Πρὸς Τιμόθεον Β'

Ἐγὼ ὁ Παῦλος, ἀπόστολος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ μὲ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ γιὰ τὴ ζωὴ ποὺ ὑποσχέθηκε ὁ Θεὸς καὶ παρέχεται διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ,

Ἐγὼ ὁ Παῦλος, ποὺ ἔγινα Ἀπόστολος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ μὲ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ διὰ νὰ κηρύττω τὴν αἰώνιον ζωήν, ποὺ μᾶς ἔχει δοθῆ ὡς ἐπαγγελία θεία καὶ ἐπιτυγχάνεται διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ,

Ἐγώ, ὁ Παῦλος, ποὺ ἐκλήθην ἀπόστολος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ μὲ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ διὰ νὰ κηρύττω πρὸς τοὺς ἄλλους, διὰ νὰ κερδήσω καὶ ἐγὼ ὁ ἴδιος σύμφωνα μὲ τὴν θείαν ὑπόσχεσιν τὴν αἰωνίαν ζωήν, ἡ ὁποία ἀποκτᾶτε διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ,

ἀπευθύνομαι στὸν Τιμόθεο, τὸ ἀγαπητὸ τέκνο. Χάρι, ἔλεος, εὐλογία νὰ εἶναι σὲ σένα ἀπὸ τὸ Θεὸ πατέρα καὶ τὸν Ἰησοῦ Χριστὸ τὸν Κύριό μας.

γράφω τὴν ἐπιστολὴν πρὸς τὸν Τιμόθεον τὸ ἀγαπητὸν τέκνον. Εἴθε νὰ εἶναι μαζί σου χάρις, ἔλεος, εἰρήνη ἀπὸ τὸν Θεόν Πατέρα καὶ τὸν Κύριόν μας Ἰησοῦν Χριστόν.

εἰς τὸν Τιμόθεον, τὸ ἀγαπητόν μου πνευματικὸν τέκνον, εἴθε νὰ εἶναι ἡ χάρις, τὸ ἔλεος, ἡ εἰρήνη ἀπὸ τὸν Θεὸν πατέρα καὶ ἀπὸ τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν.

Εὐχαριστῶ τὸ Θεό, τὸν ὁποῖο λατρεύω πατροπαραδότως μὲ καθαρὴ συνείδησι, καθὼς πάντοτε σὲ ἐνθυμοῦμαι στὶς προσευχές μου νύκτα καὶ ἡμέρα.

Εὐχαριστῶ τὸν Θεόν, τὸν ὁποῖον λατρεύω μὲ καθαρὰν συνείδησιν, ὅπως μὲ ἐδίδαξαν οἱ πρόγονοί μου. Καὶ τὸν εὐχαριστῶ, διότι ἀκατάπαυστα καὶ χωρὶς νὰ τὸ παραλείπω ποτέ, σὲ ἐνθυμοῦμαι εἰς τὰς δεήσεις μου νύκτα καὶ ἡμέραν,

Εὐχαριστῶ τὸν Θεόν, τὸν ὁποῖον λατρεύω καθὼς ἔχω διδαχθῆ ἀπὸ τοὺς προγόνους μου μὲ καθαρὰν συνείδησιν, τὸν εὐχαριστῶ, διότι συνεχῶς καὶ ἀκατάπαυστα σὲ ἐνθυμοῦμαι εἰς τὰς δεήσεις μου ἡμέραν καὶ νύκτα.

Ἐνθυμοῦμαι τὰ δάκρυά σου (κατὰ τὴν ὥρα τοῦ χωρισμοῦ), καὶ ἔχω μεγάλο πόθο νὰ σὲ ἰδῶ, γιὰ νὰ γεμίσω ἀπὸ χαρά.

ἐπιθυμῶν πολὺ νὰ σὲ ἴδω. Ἔχω δὲ τόσον πόθον καὶ ἀγάπην διὰ σέ, διότι ἐνθυμοῦμαι τὸ δάκρυα, ποὺ ἔχυνες, ὅταν ἐχωριζόμεθα. Καὶ θέλω νὰ σὲ ἴδω διὰ νὰ γεμίσῃ τὸ ἐσωτερικόν μου ἀπὸ χαράν.

Ἀναλογιζόμενος δὲ τὰ δάκρυά σου, ὅταν ἐχωριζόμεθα, ἐπιθυμῶ πάρα πολὺ νὰ σὲ ἴδω, διὰ νὰ γεμίσω ἀπὸ χαράν.

Ἐνθυμοῦμαι τὴν ἀνυπόκριτη πίστι σου, ἡ ὁποία κατῴκησε πρῶτα στὴ γιαγιά σου Λωίδα καὶ τὴ μητέρα σου Εὐνίκη, εἶμαι δὲ πεπεισμένος ὅτι κατοικεῖ καὶ σὲ σένα.

Ἀλλὰ συγχρόνως ἐνθυμοῦμαι καὶ τὴν ἀνυπόκριτον καὶ εἰλικρινῆ πίστιν, ποὺ ὑπάρχει μέσα σου καὶ ἡ ὁποία ἑκατοίκησε πρῶτον εἰς τὴν καρδίαν τῆς μάμμης σου Λωΐδος καὶ τῆς μητέρας σου Εὐνίκης, ἔχω δὲ πεποίθησιν, ὅτι ἑκατοίκησε καὶ εἰς τὴν ἰδικήν σου καρδίαν.

Ἐνθυμοῦμαι δὲ συνεχῶς τὴν ἀνυπόκριτον καὶ εἰλικρινῆ πίστιν σου, ἡ ὁποία πρῶτον εἶχεν κατοικήσει εἰς τὴν ψυχὴν τῆς μάμμης σου Λωΐδος καὶ τῆς μητρός σου Εὐνίκης· ἔχω δὲ τὴν πεποίθησιν, ὅτι κατοικεῖ καὶ παραμένει ἐπίσης καὶ εἰς σέ.

Γι’ αὐτὸ τὸ λόγο σοῦ ὑπενθυμίζω νὰ ἀναζωπυρώνῃς τὸ χάρισμα τοῦ Θεοῦ, ποὺ εἶναι σὲ σένα κατόπιν τῆς ἐπιθέσεως τῶν χειρῶν μου (κατὰ τὴ χειροτονία σου).

Ἐπειδὴ δὲ ἔχω πεποίθησιν, ὅτι ἔχεις ἀνυπόκριτον πίστιν, δι’ αὐτὸ σοῦ ὑπενθυμίζω καὶ πάλιν, ὅπως σὲ προέτρεψα καὶ εἰς τὸ παρελθόν, νὰ ἀνανεώνῃς τὸ πῦρ τοῦ χαρίσματος τοῦ Θεοῦ, τὸ ὁποῖον ἔλαβες κατὰ τὴν χειροτονίαν σου μὲ τὴν ἐπίθεσιν τῶν χειρῶν μου.

Δι’ αὐτὸ καὶ σοῦ ὑπενθυμίζω νὰ ἀναζωπυρώνῃς τὸ χάρισμα τοῦ Θεοῦ, ποὺ ὑπάρχει εἰς σὲ καὶ τὸ ὁποῖον ἔχεις λάβει μὲ τὴν ἐπίθεσιν τῶν ἰδικῶν μου χειρῶν.

Διότι ὁ Θεὸς δὲν μᾶς ἔδωσε Πνεῦμα δειλίας, ἀλλ’ ἀνδρείας καὶ ἀγάπης καὶ διδασκαλίας.

Διατήρει ἀναμμένον τὸ χάρισμα τοῦτο, ποὺ σὲ κάνει ἄφοβον καὶ θαρραλέον εἰς τὸ κήρυγμα τοῦ εὐαγγελίου. Διότι ὁ Θεὸς δὲν μᾶς ἔδωκε πνεῦμα δειλίας, ὥστε νὰ μᾶς φοβίζουν αἱ ἀπειλαὶ καὶ οἱ διωγμοί, ἀλλὰ μᾶς ἔδωκε πνεῦμα καὶ χάρισμα δυνάμεως διὰ νὰ ἀντέχωμεν εἰς τοὺς πειρασμοὺς εὐχὰς ἔδωκε καὶ πνεῦμα ἀγάπης καὶ πνεῦμα, ποὺ μᾶς σωφρονίζει, ὥστε φρόνιμα καὶ συνετὰ νὰ κυβερνῶμεν καὶ τὸν ἑαυτόν μας καὶ τοὺς ἄλλους.

Διότι δὲν μᾶς ἔδωκεν ὁ Θεὸς πνεῦμα δειλίας, ὥστε νὰ φοβούμεθα δυσκολίας καὶ ἀπειλὰς καὶ διωγμούς, ἀλλὰ μᾶς ἔδωκε πνεῦμα δυνάμεως, διὰ νὰ νικῶμεν, καὶ ἀγάπης καὶ σωφρονισμοῦ, ὥστε μὲ σύνεσιν νὰ καθοδηγοῦμεν εἰς τὸν δρόμον τοῦ Θεοῦ τὸν εὐατόν μας καὶ τοὺς ἄλλους.

Νὰ μὴν ἐντραπῇς λοιπὸν νὰ δίνῃς μαρτυρία γιὰ τὸν Κύριό μας. Οὔτε γιὰ μένα νὰ ἐντραπῇς, τὸν φυλακισμένο γιὰ χάρι του. Ἀλλὰ κακοπάθησε καὶ σὺ γιὰ τὸ εὐαγγέλιο μὲ τὴ δύναμι τοῦ Θεοῦ,

Ἀφοῦ λοιπὸν ὁ Θεὸς μᾶς ἔδωκε χάρισμα ἀνδρείας καὶ δυνάμεως, μὴ ἐντραπῇς νὰ ὁμολογῇς τὴν μαρτυρίαν περὶ τοῦ Κυρίου μας, τοῦ Χριστοῦ τοῦ ἐσταυρωμένου. Μὴ ἐντραπῇς ἀκόμη μηδὲ ἑμέ, ποὺ ἔχω φυλακισθῇ διὰ τὸ ὄνομά του, ἀλλὰ κακοπάθησε μαζί μου χάριν τοῦ εὐαγγελίου σύμφωνα μὲ τὴν δύναμιν, ποὺ δίδει ὁ Θεός,

Καί, λοιπόν, μὴ δειλιάσῃς ποτὲ καὶ μὴ ἐντραπῇς νὰ ὁμολογῇς τὴν καλὴν μαρτυρίαν τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ· μὴ ἐντραπῇς ἀκόμη καὶ ἐμέ, τὸν δέσμιον καὶ φυλακισμένον διὰ τὴν ὁμολογίαν τοῦ Χριστοῦ, ἀλλὰ κακοπάθησε μαζῆ μου πρὸς χάριν τοῦ Εὐαγγελίου, σύμφωνα μὲ τὴν δύναμιν, ποὺ δίδει ὁ Θεός.

ὁ ὁποῖος μᾶς ἔσωσε καὶ μᾶς κάλεσε μὲ κλῆσι τιμητική, ἔνδοξη, ὄχι γιὰ τὰ ἔργα μας, ἀλλ’ ἀπὸ δική του πρωτοβουλία, καὶ διότι προαιωνίως μᾶς δόθηκε χάρι, χάρι διὰ μέσου τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.

ὁ ὁποῖος μᾶς ἔσωσε καὶ μᾶς ἐκάλεσε μὲ κλῆσιν, ποὺ μᾶς ἁγιάζει. Μᾶς ἔσωσε δὲ καὶ μᾶς ἐκάλεσεν ὄχι διὰ τὰ ἔργα μας, ἀλλὰ σύμφωνα μὲ τὴν ἰδίαν του ἀγαθὴν θέλησιν καὶ χάριν, ποὺ μᾶς ἐδόθη διὰ τῆς σχέσεώς μας μὲ τὸν Ἰησοῦν Χριστόν. Μᾶς ἐδόθη δὲ ἡ χάρις καὶ ἡ σωτηρία αὐτή, προτοῦ νὰ κτισθοῦν τὰ ἐν χρόνῳ δημιουργήματα, διότι ἀνάρχως εἶχεν ἀποφασίσει αὐτὴν ὁ Θεός.

