Πρὸς Τίτον

Ἐγὼ ὁ Παῦλος, δοῦλος τοῦ Θεοῦ καὶ ἀπόστολος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ γιὰ νὰ πιστεύουν οἱ ἐκλεκτοὶ τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ γνωρίζουν τὴν ἀλήθεια, ποὺ ὁδηγεῖ στὴν εὐσέβεια,

Παῦλος, δοῦλος τοῦ Θεοῦ, Ἀπόστολος δὲ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ διὰ νὰ διαδίδω μεταξὺ ἐκείνων, ποὺ ἐξέλεξεν ὁ Θεός, τὴν πίστιν καὶ τὴν ἐπίγνωσιν τῆς ἀληθείας, ποὺ ὁδηγεῖ εἰς τὴν εὐσέβειαν,

Ἑγὼ ὁ Παῦλος, δοῦλος τοῦ Θεοῦ, ἀπόστολος δὲ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ σύμφωνα μὲ τὴν ὀρθὴν πίστιν, τὴν ὁποίαν ὁ Θεὸς ἀπεκάλυψεν εἰς τοὺς ἐκλεκτούς του, καὶ τὴν πλήρη γνῶσιν τῆς ἀληθείας, ποὺ ὁδηγεῖ εἰς τὴν εὐσέβειαν,

μὲ τὴν ἐλπίδα τῆς αἰώνιας ζωῆς, τὴν ὁποία ὁ ἀψευδὴς Θεὸς ὥρισε προαιωνίως.

καὶ μᾶς στηρίζει εἰς τὴν ἐλπίδα τῆς αἰωνίου ζωῆς, ποὺ μᾶς ὑπεσχεθη ὁ Θεός, ὁ ὁποῖος δὲν ψεύδεται ποτέ. Μᾶς ὑπεσχέθη δὲ ὁ Θεὸς τὴν αἰωνίαν ζωὴν πρὸ πολλῶν αἰώνων, διὰ πρώτην φορὰν εἰς τὸν Παράδεισον, ὅταν ἐξεδιώκοντο οἱ πρωτόπλαστοι,

καὶ μᾶς θεμελιώνει ἐπάνω εἰς τὴν ἐλπίδα τῆς αἰωνίου ζωῆς τὴν ὁποίαν ὁ ἀψευδὴς καὶ ἀπολύτως ἀληθὴς Θεὸς ἔχει ὑποσχεθῆ πρὸ πολλῶν αἰώνων,

Φανέρωσε δὲ τὸ ὁρισθὲν στὸν κατάλληλο καιρὸ μὲ κήρυγμα, ποὺ ἀνατέθηκε σὲ μένα μὲ ἐντολὴ τοῦ σωτῆρος μας Θεοῦ.

ἐφανέρωσε δὲ αὐτὴν εἰς χρόνους καταλλήλους, τοὺς ὁποίους αὐτὸς ὥρισεν. Ἐφανέρωσε δηλαδὴ τὸν λόγον τοῦ, τὸ εὐαγγέλιόν του, μὲ τὸ κήρυγμα, ποὺ ὡς θησαυρὸς πολύτιμος καὶ ἱερὸς ἐνεπιστεύθη καὶ ἀνετέθη εἰς ἐμὲ σύμφωνα μὲ τὴν διαταγὴν τοῦ σωτῆρος μας Θεοῦ.

τὴν ἐφανέρωσε δὲ εἰς καιρούς ποὺ ὁ ἴδιος εἶχεν ὁρίσει μὲ τὸν λόγον του, δηλαδὴ μὲ τὸ εὐαγγέλιον, μὲ τὸ εὐαγγελικὸν κήρυγμα, τὸ ὁποῖον κατὰ διαταγὴν τοῦ σωτῆρος ἡμῶν Θεοῦ εἶναι ἐμπιστευμένον ὡς πολύτιμος θησαυρὸς εἰς ἐμέ,

Ἀπευθύνομαι πρὸς τὸν Τίτο, γνήσιο τέκνο λόγῳ τῆς κοινῆς πίστεως. Χάρι, ἔλεος, εὐλογία ἀπὸ τὸ Θεὸ πατέρα καὶ τὸν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό, τὸ σωτῆρα μας.

Ἑγὼ λοιπὸν ὁ Παῦλος γράφω τὴν ἐπιστολὴν ταύτην πρὸς τὸν Τίτον, γνήσιον τέκνον, ποὺ ἀνεγεννήθη ἀπὸ ἐμὲ διὰ τῆς πίστεως, ἡ ὁποία εἶναι κοινὴ καὶ εἰς αὐτὸν καὶ εἰς ἑμέ. Εἴθε νὰ εἶναι μαζί σου χάρις, ελεος, εἰρήνη ἀπὸ τὸν Θεόν Πατέρα καὶ τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, τὸν Σωτῆρα μας.

εἰς τὸν Τίτον, γνήσιον κατὰ τὴν κοινήν μας πίστιν πνευματικόν μου τέκνον, εἶθεν νὰ εἶναι ἡ χάρις, τὸ ἔλεος, ἡ εἰρήνη ἀπὸ τὸν Θεὸν Πατέρα καὶ τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, τὸν Σωτῆρα μας.

Γι’ αὐτὸ σὲ ἄφησα στὴν Κρήτη, γιὰ νὰ συμπληρώσῃς τὶς ἐλλείψεις καὶ νὰ ἐγκαταστήσῃς σὲ κάθε πόλι πρεσβυτέρους σύμφωνα μὲ τὶς ὁδηγίες ποὺ ἐγὼ σοῦ ἔδωσα.

Δι’ αὐτὸ σὲ ἀφῆκα εἰς τὴν Κρήτην, διὰ νὰ συμπληρώσῃς ὅσα παρέλειψα ἑγὼ καὶ ἐγκαταστήσῃς εἰς κάθε πόλιν πρεσβυτέρους, ὅπως ἐγὼ προφορικῶς σὲ διέταξα.

Διὰ τοῦτο ἀκριβῶς σὲ ἀφῆκα, διερχόμενος ἀπὸ τὴν Κρήτην, διὰ νὰ ὀργανώσῃς καλύτερον καὶ συμπληρώσῃς ὅσα ἐγὼ βιαζόμενος νὰ φύγω παρέλειψα, καὶ νὰ ἐγκαταστήσῃς εἰς κάθε πόλιν πρεσβυτέρους, ὅπως ἐγὼ σὲ διέταξα.

Νὰ γίνεται πρεσβύτερος ἐὰν κανεὶς εἶναι ἀδιάβλητος, μιᾶς γυναίκας σύζυγος (μονόγαμος δηλαδὴ ἐὰν εἶναι ἔγγαμος), καὶ νὰ ἔχῃ τέκνα πιστά, ποὺ δὲν κατηγοροῦνται γιὰ ἀσωτία καὶ δὲν εἶναι ἀνυπάκουα.

