.

συνήθειες ἀνθρώπων ποὺ εἶναι διεφθαρμένοι στὸ νοῦ καὶ ἔχουν χάσει τὴν ἀλήθεια, ἀνθρώπων ποὺ νομίζουν, ὅτι ἡ Θρησκεία εἶναι πηγὴ κέρδους. Μακριὰ ἀπὸ τέτοιους ἀνθρώπους!

Προέρχονται ἀκόμη παράλογοι καὶ μάταιαι ἀσχολίαι ἀνθρώπων, ποὺ ἔχουν διεφθαρμένον καὶ χαλασμένον τὸν νοῦν τους καὶ ἔχουν στερηθῆ τελείως τὴν ἀλήθειαν. Αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι νομίζουν, ὅτι ἡ εὐσέβεια εἶναι πηγὴ αἰσχρᾶς ἐκμεταλλεύσεως καὶ ὑλικοῦ πλουτισμοῦ. Στέκε μακρὰν ἀπὸ τοὺς τοιούτους.

Ἀπὸ αὐτὰς ἀκόμη προέρχονται ἀνωφελεῖς καὶ μάταιαι ἀσχολίαι ἀνθρώπων, ποὺ ἔχουν διεφθαρμένον τὸν νοῦν καὶ ἔχουν στερηθῇ τὴν ἀλήθειαν τοῦ Θεοῦ καὶ οἱ ὁποῖοι θεωροῦν τὴν εὐσέβειαν σὰν ἕνα μέσον βιοπορισμοῦ καὶ ἐκμεταλλεύσεως τῶν ἄλλων. Φεῦγε μακρυὰ ἀπὸ κάτι τέτοιους ἀνθρώπους.

Εἶναι δὲ πράγματι πηγὴ μεγάλου κέρδους ἡ Θρησκεία διὰ τῆς ὀλιγαρκείας (διότι διδάσκει τὴν ὀλιγάρκεια καὶ οἱ εὐσεβεῖς εἶναι ὀλιγαρκεῖς).

Πράγματι δὲ ἡ εὐσέβεια εἶναι πηγὴ μεγάλου πλουτισμοῦ, ὅταν συνοδεύεται ἀπὸ ὀλιγάρκειαν καὶ ὄχι ἀπὸ αἰσχροκερδῆ πλεονεξίαν.

Εἶναι πράγματι ἡ εὐσέβεια μεγάλος βιοπορισμός, ὅταν ὅμως ἀκολουθῆται ἀπὸ τὴν ὀλιγάρκειαν.

Τίποτε βεβαίως δὲν φέραμε στὸν κόσμο ὅταν γεννηθήκαμε, καὶ εἶναι φανερό, ὅτι τίποτε δὲν μποροῦμε νὰ βγάλωμε ἀπὸ τὸν κόσμο ὅταν θὰ ἀπέλθωμε.

Πρέπει δὲ νὰ εἴμεθα ὀλιγαρκεῖς, διότι τίποτε δὲν ἐφέραμεν εἰς τὸν κόσμον, ὅταν ἐγεννήθημεν. Καὶ εἶναι φανερόν, ὅτι δὲν ἠμποροῦμεν οὔτε νὰ πάρωμεν κοντά μας τίποτα, ὅταν θὰ ἐξέλθωμεν ἐκ τοῦ κόσμου διὰ τοῦ θανάτου.

Ὅλοι ἂς εἴμεθα ὀλιγαρκεῖς, διότι τίποτε δὲν ἐφέραμεν εἰς τὸν κόσμον κατὰ τὴν γέννησίν μας. Εἶναι δὲ ὁλοφάνερον, ὅτι καὶ τίποτε δὲν ἠμποροῦμεν νὰ βγάλωμεν ἀπὸ τὸν κόσμον καὶ νὰ πάρωμεν μαζῆ μας κατὰ τὴν ὥραν τοῦ θανάτου μας.