Αὐτὸς ὁ Θεὸς μᾶς ἔσωσε καὶ μᾶς ἐκάλεσε μὲ κλῆσιν ἁγίαν, ὄχι διὰ τὴν ἀξίαν τῶν ἔργων μας, ἀλλὰ σύμφωνα μὲ τὴν ἰδικήν του ἀγαθὴν θέλησιν καὶ χάριν, ἡ ὁποία μᾶς ἐδόθη διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, πρὶν ἀκόμη λάβῃ ὕπαρξιν ὁ κόσμος (ἐφ’ ὅσον προαιωνίως εἶχεν ἀποφασίσει ὁ Θεὸς τὴν σωτηρίαν μας).

Αὐτὴ δὲ ἡ χάρι φανερώθηκε τώρα μὲ τὴν ἐμφάνισι στὴ γῆ τοῦ σωτῆρος μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος κατήργησε τὸ θάνατο καὶ ἔφερε στὸ φῶς ζωὴ καὶ ἀθανασία διὰ τοῦ εὐαγγελίου,

Ἐφανερώθη δὲ ἡ χάρις καὶ ἡ σωτηρία αὐτὴ τώρα διὰ τῆς ἐνανθρωπήσεως καὶ ἐμφανίσεως τοῦ Σωτῆρος μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος ἐκατήργησε μὲν τὸν θάνατον, ἔφερε δὲ εἰς τὸ φῶς τὴν ζωὴν καὶ ἀφθαρσίαν μὲ τὸ κήρυγμα τοῦ εὐαγγελίου.

Ἐφανερώθη δὲ αὐτὴ ἡ χάρις τώρα μὲ τὴν ἐνανθρώπησιν καὶ ἐμφάνησιν ἐν μέσῳ τῶν ἀνθρώπων τοῦ σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος κατήργησε μὲν τὸν θάνατον καὶ μὲ τὸ θεῖον του φῶς ἔκαμε νὰ λάμψῃ ἡ αἰωνία ζωὴ καὶ ἡ ἀφθαρσία, διὰ μέσου τῶν ἀληθειῶν τοῦ Εὐαγγελίου.

γιὰ τὸ ὁποῖον ἐγὼ ὡρίσθηκα κήρυξ καὶ ἀπόστολος καὶ διδάσκαλος τῶν ἐθνικῶν.

Διὰ τὸ εὐαγγέλιον δὲ αὐτὸ ἀνεδείχθην ἀπὸ τὸν Θεόν ἐγὼ κῆρυξ καὶ ἀπόστολος καὶ διδάσκαλος τῶν ἐθνικῶν.

Εἰς αὐτὸ τὸ Εὐαγγέλιον καὶ ἐγὼ ἔχω κληθῇ καὶ τεθῇ ἀπὸ τὸν Θεὸν κῆρυξ καὶ Ἀπόστολος καὶ διδάσκαλος τῶν ἐθνῶν.

Γι’ αὐτὸ καὶ ὑφίσταμαι αὐτὰ τὰ παθήματα, ἀλλὰ δὲν ἐντρέπομαι. Διότι γνωρίζω σὲ ποιόν ἔχω ἐμπιστευθῆ, καὶ εἶμαι πεπεισμένος, ὅτι ἔχει τὴ δύναμι νὰ φυλάξῃ τὸ θησαυρό μου (τὸ μισθὸ γιὰ τὸ ἔργο καὶ τὰ παθήματά μου) γιὰ τὴν ἡμέρα ἐκείνη (τῆς κρίσεως καὶ ἀνταποδόσεως).

Διότι δὲ εἶμαι κῆρυξ καὶ ἀπόστολος τῶν ἐθνικῶν, δι’ αὐτὸ καὶ ὑποφέρω αὐτά, ποὺ ὑφίσταμαι. Ἀλλὰ δὲν ἐντρέπομαι διὰ τὰ παθήματα αὐτά. Διότι γνωρίζω ποῖος εἶναι αὐτός, εἰς τὸν ὁποῖον ἔχω στηρίξει τὴν ἐμπιστοσύνην μου. Καὶ εἶμαι πεπεισμένος, ὅτι εἶναι δυνατὸς τὸ ὅλον ἔργον, ποὺ μοῦ ἐνεπιστεύθη καὶ ἐπετέλεσα, καθὼς καὶ τὴν δι’ αὐτὸ ἀνταμοιβήν μου, νὰ τὰ φυλάξῃ μέχρι τῆς ἡμέρας ἐκείνης τῆς δευτέρας παρουσίας.

Ἀκριβῶς δὲ διότι εἶμαι κῆρυξ τοῦ Εὐαγγελίου, πάσχω αὐτὰς τὰς ταλαιπωρίας, ἀλλὰ δὲν ἐντρέπομαι (οὔτε διὰ τὰ δεσμὰ οὔτε διὰ τὴν φυλάκισίν μου), διότι γνωρίζω ποῖος εἶναι αὐτός, εἰς τὸν ὁποῖον ἔχω ἀπολύτως ἐμπιστευθῆ τὸν εὐατόν μου, καὶ εἶμαι ἀπολύτως πεπεισμένος, ὅτι εἶναι ἱκανὸς καὶ δυνατὸς νὰ φυλάξῃ ἕως τὴν μεγάλην ἐκείνην ἡμέρα τῆς Δευτέρας παρουσίας τὸν θησαυρὸν τοῦ ἀποστολικοῦ μου ἔργου, τὸν ὁποῖον αὐτὸς μοῦ ἔχει ἐμπιστευθῆ.

Ὡς ὑπόδειγμα ὑγιοῦς διδασκαλίας νὰ ἔχῃς ὅσα ἄκουσες ἀπὸ μένα, μαζὶ μὲ πίστι καὶ ἀγάπη, ὅπως θέλει (αὐτὲς τὶς ἀρετὲς) ὁ Ἰησοῦς Χριστός.

Ὡς ὑπόδειγμα καὶ τύπον διδασκαλίας ὑγιοῦς καὶ ἀπηλλαγμένης ἀπὸ τὴν ἀρρώστιαν τῆς πλάνης κράτει στερεὰ τοὺς λόγους, ποὺ ἤκουσες ἀπὸ ἐμὲ καὶ οἱ ὁποῖοι ἀναφέρονται εἰς τὴν πίστιν καὶ ἀγάπην, ποὺ ἀποκτῶμεν διὰ τῆς σχέσεώς μας μὲ τὸν Ἰησοῦν Χριστόν.

Ὡς ὑπόδειγμα ὑγιοῦς καὶ ἀνοθεύτου διδασκαλίας πρέπει νὰ ἔχῃς καὶ νὰ κρατῇς στερεὰ τοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους ἀπὸ ἐμὲ ἤκουσες περὶ τῆς πίστεως καὶ τῆς ἀγάπης, ποὺ δίδει καὶ καλλιεργεῖ εἰς τὰς καρδίας μας ὁ Χριστός.

Τὸν πολύτιμο θησαυρὸ (τῆς ἀληθείας) ποὺ σοῦ ἐμπιστεύθηκε ὁ Θεὸς φύλαξε μὲ τὴ βοήθεια τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ποὺ κατοικεῖ μέσα μας.

Τὸν καλὸν καὶ πολύτιμον θησαυρὸν τῆς εὐαγγελικῆς διδασκαλίας, ποὺ σοῦ ἐνεπιστεύθη ὁ Θεός, φύλαξέ τον διὰ τῆς ἐνισχύσεως καὶ τοῦ φωτισμοῦ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τὸ ὁποῖον κατοικεῖ μέσα μας.

Τὸν καλὸν καὶ ἀνεκτίμητον θησαυρὸν τῆς εὐαγγελικῆς διδασκαλίας, ποὺ σοῦ ἐνεπιστεύθη ὁ Θεός, φύλαξέ τον ἀνόθευτον καὶ ἀκέραιον μὲ τὴν δύναμιν καὶ τὴν χάριν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τὸ ὁποῖον κατοικεῖ μέσα μας.

Τὸ ξέρεις, ὅτι μὲ ἐγκατέλειψαν ὅλοι αὐτοί, ποὺ εἶναι τώρα στὴν ἐπαρχία τῆς Ἀσίας. Μεταξὺ αὐτῶν ὁ Φύγελλος καὶ ὁ Ἑρμογένης.

Μὴ μιμῆσαι αὐτούς, ποὺ μὲ ἐγκατέλιπαν. Γνωρίζεις, ὅτι μὲ ἀπεστράφησαν ὅλοι αὐτοί, ποὺ τώρα εἶναι εἰς τὴν Ἀσίαν, ἀπὸ τοὺς ὁποίους εἶναι ὁ Φύγελλος καὶ ὁ Ἐρμογένης.

Γνωρίζεις τοῦτο, ὅτι δηλαδὴ μὲ ἐγκατέλειψαν καὶ ἔφυγαν μακρυὰ ὅλοι αὐτοί, ποὺ εὑρίσκονται τώρα εἰς τὴν Ἀσίαν, μεταξὺ τῶν ὁποίων εἶναι ὁ Φύγελλος καὶ ὁ Ἐρμογένης.

Νὰ δώσῃ ὁ Κύριος ἔλεος στὴν οἰκογένεια τοῦ Ὀνησιφόρου, διότι πολλὲς φορὲς μὲ ἀνακούφισε, καὶ γιὰ τὴ φυλάκισί μου δὲν ἐντράπηκε,

Εἴθε ὁ Κύριος νὰ δώσῃ ἔλεος εἰς τὴν οἰκογένειαν τοῦ Ὀνησιφόρου, διότι πολλὲς φορὲς μοῦ ἔδωκε ἀναψυχὴν καὶ ἀνακούφισιν καὶ δὲν ἐντράπη οὗτος τὴν ἁλυσίδα, μὲ τὴν ὁποίαν εἶμαι δεμένος,

Εἴθε νὰ δώσῃ ὁ Κύριος ἔλεος εἰς τὴν οἰκογένειαν τοῦ Ὀνησιφόρου, διότι πολλὲς φορὲς μοῦ ἔδωσεν ἀναψυχήν, ἄνεσιν καὶ ξεκούρασμα, καὶ δὲν ἐντράπηκεν ὁ Ὀνησίφορος τὴν ἁλυσίδα, μὲ τὴν ὁποίαν εἶμαι δεμένος.

ἀλλ’ ὅταν ἦλθε στὴ Ῥώμη μὲ ἀναζήτησε μὲ μεγαλύτερη προθυμία καὶ μὲ βρῆκε.

ἀλλ’ ἦλθε εἰς τὴν Ρώμην καὶ μὲ μεγάλο ἐνδιαφερον καὶ σπουδὴν μὲ ἐζήτησε καὶ μὲ εὗρεν.

Ἀλλά, ὅταν ἦλθεν εἰς τὴν Ρώμην, μὲ ἀνεζήτησε μὲ πολὺν ζῆλον καὶ δραστηριότητα καὶ μὲ εὗρε.

Νὰ τοῦ δώσῃ ὁ Κύριος νὰ βρῇ ἔλεος ἀπὸ τὸν Κύριο ἐκείνη τὴν ἡμέρα. Καὶ πόσες ὑπηρεσίες μοῦ προσέφερε στὴν Ἔφεσο, σὺ γνωρίζεις καλλίτερα.