Θὰ ἐγκαταστήσῃς δὲ πρεσβύτερον μόνον, ἐὰν ἀπὸ τοὺς ὑποψηφίους κανεὶς δὲν διατελῇ ὑπὸ κατηγορίαν, ἐὰν εἶναι σύζυγος μιᾶς καὶ μόνης γυναικός, καὶ ἐὰν ἔχῃ παιδιά, τὰ ὁποῖα νὰ εἶναι πιστὰ εἰς τὸν Χριστὸν καὶ νὰ μὴ κατηγοροῦνται ὡς ἄσωτα ἢ ἀνυπότακτα.

Καὶ προκειμένου νὰ ἐκλέξῃς πρεσβύτερον, θὰ ἐξετάζῃς πρῶτον, ἐὰν κανεὶς εἶναι ἀνεπίληπτος καὶ ἀκατηγόρητος, σύζυγος μιᾶς γυναικὸς εἰς ἑνὸς γάμου κοινωνίαν, ἐὰν ἔχῃ παιδιὰ πιστὰ εἰς τὸν Χριστόν, τὰ ὁποῖα δὲν κατηγοροῦνται ὡς ἄσωτα ἢ ἀνυπότακτα.

Διότι ὁ ἐπίσκοπος ὡς διαχειριστὴς στὸν οἶκο τοῦ Θεοῦ πρέπει νὰ εἶναι ἀδιάβλητος, ὄχι ὑπερήφανος, ὄχι ὀργίλος, ὄχι βίαιος καὶ παράφορος, ὄχι φιλόνικος, ὄχι αἰσχροκερδής,

Διότι πρέπει ὁ ἐπίσκοπος νὰ εἶναι ἀκατηγόρητος, ὡς ἐπιστάτης, εἰς τὸν ὁποῖον ὁ Θεὸς ἐμπιστεύθη τὴν διεύθυνσιν τοῦ οἴκου του, νὰ μὴ εἶναι αὐθάδης, ὀργίλος, φίλος τοῦ κρασιοῦ, νὰ μὴ εἶναι βίαιος καὶ δέρνῃ μὲ τὰ χέρια του τοὺς ἄλλους, νὰ μὴ μαζεύῃ κέρδη παράνομα καὶ αἰσχρά.

Διότι πρέπει ὁ ἐπίσκοπος, ὑπὸ τὴν ἰδιότητά του ὡς ἐπιστάτου ἐκ μέρους τοῦ Θεοῦ, νὰ εἶναι ἔμεμπτος καὶ ἀκατηγόρητος, ὄχι αὐθάδης οὔτε εὐερέθιστος καὶ ὀργίλος, νὰ μὴ εἶναι φίλος τοῦ κρασιοῦ, νὰ μὴ χειροδικῇ, νὰ μὴ ἐπιδιώκῃ παράνομα καὶ αἰσχρὰ κέρδη.

ἀλλὰ φιλόξενος, φίλος τοῦ καλοῦ, ἐγκρατής, δίκαιος, εὐσεβής, γνώστης,

Ἀλλὰ πρέπει νὰ εἶναι φιλόξενος, νὰ ἀγαπᾷ τὸ καλόν, νὰ εἶναι φρόνιμος, δίκαιος, εὐσεβής, ἐγκρατής,

Ἀλλὰ νὰ εἶναι φιλόξενος, φιλάγαθος, συνετὸς καὶ φρόνιμος, δίκαιος, εὐλαβὴς καὶ σεμνός, ἐγκρατής,

ποὺ νὰ γνωρίζῃ τὸν ἀξιόπιστο λόγο συμφώνως πρὸς τὴ διδαχή, γιὰ νὰ εἶναι ἱκανὸς καὶ νὰ διδάσκῃ μὲ τὴ σωστὴ διδασκαλία, καὶ νὰ ἐλέγχῃ ὅσους ἀντιλέγουν.

νὰ ὑπερασπίζῃ καὶ νὰ κρατῇ καλὰ τὸν ἀληθῆ καὶ ἀξιόπιστον λόγον, ποὺ συμφωνεῖ πρὸς τὴν ἀποστολικὴν διδαχήν, διὰ νὰ δύναται καὶ νὰ προτρέπῃ μὲ τὴν ὑγιᾶ καὶ ὀρθὴν διδασκαλίαν καὶ νὰ ἐξελέγχῃ καὶ ἀποστομώνῃ ἐκείνους, ποὺ ἀντιλέγουν.

νὰ κρατῇ καλὰ καὶ νὰ μένῃ προσηλωμένος εἰς τὸν ἀξιόπιστον λόγον, τὸν σύμφωνον μὲ τὴν διδαχὴν τοῦ Κυρίου καὶ τῶν Ἀποστόλων, διὰ νὰ εἶναι ἔτσι ἱκανὸς καὶ δυνατὸς νὰ νουθετῇ, νὰ προτρέπῃ σύμφωνα μὲ τὴν ὀρθὴν καὶ ἁγίαν διδασκαλίαν, ἀκόμη δὲ καὶ νὰ ἀποστομώνῃ τοὺς ἀντιλέγοντας, ἀποδεικνύων ἀνυπόστατα τὰ λόγια των.

Διότι πολλοὶ εἶναι καὶ ἀνυπότακτοι, ψευδολόγοι καὶ ἀπατεῶνες, προπάντων αὐτοὶ ποὺ προέρχονται ἀπὸ τοὺς Ἰουδαίους.

Εἶναι δὲ ἀνάγκη νὰ ἔχῃ τὴν δύναμιν καὶ ἱκανότητα αὐτήν, διότι ὑπάρχουν καὶ πολλοὶ ἀνυπότακτοι, ποὺ διδάσκουν λόγια κούφια καὶ μάταια καὶ μὲ αὐτὰ ἑξαπατοῦν τὰ μυαλὰ τῶν ἄλλων, πρὸ παντὸς αὐτοί, ποὺ προέρχονται ἀπὸ τοὺς περιτετμημένους Ἰουδαίους.

Διότι ὑπάρχουν καὶ πολλοὶ ἀνυπόκτοι εἰς τὴν ἀλήθειαν τοῦ Εὐαγγελίου, ἄλλοι δὲ ποὺ διδάσκουν κούφια καὶ ἐπιβλαβῆ λόγια καὶ παραπλανοῦν καὶ σκοτίζουν τὸν νοῦν μερικῶν. Τέτοιοι δὲ προπαντὸς εἶναι αὐτοὶ ποὺ προέρχονται ἀπὸ τοὺς Ἰουδαίους.