Γι’ αὐτὸ, ὅταν ἔχωμε τροφὲς καὶ σκεπάσματα, σ’ αὐτὰ θὰ ἀρκεσθοῦμε.

Ὅταν δὲ ἔχωμεν τροφὰς καθ’ ὅλην τὴν ζωήν μας καὶ ἐνδύματα μὲ κατοικίαν διὰ νὰ σκεπαζώμεθα, θὰ εἶναι ταῦτα ἀρκετὰ δι’ ἠμᾶς.

Ὅταν δὲ ἔχωμεν τὰς ἀπαραιτήτους τροφάς, κατοικίαν καὶ σκεπάσματα διὰ νὰ σκεπαζώμεθα, εἰς αὐτὰ θὰ ἀρκούμεθα.

Ἐκεῖνοι δὲ, ποὺ θέλουν νὰ πλουτίζουν (καὶ πλουτίζουν), πέφτουν σὲ πειρασμὸ καὶ σὲ παγίδα καὶ σὲ πολλὲς ἀνόητες καὶ βλαβερὲς ἐπιθυμίες [Σημ.: Ἤ, ἀπολαύσεις], οἱ ὁποῖες βυθίζουν τοὺς ἀνθρώπους σὲ ὄλεθρο καὶ καταστροφή.

Ἐκεῖνοι ὅμως ποὺ ἔχουν προσκόλλησιν εἰς τὸ χρῆμα καὶ θέλουν νὰ γίνουν πλούσιοι, πίπτουν μέσα εἰς πειρασμὸν καὶ εἰς παγίδα καὶ εἰς ἐπιθυμίας πολλὰς ἀνοήτους καὶ ἐπιβλαβεῖς, αἱ ὁποῖαι βυθίζουν τοὺς ἀνθρώπους εἰς καταστροφὴν καὶ ἀπώλειαν.

Ἐκεῖνοι ποὺ κατέχονται ἀπὸ τὴν ἐπιθυμίαν τῶν χρημάτων καὶ θέλουν νὰ πλουτήσουν, περιπίπτουν μέσα εἰς πειρασμὸν καὶ εἰς παγίδα, ποὺ τοὺς στήνει ὁ διάβολος, καὶ εἰς ἐπιθυμίας πολλὰς καὶ βλαβεράς, αἱ ὁποῖαι βυθίζουν τοὺς ἀνθρώπους εἰς τὴν καταστροφὴν καὶ τὴν ἀπώλειαν.

Ρίζα δὲ ὅλων τῶν κακῶν εἶναι ἡ συσσώρευσι πλούτου. Κυριευμένοι ἀπ’ αὐτὸ τὸ πάθος (τῆς συσσωρεύσεως πλούτου) μερικοὶ ἀπομακρύνθηκαν ἀπὸ τὴν Πίστι καὶ κατατραυμάτισαν τοὺς ἑαυτούς τους μὲ πολλὰ ὀδυνηρὰ τραύματα.

Πίπτουν δὲ εἰς πειρασμὸν καὶ καταστρεπτικὴν παγίδα, διότι ρίζα ὅλων τῶν κακῶν εἶναι ἡ φιλαργυρία. Καὶ μερικοὶ κυριευθέντες ἀπὸ τὴν ὄρεξιν καὶ τὴν σφοδρὰν ἐπιθυμίαν, ποὺ γεννᾷ αὕτη πρὸς τὸ χρῆμα, ἀπεπλανήθησαν ἀπὸ τὴν πίστιν καὶ ἔμπηξαν εἰς τὸν ἑαυτόν τους σὰν ἄλλα καρφιὰ πολλοὺς πόνους καὶ ἀγωνίας.

Διότι ρίζα ὅλων τῶν κακῶν εἶναι ἡ φιλαργυρία. Καὶ μερικοί, οἱ ὁποῖοι ἐκυριεύθησαν ἀπὸ αὐτὴν καὶ τὴν σφοδρὰν ἐπιθυμίαν, ποὺ γεννᾷ ἡ φυλαργυρία διὰ τὸ χρῆμα, παρεπλανήθησαν καὶ ἐξέκοψαν ἀπὸ τὴν πίστιν καὶ ἐκάρφωσαν τὸν ἑαυτόν τους μὲ πολλὰς ὀδύνας καὶ πόνους, σὰν μὲ φοβερὰ καρφιά.