Εἴθε ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστὸς νὰ δώσῃ εἰς αὐτὸν νὰ εὕρῃ ἔλεος ἀπὸ τὸν Κύριον καὶ Πατέρα κατ’ ἐκείνην τὴν ἡμέραν τῆς δευτέρας παρουσίας. Ἀλλὰ καὶ πόσον μᾶς ἐβοήθησε καὶ μᾶς ὑπηρέτησεν εἰς τὴν Ἔφεσον, τὸ γνωρίζεις σὺ καλύτερον.

Εἴθε ὁ Κύριος νὰ δώσῃ νὰ εὕρῃ ἔλεος ἐκ μέρους τοῦ Κυρίου κατὰ τὴν μεγάλην ἐκείνην ἡμέραν τῆς Δευτέρας Παρουσίας. Τὰ ὅσα δὲ αὐτὸς μοῦ προσέφερε καὶ τὸ πόσον μὲ ἐξυπηρέτησεν εἰς τὴν Ἔφεσον, τὸ γνωρίζεις σὺ καλύτερα.

Σὺ δέ, τέκνο μου, νὰ ἐνδυναμώνεσαι μὲ τὴ χάρι, ἡ ὁποία δίνεται διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Σὺ λοιπόν, τέκνον μου, ἀντιθέτως πρὸς αὐτοὺς ποὺ μὲ ἀρνήθησαν, νὰ ἐνδυναμώνεσαι μὲ τὴν χάριν, ποὺ μᾶς δίδεται ἀπὸ τὴν σχέσιν καὶ ἕνωσίν μας μὲ τὸν Ἰησοῦν Χριστόν.

Σὺ λοιπόν, τέκνον μου, νὰ ἐνδυναμώνεσαι μὲ τὴν χάριν, ποὺ δίδει ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς (διὰ νὰ μένῃς πιστὸς εἰς αὐτὸν καὶ εἰς ἐμέ, χωρὶς νὰ ἐπηρεάζεσαι ἀπὸ τὸ παράδειγμα ἐκείνων, ποὺ μὲ ἐγκατέλειψαν).

Καὶ ὅσα ἄκουσες ἀπὸ μένα βεβαιωμένα ἀπὸ πολλοὺς μάρτυρες, αὐτὰ νὰ διδάξῃς σὲ πιστοὺς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι θὰ εἶναι ἱκανοὶ νὰ διδάξουν καὶ ἄλλους.

Καὶ ἐκεῖνα, ποὺ ἤκουσες ἀπὸ ἐμὲ ἐμπρὸς εἰς πολλοὺς μάρτυρας, ταῦτα νὰ ἐμπιστευθῇς ὡς πολύτιμον θησαυρὸν εἰς ἀνθρώπους πιστούς, ποὺ δὲν θὰ τὰ νοθεύουν, οὔτε θὰ τὰ προδίδουν, ἀλλ’ οἱ ὁποῖοι θὰ εἶναι ἱκανοὶ νὰ διδάξουν καὶ ἄλλους.

Καὶ αὐτὰ ποὺ ἔχεις ἀκούσει καὶ διδαχθῇ ἀπὸ ἐμέ, παρουσίᾳ πολλῶν μαρτύρων, αὐτὰ νὰ τὰ ἐμπιστευθῇς ὡς ἀνεκτίμητον θησαυρὸν εἰς πιστοὺς καὶ ἀξιοπίστους ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι θὰ εἶναι ἱκανοὶ καὶ ἄλλους νὰ διδάξουν τὰς ἀληθείας τοῦ Εὐαγγελίου.

Σὺ λοιπὸν κακοπάθησε σὰν καλὸς στρατιώτης τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Σὺ λοιπὸν κακοπάθησε σὰν καλὸς στρατιώτης τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Σὺ λοιπὸν κακοπάθησε σὰν καλὸς στρατιώτης τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Κανεὶς στρατιώτης δὲν παραδίδεται στὶς ἀπολαύσεις τῆς ζωῆς, γιὰ ν’ ἀρέσῃ σ’ ἐκεῖνον, ὁ ὁποῖος τὸν στρατολόγησε.

Ὅταν κανεὶς ὑπηρετῇ ὡς στρατιώτης, δὲν ἐμπλέκεται εἰς τὰς ὑποθέσεις καὶ φροντίδας τοῦ βίου, διὰ νὰ ἀρέσῃ εἰς ἐκεῖνον, ποὺ τὸν ἐστρατολογησεν.

Ἔχε δὲ ὑπ’ ὄψιν σου, ὅτι κανείς, καθ’ ὅν χρόνον ὑπηρετεῖ στρατιώτης, δὲν περιπλέκεται εἰς τὰς μερίμνας καὶ φροντίδας τοῦ βίου, διὰ νὰ ὑπηρετῇ ἔτσι καὶ νὰ ἀρέσῃ εἰς ἐκεῖνον, ποὺ τὸν ἐστρατολόγησε.

Καὶ ἐὰν ἐπίσης εἶναι κανεὶς ἀθλητής, δὲν στεφανώνεται, ἐὰν δὲν ἀγωνισθῇ σκληρά.

Ἐὰν δὲ κανεὶς λαμβάνῃ μέρος καὶ εἰς ἀθλητικοὺς ἀγῶνας, δὲν στεφανώνεται, ἐὰν δὲν ἀγωνισθῇ σύμφωνα μὲ τοὺς νόμους τῆς ἀθλήσεως.

Ἐὰν δὲ καὶ συμμετέχῃ κανεὶς εἰς ἀθλητικοὺς ἀγῶνας, δὲν παίρνει ὡς βραβεῖον τὸν στέφανον, ἐὰν δὲν ἀγωνισθῇ κατὰ τρόπον νόμιμον.

Ὁ γεωργός, ὁ ὁποῖος πρῶτα κοπιὰζει, δύναται ἔπειτα ν’ ἀπολαμβάνῃ τοὺς καρπούς.

Ὁ γεωργός, ποὺ κοπιάζει διὰ νὰ καλλιεργήσῃ τὸν ἀγρόν του, πρέπει πρῶτος νὰ ἀπολαμβάνῃ τοὺς καρπούς, ποὺ θὰ παραχθοῦν. Ἔτσι καὶ σὺ ἀπὸ τὸν πνευματικὸν ἀγρόν, ποὺ καλλιεργεῖς καρποφόρως, πρέπει νὰ ἀπολαμβάνῃς πρῶτος τὴν παρηγορίαν καὶ τὴν τιμὴν καὶ τὴν συντήρησίν σου.

Ὁ γεωργός, ποὺ κοπιάζει διὰ τὴν καλλιέργειαν τοῦ ἀγροῦ καὶ τὴν συγκομιδὴν τῶν προϊόντων, πρῶτος αὐτὸς πρέπει ν’ ἀπολαμβάνῃ τοὺς καρποὺς τῶν κόπων του. (Ἔτσι καὶ σὺ ἀπὸ τὸν πνευματικὸν ἀγρόν, εἰς τὸν ὁποῖον κατ’ ἐντολὴν τοῦ Θεοῦ ἐργάζεσαι, πρέπει νὰ ἀπολαμβάνῃς ὄχι μόνον τὴν πρέπουσα ὑπόληψιν καὶ τιμήν, ἀλλὰ καὶ τὰ μέσα τῆς συντηρήσεώς σου).

Νὰ ἐννοῇς αὐτὰ ποὺ λέγω. Εἴθε νὰ σοῦ δώσῃ ὁ Κύριος φωτισμὸ γιὰ νὰ ἐννοῇς (ὄχι μόνον αὐτὰ ποὺ λέγω, ἀλλὰ) ὅλα.

Καταλάβαινε τὴν ἀλληγορικὴν σημασίαν αὐτῶν, ποὺ λέγω. Θὰ τὴν ἐννοήσῃς δέ, διότι εὔχομαι νά σου δώσῃ ὁ Κύριος σύνεσιν, ὥστε νὰ διακρίνῃς ὅλα.

Ἐνόησε αὐτὰ ποὺ σοῦ λέγω. Εἴθε δὲ νὰ σοῦ δίδῃ πάντοτε ὁ Θεὸς σύνεσιν καὶ σοφίαν, ὥστε νὰ κατανοῇς ὅλα.

Νὰ σκέπτεσαι τὸν Ἰησοῦ Χριστό, ἀναστημένο ἐκ νεκρῶν, καταγόμενο ἀπὸ τὸ Δαβίδ, συμφώνως πρὸς τὸ εὐαγγέλιο, τὸ ὁποῖο κηρύττω,

Ἐνθυμοῦ τὸν Ἰησοῦν Χριστόν, ποὺ ἔχει ἀναστηθῆ ἐκ νεκρῶν καὶ κατάγεται ἀπὸ τὸν Δαβὶδ σύμφωνα μὲ τὸ εὐαγγέλιον,

Νὰ ἐνθυμῆσαι τὸν Ἰησοῦν Χριστόν, ὁ ὁποῖος ἔχει ἀναστηθῆ ἐκ νεκρῶν καὶ κατάγεται κατὰ τὸ ἀνθρώπινον ἀπὸ τὸν Δαυΐδ, σύμφωνα μὲ τὸ Εὐαγγέλιόν μου,

γιὰ τὸ ὁποῖο κακοπαθῶ μέχρι τὸ σημεῖο νὰ εἶμαι δεμένος σὰν κακοῦργος. Ἀλλ’ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ δὲν δένεται.

τὸ ὁποῖον κηρύττω καὶ διὰ τὸ ὁποῖον κακοπαθῶ μέχρι σημείου, ὥστε νὰ εἶμαι ἁλυσοδεμένος, σὰν νὰ ἤμουν κακοῦργος. Ἀλλ’ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ δὲν εἶναι δεμένος.

πρὸς χάριν τοῦ ὁποίου εὐαγγελίου ἐγὼ ταλαιπωροῦμαι καὶ πάσχω, ὥστε νὰ εἶμαι φυλακισμένος καὶ δεμένος μὲ ἁλυσίδες σὰν κακοῦργος· ἀλλὰ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ δὲν ἔχει δεθῆ (ἀπὸ τίποτε δὲν ἐμποδίζεται εἰς τὸ νὰ διαδίδεται καὶ νὰ κατακτᾷ ψυχάς).

Γι’ αὐτὸ γιὰ τοὺς ἐκλεκτοὺς ὑποφέρω τὰ πάντα, γιὰ νὰ τύχουν καὶ αὐτοὶ σωτηρίας, ποὺ παρέχεται διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, μαζὶ μὲ δόξα αἰώνια.

Διὰ πάντα ταῦτα καὶ διότι τὸ εὐαγγέλιον προοδεύει καὶ δὲν εἶναι δεμένον, μὲ ὑπομονὴν ὑποφέρω ὅλα χάριν ἐκείνων, τοὺς ὁποίους ἐξέλεξεν ὁ Θεός. Καὶ τὰ ὑποφέρω διὰ νὰ ἐπιτύχουν καὶ αὐτοὶ τὴν σωτηρίαν, τὴν ὁποίαν μᾶς ἑξασφαλίζει ἡ μετὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ κοινωνία καὶ ἡ ὁποία συνοδεύεται μὲ δόξαν αἰώνιον.

Διὰ τοῦτο ὑπομένω ὅλα αὐτὰ πρὸς χάριν ἐκείνων, ποὺ ἔχει ἐκλέξει ὁ Θεός, διὰ νὰ ἐπιτύχουν καὶ αὐτοὶ τὴν σωτηρίαν, ποὺ προσφέρει ὁ Χριστὸς μαζῆ μὲ τὴν αἰωνίαν δόξαν.

Εἶναι ἀληθινὸς ὁ λόγος· ἐὰν δηλαδὴ πεθάναμε μαζί του, καὶ θὰ ζήσωμε μαζί του·

Τὸ ὅτι δὲ οἱ πιστοὶ θὰ ἀπολαύσουν αἰώνιον καὶ ἔνδοξον σωτηρίαν, εἶναι λόγος ἀξιόπιστος. Διότι, ἐὰν ἀπεθάναμεν μαζὶ μὲ τὸν Χριστὸν διὰ τοῦ βαπτίσματος καὶ διὰ τῶν θλίψεων, ποὺ ὑποφέρομεν δι’ αὐτόν, μαζί του καὶ θὰ ζήσωμεν εἰς τὴν μέλλουσαν ζωήν.