Αὐτοὺς πρέπει κανεὶς νὰ ἀποστομώνῃ. Αὐτοὶ ὁλόκληρα σπίτια ἀνατρέπουν, διδάσκοντας πράγματα ἀνεπίτρεπτα χάριν αἰσχροῦ κέρδους.

Αὐτοὺς πρέπει ὁ ἐπίσκοπος νὰ ἀποστομώνῃ. Εἶναι ἄνθρωποι, ποὺ ἀναστατώνουν καὶ ἀναποδογυρίζουν ὁλόκληρα σπίτια, μὲ τὸ νὰ διδάσκουν ἐκεῖνα, ποὺ δὲν πρέπει, χάριν αἰσχροῦ κέρδους.

Αὐτοὺς πρέπει ὁ ἐπίσκοπος νὰ τοὺς ἀποστομώνῃ. Αὐτοὶ εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ ἀναστατώνουν ὁλοκλήρους οἰκογενείας, διδάσκοντες ἐκεῖνα, ποὺ δὲν πρέπει, χάριν αἰσχροῦ κέρδους, ὡς ἱεροκάπηλοι.

Εἶπε κάποιος ἀπ’ αὐτούς, δικός τους προφήτης· Οἱ Κρῆτες εἶναι πάντοτε ψεῦτες, κακὰ θηρία, ἀδηφάγοι καὶ ὀκνηροί.

Εἶπε κάποιος ἀπὸ τοὺς Κρῆτας αὐτούς, ποὺ τὸν ἔχουν ὡς προφήτην ἰδικόν τους· Οἱ Κρῆτες εἶναι πάντοτε ψεῦσται, κακὰ θηρία, ἄνθρωποι, ποὺ θέλουν νὰ τρώγουν πολὺ χωρὶς νὰ ἐργάζωνται.

Εἶπε δὲ κάποιος ἰδικός των ἀπὸ αὐτοὺς τοὺς Κρητικούς, ποὺ τὸν θεωροῦν ὡς προφήτην· «οἱ Κρῆτες εἶναι πάντοτε ψεῦστες, κακὰ καὶ ἁνήμερα θηρία, ἀχόρταστες κοιλιές».

Αὐτὴ ἡ μαρτυρία εἶναι ἀληθινή. Καὶ γι’ αὐτὸ νὰ τοὺς ἐλέγχῃς αὐστηρά, γιὰ νὰ ὑγιαίνουν στὴν πίστι,

Ἡ μαρτυρία αὐτὴ εἶναι ἀληθής. Δι’ αὐτὸν τὸν λόγον ἔλεγχέ τους ἀπότομα, διὰ νὰ ὑγιαίνουν καὶ νὰ μὴ εἶναι ἀρρωστημενοι εἰς τὴν πίστιν,

Ἡ μαρτυρία αὐτὴ εἶναι ἀληθινή. Διὰ τοῦτο ἔλεγχέ τους ἔντονα καὶ ἀνοικτά, διὰ νὰ κατορθώσουν ἔτσι νὰ κρατήσουν ἀνόθευτον καὶ ὑγιᾶ τὴν πίστιν,

καὶ νὰ μὴ προσέχουν σὲ Ἰουδαϊκοὺς μύθους καὶ ἐντολὲς ἀνθρώπων ποὺ ἀποστρέφονται τὴν ἀλήθεια.

καὶ νὰ μὴ προσέχουν εἰς Ἰουδαϊκοὺς μύθους καὶ εἰς ἐντολὰς ἀνθρώπων, ποὺ ἀποστρέφονται τὴν ἀλήθειαν.

χωρὶς νὰ δίδουν καμμίαν προσοχὴν εἰς ἰουδαϊκοὺς μύθους καὶ εἰς ἐντολὰς ἀνθρώπων, ποὺ ἀποστρέφονται τὴν ἀλήθειαν.

Ὅλα βεβαίως εἶναι καθαρὰ γιὰ τοὺς καθαρούς. Γιὰ τοὺς μολυσμένους ὅμως καὶ ἀπίστους δὲν εἶναι τίποτε καθαρό, ἀλλ’ ἔχει μολυνθῆ καὶ ὁ νοῦς καὶ ἡ συνείδησί τους.

Τέτοιοι μῦθοι καὶ ἐντολαὶ ἀνθρώπων εἶναι καὶ αἱ διακρίσεις τῶν φαγητῶν εἰς καθαρὰ καὶ ἀκάθαρτα. Ἂς ἠξεύρουν δὲ αὐτοί, ποὺ κάνουν τὰς διακρίσεις αὐτάς, ὅτι ὅλα μὲν εἶναι καθαρὰ εἰς τοὺς καθαροὺς κατὰ τὴν καρδίαν καὶ τὴν συνείδησιν, εἰς τοὺς μολυσμένους ὅμως καὶ ἀπίστους δὲν εἶναι τίποτε καθαρόν, ἀλλ’ ἔχει μολυνθῇ καὶ ὁ νοῦς των καὶ ἡ συνείδησίς των.

Νὰ μὴ λαμβάνουν ὑπ’ ὄψιν των ὅσα περὶ καθαρῶν καὶ ἀκαθάρτων φαγητῶν διδάσκουν οἱ ψευδάδελφοι Ἰουδαῖοι. Διότι εἰς μὲν τοὺς καθαροὺς κατὰ τὴν καρδίαν εἶναι ὅλα καθαρά· εἰς δὲ τοὺς μολυσμένους ἀπὸ τὴν ἁμαρτίαν καὶ ἀπίστους τίποτε δὲν εἶναι καθαρόν, ἀλλὰ ἔχει μολυνθῆ ὁ νοῦς των καὶ ἡ συνείδησίς των.

Λέγουν ὅτι γνωρίζουν τὸ Θεό, ἀλλὰ μὲ τὰ ἔργα τους τὸν ἀρνοῦνται. Εἶναι βρωμεροὶ καὶ ἀπειθεῖς καὶ γιὰ κάθε καλὸ ἔργο ἀνίκανοι.

Ὁμολογοῦν, ὅτι γνωρίζουν τὸν Θεόν, μὲ τὰ ἔργα των ὅμως τὸν ἀρνοῦνται. Εἶναι σιχαμένοι καὶ ἀπειθεῖς καὶ ἄχρηστοι διὰ κάθε ἔργον ἀγαθόν.

Ὁμολογοῦν μὲ τὰ λόγια, ὅτι γνωρίζουν τὸν Θεόν, μὲ τὰ ἔργα των ὅμως τὸν ἀρνοῦνται. Εἶναι δὲ ἔτσι βδελυροὶ καὶ ἀποτρόπαιοι καὶ ἀπειθεῖς καὶ διὰ κάθε καλὸν ἔργον ἀνίκανοι καὶ ἀνάξιοι.