Ἀλλὰ σύ, ὦ ἄνθρωπε τοῦ Θεοῦ, νὰ ἀποφεύγῃς αὐτά. Καὶ νὰ ἐπιδιώκῃς τὸ καλό, τὴν εὐσέβεια, τὴν πίστι, τὴν ὑπομονή, τὴν πραότητα [Σημ.: Ἤ, ἀνεξικακία, ἢ, ταπείνωσι].

Σὺ ὅμως, ἄνθρωπε τοῦ Θεοῦ, φεῦγε μακρὰν ἀπὸ αὐτὰ τὰ ἐλαττώματα καὶ πάθη, ἐπιδίωκε δὲ τὴν δικαιοσύνην, τὴν εὐσέβειαν, τὴν πίστιν, τὴν ἀγάπην, τὴν ὑπομονήν, τὴν πραότητα.

Σὺ δέ, ὦ ἄνθρωπε τοῦ Θεοῦ, ἀπόφευγε ὅλα αὐτὰ τὰ ἁμαρτήματα καὶ πάθη. Ἐπιδίωκε δὲ νὰ ἀποκτήσῃς τὴν δικαιοσύνην, τὴν εὐσέβειαν, τὴν πίστιν, τὴν ἀγάπη, τὴν ὑπομονήν, τὴν πρᾳότητα.

Ἀγωνίζου τὸν ὡραῖον ἀγῶνα τῆς Πίστεως. Πιάσε καὶ κράτα καλὰ τὴν αἰώνια ζωή, γιὰ τὴν ὁποία σὲ κάλεσε ὁ Θεὸς καὶ ἔκανες τὴν καλὴ ὁμολογία ἐνώπιον πολλῶν μαρτύρων.

Ἀγωνίζου τὸν καλὸν ἀγῶνα, εἰς τὸν ὁποῖον μᾶς καλεῖ ἡ πίστις. Πιάσε καλὰ καὶ κράτησε σφικτὰ τὴν αἰώνιον ζωήν, διὰ τὴν κληρονομίαν τῆς ὁποίας καὶ ἐκλήθης ἀπὸ τὸν Θεόν καὶ ὠμολόγησες πρὸ τοῦ βαπτίσματός σου τὴν καλὴν ὁμολογίαν ἐμπρὸς εἰς πολλοὺς μάρτυρας.

Νὰ ἀγωνίζεσαι δὲ πάντοτε τὸν καλὸν καὶ ἔνδοξον ἀγῶνα τῆς χριστιανικῆς πίστεως καὶ ζωῆς. Πιάσε γερά καὶ κράτησε σφικτὰ τὴν αἰώνιον ζωήν, εἰς τὴν ὁποίαν ἔχεις κληθῇ ἀπὸ τὸν Θεὸν καὶ ἔδωσες τὴν καλὴν ὁμολογίαν τῆς ὑγιοῦς πίστεώς σου ἐνώπιον πολλῶν μαρτύρων πρὸ τοῦ βαπτίσματός σου.

Σοῦ παραγγέλλω ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, ποὺ ζωοποιεῖ τὰ πάντα, καὶ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ποὺ ἔδωσε μαρτυρία μπροστὰ στὸν Πόντιο Πιλᾶτο κάνοντας τὴν καλὴ ὁμολογία (γιὰ τὸ πρόσωπό του),

Παραγγέλλω εἰς σὲ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος μεταδίδει ζωὴν εἰς ὅλα, καὶ ἐνώπιον τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος ἐμπρὸς εἰς τὸν Πόντιον Πιλᾶτον ἐμαρτύρησετὴν καλὴν ὁμολογίαν, ὅτι εἶναι ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ,