Ἀξιόπιστος εἶναι αὐτὸς ὁ λόγος· διότι ἐὰν ἀπεθάναμεν, διὰ τοῦ βαπτίσματος, μαζῆ μὲ τὸν Χριστόν, μαζῆ του καὶ θὰ ζήσωμεν αἰωνίως καὶ εἰς τὴν μέλλουσαν ζωήν.

ἐὰν πάσχωμε, καὶ θὰ βασιλεύσωμε μαζί του· ἐὰν ἀρνούμεθα, καὶ ἐκεῖνος θὰ μᾶς ἀρνηθῇ·

Ἐὰν δεικνύωμεν ὑπομονήν, τότε καὶ θὰ βασιλεύσωμεν μαζὶ μὲ αὐτόν. Ἐὰν τὸν ἀρνούμεθα, καὶ ἐκεῖνος θὰ μᾶς ἀρνηθῇ.

Ἐὰν ὑπομένωμεν τὰς θλίψεις, ὅπως εἰς τὸν τέλειον βαθμὸν τὰς ὑπέμεινεν Ἐκεῖνος, καὶ θὰ βασιλεύσωμεν μαζῆ μὲ αὐτόν. Ἐὰν ὅμως τὸν ἀρνούμεθα καὶ Ἐκεῖνος θὰ μᾶς ἀρνηθῇ.

ἐὰν δὲν μένωμε πιστοί, ἐκεῖνος μένει πιστός· ν’ ἀρνηθῇ τὸν ἑαυτό του δὲν μπορεῖ.

Ἐὰν ἡμεῖς δεικνύωμεν ἀπιστίαν, ἐκεῖνος μένει πιστὸς εἰς ὅσα ὑπόσχεται. Δὲν ἠμπορεῖ νὰ ἀρνηθῇ τὸν ἑαυτόν του καὶ νὰ ἀθετήσῃ τοὺς λόγους του.

Ἐὰν ἡμεῖς δεικνύωμεν ἀπιστίαν καὶ ἀμφιβολίαν εἰς ὅσα μᾶς ἔχει ὑποσχεθῆ, Ἐκεῖνος ὅμως μένει πιστὸς εἰς τὰς ὑποσχέσεις του. Δὲν ἠμπορεῖ ποτὲ νὰ ἀρνηθῇ τὸν ἑαυτόν του καὶ νὰ ἀθετήσῃ τὰς ὑποσχέσεις του.

Αὐτὰ νὰ τοὺς ὑπενθυμίζῃς, καὶ νὰ τοὺς ἐξορκίζῃς ἐνώπιον τοῦ Κυρίου νὰ μὴ λογομαχοῦν, πρᾶγμα ποὺ δὲν ὠφελεῖ σὲ τίποτε, ἀλλὰ καταστρέφει αὐτοὺς ποὺ ἀκούουν.

Ταῦτα ὑπενθύμιζε εἰς τοὺς πιστοὺς καὶ ἐξόρκιζέ τους ἐνώπιον τοῦ Κυρίου νὰ μὴ λογομαχοῦν, πρᾶγμα ποὺ δὲν ὠφελεῖ εἰς τίποτε, ἀλλὰ φέρει καταστροφὴν εἰς τοὺς ἀκούοντας.

Αὐτὰ νὰ ὑπενθυμίζῃς εἰς τοὺς πιστούς, ἐξορκίζων αὐτοὺς ἐνώπιον τοῦ Κυρίου νὰ μὴ λογομαχοῦν καὶ φιλονεικοῦν, διότι αἱ φιλονεικίαι αὐταὶ ὄχι μόνον χρήσιμοι δὲν εἶναι, ἀλλὰ φέρουν καταστροφὴν εἰς τοὺς ἀκούοντας.

Φρόντισε νὰ παρουσιάσῃς τὸν ἑαυτό σου τέλειο στὸ Θεό, ἐργάτη ἀνεπαίσχυντο (ποὺ δὲν ἔχει λόγους νὰ αἰσχύνεται), ποὺ διδάσκει ὀρθῶς τὸ λόγο τῆς ἀληθείας.

Προσπάθησε νὰ παραστήσῃς τὸν ἑαυτόν σου εἰς τὸν Θεόν δοκιμασμένον καὶ τέλειον ἐργάτην, ποὺ δὲν τὸν ἐντροπιάζει τὸ καλοφτιαγμένον ἔργον του, καὶ διδάσκει ὀρθῶς τὸν λόγον τῆς ἀληθείας.

Προσπάθησε μὲ ζῆλον καὶ δραστηριότητα νὰ ἀναδείξῃς καὶ νὰ παραστήσῃς τὸν ἑαυτόν σου ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ἄμεμπτον καὶ τέλειον, ἐργάτην ποὺ δὲν φοβᾶται μήπως ἐντροπιασθῇ δι’ ἀμέλειαν ἢ ἀτέλειαν τοῦ ἔργου του, καὶ ὁ ὁποῖος ἀκολουθεῖ τὸν ὀρθὸν δρόμον εἰς τὸ κήρυγμα τῆς ἀληθείας τοῦ Εὐαγγελίου.

Τὶς δὲ ἀσεβεῖς φλυαρίες ἀπόφευγε. Αὐτοὶ δέ, ποὺ ἐπιδίδονται σ’ αὐτές, θὰ προκόψουν περισσότερο σ’ ἀσέβεια,

Ἀπόφευγε δὲ τοὺς λόγους, ποὺ εἶναι φωνὲς ἀδειανὲς ἀπὸ οὐσιαστικὸν περιεχόμενον καὶ βεβηλώνουν τὴν ἁπλότητα τῆς ἀληθείας. Διότι αὐτοί, ποὺ κηρύττουν καὶ ἀκολουθοῦν τοὺς λόγους αὐτούς, θὰ προχωρήσουν εἰς μεγαλύτερον βαθμὸν ἀσεβείας.

Ἀπόφευγε δὲ τὰς ἀσεβεῖς ματαιολογίας, ποὺ δὲν ἔχουν ὑγιὲς καὶ οὐσιαστικὸν περιεχόμενον, διότι αὐτοί, ποὺ τὰς λέγουν καὶ τὰς ἀκολουθοῦν, θὰ προχωρήσουν καὶ θὰ περιπέσουν εἰς μεγαλυτέραν ἀσέβειαν.

καὶ ἡ διδασκαλία τους θὰ ἐξαπλωθῇ σὰν γάγγραινα. Μεταξὺ αὐτῶν εἶναι ὁ Ὑμέναιος καὶ ὁ Φιλητός,

Καὶ ἡ διδασκαλία των θὰ ἐξαπλωθῇ σὰν γάγγραινα. Δύο δὲ ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς ψευδοδιδασκάλους εἶναι ὁ Ὑμέναιος καὶ ὁ Φιλητός,

Καὶ ἡ διδασκαλία αὐτῶν σὰν γάγγραινα θὰ ἀπλωθῇ καὶ θὰ καταφάγῃ καρδίας. Μεταξὺ αὐτῶν τῶν ψευδοδιδασκάλων εἶναι ὁ Ὑμέναιος καὶ ὁ Φιλητός,

οἱ ὁποῖοι ἀστόχησαν ὡς πρὸς τὴν ἀλήθεια μὲ τὸ νὰ λέγουν, ὅτι ἡ ἀνάστασι ἤδη ἔγινε, καὶ ἔτσι ἀνατρέπουν τὴν πίστι μερικῶν.

οἱ ὁποῖοι ἔπεσαν ἔξω ἀπὸ τὴν ἀλήθειαν λέγοντες, ὅτι ἔχει γίνει πλέον ἡ ἀνάστασις, καὶ ἀνατρέπουν τὴν πίστιν μερικῶν.

οἱ ὁποῖοι ἐξέπεσαν καὶ ἀπεπλανήθησαν ἀπὸ τὴν ἀλήθειαν, μὲ τὸ νὰ λέγουν ὅτι τάχα ἡ ἀνάστασις ἔχει πλέον γίνει καὶ κρημνίζουν ἔτσι τὴν πίστιν μερικῶν.

Ἀλλ’ ὁ στερεὸς οἶκος τοῦ Θεοῦ στέκεται (δὲν ἀνατρέπεται), καὶ ἔχει αὐτὴ τὴ σφραγίδα καὶ ἐπιγραφή, Προνόησε ὁ Κύριος γιὰ τοὺς δικούς του, καί, Ν’ ἀπομακρυνθῇ ἀπὸ τὴν ἀσέβεια καθένας, ὁ ὁποῖος ὁμολογεῖ τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου.

Ὁ στερεὸς ὅμως θεμέλιος, τὸν ὁποῖον ἐστηριξεν ὁ Θεός, ἡ Ἐκκλησία δηλαδή, ποὺ κρατεῖ τὴν θείαν ἀλήθειαν, στέκει ἀκλόνητος καὶ ἔχει αὐτὴν τὴν σφραγῖδα καὶ ἐπιγραφήν· Ἐγνώρισεν ὁ Κύριος ἐκείνους, ποὺ εἶναι ἰδικοί του· καί· Ἂς ἀπομακρυνθῇ ἀπὸ ἀδικίαν καθένας, ποὺ ὀνομάζει καὶ ὁμολογεῖ τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου.

Ὁ στερεὸς ὅμως καὶ θεμελιωμένος εἰς τὴν ὀρθὴν πίστιν τοῦ Θεοῦ, στέκει ἀκλόνητος, ἔχων αὐτὴν τὴν σφραγῖδα καὶ ἐπιγραφήν· «Ἐγνώρισε ὁ Κύριος ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἰδικοί του». Καὶ «ἂς φύγῃ μακρυὰ ἀπὸ κάθε ἀδικίαν ἐκεῖνος, ποὺ ὁμολογεῖ καὶ ἐπικαλεῖται τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου».

Σὲ μεγάλο δὲ σπίτι δὲν ὑπάρχουν σκεύη χρυσὰ καὶ ἀσημένια μόνο, ἀλλὰ καὶ ξύλινα καὶ πήλινα. Καὶ τὰ μὲν εἶναι γιὰ τιμητικὴ χρῆσι, τὰ δὲ γιὰ εὐτελῆ.

Εἰς ἕνα δὲ σπίτι μεγάλο, ὅπως εἶναι ἡ Ἐκκλησία, δὲν ὑπάρχουν μόνον σκεύη χρυσὰ καὶ ἄργυρο, ἀλλὰ καὶ ξύλινα καὶ πήλινα. Καὶ ἄλλα μὲν εἶναι διὰ χρῆσιν τιμητικήν, ἀλλὰ δὲ διὰ χρῆσιν ἐξευτελισμένην.

Εἰς ἕνα δὲ μεγάλο σπίτι δὲν ὑπάρχουν μόνον σκεύη χρυσᾶ καὶ ἀργυρᾶ, ἀλλὰ καὶ σκεύη ξύλινα καὶ πήλινα· καὶ ἄλλα μὲν εἶναι προωρισμένα διὰ χρῆσιν τιμητικήν, ἀλλὰ δὲ δι’ ἀσήμαντον καὶ εὐτελῆ.

Ἐὰν λοιπὸν κανεὶς ξεχωρίσῃ τὸν ἑαυτό του ἀπ’ αὐτούς, θὰ εἶναι σκεῦος γιὰ τιμητικὴ χρῆσι, ἁγιασμένο καὶ εὔχρηστο στὸν Οἰκοδεσπότη, ἑτοιμασμένο γιὰ κάθε καλὸ ἔργο.