Σὺ ὅμως δίδασκε αὐτὰ ποὺ συμφωνοῦν μὲ τὴ σωστὴ διδασκαλία.

Σὺ ὅμως δίδασκε ἐκεῖνα, ποὺ πρέπουν καὶ ἀρμόζουν εἰς τὴν ὀρθὴν καὶ ὑγιᾶ διδασκαλίαν.

Σὺ ὅμως δίδασκε ἐκεῖνα ποὺ πρέπει καὶ ταιριάζουν εἰς τὴν ὀρθὴν καὶ ἁγίαν διδασκαλίαν.

Οἱ ἡλικιωμένοι ἄνδρες νὰ εἶναι νηφάλιοι, σεμνοί, ἐγκρατεῖς, ὑγιεῖς στὴν πίστι, στὴν ἀγάπη, στὴν ὑπομονή.

Δίδασκε τοὺς γέροντας νὰ εἶναι προσεκτικοὶ καὶ ἄγρυπνοι, σεβαστοί, φρόνιμοι, νὰ μὴ εἶναι ἄρρωστοι καὶ ἀδύνατοι, ἀλλ’ ὑγιεῖς καὶ ἀκλόνητοι εἰς τὴν πίστιν, τὴν ἀγάπην, τὴν ὑπομονήν.

Δίδασκε τοὺς γέροντας νὰ εἶνα προσεκτικοὶ καὶ ἄγρυπνοι, σεμνοί, φρόνιμοι καὶ συνετοί, ὑγιεῖς καὶ ρωμαλέοι εἰς τὴν ὀρθὴν πίστιν, εἰς τὴν ἀγάπην, εἰς τὴν ὑπομονήν.

Ἐπίσης οἱ ἡλικιωμένες γυναῖκες νὰ εἶναι σεμνὲς στὴν ἐνδυμασία καὶ ἐμφάνισι, νὰ μὴν εἶναι φιλοκατήγορες (κουτσομπόλες), νὰ μὴν εἶναι ὑποδουλωμένες στὸ πολὺ κρασί, νὰ εἶναι διδάσκαλοι τοῦ καλοῦ,

Τὸ ἴδιο καὶ αἱ ἠλικιωμέναι γυναῖκες δίδασκε νὰ εἶναι εἰς τὴν ἐξωτερικήν των ἐμφάνισιν καὶ ἐνδυμασίαν, ὅπως πρέπει εἰς ἱερὰ πρόσωπα, ποὺ ἐμφανίζονται ὡς εὐσεβῆ καὶ ἀφωσιωμένα εἰς τὸν Θεόν. Νὰ μὴ ἔχουν τὸ πάθος τῆς διαβολῆς καὶ τῆς κατακρίσεως, οὔτε νὰ εἶναι ὑποδουλωμέναι εἰς τὸ πολὺ κρασί, καὶ νὰ διδάσκουν τὰ καλά,

τὰς ἠλικιωμένας γυναῖκας νὰ εἶναι εἰς τὴν ἐξωτερικήν των ἐμφάνισιν καὶ ἐνδυμασίαν ἱεροπρεπεῖς, (ὅπως ταιριάζει εἰς εὐσεβεῖς ἀνθρώπους)· νὰ μὴ παρασύρωνται εἰς διαβολὰς καὶ συκοφαντίας, νὰ μὴν εἶναι ὑποδουλωμέναι εἰς τὸ πολὺ κρασί, νὰ διδάσκουν τὰ καλὰ καὶ ἀληθινά,

γιὰ νὰ διδάσκουν τὶς νέες ν’ ἀγαποῦν τοὺς ἄνδρες τους καὶ τὰ τέκνα τους,

διὰ νὰ σωφρονίζουν καὶ βάζουν μυαλὸ εἰς τὰς νέας, ὥστε νὰ ἀγαποῦν αὗται τοὺς ἄνδρας των καὶ τὰ παιδιά των,

διὰ νὰ νουθετοῦν καὶ σωφρονίζουν τὰς νέας, ὥστε αὐταὶ νὰ ἀγαποῦν τοὺς ἄνδρας των, νὰ ἄγαποῦν τὰ παιδιά των,

νὰ εἶναι ἐγκρατεῖς, ἁγνές, νοικοκυρές, νὰ ἔχουν καλωσύνη, νὰ ὑποτάσσωνται στοὺς ἄνδρες τους, γιὰ νὰ μὴ δυσφημῆται ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ.

καὶ νὰ εἶναι ἐγκρατεῖς, ἁγναί, νὰ φροντίζουν διὰ τὰ σπίτια των, νὰ εἶναι ἀγαθαὶ καὶ νὰ ὑποτάσσωνται εἰς τοὺς ἰδίους των ἄνδρας, διὰ νὰ μὴ βλασφημῆται ἀπὸ αὐτοὺς ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ ἐξ αἰτίας τῆς δυστροπίας τῶν γυναικῶν των.

νὰ εἶναι ἐγκρατεῖς, ἁγναί, νοικοκυρές, ποὺ θὰ φροντίζουν γιὰ τὰ σπίτια των, ἀγαθαὶ καὶ καλόκαρδοι, ποὺ θὰ ὑποτάσσωνται εἰς τοὺς ἄνδρας των, διὰ νὰ μὴ βλασφημῆται ἀπὸ αὐτοὺς ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ.

Τοὺς νεωτέρους ἐπίσης νὰ διδάσκῃς νὰ εἶναι ἐγκρατεῖς.

Τὸ ἴδιο καὶ τοὺς νεωτέρους πρότρεπέ τους νὰ εἶναι ἐγκρατεῖς καὶ συγκροτημένοι.

Ἐπίσης τοὺς νεωτέρους νὰ τοὺς νουθετῇς καὶ νὰ τοὺς προτρέπῃς νὰ εἶναι ἐγκρατεῖς καὶ σώφρονες,

Σ’ ὅλα νὰ παρέχῃς τὸν ἑαυτό σου ὡς ὑπόδειγμα καλῶν ἔργων. Ἡ διδασκαλία σου νὰ εἶναι ἀνόθευτη, σοβαρή, ἁγνή,

Ἀλλὰ συγχρόνως πρέπει καὶ σὺ νὰ παρέχῃς τὸν ἑαυτόν σου εἰς ὅλα ὑποδειγματικὸν παράδειγμα καλῶν ἔργων. Καὶ εἰς τὴν διδασκαλίαν ἀπόφευγε κάθε νόθευσιν, ὥστε αὐτὰ ποὺ διδάσκεις νὰ εἶναι ἡ ἀλήθεια ἀδιάφθορος, νὰ ἐμπνέουν τὴν σεμνότητα, νὰ διακρίνωνται διὰ καθαρότητα διδασκαλίας,

προσφέρων τὸν εὐατόν σου κατὰ πάντα παράδειγμα καλῶν ἔργων καὶ φροντίζων, ὥστε ἡ διδασκαλία σου νὰ εἶναι ἁγνὴ καὶ καθαρά, νὰ ἐμπνέῃ τὴν σεμνότητα, νὰ εἶναι σταθερὴ καὶ ἀπρόσβλητη ἀπὸ τὴν φθορὰν καὶ ἀλλοίωσιν.