Παραγγέλω εἰς σὲ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος ὡς πηγὴ καὶ χορηγὸς τῆς ζωῆς ζωοποιεῖ τὰ πάντα, καὶ ἐνώπιον τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος ἐμαρτύρησεν ἐμπρὸς εἰς τὸν Πόντιον Πιλᾶτον τὴν καλὴν ὁμολογίαν, ὅτι εἶναι Υἱὸς τοῦ Θεοῦ καὶ βασιλεὺς τῶν πάντων καὶ ὁ μόνος διδάσκαλος τῆς ἀληθείας,

νὰ κρατήσῃς τὴ διδασκαλία ἀκηλίδωτη, ἄψογη, μέχρι τὴν ἔνδοξη παρουσία τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ,

νὰ διατηρήσῃς σὺ τὴν ἐντολὴν καὶ τὰς ὑποχρεώσεις, ποὺ ἀνέλαβες εἰς τὸ βάπτισμα καὶ τὴν χειροτονίαν σου, καθαρὰν ἀπὸ κάθε μολυσμόν, ἀνωτέραν ἀπὸ κάθε κατηγορίαν μέχρι τῆς ἡμέρας, κατὰ τὴν ὁποίαν θὰ ἐπιφανῇ ἐνδόξως ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός.

σοῦ παραγγέλλω νὰ κρατήσῃς καὶ νὰ διατηρήσῃς τὴν ἐντολήν, ποὺ ἔλαβες, καὶ τὴν ὑποχρέωσιν ποὺ ἀνέλαβες κατὰ τὸ βάπτισμα καὶ κατὰ τὴν χειροτονίαν σου, ἀμόλυντον, ἄμεμπτον καὶ ἀνωτέραν ἀπὸ κάθε κατηγορίαν μέχρι τῆς ἐνδόξου καὶ ἐπισήμου ἐμφανίσεως τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ,

τὴν ὁποία στὸν καιρό της θὰ πραγματοποιήσῃ ὁ μακάριος καὶ μόνος ἐξουσιαστής, ὁ Βασιλεὺς τῶν βασιλέων καὶ ὁ Κυρίαρχος τῶν κυριάρχων,

Τὴν ἔνδοξον δὲ ταύτην ἐπιφάνειαν τοῦ Κυρίου εἰς καιρούς, τοὺς ὁποίους ὁ Θεὸς ὥρισε καὶ γνωρίζει, θὰ δείξῃ ὁ μακάριος καὶ ὁ μόνος ἐξουσιαστής, ὁ βασιλεὺς αὐτῶν ποὺ βασιλεύουν ἐπὶ γῆς καὶ ὁ κύριος αὐτῶν ποὺ κυριαρχοῦν ἐπὶ γῆς,

τὴν ὁποίαν ἔνδοξον ἐμφάνισιν θὰ δείξῃ ὁ Θεὸς κατὰ τοὺς καθωρισμένους καιρούς, ὁ μακάριος καὶ ὁ μόνος ἐξουσιαστής, ὁ βασιλεὺς τῶν βασιλευόντων καὶ ὁ κύριος τῶν κυριευόντων·

ὁ μόνος ποὺ ἔχει ἀθανασία, ποὺ κατοικεῖ σὲ φῶς ἀπλησίαστο, τὸν ὁποῖο κανεὶς ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους δὲν εἶδε, οὔτε μπορεῖ νὰ ἰδῇ, στὸν ὁποῖο ἀνήκει ἡ τιμὴ καὶ ἡ ἐξουσία αἰωνίως. Ἀμήν.

ὁ ὁποῖος μόνος ἔχει ἀπὸ τὸν ἑαυτόν του ζωὴν ἀθάνατον καὶ ἀΐδιον, ὁ ὁποῖος κατοικεῖ εἰς φῶς, εἰς τὸ ὁποῖον δὲν ἠμπορεῖ κανεὶς νὰ πλησιάσῃ, τὸν ὁποῖον δὲν εἶδε κανεὶς ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους, οὔτε δύναται νὰ τὸν ἴδῃ· εἰς τὸν ὁποῖον ἀνήκει τιμὴ καὶ κράτος παντοτινὸν καὶ αἰώνιον. Ἀμήν.