Ἐὰν λοιπὸν κανεὶς καθαρίσῃ τὸν ἑαυτόν του καὶ τὸν ξεχωρίσῃ ἀπὸ τὰ ἄτιμα αὐτὰ σκεύη, θὰ εἶναι σκεῦος, ποὺ θὰ χρησιμοποιηθῇ διὰ τιμητικὸν σκοπόν, ἁγιασμένον καὶ εὐμεταχείριστον εἰς τὸν δεσπότην, ἑτοιμασμένον διὰ κάθε ἔργον ἀγαθόν.

Ἐάν, λοιπόν, καθαρίσῃ κανεὶς τὸν ἑαυτόν του καὶ τὸν προφυλάξῃ ἀπὸ τὰς πλάνας καὶ τὰ πάθη, ποὺ εἶπα παραπάνω, θὰ εἶναι σκεῦος εἰς τιμητικὴν χρῆσιν, ἁγιασμένον καὶ εὔχρηστον εἰς τὸν δεσπότην, ἑτοιμασμένον διὰ κάθε ἀγαθὸν ἔργον.

Ἐπίσης ν’ ἀποφεύγῃς τὶς νεανικὲς ἁμαρτωλὲς ἡδονές, καὶ νὰ ἐπιδιώκῃς τὸ καλό, τὴν πίστι, τὴν ἀγάπη, τὴν εἰρήνη μ’ ἐκείνους ποὺ ἐπικαλοῦνται τὸν Κύριο ἀπὸ καθαρὴ καρδιά (ἀνυποκρίτως καὶ εἰλικρινῶς).

Ἀπὸ τὰς ἐπιθυμίας δέ, ποὺ ἐπικρατοῦν κυρίως εἰς τοὺς νεωτέρους κατὰ τὴν ἡλικίαν, φεῦγε μακράν. Ἐπιδίωκε δὲ τὴν δικαιοσύνην, τὴν πίστιν, τὴν ἀγάπην, τὴν εἰρήνην μὲ ἐκείνους, ποὺ ἐπικαλοῦνται τὸν Κύριον μὲ καθαρὰν καρδίαν καὶ ἀνυπόκριτον εὐλάβειαν.

Τὰς δὲ ἀκρίτους καὶ ἐπιβλαβεῖς ἐπιθυμίας, αἱ ὁποῖαι παρατηροῦνται συνήθως μεταξὺ τῶν νεωτέρων κατὰ τὴν ἡλικίαν, ἀπόφευγέ τας. Ἐπεδίωκε δὲ νὰ ἀποκτήσῃς δικαιοσύνην, πίστιν, ἀγάπην, εἰρήνην μὲ ἐκείνους ποὺ ἐπικαλοῦνται τὸν Κύριον μὲ καθαρὰν καὶ ἁγνὴν καρδίαν.

Ἐπίσης ν’ ἀποφεύγῃς τὶς μωρὲς καὶ ἀνόητες συζητήσεις, διὸτι ξέρεις, ὅτι γεννοῦν φιλονικίες.

Ἀπόφευγε δὲ τὰς ἀνοήτους ἐρεύνας καὶ συζητήσεις, ποὺ δὲν συντελοῦν εἰς τὴν χριστιανικὴν παιδαγωγίαν. Γνωρίζε ὅτι αὐτὶι προκαλοῦν φιλονεικίας καὶ ἐχθρότητας.

Μὴ δίνῃς σημασίαν, ἀλλὰ ἀπόφευγε τὰς ἀνοήτους καὶ ἀνικάνους νὰ μορφώσουν τὸν ἄνθρωπον συζητήσεις, γνωρίζων, ὅτι αὐταὶ δημιουργοῦν καὶ ἀναπτύσσουν φιλονεικίας καὶ ἀντιπαθείας.

Ὁ δὲ δοῦλος τοῦ Κυρίου δὲν πρέπει νὰ φιλονικῇ, ἀλλὰ νὰ εἶναι ἤπιος πρὸς ὅλους, διδακτικός, ἀνεξίκακος,

Ὁ δοῦλος δὲ τοῦ Κυρίου δὲν πρέπει νὰ φιλονεικῇ, ἀλλ’ ὀφείλει νὰ εἶναι ἤπιος καὶ γλυκὺς πρὸς ὅλους, ἱκανὸς εἰς τὸ νὰ διδάσκῃ, νὰ εἶναι ἀνεξίκακος,

Ὁ δοῦλος δὲ τοῦ Κυρίου δὲν πρέπει νὰ φιλονεικῇ καὶ νὰ ἐρίζῃ, ἀλλὰ νὰ εἶναι ἤπιος πρὸς ὅλους, διδακτικός, ἀνεξίκακος,

μὲ καλωσύνη διδάσκοντας τοὺς ἀντιθέτους, μήπως τοὺς δώσῃ ὁ Θεὸς μετάνοια γιὰ νὰ ἔλθουν σὲ ἐπίγνωσι τῆς ἀληθείας,

καὶ νὰ σωφρονίζῃ μὲ πρᾳότητα ἐκείνους, ποὺ ἔχουν ἐναντία φρονήματα. Ποῖος ἠξεύρει, μήπως καμμιὰ φορὰ τοὺς δώσῃ ὁ Θεὸς μετάνοιαν καὶ ὁδηγηθοῦν εἰς τὴν πλήρη καὶ ὀρθὴν γνῶσιν τῆς ἀληθείας,

καὶ νὰ παιδαγωγῇ μὲ πρᾳότητα ἐκείνους, ποὺ ἀντιτίθενται εἰς τὴν ἀλήθειαν, μήπως καὶ ὁ Θεὸς τοὺς δώσῃ κάποτε μετάνοιαν, διὰ νὰ γνωρίσουν ἔτσι καλὰ τὴν ἀλήθειαν,

καὶ νὰ συνέλθουν καὶ ν’ ἀπελευθερωθοῦν ἀπὸ τὴν παγίδα τοῦ Διαβόλου, πιασμένοι ἀπ’ αὐτὸν (τὸν δοῦλο τοῦ Κυρίου) γιὰ νὰ κάνουν τὸ θέλημα ἐκείνου (τοῦ Θεοῦ).

καὶ συνέλθουν ἀπὸ τὴν μέθην, ποὺ τοὺς ἔχει φέρει ἡ παγίδα τῆς πλάνης, εἰς τὴν ὁποίαν τοὺς ἔπιασεν ὁ διάβολος, τοὺς συλλάβῃ δὲ τώρα ὡς αἰχμαλώτους ὁ δοῦλος τοῦ Θεοῦ, διὰ νὰ πράττουν τὸ θέλημα Ἐκείνου!

καὶ ἐξυπνήσουν καὶ συνέλθουν ἀπὸ τὴν παγίδα τοῦ διαβόλου, ἀπὸ τὸν ὁποῖον ἔχουν συλληφθῇ ὡς δοῦλοι, διὰ νὰ πράττουν τὸ θέλημά του.

Νὰ ξέρῃς δὲ τοῦτο, ὅτι κατὰ τοὺς ἐσχάτους χρόνους θὰ παρουσιασθοῦν φοβερὲς καταστάσεις.

Γνώριζε δὲ καλὰ τοῦτο, ὅτι δηλαδὴ κατὰ τὰς τελευταίας αὐτὰς ἡμέρας θὰ ἔλθουν καιροὶ δύσκολοι καὶ ἐπικίνδυνοι.

Μάθε δὲ τοῦτο· ὅτι κατὰ τὰς τελευταίας ἡμέρας ποὺ θὰ ἐπακολουθήσουν, θὰ παρουσιασθοῦν εἰς τὸν δρόμον τῆς Ἐκκλησίας καιροὶ δύσκολοι, περιστάσεις ἐπικίνδυνοι,

Διότι οἱ ἄνθρωποι θὰ εἶναι φίλαυτοι, φιλάργυροι, ἀλαζόνες, ὑπερήφανοι, ὑβρισταί, ἀνυπάκουοι στοὺς γονεῖς, ἀχάριστοι, ἀσεβεῖς,

Διότι οἱ ἄνθρωποι θὰ εἶναι φίλαυτοι καὶ θὰ ἀγαπᾷ ὁ καθένας των μόνον τὸν ἑαυτόν του, θὰ εἶναι φιλάργυροι, ἀλαζόνες, ὑπερήφανοι, βλάσφημοι, ἀπειθεῖς εἰς τοὺς γονεῖς των, ἀχάριστοι, ἀσεβεῖς μὴ ἔχοντες ἱερὸν καὶ ὅσιον.

διότι οἱ ἄνθρωποι θὰ εἶναι φίλαυτοι, φιλάργυροι, ἀλαζονικοί, ὑπερήφανοι, φιλοκατήγοροι καὶ ὑβρισταί, ἀπειθεῖς εἰς τοὺς γονεῖς, ἀχάριστοι, χωρὶς ἱερὸν καὶ ὅσιον,

ἄστοργοι, ἀδιάλλακτοι, διαβολεῖς, ἄσωτοι, ἄγριοι, ἀφιλάγαθοι,

Θὰ στεροῦνται καὶ αὐτὴν ἀκόμη τὴν φυσικὴν στοργήν, θὰ εἶναι ἀδιάλλακτοι, διαβολεῖς, ἀκρατεῖς εἰς τὰς ἐπιθυμίας των, σκληροὶ καὶ ἀνήμεροι, ἐχθροὶ παντὸς ἀγαθοῦ,

γυμνοὶ καὶ ἀπὸ τὴν στοιχειώδη στοργὴν πρὸς τοὺς οἰκείους, ἀδιάλλακτοι καὶ ἀσυμβίβαστοι, διαβολεῖς καὶ συκοφάνται, ἄγριοι καὶ σκληροί, χωρὶς καμμίαν ἀγάπην πρὸς τὸ ἀγαθόν,

προδότες, αὐθάδεις, φουσκωμένοι ἀπὸ ἐγωϊσμό. Θ’ ἀγαποῦν τὶς ἡδονὲς καὶ ὄχι τὸ Θεό,

προδόται, αὐθάδεις, φουσκωμένοι ἀπὸ ὑπερηφάνειαν καὶ ἐγωϊσμόν, ἄνθρωποι ποὺ θὰ ἀγαποῦν τὰς ἡδονὰς μᾶλλον παρὰ τὸν Θεόν.

προδόται, παράφοροι καὶ αὐθάδεις, φουσκωμένοι καὶ σκοτισμένοι ἀπὸ οἴησιν, θὰ ἀγαποῦν περισσότερον τὰς ἡδονὰς παρὰ τὸν Θεόν·

θὰ κρατοῦν τὸν τύπο τῆς Θρησκείας, ἐνῷ τὴ δύναμί της (ποὺ ἐκδηλώνεται σὲ ἔργα) θὰ ἔχουν ἀρνηθῆ. Ἀπόφευγε καὶ αὐτούς.

Καὶ θὰ ἔχουν μὲν τὸ ἐξωτερικὸν σχῆμα τῆς εὐσεβείας, θὰ ἔχουν ἀρνηθῇ ὅμως τὴν δύναμίν της. Ἀπόφευγε καὶ τούτους.