λόγος ὑγιής, ποὺ νὰ μὴν ἔχῃ τίποτε τὸ ἐπιλήψιμο. Ἔτσι ὁ ἀντίθετος θὰ ἐντραπῇ, καὶ δὲν θὰ ἔχῃ νὰ εἰπῇ τίποτε ἄσχημο γιὰ μᾶς.

νὰ εἶναι λόγος ὑγιής, ἐλεύθερος ἀπὸ τὴν ἀρρώστιαν τῆς αἱρέσεως, ἀκατηγόρητος, ὥστε καθένας, ποὺ ἀνήκει εἰς τὴν ἀντίθετον πρὸς τὸν Χριστὸν καὶ τὸ εὐαγγέλιον μερίδα, νὰ ἐντροπιασθῇ, ἐπειδὴ δὲν θὰ ἔχῃ νὰ λέγει κανὲν κακὸν δι’ ἠμᾶς.

Νὰ εἶναι λόγος ὑγιὴς καὶ ἀπηλλαγμένος ἀπὸ τὴν ἀσθένειαν τῆς αἱρέσεως, ἄμεμπτος καὶ ἀκατάκριτος, ὥστε καὶ ὁ πολέμιος νὰ ἐντραπῇ, μὴ ἔχων κανένα κακὸν νὰ εἴπῃ εἰς βάρος μας.

Οἱ δοῦλοι νὰ ὑποτάσσωνται στοὺς κυρίους τους σὲ ὅλα, νὰ εἶναι ἀρεστοί, νὰ μὴν ἀντιλέγουν,

Πρότρεπε τοὺς δούλους νὰ ὑποτάσσωνται εἰς τοὺς δεσπότας των, νὰ εἶναι εἰς αὐτοὺς εὐάρεστοι εἰς ὅλα, νὰ μὴ ἀντιλέγουν.

Πρότρεπε τοὺς δούλους νὰ ὑποτάσσωνται εἰς τοὺς κυρίους των, νὰ εἶναι πρὸς αὐτοὺς εὐάρεστοι εἰς ὅλα, νὰ μὴ ἀντιλέγουν,

νὰ μὴ κλέβουν, ἀλλὰ ν’ ἀποδεικνύουν, ὅτι εἶναι ἄξιοι κάθε ἐμπιστοσύνης στὸ καλό, γιὰ νὰ τιμοῦν τὴ διδασκαλία τοῦ σωτῆρος μας Θεοῦ σὲ ὅλα.

Νὰ μὴ κλέπτουν, ἀλλὰ νὰ δεικνύουν κάθε καλὴν καὶ σύμφωνον πρὸς τὸ θεῖον θέλημα ἀξιοπιστίαν καὶ τιμιότητα. Καὶ νὰ φέρωνται ἔτσι, διὰ νὰ γίνονται στολισμὸς καθ’ ὅλα τῆς διδασκαλίας τοῦ σωτῆρος μας Θεοῦ.

νὰ μὴ κατακρατοῦν καὶ κλέπτουν, ἀλλὰ νὰ δείχνουν ἐπάνω εἰς τὰ πράγματα πάντοτε κάθε ἀξιοπιστίαν καὶ ἐντιμότητα, ἀγαθὴν καὶ σύμφωνον πρὸς τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, διὰ νὰ στολίζουν ἔτσι εἰς ὅλα τὴν διδασκαλίαν τοῦ σωτῆρος ἡμῶν Θεοῦ.

Διότι φανερώθηκε ἡ χάρι τοῦ Θεοῦ γιὰ τὴ σωτηρία ὅλων τῶν ἀνθρώπων,

Εἶναι δὲ δυνατὸν καὶ οἱ δοῦλοι νὰ γίνουν στολισμὸς τῆς διδασκαλίας τοῦ Χριστοῦ, διότι διὰ τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ ἐφανερώθη ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ, ποὺ εἶναι σωτήριος δι’ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους.

Διότι ἐφανερώθη πλέον καὶ ἐδόθη εἰς ὅλους, κυρίους καὶ δούλους, ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ, ἡ σωτήριος διὰ τοὺς ἀνθρώπους.

καὶ μᾶς διδάσκει νὰ ἀφήσωμε τὴν ἀσέβεια καὶ τὶς κοσμικὲς ἐπιθυμίες, καὶ νὰ ζήσωμε μὲ σωφροσύνη (ἐγκράτεια) καὶ δικαιοσύνη καὶ εὐσέβεια στὸν παρόντα κόσμο,

Καὶ μᾶς παιδαγωγεῖ ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ, ἵνα, ἀφοῦ ἀρνηθῶμεν τὴν ἀσέβειαν καὶ τὰς ἐπιθυμίας τοῦ ματαίου καὶ ἁμαρτωλοῦ αὐτοῦ κόσμου, ζήσωμεν εἰς τὸν παρόντα αἰῶνα μὲ ἐγκράτειαν εἰς τὴν ζωήν μας, καὶ μὲ δικαιοσύνην πρὸς τοὺς πλησίον μας καὶ μὲ εὐσέβειαν πρὸς τὸν Θεόν.

Αὐτὴ ἡ χάρις μᾶς διδάσκει καὶ μᾶς παιδαγωγεῖ νὰ ἀρνηθῶμεν τὴν ἀσέβειαν καὶ τὰς κοσμικὰς ἁμαρτωλὰς ἐπιθυμίας καὶ νὰ ζήσωμεν εἰς τὴν παροῦσαν ζωὴν μὲ ἐγκράτειαν καὶ σωφροσύνην, μὲ δικαιοσύνην καὶ ἀγάπην πρὸς τοὺς γύρω μας, μὲ εὐσέβειαν καὶ ὑπακοὴν πρὸς τὸν Θεόν,

περιμένοντας νὰ ἐκπληρωθῇ ἡ μακαρία ἐλπίς μας καὶ νὰ φανερωθῇ ἡ δόξα τοῦ μεγάλου Θεοῦ καὶ σωτῆρος μας Ἰησοῦ Χριστοῦ,

Νὰ ἐνισχυώμεθα δὲ εἰς τὴν ἐνάρετον αὐτὴν ζωὴν περιμένοντες μὲ χαρὰν τὴν μακαριότητα ποὺ ἐλπίζομεν καὶ τὴν φανέρωσιν τῆς δόξης του μεγάλου Θεοῦ καὶ Σωτῆρος μας, τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ,

περιμένοντες τὴν ἀπερίγραπτον μακαριότητα, ποὺ ἐλπίζομεν, καὶ τὴν φανέρωσιν τῆς δόξης τοῦ μεγάλου Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ,

ὁ ὁποῖος θυσίασε τὸν ἑαυτό του γιὰ μᾶς, γιὰ νὰ μᾶς λυτρώσῃ ἀπὸ κάθε ἀνομία καὶ νὰ καθαρίσῃ [Σημ.: Ἤ, νὰ ξεχωρίσῃ] γιὰ τὸν ἑαυτό του ἕνα λαό, ὥστε νὰ εἶναι ἐκλεκτὸς καὶ ζηλωτὴς καλῶν ἔργων.