αὐτός, ὁ ὁποῖος μόνος ἔχει ἀπὸ τὸν ἑαυτόν του τὴν ἀθανασίαν καὶ αἰωνιότητα, ὁ ὁποῖος κατοικεῖ εἰς τὸ ἀπλησίαστον δι’ ὅλα τὰ δημιουργήματα φῶς καὶ τὸ ὁποῖον κανεὶς ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους οὔτε εἶδε οὔτε ἠμπορεῖ νὰ ἴδῃ. Εἰς αὐτὸν δὲ ἀνήκει ἡ τιμὴ καὶ ἡ αἰωνία καὶ ἀκατάλυτος ἐξουσία. Ἀμήν.

Στοὺς πλουσίους στὸν παρόντα κόσμο νὰ παραγγέλλῃς νὰ μὴν ὑπερηφανεύωνται, οὔτε νὰ ἐλπίζουν στὸν πλοῦτο, πρᾶγμα ἀβέβαιο, ἀλλὰ στὸ Θεὸ τὸν ἀληθινό, ποὺ μᾶς παρέχει τὰ πάντα πλουσίως γιὰ ἀπόλαυσι.

Εἰς αὐτούς, ποὺ εἶναι πλούσιοι εἰς τὴν παροῦσαν πρόσκαιρον ζωήν, παράγγελλε νὰ μὴ ὑψηλοφρονοῦν, οὔτε νὰ ἔχουν στηριγμένος τὰς ἐλπίδας των εἰς τὸν πλοῦτον, τοῦ ὁποίου ἡ κατοχὴ εἶναι ἀβέβαια καὶ ἄδηλος, ἀλλὰ νὰ ἐλπίζουν εἰς τὸν Θεόν, ποὺ δὲν εἶναι ἄψυχος σὰν τὸν μαμωνάν, ἂλλ’ εἶναι Θεὸς ζωντανός, ὁ ὁποῖος μᾶς παρέχει πλούσια καὶ ἄφθονα ὅλα διὰ νὰ τὰ ἀπολαμβάνωμεν.

Εἰς τοὺς πλουσίους τῆς παρούσης ζωῆς παραγγέλλε νὰ μὴ ἀλαζονεύωνται καὶ ὑπερηφανεύωνται οὔτε νὰ θεμελιώνουν τὰς ἐλπίδας των εἰς τὴν ἀβεβαιότητα τοῦ πλούτου, ἀλλὰ νὰ ἐλπίζουν εἰς τὸν ζῶντα Θεόν, ὁ ὁποῖος παρέχει τὰ πάντα εἰς ἡμᾶς πλουσίως, διὰ νὰ τὰ ἀπολαμβάνωμεν·

Νὰ κάνουν ἀγαθοεργίες, νὰ γίνωνται πλούσιοι σὲ καλὰ ἔργα, νὰ εἶναι πρόθυμοι στὸ νὰ δίνουν, νὰ κάνουν τοὺς ἄλλους κοινωνοὺς τῶν ἀγαθῶν τους,

Παράγγελλέ τους νὰ ἀγαθοεργοῦν, νὰ γίνονται πλούσιοι εἰς ἔργα καλό, νὰ εἶναι πρόθυμοι εἰς τὸ νὰ μεταδίδουν καὶ εἰς ἄλλους ἀπὸ τὰ ἀγαθά των, νὰ εἶναι ἁπλοὶ καὶ καταδεκτικοὶ

παράγγελλε εἰς αὐτοὺς νὰ πράττουν ἀγαθὰ ἔργα, νὰ γίνωνται πλούσιοι ὄχι εἰς ἄψυχα καὶ ἐπικίνδυνα χρήματα, ἀλλ’ εἰς καλὰ ἔργα. Νὰ εἶναι πρόθυμοι εἰς μετάδοσιν τῶν ἀγαθῶν, ποὺ τοὺς ἔχει δώσει ὁ Θεός, καταδεκτικοὶ καὶ ὁμιλητικοί,

καὶ ἔτσι νὰ συγκεντρώνουν γιὰ τοὺς ἑαυτούς τους θησαυρό, ποὺ θά εἶναι καλὴ βάσι γιὰ τὸ μέλλον, γιὰ νὰ στηριχθοῦν καὶ νὰ πιάσουν τὴν αἰώνια ζωή.