ἄνθρωποι ποὺ θὰ ἔχουν τὸ ἐξωτερικὸν σχῆμα καὶ τὴν ἐμφάνισιν τῆς εὐσεβείας, θὰ ἔχουν ὅμως ἀρνηθῇ τὴν δύναμίν της. Φεῦγε μακρυὰ ἀπὸ αὐτούς,

Ἀπ’ αὐτοὺς δὲ εἶναι ἐκεῖνοι, ποὺ εἰσχωροῦν στὰ σπίτια καὶ αἰχμαλωτίζουν γυναικάρια φορτωμένα μὲ σωροὺς ἁμαρτιῶν, ποὺ παρασύρονται ἀπὸ κάθε λογῆς ἐπιθυμίες,

Ἀπόφευγέ τους διὰ να μὴ συσταίνωνται, ὅτι ἔχουν σχέσιν μαζί σου. Διότι ἀπὸ αὐτοὺς εἶναι ἐκεῖνοι, ποὺ εἰσχωροῦν εἰς τὰ σπίτια καὶ ὑποδουλώνουν σὰν αἰχμαλώτους γυναικάρια φορτωμένα ἀπὸ σωροὺς ἁμαρτιῶν, ποὺ σύρονται ἀπὸ ποικίλας ἐπιθυμίας,

(διότι ἄλλως ὑπάρχει κίνδυνος νὰ ἐκμεταλλευθοῦν τὸ κῦρος σου). Ἐπειδὴ ἀπὸ κάτι τέτοιους προέρχονται ἐκεῖνοι, ποὺ εἰσδύουν μὲ δολιότητα εἰς τὰ σπίτια καὶ σύρουν μὲ τὸ μέρος των σὰν αἰχμαλώτους γυναικάρια, ποὺ ἔχουν σωρὸν ἁμαρτίες ἐπάνω των καὶ ἄγονται καὶ φέρονται ἀπὸ ποικίλας ἐπιθυμίας.

ποὺ πάντοτε μαθαίνουν καὶ ποτὲ δὲν μποροῦν νὰ φθάσουν στὴν ἐφαρμογὴ τοῦ καλοῦ (στὴν ἄσκησι τῆς ἀρετῆς).

καὶ διαρκῶς περιεργάζονται να μάθουν, ἀλλὰ δὲν ἠμποροῦν ποτὲ να ἔλθουν εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας.

Εἶναι αὐταί, ποὺ πάντοτε ζητοῦν νὰ μάθουν, διὰ λόγους περιεργείας καὶ μόνον, ἀλλὰ δὲν ἠμποροῦν ποτὲ νὰ φθάσουν εἰς ἐπίγνωσιν τῆς ἀληθείας.

Ὅπως δὲ ὁ Ἰαννῆς καὶ ὁ Ἰαμβρῆς ἀντιστάθηκαν στὸ Μωυσῆ, ἔτσι καὶ αὐτοὶ ἀντιστέκονται στὸ καλὸ. Ἄνθρωποι τελείως διεφθαρμένοι στὸ μυαλό, ἀνάξιοι τῆς Πίστεως.

Ὅπως δὲ ὁ Ἰαννῆς καὶ ὁ Ἰαμβρῆς, οἱ μάγοι τοῦ Φαραώ, ἀντεστάθησαν κατὰ τοῦ Μωϋσέως, ἔτσι καὶ αὐτοὶ ἀντιστέκονται κατὰ τῆς ἀληθείας, ἄνθρωποι ποὺ ἔχουν διεστραμμένον τὸν νοῦν καὶ εἶναι ἀποδοκιμασμένοι ὡς πρὸς τὴν πίστιν.

Ὅπως δὲ οἱ μάγοι τοῦ Φαραώ, ὁ Ἰαννῆς καὶ ὁ Ἰαμβρῆς, ἀντεστάθησαν κατὰ τοῦ Μωϋσέως, ἔτσι καὶ αὐτοὶ ἀνθίστανται ἐναντίον τῆς ἀληθείας· ἄνθρωποι ποὺ ἔχουν χαλασμένον καὶ διεστραμμένον τὸν νοῦν, ἀπρόκοπτοι καὶ ἀποτυχημένοι εἰς τὴν πίστιν.

Ἀλλὰ δὲν θὰ προκόψουν περισσότερο. Διότι ἡ ἀφροσύνη τους θὰ γίνῃ ὁλοφάνερη σὲ ὅλους, ὅπως ἔγινε καὶ ἡ ἀφροσύνη ἐκείνων.

Ἀλλὰ δὲν θὰ προκόψουν περισσότερον· διότι ἡ ἠθική τους ἀμυαλωσύνη θὰ γίνῃ εἰς ὅλους ὁλοφάνερος, ὅπως ἔγινε φανερὰ καὶ ἡ ἠθικὴ ἀφροσύνη τῶν μάγων ἐκείνων.

Ἀλλὰ δὲν θὰ προκόψουν περισσότερον, διότι ἡ ἀμυαλωσύνη καὶ πνευματική των γυμνότης θὰ γίνη ὁλοφάνερη εἰς ὅλους, ὅπως ἔγινε φανερὴ καὶ ἡ μωροκενοδοξία καὶ γυμνότης τῶν μάγων ἐκείνων.

Ἀλλὰ σὺ ἔχεις παρακολουθήσει τὴ διδασκαλία μου, τὴ διαγωγή, τὴν καλὴ διάθεσι [Σημ.: Ἤ, τὴν καλωσύνη], τὴν εὐσπλαχνία, τὴ συμπάθεια, τὴν ἀγάπη, τὴν ὑπομονή,

Σὺ ὅμως ἔχεις παρακολουθήσει τὴν διδασκαλίαν μου, τὴν ἐν γένει συμπεριφοράν μου, τὴν πρόθεσιν καὶ τὰ ἐλατήριά μου, τὴν φωτισμένην πίστιν μου, τὴν μακροθυμίαν μου, τὴν ἀγάπην μου, τὴν ὑπομονήν μου,

Σὺ ὅμως ἔχεις παρακολουθήσει τὴν διδασκαλίαν, τὴν συμπεριφορὰν καὶ ἀναστροφήν μου, τὰς ἁγνάς μου διαθέσεις, τὴν φωτισμένην καὶ ζωντανὴν πίστιν μου, τὴν μακροθυμίαν μου, τὴν ἀγάπην καὶ τὴν ὑπομονήν μου.

τοὺς διωγμοὺς, τὰ παθήματα, ὅπως αὐτὰ ποὺ μοῦ συνέβησαν στὴν Ἀντιόχεια, στὸ Ἰκόνιο, στὰ Λύστρα. Τί διωγμοὺς ὑπέφερα! Καὶ ἀπ’ ὅλους μὲ γλύτωσε ὁ Κύριος.

τοὺς διωγμούς μου, τὰ παθήματά μου, ποὺ μοῦ συνέβησαν εἰς Ἀντιόχειαν, εἰς Ἰκόνιον, εἰς Λύστρα. Τί φοβεροὺς διωγμοὺς ὑπέφερα καὶ ἀπὸ ὅλους μὲ ἐγλύτωσεν ὁ Κύριος.

Ἔχεις παρακολουθήσει ἀκόμη ἐκ τοῦ πλησίον καὶ εἶδες τοὺς διωγμοὺς καὶ τὰ παθήματα, ποὺ μοῦ ἔγιναν εἰς τὴν Ἀντιόχειαν, εἰς τὸ Ἰκόνιον, εἰς τὰ Λύστρα. Πόσον φοβεροὺς διωγμοὺς ὑπέφερα τότε! Καὶ ὅμως ἀπὸ ὅλους μὲ ἐγλύτωσεν ὁ Κύριος!

Ἀλλὰ καὶ ὅλοι, ὅσοι προσπαθοῦν νὰ ζοῦν εὐσεβῶς, ὅπως θέλει ὁ Ἰησοῦς Χριστός, θὰ διωχθοῦν.

Καὶ ὄχι μόνον ἐγὼ ἔπαθον καὶ πάσχω ταῦτα, ἀλλὰ καὶ ὅλοι ὅσοι θέλουν νὰ ζοῦν εὐσεβῶς, ὅπως ἐπιβάλλει ἡ σχέσις μας μὲ τὸν Ἰησοῦν Χριστόν, θὰ καταδιωχθοῦν.

Ἀλλά καὶ ὅσοι θέλουν νὰ ζοῦν μὲ τὴν εὐσέβειαν, ποὺ διδάσκει καὶ ἐμπνέει ὁ Ἰησοῦς Χριστός, θὰ ὑποστοῦν διωγμούς.

Πονηροὶ δὲ ἄνθρωποι καὶ ἀπατεῶνες θὰ προκόπτουν, ἀλλὰ πρὸς τὸ χειρότερο. Θὰ πλανοῦν, ἀλλὰ καὶ θὰ πλανῶνται.

Κακοὶ δὲ ἄνθρωποι, ποὺ καταδιώκουν καὶ βασανίζουν τοὺς εὐσεβεῖς, καθὼς καὶ ἀπατεῶνες, θὰ προχωρήσουν εἰς τὸ χειρότερον καὶ θὰ πλανοῦν τοὺς ἄλλους καὶ θὰ πλανῶνται καὶ αὐτοί οἱ ἴδιοι.

Ἄνθρωποι δὲ κακοί καὶ μοχθηροί, πλάνοι καὶ ἀπατεῶνες θὰ προκόψουν εἰς τὸ χειρότερον πλανῶντες τοὺς ἄλλους, πλανώμενοι καὶ οἱ ἴδιοι.

Σὺ ὅμως νὰ μένῃς σ’ αὐτά, τὰ ὁποῖα ἔμαθες, καὶ γιὰ τὰ ὁποῖα βεβαιώθηκες. Διότι ξέρεις ἀπὸ ποιόν ἔμαθες,

Σὺ ὅμως, ὦ Τιμόθεε, μένε ἀκλόνητος εἰς ἐκεῖνα, ποὺ ἔμαθες καὶ ἐβεβαιώθης περὶ τῆς ἀληθείας των ἀπὸ τὴν προσωπικὴν πεῖραν. Καὶ μὴ ξεχάνῃς ποτέ, ἀλλὰ διατήρει ζωηρὰ τὴν γνῶσιν ἀπὸ ποῖον διδάσκαλον ἔμαθες ταῦτα,

Σὺ ὅμως μένε σταθερός εἰς ἐκεῖνα, ποὺ ἔμαθες, καὶ τὴν ἀλήθειαν τῶν ὁποίων τὴν ἔχεις πλέον βεβαιωθῆ, ἔχων ὑπ’ ὄψιν σου καὶ ἀπὸ ποιόν διδάσκαλον ἐδιδάχθης αὐτά.

καὶ διότι ἀπὸ μικρὸ παιδὶ γνωρίζεις τὰ ἱερὰ γράμματα, τὰ ὁποῖα δύνανται νὰ σὲ κάνουν σοφὸ πρὸς σωτηρίαν διὰ τῆς πίστεως στὸν Ἰησοῦ Χριστό.

καὶ ὅτι ἀπὸ μικρὸ παιδὶ γνωρίζεις τὰς Ἁγίας Γραφάς, αἱ ὁποῖαι ἠμποροῦν νὰ σοῦ μεταδώσουν τὴν ἀληθῆ σοφίαν, ποὺ ὁδηγεῖ εἰς σωτηρίαν διὰ μέσου τῆς πίστεως εἰς τὸν Ἰησοῦν Χριστόν.

Καὶ μὴ λησμονῇς, ὅτι ἀπὸ αὐτὴν ἀκόμη τὴν πλέον ἀπαλήν ἡλικίαν σου γνωρίζεις τὰς Ἁγίας Γραφάς, αἵ ὁποῖαι ἡμποροῦν νὰ σε κάμουν σοφὸν καὶ συνετὸν εἰς τὰς ἀληθείας, ποὺ ὁδηγοῦν εἰς τὴν σωτηρίαν, διὰ τῆς πίστεως εἰς τὸν Ἰησοῦν Χριστόν.