ὁ ὁποῖος ἔδωκε τὸν ἑαυτόν του εἰς θάνατον ὑπὲρ ἡμῶν, διὰ νὰ μᾶς ἑξαγοράσῃ ἀπὸ κάθε παράβασιν τοῦ νόμου καὶ νὰ μᾶς καθαρίσῃ διὰ τὸν ἑαυτόν του ὡς λαὸν ἐκλεκτὸν καὶ ἰδικόν του, γεμᾶτον ζῆλον διὰ καλὰ ἔργα.

ὁ ὁποῖος παρέδωκε τὸν εὐατόν του εἰς τὸν σταυρικὸν θάνατον πρὸς χάριν μας, διὰ νὰ μᾶς ἐξαγοράσῃ ἀπὸ τὴν ἐνοχὴν κάθε παραβάσεως τοῦ Νόμου, νὰ μᾶς καθαρίσῃ ἀπὸ κάθε μολυσμόν, ὥστε νὰ συγκρατήσῃ διὰ τὸν εὐατόν του λαὸν ἐκλεκτόν, γεμᾶτον ζῆλον διὰ καλὰ ἔργα.

Αὐτὰ νὰ λέγῃς καὶ νὰ διδάσκῃς, καὶ νὰ ἐλέγχῃς μὲ κάθε αὐθεντία. Κανεὶς νὰ μὴ σὲ περιφρονῇ.

Ταῦτα λέγε καὶ πρότρεπε καὶ ἔλεγχε μὲ πᾶσαν ἐξουσίαν. Κανεὶς ἂς μὴ σὲ περιφρονῇ.

Αὐτὰ λέγε καὶ πρότρεπε καὶ ἔλεγχε μὲ κάθε ἐξουσίαν. Κανεὶς ἂς μὴ σὲ περιφρονῇ.

Νὰ τοὺς ὑπενθυμίζῃς νὰ ὑποτάσσωνται στὶς ἀρχὲς καὶ στὶς ἐξουσίες, νὰ πειθαρχοῦν, νὰ εἶναι πρόθυμοι γιὰ κάθε καλὸ ἔργο,

Ὑπενθύμιζε εἰς αὐτοὺς νὰ ὑποτάσσωνται εἰς τοὺς ἄρχοντας καὶ εἰς καθένα, ποὺ ἔχει ἐξουσίαν, νὰ πειθαρχοῦν καὶ νὰ εἶναι πρόθυμοι καὶ ἕτοιμοι διὰ κάθε ἔργον ἀγαθόν.

Ὑπενθύμιζε δὲ εἰς αὐτοὺς νὰ ὑποτάσσωνται εἰς τὰς ἀρχὰς καὶ τὰς ἐξουσίας, νὰ πειθαρχοῦν καὶ νὰ εἶναι ἕτοιμοι διὰ κάθε καλὸν ἔργον.

νὰ μὴ κακολογοῦν κανένα, νὰ μὴ φιλονικοῦν, νὰ εἶναι ἀνεξίκακοι [Σημ.: Ἤ, πρᾶοι], νὰ ἐπιδεικνύουν κάθε καλωσύνη πρὸς ὅλους τοὺς ἀνθρώπους.

Νὰ μὴ κακολογοῦν κανένα, νὰ μὴ μάχονται καὶ φιλονεικοῦν, νὰ εἶναι ἐπιεικεῖς καὶ ὑποχωρητικοί, νὰ ἐπιδεικνύουν κάθε πραότητα πρὸς ὅλους ἀνεξαιρέτως τοὺς ἀνθρώπους.

Νὰ μὴ κακολογοῦν κανένα· νὰ εἶναι ἀόργητοι καὶ ἀφιλόνεικοι, ἐπιεικεῖς καὶ ὑποχωρητικοί, νὰ δείχνουν καὶ νὰ φέρωνται μὲ κάθε πρᾳότητα πρὸς ὅλους τοὺς ἀνθρώπους.

Διότι καὶ ἐμεῖς ἄλλοτε ἤμασταν ἀνόητοι, ἀπειθεῖς, πλανώμενοι, δοῦλοι σὲ διάφορες ἐπιθυμίες καὶ ἡδονές, ζούσαμε μὲ κακία καὶ μὲ φθόνο, ἤμασταν ἄνθρωποι μίσους, μισούσαμε ὁ ἕνας τὸν ἄλλο.

Πρέπει δὲ νὰ εἴμεθα ἐπιεικεῖς καὶ πρᾶοι πρὸς ὅλους, διότι καὶ πρὸς ἡμᾶς ἔτσι ἐδείχθη ὁ Θεός. Διότι ἤμεθα κάποτε καὶ ἡμεῖς ἀνόητοι, ἀπειθεῖς καὶ ἐπλανώμεθα μακρὰν τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς ἀληθείας καὶ ἤμεθα δοῦλοι εἰς ἐπιθυμίας καὶ εἰς κάθε εἶδος ἡδονάς, ἐπερνούσαμεν δὲ τὴν ζωήν μας μὲ μοχθηρίαν καὶ φθόνον καὶ ἤμεθα ἄξιοι νὰ μᾶς μισοῦν, ἀφοῦ καὶ ἡμεῖς οἱ ἴδιοι ἐμισούμεθα μεταξύ μας.

Διότι ἤμεθα κάποτε καὶ ἡμεῖς μωροὶ καὶ ἀναίσθητοι, ἀπειθεῖς, πλανώμενοι μακρὰν ἀπὸ τὸν Θεόν, δοῦλοι εἰς ἁμαρτωλὰς ἐπιθυμίας καὶ διαφόρους ἡδονάς, καὶ ἐπεράσαμεν τὸν καιρόν μας βυθισμένοι εἰς τὴν κακίαν καὶ τὸ φθόνον, μισητοὶ ἀπὸ τοὺς ἄλλους καὶ μισοῦντες ὁ ἕνας τὸν ἄλλον.