καὶ ἔτσι νὰ ἀποταμιεύουν διὰ τὸν ἑαυτόν των θεμέλιον στερεὸν εἰς τὸ μέλλον, διὰ νὰ ἀποκτήσουν ὡς ἀναφαίρετον κτῆμα τὴν αἰώνιον ζωήν.

διὰ νὰ ἀποθησαυρίζουν πρὸς μεγάλην των ὠφέλειαν θεμέλιον καλὸν καὶ ἀμετακίνητον εἰς τὸ μέλλον, διὰ νὰ κερδήσουν καὶ κρατήσουν πάντοτε τὴν αἰώνιον ζωὴν.

Ὦ Τιμόθεε! Τὸν πολύτιμο θησαυρὸ τῆς ἀληθείας, ποὺ σοῦ ἐμπιστεύθηκε ὁ Κύριος, φύλαξε, ἀποφεύγοντας τὶς βλάσφημες φλυαρίες καὶ ἀντιλογίες [Σημ.: Ἤ, ἀντιφάσεις] τῆς «γνώσεως», ἡ ὁποία ψευδῶς ὀνομάζεται ἔτσι.

Ὦ Τιμόθεε, τὴν ἀλήθειαν τοῦ εὐαγγελίου, ποὺ ὡς πολύτιμον θησαυρὸν μᾶς ἐνεπιστεύθη ὁ Κύριος, φύλαξέ την καὶ ἀπόφευγε τοὺς κούφιους καὶ ματαίους λόγους, ποὺ τὴν βεβηλώνουν καὶ νοθεύουν, καὶ τὰς ἀντιλογίας τῆς πλάνης, ποὺ φέρει ψεύτικα τὸ ὄνομα τῆς γνώσεως.

Ὦ Τιμόθεε, τὴν ἱερὰν παρακαταθήκην τῶν ἀληθειῶν τοῦ Εὐαγγελίου φύλαξέ την ἀκεραίαν καὶ ἀνόθευτον καὶ ἀπόφευγε τὰς ἀνιέρους ματαιολογίας καὶ ἀντιλογίας τῆς πλάνης ἡ ὁποία φέρει τὸ πλαστὸν καὶ ψεύτικον ὄνομα τῆς γνώσεως.

Μερικοὶ μὲ τὴν ἀξίωσι, ὅτι κατέχουν αὐτὴ τὴ «γνῶσι», ἀστόχησαν ὡς πρὸς τὴν Πίστι (ἐξέπεσαν ἀπὸ τὴν Πίστι). Ἡ χάρι νὰ εἶναι μαζί σου. Ἀμήν.

Τὴν ψευδογνῶσιν αὐτὴν ἔχουν μερικοὶ τὴν ἀξίωσιν, ὅτι τὴν κατέχουν, ἀλλ’ ἐξ αἰτίας αὐτῆς ἔπεσαν ἔξω ἀπὸ τὴν πίστιν. Ἡ χάρις εἴθε νὰ εἶναι μαζί σου. Ἀμήν.

Αὐτὴν δὲ τὴν ψεύτικην γνῶσιν ἔχοντες μερικοὶ ὡς ἐπάγγελμά των καὶ ἔργον των ἐξέπεσαν ἀπὸ τὴν πίστιν καὶ ἐπλανήθησαν. Εἴθε ἡ χάρις νὰ εἶναι πάντοτε μαζῆ σου. Ἀμήν.