Ὅλη ἡ Γραφὴ εἶναι θεόπνευστη καὶ ὠφέλιμη γιὰ διδασκαλία, γιὰ ἔλεγχο, γιὰ διόρθωσι, γιὰ διαπαιδαγώγησι στὴν ἀρετή,

Ὅλη ἡ Γραφὴ ἔχει ἐμπνευσθῆ ἀπὸ τὸν Θεόν καὶ ἔχει συγγραφῆ ὑπὸ τὸν ἄμεσον φωτισμὸν καὶ τὴν καθοδηγίαν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Διὰ τοῦτο δὲ εἶναι ὠφέλιμος διὰ νὰ διδάσκει τὴν ἀλήθειαν, διὰ νὰ ἐλέγχῃ τὰς πλάνας καὶ παρεκτροπάς, διὰ νὰ διορθώνῃ τοὺς ἁμαρτάνοντας, διὰ νὰ παιδαγωγῇ εἰς τὴν καθόλου ἀρετήν,

Ὁλὴ ἡ Ἁγία Γραφή εἶναι θεόπνευστος, ἔχει γραφῆ μὲ τὴν ἔμπνευσιν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Καὶ ἐπομένως εἶναι ὠφέλιμη, διὰ νὰ ἀποκαλύπτῃ καὶ διδάσκῃ τὴν ἀλήθειαν τοῦ Θεοῦ, διὰ νὰ φανερώνῃ καὶ ἐλέγχῃ τὴν πλάνην καὶ τὴν κακίαν, διὰ νὰ διορθώνῃ καὶ ἀνορθώνῃ τοὺς παρεκτρεπόμενους, διὰ νὰ μορφῶνῃ τοὺς καλοπροαιρέτους εἰς κάθε ἀρετὴν,

ὥστε ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ νὰ εἶναι τέλειος, καταρτισμένος γιὰ κάθε καλὸ ἔργο.

καὶ ἔτσι ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ νὰ εἶναι τέλειος, καταρτισμένος εἰς κάθε ἔργον ἀγαθόν.

ὥστε νὰ εἶναι ἔτσι ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ τέλειος καὶ ἀκέραιος, συγκροτημένος καὶ ἱκανὸς διὰ κάθε καλὸν ἔργον.

Γι’ αὐτὸ ἐγὼ σὲ ἐξορκίζω ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, ποὺ μέλλει νὰ κρίνῃ ζωντανοὺς καὶ νεκροὺς κατὰ τὴν ἔνδοξη παρουσία καὶ βασιλεία του.

Σὲ ἐξορκίζω λοιπὸν ἐγὼ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος μέλλει νὰ κρίνῃ ζῶντας καὶ νεκροὺς κατὰ τὴν δευτέραν ἔνδοξον φανέρωσίν του καὶ τὴν βασιλείαν του·

Σὲ ἐξορκίζω, λοιπόν, ἐγὼ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος κατὰ τὴν Δευτέραν αὐτοῦ Παρουσίαν καὶ τὴν ἔνδοξον βασιλείαν του μέλλει νὰ κρίνῃ ζῶντας καὶ νεκρούς,

Κήρυξε τὸ λόγο, δίδαξε σὲ χρόνο εὐκαιρίας καὶ μὴ εὐκαιρίας, ἔλεγξε, ἐπίπληξε, παρηγόρησε μὲ ὅλη τὴν ὑπομονή σου καὶ μὲ κάθε τρόπο διδασκαλίας.

κήρυξε τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, στάσου ἐπιτηρητὴς καὶ καθοδηγὸς ἐπὶ τῶν ἀκροατῶν σου ὄχι μόνον εἰς περιστάσεις καταλλήλους, ἀλλὰ καὶ εἰς ἐκείνας, ποὺ φαίνονται ἀκατάλληλοι, ἔλεγξε, ἐπίπληξε, παρηγόρησε μὲ κάθε μακροθυμίαν καὶ μὲ κάθε μέθοδον διδασκαλίας.

κήρυξε τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ· συμπαράστεκε καὶ ἐπίβλεπε μὲ ἀγάπην καὶ προσοχὴν τοὺς πιστοὺς ὄχι μόνο εἰς εὐκαιρίας καταλλήλους, ἀλλὰ καὶ εἰς περιστάσεις ποὺ φαίνονται ἀπρόσφοροι, ἔλεγξε, ἐπίπληξε, παρηγόρησε καὶ ἐνίσχυσε μὲ κάθε μακροθυμίαν καὶ κατάληλον διδασκαλίαν.

Θὰ ἔλθῃ δὲ καιρός, ποὺ δὲν θ’ ἀνέχωνται τὴ σωστὴ διδασκαλία, ἀλλὰ σύμφωνα μὲ τὶς ἐπιθυμίες τους θὰ μαζεύουν γύρω τους ἕνα σωρὸ διδασκάλους, καὶ ἀκούοντας θὰ αἰσθάνονται γαργαλισμὸ στ’ αὐτιά τους.

Πρέπει δὲ ἔτσι ἀκούραστα νὰ ἐπιτελῇς τὸ ἔργον σου, διότι θὰ ἔλθῃ καιρός, ποὺ οἱ ἄνθρωποι δὲν θὰ ἀνέχωνται τὴν ὑγιᾶ καὶ ὀρθὴν διδασκαλίαν, ἀλλὰ σύμφωνα μὲ τὰς ἰδίας των ἐπιθυμίας καὶ ἀρεσκείας θὰ ἐκλέγουν εἰς τοὺς ἑαυτούς των σωρὸν ὁλόκληρον διδασκάλους. Καὶ θὰ προτιμοῦν ἐκείνους, ἀπὸ τὴν διδασκαλίαν τῶν ὁποίων θὰ αἰσθάνωνται γαργαλισμὸν καὶ τέρψιν εἰς τὰ αὐτιά των.

Διότι θὰ ἔλθῃ καιρός, ποὺ οἱ ἄνθρωποι δὲν θὰ ἀνέχωνται τὴν ὑγιᾶ καὶ ἁγίαν διδασκαλίαν, ἀλλὰ σύμφωνα μὲ τὰς κλίσεις καὶ τὰς ἐπιθυμίας τῆς ἁμαρτωλῆς καρδίας των θὰ ἐπισωρεύουν εἰς τὸν ἑαυτόν τους ποικίλους ψευδοδιδασκάλους, ὥστε νὰ ἀκούουν ἀπὸ αὐτοὺς διάφορα καὶ παράδοξα, ποὺ θὰ τέρπουν τὰ αὐτιά των.

Ναί, θ’ ἀποστρέψουν τὰ αὐτιά τους ἀπὸ τὴν ἀλήθεια, καὶ θὰ τραποῦν πρὸς τοὺς μύθους.

Καὶ ἀπὸ μὲν τὴν ἀλήθειαν θὰ ἀποστρέψουν μὲ δυσαρέσκειαν τὴν ἀκοήν των, θὰ παρεκτραποῦν δὲ μόνοι των εἰς μύθους.

Καὶ τὴν μὲν ἀλήθειαν δὲν θὰ τὴν προσέχουν, ἀλλὰ θὰ γυρίζουν ἀλλοῦ τὰ αὐτιά των. Θὰ ἐκτραποῦν δὲ καὶ θὰ στραφοῦν εἰς μυθολογίας καὶ ψευδολογίας.

Ἀλλὰ σὺ πρόσεχε σὲ ὅλα, κακοπάθησε, ἐργάσου ὡς κήρυξ τοῦ εὐαγγελίου, ἐκτέλεσε τὴ διακονία σου.

Σὺ ὅμως ἄγρυπνα πρόσεχε εἰς ὅλα ὅσα σοῦ παρουσιάζει τὸ ποιμαντικόν σου ἔργον. Κοπίασε κάμε ἔργον εὐαγγελιστοῦ, φέρε εἰς πλῆρες καὶ αἴσιον πέρας τὴν ὑπηρεσίαν, ποὺ σοῦ ἀνετέθη ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ.

Σὺ ὅμως πρόσεχε ἄγρυπνος εἰς ὅλα ὅσα διδάσκει ὁ Θεὸς καὶ ἐπιβάλλει τὸ καθῆκον σου. Κοπίασε καὶ ταλαιπωρήσουν εἰς τὴν διακονίαν σου, κάμε ἔργον κήρυκος τοῦ Εὐαγγελίου, ἐκπλήρωσε εἰς τέλειον βαθμὸν τὴν ὑπηρεσίαν, ποὺ ἀνέλαβες ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ.

Ἐγὼ δὲ πλέον βρίσκομαι στὸ τέλος, καὶ ὁ καιρὸς τῆς ἀναχωρήσεώς μου (ἀπ’ αὐτὸ τὸν κόσμο) ἔφθασε.

Πρέπει δὲ νὰ ἀγρυπνῇς καὶ νὰ κοπιάζῃς, διότι ἐγὼ τώρα χύνω τὸ αἷμά μου σπονδὴν καὶ θυσίαν εἰς τὸν Θεόν καὶ ὁ καιρὸς τῆς ἀναχωρήσεώς μου ἀπὸ τὸν κόσμον αὐτὸν εἶναι πολὺ πλησίον.

Δὲν θὰ εἶμαι πλέον ἐν τῇ ζωῇ, διὰ νὰ σὲ καθοδηγῶ, διότι ἐγὼ χύνω τώρα τὸ αἷμα μου θυσίαν πρὸς τὸν Θεὸν καὶ ὁ καιρὸς τῆς ἐκδημίας μου ἀπὸ τὸν κόσμον αὐτὸν ἔχει πλησιάσει.

Τὸν ἀγῶνα τὸν καλὸ ἀγωνίσθηκα, τὸ δρόμο τελείωσα, τὴν Πίστι φύλαξα.

Ἔχω ἀγωνισθῆ τὸν καλὸν ἀγῶνα πρὸς διάδοσιν τοῦ εὐαγγελίου. Ἔχω φθάσει εἰς τὸ τέλος τοῦ δρόμου τῆς ἀρετῆς καὶ τῆς τηρήσεως τοῦ καθήκοντος. Ἔχω διαφυλάξει τὴν πίστιν.

Ἔχω ἀγωνισθῇ τὸν καλὸν ἀγῶνα διὰ τὸ Εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ, ἔφθασα εἰς τὸ τέλος τοῦ δρόμου, ποὺ μὲ ἔχει τάξει ὁ Κύριος, ἔχω τηρήσει κατὰ θεωρίαν καὶ πρᾶξιν τὴν πίστιν.

Λοιπὸν μὲ περιμένει ὁ δίκαιος στέφανος, τὸν ὁποῖο θὰ μοῦ ἀποδώσῃ ὁ Κύριος ἐκείνη τὴν ἡμέρα, ὁ δίκαιος κριτής. Καὶ ὄχι μόνο σὲ μένα, ἀλλὰ καὶ σ’ ὅλους, ὅσοι μὲ πόθο περιμένουν τὴν ἔνδοξη παρουσία του.

Λοιπὸν μοῦ ἐπιφυλάσσεται ὁ στέφανος, ποὺ ἀνήκει ὡς βραβεῖον εἰς τὴν δικαιοσύνην καὶ ἀρετὴν καὶ τὸν ὁποῖον θὰ μοῦ δώσῃ ὡς ἀνταμοιβὴν ὁ Κύριος κατὰ τὴν ἔνδοξον ἐκείνην ἡμέραν τῆς Κρίσεως, ὁ δίκαιος κριτής. Θὰ τὸν δώσῃ δὲ ὄχι μόνον εἰς ἐμέ, ἀλλὰ καὶ εἰς ὅλους, ὅσοι ἔχουν ἀγαπήσει καὶ μὲ πόθον περιμένουν τὴν ἔνδοξον ἐμφάνισίν του.

Λοιπὸν μοῦ ἐπιφυλάσσεται ὁ στέφανος, ποὺ βραβεύει τὴν δικαιοσύνην καὶ τὴν ἀρετήν, καὶ τὸν ὁποῖον ὁ Κύριος, ποὺ εἶναι ὁ δίκαιος κριτής, θὰ μοῦ δώσῃ ὡς ἀνταμοιβὴν κατὰ τὴν μεγάλην ἐκείνην ἡμέραν τῆς Δευτέρας Παρουσίας. Καὶ θὰ τὸν δώσῃ ὄχι μόνον εἰς ἐμέ, ἀλλὰ καὶ εἰς ὅλους ὅσοι ἔχουν ἀγαπήσει καὶ ποθήσει μὲ καθαρὰν καὶ ἁγίαν καρδίαν τὴν ἔνδοξον ἐμφάνισίν του.