Ἀλλ’ ὅταν φανερώθηκε ἡ ἀγαθότης καὶ φιλανθρωπία τοῦ σωτῆρος μας Θεοῦ,

Ὅταν δὲ ἐφανερώθη ἡ ἀγαθότης καὶ ἡ φιλανθρωπία τοῦ σωτῆρος μᾶς Θεοῦ,

Ὅταν ὅμως ἐφανερώθηκε ἡ ἀγαθότης καὶ ἡ φιλανθρωπία τοῦ σωτῆρος ἡμῶν Θεοῦ,

μᾶς ἔσωσε, ὄχι ἀπὸ ἔργα ἀρετῆς ποὺ κάναμε ἐμεῖς, ἀλλὰ λόγῳ τῆς εὐσπλαχνίας του, μὲ λουτρὸ (βάπτισμα) ἀναγεννήσεως καὶ ἀνακαινίσεως, ποὺ κάνει τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο,

μᾶς ἔσωσεν ὄχι ἀπὸ ἔργα ἀρετῆς, ποὺ ἐκάμαμεν ἠμεῖς, ἀλλὰ σύμφωνα μὲ τὸ ἔλεός του, διὰ τοῦ λουτροῦ τοῦ βαπτίσματος, εἰς τὸ ὁποῖον μᾶς ξαναγεννᾷ καὶ μᾶς ξανακαινουργώνει τὸ Ἅγιον Πνεῦμα,

ὄχι ἀπὸ τὰ ἔργα τῆς δικαιοσύνης ποὺ τάχα ἐκάμαμε ἡμεῖς, ἀλλὰ σύμφωνα μὲ τὸ ἄπειρον ἔλεός του μᾶς ἔσωσε διὰ μέσου τοῦ βαπτίσματος, τοῦ λουτροῦ αὐτοῦ τῆς ἀναγεννήσεως καὶ διὰ τοῦ ξεκαινουργώματος, ποὺ χαρίζει τὸ Ἅγιον Πνεῦμα,

τὸ ὁποῖον ἐξέχυσε σὲ μᾶς πλουσίως διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ σωτῆρος μας,

τὸ ὁποῖον ὁ Θεὸς ἔχυσεν ἐπάνω μας πλούσια διὰ μέσου τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ Σωτῆρος μας.

τὸ ὁποῖον ὁ Θεὸς ἔχυσε καὶ ἔδωσεν εἰς ἡμᾶς πλουσίως διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ Σωτῆρος μας.

γιὰ νὰ δικαιωθοῦμε μὲ τὴ χάρι ἐκείνου, καὶ μὲ ἐλπίδα (ὄχι ἀκόμη μὲ πραγματικὴ ἀπόκτησι) νὰ γίνωμε κληρονόμοι ζωῆς αἰώνιας.

Μᾶς τὸ ἔχυσε δὲ πλούσια διὰ νὰ δικαιωθῶμεν πρῶτον μὲ τὴν χάριν ἐκείνου καὶ γίνωμεν ἔπειτα κληρονόμοι ζωῆς αἰωνίου σύμφωνα μὲ τὴν ἐλπίδα μας.

Καὶ τοῦτο, διὰ νὰ δικαιωθῶμεν μὲ τὴν σωτήριον χάριν Ἐκείνου καὶ νὰ γίνωμεν κληρονόμοι τῆς αἰωνίου ζωῆς, σύμφωνα μὲ τὴν χαρμόσυνον ἐλπίδα, ποὺ ὁ ἴδιος μᾶς ἔχει δώσει.

Ὁ λόγος εἶναι ἀληθινός. Καὶ θέλω γι’ αὐτὰ (τὰ πνευματικὰ καὶ τὰ οὐράνια πράγματα) νὰ ὁμιλῇς μὲ κάθε βεβαιότητα, γιὰ νὰ φροντίζουν ὅσοι ἔχουν πιστεύσει στὸ Θεὸ νὰ πρωτοστατοῦν σὲ καλὰ ἔργα. Αὐτὰ εἶναι ποὺ συμφέρουν καὶ ὠφελοῦν τοὺς ἀνθρώπους.

Τὸ ὅτι δὲ ἐδικαιώθημεν καὶ ἀνεγεννήθημεν καὶ θὰ κληρονομήσωμεν τὴν αἰώνιον ζωήν, εἶναι λόγος καὶ ἀλήθεια ἀξιόπιστος. Καὶ περὶ αὐτῶν θέλω νὰ ὁμιλῇς μὲ βεβαιότητα καὶ μὲ κῦρος, διὰ νὰ φροντίζουν αὐτοί, ποὺ ἔχουν πιστεύσει εἰς τὸν Θεόν, νὰ πρωτοστατοῦν ἀκούραστα εἰς ἔργα καλά. Αὐτὰ δέ, περὶ τῶν ὁποίων ὡμίλησα, εἶναι τὰ ἔργα τὰ καλὰ καὶ τὰ ὠφέλιμα εἰς τοὺς ἀνθρώπους.

Αὐτὸς δὲ ὁ λόγος, ποὺ σοῦ γράφω, εἶναι κατὰ πάντα ἀληθινὸς καὶ ἀξιόπιστος. Καὶ περὶ αὐτῶν τῶν μεγάλων ἀληθειῶν θέλω νὰ διαβεβαιώνῃς καὶ νὰ πείθῃς τοὺς Χριστιανούς, διὰ νὰ φροντίζουν, ὅσοι ἔχουν πιστεύσει εἰς τὸν Θεόν, νὰ μὴ μένουν εἰς τὴν ἁπλῆν πίστιν, ἀλλὰ νὰ πρωτοστατοῦν μὲ ζῆλον εἰς τὰ καλὰ ἔργα. Αὐτὰ δὲ ποὺ εἶπα παραπάνω εἶναι ἔργα τὰ καλὰ καὶ τὰ ὠφέλιμα εἰς τοὺς ἀνθρώπους.

Μωρὲς δὲ συζητήσεις καὶ γενεαλογίες καὶ ἔριδες καὶ διαμάχες γιὰ τὸ νόμο (τὸν Ἰουδαϊκὸ νόμο) ν’ ἀποφεύγῃς, διότι εἶναι ἀνωφελεῖς καὶ μάταιες.

Ἀπόφευγε δὲ τὰς ἀνοήτους συζητήσεις καὶ τὰς γενεαλογίας περὶ τῶν μυθικῶν θεῶν ἡ τῶν εὐγενῶν προγόνων, καθὼς καὶ τὰς φιλονεικίας καὶ διαμάχας περὶ τοῦ Ἰουδαϊκοῦ νόμου, διότι δὲν φέρουν καμμίαν ὠφέλειαν καὶ εἶναι μάταιαι.