Φρόντισε νὰ ἔλθῃς σὲ μένα γρήγορα.

Προσπάθησε νὰ ἔλθῃς πρὸς ἐμὲ γρήγορα.

Προσπάθησε ὅσον ἠμπορεῖς νὰ ἔλθῃς σύντομα πρὸς ἐμέ.

Διότι ὁ Δημᾶς ἀγάπησε τὸν παρόντα κόσμο καὶ μὲ ἐγκατέλειψε καὶ πῆγε στὴ Θεσσαλονίκη. Ὁ Κρήσκης πῆγε στὴ Γαλατία, ὁ Τίτος στὴ Δαλματία.

Σὲ θέλω πλησίον μου, διότι ὁ Δημᾶς μὲ ἐγκατέλιπε ἀγαπήσας τὴν ματαιότητα τοῦ παρόντος κόσμου καὶ ἐπῆγεν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην. Ὁ Κρήσκης ἐπῆγεν εἰς Γαλατίαν, ὁ Τίτος εἰς Δαλματίαν.

Διότι ὁ Δημᾶς μὲ ἐγκατέλειψεν, ἀγαπήσας καὶ στραφεὶς πρὸς τὴν ματαιότητα καὶ τρυφὴν τοῦ παρόντος κόσμου, καὶ ἐπῆγεν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην. Ὁ Κρήσκης ἐπῆγεν εἰς τὴν Γαλατίαν· ὁ Τίτος εἰς τὴν Δαλματίαν.

Μαζί μου εἶναι μόνο ὁ Λουκᾶς. Νὰ παραλάβῃς τὸ Μᾶρκο καὶ νὰ τὸν φέρῃς μαζί σου. Διότι μοῦ εἶναι χρήσιμος γιὰ νὰ βοηθῇ.

Μόνος ὁ Λουκᾶς εἶναι μαζί μου. Παράλαβε τὸν Μᾶρκον καὶ φέρε τον μαζί σου· διότι μοῦ εἶναι χρήσιμος διὰ νὰ μὲ βοηθῇ.

Ὁ Λουκᾶς μόνος εἶναι μαζῆ μου. Ἐρχόμενος πάρε τὸν Μᾶρκον καὶ φέρε τον μαζῆ σου, διότι μοῦ εἶναι χρήσιμος εἰς ἐξυπηρέτησίν μου.

Τὸν Τυχικὸ δὲ τὸν ἔστειλα στὴν Ἔφεσο.

Τὸν Τυχικὸν δὲ ἀπέστειλα εἰς τὴν Ἔφεσον.

Τὸν Τυχικὸν ἔχω στείλει εἰς τὴν Ἔφεσον.

Ἐρχόμενος φέρε τὸ πανωφόρι, ποὺ ἄφησα στὴν Τρῳάδα στὸν Κάρπο, καὶ τὰ βιβλία, προπάντων τὰ γραμμένα σὲ μεμβράνες.

Τὸ χονδρὸν ἐπανωφόριον, ποὺ ἀφῆκα εἰς τὴν Τρῳάδα εἰς τὸ σπίτι τοῦ Κάρπου, φέρε το, ὅταν ἔλθῃς. Φέρε μαζὶ καὶ τὰ βιβλία, πρὸ παντὸς δὲ τὰς μεμβράνας.

Τὸν ταξιδιωτικόν μου μανδύαν, ποὺ ἀφῆκα εἰς τὸ σπίτι τοῦ Καρποῦ εἰς τὴν Τρῳάδα, φέρε τον καθὼς θὰ ἔλθῃς. Φέρε δὲ καὶ τὰ βιβλία, μάλιστα δὲ τὰς μεμβράνας.

Ὁ Ἀλέξανδρος ὁ κατεργαστὴς τῶν μετάλλων πολλὰ κακὰ μοῦ προξένησε. Ἂς τοῦ ἀποδώσῃ ὁ Κύριος κατὰ τὰ ἔργα του.

Ὁ Ἀλέξανδρος ὁ χαλκωματᾶς μοῦ ἔκαμε πολλὰ κακά. Ἄς τοῦ ἀποδώσῃ ὁ Κύριος σύμφωνα μὲ τὰ ἔργα του.

Ὁ Ἀλέξανδρος ὁ χαλκουργός μοῦ ἐπροξένησε πολλὰ κακά. Ἂς τοῦ ἀποδώσῃ ὁ Κύριος σύμφωνα μὲ τὰ ἔργα του.

Νὰ φυλάγεσαι καὶ σὺ ἀπ’ αὐτόν. Διότι πολὺ ἀντέδρασε στοὺς λόγους μας.

Φυλάγου καὶ σὺ ἀπὸ αὐτόν. Διότι πολὺ ἐναντιώθη καὶ ἐπολέμησε τοὺς λόγους, τοὺς ὁποίους καὶ ἑγὼ καὶ σὺ κηρύττομεν.

Ἀπὸ αὐτὸν νὰ φυλάγεσαι καὶ σύ, διότι πάρα πολὺ ἀντέδρασε καὶ ἐπολέμησε τὰ λόγια τοῦ Θεοῦ ποὺ κηρύττομεν ἡμεῖς.

Στὴν πρώτη δίκη μου κανεὶς δὲν μοῦ συμπαραστάθηκε, ἀλλ’ ὅλοι μὲ ἐγκατέλειψαν. Ἂς μὴ τοὺς καταλογισθῇ.

Κατὰ τὴν πρώτην μου ἀπολογίαν δὲν ἦλθε κανεὶς μαζί μου, ἀλλ’ ὅλοι μὲ ἐγκατέλειψαν. Εἴθε νὰ μὴ τοὺς λογαριασθῇ τοῦτο ἀπὸ τὸν Κύριον.

Μάθε δὲ ὅτι κατὰ τὴν πρώτην μου ἀπολογίαν κανεὶς δὲν μοῦ συμπαραστάθηκε νὰ καταθέσῃ ὑπὲρ ἐμοῦ, ἀλλ’ ὅλοι μὲ ἐγκατέλειψαν. Εἴθε νὰ μὴ τοὺς τὸ καταλογίσῃ ὁ Κύριος.

Ὁ Κύριος ὅμως παρουσιάσθηκε σὲ μένα καὶ μὲ ἐνδυνάμωσε, γιὰ νὰ βεβαιωθῇ ἀπὸ μένα (μὲ τὴν ἡρωικὴ στάσι μου στὸ δικαστήριο) ὡς ἀληθινὸ τὸ κήρυγμα καὶ νὰ μάθουν ὅλοι οἱ ἐθνικοί. Ἔτσι γλύτωσα ἀπὸ τὸ στόμα τοῦ λέοντος.

Ὁ Κύριός μου ὅμως παρεστάθη καὶ μοῦ ἔδωκε δύναμιν, διὰ νὰ γίνῃ δι’ ἐμοῦ πλήρης ἔκθεσις καὶ βεβαίωσις τοῦ κηρύγματος τοῦ εὐαγγελίου καὶ ἀκούσουν ταύτην ὅλοι οἱ ἐθνικοί. Καὶ ἐγλύτωσα ἀπὸ τὸ στόμα τοῦ λεονταριοῦ. Τόσον μεγάλον κίνδυνον διέτρεξα.

Ὅμως ὁ Κύριός μου ἐστάθη εἰς τὸ πλευρόν μου καὶ μὲ ἐνεδυνάμωσε, ὥστε δι’ ἐμοῦ καὶ ἐκεῖ ἐνώπιον τοῦ δικαστηρίου νὰ ἐκτεθῇ εἰς ὅλην του τὴν πληρότητα τὸ κήρυγμα τοῦ Εὐαγγελίου καὶ νὰ τὸ ἀκούσουν ὅλοι οἱ ἐθνικοί. Καὶ ἐγλύτωσα ἀπὸ τὸ στόμα τοῦ λέοντος.

Καὶ θὰ μὲ γλυτώσῃ ὁ Κύριος ἀπὸ κάθε κακὸ ἔργο καὶ θὰ μὲ σώσῃ γιὰ τὴ βασιλεία του τὴν ἐπουράνια. Σ’ αὐτὸν ἂς εἶναι ἡ δόξα στοὺς ἀπεράντους αἰῶνες. Ἀμήν.

Καὶ θὰ μὲ γλυτώσῃ καὶ εἰς τὸ μέλλον ὁ Κύριος ἀπὸ κάθε ἐπιβουλὴν καὶ ἐπίθεσιν τοῦ πονηροῦ καὶ τῶν ὀργάνων του καὶ θὰ μὲ διαφυλάξῃ σῶον διὰ τὴν βασιλείαν του τὴν ἐπουράνιον. Εἰς αὐτὸν ἂς εἶναι ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ μέλλον θὰ μὲ γλυτώσῃ ὁ Κύριος ἀπὸ κάθε πονηρὸν ἔργον καὶ θὰ μὲ σώσῃ εἰς τὴν ἐπουράνιόν του βασιλείαν. Πρὸς αὐτὸν ἂς εἶναι ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμήν.

Δῶσε χαιρετισμοὺς στὴν Πρίσκα καὶ στὸν Ἀκύλα καὶ στὴν οἰκογένεια τοῦ Ὀνησιφόρου.

Χαιρέτησε τὴν Πρίσκαν καὶ τὸν Ἄκύλαν καὶ τοὺς οἰκιακούς τοῦ Ὀνησιφόρου.

Χαιρέτησε τὴν Πρίσκαν καὶ τὸν Ἀκύλαν καὶ τὴν οἰκογένειαν τοῦ Ὀνησιφόρου.

Ὁ Ἔραστος ἔμεινε στὴν Κόρινθο, καὶ τὸν Τρόφιμο ἄφησα στὴ Μίλητο ἀσθενῆ.

Ὁ Ἔραστος ἔμεινεν εἰς τὴν Κόρινθον, τὸν Τρόφιμον δὲ ἀφῆκα ἄρρωστον εἰς τὴν Μίλητον.

Ὁ Ἔραστος ἔμεινεν εἰς τὴν Κόρινθον· τὸν δὲ Τρόφιμον τὸν ἀφῆκα ἀσθενῆ εἰς τὴν Μίλητον.

Φρόντισε νὰ ἔλθῃς πρὶν ἀπὸ τὸ χειμῶνα. Σοῦ στέλνει χαιρετισμοὺς ὁ Εὔβουλος καὶ ὁ Πούδης καὶ ὁ Λίνος καὶ ἡ Κλαυδία καὶ ὅλοι οἱ ἀδελφοί.

Φρόντισε νὰ ἔλθῃς προτοῦ πιάσῃ ὁ χειμῶνας. Σὲ χαιρετᾷ ὁ Εὔβουλος καὶ ὁ Πούδης καὶ ὁ Λίνος καὶ ἡ Κλαυδία καὶ ὅλοι οἱ ἀδελφοί.

Φρόντισε νὰ ἔλθῃς πρὸ τοῦ χειμῶνος. Σὲ χαιρετᾷ ὁ Εὔβουλος καὶ ὁ Πούδης καὶ ὁ Λίνος καὶ ἡ Κλαυδία καὶ ὅλοι οἱ ἀδελφοί.

Ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς νὰ εἶναι μαζὶ μὲ τὸ πνεῦμα σου. Ἡ χάρι νὰ εἶναι μαζί σας. Ἀμήν.

Ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς νὰ εἶναι μετὰ τοῦ πνεύματός σου. Εἴθε Ἡ χάρις νὰ εἶναι μαζί σας. Ἀμήν.

Ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς εἴθε νὰ εἶναι μετὰ τοῦ πνεύματός σου. Ἡ χάρις τοῦ Κυρίου μας ἂς εἶναι μαζῆ σας. Ἀμήν.