Νὰ ἀντιπαρέρχεσαι δὲ καὶ νὰ ἀποφεύγῃς τὰς ἀνοήτους συζητήσεις καὶ τὰς γενεαλογίας περὶ εὐγενοῦς καταγωγῆς καὶ τὰς φιλονεικίας καὶ τὰς μάχας γύρω ἀπὸ τὰ ζητήματα τοῦ Ἰουδαϊκοῦ νόμου· διότι ὅλα αὐτὰ εἶναι ἀνωφελῆ καὶ μάταια.

Αἱρετικόν ἄνθρωπο μετὰ ἀπὸ πρώτη καὶ δεύτερη νουθεσία νὰ ἐγκαταλεὶπῃς.

Αἱρετικὸν ἄνθρωπον, ποὺ ἐπιμένει νὰ δημιουργῇ σκάνδαλα καὶ διαιρέσεις εἰς τὴν Ἐκκλησίαν, μολονότι τὸν συνεβούλευσες διὰ πρώτην καὶ δευτέραν φοράν, παράτησέ τον καὶ ἀπόφευγέ τον.

Αἱρετικὸν ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος ὕστερα ἀπὸ πρώτην καὶ δευτέραν συμβουλὴν μένει μὲ πεῖσμα εἰς τὴν πλάνην του, παράτησέ τον καὶ μὴ συζητῇς πλέον μαζῆ του.

Νὰ ξέρῃς, ὅτι ἕνας τέτοιος ἄνθρωπος ἔχει διαστραφῇ καὶ ἁμαρτάνει καὶ ἔχει ὁ ἴδιος ὅλη τὴν εὐθύνη γιὰ τὴν καταδίκη του (σὺ πλέον δὲν ἔχεις καμμία εὐθύνη).

Γνώριζε, ὅτι ἕνας τέτοιος ἄνθρωπος ἔχει διαστραφῆ καὶ ἁμαρτάνει καὶ διὰ τὴν ἁμαρτίαν του αὐτὴν ἐλέγχεται καὶ κατακρίνεται ἀπὸ τὴν συνείδησίν του καὶ ἀπὸ τὸν ἴδιον τὸν ἑαυτόν του.

Γνωρίζων, ὅτι ὁ τοιοῦτος ἔχει πλέον παρεκκλίνει ἀπὸ τὴν ἀλήθειαν καὶ διαστροφῆ καὶ ἁμαρτάνει, ἐλεγχόμενος καὶ καταδικαζόμενος ἀπὸ τὸν ἴδιον τὸν εὐατόν του, ἀπὸ τὴν συνείδησίν του.

Ὅταν στείλω σὲ σένα τὸν Ἀρτεμᾶ ἢ τὸν Τυχικό, φρόντισε νὰ ἔλθῃς σὲ μένα στὴ Νικόπολι. Διότι ἐκεῖ ἔχω ἀποφασίσει νὰ περάσω τὸ χειμῶνα.

Ὅταν σοῦ στείλω τὸν Ἀρτεμᾶν ἢ τὸν Τυχικόν, φρόντισε γρήγορα νὰ ἔλθῃς εἰς τὴν Νικόπολιν, διότι ἐκεῖ ἀπεφάσισα νὰ περάσω τὸν χειμῶνα.

Ὅταν στείλω εἰς σὲ τὸν Ἀρτεμᾶν ἢ τὸν Τυχικόν, φρόντισε μὲ κάθε τρόπον νὰ ἔλθῃς νὰ μὲ συναντήσῃς εἰς τὴν Νικόπολιν, διότι ἐκεῖ ἔχω ἀποφασίσει νὰ περάσω τὸν χειμῶνα.

Τὸ Ζηνᾶ τὸ νομοδιδάσκαλο καὶ τὸν Ἀπολλὼ νὰ τοὺς προπέμψῃς μὲ φροντίδα, γιὰ νὰ μὴ τοὺς λείπῃ τίποτε.

Τὸν Ζηνᾶν τὸν νομοδιδάσκαλον καὶ τὸν Ἀπολλὼ κατευόδωσέ τους μὲ ἐπιμελῆ προετοιμασίαν, διὰ νὰ μὴ τοὺς λείπῃ τίποτε εἰς τὸ ταξίδιόν των.

Τὸν Ζηνᾶν τὸν νομικὸν καὶ τὸν Ἀπολλὼ νὰ τοὺς κατευοδώσῃς καὶ νὰ τοὺς ἐφοδιάσῃς μὲ πολλὴν ἐπιμέλειαν, ὥστε νὰ μὴ τοὺς λείπῃ τίποτε εἰς τὸ ταξίδι των.

Ἂς μαθαίνουν δὲ καὶ οἱ δικοί μας (ὅπως σὺ) νὰ πρωτοστατοῦν σὲ καλὰ ἔργα γιὰ τὴν ἀντιμετώπισι ἐπειγουσῶν ὑλικῶν ἀναγκῶν, γιὰ νὰ μὴν εἶναι ἄκαρποι.

Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ δὲ τῆς προετοιμασίας αὐτῆς ἂς παίρνουν μάθημα καὶ οἱ ἰδικοί μας νὰ πρωτοστατοῦν καὶ νὰ ἐργάζωνται καλὰ ἔργα καὶ νὰ συντρέχουν τοὺς ἀδελφοὺς εἰς τὰς ἀπαραιτήτους ἀνάγκας των, διὰ νὰ μὴ στεροῦνται πνευματικῶν καρπῶν.

Ἂς φροντίζουν δὲ καὶ ὅλοι οἱ ἰδικοί μας νὰ πρωτοστατοῦν εἰς τὰ καλὰ ἔργα καὶ μάλιστα εἰς τὰς ἐπειγούσας ἀνάγκας τῶν ἀδελφῶν, διὰ νὰ μὴ μένουν ἄκαρποι.

Σὲ χαιρετίζουν ὅλοι, ὅσοι εἶναι μαζί μου. Χαιρέτισε ὅσους μᾶς ἀγαποῦν εἰλικρινῶς. Ἡ χάρι μαζὶ μὲ ὅλους σας. Ἀμήν.

Σὲ χαιρετοῦν ἐγκαρδίως ὅλοι ὅσοι εἶναι μαζί μου. Χαιρέτησε ὅσους μᾶς ἀγαποῦν ἕνεκα τῆς κοινῆς πίστεως ποὺ ἔχουν μὲ ἡμᾶς. Ἡ χάρις νὰ εἶναι μὲ ὅλους σας. Ἀμήν.

Σὲ χαιρετοῦν ὅλοι ὅσοι εἶναι μαζῆ μου· χαιρέτησε ὅλους ἐκείνους, ποὺ μᾶς ἀγαποῦν διὰ τῆς πίστεως τοῦ Χριστοῦ. Ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ, ἂς εἶναι μὲ ὅλους σας. Ἀμήν.